21 Φεβ 2018

Αθήνα: διαδηλώσεις κατά των πλειστηριασμών

Διαδηλώσεις κατά των πλειστηριασμών πραγματοποιήθηκαν σήμερα στο κέντρο της Αθήνας. Αφορμή ότι η σημερινή ήταν η πρώτη μέρα εφαρμογής των ηλεκτρονικών πλειστηριασμών ως μόνιμη μορφή διεξαγωγής τους.

Η πρώτη διαδήλωση ξεκίνησε από την Κοραή και συμμετείχαν ο ΣΥΣΑ, η Ενωτική Πρωτοβουλία, τοπικές συλλογικότητες, σωματεία και φοιτητικοί σύλλογοι, η ΛΑ -ΑΑΣ, η ΑΝΤΑΡΣΥΑ,  το ΕΕΚ κά. Υποτίθεται ότι συμμετείχε και η ΑΔΕΔΥ! Κινήθηκε προς τη πλατεία του Συντάγματος όπου βρίσκεται το υπουργείο Οικονομικών και κατέληξε στη πάνω πλευρά της πλατείας μπροστά από τη Βουλή.

Η δεύτερη διαδήλωση ήταν του ΠΑΜΕ η οποία ξεκίνησε από την Ομόνοια και κατέληξε και αυτή στη πλατεία Συντάγματος μπροστά από το υπουργείο Οικονομικών όπου είχε στηθεί εξέδρα και πραγματοποιήθηκαν ομιλίες.











0 ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Εκδηλώσεις στη "Ρωγμή" της Ξάνθης!

0

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Θεσσαλονίκη Διαδήλωση ενάντια στην πολιτική που βγάζει στο σφυρί την λαϊκή κατοικία

0
Στην κινητοποίηση που πραγματοποιήθηκε σήμερα, Τετάρτη 21/2 , το μεσημέρι στην Θεσσαλονίκη ενάντια στους πλειστηριασμούς λαϊκών κατοικιών συμμετείχε η Λαϊκή Αντίσταση-ΑΑΣ. Οι διαδηλωτές συγκεντρώθηκαν στο Άγαλμα του Βενιζέλου και ακολουθώντας την διαδρομή Εγνατία - Βενιζέλου έφτασαν στο Υπουργείο Μακεδονίας-Θράκης. Εκεί τους “υποδέχθηκαν” διμοιρίες ματατζήδων, πίσω και εμπρός από τις κλειδωμένες πόρτες του αυλόγυρου. Η επικεφαλής του πρωθυπουργικού γραφείου στην Θεσσαλονίκη αρνήθηκε να δεχθεί αντιπροσωπεία τους παραπέμποντας τους σε μελλοντική συνάντηση! Φωνάχθηκαν συνθήματα ενάντια στους ηλεκτρονικούς πλειστηριασμούς , την κυβερνητική πολιτική που βγάζει στο σφυρί λαικές κατοικίες και περιουσίες και αυτούς που την υπαγορεύουν. Την Ευρωπαϊκή Ένωση, το ΔΝΤ και το τραπεζιτικό κεφάλαιο. Την κινητοποίηση κάλεσε ο Συντονισμός Συλλογικοτήτων Θεσσαλονίκης.



ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Ανταπόκριση από τη σύσκεψη στο «Εκτός των Τειχών» για τη διοργάνωση αντιπολεμικού συλλαλητηρίου

0
Με πρωτοβουλία του ΚΚΕ(μ-λ), πραγματοποιήθηκε, στις 20/2, στο «Εκτός των Τειχών», σύσκεψη με στόχο τη διοργάνωση ενός αντιπολεμικού- αντιιμπεριαλιστικού συλλαλητηρίου. Στη σύσκεψη παραβρέθηκαν το Μ-Λ ΚΚΕ, το ΝΑΡ, η Παρέμβαση και εκπρόσωπος από υπό διαμόρφωση νέα συλλογικότητα στο χώρο της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς. Από τη συζήτηση προέκυψε ένας κοινός τόπος, παρά τις διαφοροποιήσεις και τις διαφορετικές ιεραρχήσεις.

Συνοπτικά αυτός ο κοινός τόπος εκφράστηκε στα παρακάτω σημεία:

1) ότι οι εξελίξεις είναι καταιγιστικές και επικίνδυνες για τους λαούς της περιοχής.
2) ότι οι εξελίξεις αυτές είναι αποτέλεσμα της παρέμβασης του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού στην ευρύτερη περιοχή και της έντασης των ενδοιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών.
3) ότι εντείνονται ταυτόχρονα, σε αυτό το αντιδραστικό πλαίσιο, οι αντιθέσεις και οι ανταγωνισμοί των αστικών τάξεων της περιοχής.
4) ότι αναδεικνύεται έντονα η αναγκαιότητα ανάπτυξης αντιπολεμικού- αντιιμπεριαλιστικού κινήματος στη χώρα μας.
5) ότι πρέπει να εκφραστεί και να αναδειχτεί η διεθνιστική αλληλεγγύη και η φιλία των λαών ενάντια στον εθνικισμό, το σωβινισμό και τον αλυτρωτισμό.
6) ότι η σύσκεψη συμβάλει θετικά σε αυτή τη κατεύθυνση.

Με βάση τα παραπάνω στοιχεία και ταυτόχρονα λαμβάνοντας υπόψιν τις τοποθετήσεις για ένα πιο διευρυμένο κάλεσμα δυνάμεων, αλλά και τις δυσκολίες που προκύπτουν με την προτεινόμενη ημέρα διεξαγωγής του συλλαλητηρίου άμεσα θα ανακοινώσουμε κάλεσμα για νέα σύσκεψη.
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Να παλέψουμε ενάντια στους πλειστηριασμούς και τις κατασχέσεις

0
Από τις 21 Φλεβάρη όλοι οι πλειστηριασμοί για χρέη προς τις τράπεζες θα γίνονται πλέον ηλεκτρονικά. Από την 1η Μαΐου το ίδιο θα συμβεί και με τους πλειστηριασμούς για χρέη προς το Δημόσιο.

Παράλληλα, ήδη έχουν γίνει κατασχέσεις σε πάνω από 1 εκατομμύριο φορολογούμενους από τους 1,7 εκατομμύρια που χρωστούν πάνω από 500 ευρώ στην εφορία. Κι αυτές ηλεκτρονικά και …αθόρυβα.

Η επίθεση, λοιπόν, εκσυγχρονίζεται! Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛΛ βρίσκει τον τρόπο να βάλει το χέρι της απευθείας στις τσέπες του λαού και να του κλέψει, κυριολεκτικά, ακόμα και τα απαραίτητα για να επιζήσει. Και το κάνει με έναν τρόπο ύπουλο, απέναντι στον οποίο ο λαός δικαιολογημένα αισθάνεται ανήμπορος να αντιδράσει.

Είναι αλήθεια ότι οι ηλεκτρονικοί πλειστηριασμοί και κατασχέσεις δίνουν το πολύ σημαντικό πλεονέκτημα στην κυβέρνηση ότι δεν υπάρχει πια συγκεκριμένος τόπος και χρόνος που αυτές συμβαίνουν. Όσο οι πλειστηριασμοί γίνονταν στα Ειρηνοδικεία, υπήρχε η δυνατότητα να συγκεντρωθεί κόσμος και να διαδηλώσει την αντίθεσή του, να σταθεί έμπρακτα αλληλέγγυος με τους ανθρώπους των οποίων τα σπίτια έβγαιναν στο σφυρί και να καταφέρει, σε αρκετές περιπτώσεις, να τους ματαιώσει.

Πλέον αυτή η δυνατότητα δε θα υπάρχει. Τελείωσε, λοιπόν, ο αγώνας ενάντια στους πλειστηριασμούς; Ήταν αρκετή η κίνηση αυτή της κυβέρνησης για να τελειώσει οριστικά με το ζήτημα;

Ως συνήθως, το ζήτημα είναι πολιτικό, αφορά όχι μόνο τους συσχετισμούς, αλλά, κυρίως, το κατά πόσον ο λαός εμπιστεύεται τις ίδιες του τις δυνάμεις για να τους ανατρέψει. Και, βέβαια, κατά πόσον θα υπάρξουν εκείνες οι πολιτικές δυνάμεις οι οποίες θα ευνοήσουν και θα υποστηρίξουν τον αγώνα, όχι για να …βγουν από την υποχρέωση και να εξασφαλίσουν εκλογική πελατεία, αλλά γιατί είναι πραγματικά διατεθειμένες να παλέψουν για να στηρίξουν τον κόσμο που γίνεται θύμα της επίθεσης.

Αυτή τους η διάθεση θα κριθεί όχι μόνο από τις συγκεκριμένες πρωτοβουλίες που θα πάρουν, αλλά και από το αν θα πάρουν την πολιτική απόφαση να δράσουν από κοινού απέναντι στο λαϊκό αυτό ζήτημα, ώστε να μπορέσει να δυναμώσει η φωνή της αντίστασης.

Η κοινή δράση γίνεται ακόμα πιο σημαντική εφόσον δεν υπάρχουν πια τα ραντεβού της Τετάρτης στο Ειρηνοδικείο και οποιαδήποτε κινητοποίηση θα πρέπει να είναι προϊόν συνεννόησης και πρωτοβουλίας.

Φυσικά, υπάρχει και η λύση της κομματικής συγκέντρωσης, όπως αυτή που διοργανώνει το ΠΑΜΕ στις 21 Φλεβάρη στην Αθήνα, αλλά αυτή δεν έχει σχέση με την πάλη που πρέπει να αναπτυχθεί. Όπως επίσης υπάρχουν και οι κινήσεις της ΛΑΕ σε διάφορες γειτονιές, οι οποίες, ωστόσο, πολύ περισσότερο θυμίζουν τις επιτροπές για τα χαράτσια που έστηνε ο ΣΥΡΙΖΑ το 2012 για να διευρύνει την εκλογική του βάση, παρά κύτταρα λαϊκής αντίστασης.

Το άλλο χαρακτηριστικό που πρέπει να έχει αυτός ο αγώνας είναι ότι δεν πρέπει να διεξάγεται μόνο από αλληλέγγυους, αλλά και από τους ίδιους τους ανθρώπους που θίγονται. Γιατί αλλιώς γίνεται αγώνας …δι’ αντιπροσώπων, τους οποίους, μάλιστα, αυτοί που υποτίθεται ότι αντιπροσωπεύονται ούτε καν γνωρίζουν…

Επομένως, όσοι πραγματικά ενδιαφέρονται για να γίνει και να νικήσει αυτός ο αγώνας θα πρέπει πριν απ’ όλα να βρουν τους τρόπους εκείνους με τους οποίους θα έρθουν σε επαφή με όσους έχουν το πρόβλημα και θα τους πείσουν να παλέψουν συλλογικά γι’ αυτό, μαζί με τους χιλιάδες άλλους που έχουν ακριβώς το ίδιο πρόβλημα. Και μαζί και με τους αλληλέγγυους, φυσικά, οι οποίοι, εν τέλει, μπορεί να βρεθούν κι εκείνοι στην ίδια δεινή θέση.

Αυτή η διαδικασία δεν είναι εύκολη. Με το λαό στη γωνία και το κίνημα σε τέτοια υποχώρηση δεν είναι καθόλου εύκολο να πειστεί ένας κόσμος να δώσει μια μάχη που θα είναι δύσκολο να κερδίσει, τουλάχιστον στην αρχή. Αν και, ουσιαστικά, στις περιπτώσεις των κατασχέσεων και των πλειστηριασμών είναι ερώτημα το αν έχει τίποτε άλλο να χάσει κανείς… Παρόλα αυτά, η απογοήτευση και η απουσία αγώνων παραμένουν σημαντικά εμπόδια.

Είναι, επομένως, απαραίτητη μια διαδικασία πολιτικής προετοιμασίας, με στόχο να μαζικοποιηθούν οι όποιες κινήσεις και, επομένως, να αποκρυσταλλωθούν και τα πολιτικά τους χαρακτηριστικά, οι αιχμές τους, οι μορφές πάλης και οι βραχυπρόθεσμοι και μακροπρόθεσμοι στόχοι.

Ο τόπος και ο χρόνος της συγκεκριμένης παρέμβασης και αντιπαράθεσης μπορεί να μην είναι πια τα Ειρηνοδικεία, θα μπορούσαν, όμως, να είναι οι εξώσεις. Αυτός που του παίρνουν το σπίτι θα πρέπει να μπορεί να ειδοποιήσει τους γείτονές του, την επιτροπή αγώνα στην οποία θα συμμετέχει, τους ανθρώπους που είναι διατεθειμένοι να παλέψουν μαζί του, έτσι ώστε την ώρα της έξωσης να μπορεί να δοθεί μια αντιπαράθεση με στόχο να μην πεταχτεί έξω από το σπίτι του.

Για να συμβεί αυτό, είναι ανάγκη να ξεκινήσει από τώρα η πολιτική προετοιμασία που αναφέρθηκε πριν, έτσι ώστε να δημιουργηθούν οι όροι για να δοθεί μια μάχη με αξιώσεις την ώρα της έξωσης. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει από τώρα να παρθούν πρωτοβουλίες, να γίνουν συγκεντρώσεις, συζητήσεις και κάθε είδους κινητοποιήσεις που θα έχουν στόχο να αναδείξουν το ληστρικό χαρακτήρα των κατασχέσεων και των πλειστηριασμών και, κυρίως, να προβάλλουν με μάχιμο τρόπο τη θέση ότι το πρόβλημα δε λύνεται στα δικαστήρια από τον καθένα μόνο του, αλλά μόνο με τη μαζική πάλη.

Και βέβαια, είναι απαραίτητο να συνδέεται το ζήτημα με τη γενικότερη επίθεση και να γίνει μέρος της γενικότερης πάλης που πρέπει να αναπτύξει ο λαός μας ενάντια στη βαρβαρότητα της πολιτικής των μνημονίων. Όχι μόνο γιατί πρόκειται για συγκεκριμένες και επίμονες απαιτήσεις των ιμπεριαλιστών-δανειστών, αλλά και γιατί έτσι μπορεί να δοθεί γενικότερη προοπτική στον αγώνα και να διευκολυνθεί η σύνδεση των κατά τόπους κινήσεων μεταξύ τους, αλλά και με ευρύτερα τμήματα του λαού.

Πρόκειται, επομένως, για ένα ζήτημα που θα χρειαστεί χρόνο και πολιτική δουλειά. Ώστε να στηθούν τοπικές επιτροπές με τη συμμετοχή πρώτα των θιγόμενων και ύστερα των πολιτικών συλλογικοτήτων, οι οποίες, ωστόσο, θα πρέπει να έχουν πάρει την πολιτική απόφαση να δράσουν από κοινού, όμως όχι για λογαριασμό των ανθρώπων που αντιμετωπίζουν άμεσα το πρόβλημα, αλλά σε αλληλεγγύη με αυτούς. Κι αυτές οι τοπικές επιτροπές να συντονίζονται μεταξύ τους και, γιατί όχι, να δημιουργούν και κεντρικά πολιτικά γεγονότα, με τη συμμετοχή ευρύτερων τμημάτων του λαού.

Με βάση τις παραπάνω κατευθύνσεις, είναι απαραίτητο η ΛΑ-ΑΑΣ να βάλει το ζήτημα των πλειστηριασμών και των κατασχέσεων στις προτεραιότητές της για το επόμενο διάστημα και να το αναδείξει με εμπιστοσύνη στις δυνάμεις του λαού και με μια λογική ανοίγματος και συνεργασίας και με άλλες συλλογικότητες τόσο τοπικά όσο και κεντρικά.

Προλεταριακή Σημαία - http://www.kkeml.gr/
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

20 Φεβ 2018

Στάση εργασίας στο Πανικάρειο νοσοκομείο - διεκδικούν παιδίατρο!

0
ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟΥ ΙΚΑΡΙΑΣ


Με αφορμή την κινητοποίηση των Συλλόγων Γονέων και Κηδεμόνων της Ικαρίας την Πέμπτη 22 Φλεβάρη στο Νοσοκομείο μας και συμπαραστεκόμενοι ενεργά στον αγώνα τους, προκηρύσουμε 3ωρη Στάση Εργασίας από 12:00 έως 15:00 για τη μέρα αυτή.
  • Να έρθει άμεσα δεύτερος παιδίατρος στο Νοσοκομείο μας και παιδίατρος στο Κέντρο Υγεία Ευδήλου προκειμένου να υπάρχει κάλυψη 24 ώρες το 24ωρο, 365 μέρες το χρόνο.
  • Όλες οι μονήρης θέσεις γιατρών του νοσοκομείου να γίνουν διπλές (δηλαδή να υπάρχουν τουλάχιστον δύο γιατροί ανά ειδικότητα)
  • Κάλυψη όλων των προβλεπόμενων κενών θέσεων ιατρικού και μή προσωπικού στα Περιφερειακά Ιατρεία, το Κέντρο Υγείας και το Νοσοκομείο με το αναγκαίο μόνιμο προσωπικό. Ανάπτυξη/αναβάθμιση των δημόσιων υγειονομικών παροχών στα νησιά μας.
ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΔΗΜΟΣΙΑ ΔΩΡΕΑΝ ΥΓΕΙΑ

Για το Δ.Σ.

Ο πρόεδρος                            Ο γραμματέας

Σωτήρης Δρούλιας                Σωτήρης Λέγγας
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΜΑΖΙΚΟΣ ΛΑΪΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΥΣ ΠΛΕΙΣΤΗΡΙΑΣΜΟΥΣ, ΓΙΑ ΣΤΕΓΑΣΗ, ΑΝΘΡΩΠΙΝΕΣ ΣΥΝΘΗΚΕΣ ΔΙΑΒΙΩΣΗΣ ΚΑΙ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ!

0
Εδώ και δέκα σχεδόν χρόνια, μετά το ξέσπασμα της κρίσης του ελληνικού εξαρτημένου καπιταλισμού, χιλιάδες είναι οι λαϊκές οικογένειες που αδυνατούν να ανταπεξέλθουν στις στοιχειώδεις ανάγκες τους. Το φόρτωμα της κρίσης στις πλάτες της εργατικής τάξης και του λαού έφερε ανεργία, απολύσεις, μειώσεις μισθών και συντάξεων, μεροκάματων και εισοδημάτων, μη καταβολή δεδουλευμένων για μήνες. Λουκέτο μπήκε σε μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις. Η κατάσταση αυτή οδήγησε στην αδυναμία πληρωμής των δανείων για σπίτια από τμήματα του λαού, αλλά και για άλλες ανάγκες, που πάρθηκαν κάτω από συγκεκριμένες οικονομικές συνθήκες οι οποίες πλέον δεν υπάρχουν. Χιλιάδες είναι αυτοί που εκτός από τις «υποχρεώσεις» τους στις τράπεζες αδυνατούσαν και αδυνατούν να ανταπεξέλθουν στα βαριά χαράτσια που επιβάλει το κράτος.

Όλη αυτή η κατάσταση που δημιούργησαν οι κυβερνήσεις του συστήματος, τόσο οι παλαιότερες ΝΔ-ΠΑΣΟΚ, όσο και η σημερινή ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, με τις εντολές των ιμπεριαλιστών της ΕΕ-ΔΝΤ-ΕΚΤ, έχει φέρει σε αδιέξοδο όλο αυτό τον κόσμο. Η κυρίαρχη προπαγάνδα ρίχνει ευθύνες στο λαό γιατί τάχα ήθελε «μεγάλα σπίτια» και τον διακατείχε «καταναλωτική μανία», ότι «κατανάλωνε περισσότερα απ’ όσα άντεχε» καθιστώντας τον συνυπεύθυνο για τη κατάσταση της χώρας και του εαυτού του. Τα προηγούμενα χρόνια οι κυβερνήσεις και οι ιμπεριαλιστές φοβούμενοι τις αντιδράσεις, αλλά και μη όντας έτοιμοι να προχωρήσουν σε κατασχέσεις και πλειστηριασμούς, με διάφορα τερτίπια τύπου «νόμου Κατσέλη» και αποφάσεων για το ακατάσχετο της «πρώτης κατοικίας» κέρδιζαν χρόνο. Το ίδιο και οι τράπεζες που κατέθεταν στους οφειλέτες προτάσεις πρακτικά ανεφάρμοστες. Δημιουργούσαν ψεύτικες ελπίδες μέσω της μακροχρόνιας παράτασης των «εκκρεμοτήτων» φροντίζοντας παράλληλα να μη χάνουν οι τράπεζες μέσω των ανακεφαλαιοποιήσεων.

Η τωρινή κυβέρνηση έσπευσε να αλλάξει τις διαδικασίες και να τις συντομεύσει. Η «πρώτη κατοικία» από 1/1/2018 δεν προστατεύεται για όσους δεν έχουν ενταχθεί στο νόμο Κατσέλη-Σταθάκη (η μεγάλη πλειοψηφία) και επιπλέον κατασχέσεις και πλειστηριασμούς «πρώτης κατοικίας» θα διενεργούν και οι κρατικοί φορείς. Από τις 21/2 θα διενεργούνται αποκλειστικά ηλεκτρονικά για να αποφευχθούν ακυρώσεις από το κίνημα το οποίο ποινικοποιείται και καταστέλλεται.

Η νέα αυτή εξέλιξη ψηφίστηκε με το λεγόμενο πολυνομοσχέδιο μαζί με τις άλλες άγρια αντεργατικές και αντιλαϊκές πλευρές που έχει αυτό, όπως το χτύπημα του δικαιώματος στην ΑΠΕΡΓΙΑ, τη συνέχιση των ιδιωτικοποιήσεων, τα νέα αντι-ασφαλιστικά μέτρα, προκειμένου να «περάσει» τη λεγόμενη 3η αξιολόγηση απ΄τους ιμπεριαλιστές «δανειστές».

Ορισμένες δυνάμεις εμφανιζόμενες ως «κίνημα κατά των πλειστηριασμών» αφού αρχικά αποδέχτηκαν τη λογική της «πρώτης κατοικίας» συνέβαλαν στις αυταπάτες της λεγόμενης νομικής διεξόδου. Έπειτα και αφού η έλευση της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ γκρέμισε τις αυταπάτες, προσανατολίστηκαν προς τη ματαίωση πλειστηριασμών και στη στοχοποίηση των συμβολαιογράφων μετατρέποντάς τους σε υπεύθυνους για την κυβερνητική πολιτική! Καθιστώντας έτσι ευάλωτο και το όποιο κίνημα υπεράσπισης της λαϊκής περιουσίας.

Η υπεράσπιση της λαϊκής κατοικίας πρέπει να γίνει υπόθεση του ίδιου του λαού. Του εργατικού-λαϊκού κινήματος. Πρώτα απ’ όλα αυτών που κινδυνεύουν να χάσουν σπίτια και περιουσίες. Είναι ανάγκη να συγκροτηθεί ένα μαζικό, πλατύ και μόνιμο κίνημα υπεράσπισης της λαϊκής κατοικίας και περιουσίας, κύρια στις γειτονιές αλλά και στους χώρους δουλειάς και σπουδών, με στόχο να μη χάσει κανένας εργαζόμενος και άνεργος το σπίτι του και την περιουσία του.

Κάτω τα χέρια απ΄τη λαϊκή κατοικία!

Οι μαζικοί λαϊκοί αγώνες είναι η απάντηση στην καταστολή!

Αγώνας για ανθρώπινες συνθήκες ζωής, για στέγη, δουλειά και δικαιώματα!

Η ΛΑΪΚΗ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ – ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΑΝΤΙΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΚΑΛΕΙ ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ 21 ΦΛΕΒΑΡΗ 

ΑΘΗΝΑ: ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΚΟΡΑΗ ΣΤΙΣ 6.00 μ.μ. ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ 

ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ: ΣΤΟ ΑΓΑΛΜΑ ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ ΣΤΙΣ 12:30 μ.μ. 

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Δίκη ΑΤΙΚ: ακύρωση τεσσάρων ενταλμάτων σύλληψης

0

19-2-2018

Σήμερα ακυρώθηκαν τα 4 εντάλματα κράτησης των δικαζόμενων κομμουνιστών στο Μόναχο!

Από τον Ιούνη του 2016 συνεχίζεται η μεγαλύτερη δίκη των κομμουνιστών στο Μόναχο. Οι κατηγορούμενοι επαναστάτες κομμουνιστές παραμένουν προφυλακισμένοι από τις 15 Απρίλη του 2015 στις γερμανικές φυλακές για τις επαναστατικές τους πεποιθήσεις.

Με απόφαση του Ανώτατου Περιφερειακού Δικαστηρίου του Μονάχου της 19ης Φεβρουαρίου 2018 ακυρώθηκαν τα εντάλματα κράτησης των Σινάν Αϊντίν (Sinan Aydin), Ντιλάι Μπανού Μπουγιούκαβτζι (Dilay Banu Büyükavci), Σαμί Σολμάζ (Sami Solmaz) και ΜουσάΝτεμίρ (Musa Demir), με την υποχρέωση να παραμένουν στην Γερμανία και να παρουσιάζονται δυο φορές την βδομάδα στο δικαστήριο. Το δικαστήριο αποδέχτηκε το αίτημα της υπεράσπισης ότι η εκδίκαση των κατηγορούμενων με μακρόχρονη προφυλάκιση αντίκειται στην αρχή της αναλογικότητας.

Αναμένεται η ανακοίνωση των δικηγόρων υπεράσπισης.

http://www.avrupahaber3.org/im-munchner-kommunistinnen-prozess-sind-heute-4-revolutionar-kommunistinnen-freigelassen-worden.html
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Με αφορμή την ημερίδα για την ανακύκλωση στο Ωραιόκαστρο

0
Ο Περιβαλλοντικός - Πολιτιστικός Σύλλογος Ωραιοκάστρου, διοργανώνει ημερίδα ανακύκλωσης με τίτλο “Ανακύκλωση και Διαλογή στην Πηγή. Μία νέα σχέση για τους Δημότες”, την Κυριακή 25 Φεβρουαρίου 2018 ώρα 11:00 στο Συνεδριακό Κέντρο ICBS THESSALONIKI BUSINESS COLLEGE στη Γαλήνη Ωραιοκάστρου. Με αφορμή αυτή την ημερίδα μας στάληκε η παρακάτω επιστολή:

Προς το ΔΣ του Περιβαλλοντικού Πολιτιστικού Συλλόγου Ωραιοκάστρου

Αγαπητοί συντοπίτες, μέλη του ΔΣ του Περιβαλλοντικού Πολιτιστικού Συλλόγου Ωραιοκάστρου,

Διαβάσαμε την πρόσκλησή σας για την εκδήλωση στις 25 Φεβρουαρίου 2018. Η αγωνία και το ενδιαφέρον για το μεγάλο ζήτημα των απορριμάτων είναι εντελώς κατανοητή. Οι συζητήσεις, αλλά και οι αγώνες, πολλών ανθρώπων σχετικά με το θέμα της τύχης των απορριμάτων είναι μια υπόθεση αρκετών χρόνων. Ορισμένοι εμπλέκονται με την αντίληψη ότι τα ''σκουπίδια είναι χρυσός'' και σχεδιάζουν μπίζνες και κέρδη εκατομμυρίων σε βάρος του περιβάλλοντος και της υγείας πολλών ανθρώπων. Πολλοί άλλοι πάλι έχουν αγωνιστεί(και συνεχίζουν να αγωνίζονται) ακριβώς για να υπερασπίσουν τα πολύτιμα αυτά αγαθά, δηλ. το περιβάλλον και την υγεία.

Μία τέτοια περίπτωση είναι και ο αγώνας ενάντια στο ΣΜΑ της Ευκαρπίας (ακριβώς δίπλα στο ΤΙΤΑΝ) και τα σχέδια για καύση σκουπιδιών στο ΤΙΤΑΝ. Οι κάτοικοι της Ευκαρπίας, κάτοικοι του Ωραιοκάστρου και της ευρύτερης περιοχής βρέθηκαν επανειλημμένα αντιμέτωποι με τα ΜΑΤ και την κρατική καταστολή. Πολλές δεκάδες μάλιστα βρέθηκαν εξαιτίας του αγώνα τους και κατηγορούμενοι στα δικαστήρια. Αρκετοί 70, 80 ή και παραπάνω ετών. Μπορεί βέβαια τα δικαστήρια να τους αθώωναν, η όλη όμως διαδικασία ήταν μια καθαρά τιμωρητική και κατασταλτική προσπάθεια εναντίον των κατοίκων. Ένας από τους βασικούς πρωταίτιους αυτών των μέτρων καταστολής του συγκεκριμένου αγώνα ήταν και ο τωρινός αναπληρωτής υπουργός Περιβάλλοντος Σωκράτης Φάμελλος(τότε παράγοντας του Συνδέσμου των Δήμων). Νομίζουμε λοιπόν ότι η παρουσία του στην ίδια περιοχή και για ανάλογο θέμα είναι τουλάχιστον προκλητική. Θεωρούμε επίσης ότι αν τελικά παραβρεθεί στην εκδήλωση, η ευθύνη θα βαρύνει το ΔΣ του Συλλόγου. Θυμίζουμε ότι ο νεαρός τότε Περιβαλλοντικός Πολιτιστικός Σύλλογος Ωραιοκάστρου -θέλοντας να τιμήσει τον τίτλο ''Περιβαλλοντικός''- συμμετείχε σε αυτόν τον αγώνα.

Με τιμή

Αργυροπούλου Μαργαρίτα (ιδρυτικό μέλος και μέλος του πρώτου ΔΣ του Συλλόγου)

Τσόκας Σωτήρης (ιδρυτικό μέλος του συλλόγου)

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΗΜΜΥ/Πολυτεχνείο Κρήτης: Δεν μας τρομοκρατεί καμιά τους απειλή!

0
ΔΕΝ ΜΑΣ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΕΙ ΚΑΜΙΑ ΤΟΥΣ ΑΠΕΙΛΗ Ο ΑΓΩΝΑΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΣΥΝΕΧΙΣΤΕΙ!

Βρισκόμαστε στην δεύτερη εβδομάδα κατάληψης της σχολής ΗΜΜΥ του πολυτεχνείου Κρήτης. Μέσα από μαζικές συνελεύσεις εκατοντάδων ατόμων οι φοιτητές παλεύουν να υπερασπιστούν την εμβόλιμη εξεταστική τους. Μπορεί στην συγκεκριμένη φάση το ζήτημα της εξεταστικής να άνοιξε στο ΗΜΜΥ αλλά αύριο θα ανοίξει και στις άλλες σχολές εάν οι φοιτητές δεν τους σταματήσουν. Οι καθηγητές έχουν πάρει θέση και είναι μαζί με τις αποφάσεις του υπουργείου που θέτουν την κατάργηση της εμβόλιμης εξεταστικής το οποίο είναι κομμάτι μιας συνολικής επίθεσης που δέχονται τα φοιτητικά δικαιώματα.

Η εμβόλιμη εξεταστική αποτελεί κατάκτηση του φοιτητικού κινήματος, μια βοήθεια για την απόκτηση του πτυχίου. Οι φοιτητές μια προηγούμενη περίοδο πάλεψαν και πέτυχαν την εμβόλιμη εξεταστική ώστε να δίνεται η δυνατότητα στους επί πτυχίω φοιτητές να εξεταστούν σε όσα μαθήματα χρωστούσαν (από οποιοδήποτε εξάμηνο και αν ήταν αυτά) και να διευκολύνουν το δρόμο τους προς το πτυχίο. Η κατάργηση της σημαίνει νέο φραγμό στις σπουδές των φοιτητών, πόσο μάλλον αν υπολογίσουμε την εντατικοποίηση στις σχολές και συγκεκριμένα στο ΗΜΜΥ με αλυσίδες-μαθήματα, πολύωρα εργαστήρια, project, προόδους και με υψηλό μέσο όρο αποφοίτησης (7.8). Άραγε πόσο θα γίνει ο μέσος όρος χωρίς την εμβόλιμη;

Διαμορφώνεται έτσι ένα ασφυκτικό κλίμα με εξοντωτικούς ρυθμούς εξετάσεων και σπουδών που καταλήγει στην εγκατάλειψη των σπουδών αλλά και στην προετοιμασία του φοιτητή σε αυριανό πειθήνιο εργαζόμενο. Αυτά είναι κομμάτι μιας πολιτικής που θέλει να καταργήσει τη δωρεάν σίτιση-στέγαση,να μας βάλει να πληρώνουμε το βιβλίο, να πληρώνουμε δίδακτρα! Μια πολιτική ταξικών φραγμών που ακολουθεί η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ με τον νέο νόμο Γαβρόγλου που πατάει σε προηγούμενους νόμους (Διαμαντοπούλου-Γιαννάκου- αποφάσεις Μπολόνιας). Στην συζήτηση να βάλουμε και το σύνολο των αντιλαϊκών μέτρων και μνημονίων που οδηγούν τα φτωχά λαϊκά στρώματα στην φτώχεια και την εξαθλίωση. Δυσκολεύοντας την ζωή των φοιτητών και συνολικά των οικογενειών τους να τα βγάλουν πέρα.

Ο στόχος τους είναι ξεκάθαρος να σπουδάζουν λιγότεροι!

Συνάδελφοι, ένα πράγμα πρέπει να έχουμε ξεκάθαρο ότι όλα όσα έχουμε σήμερα έχουν κατακτηθεί μέσα από αγώνες και τώρα θέλουν να μας τα πάρουν πίσω. Γι’ αυτό πρέπει με αγώνα να παλέψουμε να υπερασπιστούμε την εμβόλιμη εξεταστική. Κόντρα στις απειλές των καθηγητών και της πρυτανείας για χαμένα εξάμηνα,στόχος τους είναι να μας τρομοκρατήσουν,να μας πείσουν ότι ο αγώνας μας δεν έχει νόημα. Γιατί ξέρουν ότι η κατάληψη είναι ένα ισχυρό μέσο πάλης των φοιτητών και στο πανεπιστήμιο που θέλουν να χτίσουν δεν χωρά καμία μορφή αντίστασης. Η απάντηση στη απειλή του χαμένου εξαμήνου θα πρέπει να ναι το δυνάμωμα του αγώνα. Για να το υπερασπίσουμε και αυτό όπως το κατάφεραν οι φοιτητές μέσα από την πάλη τους σε κινήματα προηγούμενων περιόδων.

Σαν Αγωνιστικές Κινήσεις θέτουμε ότι πρέπει να πάμε κόντρα στις λογικές που λένε να ανοίξει η κατάληψη γιατί αυτό αποτελεί σταμάτημα του αγώνα και το ζήτημα κρίνεται τώρα. Ο αγώνας του ΗΜΜΥ πρέπει να συνεχιστεί και να ενισχυθεί και από άλλους φοιτητές από όλα τα έτη, να απλωθεί σε όλο το πολυτεχνείο και να ανοιχθεί και στις άλλες σχολές. Να καλεστεί συνέλευση ενιαίου συλλόγου για να πάρουμε αγωνιστικές αποφάσεις. Να στηριχθεί από όλες τις δυνάμεις που αναφέρονται στο κίνημα γιατί είναι ένας σημαντικός αγώνας που μπορεί να κοντράρει την επίθεση, και γιατί δεν αφορά μόνο το ΗΜΜΥ. Να υποστηριχθεί ενεργητικά και όχι παθητικά από τους φοιτητές γι αυτό προτείνουμε να καλεστεί διαδήλωση με στόχο το δυνάμωμα του αγώνα καλώντας τους συμφοιτητές μας να συμβάλλουν σε αυτήν την υπόθεση! Θεωρούμε πως ο αγώνας δε θα κερδηθεί από κρυφές συνδιαλλαγές με αυτούς που προωθούν την επίθεση αλλά μέσα στα όργανά πάλης μας, τις Γενικές Συνελεύσεις μέσα από την κοινή δράση με τους συμφοιτητές μας. Κόντρα στην υποταγή και την ηττοπάθεια να υπερασπιστούμε το αυτονόητο για εμάς τις σπουδές μας, εμπλέκοντας νέο κόσμο στον αγώνα που εξελίσσεται. Γιατί φοβούνται όταν οι φοιτητές αντιδρούν και ξεσηκώνονται!
  • ΝΑ ΚΑΛΕΣΤΕΙ ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ ΟΛΩΝ ΤΟΥ ΦΟΙΤΗΤΩΝ ΤΟΥ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ ΓΙΑ ΝΑ ΑΠΛΩΘΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΔΥΝΑΜΩΣΕΙ Ο ΑΓΩΝΑΣ

ΝΑ ΔΩΘΕΙ ΟΛΟΚΛΗΡΗ Η ΕΜΒΟΛΙΜΗ ΕΞΕΤΑΣΤΙΚΗ!ΟΥΤΕ ΣΚΕΨΗ ΓΙΑ ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΗΣ ΣΕ ΚΑΜΙΑ ΣΧΟΛΗ!

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΜΑΣ ΣΤΙΣ ΣΠΟΥΔΕΣ!ΚΑΤΩ Ο ΝΟΜΟΣ ΓΑΒΡΟΓΛΟΥ

Να αντιπαλέψουμε την αντιλαϊκή πολιτική που απλώνει φτώχεια και ανεργία,ενισχύει τον εθνικισμό και μας μπλέκει στο πόλεμο των ιμπεριαλιστών.

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΕΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ ΚΡΗΤΗΣ
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Κάλεσμα της Πρωτοβουλίας Αντίστασης για ανοιχτή συνέλευση ενάντια στις βάσεις στο Εργατικό Κέντρο Χανίων

0
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ - ΚΑΛΕΣΜΑ

Τα σύννεφα του πολέμου πυκνώνουν απειλητικά από τα Βαλκάνια έως τη Μέση Ανατολή και φανερώνουν τους κινδύνους για όλους τους λαούς της περιοχής. Η κόντρα Αμερικάνων, Ρώσων και των υπολοίπων ιμπεριαλιστών σέρνει λαούς και εθνότητες σε νέους κύκλους σφαγής, τροφοδοτεί συνεχώς τον εθνικισμό και τον σοβινισμό, και αναβαθμίζει συνολικά τα επίπεδα της έντασης εγκυμονώντας ακόμα και κινδύνους ευρύτερης ανάφλεξης.

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-AΝΕΛ, εξυπηρετώντας τα συμφέροντα της ελληνικής αστικής τάξης, συνεχίζει και βαθαίνει τη γραμμή της εξάρτησης. Δίνει όλη τη χώρα για ορμητήριο στον αμερικάνικo ιμπεριαλισμό, επεκτείνοντας το καθεστώς των νατοϊκών Βάσεων και εμφανιζόμενη σαν ατζέντης των Αμερικάνων στα Βαλκάνια. Ο φιλοπόλεμος αμερικανόπνευστος άξονας με το Ισραήλ και την Αίγυπτο και η αντιδραστική της κόντρα με το Τούρκικο καθεστώς για ρόλους, ρίχνει και άλλο λάδι στη φωτιά του πολέμου που κατακαίει τη περιοχή.

Με δεδομένες λοιπόν τις επικίνδυνες εξελίξεις αλλά και την γιγάντωση της βάσης της Σούδας, τα βήματα κοινή δράσης για το ξαναζωντάνεμα του αντιβασικού - αντιπολεμικού - αντιιμπεριαλιστικού κινήματος στη πόλη μας που έγιναν το περασμένο φθινόπωρο όχι μόνο δεν πρέπει σβήσουν, αλλά να ενισχυθούν. Οι οργανώσεις, συλλογικότητες και αγωνιστές ενάντια στις βάσεις να πλαισιωθούν και από νέους αγωνιστές και να πάρουν πρωτοβουλίες ανοίγματος των ζητημάτων πλατιά στο λαό και τη νεολαία.

Να δράσουμε από κοινού για να συμβάλουμε στη πάλη του λαού ενάντια στο πόλεμο, στον ιμπεριαλισμό, τον εθνικισμό.

Για να αντιταχθούμε μαζικά στην μετατροπή του τόπου μας σε ορμητήριο των φονιάδων των λαών.

Η Πρωτοβουλία Αντίστασης καλεί κάθε νεολαίο, εργαζόμενο, συλλογικότητα της πόλης να παρευρεθεί στην ανοιχτή συνέλευση του συντονισμού οργανώσεων, συλλογικοτήτων και αγωνιστών ενάντια στις βάσεις τη Πέμπτη 22/2, 7:00 μ.μ. στο Εργατικό Κέντρο.

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Για την εκλογοαπολογιστική Γενική Συνέλευση των οδηγών στα λεωφορεία της ΟΣΥ

0
ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ!

Η τριετία που πέρασε χαρακτηρίστηκε -από τη μια- από τη χειροτέρευση όλων των προβλημάτων που αντιμετωπίζουμε οι εργαζόμενοι στα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς και -από την άλλη- από την αδυναμία αντίστασης απ’ τη μεριά μας. Σε κάθε επίπεδο, τα πράγματα δεν έμειναν απλά στην ίδια τραγική κατάσταση, αλλά μας έφεραν σε ακόμα πιο δυσμενή θέση.

Οι ελλείψεις σε προσωπικό είναι τεράστιες. Οι αποχωρήσεις συνεχίζονται κανονικά, ενώ οι προσλήψεις έχουν καταντήσει ανέκδοτο. Παρά το κόψιμο των δρομολογίων, οι οδηγοί δεν φτάνουν και αναγκάζονται να δουλεύουν ολοένα και περισσότερο, χωρίς ξεκούραση. Ακόμα κι έτσι, οι καθυστερήσεις και η ταλαιπωρία των επιβατών έχουν φτάσει σε τέτοιο σημείο που τα περιστατικά που προκαλεί ο δίκαιος εκνευρισμός είναι πλέον καθημερινά. Επιπλέον, ο στόλος βρίσκεται σε μαύρο χάλι, απαρχαιωμένος και χωρίς ανταλλακτικά. Εκτός από τη μείωση των δρομολογίων, προκαλεί ανασφαλείς συνθήκες για εργαζόμενους και επιβάτες.

Η κυβέρνηση και οι διοικήσεις όμως έχουν διαφορετικές προτεραιότητες. Αντί να αντιμετωπίσουν αυτά τα προβλήματα, ξοδεύουν εκατομμύρια για «επενδύσεις» όπως το ηλεκτρονικό εισιτήριο, που εισάγεται για να περιορίσει την πρόσβαση του λαού στις συγκοινωνίες. Στην πραγματικότητα, σκοπεύουν σε ΜΜΜ που από τη μια θα είναι αρκετά απαξιωμένα ώστε να ξεπουληθούν εύκολα και από την άλλη θα διασφαλίζουν την κερδοφορία για τους «επενδυτές». Τον ίδιο στόχο υπηρετούν τα «στρατηγικά σχέδια» του Υπερταμείου που ξεκινούν από τις αστικές συγκοινωνίες, με αλλαγές σε εσωτερικούς κανονισμούς, μείωση μισθολογικού κόστους και εθελούσιες.

Οι μόνοι που θα μπορούσαν να εμποδίσουν αυτές τις εξελίξεις είναι οι εργαζόμενοι. Αντί όμως των αναγκαίων κινητοποιήσεων, περίσσεψαν οι αυταπάτες, η ηττοπάθεια και η υποταγή στις κεντρικές πολιτικές κατευθύνσεις της κυβέρνησης, που υπαγορεύονται από την ΕΕ και το ΔΝΤ. Αυταπάτες για το ρόλο (και αυτής) της κυβέρνησης και των διοικήσεων, ακόμα κι όταν έκαναν ξεκάθαρες τις αντεργατικές τους προθέσεις στις διαπραγματεύσεις για τη Συλλογική Σύμβαση. Ψευδαισθήσεις για «δικαίωση» στα δικαστήρια, από συνδικαλιστικές ηγεσίες που κάνουν ότι δεν βλέπουν τις δεκάδες δικαστικές αποφάσεις που βγάζουν «παράνομες» τις απεργίες. Πλήρης απουσία από τις γενικές απεργίες και τις κινητοποιήσεις ενάντια στα πολυνομοσχέδια με τα οποία η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ όλα αυτά τα χρόνια, παίρνοντας τη σκυτάλη από τους προηγούμενους, προώθησε τα πιο βάρβαρα μέτρα εξαθλίωσης του λαού και όλων των εργαζόμενων στη χώρα.

Πλήρης υποταγή λοιπόν σε μια κυβέρνηση που έφτασε να χτυπήσει το πιο βασικό δικαίωμα, το δικαίωμα στην απεργία. Που παραχωρεί το έδαφος και τις υποδομές της χώρας στις πολεμικές επιχειρήσεις των αμερικάνων και των ευρωπαίων, που μπλέκει το λαό στους πιο επικίνδυνους ανταγωνισμούς των ιμπεριαλιστών. Που μας φέρνει πιο κοντά σε πολεμικές εμπλοκές.

Αυτή η διαλυτική κατάσταση πρέπει να ανατραπεί. Με την ενεργό συμμετοχή όλων των συναδέλφων, με σκοπό να γίνει το σωματείο όπλο αγώνα στα χέρια των εργαζόμενων και όχι εργαλείο συνδιαλλαγής για συνδικαλιστικές ηγεσίες που ούτε θέλουν ούτε μπορούν να κινητοποιήσουν τους χιλιάδες εργαζόμενους του κλάδου. Γνωρίζοντας ότι το χτίσιμο των όρων που απαιτούνται για την αντίσταση και την ανατροπή της αντεργατικής πολιτικής δεν είναι εύκολη υπόθεση και θα βρει απέναντι εχθρούς και ψεύτικους φίλους. Γνωρίζοντας όμως επίσης, πως είναι ο μόνος δρόμος που μπορεί να μας φέρει σε καλύτερη θέση, που μπορεί να αναδείξει τη δύναμη που έχουν οι εργαζόμενοι όταν αγωνίζονται.

Μαζικές προσλήψεις!
Συλλογική Σύμβαση με πραγματικές αυξήσεις!
Μόνη διέξοδος ο αγώνας!

ΤΑΞΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

19 Φεβ 2018

ΞΑΝΘΗ: ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΣΕ ΑΝΟΙΧΤΗ ΣΥΖΗΤΗΣΗ

0
Το νέο επικίνδυνο επεισόδιο στα Ίμια, οι απειλητικές δηλώσεις και από τις δύο πλευρές του Αιγαίου, οι εξελίξεις στην Κυπριακή ΑΟΖ, το λεγόμενο Μακεδονικό που κινείται με τους όρους και τις επιταγές των ΗΠΑ-ΝΑΤΟ, μαζί με τη συνεχιζόμενη πολύπλευρη πολεμική αντιπαράθεση στη Συρία και τον έντονο ανταγωνισμό των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων σε όλη την περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου, της Μέσης Ανατολής και των Βαλκανίων, φέρνουν το λαό μας (και όλους τους λαούς της περιοχής) μπροστά σε πολύ σοβαρούς κινδύνους για τη ζωή και το μέλλον του.

Αναδεικνύεται έτσι η επιτακτική ανάγκη για την πιο πλατειά αντιπολεμική, αντιιμπεριαλιστική, αντιεθνικιστική συσπείρωση δυνάμεων, ώστε να δοθεί άμεσα μαζική απάντηση σε όσα δραματικά και επικίνδυνα συντελούνται στην ευρύτερη περιοχή μας.

Για να γίνουν βήματα στην κατεύθυνση συγκρότησης των μετώπων πάλης του λαού και της νεολαίας. Ενάντια στους ιμπεριαλιστές και τους ανταγωνισμούς τους, που η παρόξυνσή τους τροφοδοτεί πολέμους και εθνικισμούς. Ενάντια στον αμερικανο-νατοϊκό κλοιό που σφίγγει τη χώρα και την περιοχή και την μετατρέπει σε εργαλείο ανταγωνισμού με το ρώσικο ιμπεριαλισμό και σε ορμητήριο πολέμου. Ενάντια στις αντιδραστικές αστικές τάξεις και τους πολιτικούς τους εκπροσώπους που αγκαλιά με εθνικιστικές και φασιστικές δυνάμεις εναλλάσσουν την υποτέλεια με τον αλλητροτισμό και το σοβινισμό. Ενάντια στον πόλεμο και την οποιαδήποτε απειλή ή προσπάθεια επαναχάραξης των συνόρων.

Για να αναδειχθεί με τον πιο αποφασιστικό τρόπο πως η διέξοδος και η προοπτική για όλους τους λαούς της περιοχής βρίσκεται στη φιλία, την αλληλεγγύη και τον κοινό τους αγώνα.

Θεωρώντας ότι προς αυτήν την κατεύθυνση πρέπει να παρθούν πρωτοβουλίες μέσα από την κοινή δράση οργανωμένων δυνάμεων, πολιτικών κινήσεων, συλλογικοτήτων, αγωνιστών και αγωνιστριών, καλούμε σε

ανοιχτή συζήτηση την Τετάρτη 21 Φλεβάρη στις 6:30 μ.μ. στον αριστερό χώρο «Ρωγμή», Μ. Βόγδου 20, 4ος όροφος.




ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΣΕ ΣΥΣΚΕΨΗ ΓΙΑ ΑΝΤΙΠΟΛΕΜΙΚΗ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΗ

0
ΚΑΛΕΣΜΑ ΣΕ ΣΥΣΚΕΨΗ

Τα τύμπανα του πολέμου ηχούν όλο και πιο δυνατά στα αυτιά μας. Τώρα απαιτείται η πιο πλατιά αντιπολεμική, αντιιμπεριαλιστική, αντιεθνικιστική, αντισωβινιστική συσπείρωση δυνάμεων ώστε να δοθεί άμεσα μαζική βροντερή απάντηση σε όσα δραματικά και επικίνδυνα συντελούνται στην ευρύτερη περιοχή μας.
  • Για να καταγγείλουμε τους ανταγωνισμούς των ιμπεριαλιστών στα Βαλκάνια και την ευρύτερη περιοχή που ολοένα και εντείνονται. Για να καταδικάσουμε τον αμερικανονατοϊκό κλοιό που σφίγγει γύρω απ’ τη χώρα μας, δυναμώνοντας την στρατιωτικοπολιτική του παρουσία μέσα και γύρω από αυτή.
  • Για να βρωντοφωνάξουμε ότι δεν θέλουμε στρατιωτικές βάσεις, πολέμους, νέο τεμάχισμα και χάραξη συνόρων.
  • Για να καταδείξουμε πως στην περιοχή μας γύρω απ’ όλο αυτό το επικίνδυνο σκηνικό οι αντιδραστικές αστικές τάξεις και το πολιτικό τους προσωπικό αγκαλιά με διάφορους εθνικιστικούς και φασιστικούς κύκλους, παίζουν το δικό τους παιχνίδι, στην ίδια πάντα αντιλαϊκή κατεύθυνση, των προκλήσεων, των διεκδικήσεων, του σοβινισμού και των αλυτρωτικών βλέψεων. Μια κατάσταση που μπορεί να αποδειχθεί οδυνηρή για τη νεολαία, την εργατική τάξη και τους εργαζόμενους.
Να αναδείξουμε με τον πιο αποφασιστικό τρόπο πως η μόνη διέξοδος η φιλία και η αλληλεγγύη μεταξύ των λαών της περιοχής και ο κοινός τους αγώνας για την αποτροπή του πολέμου ενάντια στους κοινούς τους εχθρούς τον ιμπεριαλισμό και τους εθνικισμούς!

OXI ΣTOΝ ΠOΛEMO!
EIPHNH ΦIΛIA TΩN ΛAΩN!
OI ΛAOI ΔEN EINAI KPEAΣ ΓIA KANONIA!
IMΠEPIAΛIΣTEΣ - KYBEPNHΣEIΣ - EΘNIKIΣTEΣ AΠEIΛOYN NA MAΣ ΣYPOYN ΣE ΣΦAΓEIO!
EΞΩ TO NATO KAI OI BAΣEIΣ!

ΣΑΣ ΚΑΛΟΥΜΕ ΣΕ ΣΥΣΚΕΨΗ ΤΗΝ ΤΡΙΤΗ 20 ΦΛΕΒΑΡΗ. ΣΤΙΣ 7:00 μ.μ. ΣΤΟ Βιβλιοπωλείο - Καφέ «Εκτός των Τειχών» Γραβιάς 10-12 Αθήνα

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Μακεδονία ξακουστή…

0
Το τελευταίο διάστημα γίνεται πολύς λόγος για το λεγόμενο «Μακεδονικό» ζήτημα. Αυτό από μια άποψη είναι καλό, καθώς υπάρχουν συζητήσεις, ζυμώσεις, διαφωνίες, ανταλλαγές απόψεων. Η άσχημη πλευρά είναι ότι πολλές από αυτές τις απόψεις έχουν έρεισμα σε ιδεοληψίες ή μονόπλευρες λογικές, ενώ χειρότερο είναι ότι δεν μπαίνει σχεδόν καθόλου στο τραπέζι ο ρόλος των ιμπεριαλιστών στην δημιουργία και συντήρηση του ζητήματος, δίνοντας την εντύπωση σε πολλούς ότι πρόκειται για διμερή διαμάχη. Επίσης, η επιστήμη της ιστορίας χρησιμοποιείται κατά το δοκούν πολλές φορές ή ως αντίδοτο σε πολιτικά αδιέξοδα.

Θα ήθελα ξεκινώντας αυτό το μικρό άρθρο να ξεκαθαρίσω το εξής: Η Ιστορία δεν κάνει πολιτική. Όποιος ασχολείται με την πολιτική οφείλει να γνωρίζει ιστορία, η ιστορία εξετάζει την πολιτική, πολλοί μελετώντας την ιστορία έχουν αποκτήσει πολιτική συνείδηση, όμως η πολιτική ενός κράτους ή ενός κόμματος δεν χαράζεται με μοναδικό παράγοντα την ιστορία.

Ας δούμε όμως μερικά στοιχεία (μερικά μόνο, καθώς το θέμα είναι τεράστιο), προκειμένου να έχουμε μια καλύτερη εικόνα.

Πότε ξεκίνησε η συζήτηση για την Μακεδονία;

Δεν θα σας πάω πίσω στον 6ο αιώνα, όταν έγιναν φανερές μόνιμες σλαβικές εγκαταστάσεις στην περιοχή, αλλά στα τέλη της Οθωμανικής κυριαρχίας. Όταν μετά το 1881 έγινε φανερό ότι ο «μεγάλος ασθενής» θα έχανε αργά ή γρήγορα τις κτήσεις του στην Ευρώπη με την ταυτόχρονη άνοδο των βαλκανικών εθνικών κρατών, η Μακεδονία, με το μεγαλύτερο λιμάνι των Βαλκανίων, την Θεσσαλονίκη, τις εύφορες περιοχές της και την στρατηγική της θέση έγινε το επίκεντρο της διαμάχης.

Εκείνη ακριβώς την περίοδο, μια σλαβική πληθυσμιακή ομάδα άρχισε να νιώθει ότι δεν είναι ούτε Έλληνες, ούτε Βούλγαροι, ούτε Σέρβοι, ούτε Αλβανοί. Κατοικώντας στην περιοχή της Μακεδονίας και με μια αντιστροφή της Ιστορίας, αυτοονομάστηκαν Μακεδόνες. Γράφοντας για αντιστροφή της Ιστορίας εννοώ ότι οι περιοχές ονομάστηκαν ανάλογα με τους λαούς που τους κατοικούν: Ελλάδα είναι η χώρα των Ελλήνων, Γαλλία εκεί που κατοικούν οι Γάλλοι κ.ο.κ. Στην περίπτωση μας δεν ονομάστηκε η περιοχή από τους κατοίκους, αλλά το ανάποδο.

Η πολιτική συγκρότηση αυτής της τάσης δημιουργήθηκε το 1893, με την εμφάνιση της ΕΜΕΟ (Εσωτερική Μακεδονική Επαναστατική Οργάνωση), η οποία οργάνωσε και την εξέγερση του Ίλιντεν στις 20 Ιουλίου του 1903, καθώς ο Προφήτης Ηλίας τιμάται ιδιαίτερα στις περιοχές εκείνες. Βέβαια, το σύνθημα της εξέγερσης «η Μακεδονία στους Μακεδόνες» ήταν ένα αρκετά θολό αίτημα και οδήγησε στην διάσπαση της οργάνωσης, καθώς άλλοι ήθελαν την ένωση της Μακεδονίας με την Βουλγαρία, ενώ η πλειοψηφία της ήθελε μια αυτόνομη Μακεδονία. Το Ίλιντεν όμως είχε και μια άλλη συνέπεια: Την αφύπνιση της Ελλάδας για την Μακεδονία και τον Μακεδονικό Αγώνα που ακολούθησε.

Πάντως, το ζήτημα της Μακεδονίας λύθηκε με τα όπλα στους Βαλκανικούς Πολέμους του 1912-13 όσον αφορά τα σύνορα. Είναι γνωστό ότι δεν υπήρχε καμία συμφωνία, αντίθετα υπήρξε αγώνας δρόμου των βαλκανικών στρατών για τα εδάφη της περιοχής. Η περίπτωση της Θεσσαλονίκης, στην οποία με διαφορά ωρών μπήκε πιο νωρίς ο ελληνικός στρατός από τον βουλγαρικό είναι η πιο χαρακτηριστική.

Ο χάρτης μετά τους Βαλκανικούς πολέμους, αλλά και μετά την εγκατάσταση των προσφύγων από την Ιωνία κυρίως στην Βόρειο Ελλάδα, έδειξε ότι η ιδέα για Μακεδονικό κράτος δεν μπορούσε να σταθεί, καθώς κανένα από τα 3 όμορα κράτη (Σερβία, Βουλγαρία, Ελλάδα) δεν είχε καν διάθεση για τέτοια σκέψη. Όσοι επέμεναν σε αυτήν την τάση και βρίσκονταν στις επικράτειες αυτών των χωρών, αντιμετωπίζονταν ως τρομοκράτες, πράκτορες άλλων χωρών, ύποπτοι, ανάλογα με τις περιστάσεις και τις διπλωματικές εξελίξεις. Χαρακτηριστικό παράδειγμα οι σλαβόφωνοι πληθυσμοί της Δυτικής Μακεδονίας, οι οποίοι θεωρούνταν πολύ ύποπτοι από το ελληνικό κράτος κατά την διάρκεια του Μεσοπολέμου.

Ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος ταρακούνησε τα νερά στην Βαλκανική και στο Μακεδονικό, καθώς η Βουλγαρία άρπαξε την ευκαιρία να ενσωματώσει τις πέραν του Νέστου ελληνικές περιοχές και να αναθερμάνει την παλιά προπαγάνδα για ένωση των μακεδονικών περιοχών με την μητέρα-Βουλγαρία. Οι Γιουγκοσλάβοι παρτιζάνοι αντέδρασαν αρκετά επιθετικά επαναφέροντας, με τον Τέμπο επικεφαλής, την ιδέα της Μακεδονίας στους Μακεδόνες, ιδρύοντας μάλιστα ομόσπονδο κράτος με αυτό το όνομα στις 2 Αυγούστου 1944 (καθώς οι Σλάβοι χρησιμοποιούν το παλιό ημερολόγιο, η ημερομηνία αυτή συμπίπτει με την 20η Ιουλίου, την επέτειο εξέγερσης του Ίλιντεν).

Η λήξη του ελληνικού εμφυλίου και ο ψυχρός πόλεμος κράτησαν το status quo, αναγνωρισμένο και από το ελληνικό κράτος, με μια από τις ομόσπονδες δημοκρατίες της Γιουγκοσλαβίας ως Μακεδονία, χωρίς όμως να δημιουργείται άμεσο ζήτημα για την χώρα μας και διεθνώς ως το 1991. Βεβαίως, όλα αυτά τα χρόνια, η ιθύνουσα τάξη της γειτονικής χώρας φρόντιζε να αναθρέψει ολόκληρες γενιές, όχι μόνο με την αίσθηση ότι είναι Μακεδόνες, αλλά και ότι δικαιούνται να ιδιοποιούνται την ιστορία και την έκταση ολόκληρης της περιοχής. Κι εκεί κάπου, την θέση της ιστορίας παίρνει η πολιτική.

Ποιοι επανέφεραν το Μακεδονικό;

Η διάλυση της Γιουγκοσλαβίας το 1991 πάτησε σε πραγματικά προβλήματα αυτής της χώρας, ουσιαστικά όμως υποδαυλίστηκε και επιταχύνθηκε πρώτα από την Γερμανία και κατόπιν από τις ΗΠΑ. Φυσικά, η χώρα μας δεν άμοιρη ευθυνών, καθώς έβαλε την υπογραφή της στην διάλυση αυτή, έχοντας στο πίσω μέρος του μυαλού της να επεκταθεί στα Βαλκάνια, ακόμη και εδαφικά. Αντί γι’ αυτό όμως, της προέκυψε το ζήτημα της ονομασίας της γειτονικής χώρας

Σε όλη την δεκαετία του 1990 οι ηγεσίες και των δύο χωρών συναγωνίζονταν σε εθνικισμό και προκλήσεις: Όσο επικίνδυνες ήταν και είναι οι απόψεις τύπου «να μπουκάρουμε στα Σκόπια», «γυφτοσκοπιανοί», και άλλα παρόμοια από την εδώ μεριά των συνόρων, τόσο επικίνδυνες ήταν οι οικειοποιήσεις του ήλιου της Βεργίνας και της ιστορίας των αρχαίων Μακεδόνων, τα τεράστια αγάλματα του Φιλίππου στα Σκόπια και άλλες κινήσεις από την εκεί πλευρά των συνόρων.
Όπως κάθε χώρα στα Βαλκάνια, έτσι και η πΓΔΜ δημιούργησε την δική της μεγάλη ιδέα, η οποία όμως τέμνεται με τις ήδη υπάρχουσες μεγάλες ιδέες των γειτονικών της χωρών και, το χειρότερο, με τα σύνορα τους.

Ποιος κέρδισε και ποιος έχασε από όλα αυτά; Οι μόνοι χαμένοι μπορούν να θεωρηθούν οι λαοί, καθώς δυσκολεύεται κάθε είδους συνεργασία μεταξύ τους, ενώ οι μόνες που ενισχύθηκαν είναι οι ακραίες φωνές και στις δύο χώρες. Οι πιο κερδισμένοι όμως αποδείχτηκαν η Ε.Ε., οι ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ. Κομμάτιασαν τα Δυτικά Βαλκάνια, δημιούργησαν κράτη-προτεκτοράτα, εγκατέστησαν βάσεις, διείσδυσαν οικονομικά και είναι οι ουσιαστικοί ιδιοκτήτες της Μακεδονίας, καθώς διαχειρίζονται τον πλούτο της και όλες οι χώρες της Βαλκανικής εξαρτώνται από αυτούς.

Το χειρότερο; Κάθε είδους αναζωπύρωση του ζητήματος οφείλεται στις δικές τους επιδιώξεις. Ας δούμε την περίοδο που ζούμε: Το να συνεννοηθούν οι λαοί και οι κυβερνήσεις τους για ένα πρόβλημα που τους ταλανίζει δεν είναι κακό. Κακό είναι που αυτό γίνεται υπό την πίεση των ΗΠΑ, προκειμένου να ενταχθεί η πΓΔΜ στο ΝΑΤΟ και γενικά να εξυπηρετηθούν οι δικοί τους σχεδιασμοί και συμφέροντα. Επεισόδιο του ίδιου έργου είχαμε δει και λίγους μήνες πριν, με την πίεση πάλι των ΗΠΑ για «λύση» του Κυπριακού. Το να βάζεις όμως τους ιμπεριαλιστές να λειτουργούν ως διαιτητές και μεσολαβητές, τίποτα καλό δεν προμηνύει. Μια ματιά στον παγκόσμιο χάρτη και στην ιστορία των τελευταίων δεκαετιών μπορεί να το επιβεβαιώσει. Ο λύκος δεν θα φυλάξει τα πρόβατα, θα τα φάει και οι κυβερνήσεις που περιχαρείς δένονται στο άρμα του έχουν τεράστιες ευθύνες απέναντι στους λαούς τους, με την ελληνική κυβέρνηση να πρωτοστατεί σε υποτέλεια.

Το όνομα της Μακεδονίας παίζει ρόλο;

Φυσικά και το όνομα είναι σημαντικό, ειδικά αν κρύβει εθνικισμούς, σωβινισμούς και μεγαλοϊδεατισμούς. Κανένας δεν θα μπορούσε να δεχτεί σοβαρά ότι ο Μέγας Αλέξανδρος δεν ήταν Έλληνας ή ότι τα σύνορα της αρχαίας, βυζαντινής ή οθωμανικής Μακεδονίας πρέπει να νεκραναστηθούν και να δημιουργήσουν ένα κράτος ή να ενσωματωθούν σε ένα ήδη υπάρχον. Από την άλλη, το όνομα δεν πρέπει να είναι το μοναδικό κριτήριο. Εξηγούμαι: Με την Τουρκία δεν έχουμε καμία ονοματολογική διαφορά, αυτό όμως δεν λύνει κάποια από τις κρατικές διαφορές. Η Θράκη δεν χωρίζει σήμερα τις τρεις βαλκανικές χώρες που κατέχουν διάφορα τμήματα της. Το ίδιο συμβαίνει και με μια σειρά από άλλες διπλωματικές εμπλοκές σε όλον τον κόσμο: Δεν δημιουργούνται προβλήματα κυρίως από τα ονόματα, αλλά από σωβινισμούς, εθνικισμούς, επεκτατισμούς, την εμπλοκή των ιμπεριαλιστών. Οι δικαιολογίες είναι εύκολο να βρεθούν.

Λίγα λόγια για τα συλλαλητήρια που έγιναν ή θα γίνουν.

Είναι λογικό μια μερίδα του κόσμου να ανησυχεί για τις εξελίξεις ή να θέλει να εκφραστεί όσον αφορά το όνομα ή το αν κινδυνεύουν τα βόρεια σύνορα μας. Είναι επίσης παράλογο να θεωρεί κάποιος ότι όσοι παραβρίσκονται εκεί είναι φασίστες. Δεν είναι όλοι φασίστες, όμως όλοι οι φασίστες είναι εκεί, βρίσκουν χώρο να εκφραστούν, σχεδόν πάντα δίνουν τον τόνο και προσπαθούν να δημιουργήσουν «κοινό», σπέρνοντας το δηλητήριο του εθνικισμού και του μίσους. Άλλοι πάλι παραβρίσκονται λόγω προσωπικής ανέλιξης και συλλογής ψήφων, όπως πολλοί βουλευτές και ο νέος εθνοσωτήρας, στρατηγός ε.α. Φράγκος (Ποτέ δεν κατάλαβα αυτήν την μανία των στρατιωτικών να θέλουν να μας σώσουν εδώ και έναν αιώνα).

Και τέλος πάντων, είναι ύβρη στην ιστορία του τόπου και την νοημοσύνη μας να θέλουν να θεωρηθούν πατριώτες αυτοί: Νοσταλγοί της χούντας, υμνητές του Χίτλερ και των Ναζί, μιμητές των προδοτικών ταγμάτων ασφαλείας, βουλευτές και ευρωβουλευτές που εδώ και χρόνια ξεπουλούν κομμάτι-κομμάτι την ανεξαρτησία και τον πλούτο αυτής της χώρας. Να μην αναφέρω ότι τέτοιου είδους συλλαλητήρια δεν πρόσφεραν καμιά υπηρεσία, από το 1992 που ξεκίνησε αυτή η μόδα προβολής πατριωτισμού.

Φυσικά, θα μπορούσε κανείς να πει: Και η αριστερά; Δεν έχει λόγο η αριστερά; Δεν πρέπει να πάρει θέση;

Τι μπορεί ή θα μπορούσε να κάνει η αριστερά;

Νομίζω ότι για τα καθήκοντα στο ζήτημα αυτό όχι κάποιου κομμουνιστή, αριστερού , αλλά και κάθε προοδευτικού ανθρώπου είμαι «λίγος» για να μιλήσω, αλλά θα προσπαθήσω να κωδικοποιήσω την άποψη μου:

Αρχικά να μην υπάρξει καμία αλλαγή συνόρων. Όλοι το ξέρουν ότι νέα σύνορα χαράζονται με το αίμα των λαών και με πολέμους. Να μην αφήσουμε τους ιμπεριαλιστές και τους εθνικιστές να σχεδιάζουν γραμμές στον χάρτη με το αίμα μας. Να μην δημιουργηθεί καμία επεκτατική τάση απέναντι στους γείτονες μας, αλλά και να μην δεχθούμε καμία επιθετική ενέργεια εναντίον της χώρας μας. Το αίμα της ΕΠΟΝίτισσας Παναγιώτας Σταθοπούλου που γέμισε την Πανεπιστημίου, καθώς το γερμανικό τανκ πέρασε από πάνω της στην διαδήλωση της 22ας Ιουλίου 1943 ενάντια στην επέκταση της Βουλγαρικής κατοχής στην Μακεδονία, αποτελεί παρακαταθήκη και κόκκινη γραμμή της αριστεράς.

Μπορούμε να τονίσουμε με τον γείτονα λαό αυτά που μας ενώνουν κι όχι αυτά που μας χωρίζουν: Κοινές παραδόσεις, κοινά έθιμα, κοινοί χοροί και τραγούδια, κοινή γλώσσα, ιδιαίτερα στην Δυτική Μακεδονία, κοινοί αγώνες, κοινά προβλήματα, κοινοί φίλοι, κοινοί εχθροί. Φυσικά, αυτά δεν τα περιμένουμε από καμιά κυβέρνηση, δεν γίνονται υπό διατεταγμένη υπηρεσία. Όπως όμως υπάρχουν εθνικιστές και στις δυο πλευρές των συνόρων, οι οποίοι σπέρνουν μίσος, έτσι υπάρχουν και άνθρωποι ή συλλογικότητες που προκρίνουν την φιλία των λαών. Με αυτούς πρέπει να συναντηθούμε, να μιλήσουμε ήρεμα, ήρεμα κι απλά, όπως παροτρύνει ο ποιητής.

Να αντισταθούμε στους ιμπεριαλιστές, ειδικά σε Ε.Ε. και ΝΑΤΟ. Αυτοί διέλυσαν την Γιουγκοσλαβία, αυτοί δημιούργησαν το πρόβλημα στην Μακεδονία, αυτοί θέλουν κράτη-προτεκτοράτα στην περιοχή, αυτοί πιέζουν για «λύση» μόνο και μόνο για να εξυπηρετήσουν τα σχέδια τους. Αυτοί χαίρονται όταν καλούνται ως διαιτητές ή «σωτήρες», ενώ στην ουσία έρχονται ως κατακτητές και νεοαποικιοκράτες. Η αντιιμπεριαλιστική πάλη είναι αγώνας για ανεξαρτησία, ειρήνη και φιλία.

Να απομονώσουμε τους εθνικιστές, σωβινιστές και πολεμοκάπηλους και των δύο χωρών. Μια απλή ανάγνωση της ιστορίας δείχνει ότι οι τυχοδιωκτισμοί και οι ρητορικές των «πατριωτών» έχει οδηγήσει στις δύο μεγαλύτερες καταστροφές του ελληνισμού (Μικρασιατική καταστροφή, εισβολή στην Κύπρο). Και αν κάποιος δεν πείθεται από την ιστορία, ας δει το σήμερα: Αυτοί οι «πατριώτες» λειτουργούν είτε ως τσιράκια του μεγάλου κεφαλαίου, είτε έχουν ξεπουλήσει τα πάντα στους ξένους, είτε προσκαλούν το ΝΑΤΟ να κάνει την χώρα μας ακόμα μεγαλύτερη βάση θανάτου. Υποκριτές και υποτακτικοί ταυτόχρονα.

Το δίλημμα είναι μπροστά μας.

Η Μακεδονία είναι ξακουστή. Είναι ξακουστή για την ιστορία της, για τους ανθρώπους της, για τον πλούτο της, για την ομορφιά της.

Θα την κάνουμε ξακουστή και στο μέλλον ως νεκροταφείο ανθρώπων και λαών, ως πεδίο μάχης και ανταγωνισμών ή θα την κάνουμε ξακουστή ως τον τόπο που άνθισε η φιλία των λαών και διώχτηκαν οι σκοταδιστές και οι πολεμοκάπηλοι;

Στο χέρι μας είναι.

Κώστας Μιχαλάκης
Φιλόλογος-Ιστορικός


ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ