Η ΑΠΕΡΓΙΑ ΣΤΙΣ 30 ΜΑΗ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΥΠΟΘΕΣΗ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ
ΑΘΗΝΑ: ΠΑΤΗΣΙΩΝ ΚΑΙ ΧΑΛΚΟΚΟΝΔΥΛΗ 10:30 π.μ.
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ: ΚΑΜΑΡΑ 11:00 π.μ.

25 Μαΐ 2018

Η κυβέρνηση πιο κοντά στο Ισραήλ και τα αντιδραστικά καθεστώτα και πιο μακριά από τους λαούς της περιοχής

Την ίδια στιγμή που οι εξελίξεις σε Μ. Ανατολή και Ν.Α. Μεσόγειο είναι καταιγιστικές, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ εκμεταλλεύεται κάθε ευκαιρία που της δίνεται για να βαθύνει τους αντιδραστικούς άξονες που έχει αναπτύξει. Το τελευταίο διάστημα είναι συνεχείς οι ειδήσεις από ένα ολόκληρο πλέγμα γεωστρατηγικών κινήσεων, που σκοπό έχουν να κατοχυρώσουν θέσεις κάτω από την εύνοια του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού.

Σε πανηγυρικό τόνο διεξήχθη η συνάντηση της «τριμερούς» στη Λευκωσία, η οποία έδωσε νέο ραντεβού στη Θεσσαλονίκη στις 15 Ιούνη (επιβεβαιώνοντας το ειδικό ενδιαφέρον του σιωνισμού για αυτήν την πόλη). Η κυρίαρχη είδηση που απασχόλησε (δικαίως) τα ΜΜΕ είναι η επίσπευση του ενεργειακού αγωγού EastMed, που φιλοδοξεί να αποτελέσει «εναλλακτική ενεργειακή οδό» για την Ευρώπη και τη Μ. Ανατολή. Η ιστορία γύρω από τον EastMed δεν είναι καθόλου καινούργια, καθώς έρευνες από τις εμπλεκόμενες χώρες διεξάγονται εδώ και πολλά χρόνια. Είναι όμως χαρακτηριστικός ο πολιτικός χρόνος που ανασύρεται το έργο, ώστε να «δέσει» και με οικονομικό τρόπο τις γεωπολιτικές επιδιώξεις των εμπλεκόμενων αστικών τάξεων.

Η προώθηση του αγωγού, που de facto «πετάει έξω» την Τουρκία, σημαίνει προχώρημα της ενεργειακής μοιρασιάς της Ν.Α. Μεσογείου μεταξύ των «4» (Ισραήλ-Αίγυπτος-Ελλάδα-Κύπρος). Κίνηση που συνδέεται άρρηκτα με την κατοχύρωση τετελεσμένων σε αυτά που οι αστικές τάξεις ονομάζουν «κυριαρχικά δικαιώματα» και «διεθνές δίκαιο», καλώντας τους λαούς των χωρών τους να τα υποστηρίξουν. Κινήσεις επεκτατικές, που συνδέονται άμεσα με τα σχέδια μονομερούς κήρυξης ΑΟΖ μεταξύ των χωρών αυτών, αλλά και ταυτόχρονα ξεπουλήματος του ενεργειακού πλούτου στα ιμπεριαλιστικά μονοπώλια. Ομολογείται ανοιχτά από αστικές πένες ότι η οικονομική πλευρά δεν είναι η κυρίαρχη σε αυτού του είδους τις συμφωνίες. Αλλά πολύ περισσότερο μετράει για την αστική τάξη η «γεωστρατηγική αναβάθμιση» της χώρας, δηλαδή η απόσπαση της εύνοιας του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού, ειδικά απέναντι στην Τουρκία.

Όπως είναι φυσικό, η γεωπολιτική αυτή επιδίωξη, συνοδεύεται από ένταση των κάθε είδους στρατιωτικών συνεργασιών και ασκήσεων, προσπαθώντας να αποδείξουν τη «χρησιμότητα» της χώρας μας στις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις. «Ηνίοχος 2018» και «Μέδουσα 5» είναι χαρακτηριστικές περιπτώσεις της 4μερους στρατιωτικής συνεργασίας, στις οποίες περίοπτη θέση επίσης έχουν και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα. Τον περασμένο Γενάρη συμφωνήθηκε στρατιωτική συνεργασία με την Ιορδανία, ενώ είχε προηγηθεί η πώληση όπλων στην Σ. Αραβία. Οι κινήσεις αυτές αποδεικνύουν ότι η πολιτική της κυβέρνησης «σέρνει» τη χώρα μας σε συνεργασία με κάθε είδους καθεστώς της περιοχής, ειδικά στα πλαίσια του «αντιϊρανικού άξονα» στον οποίον έχουν μπει Ισραήλ, Αίγυπτος και Σ. Αραβία. Πέραν λοιπόν των γνωστών «υποχρεώσεων» της χώρας μας (βλέπε βάσεις), ακόμα και σε διπλωματικό επίπεδο η Ελλάδα εμπλέκεται με ενεργό τρόπο στην αναζωπύρωση των πολεμικών μετώπων. Παίρνοντας θέση σε διενέξεις που «κανονικά» δεν θα την αφορούσαν. Φυσικά, όλη αυτή η πολιτική δεν θα μπορούσε να αγνοήσει την πραγματικότητα στην Παλαιστίνη, όπου η συνεχιζόμενη δολοφονική σιωνιστική πολιτική έχει ξεσηκώσει την οργή όλου του αραβικού κόσμου και κάθε δημοκράτη στον κόσμο. Και σε αυτό το μέτωπο η κυβέρνηση δείχνει μεγάλη προθυμία να κάνει βήματα, εγκαταλείποντας πλήρως την ψεύτικη φιλό-παλαιστινιακή ρητορική των περασμένων δεκαετιών. Από ξένα μέσα (π.χ. Al Jazzera) μπορεί να εξαχθεί το συμπέρασμα ότι η Ελλάδα δεν ψήφισε στον ΟΗΕ (αποχή) για το σήκωμα της παλαιστινιακής σημαίας στα γραφεία του οργανισμού. Ίσως «μικρή κίνηση», η οποία όμως δείχνει ότι πλέον η θέση της χώρας θα είναι η ουδετερότητα στη «διένεξη» Ισραήλ-Παλαιστίνης, δηλαδή η διπλωματική στήριξη των σφαγών, των εποικισμών, της κατοχής.

Έτσι η χώρα μετατρέπεται σε αποκούμπι των πιο μισητών αντιδραστικών καθεστώτων της περιοχής. Και όσο πιο κοντά έρχεται σε αυτά τα καθεστώτα, τόσο απομακρύνεται από τους λαούς της περιοχής που υποφέρουν από την ιμπεριαλιστική κυριαρχία. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι το πώς κοκορεύονται οι αστοί δημοσιογράφοι για την προνομιακή σχέση με την Αίγυπτο. Το στρατιωτικό καθεστώς της Αιγύπτου, όμως, θεωρείται επικίνδυνα ασταθές ακόμα και από τους ίδιους τους πατρόνες του. Στο εσωτερικό της Αιγύπτου επικρατεί μεγάλη κοινωνική αναταραχή. Και τα λοξοκοιτάγματα του Σίσι προς τη Ρωσία δημιουργούν δεύτερες σκέψεις στους Αμερικάνους. Είναι λοιπόν απορίας άξιο τι θα απομείνει από τους περίφημους «σχεδιασμούς» της αστικής τάξης με ένα ελαφρύ φύσημα του ανέμου προς την άλλη μεριά. Τέλος, είναι βέβαιο ότι οι εξελίξεις στον Λίβανο, με την εκλογική νίκη της Χεζλπολάχ, θα επηρεάσουν άμεσα και ίσως απρόβλεπτα και τις ισορροπίες στη Ν.Α. Μεσόγειο (ειδικά στο ζήτημα των ΑΟΖ).

Φυσικά, δεν μπορεί να βγει από το λογαριασμό η βαλκανική πλευρά της πολιτικής αυτής, τόσο με την ανοιχτή προώθηση της ενταξιακής πορείας της πΓΔΜ στο ΝΑΤΟ, όσο και με το κλείσιμο του αλβανικού μετώπου, την 4μερή Ελλάδας-Αλβανίας-πΓΔΜ-Βουλγαρίας κ.λπ. Βαλκανική πολιτική που προσπαθεί να αποδείξει ότι η Ελλάδα εκτός από το να αποτελεί μια μεγάλη στρατιωτική βάση, μπορεί και να «λύνει ζητήματα».

Ταξίδι αρχηγού ΓΕΕΘΑ στις ΗΠΑ: σήκωμα του χεριού από τους υποτακτικούς

Την ίδια στιγμή πραγματοποιήθηκε επίσκεψη του αρχηγού ΓΕΕΘΑ στις ΗΠΑ. Η αστική τάξη πλέον «σηκώνει το χέρι», ζητώντας να αναλάβει ενεργό ρόλο και να κλιμακώσει έμπρακτα την εμπλοκή της. Πέρα από τη συμφωνία για τα F-16 και μια σειρά άλλους εξοπλισμούς, έχει υπάρξει αναβάθμιση κάθε στρατιωτικής ΝΑΤΟΪκής εγκατάστασης στην χώρα. Εξέχουσα η περίπτωση της Σούδας, για την οποία πρόσφατα υπογράφηκε επέκταση και αναβάθμιση. Σημαντικό ρόλο σε αυτές τις επιδιώξεις παίζει η περίπτωση του ΚΕΝΑΠ στον ευρύτερο θαλάσσιο χώρο. Το πραγματικό ερώτημα που πολύ λίγοι επιμένουν να βάζουν στον λαό είναι τι ανταλλάγματα για λογαριασμό των αμερικάνων ιμπεριαλιστών έδωσε η στρατιωτική ηγεσία της αστικής τάξης. Ποια νέα εκδούλευση σκοπεύει να αναλάβει;

Βρίθουν τα δημοσιεύματα των αστικών εφημερίδων για την… ιστορική ευκαιρία να ανατεθεί στην ελληνική αστική τάξη «ρόλος», για την ανάγκη να επιδειχθεί «τόλμη». Το λίγωμα των αστών δημοσιογράφων προέρχεται από την παρόξυνση των ανταγωνισμών στην περιοχή και η αγωνία τους είναι μη τυχόν και μείνει η χώρα «έξω, σε δεύτερη θέση» από τον χορό του αίματος που στήνεται από άκρη σε άκρη της γειτονιάς μας.

Λαθεμένες απόψεις για την αστική τάξη

Την ίδια στιγμή, τα κυρίαρχα ρεύματα στην Αριστερά βλέπουν τις κινήσεις αυτές ως τμήμα της οικονομικής «ανάπτυξης», ως απόδειξη της ιμπεριαλιστικής Ελλάδας. Ανεβάζουν ψεύτικα το μπόι της αστικής «μας» τάξης, την αναγορεύουν ως μια αστική τάξη που «σχεδιάζει», που βρίσκεται στο ιμπεριαλιστικό-μονοπωλιακό στάδιο, που «συναποφασίζει» στην περιοχή. Είναι η επανάληψη των αυταπατών για την «ισχυρή Ελλάδα» της ΟΝΕ, που τάχα ήταν στο «σκληρό πυρήνα» της Ευρωζώνης και πρώτο βιολί στα Βαλκάνια. Απόψεις που ξεχνούν ποιο είναι το πλαίσιο αυτών των συμφωνιών, ποια η στόχευση τους, και ποιος είναι ικανός να παίρνει τις πρωτοβουλίες.

Αυτές είναι οι κυρίαρχες φωνές στο κίνημα, που αρνούνται την πραγματικότητα της ιμπεριαλιστικής εξάρτησης, στο όνομα δήθεν του καθαρού αντικαπιταλισμού. Απόψεις που βαφτίζουν τη θέση μας για υποτέλεια της αστικής τάξης ως «συμπόνια για την αστική τάξη» και δήθεν ταξικό ξεστράτισμα. Ως λοξοκοίταγμα. Είναι οι ίδιες φωνές που κάποτε μας κατηγορούσαν ότι, με την «εμμονή» μας για την καπιταλιστική κρίση, δίναμε αφορμές στην κυβέρνηση να περνάει τα μέτρα. Είναι καταδικασμένες οι απόψεις αυτές να καταπέσουν ακόμα μια φορά, μαζί με τα αστικά αφηγήματα περί «γεωστρατηγικής αναβάθμισης» και «πυλώνα σταθερότητας». Τα μόνα συμφέροντα που πραγματικά θα προωθηθούν είναι αυτά των Αμερικάνων για την αναδιαμόρφωση της περιοχής. Και όταν λήξει ο ρόλος του καθενός, θα τον στείλουν στην γωνίτσα του.

Οι ντόπιοι υποτακτικοί σέρνουν σε κάθε είδους κινδύνους τον ελληνικό λαό, προκειμένου να ευνοηθούν έναντι των ανταγωνιστών τους. Είναι όμως ο λαός και η εργατική τάξη που θα κληθεί να πληρώσει ξανά το τίμημα. Και τότε, εκτός από τις λαθεμένες απόψεις, θα βρεθούν ξεκρέμαστες και οι λαϊκές μάζες που παρασύρθηκαν και πίστεψαν το παραμύθι της «εξασφάλισης της χώρας» και της «ανάπτυξης», ενώ στην πραγματικότητα το μαύρο σύννεφο του πολέμου έρχεται όλο και πιο κοντά μας.

Προλεταριακή Σημαία -  http://www.kkeml.gr/
0 ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Γλέντι στη Θεσσαλονίκη!

0

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Tα Αμερικάνικα πολεμικά τώρα δένουν και στη Σαντορίνη!

0
Δεν έχουμε τονίσει λίγες φορές ότι η πολιτική του βαθέματος της εξάρτησης που ακολουθεί η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ απλώνει τις νατοϊκές βάσεις από τον Έβρο μέχρι τη Κρήτη. Είναι μια πολιτική που μας μπλέκει στο πόλεμο με το πιο επικίνδυνο τρόπο, που κάνει ολόκληρο τον ελλαδικό χώρο ορμητήριο προς χρήση για τον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό.

Δεν γνωρίζουμε αν το πολεμικό έδεσε στον Όρμο των Φηρών για στρατιωτικούς λόγους ή είναι απλά μια ολιγοήμερη στάση για να… ξεχαρμανιάσουν οι ράμπο, πάντως έρχεται να αποκαλύψει για άλλη μια φορά ότι κάθε λιμάνι είναι στη διάθεση των νατοϊκών προς πάσα χρήση. Ακόμα και μεσούσης της σεζόν για τη βαριά βιομηχανία της χώρας (τρομάρα τους) το τουρισμό. Εδώ πρέπει να διευκολυνθούν οι προστάτες μας! Διόλου τυχαία έτρεξε να το καλωσορίσει προκλητικά ο γνωστός πρέσβης Πάιατ και από κοντά στο ρόλο της υποδοχής ο περιφερειάρχης Νοτίου Αιγαίου.

https://protovouliantistasis.blogspot.gr/



ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Καρδίτσα: "κοινωνικής συμμαχίας" το ανάγνωσμα νο 2... ή αλλιώς ποιος κατέχει το copyright?

0
Πολιτική ομιλία με θέμα «Η πολιτική συμμαχιών του ΚΚΕ διαχρονικά, η πείρα του κόμματος και του διεθνές Κομμουνιστικού κινήματος. Η Κοινωνική Συμμαχία σήμερα» διοργάνωσε χθες Πέμπτη 24/5 η Τ.Ε. Καρδίτσας του ΚΚΕ με ομιλήτρια την Μαρία Γαβαλά, μέλος της ΚΕ. Πληροφορίες που θέλουν την ομιλήτρια να καταγγέλλει ΓΣΕΕ, ΑΔΕΔΥ και λοιπούς της κακόφημης Κοινωνικής Συμμαχίας για κλοπή πνευματικής ιδιοκτησίας, ελέγχονται ως ανακριβείς.

Άλλωστε, είναι γνωστό οτι το ΚΚΕ είναι ο πρώτος διδάξας. Από το 1991 ακόμα, με τον Μήτσο Κωστόπουλο (τότε βουλευτή, πρόεδρο της κοινοβουλευτικής ομάδας του ΚΚΕ και Γενικό Γραμματέα της ΓΣΕΕ), συνυπέγραφε στη ΓΣΕΕ μαζί με ΠΑΣΚΕ και ΔΑΚΕ την τότε διετή συλλογική σύμβαση εργασίας, στην οποία «διαπίστωσαν την αναγκαιότητα για:

Εξάλειψη των ελλειμμάτων του Δηµόσιου Τοµέα και μείωση του πληθωρισμού, αποδοτικότερη λειτουργία του Δηµοσίου Τοµέα, Δίκαιη φορολογική μεταρρύθμιση και ελάφρυνση της επιβάρυνσης ιδίως των χαμηλότερα αμειβόμενων, οικονοµική ανάπτυξη μέσα από τη δημιουργία της αναγκαίας υποδοµής, του εκσυγχρονισµού του παραγωγικού εξοπλισμού µε σκοπό τη βελτίωση της ανταγωνιστικότητας της Εθνικής Οικονοµίας, αναβάθμιση του ανθρώπινου δυναµικού µε εντονότερη χρησιμοποίηση της επαγγελµατικής κατάρτισης και µετεκπαίδευσης (…) Με αυτά τα δεδομένα οι συμβαλλόμενοι συμφωνούν: Να συμβάλλουν στην προώθηση των αλλαγών που θεσμοθετούνται από την ΕΟΚ στα πλαίσια του ενιαίου κοινωνικού χώρου κλπ κλπ»...
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Η ..."κοινωνική συμμαχία" πήγε στη Καρδίτσα

0
Οργανωτικός οργασμός (!) αυτές τις μέρες στη Καρδίτσα ενόψει 30 Μάη… Σύσκεψη φορέων που συμμετέχουν στην «Κοινωνική Συμμαχία» έγινε τις προάλλες στο Εργατικό Κέντρο, παρόμοια σύσκεψη καλούσε για σήμερα και το ΝΤ της ΑΔΕΔΥ, ενώ ακόμα και ο Πρόεδρος της ΑΔΕΔΥ (!) επισκέφτηκε την Καρδίτσα για να προπαγανδίσει αυτή την κακόφημη «Κοινωνική Συμμαχία»!

Την ώρα λοιπόν που οι εργαζόμενοι έχουν ανάγκη να συγκροτήσουν τους αγώνες τους και να υπερασπιστούν τα ταξικά τους συμφέροντα, τα δικαιώματα και τις κατακτήσεις τους, η ΓΣΕΕ και η ΑΔΕΔΥ προωθούν την ταξική υποταγή στο κεφάλαιο και την εργοδοσία, μέσα από τη λεγόμενη «Κοινωνική Συμμαχία» που συγκρότησαν με εργοδοτικούς και τεχνοκρατικούς φορείς (ΓΣΕΒΕΕ, ΕΣΕΕ, ΤΕΕ και άλλοι). Το «μέτωπο» αυτό (που δεν είναι καινούριας έμπνευσης) σε καμία περίπτωση δεν εκφράζει τα συμφέροντα της εργατικής τάξης και των εργαζομένων. Αλλά και πότε οι ξεπουλημένες και συμβιβασμένες αυτές ηγεσίες υπερασπίστηκαν τα συμφέροντα των εργαζομένων; Πάντα οι διακηρύξεις τους ήταν προσαρμοσμένες στις κυβερνητικές πολιτικές, στις επιλογές του μεγάλου κεφαλαίου και των ξένων ιμπεριαλιστικών αφεντικών τους.

Οι δυνάμεις που χρησιμοποιούν επιλεκτικά τη στάση της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας για να δικαιολογήσουν το δικό τους αναχωρητισμό απ’ τα συνδικάτα, δεν είναι μια ταξική, αριστερή πολιτική. Είναι στην πραγματικότητα μια πρόταση απεργοσπασίας με δήθεν αριστερό πρόσημο και σαν τέτοια πρέπει να απομονωθεί. Ούτε όμως η λογική, ούτε η πρακτική του ΠΑΜΕ, με τις προτάσεις νόμου στη βουλή, τις κομματικοκεντρικές συγκεντρώσεις, τις «συμβολικές ενέργειες» και την άρνηση ανάπτυξης μαζικών αγώνων αντίστασης στην επίθεση, αποτελεί έκφραση των εργατο-λαϊκών αναγκών και συμφερόντων.

Οι εργαζόμενοι μπορούν και πρέπει να αξιοποιήσουν την απεργία της 30 Μάη, για να προβάλουν τα δικά τους αιτήματα, τη δική τους ανεξάρτητη πολιτική! Η απεργία της 30 Μάη πρέπει να γίνει υπόθεση των εργαζόμενων. Στην κατεύθυνση ανασυγκρότησης του εργατικού κινήματος, ενάντια σε εργοδοσία και κυβέρνηση, για την υπεράσπιση των δικαιωμάτων τους, για την ανατροπή της αντιλαϊκής πολιτικής κυβέρνησης-κεφαλαίου-ΕΕ-ΔΝΤ.

http://aristerastikarditsa.blogspot.gr/

 
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Στις 30 Μάη απεργούμε! Δεν τους χαρίζουμε το όπλο μας!

0
Κεφάλαιο-κυβέρνηση χτυπάνε την απεργία-Οι εργατοπατέρες της ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ την εξευτελίζουν

Στις 30 Μάη απεργούμε! Δεν τους χαρίζουμε το όπλο μας!

Συνάδελφοι,

Μέσα σ’ έναν πολύ αρνητικό συσχετισμό καλούμαστε, οι εργαζόμενοι, να δώσουμε τη μάχη της απεργίας στις 30 Μάη. Αρνητικό γιατί έχουμε να αντιμετωπίσουμε την επίθεση κυβέρνησης, ΕΕ, ΔΝΤ, ξένου και ντόπιου κεφαλαίου. Μια επίθεση που στην εκπαίδευση εξειδικεύεται με την αυτοαξιολόγηση στην προοπτική της ατομικής αξιολόγησης. Με τις ηλεκτρονικές εγγραφές που αποβλέπουν σε κλείσιμο- συμπτύξεις τμημάτων. Με την ενοποίηση ειδικοτήτων, τροποποίηση αναθέσεων για τη διαχείριση του υπάρχοντος προσωπικού, ώστε να φτάνει και κυρίως να περισσεύει. Με την παντελή έλλειψη διορισμών και τη γενίκευση της ελαστικής εργασίας.

Κι όλα αυτά σε ένα συνολικότερο πλαίσιο υλοποίησης 88 προαπαιτούμενων ενόψει της 4ης αξιολόγησης. Σε μια προοπτική διαρκούς επιτροπείας που θα παγιώνει τα αντιλαϊκά μέτρα. Κάτω από τον εκβιασμό της γενικευμένης ανεργίας. Την ισοπέδωση μισθών και όρων δουλειάς. Τις τυπικά και ουσιαστικά ανύπαρκτες συλλογικές συμβάσεις. Τις εργατικές δολοφονίες.

Αυτή όμως η ζοφερή καθημερινότητα κάνει περισσότερο από ποτέ αναγκαία την Απεργία. Οι εργαζόμενοι, με την πάλη τους, με το πιο αποτελεσματικό όπλο που διαθέτουν, είναι η μόνη δύναμη που μπορεί να βάλει φραγμό σ’ αυτήν την επίθεση, να ανατρέψει αυτήν την πολιτική. Αυτό το γνωρίζουν πολύ καλά κυβέρνηση, αντιπολίτευση και συνολικά το σύστημα. Γι’ αυτό και ψηφίζουν νόμους που επιδιώκουν να απαγορέψουν τις απεργίες και κάθε εργατικό αγώνα.
Αλλά ο αρνητικός συσχετισμός ορίζεται και από την κυριαρχία των εργατοπατέρων. Οι συνδικαλιστικές ηγεσίες ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ (η τρόικα ΔΑΚΕ-ΣΥΝΕΚ-ΠΕΚ) χτίζουν «κοινωνικές συμμαχίες» με το κεφάλαιο και την εργοδοσία. Προσπαθούν να μας πείσουν ότι τα συμφέροντά μας είναι «κοινά» με του αφεντικού, ότι «όλοι μαζί» πρέπει να αποδεχτούμε το ξεζούμισμα της δουλειάς μας, την ολοένα και μεγαλύτερη ένταση της εκμετάλλευσής μας. Ότι δήθεν για να «πάει μπροστά» η χώρα, για να «έρθει η ανάπτυξη», θα πρέπει για άλλη μια φορά οι εργαζόμενοι να κάνουν θυσίες. Παράλληλα η συνδικαλιστική ηγεσία της ΟΛΜΕ υλοποιεί σιωπή, αδράνεια, συνδιαλλαγή, υποταγή. Έχει ολοκληρωτικά παραιτηθεί από την διοργάνωση αγώνων καθιστώντας την ΟΛΜΕ βασική υποστηρικτική δομή του υπουργείου.

Γι’ αυτούς η απεργία ποτέ δεν αποτέλεσε όπλο των εργαζόμενων. Ποτέ τους δεν έδωσαν τη μάχη της στους χώρους δουλειάς. Ποτέ τους δεν στήριξαν τον εργαζόμενο που απεργούσε κάτω από όρους δύσκολους, από όρους τρομοκρατίας. Γιατί ποτέ τους δεν είχαν τη λογική της σύγκρουσης με το κεφάλαιο και τους πολιτικούς του εκπροσώπους. Έτσι εξήγγειλαν την απεργία στις 30 Μάη ενώ συγχρόνως εύχονται και δουλεύουν για την αποτυχία της.

Δυστυχώς σε αυτήν την απεργία παρατηρούμε υπονόμευσή της και από δυνάμεις που θέλουν να τάσσονται με την πλευρά των εργαζομένων, από δυνάμεις που αναφέρονται στο κίνημα. Καταγγέλλουν την απεργία στις 30 του μήνα και καλούν σε απεργοσπασία, χαϊδεύοντας τα πιο καθυστερημένα ανακλαστικά των εργαζομένων. Καλλιεργούν ψευδαισθήσεις ότι μπορεί να υπάρξει άλλο όπλο για τους εργαζόμενους, ανώτερο κι αποτελεσματικότερο από την απεργία. Αποδέχονται τη γενικότερη κατάσταση αποσυγκρότησης, διάλυσης του κινήματος στους χώρους δουλειάς και υποτάσσονται σε αυτήν.

Συνάδελφοι,


Παρά και ενάντια στους αρνητικούς συσχετισμούς, κι αυτήν τη μάχη στις 30 του Μάη μπορούμε και πρέπει να τη δώσουμε. Γιατί δεν τους χαρίζουμε το όπλο της απεργίας. Για να πάρουμε την υπόθεση της αντίστασης στα δικά μας χέρια. Για να συγκροτήσουμε τις δικές μας δυνάμεις, σε λογική σύγκρουσης με το κεφάλαιο και τους πολιτικούς του εκπροσώπους. Σύγκρουσης και με την ξεπουλημένη συνδικαλιστική ηγεσία και τις κατευθύνσεις, τις αντιλήψεις και τις πρακτικές που προωθεί.

Για να εκφραστεί μαζικά η αντίθεση στην αντεργατική πολιτική και αυτούς που την υπηρετούν. Για να χτίσουμε τους όρους της ανατροπής της. Για να διεκδικήσουμε το δικαίωμα στη δουλειά και τη ζωή, ενάντια στις επεμβάσεις και τα νέα πολεμικά σχέδια των ιμπεριαλιστών, που βάζουν τους λαούς και την εργατική τάξη μπροστά σε τεράστιους κινδύνους.
Στις 30 Μάη παλεύουμε για ΑΝΑΤΡΟΠΉ ΤΗΣ ΑΝΤΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ!

· Πλήρη και σταθερή δουλειά για όλους με δικαιώματα!

· Ελεύθερο συνδικαλισμό, ανεξάρτητο από κράτος και εργοδοσία!

· Ειρήνη και φιλία των λαών, όχι στον πόλεμο


ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

24 Μαΐ 2018

ΝΑ ΜΗΝ ΤΟΥΣ ΧΑΡΙΣΟΥΜΕ ΤΙΠΟΤΑ! ΟΥΤΕ ΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ!

0

Η επίθεση δεν έχει πάτο και η κοροϊδία της κυβέρνησης και των εργατοπατέρων δεν πρέπει να πιάσει τόπο. Η 4η αξιολόγηση με τα δεκάδες προαπαιτούμενα θα σημάνει νέο γύρο επίθεσης στα δικαιώματά μας. Σε καμία περίπτωση δεν θα είναι αυτό που παρουσιάζει η κυβέρνηση, δηλαδή το τελευταίο εμπόδιο πριν από την έξοδο από τα μνημόνια. Αντίθετα, η συνέχεια θα είναι περισσότερα μέτρα και πιο ασφυκτική εποπτεία.

Σαν εργαζόμενοι που έχουμε δει τους μισθούς μας να πετσοκόβονται, σαν νέοι οι οποίοι παρακολουθήσαμε τα δικαιώματά μας -στην περίθαλψη, στην ασφάλιση και στον συνδικαλισμό- να εξανεμίζονται, σαν άνθρωποι οι οποίοι υπήρξαμε για καιρό άνεργοι στην Ελλάδα της κρίσης, δεν έχουμε καμία εμπιστοσύνη στον ΣΥΡΙΖΑ αλλά και στους υποψήφιους διαδόχους του (ΝΔ, Κίνημα Αλλαγής κ.ά.) ότι μπορούν να επιστρέψουν το παραμικρό από αυτά που όλοι μαζί μας κλέψανε. Έχουμε εμπιστοσύνη μόνο στις δικές μας δυνάμεις, στους συναδέλφους μας, στον κόσμο της δουλειάς, στη οργάνωση των αγώνων, των αντιστάσεων και των διεκδικήσεών μας.

Καμία εμπιστοσύνη δεν έχουμε και στις συνδικαλιστικές ηγεσίες που εκφράζουν την υποταγή και το ξεπούλημα στο κεφάλαιο και τις κυβερνήσεις του. Η «Κοινωνική Συμμαχία» που συγκρότησε η ΓΣΕΕ και η ΑΔΕΔΥ με εκπροσώπους του μεσαίου και του μεγάλου κεφαλαίου, καμία σχέση δεν έχει με τα συμφέροντά μας, δεν μιλάει από το δικό μας μετερίζι, δεν εκπροσωπεί κανέναν εργαζόμενο που θέλει να παλέψει. Αντίθετα, είναι ένα ακόμα σάλπισμα για συμφιλίωση ανάμεσα σε εκμεταλλευτές και εκμεταλλευόμενους, μια ακόμα καλοστημένη απάτη για να μπουν η εργατική τάξη και ο λαός στη γωνιά. Για μια ακόμα φορά αποδεικνύουν ότι είναι άξιος ο μισθός τους (και τις δεκάδες εξτρά ανταμοιβές) και ότι επάξια κατέχουν τον τίτλο των εργατοπατέρων!

Στις 30 του Μάη ΑΠΕΡΓΟΥΜΕ και καλούμε όλους τους συναδέλφους μας να δώσουν την σκληρή και άνιση μάχη της απεργίας.

Ξέρουμε καλά ότι η απεργία έχει κερδηθεί με σκληρούς, ταξικούς και ανυποχώρητους αγώνες και δεν πρόκειται να την χαρίσουμε σε κανέναν. Ξέρουμε, επίσης, ότι όλοι οι εργαζόμενοι που θα βρεθούν τις επόμενες μέρες μπροστά στο αφεντικό τους και θα του δηλώσουν ότι στις 30 Μάη απεργούν δεν θα ακούσουν ούτε μπράβο, αλλά ούτε ότι κάνουν πολύ καλά που στηρίζουν την Κοινωνική Συμμαχία. Αντίθετα, θα βρεθούν πολύ κοντά στο ενδεχόμενο της απόλυσης, θα στοχοποιηθούν, θα καταγράψουν στη συνείδησή τους σύγκρουση και αντίθεση με την εργοδοσία.

Δεν συμμεριζόμαστε, λοιπόν, με κανέναν τρόπο όλους αυτούς που «σνομπάρουν» αυτήν την κόντρα, που θεωρούν λίγη αυτή τη μάχη που καλούνται να δώσουν οι εργαζόμενοι. Είναι το λιγότερο παραπλανητικό να διαδίδεται σήμερα από αριστερές δυνάμεις μια αντίληψη που κινείται στα όρια της απεργοσπασίας, με τη δικαιολογία ότι αποτελεί αντιδραστική «τομή» η κίνηση των ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ να συνάψουν Κοινωνική Συμμαχία με εκπροσώπους του μεσαίου και μεγάλου κεφαλαίου. Αλήθεια, η δήλωση του Παναγόπουλου πριν μερικούς μήνες όταν υπέγραφε με τον ΣΕΒ την ΕΓΣΣΕ ότι : «οι κοινωνικοί διαπραγματευτές αναζήτησαν και θα συνεχίσουν να αναζητούν νέους τρόπους και πεδία διαπραγμάτευσης για τη βελτίωση της κοινωνικοασφαλιστικής θέσης των πιο αδύναμων και απροστάτευτων εργαζομένων του ιδιωτικού τομέα» ήταν σε άλλο μήκος κύματος, η εξέφραζε άλλη αντίληψη;

Καμία αυταπάτη για τον υποταγμένο συνδικαλισμό! Είναι αυτός ο οποίος δεν έκανε απολύτως τίποτα για να ανακόψει μέτρα και νόμους που πέρναγαν τόσο καιρό. Ήταν εκείνος που, ενώ καταργούνταν το δικαίωμα στην απεργία, δεν προκήρυξε ούτε μια μέρα απεργία για τα μάτια του κόσμου.

Ακόμα, όμως, δεν πρέπει να υπάρχουν αυταπάτες και για τον χαρακτήρα των λεγόμενων ταξικών δυνάμεων στο συνδικαλιστικό κίνημα.

Καμία αυταπάτη για τις δυνάμεις του ΠΑΜΕ που είναι δυνάμεις αναχώρησης από την ταξική πάλη, που ποτέ δεν τράβηξαν έναν αγώνα μπροστά για να τον κάνουν νικηφόρο αντίθετα όποτε μπλέχτηκαν σε τέτοιες διαδικασίες το έκαναν για να βοηθήσουν την υποχώρηση. Είναι οι ίδιες δυνάμεις που από το 1991 συνυπέγραφαν στη ΓΣΕΕ με ΠΑΣΚΕ και ΔΑΚΕ την τότε διετή συλλογική σύμβαση εργασίας, στην οποία δήλωναν ότι «Κατά τις διαπραγματεύσεις όλοι οι συμβαλλόμενοι διαπίστωσαν την αναγκαιότητα για: οικονομική ανάπτυξη μέσα από τη δημιουργία μιας αναγκαίας υποδομής, τον εκσυγχρονισμό του παραγωγικού εξοπλισμού με σκοπό τη βελτίωση της ανταγωνιστικότητας της εθνικής οικονομίας.»

Δεν αντιλαμβανόμαστε αυτό που υποστηρίζουν άλλες αριστερές και συνδικαλιστικές δυνάμεις ότι η 12 Γενάρη ήταν μια απεργία-τομή (η οποία, μάλιστα, δήθεν οργανώθηκε «από τα κάτω»). Όσο μας αφορά, η απεργία στις 12 Γενάρη δεν ήταν καμία τομή. Ήταν ακόμη μια μάχη η οποία κατέγραψε τον αρνητικό συσχετισμό ο οποίος ήδη υπάρχει στο εργατικό κίνημα και προφανώς δεν διοργανώθηκε «από τα κάτω». Προκηρύχθηκε πρώτα από την ΑΔΕΔΥ και στη συνέχεια καλέστηκε και από το ΠΑΜΕ, χωρίς σχεδόν καμία συνέλευση σε εργασιακούς χώρους και σωματεία. 

Στις 30 του Μάη, λοιπόν, δεν θα χαρίσουμε την απεργία και τα δικαιώματά μας στην ΓΣΕΕ, την ΑΔΕΔΥ και τις ξεπουλημένες συνδικαλιστικές ηγεσίες. Ξέρουμε πως θα είναι μια δύσκολη απεργία, με τον ταξικό αντίπαλο σε καλύτερη θέση από την εργατική τάξη και τις συνδικαλιστικές ηγεσίες με το μέρος του, όπως ήταν και οι προηγούμενες. Καμία τομή ως προς αυτό.

Δεν θα κάνουμε προπαγάνδα ενάντια στην απεργία γιατί αυτό δεν δημιουργεί διεκδικητική αντίληψη και στάση στους εργαζόμενους. Αντίθετα, τους κάνει να αποδέχονται την κατάσταση που υπάρχει, πριμοδοτεί το κεφάλαιο και την εργοδοσία, κατοχυρώνει τον αρνητικό ταξικό συσχετισμό.

Στις 30 του Μάη απεργούμε γιατί κάθε δυνατότητα για να βγουν εργαζόμενοι στο δρόμο είναι πεδίο παρέμβασης κα ζύμωσης για την Αριστερά και τις πραγματικά ταξικές δυνάμεις.

Βασιλική Χαρίση (Εμποροϋπάλληλος)
Δημήτρης Γαγγάδης (Εργάτης)
Χρήστος Τσίντζος (Υπάλληλος σε τηλεφωνικό κέντρο) 
(Μέλη της ΤΑΞΙΚΗΣ ΠΟΡΕΙΑΣ)

http://taxikiporeia.blogspot.gr/
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Δεν τα κατάφερε ο εργάτης της ΑΡΜΟΣ!

0
Τη Δευτέρα το πρωί τραυματίστηκε σοβαρά -ακρωτηριάστηκε- ο εργάτης στην εταιρεία ΑΡΜΟΣ στη Λάρισα. Ο 32χρονος εργάτης Γιάννης Ζυγοροδήμος πατέρας ενός μωρού μερικών μηνών, σύντροφος μιας νέας γυναίκας, μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο της Λάρισας όπου και τελικά χθες έχασε τη μάχη να παραμείνει στη ζωή.

Η κακιά η ώρα λένε όσα αστικά ΜΜΕ και ιστοσελίδες του κάναν τη τιμή να ασχοληθούν μαζί του, για να μετατρέψουν την είδηση του θανάτου σε σπαραξικάρδιο σώου συγκέντρωσης πολλών λάικ και διαφημίσεων, άντε στη καλύτερη περίπτωση το "ατύχημα" να οφείλεται σε κάποιες ακόμη αδιευκρίνιστες συνθήκες οι οποίες ακόμη ερευνώνται. Πιθανά να βγει και κανένα πόρισμα που να ρίχνει τις ευθύνες στον ίδιο. Που αφού δεν φρόντισε η εταιρία για την ασφάλειά του έπρεπε να είχε φροντίσει ο ίδιος δείχνοντας υπευθυνότητα απέναντι στον εαυτό του, τη γυναίκα του και το παιδί του! Έχει ξανασυμβεί άλλωστε, τα 'χουμε ξανακούσει. Πέρα από το ότι εδώ δεν υπάρχει κανένας "εθνικός εχθρός" που να πιέζει τα πράγματα στα άκρα ώστε να πάθει ...vertigo ο εργάτης! Ας πρόσεχε λοιπόν. Οπότε και η Βουλή δεν θα αναλάβει τα έξοδα του παιδιού του. Αυτό να αναλάβει τις ευθύνες του από τώρα μαζί με τη μάνα του! Ποιος ...νοιάστηκε!

Για το εργάτη δεν θα δούμε λοιπόν και πολλά δημοσιεύματα, ούτε ανταποκρίσεις, έστω και μερικών δευτερολέπτων, δεν θα δούμε σημαίες μεσίστιες ούτε θα κλάψουν ο Μητσοτάκης, ο Τσίπρας, ο Καμμένος, η Γεννηματά και ο Λεβέντης, δεν θα του αποδοθούν τιμές ήρωα από τον πρόεδρο της δημοκρατίας.

Άλλωστε ξεκαθαρίστηκε από την πρώτη στιγμή για το τι αξία έχει η ζωή ενός εργάτη: «συνεχίζουμε κανονικά τις εργασίες, δεν θα σταματήσουμε για ένα ατύχημα»! Αλίμονο! Σιγά τώρα, αναλώσιμο είδος είναι εξάλλου ο εργάτης. Εργαλείο που αντικαθίσταται εύκολα. Θα φύγει αυτός θα έρθει κάποιος άλλος, μιας και υπάρχουν κάμποσοι εφεδρικοί υποψήφιοι νεκροί στο βωμό του καπιταλιστικού κέρδους στην αναμονή. Και δεν αλλάζει το γεγονός ότι η δήλωση αυτή έγινε από κάποιον προϊστάμενο και όχι επίσημα από την διεύθυνση του εργοταξίου! Η ουσία παραμένει, την άποψη της (κάθε) εργοδοσίας τόλμησε να εκφράσει ο προϊστάμενος -αυτός δεν είναι ο ρόλος κάθε προϊστάμενου;- ανοιχτά και ξάστερα και οι διευκρινήσεις - έμμεσες συγγνώμες - από τους εκπροσώπους του (δήθεν) εργατικού συνδικαλισμού περιττεύουν και προσβάλουν τους εκατοντάδες νεκρούς και τραυματίες της τάξης μας!

Ο πραγματικός εχθρός του κάθε εργάτη και εργαζόμενου είναι υπαρκτός, είναι εδώ, είναι οργανωμένος και κυνικός. Είναι ταξικός και την θανατηφόρα αλαζονεία του τη στηρίζει στην απουσία πραγματικού εργατικού κινήματος που αντί οι εκπρόσωποί του να προσπαθούν να καταλαγιάσουν την οργή των εργατών θα προσπαθούν να την υποθάλψουν και να την κάνουν οργανωμένη δύναμη που να την τρέμει το κεφάλαιο. Που θα υπερασπίζεται τη ζωή, τα δικαιώματα του κάθε εργάτη συλλογικά και οργανωμένα, που δεν θα αρκείται σε υποσχέσεις ...αλληλεγγύης και σε τυπικές τετράωρες στάσεις εργασίας ή υποσχέσεις διεκδίκησης μέτρων ασφαλείας για λογαριασμό του αλλά θα τα επιβάλει το ίδιο! Μέχρι να επιβάλει ότι θα γίνει κάτοχος όλων όσων του ανήκουν στέλνοντας στον κοινωνικό τάφο τους εκμεταλλευτές του. Γιατί και ο θάνατος ταξικό ζήτημα είναι!


ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Μάης ’68: 50 χρόνια μετά (χρονολόγιο)

0
Δημοσιεύουμε παρακάτω το β’ μέρος (το α' εδώ) από το άρθρο-αφιέρωμα στον Μάη του 1968 όπως περιλαμβάνονταν στο Αντιπολεμικό Δελτίο νο 11 (Μάης του 2008). Το Αντιπολεμικό Δελτίο ήταν περιοδικό της Αντιπολεμικής Αντιιμπεριαλιστικής Επιτροπής Καρδίτσας με τακτική κυκλοφορία από το 2002 μέχρι και το 2009.

στη Γαλλία και…
1966 (Μάρτιος): Η Γαλλία αποχωρεί από το στρατιωτικό σκέλος του ΝΑΤΟ και καταργεί τις Αμερικάνικες βάσεις που ήταν στο έδαφός της. Η έδρα του ΝΑΤΟ μεταφέρεται (1967) από το Παρίσι στις Βρυξέλλες.
… στον κόσμο
5-1-1968: Ο Αλεξάντερ Ντούμπτσεκ αναλαμβάνει την ηγεσία του Κ.Κ. Τσεχοσλοβακίας.
21-1-1968: Πτώση αμερικάνικου βομβαρδιστικού που μεταφέρει πυρηνικές βόμβες στη Γροιλανδία.
23-1-1968: Διεξάγεται η μεγαλύτερη μάχη από την αρχή της έναρξης του πολέμου στο Βιετνάμ (Κε Σαν).
25-1-1968: Αντιπροσωπεία του Παγκόσμιου Συμβούλιου Ειρήνης επισκέπτεται τα στρατόπεδα της Γυάρου και της Λέρου. Η στρατιωτική χούντα της Ελλάδας καταγγέλλεται διεθνώς για παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων μετά από προσφυγή στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ των κυβερνήσεων της Ολλανδίας, της Σουηδίας και της Νορβηγίας.
30-1-1968: Ταυτόχρονη επίθεση των Βιετκόνγκ σε 100 πόλεις του Ν. Βιετνάμ (επίθεση του Τετ).
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Για τις εκλογές στον Σύλλογο Φοιτητών της ΑΣΟΕΕ

0
Έχουμε πολλές φορές αναφερθεί, τόσο τον τελευταίο χρόνο όσο και προηγούμενα, στην άκρως προβληματική κατάσταση που έχει δημιουργηθεί για τον φοιτητικό Σύλλογο της ΑΣΟΕΕ και συγκεκριμένα γύρω από το ζήτημα της διεξαγωγής της εκλογικής του διαδικασίας. Μια κατάσταση που φέτος οδήγησε -για ακόμη μία φορά- στην ακύρωση της διαδικασίας. Βρισκόμαστε, λοιπόν, στο “και πέντε” από την ορισμένη ημέρα των φοιτητικών εκλογών και όπως φαίνεται ο Σύλλογος οδηγείται στη διάλυση. Με βάση αυτό αξίζει να γίνει αναφορά σε μία σειρά γεγονότων που οδήγησαν σε αυτό το αποτέλεσμα.

Το γεγονός ότι δεν πραγματοποιήθηκαν εκλογές βαραίνει πρώτα και κύρια τις κυρίαρχες δυνάμεις του φοιτητικού Συλλόγου, τις καθεστωτικές ΠΑΣΠ και ΔΑΠ. Πιστές στη γραμμή διάλυσης του Συλλόγου, θέλησαν να αξιοποιήσουν το αρνητικό ιστορικό των προηγούμενων ετών και να σύρουν για μία ακόμη φορά εκβιαστικά τη διαδικασία των φοιτητικών εκλογών μακριά από τον φυσικό χώρο του Συλλόγου. Τον χώρο που αποτελεί Άσυλο για τις πολιτικές του διαδικασίες, τον χώρο που περνάει ο φοιτητής το μεγαλύτερο μέρος της μέρας του, τον χώρο που ζει και αναπνέει.

Μπροστά σε αυτές τις εξελίξεις, ως Αγωνιστικές Κινήσεις παραβρεθήκαμε σε “κεκλεισμένων των θυρών” συναντήσεις των πολιτικών δυνάμεων της σχολής, όπου και επιμείναμε στην άποψή μας να συζητήσει και να αποφασίσει ο ίδιος ο Σύλλογος για τις φοιτητικές εκλογές όπως άλλωστε την καταθέτουμε τόσο καιρό, στην προσπάθειά μας να γίνει συνέλευση για αυτό το ζήτημα και να κατατεθούν όλες οι απόψεις ανοιχτά. Και εδώ θα πρέπει να αποδοθούν οι ευθύνες στην κάθε μία πολιτική δύναμη και να τεθεί η στάση τους στην κρίση του φοιτητικού Συλλόγου. Πιο συγκεκριμένα:

Η “υπεύθυνη” ΠΑΣΠ, αφού απέδωσε τις ευθύνες σε όλους τους άλλους εκτός από τον εαυτό της, προσπάθησε για μία ακόμη φορά να περάσει με το “έτσι θέλω” τις στοχεύσεις της. Όπως έκανε ξεκάθαρο και από την ανακοίνωσή της, “κόπτεται” να γίνουν εκλογές μόνο και μόνο για να εκλέξει τους εκπροσώπους της στα όργανα συνδιοίκησης. Για να μπορεί να συμβάλει και αυτή στην κατακρεούργηση των δικαιωμάτων μας. Δε θέλει να έχει καμία σχέση με τα όργανα του φοιτητικού κινήματος (ΔΣ, ΓΣ), για αυτό και τα απαξιώνει με την κάθε ευκαιρία, παρά μόνο με τα κρατικά όργανα. Έχοντας κρατήσει εξαρχής το Σύλλογο όμηρο στους σχεδιασμούς της για εκλογές στο Ζάππειο, αρνήθηκε (όπως έκανε και καθ’ όλη τη διάρκεια της χρονιάς) το δικαίωμα του φοιτητικού Συλλόγου να συνεδριάσει και να αποφασίσει για τους όρους διεξαγωγής των εκλογών. Η στάση της, την οποία και καταγγέλλουμε, είναι αυτή που έχει οδηγήσει τον φοιτητικό Σύλλογο στην αδράνεια και την αποσυγκρότηση τόσα χρόνια. Και είναι η ίδια που με τις μεθοδεύσεις της καταπατά το δικαίωμα του Συλλόγου να συγκροτήσει τα όργανα πάλης του σε πολιτική βάση καθώς πεισματικά απορρίπτει τη διεξαγωγή των φοιτητικών εκλογών σε χώρο της ΑΣΟΕΕ (κτήριο Τροίας). Ταυτόχρονα πρότεινε τη διεξαγωγή της διαδικασίας στο Γεωπονικό “για τα μάτια του κόσμου”, κάτι το οποίο αποδείχθηκε ανέφικτο, καταλήγοντας έτσι σε πρόταση για χώρο δίπλα στο Ζάππειο. Φανέρωσε έτσι τους πραγματικούς όρους της για εκλογές αντιδημοκρατικές, μακριά από χώρο Ασύλου και οικείο προς τους φοιτητές, εκβιάζοντας για μία ακόμη φορά το φοιτητικό Σύλλογο. Στην ίδια κατεύθυνση κινήθηκε και η ΔΑΠ η οποία απέδειξε με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο την απροθυμία της να πραγματοποιηθούν οι εκλογές αποχωρώντας από τις συζητήσεις. Βάζοντας κι αυτή βέτο για τον χώρο της ΑΣΟΕΕ, αλλά και για κάθε άλλο χώρου Ασύλου, κρύφτηκε πίσω από τη στάση της ΠΑΣΠ μένοντας πιστή στην κατεύθυνση κατάργησης του Συλλόγου που υπηρετούν επάξια. Δεν είναι εξάλλου λίγα τα παραδείγματα από τη στάση τους σε σχολές πανελλαδικά για μεταφορά των εκλογών σε χώρους εκτός σχολής ή Ασύλου (βλ. ΔΑΠ ΝΟΠΕ στο Ζάππειο) με αφορμή επιθέσεις του αναρχικού χώρου.

Δυστυχώς, απέναντι στον καταθλιπτικό συσχετισμό δύναμης που έχει διαμορφώσει το σύστημα και οι εκφραστές του μέσα στο πανεπιστήμιο, φαίνεται να υποτάσσονται και οι δυνάμεις της Αριστεράς. Ακόμη και την τελευταία στιγμή, επιμένουν να προτάσσουν, επί της ουσίας την διάσπαση του Συλλόγου ανακυρήσσωντάς τον καταδικασμένο σε πολιτική αδράνεια και προκρίνουν εναλλακτικές δομές. Είτε το ονομάζουν επιτροπές αγώνα (ΚΝΕ) είτε τμηματικές Συνελεύσεις (ΕΑΑΚ - ΑΡΕΝΑ), στην πραγματικότητα προσπαθούν με οργανωτικά κόλπα να κρύψουν κάτω από το χαλάκι τον συσχετισμό δύναμης και να υπεκφύγουν από το βασικό καθήκον της ανασυγκρότησης του Συλλόγου σε πολιτική βάση. Με βάση αυτή τους την κατεύθυνση κατέληξαν στα προβληματικά προτάγματα πολιτικού άκυρου, έχοντας από καιρό τώρα προδικάσει την κατάσταση. Η ίδια η πραγματικότητα τους διέψευσε και τους εξέθεσε. Βρέθηκαν προ αδιεξόδου απέναντι σε αυτές τις εξελίξεις καθώς θυμήθηκαν αργά να “παλέψουν” την άποψή τους για εκλογές στο κτήριο της Τροίας, βάζοντας μάλιστα και κολλήματα για άλλο χώρο Ασύλου (που αποτελούσε μέχρι πρότινος δική τους πρόταση). Από τη μία η ΚΝΕ δήλωσε σε όλους τους τόνους ότι ακόμη και στην ΑΣΟΕΕ ή σε χώρο Ασύλου να γίνονταν οι εκλογές θα παρέμενε στη στάση της για πολιτικό άκυρο, χαρίζοντας ουσιαστικά το σύλλογο στις καθεστωτικές δυνάμεις. Από την άλλη ΕΑΑΚ και ΑΡΕΝΑ επιδόθηκαν σε ένα παιχνίδι τακτικισμών και εντυπώσεων στην προσπάθειά τους να ξεφύγουν από τις ευθύνες που τους βαραίνουν, αφού όλο το προηγούμενο διάστημα δεν έκαναν καμία ουσιαστική προσπάθεια να διαμορφώσουν όρους για να μπουν οι φοιτητές σε κίνηση, να πάρουν την κατάσταση στα χέρια τους και να εκθέσουν τις ΠΑΣΠ και ΔΑΠ προ των ευθυνών τους.

Ως Αγωνιστικές Κινήσεις δεν παραιτούμαστε από το δικαίωμα των φοιτητών να συγκροτούν τα όργανά τους και να έχουν και τον τελευταίο λόγο γύρω από τους όρους με τους οποίους θα το πραγματοποιήσουν. Για αυτό με βάση τις εξελίξεις προτείναμε την πραγματοποίηση της εκλογικής του διαδικασίας σε χώρο Ασύλου και οικείο προς τους φοιτητές, για την διασφάλιση μίας δημοκρατικής, πολιτικής διαδικασίας που θα διασφαλίσει έναν Σύλλογο ενιαίο. Αναγνωρίζοντας την αναγκαιότητα συγκρότησης της πάλης των φοιτητών με συλλογικό τρόπο κόντρα στην ανελέητη επίθεση στα δικαιώματα τους, μέσα από τα όργανα τους, επιμένουμε σταθερά, στην κατεύθυνση ανατροπής του αρνητικού συσχετισμού δύναμης που επικρατεί σήμερα, μέσα από τον Σύλλογο και τις διαδικασίες του και όχι έξω από αυτόν. Είναι αναγκαίο να υπερασπιστούμε και να περιφρουρήσουμε όλοι τις δημοκρατικές μας διαδικασίες, κόντρα στους εκβιασμούς από τις συστημικές δυνάμεις αλλά και στις -επικίνδυνες για το Σύλλογο, ακίνδυνες για το σύστημα- πρακτικές αναρχικών ομάδων. Δυνάμεις, οι οποίες όσο δεν δυναμώνουμε την φωνή μας, ως φοιτητές, μέσα από τα συλλογικά μας όργανα, θα κάνουν τον Σύλλογο μπαλάκι από Μέγαρο Μουσικής σε Ζάππειο και από εκεί στην κατάργηση του, εν τέλει. Η αντιπαράθεση σε λογικές και πρακτικές τσιφλικιού και διάλυσης του Συλλόγου, που βάζουν οι ΠΑΣΠ και ΔΑΠ μέσα στον σύλλογο, αλλά και σε λογικές ήττας, παραίτησης και διάσπασής του, από μεριάς της κυρίαρχης αριστεράς, είναι απαραίτητη στην κατεύθυνση υπεράσπισης του Συλλόγου μας ως όργανο πάλης στα χέρια μας για την διεκδίκηση των δικαιωμάτων μας σε ΣΠΟΥΔΕΣ-ΔΟΥΛΕΙΑ-ΕΛΕΥΘΕΡΙΕΣ!

• Σύλλογος στα χέρια των φοιτητών

• Ο Σύλλογος δεν είναι τσιφλίκι κανενός

• Εκλογές σε χώρο της σχολής, σε χώρο Ασύλου

• Ενιαίος Σύλλογος - Οχι στην Διάσπαση/Κατάργησή του

http://www.agonistikeskiniseis.org/
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

6ο Συνέδριο του Μ-Λ ΚΚΕ | Με πίστη στην επαναστατική υπόθεση και στη δύναμη του λαϊκού αγώνα

0
Ανοίγει τις εργασίες το 6ο Συνέδριο του Μ-Λ ΚΚΕ την Παρασκευή, 25 Μάη, 7.30 μ.μ., με την κεντρική δημόσια πολιτική συγκέντρωση, στο Σήμα (Ισαύρων 29Γ και Χαριλάου Τρικούπη)

Το 6ο Συνέδριο του M-Λ KKE συνέρχεται μέσα σε δύσκολες συνθήκες για την εργατική τάξη και το λαό μας, για το αριστερό και κομμουνιστικό κίνημα.

Σε μια περίοδο που συνεχίζεται η επίθεση της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ με έναν καταιγισμό αντεργατικών, αντιασφαλιστικών, φοροληστρικών μέτρων κοινωνικής ισοπέδωσης και οικονομικής εξόντωσης των εργαζομένων και της φτωχομεσαίας αγροτιάς. Σε μια περίοδο ξέφρενης επιθετικότητας του αμερικάνικου ιμπε­ριαλισμού και απότομης κλιμάκωσης των ενδοϊμπεριαλιστικών αντιθέσεων για την αναδιανομή των σφαιρών επιρροής, που σκοτεινιάζουν το διεθνή ορίζοντα και επαναφέρουν την απειλή γενικευμένων πολεμικών συγκρούσεων.

Στόχος του M-Λ KKE ήταν, βαδίζοντας προς το 6ο Συνέδριο, ν' ανοίξει τη συζήτηση για την πενηντάχρονη αγωνιστική πορεία του μαρξιστικού- λενινιστικού κινήματος, εκθέτοντας ορισμένα βασικά συμπεράσματα και να κάνει, μέσα από μια δημιουργική και γόνιμη συζήτηση, τον απολογισμό και την κριτική αποτίμηση της πολιτικής και της δράσης του από το 5ο Συνέδριο μέχρι σήμερα, θέτοντας τα πολιτικά και οργανωτικά καθήκοντα της νέας περιόδου. Σε μια περίοδο που σημειώθηκαν μεγάλες αντιδραστικές κοινωνικές ανατροπές και πολιτικές ανακατατάξεις, αλλά και σημαντικοί_ εργατικοί και λαϊκοί αγώνες, που έθεσαν και ανέδειξαν πλήθος ουσιαστικών προβλημάτων, δοκιμάζοντας ιδεολογικοπολιτικές θέσεις και πρακτικές ιδιαίτερα στο χώρο του αριστερού και κομμουνιστικού κινήματος. Τα αντεργατικά μέτρα της νέας συγκυβέρνησης, που διαιωνίζουν τις συνθήκες φτώχειας και εξαθλίωσης, είναι αυτά που τροφοδοτούν τη λαϊκή οργή, και καμιά απατηλή δημαγωγία περί «καθαρής εξόδου από τα μνημόνια» και «ανάπτυξης» από τους προπαγανδιστές της κυβερνητικής πολιτικής δεν μπορεί να εκτονώσει τη λαϊκή αγανάκτηση.

Στόχος του Μ-Λ ΚΚΕ ήταν να επεξεργαστεί και να προβάλει μια γενική πολιτική γραμμή, αναλύοντας τη σημερινή κρίσιμη κατάσταση και τα νέα πολιτικά δεδομένα, τις τάσεις που διαμορφώνονται και τις ανακατατάξεις που συντελούνται διεθνώς και στη χώρα μας, κάτω από την επίδραση της παγκόσμιας καπιταλιστικής κρίσης, την ένταση στις ελληνοτουρκικές σχέσεις, την όξυνση των ενδοϊμπεριαλιστικών αντιθέσεων, των στρατιωτικών επεμβάσεων και κατακτητικών πολέμων.

Να δει πώς θα πετύχει την ισχυροποίηση της κομματικής οικοδόμησης, την πλατύτερη σύνδεση του Μ-Λ ΚΚΕ με τους εργαζόμενους, το συνδυασμό της μαζικής και κομματικής δουλειάς, το δυνάμωμα της οργανωτικής του επιρροής.

Nα εκτιμήσει την κατάσταση του λαϊκού κινήματος, τους ταξικούς και πολιτικούς συσχετισμούς δυνάμεων, τη θέση που βρίσκεται το αριστερό και κομμουνιστικό κίνημα, την πορεία και την προοπτική του μαρξιστικού-λενινιστικού κινήματος.

Στόχος του M-Λ KKE, βαδίζοντας προς το 6ο Συνέδριο, ήταν ν' αναπτύξει μια πλατιά εσωκομματική συζήτηση και μια δημόσια παρέμβαση με συγκεντρώσεις και εκδηλώσεις στην Aθήνα και την επαρχία πάνω στα βασικά πολιτικά και ιδεολογικά ζητήματα που απασχολούν το λαϊκό, αριστερό και κομμουνιστικό κίνημα, να διαδώσει και να εμπλουτίσει τις Θέσεις της ΚΕ μέσα από ένα ζωντανό, ουσιαστικό διάλογο, δυναμώνοντας τους ιδεολογικοπολιτικούς δεσμούς και τις σχέσεις του με κάθε αγωνιστή του αριστερού και κομμουνιστικού κινήματος, με κάθε λαϊκό αγωνιστή που βαδίσαμε μαζί στους αγώνες.

Nα συζητήσει για τα ζητήματα του μαζικού κινήματος, τις δυσκολίες που ορθώνονται και τις αιτίες που φρενάρουν την ανάπτυξη και αποτελεσματικότητα της εργατικής και λαϊκής πάλης, για την αναγκαιότητα των πολιτικών συνεργασιών, της ουσιαστικής συγκρότησης και παρέμβασης κεντρικά και τοπικά της ΛA-ΑAΣ.

Nα συζητήσει πάνω στα μεγάλα και επίκαιρα ιδεολογικά ζητήματα του αντιρεβιζιονιστικού αγώνα και της προοπτικής ανασυγκρότησης του κομμουνιστικού μαρξιστικού- λενινιστικού κινήματος.

Ολοκληρώνοντας τώρα την προσυνεδριακή διαδικασία πρέπει να υπογραμμίσουμε ότι η πλατιά εσωκομματική συζήτηση και ο διάλογος που αναπτύχθηκε σε όλες τις οργανώσεις του Κόμματος, με την ενεργητική συμμετοχή και τη συμβολή των μελών του Kόμματος και της Nεολαίας, με τις απόψεις, τις παρατηρήσεις και τις προτάσεις που έγιναν, ήταν ιδιαίτερα ουσιαστικός και πλούσιος, συσπειρώνοντας όλες τις κομματικές δυνάμεις πάνω στις Θέσεις της KE, δημιουργώντας ένα κλίμα αγωνιστικής αισιοδοξίας για το ξεπέρασμα των αδυναμιών, την εκπλήρωση των νέων καθηκόντων και την αποφασιστική ώθηση της δουλειάς του Κόμματος στη νέα περίοδο που ξανοίγεται μπροστά μας.

Tο ίδιο ουσιαστικό περιεχόμενο είχαν και οι δημόσιες συγκεντρώσεις που έγιναν στην Aθήνα, στις συνοικίες του Υμηττού, της N. Σμύρνης, και του Πειραιά (Δραπετσώνα), όπως και οι συγκεντρώσεις στη Θεσσαλονίκη, τη Βέροια, τα Γιάννενα, την Hγουμενίτσα, το Βόλο, τη Λαμία, το Ηράκλειο Κρήτης, στις οποίες συμμετείχαν εκατοντάδες εργαζόμενοι, νέοι, κόσμος της Aριστεράς, φίλοι και οπαδοί του μαρξιστικού-λενινιστικού κινήματος.

Aκόμη έγιναν πλατύτερες συσκέψεις και συζητήσεις με αγωνιστές, καθώς επίσης και άλλες εκδηλώσεις και πολιτικές εξορμήσεις σε μια σειρά πόλεις και περιοχές της χώρας, όπου διακινήθηκαν πλατιά η μπροσούρα με τις Θέσεις της KE, ο «Λαϊκός Δρόμος» και αναρτήθηκαν αφίσες με τα βασικά συνθήματα του 6ου Συνεδρίου, για την προβολή και εκλαΐκευση της ιδεολογικής και πολιτικής γραμμής του M-Λ KKE ευρύτερα, ανάμεσα στους αγωνιστές του λαϊκού κινήματος, τον κόσμο της Aριστεράς, τους εργαζόμενους.

Mπαίνοντας τώρα στην τελική ευθεία για τη σύγκληση του 6ου Συνεδρίου, προβάλλει η ανάγκη στα πλαίσια των εργασιών του να γίνει η πιο ουσιαστική και γόνιμη συζήτηση, για τον απολογισμό της δράσης μας και τη συνόψιση της πείρας του κινήματος, για την αποφασιστική ανάπτυξη της δουλειάς μας στη νέα περίοδο, για τη χάραξη μιας ξεκάθαρης γραμμής που μπορεί να εξοπλίσει ιδεολογικοπολιτικά την οργάνωση και να την προετοιμάσει για να αντιμετωπίσει τα σοβαρά και σύνθετα πολιτικά και οργανωτικά καθήκοντα που επιβάλλουν οι εσωτερικές και διεθνείς εξελίξεις.

Yπάρχουν οι προϋποθέσεις και είναι βέβαιο πως το M-Λ KKE θα βγει από το κομματικό σώμα πιο δυνατό, πολιτικά, ιδεολογικά και οργανωτικά, πιο συσπειρωμένο, με πολιτικούς στόχους και καθήκοντα, έτοιμο να δώσει τη δική του συμβολή στους νέους αγώνες της εργατικής τάξης και των πλατιών λαϊκών μαζών, στη μεγάλη υπόθεση της ανασυγκρότησης του κομμουνιστικού κινήματος.

Λαϊκός Δρόμος - http://www.m-lkke.gr/

Και 'μεις απ' εδώ δεν έχουμε παρά να ευχηθούμε καλή επιτυχία στις εργασίες του συνεδρίου των συντρόφων!
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

23 Μαΐ 2018

ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΣΤΙΣ 30 ΜΑΗ!

0
Η ΑΠΕΡΓΙΑ ΟΠΛΟ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗ ΤΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΤΟΥΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΕΡΓΟΔΟΣΙΑ ΚΑΙ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ!

Η ΛΑ-ΑΑΣ ΚΑΛΕΙ:
ΑΘΗΝΑ: ΠΑΤΗΣΙΩΝ ΚΑΙ ΧΑΛΚΟΚΟΝΔΥΛΗ 10:30 π.μ.
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ: ΚΑΜΑΡΑ 11:00 π.μ.

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ- ΑΝΕΛ την ίδια στιγμή που υπογράφει το κλείσιμο της 4ης αξιολόγησης με πάνω από 88 νέα μέτρα, διατυμπανίζει ότι βγαίνουμε απ’ τα μνημόνια! Πρόκειται για μια ακόμα απάτη, που προσπαθεί ξανά να κοροϊδέψει τους εργαζόμενους και τις χιλιάδες των ανέργων. Δεν μπορεί να μιλάει κάποιος για έξοδο απ’ τα μνημόνια όταν έχει επιβάλει δύο, και ταυτόχρονα να διατηρεί όλους τους νόμους που έχουν ψηφιστεί τα πάνω από 8 χρόνια βαρβαρότητας, που διαλύουν τις εργασιακές σχέσεις, που πετσοκόβουν το μισθό, τη σύνταξη, την ασφάλιση και τη περίθαλψη, που ξεπουλάνε το δημόσιο πλούτο και τον υποθηκεύουν για 99 χρόνια! (ΔΕΗ- ΕΥΔΑΠ, λιμάνια, αεροδρόμια). Δεν μπορεί να μιλάει κάποιος για έξοδο απ’ τα μνημόνια όταν περνά νέα αντιλαϊκά μέτρα ενόψει της λεγόμενης «αξιολόγησης». Αυτή λοιπόν η πολιτική είναι βάρβαρη, είναι βαθιά αντιλαϊκή και αντεργατική και οι εργαζόμενοι οφείλουν να την ανατρέψουν!

Εργαζόμενοι, άνεργοι,


Την ώρα λοιπόν που οι εργαζόμενοι έχουν ανάγκη να συγκροτήσουν τους αγώνες τους και να υπερασπιστούν τα ταξικά τους συμφέροντα, τα δικαιώματα και τις κατακτήσεις τους, η ΓΣΕΕ και η ΑΔΕΔΥ προωθούν την ταξική υποταγή στο κεφάλαιο και την εργοδοσία, μέσα από τη λεγόμενη «Κοινωνική Συμμαχία» που συγκρότησαν με εργοδοτικούς και τεχνοκρατικούς φορείς (ΓΣΕΒΕΕ, ΕΣΕΕ, ΤΕΕ και άλλοι). Το «μέτωπο» αυτό (που δεν είναι καινούριας έμπνευσης) σε καμία περίπτωση δεν εκφράζει τα συμφέροντα της εργατικής τάξης και των εργαζομένων. Αλλά και πότε οι ξεπουλημένες και συμβιβασμένες αυτές ηγεσίες υπερασπίστηκαν τα συμφέροντα των εργαζομένων; Πάντα οι διακηρύξεις τους ήταν προσαρμοσμένες στις κυβερνητικές πολιτικές, στις επιλογές του μεγάλου κεφαλαίου και των ξένων ιμπεριαλιστικών αφεντικών τους.

Παράλληλα, η απεργία πραγματοποιείται μέσα σε μια κατάσταση όπου δίπλα στην άγρια αντεργατική επίθεση ξετυλίγονται τα αμερικανοΝΑΤΟική πολεμικά σχέδια στην Ανατολική Μεσόγειο και τη Μέση Ανατολή, στο πλαίσιο του οξυμμένου ανταγωνισμού ΗΠΑ-ΕΕ-Ρωσίας. Ούτε τα Βαλκάνια, ούτε η Κύπρος και τα ελληνοτουρκικά είναι «έξω απ΄το κάδρο». Πόσο μάλλον όταν η κυβέρνηση τάζει «Γη και ύδωρ» στους αμερικανούς φονιάδες και εμπλέκει τη χώρα και το λαό μας, στα σχέδια τους και σε σοβαρούς κινδύνους.

Οι εργαζόμενοι πρέπει να αξιοποιήσουν την απεργία της 30 του Μάη, για να προβάλουν τα δικά τους αιτήματα, τη δική τους ανεξάρτητη πολιτική!! Οι δυνάμεις που χρησιμοποιούν επιλεκτικά τη στάση της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας για να δικαιολογήσουν το δικό τους αναχωρητισμό απ’ τα συνδικάτα, δεν είναι μια ταξική, αριστερή πολιτική. Είναι στην πραγματικότητα μια πρόταση απεργοσπασίας μια δήθεν αριστερό πρόσημο και σαν τέτοια πρέπει να απομονωθεί. Ούτε όμως η λογική, ούτε η πρακτική του ΠΑΜΕ, με τις προτάσεις νόμου στη βουλή, τις κομματικοκεντρικές συγκεντρώσεις, τις «συμβολικές ενέργειες» και την άρνηση ανάπτυξης μαζικών αγώνων αντίστασης στην επίθεση, αποτελεί έκφραση των εργατο-λαϊκών αναγκών και συμφερόντων.

Στις 30 του Μάη οι εργαζόμενοι με τη μαχητική τους συμμετοχή στην απεργία να παλέψουν για:
  • Σταθερή και μόνιμη δουλειά για όλους!
  • Πραγματικές συλλογικές συμβάσεις!
  • Για την ανατροπή της πολιτικής των μνημονίων που επιβάλουν η ντόπια μεγαλοαστική τάξη και τα ξένα ιμπεριαλιστικά αφεντικά!
  • Για τη προστασία της λαϊκής κατοικίας και την αποτροπή των κατασχέσεων!
  • Ειρήνη και φιλία των λαών, ενάντια στα φιλοπόλεμα σχέδια των ιμπεριαλιστών!
Μόνο με τους μαζικούς, μαχητικούς παλλαϊκούς αγώνες, στην κατεύθυνση ανασυγκρότησης του εργατικού κινήματος, μπορούν οι εργαζόμενοι να ανατρέψουν την αντιλαϊκή πολιτική κυβέρνησης-κεφαλαίου –ΕΕ –ΔΝΤ.

ΝΟΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΔΙΚΙΟ ΤΟΥ ΕΡΓΑΤΗ!

ΣΩΜΑΤΕΙΑ ΟΠΛΑ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΚΙ ΟΧΙ ΕΡΓΑΛΕΙΑ ΤΩΝ ΞΕΠΟΥΛΗΜΕΝΩΝ

ΚΑΤΩ Η ΑΝΤΙΛΑΙΚΗ – ΑΝΤΕΡΓΑΤΙΚΗ ΕΠΙΘΕΣΗ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ-ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ-ΕΕ-ΔΝΤ!

ΟΧΙ ΣΤΑ ΜΝΗΜΟΝΙΑ, ΝΕΑ ΚΑΙ ΠΑΛΙΑ!

Η ΜΑΖΙΚΗ ΛΑΙΚΗ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΑΝΑΤΡΕΨΕΙ ΤΗΝ ΕΠΙΘΕΣΗ!

ΕΞΩ ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΒΑΣΕΙΣ-ΕΕ-ΔΝΤ!

23.5.2018
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Πρωτοβουλία Αντίστασης: Έξω το πυρηνοκίνητο αεροπλανοφόρο Τruman από το κόλπο της Σούδας! Ο τόπος μας δεν είναι ορμητήριο των φονιάδων των λαών!

0
Ο ερχομός του πυρηνοκίνητου αεροπλανοφόρου Truman υπογραμμίζει με το πιο κραυγαλέο τρόπο την εμπλοκή της χώρας στα πολεμικά σχέδια των ΗΠΑ-ΝΑΤΟ.

Το τερατόπλοιο που δένει στο κόλπο της Σούδας είναι ένα από τα πιο φονικά γρανάζια της νατοϊκής πολεμικής μηχανής. Η παρουσία του εδώ και λίγες μέρες στη Ν.Α. Μεσόγειο ρίχνει και άλλο λάδι στη φωτιά και σηματοδοτεί την ένταση της επιθετικότητας των ΗΠΑ στη περιοχή.

Ας μη ξεχνάμε ότι δεν έχουν περάσει πολλές βδομάδες από τους βομβαρδισμούς της Δύσης στη Συρία που ανέδειξαν με το πιο ξεκάθαρο τρόπο τους κίνδυνους ακόμα και για τη παγκόσμια ειρήνη.

Ας μη ξεχνάμε ότι κάτω από την άμεση κάλυψη των ΗΠΑ το κράτος του Ισραήλ μόλις προχθές σφαγίασε ξανά το λαό της Παλαιστίνης σκορπίζοντας τον αποτροπιασμό σε όλο το πλανήτη.

Η κόντρα ΗΠΑ-Ρωσίας αλλά και των υπόλοιπων ιμπεριαλιστών για το ξαναμοίρασμα του κόσμου συνεχώς καταστρέφει χώρες, μακελεύει και τρομοκρατεί λαούς. Ήδη η Μεσόγειος είναι γεμάτη στόλους, ενώ η ένταση πυροδοτείται συνεχώς, βάζοντας μπροστά σε πραγματικούς κινδύνους όλους τους λαούς της περιοχής.

Σε αυτό το εξελισσόμενο μακελειό, η βάσης της Σούδας καθόλου τυχαία, επαινείται με κάθε ευκαιρία από νατοϊκούς στρατηγούς και αποτελεί κρίσιμο στήριγμα για όλες τις δολοφονικές δράσεις του αμερικανικού ιμπεριαλισμού στη περιοχή.

Νέες νατοϊκές βάσεις στήνονται από τον Έβρο μέχρι τη Κρήτη, οι κοινές πολεμικές ασκήσεις δίνουν και παίρνουν, ενώ ο Αμερικάνος πρέσβης αλωνίζει τη χώρα παρεμβαίνοντας επί παντός επιστητού. Η αντιδραστική συμμαχία υπό τις ευλογίες των ΗΠΑ με το κράτος σφαγέα του Ισραήλ μας κάνει συμμάχους με το πιο λαομίσητο καθεστώς στη περιοχή που είναι σε πόλεμο με όλους τους γύρω λαούς.

Είναι φανερό ότι η πρωτόγνωρη εμπλοκή της χώρας μας στο άρμα των ΗΠΑ που προωθεί η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, μας βάζει μπροστά σε σοβαρούς πολεμικούς κινδύνους.

Να γιατί δεν έχουμε κανένα λόγο να ανεχόμαστε την παρουσία των βάσεων του θανάτου στο τόπο μας και τη μετατροπή του σε ορμητήριο των φονιάδων.

Να γιατί δεν έχουμε κανένα συμφέρον να καλοδεχόμαστε τους στόλους και τα αεροπλανοφόρα τους.

Να γιατί πρέπει να αντιταχθούμε στη μετατροπή της πόλης μας σε ξέφραγο αμπέλι όπου θα αλωνίζουν οι νατοϊκοί ράμπο σε καθεστώς πλήρους ασυλίας.

Είναι ανάγκη να βγούμε μαζικά στο δρόμο για να ακουστεί όσο γίνεται πιο δυνατά ότι τα αεροπλανοφόρα και οι βάσεις του θανάτου είναι ανεπιθύμητα στο τόπο μας. Να ταχτούμε ξεκάθαρα ενάντια στους φονιάδες των λαών και να παλέψουμε για τη ειρήνη τη ζωή και το δίκιο μας. Είναι η δικιά μας συμβολή στη συγκρότηση του μετώπου πάλης των λαών ενάντια στον ιμπεριαλισμό και τον πόλεμο.

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΠΕΜΠΤΗ 24/5 7:00 μ.μ.
ΠΛΑΤΕΙΑ ΑΓΟΡΑΣ

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ
http://protovouliantistasis.blogspot.gr/

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ