16 Νοε 2014

16 Νοεμβρίου 1980: Δολοφονία των Κουμή - Κανελλοπούλου

Από κείμενο του Γιάννη Χοντζέα:
Η δολοφονία των Κουμή - Κανελλοπούλου: Ενώ πλησιάζει η έβδομη επέτειος της εξέγερσης του Πολυτεχνείου, η επάνοδος της χώρας στο στρατιωτικό σκέλος του ΝΑΤΟ (Οχτώβρης 1980), καθώς και η έναρξη διαπραγματεύσεων με τις ΗΠΑ για την ανανέωση της συμφωνίας παραμονής των αμερικάνικων βάσεων, έχει φουντώσει τα αντιμπεριαλιστικά-αντιαμερικάνικα αισθήματα του λαού και της νεολαίας. Η κυβέρνηση Ράλλη αποφασίζει να απαγορεύσει την πραγματοποίηση της πορείας μέχρι την αμερικάνικη πρεσβεία για την αποφυγή τυχόν "επεισοδίων", και η ΕΦΕΕ σπεύδει να συμμορφωθεί με την απαγόρευση περιορίζοντας την πορεία μέχρι τη Βουλή, ενώ η εξωκοινοβουλευτική αριστερά καλεί το λαό και τη νεολαία να σπάσει την απαγόρευση και να πορευθεί μέχρι την πρεσβεία. Έτσι, στις 17 Νοέμβρη τα κόμματα της αντιπολίτευσης πορεύονται μέχρι τη Βουλή όπου διαλύονται ησύχως, ενώ "περιφρουρούν" την πορεία για να εμποδίσουν την είσοδο των μπλοκ της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς. Όταν η εξωκοινοβουλευτική αριστερά σπάει τα κορδόνια της "περιφρούρησης" και φτάνει στη Βουλή, και στη συνέχεια σπάει και τον αστυνομικό κλοιό για να συνεχίσει την πορεία στην πρεσβεία, επιτίθενται τα ΜΑΤ μαζί με αστυνομικές αύρες για να διαλύσουν τη διαδήλωση. Οι διαδηλωτές επιμένουν και οι συγκρούσεις διαρκούν επί ώρες, με τις δυνάμεις καταστολής να χτυπούν με δολοφονική μανία τους διαδηλωτές, χρησιμοποιώντας ακόμα και όπλα. Ο απολογισμός είναι πάνω από 150 τραυματίες διαδηλωτές –οι δύο από σφαίρες– και δύο νεκροί. Η εικοσάχρονη εργάτρια Σταματίνα Κανελλοπούλου και ο κύπριος φοιτητής Ιάκωβος Κουμής. Η κυβέρνηση υπεραμύνεται της αστυνομικής επίθεσης καταγγέλλοντας το ΚΚΕ(μ-λ), ενώ η αντιπολίτευση καταδικάζει τα επεισόδια σαν έργο προβοκατόρων και ανεύθυνων αριστερίστικων στοιχείων.
Το επόμενο κείμενο δημοσιεύτηκε σε πολλά blog, εμείς το αντιγράφουμε από το Οργή Λαού:
Στις 16 Νοέμβρη του 1980 δολοφονήθηκαν από άνδρες των ΜΑΤ, η Σταματίνα Κανελλοπούλου και ο Ιάκωβος Κουμής, κατά τη διάρκεια της πορείας του Πολυτεχνείου. 7 χρόνια μετά την εξέγερση του Νοέμβρη, το 1980 οι εορταστικές εκδηλώσεις για την επέτειο του Πολυτεχνείου κορυφώθηκαν στις 16 Νοέμβρη, ημέρα Κυριακή με την καθιερωμένη πορεία. Η κυβέρνηση Ράλλη είχε απαγορέψει τη χρονιά εκείνη στην πορεία να κατευθυνθεί προς την Αμερικάνικη πρεσβεία και σύμφωνα με την απαγόρευση οι διαδηλωτές επιτρέπονταν να φτάσουν μόνο ως το Σύνταγμα και εκεί να διαλυθούν.
Η πλειοψηφία της ΕΦΕΕ πειθάρχησε παρά τους λεονταρισμούς των προηγουμένων ημερών, αλλά κάμποσες χιλιάδες διαδηλωτών αποφάσισαν να ακολουθήσουν την αριστερή μειοψηφία της ΕΦΕΕ (ΠΠΣΠ, ΑΑΣΠΕ, ΕΚΟΝ Ρήγας Φεραίος-Β' Πανελλαδική κ.α.) επιχειρώντας να συνεχίσουν προς την αμερικανική πρεσβεία.
«Η πορεία ανέβηκε την οδό Σταδίου, συνέχισε στην πλατεία Συντάγματος, όπου συγκεντρωμένοι στο πεζοδρόμιο πολίτες διαφόρων παρατάξεων έβριζαν όσους συμμετείχαν, και μπήκε στην οδό Β.Σοφίας. Στο ύψος της βουλής είχαν παραταχθεί οι “δυνάμεις αποκατάστασης της τάξης”. Για λίγα λεπτά τα δύο μέτωπα έμειναν ακίνητα και ανταλάχθηκαν κάποιες φράσεις. Στην συνέχεια το μπλοκ των διαδηλωτών έκανε τα πρώτα βήματα προς τον σχηματισμό των Ματ και τότε αυτά επιτέθηκαν. Η μάζα των διαδηλωτών ήταν πυκνή και η υποχώρηση ήταν δύσκολη» (Μαρτυρία από το Εντός Εκτός Εναλλάξ).
Στη συνέχεια τα ΜΑΤ μετέτρεψαν το κέντρο της Αθήνας σε πραγματικό σφαγείο με δυό νεκρούς διαδηλωτές (Κανελλοπούλου, Κουμής) τουλάχιστον δυό τραυματίες από αστυνομικά περίστροφα, εκατοντάδες σπασμένα κεφάλια, συλλήψεις κλπ...
Η 20χρονη εργάτρια Σταματία Κανελλοπούλου βρέθηκε πεσμένη σε πεζοδρόμιο της οδού Πανεπιστημίου χτυπημένη άσχημα από αστυνομικά γκλομπ. Μεταφέρθηκε αναίσθητη στο «Ιπποκράτειο» όπου άφησε την τελευταία της πνοή, προτού οι γιατροί της προσφέρουν τις πρώτες βοήθειες.
Ο 26χρονος Κύπριος φοιτητής της Νομικής Ιάκωβος Κουμής βρέθηκε στην Πλατεία Συντάγματος με βαριές κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις από γκλομπ (από σφαίρα αστυνομικού περιστρόφου υποστηρίζουν άλλοι), διακομίστηκε στο «Λαϊκό» και άφησε την τελευταία του πνοή λίγες μέρες αργότερα.
Στις 10 το βράδυ της ίδιας ημέρας ο Ανδρέας Παπανδρέου δηλώνει: «Μικρές ομάδες ανευθύνων στοιχείων και προβοκατόρων άγνωστης και ύποπτης προέλευσης δημιούργησαν θλιβερά έκτροπα με προφανή σκοπό να αμαυρώσουν και να δυσφημήσουν τη μεγάλη λαϊκή επέτειο του Πολυτεχνείου» ... Οι οργανώσεις της άκρας Αριστεράς τον κατηγορούν ότι βοήθησε την κυβέρνηση της ΝΔ «σαν να έχει αναλάβει από τώρα το υπουργείο Δημόσιας Τάξης» (Προκήρυξη ομάδα Πρωτοβουλίας Πολυτεχνείου '80). (Το Βήμα)
Η κυβέρνηση περιορίστηκε να εκφράσει την οργή της για τις "οργανωμένες ομάδες αναρχικών και εξτρεμιστικών στοιχείων" που "αμαύρωσαν τη μεγάλη λαϊκή επέτειο και προκάλεσαν βάναυσα τα δημοκρατικά και ειρηνικά αισθήματα του συνόλου του ελληνικού λαού", διευκρινίζοντας απλώς ότι "για τις συνθήκες υπό τις οποίες σημειώθηκε ο θάνατος νεαρής εργάτριας διετάχθησαν διοικητικές ανακρίσεις".
Μια βδομάδα αργότερα στη Βουλή έγινε πολύωρη συζήτηση για τα γεγονότα. "Και ο Αρχάγγελος Μιχαήλ σπάθην κρατεί στα χέρια του για να αμυνθεί εναντίον των δαιμόνων. Δεν κρατεί άνθη", έλεγε ο Γ. Ράλλης.
Ενώ ο Γιάννης Ζίγδης: "Η βασική αιτία του κακού είναι ότι η κυβέρνηση διατηρεί ένα Σώμα που αποτελεί ντροπή, τα ΜΑΤ. Δεν είναι αστυνομία αυτό, αυτό είναι Σώμα ΕΣ-ΕΣ, είναι χειρότερο από την ΕΣΑ, τα μέλη του είναι κακούργοι, όχι ότι οι άνθρωποι γεννήθηκαν κακούργοι, αλλά εκπαιδεύονται για να γίνουν κακούργοι. Τους είδα στη Ρόδο, όπου επετέθηκαν εναντίον ενός λαού που έκανε μια ειρηνική παρέλαση. Επετέθηκαν με τέτοια λύσσα, που δεν έχω δεί ούτε στους Ιταλούς φασίστες, όταν ήμουν παιδί στη Ρόδο (...) Ας έχουμε μια ειδική συνεδρίαση για το αν μπορεί μια Δημοκρατία να διατηρεί κρατικά όργανα , τύπου ΜΑΤ. Αυτά είναι μόνο για τους 'Χίτλερ', μόνο για τους 'Μουσολίνι'. Είναι αδιανόητο να υπάρχουν σε μια δημοκρατική Πολιτεία".
Στην ίδια συζήτηση, Παπανδρέου και Φλωράκης, αρκέστηκαν σε υποδείξεις περί του χώρου και του χρόνου κατά τον οποίο οι αστυνομικές δυνάμεις θα έπρεπε να ανοίξουν τα κεφάλια των διαδηλωτών. "Θα ήταν σε θέση, πραγματικά, η Αστυνομία στο σημείο της σύγκρουσης να προχωρήσει με ελιγμό τέτοιο, ώστε να αποκοπεί, το επαναλαμβάνω, το σώμα των 2.000 εξτρεμιστών και εκεί να τους αντιμετωπίσει", έλεγε ο Ανδρέας. Ήξερε ότι για να φτάσει στην εξουσία όφειλε να κάνει ορισμένες υποχωρήσεις. (ΙΟΣ της Ελευθεροτυπίας).
Για τους θανάτους διατάχτηκε ΕΔΕ, η οποία φυσικά δεν κατέληξε πουθενά, ως είθισται Οι δράστες των δύο θανάτων έμειναν ατιμώρητοι καθώς όσοι από τους αστυνομικούς κατηγορήθηκαν για τα επεισόδια της 16ης Νοέμβρη του 1980, αθωώθηκαν 7 χρόνια αργότερα. ΥΓ: Οι φωτογραφίες (1 , 2) είναι από το Ιndymedia και η γελοιογραφία είναι από τη σελίδα του Νίκου Σαραντάκου
Και τέλος η προσωπική ματιά ενός φίλου που έζησε τα γεγονότα (την αντιγράφουμε από το Κόκκινο Δίκτυο):
Έζησα ως συμμέτοχος αυτή την ΜΕΓΑΛΕΙΩΔΗ ΠΟΡΕΙΑ της ΜΕΙΟΨΗΦΙΑΣ του Κ.Σ. της ΕΦΕΕ τότε. 10.000 Οργανωμένοι άριστα διαδηλωτές από τις οργανώσεις: ΚΚΕ (μ-λ), ΕΚΚΕ, ΕΚΟΝ Ρ.Φ. Β' Πανελλαδική και πολλούς απλούς διαδηλωτές σαν εμένα που ΘΕΩΡΗΣΑΝ ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΗ τη ΣΤΑΣΗ τότε του ΠΑΣΟΚ, του ΚΚΕ και του ΚΚΕ εσωτερικού.....!

Έζησα ίσως το μεγαλύτερο μπλοκ που έχει κατεβάσει η εξωκοινοβουλευτική αριστερά ποτέ στην ιστορία της, με περιφρούρηση κύρια από το ΚΚΕ(μ-λ) και το ΕΚΚΕ που θύμιζαν στρατό....! Με ένα μπλοκ που πήγε την πορεία σε μάχη σώμα με σώμα μέχρι την οδό Ηρώδου αττικού.
Το ΚΚΕ για μια ακόμα φορά ΔΕΝ ΠΗΡΕ ΜΕΡΟΣ στη σύγκρουση, ΔΕΝ ΗΘΕΛΕ εσκεμμένα να πάει σε ΡΗΞΗ με την ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ και φυσικά προσπαθούσε να δικαιολογήσει μετά τα γνωστά.
Η ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΗ ΒΙΑ ήταν ΤΡΟΜΕΡΗ και ΑΝΕΞΕΛΕΓΚΤΗ και οδήγησε στην ΕΝ ΨΥΧΡΩ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ με ΕΙΔΕΧΘΗ ΤΡΟΠΟ των ΚΟΥΜΗ και ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΥ...

Δεν υπάρχουν σχόλια: