16 Ιαν 2017

Βιομηχανία Φωσφορικών Λιπασμάτων (ΒΦΛ) Καβάλας: 182 απολυμένοι δεν σκύβουν το κεφάλι στην εργοδοσία!

Συνάντηση με εκπροσώπους του σωματείου των εργαζόμενων

Για τον αγώνα των απολυμένων στην πρώην ΒΦΛ Καβάλας έχουμε ξανά αναφερθεί μέσα από τις στήλες της ΠΣ. 182 εργαζόμενοι παραμένουν απολυμένοι από τον περασμένο Ιούνιο. Ο εργοδότης (ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΛΙΠΑΣΜΑΤΑ ΚΑΙ ΧΗΜΙΚΑ A.E. – ELFE), μετά την λήξη των συμβάσεων ενοικίασης των εργαζόμενων, τους ζητά να υπογράψουν ατομικές συμβάσεις γαλέρας. Όσους αρνούνται τους βγάζει σε αναγκαστική άδεια και διαθεσιμότητα. Στη συνέχεια, υποβάλλει μηνύσεις (με ανυπόστατες κατηγορίες) σε ΟΛΟΥΣ και με βάση τον ν. 1920 τους απολύει χωρίς καμιά αποζημίωση και χωρίς δυνατότητα εγγραφής στον ΟΑΕΔ!
Αλλά ας δούμε την εξέλιξη της ιστορίας από την αρχή.

0 ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Μέσα στις γιορτές η κυβέρνηση βάζει “κόφτη” και χτυπάει την Ειδική Αγωγή

0
Κινητοποίηση πραγματοποιήθηκε σήμερα έξω από το υπουργείο Υγείας για το ζήτημα της Ειδικής Αγωγής και με αφορμή τις πρόσφατες αποφάσεις της κυβέρνησης. Η κινητοποίηση αυτή προβλήθηκε ιδιαίτερα από τα ΜΜΕ, τα ίδια που σε άλλες εποχές θα έσκιζαν τα υμάτιά τους για το κλείσιμο των δρόμων από "λίγους". Η κινητοποίηση αυτή πραγματοποιήθηκε από το σωματείο των ιδιοκτητών μονάδων πρωτοβάθμιας φροντίδας και από επιστημονικούς συλλόγους. Το σωματείο εργαζομένων στις μονάδες, ιδρύματα και σχολεία Ειδικής Αγωγής καλεί με στάση εργασίας σε συγκέντρωση τη Παρασκευή.
Για τις εξελίξεις στην Ειδική Αγωγή, από τη πλευρά της κυβέρνησης, αλλά και για τη κατάσταση του κινήματος στο χώρο αναδημοσιεύουμε σχετικό άρθρο του Λαϊκού Δρόμου:

Τα τελευταία χρόνια ο χώρος της ειδικής αγωγής έχει δεχθεί αλλεπάλληλα χτυπήματα στο όνομα των μεταρρυθμίσεων, ξεκινώντας από την προηγούμενη δεκαετία και φτάνοντας στα μνημονιακά χρόνια που οι ''μεταρρυθμίσεις'' δίνουν και παίρνουν.

Από τα 200.000 παιδιά που χρήζουν ειδικής αγωγής μόνο τα 31.000 φοιτούν σε σχολεία, από τα οποία ελάχιστα ειδικά σχολεία κάθε χρόνο λειτουργούν με χιλιάδες κενά σε εκπαιδευτικούς. Από την άλλη, η συνεχής υποχρηματοδότηση του ΕΟΠΠΥ οδηγεί στη διάλυση της δημόσιας και δωρεάν ειδικής αγωγής, με τις οικογένειες να επιβαρύνονται όλο και περισσότερο για την κάλυψη των θεραπειών των παιδιών τους, ενώ επιδόματα και αναπηρικές συντάξεις έχουν πετσοκοφτεί στα χρόνια των μνημονίων. Εκατοντάδες εργαζόμενοι παραμένουν απλήρωτοι έως και 2 χρόνια σε δομές που χρηματοδοτούνται από το υπουργείο Υγείας (ΝΠΙΔ), ενώ άλλοι βλέπουν τους μισθούς να κόβονται μήνα με το μήνα.

Για την κυβέρνηση της ''αριστεράς'' όμως αυτά δεν ήταν αρκετά! Ήρθε μέσα στις γιορτές να βάλει την ταφόπλακα στην ειδική αγωγή για να τηρήσει τις μνημονιακές - υποδουλωτικές της δεσμεύσεις, για να εφαρμόσει ό,τι ψήφισε και υποσχέθηκε στους δανειστές! Έτσι μια μέρα πριν κλείσουν τα κέντρα ειδικής αγωγής για τις γιορτές, όπως συνηθίζει άλλωστε, δρομολογεί αλλαγές στην ειδική αγωγή που θα επηρεάσουν το επόμενο διάστημα δραματικά εργαζόμενους, εξυπηρετούμενους και τις οικογένειές τους. Πιο συγκεκριμένα ο ΕΟΠΠΥ ανακοίνωσε στις 22 Δεκεμβρίου αλλαγές που θα ισχύσουν από την 1η Ιανουαρίου και αφορούν το πλαίσιο λειτουργίας και τον τρόπο αποπληρωμής των δομών, μέσω διαδικασίας υπογραφής ατομικών συμβάσεων με αυτές και με ελεύθερους επαγγελματίες, όντας προϋπόθεση πλέον για την κάλυψη των δαπανών στην ειδική αγωγή. Αστείο και υποκριτικό το λιγότερο μπορεί να θεωρηθεί ότι έδωσαν και περιθώριο 4 ημερών για ανοιχτή διαβούλευση με ιδιώτες και επαγγελματίες, ώστε να εκφράσουν τη γνώμη τους για τις επικείμενες αλλαγές.

Οι αλλαγές αυτές στοχεύουν, όπως αναφέρθηκε και από τον ΕΟΠΠΥ, στην περικοπή δαπανών, εφαρμόζοντας τον “κόφτη” και στην ειδική αγωγή, αποπληρώνοντας τους συμβασιούχους το λιγότερο μετά από 90 μέρες, κάτι που δεν έχει γίνει ως τώρα πουθενά, καθώς οι αποπληρωμές από τον ΕΟΠΠΥ σε άλλους κλάδους γίνονται στην καλύτερη μετά από ένα εξάμηνο και μπορεί να φτάνουν και δύο χρόνια πίσω. Τα νέα αντιλαϊκά μέτρα που η κυβέρνηση εφαρμόζει εντάσσονται στο γενικότερο πλαίσιο κουρέματος των κοινωνικών δαπανών και τη διάλυση της δημόσιας δωρεάν υγείας. Οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στο λουκέτο εκατοντάδες μικρές δομές και εργαζόμενους και ελεύθερους επαγγελματίες στην ανεργία ή, στην καλύτερη περίπτωση, με μισθούς και συνθήκες εργασίας που θυμίζουν γαλέρα, στα νύχια των μεγάλων επιχειρηματιών. Οι τελευταίοι είναι και αυτοί που επωφελούνται από τα μέτρα αυτά, καθώς, όντας οι μόνοι που θα μπορούν να αντεπεξέλθουν, θα συγκεντρώσουν στα χέρια τους ακόμα μεγαλύτερο μέρος από την ''πίτα'', ρίχνοντας τα βάρη σε εργαζόμενους και γονείς. Ήδη έχουν προλάβει να υπογράψουν ή να δηλώσουν τη συμφωνία τους με τη σύμβαση και τις αλλαγές μεγάλες αλυσίδες και επιχειρήσεις, ενώ και μεγάλες ιδιωτικές κλινικές θα θελήσουν να εισβάλουν από το επόμενο διάστημα στο χώρο της ειδικής αγωγής.

Από την άλλη, οι γονείς βλέπουν το μέλλον των παιδιών τους αβέβαιο, αφού όντας ήδη τσακισμένοι από τα αλλεπάλληλα αντιλαϊκά μέτρα των μνημονίων που τους έχουν οδηγήσει στην ανέχεια, θα πρέπει τώρα να βάλουν και άλλο το χέρι στην τσέπη για να καλύψουν το κόστος θεραπειών και τις ανάγκες πρόνοιας των παιδιών τους, ενώ ο φόβος για την υποβάθμιση της ποιότητας των υπηρεσιών που θα προσφέρονται γίνεται και μεγαλύτερος. Αξιοσημείωτο και ενδεικτικό της κατάστασης είναι ότι το ποσό που ο ΕΟΠΠΥ καλύπτει για θεραπείες εργοθεραπείας και ψυχοθεραπείας είναι 1,23 ευρώ και 2, 26 ευρώ αντίστοιχα, κάτι που αρχικά είχε πει πως θα το αλλάξει, αλλά ακόμα 20 μέρες μετά δεν έχει υπάρξει καμία αλλαγή.

* * *

Μπροστά σε αυτές τις εξελίξεις, οι αντιδράσεις εργαζομένων και γονιών είναι αναντίστοιχες της επίθεσης. Οι εργαζόμενοι διάσπαρτοι σε διάφορες δομές και χώρους προσπαθούν να καταλάβουν τι επέρχεται, καθώς η συντριπτική τους πλειοψηφία βρίσκεται μακριά από τη συσπείρωση και οργάνωση στο σωματείο.

Και πώς να μην είναι άλλωστε όταν η πλειοψηφία των εργαζομένων δεν γνωρίζει την ύπαρξή του και ακόμα και αν την γνωρίζει δεν μπορεί να βρει ούτε τηλέφωνο επικοινωνίας. Το ΣΕΜΙΣΕΑ (Σωματείο Εργαζόμενων σε Μονάδες Ιδρύματα Σχολεία Ειδικής Αγωγής) ιδρύθηκε 5 χρόνια πριν με πρωτοβούλια της παράταξης του ΚΚΕ (Αγωνιστική Συσπείρωση εργαζομένων στην Ειδική αγωγή), που είναι και πρώτη δύναμη όλα τα χρόνια, έχοντας 6 στις 7 έδρες στο διοικητικό συμβούλιο, και μετρά μερικές δεκάδες μέλη. Το ''ταξικό'' σωματείο που εντάσσεται στο ΠΑΜΕ όσο αφορά την κατάσταση που επικρατεί στο χώρο, αρχικά αντέδρασε με μεγάλη ολιγωρία, βγάζοντας ανακοίνωση 12 μέρες μετά τις εξαγγελίες του ΕΟΠΠΥ. Στη γενική συνέλευση που πραγματοποιήθηκε στις 5 Γενάρη δεν κατέβασε κάποια πρόταση για κινητοποίηση, αλλά ανέφερε πως το επόμενο διάστημα θα οργανωθούν πολύμορφες κινητοποιήσεις, χωρίς να μας πει πού, πότε και από ποιον ακριβώς θα αποφασιστούν. Πριν λίγες μέρες ήρθε στα μέλη του σωματείου κάλεσμα για νέα συνέλευση στις 14 Γενάρη, το οποίο μαζί με τις υπόλοιπες ανακοινώσεις του καταδεικνύει πώς το ΚΚΕ ερμηνεύει τις αλλαγές στην ειδική αγωγή. Το ΚΚΕ στα αντιλαϊκά μέτρα που έρχονται βλέπει ως κύριο εχθρό τους ιδιοκτήτες των κέντρων ειδικής αγωγής. Από την αρχή μέχρι το τέλος της ανακοίνωσης αναφέρεται σε εργοδότες, αφεντικά και επιχειρηματίες. Η αναφορά στην κυβέρνηση γίνεται μια φορά, ενώ για τα μνημόνια και την πολιτική ΤΡΟΪΚΑΣ-ΕΕ-ΔΝΤ ούτε λόγος. Δεν μπορεί να ξεχωρίσει ποιος είναι ο πραγματικός εχθρός και ότι μόνο με τη μεγαλύτερη και μαζικότερη συμμετοχή γονιών, εργαζομένων, ελεύθερων επαγγελματιών και μικρών ιδιοκτητών, που είναι η πλειοψηφία αυτήν τη στιγμή στο χώρο και βλέπουν την επόμενη μέρα τις δομές τους με λουκέτο, μπορεί να αναπτυχθεί ουσιαστικός αγώνας για την απόκρουση της αντιλαϊκής επίθεσης.

Αφήνει ουσιαστικά με τη στάση του αυτή τους εργαζόμενους να ενημερώνονται και να κινητοποιούνται κάτω από τους επιστημονικούς συλλόγους και το σωματείο ιδιοκτητών, αντί να παλέψει από κοινού με όλους όσους χτυπιούνται από την πολιτική της κυβέρνησης και των μνημονίων, προβάλλοντας το αίτημα που θα φέρει τη μεγαλύτερη συσπείρωση και οργάνωση, το αίτημα να μην περάσουν τα αντιλαϊκά μέτρα στην ειδική αγωγή. Αντί για αυτό στέκεται ενάντια και εχθρικά σε όποια κινητοποίηση ξεσπάει, αφήνοντας τους μεγαλοεπιχειρηματίες του χώρου να χρησιμοποιούν τους εργαζόμενους για να εξυπηρετήσουν τα δικά τους συμφέροντα.

Για του λόγου το αληθές, αρκετοί επιστημονικοί σύλλογοι και το σωματείο ιδιοκτητών μονάδων πρωτοβάθμιας φροντίδας στην ψυχική υγεία πήραν απόφαση για κινητοποίηση στο υπουργείο Υγείας τη Δευτέρα 16 Γενάρη, ενώ το ''ταξικό'' σωματείο δύο μέρες μετά, με το κάλεσμά του σε συνέλευση, κάλεσε σε στάση εργασίας και δικιά του ''καθαρή ταξική'' κινητοποίηση την Παρασκευή 20 Γενάρη.

Εμείς καλούμε τους εργαζόμενους να οργανωθούν στο σωματείο τους, να πάρουν την υπόθεση στα χέρια τους, να συσπειρωθούν γύρω από τα κοινά αιτήματα απέναντι από τις τακτικές του ΚΚΕ που περιχαρακώνει τους αγώνες. Να παλέψουν ενάντια στην αντιλαϊκή πολιτική της κυβέρνησης που χτυπάει τη δημόσια δωρεάν υγεία-πρόνοια-ειδική αγωγή. Ενάντια στην πολιτική των μνημονίων, τρόικας - ΕΕ-ΔΝΤ.
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Σώρρας: γραφικός, απατεώνας ή άλλο ένα φασιστικό μόρφωμα ενόψει;

0
Τα τελευταία 4-5 χρόνια, απασχολεί την επικαιρότητα η περίπτωση του Αρτέμη Σώρρα και των συνεργατών του. Σωτήρας της Ελλάδας, ομογενής από Αμερική, που… ζει στην Πάτρα, παρέδωσε στο κράτος τη δυνατότητα να χρησιμοποιήσει τα 600 δισ. που υποτίθεται ότι κατέχει, με βάση κάποια ομόλογα μιας -εδώ και σχεδόν 80 χρόνια κατηργημένης- τράπεζας Ανατολής που βρήκε στα μπαούλα της γιαγιάς του! Τα δισεκατομμύρια τα έθεσε και στη διάθεση των οπαδών του, ώστε όσοι χρωστάνε να τα χρησιμοποιήσουν στις συναλλαγές τους με την εφορία. Όσοι τον πίστεψαν κατέθεσαν αιτήσεις με τις οποίες ζητούν τα χρέη τους να ρυθμιστούν με βάση αυτά τα 600 δις. Φημολογείται ότι γύρω στις 5.000 άνθρωποι προχώρησαν σε αυτή τη διαδικασία. Το σίγουρο είναι πάντως ότι έχουν ανησυχήσει τα κυβερνητικά οικονομικά επιτελεία!

Ο εν λόγω κύριος έχει στήσει μια σειρά αστικές μη κερδοσκοπικές εταιρείες, υπό την ομπρέλα της «Ελλήνων Συνέλευσις», με 170 γραφεία σε όλη την Ελλάδα και χιλιάδες, απ’ ότι λέγεται, οπαδούς. Αρκετές από τις συγκεντρώσεις τους φαίνεται να είναι μαζικές. Αυτός και οι υπαρχηγοί του ή οπαδοί του έχουν απασχολήσει τη δικαιοσύνη σε σχέση με τα παραπάνω αλλά και για απάτες, εκβιασμούς έως και για φόνο. Αυτό που εντυπωσιάζει είναι ο σχετικά εύκολος με τον οποίο ξεφεύγει από σοβαρές καταδίκες. Υπάρχει και δικαστική απόφαση, που, δια… της ατόπου, επιβεβαιώνει την ύπαρξη των 600 δις. Επιπλέον, ο Σώρρας φαίνεται να έχει στηριχθεί ή να έχει σχέσεις με πολιτικούς παράγοντες της Ελλάδας και της Κύπρου.

Τις τελευταίες μέρες, με αφετηρία τον φόνο της ψυχολόγου στη Λαμία από οπαδό του -στέλεχος της «Ελλήνων Συνέλευσις»- και μια υπόθεση απάτης, είναι και πάλι στην επικαιρότητα αποτελώντας αγαπημένο θέμα εμποράκων του φασισμού σαν τον Μπογδάνο και τον Αναστασιάδη.

Ο τρόπος με τον οποίο ο ίδιος και οι οπαδοί του «οργώνουν» την Ελλάδα, επικοινωνούν με τον κόσμο, θυμίζει τον τρόπο επικοινωνίας και χειραγώγησης που χρησιμοποιούν διάφορες θρησκευτικές αιρέσεις της δύσης, σε συνδυασμό με μορφές που χρησιμοποιούν φασιστικές οργανώσεις.
Η ιδεολογία του παρουσιάζεται ως πατριωτική, ελληνοκεντρική και δωδεκαθεϊστική, ο «Έλλην» είναι το κέντρο του σύμπαντος, είναι η ανώτερη όλων των φυλών και καταδιώκεται από τους πάντες. Αυτοπροσδιορίζονται ως «πολεμιστές ταγμένοι στον ιερό σκοπό της ελευθερίας της Ελλάδος του ελληνισμού και της ελληνικότητος απανταχού της Γαίας» και προχωρούν σε ανάλογους όρκους, η παραβίαση των οποίων θα έχει ως συνέπεια τη διάλυση του κυτταρικού ιστού που φέρει τον όρκο! Στοχοποιούνται ως εχθροί του ελληνισμού οι εβραίοι, οι μουσουλμάνοι, κάθε μη Έλλην, φυσικά οι πολιτικοί και οι συνδικαλιστές, κυρίαρχα δε οι κομμουνιστές. Ο φασισμός προσαρμοσμένος στην ελληνική ιδιαιτερότητα σε όλο του το μεγαλείο αναδύεται πίσω από τις αρχαιοελληνικές γελοιότητες.
Άλλο ένα κρυπτο(;)φασιστικό φίδι, λοιπόν, αρκετά χρήσιμο στο σύστημα, μιας και παρασύρει σημαντικά κομμάτια λαού στη βάση της απελπισίας τους από τη χρόνια και μόνιμη εξαθλίωση στην οποία έχουν ριχθεί από τις μνημονιακές πολιτικές. Γι’ αυτό αντιμετωπίζεται με ανεκτικότητα και σοβαρότητα, ακόμη και όταν η γελοιότητα και η απάτη βγάζουν μάτι!

Ας θυμηθούμε πώς αντιμετωπιζόταν ο Καρατζαφέρης, ο Μιχαλολιάκος, ο ΛΑΟΣ και η Χρυσή Αυγή αντίστοιχα, από το σύστημα και τα ΜΜΕ. Και αυτοί από γραφικοί και περιθωριακοί μετατράπηκαν σε εργολάβους του πατριωτισμού και της εθνικής σωτηρίας, βρέθηκαν στο κεντρικό πολιτικό σκηνικό της χώρας παίζοντας σημαντικό ρόλο ο καθένας, με βάση τη χρήση που του επιφύλασσε και τους επιφυλάσσει το σύστημα κάθε φορά. Ο τρόπος που κινείται ο Σώρρας αλλά και η ουδετερότητα -αρκετά προωθητική γι’ αυτόν- με την οποία αντιμετωπίζεται από τα ΜΜΕ δεν θα πρέπει να μας αφήσουν αδιάφορους, να τον υποτιμήσουμε.

Ο Σώρρας και το δίκτυο που έχει στήσει πατάνε πάνω στη πραγματικότητα και στις ανάγκες του λαού για διέξοδο από αυτή. Πάνω στην απουσία πραγματικού εργατικού, λαϊκού, ταξικού κινήματος, πραγματικής αγωνιστικής διεξόδου από την Αριστερά στα ζητήματα της ανεξαρτησίας και του ιμπεριαλισμού έως τα ζητήματα της καθημερινότητας. Εθνικισμός, ρατσισμός, σκοταδισμός και φασισμός είναι διέξοδοι που προτείνει το ίδιο το σύστημα στους αγανακτισμένους από την πολιτική του. Διέξοδοι που, ανεξάρτητα από το αν θα ανατεθεί κάποιος σοβαρότερος ρόλος στον Σώρρα ή όχι, θα έχει φροντίσει να σπαρθούν στις λαϊκές συνειδήσεις.

Τα παραπάνω δεν μπορεί να αντιμετωπισθούν ως γραφικότητες ή ως απλές περιπτώσεις απάτης, γιατί αυτό αφήνει έδαφος να επηρεάζουν ακόμη και ανθρώπους που στο κοντινό παρελθόν βρίσκονταν στους δρόμους του αγώνα. Ούτε μπορούν να απαντηθούν με την απαξίωση του λαού μας και τον χαρακτηρισμό όσων από την απελπισία τους κρεμιούνται από τέτοιες περιπτώσεις ως «ψεκασμένων».
Αντιμετωπίζονται μέσα από τη καθημερινή πάλη ενάντια στην ιμπεριαλιστική εξάρτηση, ενάντια στην επίθεση στα εργατολαϊκά δικαιώματα, με την ανάδειξη των πραγματικών αιτιών, με τη στοχοποίηση του ίδιου του συστήματος ως υπεύθυνου για όλα όσα ζούμε. Με την ανάδειξη των πραγματικών στοχεύσεων όλων αυτών των τύπων και μορφωμάτων, με την πολιτική και ιδεολογική αποδόμησή τους. Μέσα από την ταξική πάλη και την προσπάθεια ο λαός μας να αποκτήσει ξανά εμπιστοσύνη στις δικές του δυνάμεις και να μην περιμένει τη σωτηρία από κανένα Σώρρα και κανένα επίδοξο… Μεταξά ή Παπαδόπουλο. Άλλες πάλαι ποτέ γραφικότητες που, όμως, όταν χρειάστηκε, ανέλαβαν μια χαρά τις ευθύνες τους για λογαριασμό του συστήματος.

Προλεταριακή Σημαία
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Αιτούνται την ...εξορία αλληλέγγυου στη Βολισσό της Χίου.

0
Αντιγράφουμε αυτή την ανάρτηση από την ιστοσελίδα του συγγραφέα - φυσικού καλλιεργητή Γιάννη Μακριδάκη ο οποίος ζει στη Βολισσό της Χίου. Το κείμενο τα λέει όλα, δεν χρειάζεται να πούμε εισαγωγικά πολλά. Μόνο να σημειώσουμε αυτό που λέει και ο ίδιος. Ότι οι φασίστες και οι ρατσιστές εξακολουθούν να είναι λιγότεροι, ότι οι κάτοικοι αυτών των πολύπαθων περιοχών στη πλειοψηφία τους εξακολουθούν να δείχνουν την αλληλεγγύη τους. Απλά οι πρώτοι, συμπληρώνουμε εμείς, έχουν τη στήριξη του συστήματος στο σύνολό του. Από τη κυβέρνηση και τα ΜΜΕ μέχρι τους φασίστες και τους ρατσιστές. Οι δεύτεροι πλέον δεν υπάρχουν ή σε αρκετές περιπτώσεις είναι μέχρι και καταδικαστέοι γιατί ενθαρύνουν τους πρόσφυγες να έρχονται! Η αλληλεγγύη λοιπόν είναι εδώ, χρειάζεται όμως να πάρει κι άλλα χαρακτηριστικά.

Αίτημα εξοστρακισμού εν έτει 2017!

Χθες εμφανίστηκε στη μηνιαία συνέλευση του πολιτιστικού συλλόγου Βολισσού ένα μέλος του ΔΣ και έθεσε προς συζήτηση το εξής αίτημα: Να μαζέψουν υπογραφές για να με διώξουν από το χωριό. Δικαιολόγησε δε το αίτημά του αυτό λέγοντας ότι δεν είμαι Βολισσιανός και ότι δημιουργώ κλίμα υπέρ των προσφύγων στο χωριό και στην κοινή γνώμη, αφού γράφω ότι οι Βολισσιανοί έχουν δεχτεί θερμά και βοηθάνε τους πρόσφυγες, γεγονός που κατά την άποψή του δεν ισχύει. Φυσικά έλαβε τις κατάλληλες απαντήσεις από τον Πρόεδρο και τα μέλη του ΔΣ και το αίτημά του δεν έγινε αποδεκτό από τον Σύλλογο.

Η ιστορία αυτή έχει διάφορες παραμέτρους. Η πρώτη είναι η αστεία. Κι εγώ όταν μου το γνωστοποίησαν τα μέλη του Συλλόγου, γέλασα με την τραγική πνευματική και ψυχολογική κατάντια κάποιων, μετρημένων στα δάχτυλα ανθρώπων του τόπου, και του συγκεκριμένου εκφραστή τους στον σύλλογο.

Μετά άρχισα να αναρωτιέμαι. Άντε και το συνέταξαν το έγγραφο και μάζεψαν και υπογραφές. Με τι τρόπο θα με διώξουν μετά; Πώς θα λειτουργήσουν παρακάτω; Θα το πάνε στον δήμαρχο και θα απαιτήσουν να με εξορίσει; Θα το πάνε στον δεσπότη και θα απαιτήσουν να με αφορίσει και να με πατάξει; Θα το πάνε στην αστυνομία και θα ζητήσουν να με φυλακίσει, θα το πάνε σε λαϊκή συνέλευση και θα απαιτήσουν πυρά στην πλατεία ή θα το φέρουν σε μένα για να φιλοτιμηθώ και να τους αδειάσω τη γωνιά άμα δω και εγγράφως ότι δεν με θέλουν; Τι θα κάνουν τέλος πάντων για να ικανοποιήσουν τα ψυχικά τους τραύματα, την αμορφωσιά και τον κομπλεξισμό της ανικανοποίητης προσωπικότητας και ζωής τους; Ειλικρινά απορώ με την απύθμενη βλακεία κάποιων ανθρώπων.

Φυσικά ένα τέτοιο έγγραφο αν το συντάξουν, θα είναι για μένα ένα βραβείο που θα επιχειρήσω να το αποκτήσω και να το κορνιζώσω στο σπίτι μου. Και μόνο που το εκστομίζουν ως αίτημα και επιθυμία τους να με διώξουν από το χωριό λόγω που υποστηρίζω τους πρόσφυγες, αποτελεί για μένα σημάδι ότι δεν έχω αποκτηνωθεί σαν τους ίδιους. Ελπίζω όμως να διώξουν και το μισό χωριό μαζί με μένα, αφού άλλοι κάνουν μαθήματα στα προσφυγόπουλα, άλλοι τους εφοδιάζουν με αυγά, με κρέας, με φρούτα, άλλοι τους φτιάχνουν βασιλόπιτες, άλλοι τους φέρνουν ρούχα και παπούτσια, άλλοι τους διαθέτουν τα σπίτια τους και τους φιλοξενούν, και τους κάνουν και τα έξοδα της διατροφής. Εκτός αν τους αρκεί να την πληρώσω εγώ για όλους αυτούς τους ανθρώπους που στέκουν αλληλέγγυοι και με ανθρωπιά απέναντι στους πρόσφυγες ή αν θεωρούν ότι εγώ τους ξεσηκώνω, πράγμα που δεν ισχύει φυσικά αφού πριν από μένα, κάποιος άλλος χωριανός φιλοξένησε πρώτος μια προσφυγική οικογένεια, αλλά επειδή αυτός ανήκει σε εύπορη και παραδοσιακή οικογένεια του χωριού, δεν τα βάζουν μαζί του!!!

Επειδή όμως η ιστορία δεν αρχίζει τώρα αλλά έχει παρελθόν, αφού με διάφορες αφορμές, πχ επιχειρούμενα τσιμεντώματα δικτύου μονοπατιών ή μπαζώματα του προστατευόμενου υδροβιότοπου της περιοχής, θέματα στα οποία αντιδρώ φυσικά, έχουν ξανά στο πρόσφατο παρελθόν οι ίδιοι άνθρωποι εκφραστεί και κινηθεί απειλητικά εναντίον μου, με φράσεις όπως θα σε διώξουμε από το χωριό, θα σε φτιάξουμε καλά, θα σε τακτοποιήσουμε, θα σε βρει άδικη ώρα, και άλλες τέτοιες, αποφάσισα να δημοσιοποιήσω την υπόθεση αυτή σήμερα, που έχω πια και μάρτυρες της επιθυμίας τους αυτής, να με εξοστρακίσουν, όλα τα μέλη και τον πρόεδρο του ΔΣ του Πολιτιστικού Συλλόγου Βολισσού και να ζητήσω από τον εισαγγελέα προστασία από ανθρώπους που προφανώς χρίζουν ψυχολογικής υποστήριξης διότι εκτός από το διασκεδαστικό της υπόθεσης, υπάρχει και το σοβαρό της.

Προφανώς ό,τι συμβεί σε μένα και στα τριγύρω από μένα αντικείμενα και πρόσωπα και άλλα ζωντανά, είναι φανερό ότι θα έχει συγκεκριμένους φυσικούς ή ηθικούς υπαίτιους και θα πηγάζει από την αμορφωσιά και τα κόμπλεξ των συγκεκριμένων ανθρώπων.

http://yiannismakridakis.gr/
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Εκδικητική μεταγωγή μεταναστριών από το Ελληνικό μετά από διαδήλωση αλληλεγγύης

0
Το Σάββατο 14/1 πραγματοποιήθηκε από μια σειρά σωματεία διαδήλωση στο κέντρο κράτησης (ευφημισμός των φυλακών) μεταναστριών στο Ελληνικό από μια σειρά σωματεία και συλλογικότητες αλληλεγγύης. Στο κέντρο αυτό κρατούνται κάτω από άθλιες συνθήκες, χωρίς να δικαιούνται καμιά οικονομική, νομική και υγειονομική υποστήριξη, γυναίκες που χαρακτηρίζονται ως "οικονομικοί" μετανάστες που δεν δικαιούνται ασύλου, όπως υποτίθεται δικαιούνται οι χαρακτηριζόμενοι ως πρόσφυγες πολέμου. Τους τελευταίους μήνες οι έγκλειστοι στο Ελληνικό έχουν προχωρήσει σε κινητοποιήσεις έως και απεργίες πείνας διεκδικώντας τα "αυτονόητα". Πλέον τους έχουν απαγορέψει και οποιαδήποτε επαφή με τον έξω κόσμο δια της απαγόρευσης των επισκεπτηρίων.
Μετά τη διαδήλωση απ' ότι φαίνεται η κυβέρνηση αποφάσισε να δείξει την αποφασιστικότητά της. Απέναντι στους πρόσφυγες και τους μετανάστες βεβαίως αλλά και στο κίνημα αλληλεγγύης. 24 γυναίκες μεταφέρθηκαν αμέσως μετά στα κρατητήρια της Διεύθυνσης Αλλοδαπών στην Π. Ράλλη απ' όπου συνήθως ξεκινούν οι διαδικασίες απέλασης.

Αναδημοσιεύουμε εδώ σχετική ανακοίνωση-καταγγελία του Συλλόγου Υπαλλήλων Βιβλίου – Χάρτου – Ψηφιακών Μέσων Αττικής:

 ΑΜΕΣΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΩΝ 24 ΜΕΤΑΝΑΣΤΡΙΩΝ που τους έγινε εκδικητική μεταγωγή από το κέντρο κράτησης Ελληνικού στα κρατητήρια της Διεύθυνσης Αλλοδαπών στην Π. Ράλλη

Ως Σύλλογος Υπαλλήλων Βιβλίου – Χάρτου – Ψηφιακών Μέσων Αττικής απαιτούμε την άμεση απελευθέρωση των 24 μεταναστριών που ήταν φυλακισμένες στο κέντρο κράτησης μεταναστριών «χωρίς χαρτιά» στο Ελληνικό και που, έπειτα από τη μεγάλη διαδήλωση αλληλεγγύης του Σαββάτου 14/1, η οποία έλαβε χώρα εκεί, τους έγινε εκδικητική μεταγωγή στα κρατητήρια της Διεύθυνσης Αλλοδαπών στην Π. Ράλλη.

Η απάντηση του γραφείου τύπου του αναπληρωτή υπ. Προστασίας του Πολίτη ότι η μεταγωγή τους έγινε «για την ασφάλεια των ίδιων», είναι βγαλμένη από το ξεκάθαρα οργουελιανό παρόν που μας έχει επιβληθεί. Η ασφάλεια, αλλά και η ζωή και η αξιοπρέπεια αυτών των γυναικών, όπως και τόσων άλλων μεταναστών που βιώνουν το καθεστώς εκμετάλλευσης και εγκλεισμού, απειλείται από τους Διοικητές και τους δεσμοφύλακες των κρατητηρίων, όπου τους πετάνε μέσα για ολόκληρους μήνες, και από τους Υπουργούς του ΣΥΡΙΖΑ και όλους τους φορείς που ασκούν την αντιμεταναστευτική-ανθρωποκτόνα πολιτική. Κι όλοι αυτοί είναι υπεύθυνοι για τα βασανιστήρια που συνεχίζουν να βιώνουν οι 24 αυτές γυναίκες.

Είναι ξεκάθαρο πως το βασανιστήριο του εγκλεισμού και οι άθλιες συνθήκες διαβίωσης μέσα στο κολαστήρια-κρατητήρια δεν γίνονται με τίποτα ανεχτά. Και αυτό είναι κάτι που οι κραυγές των ίδιων των μεταναστριών μέσα από τα κελιά το κάνουν να ακούγεται ακόμα πιο εκκωφαντικά. Πόσο μάλλον όταν το «αδίκημα» για το οποίο κατηγορούνται (για το οποίο στην ουσία έχουν ήδη καταδικαστεί) είναι ότι η εξουσία τις θεωρεί «παράνομες», καθώς βρέθηκαν «χωρίς χαρτιά».

Στη διαδήλωση αλληλεγγύης του Σαββάτου 14/1 στο Ελληνικό συμμετείχαμε κι εμείς ως Σύλλογος από κοινού με άλλα εργατικά σωματεία και εκατοντάδες αλληλέγγυους-ες αγωνιστές-ίστριες, με αιτήματα την άρση της απαγόρευσης των επισκεπτηρίων και το κλείσιμο όλων των στρατοπέδων συγκέντρωσης μεταναστών. Όπως άλλωστε κάναμε κι όλα τα προηγούμενα χρόνια, έτσι και τώρα θα συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε στο πλευρό των μεταναστών, για το αναφαίρετο δικαίωμά τους σε μια αξιοπρεπή ζωή, για τα κοινά ταξικά μας συμφέροντα. Καλούμε τους συναδέλφους και τις συναδέλφισσές μας, τα εργατικά σωματεία, τις εργατικές συλλογικότητες και όλο τον κόσμο που βιώνει την εκμετάλλευση και την εξαθλίωση να στηρίξουμε έμπρακτα τους αγώνες που γίνονται μέσα κι έξω από τα κελιά.

Ο ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΚΑΙ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ ΘΑ ΝΙΚΗΣΕΙ!
ΑΜΕΣΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΩΝ 24 ΜΕΤΑΝΑΣΤΡΙΩΝ.
ΝΑ ΚΛΕΙΣΟΥΝ ΟΛΑ ΤΑ ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΑ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ.

Σύλλογος Υπαλλήλων Βιβλίου – Χάρτου – Ψηφιακών Μέσων Αττικής
Λόντου 6, Εξάρχεια, Αθήνα | 210-3820537 | sylyp_vivliou@yahoo.gr | bookworker.wordpress.com
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

15 Ιαν 2017

Διεκδίκηση της Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας (για τον Αγώνα σε ναυπηγείο της Γαλλίας)

0
Για το σύνολο των εργαζομένων, σε όλους τους κλάδους, οι συνθήκες εργασίας στα ναυπηγεία (και) της Γαλλίας δεν είναι κάτι άγνωστο. Είναι όλα αυτά με τα οποία έρχεται καθημερινά αντιμέτωπη η εργατική τάξη, για χάρη της κερδοφορίας του κεφαλαίου.

Απλήρωτες υπερωρίες, χαμηλά μεροκάματα, άθλιες συνθήκες εργασίας (πχ χαμηλές θερμοκρασίες χωρίς θέρμανση), εξαναγκασμοί και άγρια εκμετάλλευση είναι η εργασιακή καθημερινότητα των εργαζομένων στον υπεργολάβο της εταιρείας «Α. Γράψας» που δραστηριοποιείται στον τομέα των γύψινων κατασκευών σε ναυπηγείο της Γαλλίας (Σεν Ναζέρ).

Μπροστά στα παραπάνω, αλλά και στην περαιτέρω εντατικοποίηση της εργασίας τις ημέρες των εορτών, περίπου 30 εργαζόμενοι, Έλληνες και μετανάστες, αποφάσισαν να σηκώσουν ανάστημα και να διεκδικήσουν τα αυτονόητα. Υπερασπίστηκαν τα ταξικά τους συμφέροντα, με βάση τα οποία οργανώθηκαν δημιουργώντας επιτροπή αγώνα ενάντια στις εκμεταλλευτικές συνθήκες εργασίας.

Στις 19/12 σαν πρώτη κινητοποίηση προχώρησαν σε στάση εργασίας, ενώ το επόμενο 2μερο 20-21/12 δυνάμωσαν τον αγώνα κατεβαίνοντας σε απεργία με κεντρική διεκδίκηση την υπογραφή Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας (ΣΣΕ) για τους εργαζόμενους στον υπεργολάβο με τους ίδιους όρους που ισχύουν για τους υπόλοιπους εργαζόμενους στο ναυπηγείο.

Παρά την τρομοκρατία της εργοδοσίας, η ενότητα και η οργάνωση των εργαζομένων στο ναυπηγείο, με την βοήθεια της ομοσπονδίας οικοδόμων, απέδειξαν ακόμα μια φορά πως η ταξική πάλη μέσα στα κάτεργα της μισθωτής εργασίας μπορεί να φέρει μικρές νίκες για τον εργατόκοσμο. Με τον αγώνα τους στο ναυπηγείο κατάφεραν τελικά να κερδίσουν την υπογραφή της ΣΣΕ με 7ωρο, 5μερο, ιατρική κάλυψη και αύξηση του ωρομισθίου.

Όμως πάνω απ’ όλα κατάφεραν να χτίσουν τις συνθήκες πάλης που μπορούν να γίνουν παράδειγμα για τους υπόλοιπους εργαζομένους σε κάθε γωνιά του πλανήτη, για νέους αγώνες και διεκδικήσεις και ταυτόχρονα να κλείσουν στην πράξη τα στόματα όλων των «τίποτα δεν γίνεται».

http://proletconnect.blogspot.gr/
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Χρήση χημικών και δακρυγόνων στη Βέροια στα προκλητικά εγκαίνια γραφείων της Χρυσής Αυγής

0
Δακρυγόνα και χημικά "έβρεξε" το Σάββατο το πρωί, 14 Ιανουαρίου, στην πόλη της Βέροιας, όταν διμοιρίες των ΜΑΤ που είχαν καταφτάσει στην πόλη επιτέθηκαν σε συγκεντρωμένους διαδηλωτές που διαμαρτύρονταν για τη δημιουργία γραφείων της ναζιστικής Χρυσής Αυγής.

Πιο συγκεκριμένα λίγες δεκάδες αντιεξουσιαστές είχαν συγκεντρωθεί από νωρίς το πρωί του Σαββάτου στην Πλατεία Ωρολογίου και πολλαπλάσιες δυνάμεις ΜΑΤ προκειμένου να τους εμποδίσουν.

Τα εγκαίνια των γραφείων των απογόνων και θαυμαστών του Χίτλερ στην πόλη θα εγκαινιάζονταν με την παρουσία των υπόδικων βουλευτών της Χ.Α., Κασιδιάρη και Λαγού, και όλες τις προηγούμενες ημέρες «ψίθυροι» άφηναν να εννοηθεί πως το ναζιστικό κόμμα θα μετέφερε δυνάμεις από την ευρύτερη περιοχή, γεγονός που φούντωσε και τις αντιδράσεις.

Με σειρά ανακοινώσεων τις προηγούμενες ημέρες τα διάφορα κόμματα στην περιοχή εξέδωσαν ανακοινώσεις με τις οποίες καταδίκαζαν το γεγονός της δημιουργίας θύλακα ναζιστών στην πόλη. Ανακοίνωση εξέδωσε και η Κ.Ο. Μ-Λ ΚΚΕ Ημαθίας. Καταδικαστικές ανακοινώσεις εξέδωσαν και σωματεία εργαζόμενων - ΕΛΜΕ Ημαθίας και Σύλλογος εκπαιδευτικών Π.Ε. Ημαθίας. Καλέσματα σε συγκέντρωση διαμαρτυρίας έβγαλαν ομάδες αναρχικών της περιοχής στην περιοχή, η ομάδα Attack και η ΑΝΤΑΡΣΥΑ στην πλατεία Δημαρχείου. Εντύπωση για ακόμα μία φορά προκάλεσε το γεγονός του καλέσματος του τοπικού ΣΥΡΙΖΑ αλλά και ότι η τοπική οργάνωση του ΚΚΕ δεν έβγαλε καμία ανακοίνωση καταδίκης του γεγονότος, προφανώς γιατί όταν διεξάγεις αντικαπιταλιστικό αγώνα όλα τα υπόλοιπα ζητήματα σου φαίνονται δευτερεύοντα!!

Χωρίς καμία ιδιαίτερη πρόκληση, πέρα από τα γνωστά μικρογεγονότα όπως πετάγματα πετρών από τις ομάδες των συγκεντρωμένων, και ενώ πλησίαζε η ώρα προσέλευσης των «επίσημων» υπόδικων βουλευτών της ναζιστικής Χρυσής Αυγής, οι διμοιρίες των ΜΑΤ σε μία μικροσυμπλοκή ξεκίνησαν επιθέσεις εναντίον των συγκεντρωμένων, με χημικά και δακρυγόνα, δημιουργώντας μία αποπνικτική ατμόσφαιρα - πραγματοποίησαν τρεις επιθέσεις γεμίζοντας σχεδόν ολόκληρη την πόλη με αέρια που προκάλεσαν δυσφορία όχι μόνο στους παρευρισκόμενους αλλά και στους διερχόμενους. Χαρακτηριστικό το γεγονός πως γονείς, μητέρες με μικρά παιδιά έτρεχαν για να αποφύγουν τα χημικά και δακρυγόνα που εξαπλώθηκαν στο κέντρο της Βέροιας, τα οποία κινούνταν ανάλογα με το φύσημα του αέρα. Είναι κατανοητό ότι υπήρχε «σοβαρός λόγος», οι υπόδικοι βουλευτές και οι ελάχιστοι συγκεντρωμένοι, μέλη και οπαδοί της Χρυσής Αυγής, να μπορέσουν ανενόχλητα να επιτελέσουν το έργο τους. Άλλωστε αργά το μεσημέρι έγινε φανερό ότι, αφού όλα πραγματοποιήθηκαν όπως ήθελαν, τα πάντα ηρέμησαν στο χώρο και οι χρυσαυγίτες, φοβούμενοι προφανώς, αφαίρεσαν και όποιο ενδεικτικό σημάδι θα αποκάλυπτε το χώρο των γραφείων τους, όπως πανό και οποιαδήποτε άλλη ένδειξη.

Οι συγκεντρωμένοι με την πίεση των ΜΑΤ και έπειτα από τρεις επιθέσεις συγκεντρώθηκαν στο χώρο της πλατείας Δημαρχείου, όπου και παρέμειναν ως αργά, δίχως να σημειωθούν περαιτέρω επεισόδια.

Το γεγονός των εγκαινίων γραφείων της Χρυσής Αυγής στην περιοχή αποτέλεσε ένα σοβαρό γεγονός που απασχόλησε την πόλη, αλλά και η στάση των κυβερνητικών και αστυνομικών δυνάμεων «προβληματίζει» αφού υπήρξε από τα ξημερώματα ένταση της ασυνομοκρατίας και της τρομοκράτησης των κατοίκων της περιοχής.

http://laikosdromos.gr/
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Οι λαοί δεν μπορεί να είναι παρατηρητές στην υπόθεση της ζωής και της ανεξαρτησίας τους!

0
Διχοτομούν και αλυσοδένουν οι ιμπεριαλιστές – η κυβέρνηση στην υπηρεσία τους. 
Οι λαοί δεν μπορεί να είναι παρατηρητές στην υπόθεση της ζωής και της ανεξαρτησίας τους!

Βαλτωμένο μοιάζει το λεγόμενο ελληνικό ζήτημα τις τελευταίες εβδομάδες, ανάμεσα στο τέλος του 2016 και το ξεκίνημα του 2017. Όμως, η ακινησία αυτή μόνο επιφανειακή είναι, μιας και πίσω από την απουσία συγκεκριμένων εξελίξεων, τόσο αναφορικά με το «πρόγραμμα διάσωσης» (Μνημόνια) όσο και σχετικά με τις γεωπολιτικές εξελίξεις στην περιοχή και τις εμπλοκές της χώρας σε αυτές, μαίνονται στην κυριολεξία οι ιμπεριαλιστικοί εκβιασμοί, οι διεργασίες και οι προετοιμασίες που φέρνουν και άλλα δεινά στον λαό μας και άλλους κινδύνους στους λαούς της περιοχής. Μια ιδιαίτερη αλλά έως και καθοριστική παράμετρος που «καθυστερεί» αυτές τις εξελίξεις είναι η αναμονή της ανάληψης της προεδρίας Τραμπ, όπως… ομολόγησε ο Καμένος, μετά τη συνάντησή του με τον Τσίπρα σχετικά με τις εξελίξεις στο Κυπριακό. Ωστόσο και ενώ οι «παλιές και νέες» αντιθέσεις των προστατών καθυστερούν τις εξελίξεις, η κυβέρνηση κάθε άλλο παρά αδρανεί. Προσαρμόζεται γοργά στο τοπίο που διαμορφώνεται με ολοένα μεγαλύτερα βήματα και στα ζητούμενα της «δεύτερης αξιολόγησης» αλλά και στο Κυπριακό, όπου ως «εγγυήτρια δύναμη» ήδη νομιμοποίησε τις -χωρίς ούτε τα προσχήματα του ΟΗΕ- ιμπεριαλιστικές επιδιώξεις για την εμπέδωση της διχοτόμησης και τη μετατροπή του νησιού σε ένα προτεκτοράτο των Αμερικανονατοϊκών. Και βέβαια ο λαός ζει μέσα στην παγωνιά της φτώχειας, της ανεργίας, της εξαθλίωσης, που διαρκώς επιδεινώνεται, καθώς εξελίσσονται και «ωριμάζουν» τα μέτρα του τρίτου Μνημονίου, η ληστεία των μισθών και των συντάξεων με το ασφαλιστικό του περασμένου Μαΐου.

Σε αυτό το παγωμένο τοπίο, φαντάζει μακρινός εκείνος ο Οκτώβρης που 100 χρόνια πριν συγκλόνισε την ανθρωπότητα, κάνοντας για πρώτη φορά πράξη το όραμα των ξυπόλητων και των καταπιεσμένων, να πάρουν οι ίδιοι τις τύχες τους στα χέρια τους! Όμως, η κατάσταση στη χώρα μας, αλλά και παντού στον κόσμο, βεβαιώνει πως η μόνη πραγματική διέξοδος για τον λαό μας, για τους εργάτες και τους λαούς του κόσμου είναι η επανάσταση και ο σοσιαλισμός! Την επέτειο της κοσμοϊστορικής σημασίας νίκης της επανάστασης που ηγήθηκε ο Λένιν εκατό χρόνια πριν, την ζωντανεύει πριν από όλα σήμερα η βαρβαρότητα και τα αξεπέραστα αδιέξοδα του καπιταλιστικού-ιμπεριαλιστικού συστήματος. Και είναι υπόθεση του προλεταριάτου και των λαών του πλανήτη να συγκροτήσουν τις δυνάμεις τους και την πάλη τους για να «διανύσουν» την απόσταση προς μια νέα νικηφόρα έφοδο στον ουρανό. Είναι υπόθεση του λαού μας να συγκροτήσει το Μέτωπο Αντίστασης και Διεκδίκησης που απαιτεί η υπεράσπιση της ζωής του, και μέσα σε αυτό να συγκροτήσει τους όρους και τις δυνάμεις της Αναμέτρησής του με το σύστημα της ιμπεριαλιστικής εξάρτησης και της εκμετάλλευσης.

Πού «συναντώνται» ΕΕ-ΔΝΤ

Η εμπλοκή, λοιπόν, στην εξέλιξη της δεύτερης αξιολόγησης παρατείνεται και μαζί της παρατείνεται και η αίσθηση ασάφειας για την κυβερνητική σταθερότητα. Έχουμε τη γνώμη πως στην παράταση της εμπλοκής παίζει ρόλο η ενεργοποίηση με τον πιο έντονο τρόπο των διαβουλεύσεων για το Κυπριακό ζήτημα, καθώς οι αντιθέσεις και οι υπολογισμοί μεταξύ ΔΝΤ (ΗΠΑ) από τη μια και ΕΕ (Γερμανία) από την άλλη αφορούν σε ένα πολύ ευρύτερο πεδίο από αυτό καθαυτό των διακανονισμών για τους όρους ελέγχου του χρέους και του «προγράμματος» στην Ελλάδα. Ωστόσο, η παράταση αυτή έχει ήδη δώσει τα αποτελέσματά της. Το («ακραίο», κατά τους κυβερνητικούς) ΔΝΤ και η ΕΕ «συναντήθηκαν» ήδη στην αύξηση των απαιτήσεών τους για τις δεσμεύσεις που πρέπει να αναλάβει η κυβέρνηση ακόμα και μετά το 2018. Σε αυτόν τον κοινό τόπο των ιμπεριαλιστών δεν έχει βέβαια πραγματικές αντιρρήσεις η κυβέρνηση και συνολικά η μεγαλοαστική τάξη της χώρας. Η πρωτοχρονιάτικη παρέμβαση του ΣΕΒ ήταν απολύτως χαρακτηριστική στην υπεράσπιση της κατεύθυνσης για τη μονιμότητα και την αδιάλειπτη ένταση της επίθεσης στους εργάτες και τον λαό. Από ουσιαστική άποψη, λοιπόν, αυτό που παζαρεύει η κυβέρνηση είναι η μορφή των δεσμεύσεων που θα αναλάβει και θα υπογράψει για τα επόμενα χρόνια (ποσοτικοποίηση, προκαταβολική νομοθέτηση κλπ) και όχι βέβαια το αν θα συνεχιστεί η πολιτική αυτή. Εξάλλου, ήδη οι δεσμεύσεις Τσακαλώτου για την εφαρμογή του κόφτη και μετά το 2018, είναι προετοιμασία προς το εσωτερικό για το νέο τσουνάμι μέτρων.

Όλα αυτά, βέβαια, η κυβέρνηση τα εμφανίζει απέναντι στον λαό σαν τις αναγκαίες θυσίες για να «διατηρηθεί το πρόγραμμα διάσωσης» που ανοίγει τον… δρόμο της δίκαιης ανάπτυξης. Υπερασπίζεται, έτσι, την αλήθεια της μεγαλοαστικής τάξης που υπηρετεί. Το «πρόγραμμα διάσωσης» αφορά στη διάσωση της μεγαλοαστικής τάξης και η διαπραγμάτευση αφορούσε και αφορά τους όρους που οι ιμπεριαλιστές θα παρέχουν για αυτή τη διάσωση. Μέσα σε αυτήν τη διαπραγμάτευση υπάρχουν βέβαια οι γκρίνιες και οι ενστάσεις της ελληνικής πλευρά έναντι των «δανειστών» για την πορεία υποβάθμισης και το καθεστώς ομηρίας που της έχουν επιβάλλει. Και ο Κ. Μητσοτάκης, ως «υποψήφιος επόμενος πρωθυπουργός», κατέθεσε, στα πλαίσια της πρώτης επετείου του ως αρχηγός της ΝΔ, τις πιθανές αντιρρήσεις του σε πλευρές του προγράμματος αυτού, μιλώντας προφανώς ως εκφραστής των αναγκών του ντόπιου κεφαλαίου. Αλλά όλοι τους –κυβέρνηση και αντιπολίτευση- συναινούν και συμφωνούν στο ότι τα Μνημόνια, όσον αφορά το τσαλαπάτημα των δικαιωμάτων και τη συντριβή των κατακτήσεων λαού και νεολαίας, «είναι ευλογία», όπως, με τη γνωστή χυδαιότητά του, είχε πει ο Πάγκαλος.

Αλλά οι περιπλοκές παραμένουν

Ωστόσο, αυτή η «συνάντηση» ΔΝΤ-ΕΕ δεν είναι αρκετή για να λυθεί το ζήτημα. Το πρώτο παραμένει «αναποφάσιστο» για το αν θέλει ή όχι να συμμετέχει στο πρόγραμμα, εκβιάζοντας ουσιαστικά το Βερολίνο σε ένα παζάρι που όπως ήδη αναφέραμε είναι πολύ ευρύτερο. Η Γερμανία υπερασπίζεται έτσι κι αλλιώς το «έχειν της» στην ΕΕ, σε μία φάση και μια χρονιά που πολλά είναι ανοιχτά για τη συνοχή και τη συγκρότηση αυτού του ιμπεριαλιστικού συνασπισμού. Επιπλέον, στη συγκυρία- με τις διαβουλεύσεις στη Γενεύη σε εξέλιξη- είναι ερωτηματικό κατά πόσον ικανοποιείται ιδιαίτερα η γερμανική πλευρά από την επιχειρούμενη εξέλιξη στο Κυπριακό. Και δεν είναι κυρίως ότι «επιλύεται» το ζήτημα της οντότητας ενός κράτους-μέλους της ΕΕ, με την ΕΕ «παρατηρητή» στη διαδικασία επίλυσής του! Αλλά ότι η επιχειρούμενη «λύση» δίνει ίσως και άλλους όρους παρέμβασης των ΗΠΑ στην ΕΕ μέσω Τουρκίας, όπως με ανησυχία καταγράφεται τις τελευταίες μέρες στον γερμανικό τύπο.

Με βάση όλα αυτά, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ κυριολεκτικά σύρθηκε στη διαδικασία της Γενεύης, προσπαθώντας να ικανοποιήσει ταυτόχρονα τους πολλούς αφεντάδες της και έφτασε να παρουσιάζει και χάρτες-προτάσεις εμπέδωσης της διχοτόμησης του νησιού σε ένα σχέδιο χειρότερο και από αυτό του Ανάν, για να επιδείξει προσαρμοστικότητα στα υπερατλαντικά αφεντικά και να «προλάβει» την προεδρία Τραμπ, που εκτιμούσε ότι θα είναι πιο «φιλότουρκη». Ταυτόχρονα, η μεγαλοαστική τάξη είχε και έχει φιλοδοξίες για μπίζνες και ρόλους με βάση τη μεταφορά των υδρογονανθράκων που διερευνούν και θα αντλήσουν αμερικάνικη, γαλλική και ιταλική εταιρεία από οικόπεδα της Κυπριακής ΑΟΖ.

Το πού θα καταλήξουν και τι αποτέλεσμα θα βγάλουν σε αυτή τη φάση οι αμερικανονατοϊκές επιδιώξεις στην Κύπρο, το αν δηλαδή θα υπάρξει συμφωνία της «Δύσης» αφενός και αν επίσης θα αρκεστεί η Τουρκία στον προσφερόμενο σε αυτήν ρόλο στην Κύπρο αφετέρου, μένει να το δούμε. Ανεξάρτητα όμως από τη συγκεκριμένη εξέλιξη, είναι βέβαιο ότι το μείγμα υποτέλειας και τυχοδιωκτισμού που επέδειξε η ελληνική πλευρά μέσω της κυβέρνησής της σε αυτή τη φάση, αποτελεί ένα ακόμα χτύπημα στην υπόθεση των δικαίων Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων, στην υπόθεση της ανεξαρτησίας της Κύπρου. Και βέβαια αποτελεί βήμα βαθέματος της εξάρτησης της ίδιας της χώρας, επικίνδυνο και αρνητικό προηγούμενο για όσα είναι ανοιχτά στα λεγόμενα εθνικά ζητήματα της χώρας και στις εμπλοκές της στη φλεγόμενη περιοχή.

Να βγει στο προσκήνιο η λαϊκή πάλη!

Η συσσώρευση τόσων και τόσων υπηρεσιών της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ στους Ευρωπαίους και Αμερικάνους ιμπεριαλιστές και στο ντόπιο κεφάλαιο δεν της εξασφαλίζει βέβαια και τη μακροημέρευσή της. Παρόλο που φαίνεται πως η κύρια τάση από τα ξένα και ντόπια κέντρα είναι να αποφευχθούν οι πρόωρες εκλογές, μιας και δεν έχουν διαμορφωθεί –και όσον αφορά τη ΝΔ- οι αναγκαίοι όροι, η πιθανότητα του «ατυχήματος» δεν είναι αμελητέα. Η πιθανότητα, δηλαδή, να σφίξει και άλλο ο κόμπος των αντιθέσεων και να βρεθεί η κυβέρνηση μετέωρη και αδύναμη να συνεχίσει. Ενόψει μιας τέτοιας πιθανότητας είναι φανερό ότι προετοιμάζεται και το κυβερνητικό επιτελείο, στοχεύοντας να «καταφύγει» σε κάλπες ως την τελευταία δυνατότητα να παραμείνει ο ΣΥΡΙΖΑ, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, μέσα στις εξελίξεις. Ταυτόχρονα, παραμένουν και τα παράλληλα «ενδιάμεσα» σενάρια μιας άλλης κυβερνητικής λύσης, χωρίς εκλογές (ως γνωστόν, στην αστική δημοκρατία δεν υπάρχουν αδιέξοδα όταν ζητούμενο είναι η αναπαραγωγή της εξουσίας του συστήματος), αλλά είναι ερώτημα αν αυτά «σώζουν» ή καταδικάζουν το πολιτικό μέλλον του ΣΥΡΙΖΑ…

Σε κάθε περίπτωση, σε αυτές τις αντιφάσεις και τα αδιέξοδά του, το σύστημα θα βρει απαντήσεις σε βάρος του λαού, με ευκολία που θα είναι ευθέως ανάλογη με το κατά πόσο έχει λυμένα τα χέρια του από την πάλη και τις αντιστάσεις που αυτός θα αναπτύξει! Με άλλα λόγια, η παρατεταμένη «απόσυρση» του λαού και της νεολαίας από το πεδίο της μαζικής πάλης είναι βασικός όρος για την προώθηση της επίθεσης και συνολικά των αντιδραστικών επιδιώξεων. Αυτό καταγράφεται ήδη στο «ευρύτερο πολιτικό κλίμα» της χώρας, που «πολύ γρήγορα» έφτασε από την ελπίδα ΣΥΡΙΖΑ, στην ελπίδα Σώρρα! Είναι σαφές ότι τέτοιες φασίζουσες κινήσεις τροφοδοτούνται και πλασάρονται άνωθεν, συσκοτίζοντας τη θεμελιώδη αλήθεια για τον λαό: Τα βάσανά του έχουν αιτίες και υπεύθυνους που βρίσκονται μέσα στην κοινωνία, που κάνουν κουμάντο στον πλανήτη και τη χώρα μας. Και οι απαντήσεις σε αυτά τα βάσανα δεν θα έρθουν από κανένα «αριστερό» ή αντιδραστικό «σωτήρα». Οι απαντήσεις θα έρθουν, επίσης, από δυνάμεις που βρίσκονται μέσα στην κοινωνία και τη χώρα. Και αυτές δεν είναι άλλες από τις δυνάμεις των εργατών, του λαού και της νεολαίας, που πρέπει να συγκροτηθούν και να σταθούν απέναντι στην πολιτική της ιμπεριαλιστικής λεηλασίας, των πολέμων, της φτώχειας και της εργασιακής βαρβαρότητας. Να σταθούν απέναντι στους φορείς αυτής της πολιτικής, χειραφετούμενοι από αυτούς και την «ποικιλία» των εκφράσεών τους, σε όλα τα επίπεδα. Αυτή η αντίθεση και η πάλη στα πλαίσιά της είναι που διαμορφώνει και καθορίζει τους όρους ζωής και την πολιτική κατάσταση στη χώρα!

Είναι αλήθεια ότι τη γραμμή της «απόσυρσης» και ουσιαστικά της παράλυσης των λαϊκών αντιστάσεων την τροφοδοτούν και οι δυνάμεις που υποτίθεται ότι αναφέρονται στον λαό και τα συμφέροντά του. Πρόσφατο και χαρακτηριστικό παράδειγμα η δήλωση Κουτσούμπα, που βγαίνοντας από τη συνάντησή του με τον Τσίπρα για το Κυπριακό, δεν βρήκε λέξη να πει ούτε για τους ιμπεριαλιστές που προωθούν το διχοτομικό σχέδιο, αλλά ούτε για την ελληνική κυβέρνηση, που έσπευσε να αναγνωρίσει μια «ευκαιρία» σε αυτό και να παρουσιάσει τη δικιά της πρόταση διχοτομικών χαρτών!

Είναι αλήθεια, λοιπόν, ότι η υπόθεση της πάλης, πολύ περισσότερο της πάλης με αντικαπιταλιστική-αντιιμπεριαλιστική κατεύθυνση και επαναστατική προοπτική, δεν θα «πέσει από τον ουρανό». Χρειάζεται δυνάμεις που θα αγωνιστούν για αυτήν, χρειάζεται δυνάμεις που θα επιδιώξουν να πρωτοστατήσουν για να συγκροτηθεί το ταξικό ένστικτο, η πλατιά δυσαρέσκεια και οργή σε δύναμη αξιόμαχη σε όλα τα επίπεδα. Σε αυτό το έργο οφείλει να συμβάλλει αποφασιστικά το ΚΚΕ(μ-λ), για αυτή την υπόθεση καλείται να παίξει σημαντικό ρόλο η Λαϊκή Αντίσταση- Αριστερή Αντιιμπεριαλιστική Συνεργασία. Κόντρα στην παραίτηση και τη σύγχυση, σε αντιπαράθεση με τον κυβερνητισμό και τον ρεφορμισμό, με τη λογική της ευρύτερης δυνατής συσπείρωσης και κοινής δράσης. Μέσα στον λαό και στη νεολαία, που δοκιμάζονται σε άγριες συνθήκες και πρέπει και μπορούν να υψώσουν το ανάστημά τους, να εμπνευστούν από τη γραμμή της μαζικής Αντίστασης και Διεκδίκησης.

Προλεταριακή Σημαία - http://www.kkeml.gr/
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΦΛΕΜΙΓΚ: ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ - ΣΤΗΡΙΞΗ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΚΛΕΙΣΕΙ ΤΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ!

0
  • Κάθε φορά και περισσότερο έντονα, επανέρχονται τα προβλήματα της έλλειψης προσωπικού στο Νοσοκομείο.
Κάθε προσπάθεια επίλυσής τους, (έξω από τη μόνη σωστή, που είναι οι προσλήψεις μόνιμου προσωπικού), καταλήγει στο...γνωστό φιλότιμο των εργαζομένων που βγάζουν πάλι το φίδι από την τρύπα.
  • Το προσωπικό πλέον είναι τόσο λίγο, που κάθε τυχαίο γεγονός, μια αρρώστια, ένα ατύχημα εργαζόμενου, φτάνει για να δημιουργήσει κρίση στο ήδη μπλοκαρισμένο σύστημα.Τέτοιο παράδειγμα αυτή την εποχή αποτελούν οι τραπεζοκόμες που αποδεκατισμένες, δεν επαρκούν για να βγει το πρόγραμμα. Μια σε κάθε πόστο αφήνεται να φροντίζει, πολλές φορές, 50 - 60 ασθενείς σε κάθε βάρδια, να μη βγαίνουν άδειες και ρεπό, όλες οι συναδέλφισσες να είναι σακατεμένες με πολλά προβλήματα υγείας.
  • Παρά τις δεσμεύσεις και τις...ελπίδες για λιγοστό επικουρικό προσωπικό, που κι' αυτό ακόμα πολλές φορές δεν εμφανίζεται, ένα ακόμα μεγάλο πρόβλημα "(ξανα)έσκασε" στους αναισθησιολόγους, που εδώ και καιρό δουλεύουν - όπως είπαμε - με το φιλότιμο και φορτωμένοι καμιά δεκαριά εφημερίες ο καθένας. Δεν αντέχουν άλλο!
  • Αν δεν καλυφθούν τα κενά, σε λίγες μέρες το Νοσοκομείο δεν θα καλύπτεται σε όλες τις βάρδιες από αναισθησιολόγο.
  • Αυτή είναι η κατάσταση και η λύση πρέπει να δοθεί άμεσα από τη Διοίκηση και συνολικά την πολιτική ηγεσία. Είναι γνωστό πώς χωρίς αναισθησιολόγο Νοσοκομείο δεν μπορεί να λειτουργήσει. Για να εφημερεύσει δε, ούτε σκέψη. Πρέπει λοιπόν να δοθεί λύση. Και λύση ΥΠΑΡΧΕΙ! Στον αντίποδα, είναι η παύση λειτουργίας του Νοσοκομείου. Εμείς πάντως δεν είμαστε διατεθειμένοι να το αφήσουμε στη μοίρα του!
  • Αντίστοιχη, θα τολμούσαμε να πούμε και χειρότερη, η κατάσταση στο Διοικητικό προσωπικό. Λιγότεροι από δέκα υπάλληλοι, στελεχώνουν καθημερινά τα γραφεία, ενώ αναγκάζονται να κάνουν και κυκλικές βάρδιες κατά τις εφημερίες. Οι 12 νέες προσλήψεις που περιμέναμε, έγιναν ήδη 10 και από αυτές περιμένει να πάρει η Υ.ΠΕ. Ακόμη, απ' ό,τι ακούγεται, ενδιαφέρονται και διάφοροι άλλοι με τρόπο που θυμίζει "αρπαγή". Ας κρατήσουν κοντά τα χέρια τους γιατί μπορεί, όπως λέει ο λαός, "η φτώχεια να φέρνει γκρίνια" αλλά, ταυτόχρονα, κάθε τέτοια ενέργεια υπηρετεί την κατάρρευση του Νοσοκομείου και το κλείσιμό του,"δια της πλαγίας" οδού. Αυτό δεν γίνεται να μην το αντιλαμβάνεται η Διοίκηση. Τουλάχιστον ας μη θυσιαστεί η κοινή λογική, στις επιδιώξεις όσων θέλουν το Νοσοκομείο κλειστό. Η μόνη πραγματική απάντηση μπορεί να δοθεί από την κοινή θέση των Σωματείων εργαζομένων που είναι πως μοναδική λύση είναι η ανάπτυξη του αγώνα μας για προσλήψεις και ενίσχυση με μόνιμο προσωπικό.
  • Στο νοσηλευτικό προσωπικό, είναι πλέον τραγική η έλλειψή του από καιρό και αυτό δεν αποτελεί είδηση. Είδηση θα αποτελέσει μόνο όταν κάτι τραγικό συμβεί, είτε σε συνάδελφο είτε σε ασθενή. Και τότε θα τρέχουνε διοικήσεις και "παράγοντες" να κάνουν ΕΔΕ, να βρούνε ποιός φταίει για το δυστύχημα: Γιατί ήταν μόνο ένας στη βάρδια; Γιατί δούλευε ενώ ήταν άρρωστος; Γιατί ο ασθενής δεν δεν είχε τη φροντίδα που πρέπει; Ως γνωστό η ευθύνη θα πέσει πάλι στην "τελευταία τρύπα του ζουρνά" και όχι στις Διοικήσεις και στην εκάστοτε πολιτική ηγεσία που πολύ καλά γνωρίζει την κατάσταση που επικρατεί.
  • Στο Φλέμιγκ, για παράδειγμα - όχι τυχαίο - ήδη από την εποχή του Γεωργιάδη, οι υποστηρικτικές και όχι μόνο, υπηρεσίες που χαρακτηρίζουν ένα Νοσοκομείο είναι σε αμφισβήτηση. Στα εργαστήρια η έλλειψη είναι τέτοια που κάποιες βάρδιες μένουν κλειστά και τα δείγματα των απαραίτητων εξετάσεων μεταφέρονται με ιδιωτική εταιρία στο Σισμανόγλειο (η οποία...δεν τα μεταφέρει τσάμπα!) ενώ με την καθυστέρηση και τα αποτελέσματα επικρατεί αλαλούμ που το πληρώνει βέβαια ο άρρωστος.
  • Η ενοποίηση του Φαρμακείου και της Τεχνικής Υπηρεσίας Φλέμιγκ - Σισμανογλείου, οδήγησε επίσης σε τραγικά προβλήματα και ακόμα μεγαλύτερη ταλαιπωρία για προσωπικό και ασθενείς ενώ τακτική συντήρηση στις εγκαταστάσεις έχει σταματήσει από τον καιρό της διαθεσιμότητας το 2013. Αυτή είναι, με λίγα λόγια, η κατάσταση στο Νοσοκομείο μας που δεν απέχει από την κατάσταση που αντιμετωπίζουν και όλα τα άλλα Νοσοκομεία. Είναι όμως αλήθεια, πως βρεθήκαμε περισσότερο "λαβωμένοι", γιατί μπορεί η απόπειρα οριστικού κλεισίματος, να μην πέρασε, έδωσε όμως τη δυνατότητα για μεγαλοπρεπές "πλιάτσικο", όχι μόνο στην περιουσία του Νοσοκομείου αλλά και στο προσωπικό και στην υποδομή του: Σημαντικά εργαστήρια καταργήθηκαν. Κρίσιμες κλινικές σκόρπισαν και διαλύθηκαν, με αποτέλεσμα όλος ο Βορειο-ανατολικός άξονας της Αττικής να υποφέρει από την έλλειψή τους. Τριακόσιοι εργαζόμενοι μετακινήθηκαν και έτσι η γενική έλλειψη προσωπικού έγινε τρομακτικότερη...
  • Το Σωματείο των εργαζομένων, ήδη έχει ξεκινήσει μια σειρά συναντήσεων με τη Διοίκηση, προκειμένου να θέσει τα κρίσιμα ζητήματα και να απαιτήσει λύσεις. Θα ακολουθήσει συνέλευση και συγκεντρώσεις για να ενημερωθούν όλοι οι εργαζόμενοι και να συναποφασίσουμε για την περαιτέρω στάση μας. Παράλληλα θα γίνει ενημέρωση και στο λαό της περιοχής.
Όμως το Φλέμιγκ προσφέρει υπηρεσίες σε περίπου 3.500 συμπολίτες μας κάθε μήνα και ο λαός το Χρειάζεται.
Οι εργαζόμενοι το υπερασπίζονται και μαζί υπερασπίζονται
τη δουλειά και τη ζωή τους.

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΑΜΑΛΙΑ ΦΛΕΜΙΓΚ!
ΑΜΕΣΗ ΕΝΙΣΧΥΣΗ ΣΕ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ!
ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΩΝ ΔΟΜΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΚΛΙΝΙΚΩΝ ΠΟΥ ΚΑΤΑΡΓΗΘΗΚΑΝ!

ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟΥ "ΑΜΑΛΙΑ ΦΛΕΜΙΓΚ"
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Δίκη ΑΤΙΚ: Πρωτοχρονιά έξω από τις φυλακές του Μονάχου!

0

Γερμανία-ΑΤΙΚ
Συνεχίζεται η δίκη των δέκα Τούρκων κομμουνιστών
Πρωτοχρονιά έξω από τις φυλακές του Μονάχου!

Ανακοινώθηκαν οι ημέρες που θα διεξάγεται το δικαστήριο το 2017. Οι νέες δικάσιμοι που έχουν ανακοινωθεί ξεκίνησαν από τις 9 Γενάρη 2017 και θα γίνονται κάθε Δευτέρα και Παρασκευή μέχρι την Δευτέρα 11 Σεπτέμβρη, εκτός των διαστημάτων των αργιών.

Η τελευταία μέρα της δίκης για το 2016 ήταν επεισοδιακή ως προς την διαδικασία και το αποτέλεσμα της στάσης του δικαστηρίου και της επιλογής του να αντιμετωπίσει την κατηγορία ως υπόθεση του κοινού ποινικού δικαίου και όχι σαν πολιτική δίωξη. Η υπεράσπιση απαίτησε να ληφθεί υπόψη από το δικαστήριο η στάση του τουρκικού κράτους ενάντια στην οργάνωση του TKP/M-L από την στρατιωτική χούντα του 1980 αλλά και τα όσα συνέβησαν με την απόπειρα πραξικοπήματος της 15ης Ιουλίου του 2016 και τις τρέχουσες πολιτικές συνθήκες στην Τουρκία.

Είναι πλέον κοινή πεποίθηση στους παρατηρητές της δίκης πως ακόμη και αν ο ομοσπονδιακός εισαγγελέας χαρακτηρίσει την υπόθεση σαν δίωξη πολιτικής οργάνωσης, η συστηματική αντιμετώπιση της υπόθεσης σαν υπόθεση ποινικού δικαίου από τους τρεις δικαστές δείχνει την μεροληπτική στάση που τηρεί το δικαστήριο. Ήδη από την 1η Δεκέμβρη φαίνεται μια χαρακτηριστική αλλαγή. Οι τρεις δικαστές αναφέρονται σε «συμμετοχή τρομοκρατικής οργάνωσης στο εξωτερικό για ένα συγκεκριμένο διάστημα» αλλά παραλείπουν να αναφέρουν την πολιτική κατάσταση στην Τουρκία εκείνο το διάστημα. Ακόμη και η λανθασμένη μετάφραση της έκφρασης «οι επιθέσεις που έγιναν ενάντια στο TKP/ML από την στρατιωτική χούντα του 1980» δίνει άλλη έννοια όταν μεταφράζεται «οι επιθέσεις που πραγματοποίησε το TKP/ML στην Τουρκία». Επειδή όλη αυτή η κατάσταση προκαλεί αμφιβολίες για την αμερόληπτη στάση των δικαστών με βάση τις απαιτήσεις και πιέσεις του τουρκικού κράτους, οι συνήγοροι ζήτησαν την εξαίρεση των τριών δικαστών.

Το δικαστήριο, μετά την απόρριψη του αιτήματος για εξαίρεση των δικαστών, ήθελε να επιταχύνει την διαδικασία και ενώ θα έπρεπε να διακόψει λόγω ώρας 4.30 μμ, προσπάθησε να συνεχίσει την εκδίκαση. Αλλά και αυτό σκόνταψε στις δικές τους αδυναμίες: Το έγγραφο με τις οδηγίες του δικαστηρίου που έπρεπε να διαβαστεί δεν μπόρεσε να διαβαστεί γιατί δεν υπήρχε επαρκής αριθμός διερμηνέων και έτσι αναγκάστηκαν να διακόψουν.

Στο μεταξύ η αλληλεγγύη δυναμώνει. Στις 19 Δεκέμβρη, πραγματοποιήθηκε συγκέντρωση έξω από τα δικαστήριο του Μονάχου, μετά από κοινό κάλεσμα της «Ομοσπονδίας για τα δημοκρατικά δικαιώματα στην Ευρώπη» (ADHK), της «Κίνησης Δημοκρατικών Γυναικών της Ευρώπης» και της «Κίνησης σοσιαλιστικής νεολαίας».

Την Πρωτοχρονιά, έγινε συγκέντρωση μπροστά στις φυλακές Stadelheim του Μονάχου. Στο κάλεσμά τους, τα μέλη της Rote Hilfe ανέφεραν «όπως κάνουμε κάθε χρόνο, παραδοσιακά, να περνάμε την πρωτοχρονιά μπροστά στις φυλακές και φέτος θα είμαστε αλληλέγγυοι των κρατούμενων συντρόφων. Ειδικά φέτος θέλουμε να δείξουμε την αλληλεγγύη μας στους συντρόφους που δικάζονται στο Μόναχο, με το άρθρο 129 παρ. b […]». Η Rote Hilfe είναι μια οργάνωση αλληλεγγύης που στηρίζει αριστερούς που είναι θύματα τ πολιτικών διώξεων.

(Η φωτογραφία είναι από την κινητοποίηση, το βράδυ της Πρωτοχρονιάς.)

Προλεταριακή Σημαία
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

48ωρη απεργία των “εργολαβικών” στη ΛΑΡΚΟ

0
Σε νέα 48ωρη απεργία προχώρησαν οι εργαζόμενοι στις εργολαβίες στη ΛΑΡΚΟ με αίτημα την ενσωμάτωσή τους στο μόνιμο προσωπικό. Η απεργία αυτή ήταν απάντηση στην κοροϊδία της διοίκησης να προχωρήσει “σε ολιγάριθμες ενσωματώσεις, χωρίς δεσμεύσεις για την υλοποίηση του αιτήματός μας έστω και με χρονοδιάγραμμα”, όπως αναφέρουν χαρακτηριστικά στην ανακοίνωσή τους για την απεργία.

Την απεργία κήρυξε για τις 10 και 11 Γενάρη, το κλαδικό σωματείου μετάλλου Ν. Φθιώτιδας, το οποίο καλύπτει τους εργαζόμενους στις εργολαβίες, μετά από γενική του συνέλευση.
Σύμφωνα με δεύτερη ανακοίνωση του σωματείου, την πρώτη μέρα της απεργίας, υπήρξε καθολική συμμετοχή στην απεργία των εργαζομένων στις εργολαβίες.

Παράλληλα κατήγγειλαν “την απόφαση της Διοίκησης της ΛΑΡΚΟ η οποία έδωσε εντολή να ακυρωθούν όλα τα προγραμματισμένα τρίτα ρεπό των μόνιμων εργαζομένων, κρατά με τέτοιες θερμοκρασίες υπερωρίες μόνιμους εργαζόμενους και στέλνει σε εργασία μόνιμους εργαζόμενους μόνους τους, σε επικίνδυνα σημεία στα οποία πολλαπλασιάζεται η επικινδυνότητά τους λόγω του παγωμένου χιονιού και όλα αυτά μόνο και μόνο για να μην ζητήσει από το Συνδικάτο μας γραπτώς εργαζόμενους για ασφάλεια.. Αν νομίζει η Διοίκηση πως με τέτοιες τακτικές θα μας σπάσει το ηθικό γελάστηκε. Μπορεί σήμερα να πατεί στο γεγονός πως το επιχειρησιακό Σωματείο δεν συμμετέχει στην απεργία, δεν είναι μακριά όμως η ώρα που οι εργαζόμενοι, μόνιμοι και εργολαβικοί θα συντονίσουμε τον αγώνα μας.”

Στην ίδια ανακοίνωση τονίζουν ότι “τα προβλήματα των εργαζομένων είναι κοινά και έρχεται η ώρα που θα απαντήσουμε ενιαία. Ο αγώνας για την κατάργηση του σκλαβοπάζαρου όλων των εργολαβιών και ενσωμάτωση όλων των εργαζομένων στην ίδια τη ΛΑΡΚΟ με σύμβαση αορίστου χρόνου δεν είναι ξεκομμένος από την υπογραφή Επιχ. Σ.Σ.Ε. που απαιτούν οι μόνιμοι εργαζόμενοι. Άλλωστε στο καθεστώς των εργολαβιών πάτησαν οι Διοικήσεις και έχουν κατακρεουργήσει κεκτημένα των μόνιμων εργαζομένων, όπως είναι τριετίες και Β.Μ.”

Έδωσαν νέο αγωνιστικό ραντεβού στις 27/1 με αφορμή τη συμπλήρωση των 40 χρόνων από την έναρξη της, 110 ημερών, νικηφόρας απεργίας των εργατών της ΛΑΡΚΟ το 1977.

http://www.m-lkke.gr/
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Όχι στο νέο διχοτομικό ιμπεριαλιστικό σχέδιο Ανάν

0
Κύπρος ενιαία - κυρίαρχη - ανεξάρτητη

Δώδεκα χρόνια μετά το διχοτομικό σχέδιο Ανάν ο Κυπριακός λαός, που το απόρριψε τότε στο δημοψήφισμα, βρίσκεται ξανά αντιμέτωπος με την επαναφορά μιας νέας εκδοχής του.

Οι δυνάμεις που θέλησαν να του το επιβάλουν, πρώτα-πρώτα οι δυτικές ιμπεριαλιστικές δυνάμεις (ΗΠΑ, Βρετανία, ΕΕ) αλλά και τα μεγάλα αστικά κόμματα σε Τουρκία, Ελλάδα και Κύπρο δεν παραιτήθηκαν από την προσπάθεια να προωθήσουν διχοτομική “λύση” αλλά, αντίθετα, με τις εξελίξεις που προστέθηκαν τα χρόνια που μεσολάβησαν (επέκταση της ανάφλεξης στη Μέση Ανατολή και ειδικά στη γειτονική στην Κύπρο Συρία, όξυνση του αμερικανορώσικου ανταγωνισμού στο τόξο από τη νοτιοανατολική Μεσόγειο ως τη Μαύρη Θάλασσα, ωμή επέμβαση της ΕΕ στην οικονομία της Κύπρου με μνημόνιο, εκμετάλλευση των ενεργειακών πόρων στην ΑΟΖ της Κύπρου) αυξήθηκε η πίεση για την υπαγόρευσή της.Η πίεση εκδηλώνεται με κραυγές ότι “αυτή είναι η τελευταία ευκαιρία” για την “επανένωση” της Κύπρου, που ακούστηκε και από τον πρόεδρο της Κομισιόν, Γιούνκερ, τις τελευταίες μέρες, και την εκπέμπουν όλα τα δυτικά ιμπεριαλιστικά κέντρα και η ηγεσία της Τουρκίας, αναπτύσσοντας μια κινδυνολογία που ευθέως απειλεί με το ότι θα έλθουν τα χειρότερα αν δεν γίνει αποδεχτό το διχοτομικό σχέδιο γύρω από το οποίο γίνονται τώρα οι συζητήσεις και αναπτύσσεται ένας διπλωματικός πυρετός με την άμεση εμπλοκή όχι μόνο της ελληνοκυπριακής και της τουρκοκυπριακής πλευράς αλλά και των ηγεσιών της Τουρκίας και της Ελλάδας και προπάντων των ΗΠΑ, της Βρετανίας και της ΕΕ, που έχουν και την υψηλή εποπτεία, τον φανερό και παρασκηνιακό έλεγχο των διαμειβομένων.

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο συνεχίστηκαν, μετά τη διακοπή τους στο ελβετικό θέρετρο Μον Πελεράν στις 20-21 Νοέμβρη, οι συζητήσεις Αναστασιάδη -Ακιντζί στη Γενεύη στις 9 Ιανουαρίου για “όλα τα εκκρεμούντα θέματα”, ενώ στις 11 Ιανουαρίου συζητήθηκε το Εδαφικό (προτάσεις με χάρτες για τα εδάφη που θα περιλαμβάνει το κάθε “συνιστών κρατίδιο”) και στις 12 Ιανουαρίου ξεκίνησε η “Διάσκεψη για την Ασφάλεια” με τη διευρυμένη συμμετοχή των “εγγυητριών δυνάμεων” (Βρετανία, Ελλάδα, Τουρκία), αλλά και “άλλων μερών” (“προσκλήθηκαν” η ΕΕ και μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, εκπρόσωποι, δηλαδή, των ΗΠΑ, της Ρωσίας, της Γαλλίας)

Οι ρίζες του Κυπριακού ζητήματος

Το Κυπριακό ζήτημα είναι το ζήτημα να μπορέσει η Κύπρος να υπάρξει σαν ενιαίο, κυρίαρχο και ανεξάρτητο κράτος. Η υπόθεση αυτή υπονομεύθηκε εξαρχής, από τις συμφωνίες Ζυρίχης-Λονδίνου του 1959 που δεν ήλθαν να δικαιώσουν τον αντιαποικιακό- αντιβρετανικό αγώνα του Κυπριακού λαού και το αίτημά του για αυτοδιάθεση καθώς δεν έδωσαν στο κράτος του μια πραγματική ανεξαρτησία αλλά μια τυπική ανεξαρτησία δεσμευμένη με “εγγυήσεις” και “συμμαχίες”, που την έθεσαν κάτω από ένα καθεστώς περιορισμένης κυριαρχίας, ξένης εξάρτησης και εποπτείας και της εμφύτευσαν διαιρετικά-μεταξύ της ελληνοκυπριακής και τουρκοκυπριακής κοινότητας- στοιχεία στην κρατική διάρθρωσή της, που αργότερα χαρακτηρίστηκαν “δυσλειτουργικά”. Αυτά όλα αποτυπώθηκαν στη Συνθήκη εγκαθίδρυσης του κράτους της Κύπρου (Σύνταγμα), στη Συνθήκη Εγγυήσεως, με την οποία η Βρετανία, η Τουρκία και η Ελλάδα καθορίζονταν ως “εγγυητές” του Συντάγματος και του νέου κράτους και στη Συνθήκη Συμμαχίας Κύπρου, Ελλάδας και Τουρκίας για την άμυνα που προέβλεπε και στρατιωτικές δυνάμεις επί του εδάφους της Κύπρου, καθώς και σε μια “Εγγύηση των εν Κύπρω Βρετανικών Βάσεων”.

Πάνω σε αυτό το έδαφος, στη συνέχεια, θα τορπιλιστεί παραπέρα η ενότητα του Κυπριακού κράτους με τα γεγονότα και τις διακοινοτικές συγκρούσεις του 1963, την αποχώρηση των Τουρκοκυπρίων από τη Βουλή των αντιπροσώπων και τη διοίκηση του κράτους, τον περιορισμό τους σε γεωγραφικούς θύλακες και τη χάραξη της “πράσινης γραμμής” στη Λευκωσία. Την ίδια περίοδο οι ιμπεριαλιστικές δυνάμεις, πρώτα-πρώτα οι ΗΠΑ και η Βρετανία, προωθούσαν σε Ελλάδα, Τουρκία και Κύπρο ως “λύση” στη διαμορφούμενη κατάσταση διχοτομικά σχέδια (Νατοϊκή δύναμη στην Κύπρο και ομοσπονδοποίησή της, αμερικάνικο σχέδιο Άτσεσον).

Μετά την επιβολή της αμερικανοκίνητης δικτατορίας στην Ελλάδα οι πιέσεις προς την Κύπρο θα κλιμακωθούν (πραξικόπημα Σαμψών για την ανατροπή του Μακαρίου) και θα πάρουν δραματική τροπή με τη στρατιωτική εισβολή της Τουρκίας στην Κύπρο το 1974 και τη στρατιωτική κατοχή του 37% του Βορείου τμήματός της, που συνεχίζεται για 42 χρόνια και έχει συνοδευτεί έκτοτε και με άλλες εγκληματικές πράξεις (τούρκικος εποικισμός στη Βόρεια Κύπρο, ανακήρυξη τουρκοκυπριακού ψευδοκράτους το 1983).Τα εγκλήματα σε βάρος της Κύπρου ενθαρρύνθηκαν από τις ΗΠΑ και χρησιμοποιήθηκαν για την προώθηση της ιμπεριαλιστικής πολιτικής της στη Μέση Ανατολή και τη νοτιοανατολική Μεσόγειο και αντιμετωπίσθηκαν με ανοχή από τις υπόλοιπες ιμπεριαλιστικές δυνάμεις, συμπεριλαμβανομένης και της τότε σοσιαλιμπεριαλιστικής Σοβιετικής Ένωσης.

Με το πέρασμα των χρόνων επιχειρήθηκε και επιχειρείται να εμφανισθεί πως η τουρκική εισβολή και κατοχή της Κύπρου έχει δημιουργήσει “τετελεσμένα ”, μια κατάσταση, δηλαδή, που δεν μπορεί να αναιρεθεί κατά τρόπο που να επανέλθει στην προ της εισβολής πραγματικότητά της. Αυτός ο παραλογισμός περί “τετελεσμένων” για μια πράξη ωμής παραβίασης και προσβολής της κυριαρχίας, της εδαφικής ακεραιότητας, της ενιαίας κρατικής υπόστασης και της ανεξαρτησίας της Κύπρου, κατάφωρα παράνομη και για τις συνθήκες του ΟΗΕ και το Διεθνές Δίκαιο, δεν εξυπηρετεί παρά μόνο σχέδια επιβουλής, διαιώνισης και ενίσχυσης της επικυριαρχίας των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων και της Τουρκίας στη Μεγαλόνησο.

Τα “τετελεσμένα” που διατηρούνται με τη στρατιωτική δύναμη της Τουρκίας και κυρίως με την αιγίδα του ιμπεριαλιστικού παράγοντα έχουν πιέσει και πιέζουν ώστε οι κυβερνήσεις της Ελλάδας και της Κύπρου να οδηγηθούν στον κρίσιμο συμβιβασμό για την υπόθεση της ενιαίας κυριαρχίας και της ανεξαρτησίας της που αποτυπώθηκε στις συμφωνίες “υψηλού επίπεδου” Μακαρίου-Ντενκτάς το 1977 και Κυπριανού-Ντενκτάς το 1979, με τις οποίες έγινε “αποδεκτή λύση” για την Κύπρο η “διζωνική, δικοινοτική ομοσπονδία”. Η αποδοχή της “διζωνικής, δικοινοτικής ομοσπονδίας” άνοιξε τον δρόμο για μια διαίρεση της Κύπρου, βαθύτερη από εκείνη που εμπεριείχε η Συμφωνία εγκαθίδρυσης του Κυπριακού κράτους πριν 57 χρόνια. Επικροτήθηκε, στηρίχθηκε και στηρίζεται από τις διεθνείς ιμπεριαλιστικές δυνάμεις και την Τουρκία και θα πρέπει να θυμίσουμε πως υπέρ της “ομοσπονδιακής λύσης” είχε ταχθεί τότε και η ρεβιζιονιστική Σοβιετική Ένωση. Με τη θέση αυτή ευθυγραμμίστηκαν στην Ελλάδα, όχι μόνο η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ αλλά και ο ΣΥΝ και το ΚΚΕ, ενώ και στην Κύπρο με τη θέση αυτή συντάχθηκαν και τα δύο μεγάλα κοινοβουλευτικά κόμματα, το ΔΗΣΥ και το ΑΚΕΛ.

Παράλληλα, έγιναν και γίνονται προσπάθειες να υποβαθμισθεί ότι το κύριο πρόβλημα της Κύπρου είναι πρόβλημα της τουρκικής εισβολής και κατοχής στο έδαφός της και ιμπεριαλιστικής επικυριαρχίας πάνω στο νησί. Σε πρώτο πλάνο φέρεται ως ζήτημα που, κύρια, πρέπει να απασχολεί για το Κυπριακό, και από το οποίο μπορεί να βγει η λύση του, η “εσωτερική συνεννόηση και διαπραγμάτευση” της ελληνοκυπριακής με την τουρκοκυπριακή πλευρά. Γύρω δε από αυτό τον άξονα εξυφαίνεται η παγίωση των “τετελεσμένων”, η διχοτόμηση και η “πολιτική ισότητα” των δύο πλευρών, η παραγνώριση και η μη αναγνώριση της νόμιμης κυβέρνησης της Κύπρου, και, αντίστροφα, η πρόσδοση νομιμότητας στην κυβέρνηση του τουρκοκυπριακού ψευδοκράτους, όπως έχει φανεί πιο έντονα εδώ και καιρό στις συνομιλίες που γίνονται για το Κυπριακό, κατά τις οποίες η Τουρκία και οι εκπρόσωποι των κατεχόμενων αμφισβητούν -με τη ανοχή και τη συγκάλυψη και του ΟΗΕ- στον Αναστασιάδη την ιδιότητα του προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας. Είναι ενδεικτική η δήλωση του Ερντογάν τον περασμένο Δεκέμβρη ότι “χωρίς να ντρέπονται και βαριούνται έρχονται στις συνόδους της ΕΕ με τη σημαία που συμμετέχει ολόκληρο το νησί. Κατ' αρχήν τέτοια σημαία δεν μπορείτε να έχετε. Εδώ υπάρχει μια Τούρκικη Δημοκρατία Βόρειας Κύπρου. Εσύ είσαι διοίκηση Νοτίου Κύπρου”, την οποία συμπλήρωσε ο Ακιντζί με τη δική του δήλωση ότι “αυτός που θα υπογράψει τη νέα κατάσταση δεν είναι η Κυπριακή Δημοκρατία αλλά η συσταθείσα ομόσπονδη Κύπρος”...

Ποια είναι η βάση του συζητούμενου σχεδίου

Πάνω στη θέση ότι η επανένωση της Κύπρου θα γίνει με διζωνική-δικοινοτική Ομοσπονδία γράφτηκαν όλα τα διχοτομικά σχέδια που προτάθηκαν μέσω του ΟΗΕ από τα τέλη της δεκαετίας του 1970 και πήραν το όνομα του Γραμματέα του (“δέσμες ιδεών” ντε Γκουεγιάρ, Γκάλι κλπ.). Η προσπάθεια αυτή κορυφώθηκε με το σχέδιο Ανάν το 2004, ένα σχέδιο που με τον πιο εμφανή τρόπο υπαγόρευε διχοτομική λύση για την Κύπρο. Η “θεμελιώδης συμφωνία” που περιελάμβανε αυτό το σχέδιο πρότεινε τη δημιουργία ενός “διζωνικού συνεταιρισμού” στην Κύπρο και μιλούσε για “εγκαθίδρυση μιας νέας τάξης πραγμάτων στην Κύπρο” με “τη Συνθήκη Εγκαθίδρυσης, τη Συνθήκη Εγγυήσεως και τη Συνθήκη Συμμαχίας να παραμένουν σε ισχύ”. Αναφερόταν σε μια “Ενωμένη Κυπριακή Δημοκρατία” με “δύο ισότιμες συνιστώσες πολιτείες, την Ελληνοκυπριακή πολιτεία και την Τουρκοκυπριακή πολιτεία” και “βασικές αρχές την πολιτική ισότητα, τη διζωνικότητα και την ισότητα των συνιστωσών πολιτειών”.

Το σχέδιο Ανάν το υποστήριξαν το ΠΑΣΟΚ (για “ιστορική ευκαιρία λύσης” του Κυπριακού μιλούσε ο Σημίτης), η ΝΔ κάπως συγκρατημένα (“να γίνει αποδεκτό ως βάση συζήτησης” έλεγε η Ρηγίλλης), ο ΣΥΝ (“η κάθετη απόρριψη του σχεδίου Ανάν” είναι “αποπροσανατολιστική” και “ευθυγραμμίζεται με ακραίους εθνικιστικούς κύκλους, στους οποίους πρωταγωνιστεί η Χρυσή Αυγή” έγραφε τότε ο Λ. Κύρκος), ενώ το ΚΚΕ διαφωνούσε με το σχέδιο Ανάν, γιατί όπως έλεγε σε συνέντευξή της η Αλέκα Παπαρήγα “εγκαταλείπει το γνωστό θετικό κλισέ Ομοσπονδία διζωνική-δικοινοτική”! Στην Κύπρο ο Αναστασιάδης και το κόμμα του το ΔΗΣΥ ήταν υπέρ του σχεδίου Ανάν, ενώ το ΑΚΕΛ ήταν ταλαντευόμενο και οριακά την τελευταία στιγμή υποστήριξε το “όχι” στο δημοψήφισμα.

Αν και το διχοτομικό σχέδιο Ανάν απορρίφθηκε από τον Κυπριακό λαό, οι ίδιοι που το προώθησαν τότε έχουν ξαναβάλει τώρα τις βασικές διατάξεις του με επουσιώδεις παραλλαγές στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων της ελληνοκυπριακής και τουρκοκυπριακής πλευράς και όλων των εμπλεκόμενων εγγυητριών δυνάμεων στην Κύπρο. Αυτό μπορεί να το διαπιστώσει και από το ότι οι διεξαγόμενες συζητήσεις τους γίνονται πάνω στη βάση του κοινού ανακοινωθέντος που υπέγραψε ο Αναστασιάδης με τον ηγέτη της τουρκοκυπριακής πλευράς Έρογλου, στο οποίο συμφώνησαν ότι “η λύση θα βασίζεται σε μια δικοινοτική, διζωνική ομοσπονδία με πολιτική ισότητα”, “η Ενωμένη Κυπριακή Δημοκρατία θα αποτελείται από δύο συνιστώσες πολιτείες ίσου καθεστώτος”.

Οι συμφωνημένες διατυπώσεις εδώ είναι όμοιες με εκείνες του σχεδίου Ανάν, ενώ για άλλα σημαντικά ζητήματα, όπως το καθεστώς των εγγυητριών δυνάμεων παρά το θόρυβο που έχει γίνει για “αλλαγή” του, γιατί είναι “αναχρονιστικό”, από όσα έχουν διαρρεύσει γίνεται αντιληπτό ότι δεν γίνεται λόγος για κατάργηση αυτού του καθεστώτος, αλλά για ένα εναλλακτικό σύστημα εγγυήσεων είτε με τη μορφή “εγγυητικών δικαιωμάτων” και της διατήρησης στρατευμάτων της Τουρκίας στο βόρειο μέρος της Κύπρου, που λέγεται ότι διαπραγματεύεται η Τουρκία, είτε με τη μορφή “μονομερών εγγυήσεων” (η Τουρκία για την τουρκοκυπριακή πλευρά, η Ελλάδα για την ελληνοκυπριακή πλευρά), είτε ακόμα με την πρόταση για ένα “σύμφωνο Φιλίας” Ελλάδας -Τουρκίας- Ομόσπονδης Κύπρου που φέρεται να προτείνει το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών. Πέραν τούτων γύρω από το θέμα της παραμονής των βρετανικών βάσεων στην Κύπρο επικρατεί σιωπή, που ερμηνεύεται ότι η παρουσία και το καθεστώς τους δεν θα πειραχθεί.

Ασφαλώς, πολλές πτυχές των διεξαγόμενων συζητήσεων παραμένουν άγνωστες, όμως η συρροή όχι μόνο των εγγυητριών δυνάμεων της Κύπρου αλλά και εκπροσώπων των κυριότερων ιμπεριαλιστικών δυνάμεων στις συζητήσεις στη Γενεύη δείχνουν την έκταση της ξένης ανάμιξης για την άσκηση επιρροής σε μια διχοτομική “λύση”. Οι εξελίξεις δρομολογούνται κατά τρόπο που να “δεθούν” οι προϋποθέσεις επιβολής μια διχοτομικής συμφωνίας, και να μην επαναληφθεί το προηγούμενο του σχεδίου Ανάν. Αυτό απηχεί και η δήλωση από τη Γενεύη του ειδικού συμβούλου του γ.γ. του ΟΗΕ, Έσπεν Μπαρθ Άιντε, “μην περιμένετε ότι θα επιστρέψουμε στην Κύπρο με συνολική λύση. Χρειάζεται δουλειά μέχρι να πλησιάσουμε στο συνολικό πακέτο λύσης”αλλά και καταγράφει τη κοινή Ανακοίνωση της Διάσκεψης στη Γενεύη.

Τα κυρίαρχα κόμματα στην Ελλάδα αλλά και στην Κύπρο (ΔΗΣΥ, ΑΚΕΛ) εμφανίζονται “στοιχισμένα” στο να εξευρεθεί μια “λύση” πάνω στη διχοτομική βάση μιας “ομοσπονδίας δύο συνιστωσών πολιτειών” και ενός παραλλαγμένου συστήματος εγγυήσεων για την ασφάλεια και η κυβέρνηση Τσίπρα πασχίζει να δώσει την εικόνα της “εθνικής συναίνεσης” σε αυτήν τη διχοτομική γραμμή, καθώς ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, Ποτάμι συμπλέουν σε αυτή την κατεύθυνση. Το ΚΚΕ εμφανίζεται, έχοντας πολύ όψιμα αρνηθεί τη θέση για διζωνική-δικοινοτική Ομοσπονδία, να στέκεται απέναντι στη γραμμή της διχοτομικής λύσης. Χωρίς συστολή υποστηρίζει ότι “οι εξελίξεις στο Κυπριακό δικαιώνουν τις θέσεις του”, ότι “επιβεβαιώνεται” και “παραμένει σταθερό στη θέση του για Κύπρο ενιαία” .... αν και εδώ και 40 χρόνια υποστήριζε τη διζωνική-δικοινοτική Ομοσπονδία για την Κύπρο και έβαλε και αυτό το λιθαράκι του στο προχώρημα αυτής της διχοτομικής θέσης, πάνω στην οποία πατάει και η τωρινή προωθούμενη διχοτομική “λύση”.

Για την πραγματική λύση του Κυπριακού ζητήματος

Η πραγματική λύση του Κυπριακού ζητήματος, το αίτημα, δηλαδή, του Κυπριακού λαού να γίνει η χώρα του ενιαία, ανεξάρτητη και κυρίαρχη δεν μπορεί να προέλθει πάρα μόνο μέσα από τη ριζική ανατροπή όλων των όρων που οδήγησαν την Κύπρο να είναι σήμερα βαθιά εξαρτημένη, με κατεχόμενο έδαφος από ξένο εισβολέα και ξένες βάσεις, με ξένα στρατεύματα να σταθμεύουν στο χώμα της, με διαιρεμένο τον πληθυσμό της που αποτελείται από Eλληνοκύπριους, Tουρκοκύπριους και άλλες μειονότητες που συμβίωναν άλλοτε μαζί.

Μια “λύση” τύπου Ανάν ή παρόμοιου τύπου που μεθοδεύεται τώρα δεν θα έχει σαν αποτέλεσμα παρά να εγκαθιδρύσει ένα καθεστώς στην Κύπρο που θα την έχει σπασμένη σε δυο κομμάτια, με στοιχεία διχασμού πολύ εντονότερα από εκείνα που εγχάραξαν στο σώμα της οι Συμφωνίες και οι Συνθήκες της τυπικής ανεξαρτησίας της, πριν 57 χρόνια, που θα αναπαράγει εσωτερικές αντιπαραθέσεις και συγκρούσεις και θα ζει μέσα σε ένα πλέγμα ξένων εγγυήσεων και ξένης στρατιωτικής παρουσίας και υπό τη συνεχή ιμπεριαλιστική εποπτεία και επέμβαση.

Η αποκατάσταση της κυριαρχίας της και η κατάκτηση της ανεξαρτησίας της Κύπρου με την απελευθέρωση του κατεχόμενου εδάφους της από την τουρκική στρατιωτική κατοχή και την αναίρεση των επώδυνων συνεπειών της (σταμάτημα του εποικισμού, επιστροφή προσφύγων στις εστίες τους, διευθέτηση των ζητημάτων κατοικίας, κτημάτων κλπ.), με το διώξιμο των βρετανικών βάσεων, με την κατάργηση του καθεστώτος των εγγυητριών δυνάμεων και της συνθήκης συμμαχίας και την απομάκρυνση των ελλαδικών και τούρκικων στρατιωτικών δυνάμεων, με την απαλλαγή από ιμπεριαλιστική κηδεμονία είναι ο δρόμος για μια αληθινή και σταθερή επανένωση της Κύπρου. Τον δρόμο αυτό μπορεί να τον διανύσει ένα μαζικό λαϊκό αντιιμπεριαλιστικό κίνημα που θα πάει κόντρα στη λογική των “τετελεσμένων” και στην πολιτική των καταστροφικών συμβιβασμών, που θα αντιπαραθέσει στη διχοτομική θέση του δικοινοτικού-διζωνικού “συνεταιρισμού” και της στήριξής του στην ξένη “προστασία” το αίτημα και τον αγώνα για μια πραγματικά κυρίαρχη και ανεξάρτητη Κύπρο, με ενωμένο το λαό της πάνω σε μια δημοκρατική- αντιιμπεριαλιστική βάση.

Λαϊκός Δρόμος - http://www.m-lkke.gr/
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

14 Ιαν 2017

«Οι Άγγελοι του Τσιτσάνη» και το θεϊκό τους ρεμπέτικο

0
Το γυναικείο σχήμα που μας κάνει «ποδαρικό» στις συνεντεύξεις (στο Σάρωθρον)

Χιονιάς στη Θεσσαλονίκη, Ιανουάριος 2017. Ο πάγος κάνει τους δρόμους επικίνδυνους, λίγοι είναι οι γενναίοι που κυκλοφορούν στην πόλη. Τρία κορίτσια, με τα χαρακτηριστικά τους καλυμμένα από τα κασκόλ και τους σκούφους, σταματούν έξω από το Σάρωθρον. Μπαίνουν με αργά βήματα στο μαγαζί και με αστραπιαίες κινήσεις, με σημαδεύουν με τα μυστικά τους όπλα: την κιθάρα και το μπαγλαμαδάκι. Είναι «Οι Άγγελοι του Τσιτσάνη».

Η εν λόγω περιγραφή θα μπορούσε να αποτελεί τη σύνοψη μιας ταινίας δράσης με μπόλικο ρεμπέτικο. Στην πραγματικότητα, είναι απλώς η εισαγωγή σε μια ζεστή κουβέντα που κάναμε με την Ελένη Νοταρίδου, τη Μαριάννα Βογιατζή και τη Λένα Τζαμπάζη, το ρεμπέτικο σχήμα από τη Θεσσαλονίκη με το ευφάνταστο όνομα «Οι Άγγελοι του Τσιτσάνη». Τρία κορίτσια νέα, ταλαντούχα και με πάθος για αυτό που κάνουν, οργώνουν την πόλη, τις ταβέρνες και τα φεστιβάλ της και δηλώνουν με άκρατο ρομαντισμό ότι θέλουν να γεράσουν μέσα στη μουσική.

Γιατί τρία νεαρά κορίτσια αποφασίζουν να ασχοληθούν με το ρεμπέτικο;

Μαριάννα: Είναι ένα είδος που έχει τεράστια απήχηση στον κόσμο, εμένα αυτό το πράγμα με γοητεύει. Είναι η πρώτη αστική μουσική που δημιουργήθηκε στην Ελλάδα, ενώνει το σύνολο του κόσμου εδώ. Και με αυτό τον τρόπο είναι η αστική παραδοσιακή μουσική. Εμείς έχουμε επιλέξει να έχουμε ένα σχήμα με δωρική ενορχήστρωση, πράγμα που ταιριάζει στο ύφος του ρεμπέτικου. Επίσης, έχει κάτι που συγγενεύει μουσικά με το μπλουζ, λόγω του σκέτου, του απλού, του ρυθμικού.

Ελένη: Έχω ρεμπέτικα ακούσματα από μικρή, αυτή τη μουσική ακούγαμε στο σπίτι. Για μένα ήταν και λίγο πρόκληση να μπω στο συγκρότημα, γιατί με έφερε αντιμέτωπη με κάποια τραγούδια που δεν είχα γνώση της ύπαρξής τους. Με ενδιαφέρει και το ιστορικό κομμάτι, το πώς το ρεμπέτικο αναπτύχθηκε, πώς εξελίχθηκε.

Γιατί είναι τόσο δημοφιλές σαν είδος;

Λένα: Πιστεύω ότι είναι ρεύμα. Ο κόσμος αυτή την περίοδο κάνει ένα flashback σε έναν αιώνα πριν, τότε που άρχισε αυτή η μουσική να διαμορφώνεται. Αφού πέρασε όλο το προηγούμενο διάστημα και έζησαν οι γονείς μας το λαϊκό, μετά πήγαμε στο ελληνικό ποπ, τελικά ο κόσμος χόρτασε με αυτά και επιστρέφει εκεί από όπου ξεκίνησε.

Πώς περιγράφεται ο ρόλος των γυναικών μέσα στο ρεμπέτικο τραγούδι;

Λένα: Επειδή μπήκα πρόσφατα στο σχήμα, άρχισα εδώ και ένα χρόνο να ασχολούμαι με το ρεμπέτικο. Προσπαθώ να καλύψω όλα τα χιλιόμετρα που έχουν τα κορίτσια από τα προηγούμενα χρόνια και ψάχνω όλα τα τραγούδια. Η γυναίκα ήταν η βασική υπόθεση κάθε κομματιού. Σε όλα υπάρχει μια γυναίκα, είτε επειδή είναι πολύ πικραμένος αυτός που εκείνη τον άφησε, είτε γιατί την έχει στολίδι. Όλα απευθύνονται στη γυναίκα.

Ελένη: Πολλά ρεμπέτικα τραγουδήθηκαν και από γυναίκες. Από τη Ρίτα Αμπατζή, τη Ρόζα Εσκενάζυ. Σε πολλά τραγούδια η γυναίκα παίρνει θέση και λέει από τη σκοπιά της πώς αντιμετωπίζει τον άντρα ή γενικότερα τις καταστάσεις εκείνης της περιόδου.

Μαριάννα: Τότε θεωρούνταν «ελευθέρων ηθών» οι γυναίκες που ασχολούνταν με το τραγούδι, το θέατρο, τις τέχνες. Επίσης, στους χώρους του τεκέ, για να επιβιώσει μια γυναίκα, έπρεπε να έχει και πιο δυναμικά χαρακτηριστικά. Αυτό φαίνεται σε κάποια τραγούδια περισσότερο άγνωστα, τα οποία περιγράφουν γυναίκες που ντύνονταν άντρες και πήγαιναν στους τεκέδες.

Παράλληλα με την ενασχόλησή σας με τη μουσική, κάνετε και μια βουτιά στην Ιστορία, έτσι;

Μαριάννα: Είμαστε ούτως ή άλλως βουτηγμένοι στην ιστορία, κανείς δεν μπορεί να ξεφύγει από αυτό.

Ελένη: Είναι μια ζωντανή παρακαταθήκη. Δε σβήνει, δεν είναι απλά γραμμένο στα χαρτιά. Υπάρχει, εκφράζεται.


Ένα όνομα, μια… ταινία

Πώς προέκυψε το όνομά σας;

Μαριάννα: Πάνω στην πλάκα, το πρότεινε ένας φίλος που τότε ήταν στη Σχολή Κινηματογράφου. Εμείς σκεφτόμασταν να λεγόμαστε «Τα κορίτσια», αλλά τότε πέταξε την ιδέα και έμεινε. Ταιριάζει κιόλας, γιατί γενικά τραγουδάμε μέχρι Τσιτσάνη, μέχρι εκείνη την περίοδο χρονικά.

Αν ήσασταν πράγματι τρεις ντετέκτιβ που δούλευαν για τον Τσιτσάνη, ποια θα θέλατε να είναι η αποστολή σας;

Ελένη: Εγώ ίσως θα ήθελα να ψάξω πώς δημιουργείται η μουσική και πώς εξελίσσεται. Τους ρυθμούς, τη σχέση με την παράδοση και εν γένει με το λαϊκό τραγούδι, γιατί είναι σαν να υπάρχει μια αλληλουχία ειδών.

Μαριάννα: Εγώ θα ήθελα να παίζουμε για να γουστάρει ο κόσμος. Να ήταν αυτή η αποστολή μας και να υπάρχει μια ποιότητα και μια τιμιότητα σε όλο αυτό.

Λένα: Ή το ενδιαφέρον που έχει όταν βρεθεί κάποιος που δεν ακούει τέτοιο στυλ μουσικής σε μια ταβέρνα που παίζουμε. Μπορεί να είναι π.χ. μέταλ τύπος, αλλά αν παίξεις ένα ρεμπέτικο, ακόμη και αν δεν το έχει ξανακούσει, θα διασκεδάσει. Είναι στο dna μας, στην ιστορία μας. Θα τελειώσει ένα κομμάτι και θα πούνε όλοι «ταραραραν ταν ταν». Είμαστε σε μια αποστολή διασκέδασης.

Μάρκος Βαμβακάρης και Archive, Ρόζα Εσκενάζυ και Χατζηφραγκέτα. Πώς σχετίζονται οι επιρροές σας μεταξύ τους και τι προσφέρουν στην καλλιτεχνική σας δραστηριότητα;

Μαριάννα: Έχει να κάνει με το χιούμορ και κατά πόσο επιτρέπεται στη μουσική που κάνουμε. Εμένα μου αρέσει να είμαι και λίγο βλάσφημη. Πώς, ας πούμε, δυσκολεύεται ένας σκηνοθέτης να αγγίξει κλασικά κείμενα, να τα κόψει και να τα ράψει επειδή είναι σε βάθρο; Δεν θεωρώ ότι καμία μουσική πρέπει να είναι σε βάθρο, πρέπει να είναι σε επαφή με το σήμερα. Και για αυτό οι επιρροές μας είναι γεννημένες στο σήμερα.

Λένα: Δυστυχώς οι μουσικοί είναι πιο αυστηροί. Μπορεί να παίξω εγώ κάτι που είναι χασάπικο και να πει «κοίτα, έπαιξε swing το κομμάτι του βαμβακάρη, είναι δυνατόν;». Ναι, είναι δυνατόν γιατί είναι στο τώρα. Θα πειράξουμε με σεβασμό το παραδοσιακό, ώστε η παράδοση να μείνει, αλλά και να προχωρήσει.

Είστε άνθρωποι που ονειρεύεστε; Και τι πράγμα ακριβώς;

Ελένη: Σε ένα βαθμό έχω εκπληρώσει τα όνειρά μου με τη συμμετοχή μου στο σχήμα. Όταν είχα πρωτοδεί τα κορίτσια, πριν γίνω μέλος των «Αγγέλων», τις χάζευα κι έλεγα «ρε γαμώτο, πώς θα γίνει;». Τελικά έτυχε και πέτυχε.

Λένα: Θα ήμουν πολύ ευτυχισμένη στα γεράματα, αν όλη μου τη ζωή έχω καταφέρει να ζω μέσα στη μουσική. Να μπορέσω να γεράσω με τη μουσική, αυτό είναι το όνειρό μου.

Μαριάννα: Να παίξουμε σε πολλά μέρη, να έχουμε πολλές εμπειρίες γιατί κάθε εμφάνιση είναι διαφορετική από την προηγούμενη. Πολλά live μας εύχομαι!

Info

«Οι Άγγελοι του Τσιτσάνη» είναι οι: Βογιατζή Μαριάννα (μπαγλαμάς, τραγούδι), Νοταρίδου Ελένη (κρουστά, τραγούδι), Τζαμπάζη Λένα (κιθάρα, τραγούδι)

Facebook page: Οι Άγγελοι του Τσιτσάνη

Αφιέρωμα στο ρεμπέτικο τραγούδι την Κυριακή 15 Ιανουαρίου στο Σάρωθρον | Facebook event: https://www.facebook.com/events/841359822633233

Ακούστε τα κορίτσια να παίζουν το «Ξεφάντωμα» του Τσιτσάνη στον πάνω όροφο του Σάρωθρον:



http://www.sarothron.gr/
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Κύπρος – Διάσκεψη Γενεύης. Παρασκήνιο, εκβιασμοί και ελιγμοί με επίδικο μια διχοτομική αμερικανόπνευστη «λύση»

0
Του Δ. Παυλίδη

Εν μέσω έντονων και διασταυρούμενων, επίσημων αλλά κυρίως παρασκηνιακών, διαβουλεύσεων και με θολό το τοπίο, άρχισαν, τη Δευτέρα 9 Ιανουαρίου, οι διμερείς διαπραγματεύσεις ανάμεσα στον πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας και τον ηγέτη των Τουρκοκυπρίων, στη Γενεύη. Σύμφωνα με τα όσα μετέδιδαν τα κυπριακά και διεθνή ΜΜΕ, αν και δεν είχε επιτευχθεί ουσιαστική πρόοδος στα λεγόμενα κεφάλαια της διακυβέρνησης, του εδαφικού και του περιουσιακού, όπως -υποτίθεται- έπρεπε να γίνει πριν τη σύγκληση της διεθνούς διάσκεψης, αυτή ξεκίνησε την Πέμπτη 12 Ιανουαρίου. Επιβεβαιώθηκαν, έτσι, αυτοί που ισχυρίζονταν πως η συμφωνία της 1ης Δεκεμβρίου στη Λευκωσία είχε στόχο πάση θυσία την διάσκεψη και ο οδικός χάρτης προς αυτήν ήταν απλά πρόσχημα. Προηγήθηκε η τελετουργική διαδικασία μυστικής (!) ανταλλαγής των χαρτών, που προβλήθηκε ως μείζον ιστορικό γεγονός. Η διάσκεψη, στην πραγματικότητα, ξεκίνησε ως πενταμερής (η πρόσκληση του απεσταλμένου του ΟΗΕ ανέφερε τον τίτλο «εξοχότητες» και όχι τις ιδιότητες των Αναστασιάδη -Ακιντζί), όπως ζητούσε η τούρκικη- τουρκοκυπριακή πλευρά, με παρατηρητές και παρούσες και άλλες πλευρές, όπως η Ευρωπαϊκή Ένωση και τα μόνιμα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας. Ως προς το επίπεδο εκπροσώπησης, μέχρι την Πέμπτη αργά το απόγευμα, από τη μεριά των τριών εγγυητριών δυνάμεων, παρόντες ήταν οι Υπουργοί Εξωτερικών. Όλες οι πλευρές δεν απέκλειαν τη συμμετοχή και των πρωθυπουργών, αν τα παζάρια έδειχναν πως μπορεί να βρεθεί έστω και μια γενική συμφωνία-πλαίσιο, που θα τύχει περαιτέρω διαπραγμάτευσης. Αργότερα ανακοινώθηκε πως η διάσκεψη θα συνεχιστεί και την Παρασκευή 13 Ιανουαρίου.

Είναι πολλοί αυτοί που θεωρούν πως από τον καιρό που η Κύπρος δόθηκε από την Οθωμανική Αυτοκρατορία στην Αγγλία, εξελίξεις, κρίσεις, σχέδια και «λύσεις» στο νησί σχετίζονται, άλλοτε έμμεσα και ορισμένες φορές σε καθοριστικό βαθμό, με τις στρατηγικές στοχεύσεις των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων στη Μέση Ανατολή και την ανατολική Μεσόγειο. Ο έλεγχος της διώρυγας του Σουέζ από την κοσμοκράτειρα οδήγησε το Λονδίνο να επιδιώξει τη βρετανική κυριαρχία στην Κύπρο, από την Υψηλή Πύλη, πρώτα με ενοίκιο και ύστερα με κανονική προσάρτηση. Η κρίση στο Σουέζ, το 1955-1957, επηρέασε σημαντικά μαζί και με τον αντι-αποικιακό αγώνα, για να οδηγηθεί η Κύπρος στις συμφωνίες Ζυρίχης –Λονδίνου, και στην ανάπηρη ανεξαρτησία. Ο πόλεμος των έξι ημερών, το 1967, επέδρασε στις κυπριακές εξελίξεις, με τις ιμπεριαλιστικές μηχανορραφίες και ανταγωνισμούς, την υπονομευτική δράση της ελληνικής χούντας, τις τούρκικες απειλές επέμβασης και την απόσυρση της ελληνικής μεραρχίας. Το πραξικόπημα και η εισβολή του 1974 έγιναν μερικούς μόνο μήνες μετά την αραβοϊσραηλινή σύγκρουση, γνωστή ως πόλεμος του Γιομ Κιπούρ. Μετά την ανακήρυξη του παράνομου τουρκοκυπριακού κράτους, το 1983, από τον Ντενκτάς, οι ειρηνευτικές πρωτοβουλίες του τότε γραμματέα του ΟΗΕ Κουεγιάρ, σχετίζονται με την αμερικάνικη βιασύνη να αρθούν οι κυρώσεις του Κογκρέσου στην Τουρκία και να αναβαθμιστεί ο ρόλος της στα πλαίσια του ΝΑΤΟ. Η τελική Δέσμη Ιδεών του επόμενου γραμματέα του οργανισμού, Μπούτρος Γκάλι, το 1992 και τα δύο ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας ( 750-774) της ίδιας χρονιάς έγιναν στον απόηχο της πρώτης αμερικάνικης επίθεσης στο Ιράκ και ένα χρόνο πριν την ισραηλινο-παλαιστινιακή συμφωνία του Όσλο. Τέλος, το περιβόητο σχέδιο Ανάν, που εξελίχτηκε σε διάφορα στάδια, μέχρι το πέμπτο που τέθηκε σε κρίση στα δύο δημοψηφίσματα το 2004, ξεκίνησε τον Νοέμβρη του 2002, λίγους μόνο μήνες πριν αρχίσει η αμερικάνικη εισβολή στο Ιράκ, τον Μάρτη του 2003. Ακόμη και αν θεωρήσει κανείς πως οι συσχετίσεις με τις εξελίξεις στη Μέση Ανατολή δεν είναι απαραίτητα άμεσες και ευθείες, δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία πως το κάθε φορά ανανεωμένο αγγλικό και αμερικάνικο ενδιαφέρον για την Κύπρο και την τύχη της, αποτελεί μέρος ευρύτερων γεωπολιτικών επιδιώξεων και αναγκών. Ακόμα και εκείνες τις φορές που οι Αμερικανοί προσπαθούσαν να υποκαταστήσουν την αγγλική επιρροή ή να προλάβουν την αναβάθμιση της ευρωπαϊκής παρέμβασης, μέσω της ένταξης της Κύπρου στην Ε.Ε., το κίνητρο ήταν το ίδιο και το αυτό. Η κυριαρχία και η αξιοποίηση του νησιού ως εξέδρας για στρατιωτικές πολεμικές εξορμήσεις. Αυτό συμβαίνει και αυτή την φορά, ανεξάρτητα από την διαφορετική φόρμουλα που επιλέχθηκε για την διαπραγματευτική διαδικασία.

Αυτήν την φορά, η συσχέτιση με τις ανάγκες και τις επιδιώξεις της (διαχρονικής και παντός… προέδρου) αμερικάνικης εξωτερικής πολιτικής στη Μέση Ανατολή είναι περισσότερο από φανερή. Τώρα, δεν υπάρχει μόνο κρίση ή αναμέτρηση σε ένα σημείο της περιοχής αλλά μια γενικευμένη αστάθεια σε όλο το τόξο, από την Τουρκία μέχρι την Αίγυπτο και την Λιβύη, συμπεριλαμβανομένης φυσικά της Συρίας, του Ιράκ αλλά και της αραβικής χερσονήσου. Διεξάγονται τουλάχιστον τέσσερις διεθνοποιημένες πολεμικές αναμετρήσεις κλίμακας (Συρία, Ιράκ, Υεμένη και Λιβύη ) και έχει τεθεί σε ημερήσια διάταξη η προοπτική ακόμη και αναθεώρησης συνόρων. Εκτός από τα πετρέλαια της Μέσης Ανατολής, που αποτελούσαν, ιστορικά, στόχο και τρόπαιο για κάθε επίδοξο διεθνή ηγεμόνα, προστέθηκαν και τα μεγάλα υποθαλάσσια κοιτάσματα φυσικού αερίου στις ακτές του Ισραήλ, του Λιβάνου, στα νότια της Κύπρου και στα ανοιχτά της Αιγύπτου. Η Κύπρος μπορεί να αξιοποιηθεί-εμπλακεί σε πολλά επίπεδα σε αυτό το ανταγωνιστικό παιγνίδι επιρροής. Ως τμήμα ενός άξονα και ως αντάλλαγμα για να προσελκυστούν περιφερειακές δυνάμεις, γεφυρώνοντας τις διαφορές τους πάνω στο πολύπαθο νησί και τους ανθρώπους του. Στο πολιτικό, στο στρατιωτικό και στο ενεργειακό επίπεδο, αρκετοί εξωτερικοί και εσωτερικοί παράγοντες φιλοδοξούν να αποτελέσει το συνομοσπονδιακό υβρίδιο συγκολλητικό στοιχείο, απαραίτητο κομμάτι στο παζλ, για να στερεωθεί μια πολυμερής συμμαχία με επικεφαλής τους Αμερικανούς. Δεν είναι λίγες φορές που τόσο ο Αναστασιάδης όσο και ο Ακιντζί, γνωρίζοντας καλά ποιες είναι οι αμερικάνικες προθέσεις και θέλοντας να ευθυγραμμιστούν με αυτές, έχουν μιλήσει ανοικτά γι’ αυτήν την προοπτική. Εστιάζουν φυσικά στα οικονομικά οφέλη, στην εκμετάλλευση και την διαμετακόμιση των υδρογονανθράκων με την συμμετοχή της Τουρκίας, του Ισραήλ και της Αιγύπτου, αλλά όλοι γνωρίζουν πως, για να γίνουν αυτά, χρειάζονται και ανάλογες πολιτικο-στρατιωτικές συμμαχίες και ρόλοι. Ρόλοι επικίνδυνοι για τους μικρούς, όταν τολμούν ή αναγκάζονται να μπούνε σε χοντρά επιθετικά-γεωπολιτικά παιγνίδια. Ιδιαίτερα όταν είναι γνωστό πως μια από τις βασικές διαστάσεις της αμερικάνικης βιασύνης και πίεσης αφορά την εκτόπιση της ρώσικης παρουσίας στην ανατολική Μεσόγειο. Μια παρουσία που αναβαθμίστηκε μέσω της συριακής αναμέτρησης και ταυτόχρονα επιδιώκει να «κρατηθεί» με συμφωνίες, παρεμβάσεις και ελιγμούς και σε άλλα σημεία κρίσιμα σημεία (Αίγυπτος-Λιβύη, Τουρκία κ.ά.).

Δεν είναι φυσικά μόνο οι Αμερικανοί που ενδιαφέρονται ζωηρά για διευθέτηση και αξιοποίηση-εμπλοκή του Κύπριακού. Σε παράλληλη τροχιά βρίσκονται και οι κεντρο-ευρωπαϊκές δυνάμεις, Γαλλία και Γερμανία, με την τελευταία να θέλει, όχι χωρίς ενδοιασμούς, να χρησιμοποιήσει ως όχημα την ενσωμάτωση όλου του νησιού στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Οι σχέσεις με την Τουρκία, με τις ιδιαιτερότητες της πολιτικής Ερντογάν επηρεάζουν τις αποφάσεις και του Παρισιού και του Βερολίνου. Όχι απαραίτητα στην ίδια κατεύθυνση. Οι ΗΠΑ θέλουν να προσελκύσουν τις δύο χώρες σε μια «λύση» αλλά με τους δικούς τους ηγεμονικούς όρους και να μην αφήσουν περιθώριο για ξεχωριστές ευρωπαϊκές κινήσεις. Γι’ αυτό θα ήθελαν να εμπλακούν οι μηχανισμοί του ΝΑΤΟ, εκδοχή που παίζει πολύ στο παρασκήνιο, ακόμη και όταν στη «βιτρίνα» προβάλλεται ο ρόλος του ΟΗΕ. Ξεχωριστό παιγνίδι, αξιοποιώντας τον ρόλο του ως εγγυητή, κάνει το Λονδίνο, το οποίο επιδιώκει σε κάθε περίπτωση και σε κάθε «λύση» τη διατήρηση των βάσεων και των διευκολύνσεων που κατέχει.

Η αμερικάνικη διπλωματία, παίρνοντας μαθήματα από το στραπάτσο που υπέστη με το σχέδιο Ανάν, αυτή την φορά επέλεξε να κινηθεί περισσότερο παρασκηνιακά και να αποφύγει ηχηρές εξαγγελίες σχεδίων μέσω του ΟΗΕ. Στον Οργανισμό επιφυλάχθηκε επίσημα ο ρόλος να διευκολύνει την πρωτοβουλία προσέγγισης που θα έπαιρναν οι ηγέτες των δύο πλευρών. Στο σκοτάδι, όμως, η Ουάσιγκτον πίεσε συστηματικά τα πράγματα, με την τακτική του καρότου αλλά και με απειλές και εκβιασμούς όταν χρειάζονταν, αξιοποιώντας τις εσωτερικές εξελίξεις στις δύο κοινότητες. Κυρίως με την εκλογή Αναστασιάδη, που αποτέλεσε μια σαφή ένδειξη πως η ελληνοκυπριακή πλευρά θα γίνει πολύ περισσότερο συνεργάσιμη και υποχωρητική. Αλλά και με την ανάδειξη στην προεδρία των Τουρκοκυπρίων του Ακιντζί, πρώην δημάρχου της κατεχόμενης Λευκωσίας, που είχε ταχθεί στο παρελθόν υπέρ ενός τύπου συνομοσπονδιακής λύσης. Ανέδειξε και αξιοποίησε, επίσης, αυτήν την φορά έναν νέο παράγοντα, τον ενεργειακό, για να σπρώξει τις εξελίξεις, χρησιμοποιώντας τον, άλλοτε ως οικονομικό κίνητρο και άλλοτε ως εκβιαστικό χαρτί. Δεν είναι τυχαίο πως η αμερικάνικη Noble Energy μπλέχτηκε πρώτη από το 2008 στο οικόπεδο 12 της κυπριακής ΑΟΖ, με άδεια για γεωτρήσεις. Έτσι, την πρωτοβουλία πήραν οι ηγέτες των δύο κοινοτήτων και η εναρκτήρια κίνηση ήταν το κοινό ανακοινωθέν Αναστασιάδη- Έρογλου, τον Φεβρουάριο του 2014. Οι εξελίξεις επιταχύνθηκαν ύστερα από την εκλογή Ακιντζί, τον Απρίλιο του 2015. Τόσο το κοινό ανακοινωθέν όσο και οι μετέπειτα διαπραγματεύσεις κινήθηκαν πάνω -κάτω στις προβλέψεις του σχεδίου Ανάν και ορισμένες φορές σε πιο δυσμενείς διχοτομικές εκδοχές.

Εν μέσω πιέσεων και αυταπατών αλλά και εσωτερικών αντιθέσεων κινείται μπροστά στις γρήγορες εξελίξεις των τελευταίων εβδομάδων η ελληνική κυβέρνηση. Δεν γνωρίζουμε αν στο σύνολό της υιοθετεί τη θέση του πρώην μέλους της Ν. Φίλη, ότι στην Αριστερά έλαχε ο κλήρος και για το Κυπριακό (!), αλλά ξέρουμε καλά πως πολλοί στον σημερινό ΣΥΡΙΖΑ τάχθηκαν υπέρ του σχεδίου Ανάν, το 2004. Και η μέχρι τώρα εξωτερική πολιτική της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ στην ανατολική Μεσόγειο και στο Αιγαίο δείχνει πως επιδιώκει να προσαρμοστεί στα αμερικάνικα σχέδια και επιδιώξεις εντασσόμενη σε άξονες και ενεργειακά σχήματα. Ή προτείνοντας σύμφωνα φιλίας που έχουν σαφείς νατοϊκές προδιαγραφές…

Ύστερα από σαράντα και πλέον χρόνια κατοχής, διχοτόμησης και αποτυχημένων προσπαθειών για επανένωση, πολλοί από τους οπαδούς για «λύση πάση θυσία» χρησιμοποιούν το επιχείρημα: Η ακινησία ριζώνει με το πέρασμα των γενεών τη διαίρεση και ανοίγει τον δρόμο για οριστικού τύπου λύσεις. Εννοούν τον κίνδυνο προσάρτησης της βόρειας Κύπρου από την Τουρκία. Συμπληρώνουν, επίσης, πως ακόμη και μια διζωνική-δικοινοτική Ομοσπονδία, που στην ουσία είναι Συνομοσπονδία, θα δημιουργήσει σταδιακά δυνατότητες και προϋποθέσεις για προσέγγιση των δύο κοινοτήτων και ενδυνάμωση της κυπριακής αυτοσυνείδησης. Η πλευρά αυτή διαχρονικά αξιοποιεί την ανυπόκριτη θέληση της πλειοψηφίας του κυπριακού λαού για επανένωση, την προσδοκία των προσφύγων για επαναπατρισμό, τη διάθεση της νεολαίας να επικοινωνήσει και να ζήσει έχοντας ως πατρίδα της όλο το νησί. Ξεπερνώντας τις ενστάσεις μας, αν η προσάρτηση είναι πράγματι η τούρκικη στρατηγική και αν είναι εφικτή, πρέπει να εξετάσουμε τους κινδύνους μιας διχοτομικής λύσης, που στην πραγματικότητα δεν θα αφήνει περιθώρια για επανένωση αλλά και θα νομιμοποιεί πλήρως την τουρκική στρατιωτική παρουσία και κηδεμονία. Πρέπει να επισημανθεί ο κίνδυνος μιας «λύσης» που θα εμπλέκει άμεσα την Κύπρο στα αμερικάνικα- Νατοϊκά πολεμικά σχέδια και στους άγριους τοπικούς, περιφερειακούς και ενδοϊμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς. Όπως αποδείχτηκε ιστορικά πολλές φορές, αυτοί οι ανταγωνισμοί επέδρασαν καταλυτικά στις εσωτερικές εξελίξεις στο νησί και αυτοί κυρίως υποκίνησαν τις εθνοτικές αντιπαραθέσεις και συγκρούσεις. Και είναι οι ίδιοι παράγοντες που μέσω των κυβερνήσεων και των επιτελείων τους ποδηγετούν και σφραγίζουν και τη διάσκεψη της Γενεύης, προσπαθώντας να τη μετατρέψουν σε τελικό στάδιο των επιδιώξεών τους. Θα τα καταφέρουν, ακόμη και αν χρειαστεί να παρατείνουν ή να ανανεώσουν τη διαδικασία της Γενεύης, αποφεύγοντας ένα ναυάγιο, όπως έκαναν και τον Νοέμβριο, στο Μοντ Πελεράν; Έχοντας επίγνωση των περίπλοκων δεδομένων γύρω από το Κυπριακό και συνεχίζοντας να εκτιμούμε πως οι αποστάσεις ανάμεσα στις διάφορες πλευρές είναι μεγάλες, περιμένουμε να δούμε τι θα γίνει στη συνέχεια!

(Το άρθρο ολοκληρώθηκε, εξαιτίας των αναγκών της έκδοσης της Προλεταριακήσ Σημαίας, την ώρα που στη Γενεύη συνεχιζόταν η συνάντηση του νέου ΓΓ του ΟΗΕ με τους ΥΠΕΞ Ελλάδας, Τουρκίας και Βρετανίας.)

Προλεταριακή Σημαία - http://www.kkeml.gr/
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Για τα προβλήματα του χιονιού δεν φταίει «το κακό το ριζικό μας»

0
Η Θεσσαλονίκη τις τελευταίες μέρες «πάγωσε» λόγω χαμηλών θερμοκρασιών και χιονοπτώσεων.

Οι συνθήκες βάρυναν κυρίως αυτούς που ζουν χωρίς τα βασικά, χωρίς στέγη και τροφή, τόσο τους ντόπιους που ζουν στο «περιθώριο» της πόλης όσο και τα από την αντιπροσφυγική πολιτική κυβέρνησης/ιμπεριαλιστών στοιβαγμένα σε στρατόπεδα συγκέντρωσης θύματα του πολέμου.

Βάρυναν όμως και τους φοιτητές λαϊκών οικογενειών. Η τρέχουσα περίοδος είναι για μας περίοδος εντατικής προετοιμασίας για την εξεταστική. Προετοιμασία που λόγω κακοκαιρίας και μηδενικής πρόνοιας γίνεται με ακόμα χειρότερος όρους από αυτούς που ξέραμε.

Διότι είναι βάρος στην προετοιμασία μας να γυρνάμε σε σπίτια χωρίς θέρμανση και ζεστό νερό λόγω των τεχνικών προβλημάτων. Είναι βάρος να ζεσταίνεσαι με το σταγονόμετρο λόγω των τιμών πετρελαίου/αερίου, ή με αερόθερμα, ή και καθόλου. Να πληρώνεις καφέδες για να βρεις ένα ζεστό μέρος να διαβάσεις. Είναι βάρος να μην μπορείς π. χ να πάρεις ένα βιβλίο από την βιβλιοθήκη της σχολής σου είτε επειδή δεν λειτουργεί είτε επειδή τίποτα δεν κινείται ή να καλείσαι να εξεταστείς σε κομμάτια ύλης, της οποίας οι παραδόσεις ακυρώθηκαν.

Όλα αυτά αποτελούν νέα εμπόδια σε έναν ήδη υπαρκτό αγώνα μετ’ εμποδίων αν λάβουμε υπόψιν την εντατικοποίηση των σπουδών, τη διάλυση των δωρεάν παροχών, την πίεση για έξοδο στην «αγορά εργασίας».

Και αν το χιόνι είναι φυσικό φαινόμενο, οι (ταξικές) αυτές δυσκολίες δεν είναι. Δεν πειθόμαστε ότι εν έτει 2017, ενώ περισσεύουν οι δυνατότητες να θερμανθεί όλος ο κόσμος, το κρύο και τα παρεπόμενα του προβλήματα είναι αντικειμενικά. Είναι προβλήματα με ρίζα το ξεχαρβάλωμα κατακτημένων λαϊκών δικαιωμάτων από την επίθεση κυβέρνησης και ιμπεριαλιστών.

Για να μην αποδεχτούμε λοιπόν ως «φυσικό φαινόμενο» την επίθεση στα δικαιώματα μας, να απαιτήσουμε:
• Διπλή εξεταστική για τα μαθήματα που οι συνθήκες προετοιμασίας μας δυσκολέψαν λόγω καιρικών συνθηκών.
• Αφαίρεση της μη παραδοθείσας ύλης από την εξεταστέα ύλη.
• Δωρεάν θέρμανση για τους φοιτητές.
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ