3 Δεκ 2016

Μολδαβία – Βουλγαρία – Μαυροβούνιο: Η αμερικανορωσική αντιπαράθεση προκαλεί σοβαρές αναταράξεις και κινδύνους στα Βαλκάνια

Ο μακρόχρονος διαγκωνισμός -παρά τις υπαρκτές ενδοδυτικές αντιθέσεις- Δύσης και Ρωσίας για τον έλεγχο (και) των βαλκανικών χωρών, ιδιαίτερα η αμερικανικορωσική αντιπαράθεση, τείνει να πάρει τα τελευταία χρόνια ολοένα και μεγαλύτερες διαστάσεις. Σημείο καμπής βέβαια αποτέλεσε η ουκρανική κρίση, όπου ανοιχτά συγκρούστηκε ο φιλοδυτικός με τον φιλορώσικο προσανατολισμό, με την τάχα φιλελεύθερη «Δύση» να μη διστάζει να χρησιμοποιήσει όλη την ακροδεξιά/φασιστική σαβούρα που έχει συσσωρεύσει ο χρόνιος αντικομμουνισμός και η εκμετάλλευση της λαϊκής εξαθλίωσης. Σημείο καμπής αλλά όχι «τέλος» της αντιπαράθεσης, που εδώ και αρκετό διάστημα, όσον αφορά την περιοχή, κινείται με άξονα την επέκταση του ΝΑΤΟ, τη δημιουργία της άκρως επιθετικής «αντιπυραυλικής ασπίδας» και την εγκαθίδρυση νατοϊκών στρατευμάτων κατά μήκος των δυτικών συνόρων της Ρωσίας. Απέναντι σ’ αυτήν την πίεση που ασκεί ο αμερικάνικος προς τον ρώσικο ιμπεριαλισμό, ο τελευταίος εδώ και αρκετό διάστημα «παίζει» ταυτόχρονα σε δύο ταμπλό, ενισχύοντας τις ενδοδυτικές αντιθέσεις αλλά και «παίρνοντας τα μέτρα του» απέναντι στη Δύση ως όλον (Υπερδνειστερία, Κριμαία αλλά και Καλίνινγκραντ). Επιπλέον ενισχύει όσο και όπως μπορεί και εκμεταλλεύεται/χρησιμοποιεί (ενίοτε και με εκβιαστικό τρόπο) όλους τους δεσμούς – ιστορικούς, πολιτικούς, οικονομικούς, πολιτιστικούς- που εξακολουθεί να έχει με τμήματα των αρχουσών τάξεων της περιοχής. Χαρακτηριστικά –αν και «περιφερειακά»- δείγματα των επιπτώσεων της άγριας ενδοϊμπεριαλιστικής σύγκρουσης είναι η φανερή φιλορώσικη μετατόπιση σε Μολδαβία και Βουλγαρία όσο και οι συλλήψεις στο Μαυροβούνιο σέρβων εθνικιστών με την κατηγορία πραξικοπήματος που θα έβαζε εμπόδια στην ένταξη της χώρας στο ΝΑΤΟ.

Μολδαβία: φιλορώσικη μετατόπιση

Η Μολδαβία, με πρωτεύουσα το Κισινέου (Chişinău), είναι μια πρώην σοβιετική δημοκρατία που ανεξαρτητοποιήθηκε μετά τη διάλυση της ΕΣΣΔ το 1991. Είναι «στριμωγμένη» γεωγραφικά μεταξύ της Ουκρανίας και της Ρουμανίας, τμήμα της οποίας ήταν πριν από το 1940, και έχει σημαντικό τμήμα ρωσόφωνου πληθυσμού.
Ο δεύτερος γύρος των προεδρικών εκλογών στη Μολδαβία, στις 13 Νοεμβρίου του 2016, ανέδειξε νικητή τον υποψήφιο Ιγκόρ Ντόντον, που θέλει να αποκαταστήσει τις σχέσεις της χώρας του με τη Μόσχα, έναντι της αντιπάλου του, φιλοευρωπαίας Μάια Σάντου. Είναι η πρώτη φορά εδώ και 20 χρόνια που ο λαός της Μολδαβίας εκλέγει απευθείας πρόεδρο, αφού από το 1996 και μετά τους προέδρους της χώρας εξέλεγε το κοινοβούλιο. Αυτές οι προεδρικές εκλογές αποτύπωσαν το διχασμό της οικονομικής και πολιτικής ελίτ της χώρας, ανάμεσα σε αυτούς που επιθυμούν στενότερους δεσμούς με τη Ρωσία και εκείνους που επιδιώκουν την ενσωμάτωση της χώρας στην Ευρώπη.
Τόσο η προτίμηση του ας πούμε κεντροαριστερού συνασπισμού από όσους συμμετείχαν στην εκλογική διαδικασία όσο και η αποχή που κυμάνθηκε στο 47% είναι σαφείς εκφράσεις των προβλημάτων και των αδιεξόδων του λαϊκού παράγοντα, σε μια χώρα που το ένα τρίτο των 3,7 εκατομμυρίων κατοίκων της έχουν μεταναστεύσει (οι μισοί –γύρω στους 700 χιλιάδες- στη Ρωσία) και το 40% του πληθυσμού της ζει με πέντε (5) δολάρια την ημέρα! Προβλήματα και αδιέξοδα που αυξήθηκαν κατακόρυφα τα τελευταία χρόνια και τα οποία συνδυάστηκαν με σοβαρά στοιχεία πολιτικής κρίσης και διχασμού.
Συνοπτικά και για να έχει ο αναγνώστης της «Π.Σ.» μια βασική εικόνα, από το 2014, μετά από εκλογές στις οποίες σημειώθηκαν σοβαρά περιστατικά νοθείας, η χώρα κυβερνάται οριακά (55 έδρες από τις 101) από έναν συνασπισμό δεξιών και κεντρώων κομμάτων. Όσον αφορά τη νοθεία σημειώνουμε ενδεικτικά δύο ζητήματα: τον αποκλεισμό από τις εκλογές του σχηματισμού «Το Κόμμα μας» -μια διάσπαση του ΚΚΜολδαβίας- που φερόταν να παίρνει το 11% των ψήφων, και τη δημιουργία σοβαρών εμποδίων στην εκλογική συμμετοχή των 700 χιλιάδων μεταναστών που ζουν στη Ρωσία (5 εκλογικά τμήματα και αυτά μόνο στη Μόσχα).
Ευθύς αμέσως ο κυβερνητικός συνασπισμός υπέγραψε τη συμφωνία τελωνειακής ένωσης της Μολδαβίας με την ΕΕ και τη σύνδεσή της με το ΝΑΤΟ. Οι περιορισμοί στην εξαγωγή αγροτικών προϊόντων που επιβλήθηκαν από την ΕΕ, σε συνδυασμό με τις κυρώσεις εναντίον της Ρωσίας (που αποτελούσε το βασικό προορισμό εξαγωγής των μολδαβικών προϊόντων πριν από την τελωνειακή σύνδεση με την ΕΕ) είχαν σαν αποτέλεσμα να «γονατίσουν» την οικονομία της χώρας και να οδηγήσουν σε μεγάλη αύξηση της ανεργίας και της μετανάστευσης.
Επιπλέον η αποκάλυψη τον Απρίλιο του 2015 ενός «σκανδάλου» που συνέβη το Νοέμβριο της περασμένης χρονιάς, υπεξαίρεσης 1 δισ. δολαρίων από τρεις τράπεζες της Μολδαβίας –ποσό που αντιστοιχεί στο 15% του ΑΕΠ της- πυροδότησε μια παρατεταμένη πολιτική κρίση και αλλαγή τριών πρωθυπουργών, κρίση που συνδυαζόταν με στοιχεία κοινωνικής αναταραχής (μεγάλες διαδηλώσεις).
Στα προηγούμενα πρέπει να προστεθούν επιπλέον δύο στοιχεία που συμβάλλουν στο διχασμό και την αύξηση των αδιεξόδων. Το πρώτο αφορά την de facto διχοτόμηση της Μολδαβίας, αφού περίπου το 1/3 της έκτασής της καταλαμβάνει η αυτοανακηρυγμένη ως ανεξάρτητη «Δημοκρατία της Υπερδνειστερίας» (με τις πλάτες της Ρωσίας). Μια περιοχή που κατέχει σημαντικές πλουτοπαραγωγικές πηγές αλλά διαθέτει και ανεπτυγμένη βιομηχανία παραγωγής και μεταποίησης, ενώ διατηρεί τη Ρωσία ως προνομιακό εμπορικό της εταίρο. Το δεύτερο αφορά μια άλλη, μικρή σε έκταση και πληθυσμό, πλην σημαντική για την οικονομία της Μολδαβίας περιοχή, την Αυτόνομη Δημοκρατία της Γκαγκαουζίας, η οποία πάντως θεωρεί εαυτήν τμήμα του μολδαβικού κράτους. Η κυβέρνησή της έχει απορρίψει και τις δύο συμφωνίες που έχει συνάψει η κεντρική μολδαβική κυβέρνηση (με ΕΕ και ΝΑΤΟ) και ακολουθεί μια πολιτική περαιτέρω σύσφιξης των σχέσεων με τη Ρωσία και τους εταίρους της.
Η νίκη του Ντοντόν ανοίγει το δρόμο σε σημαντικές εξελίξεις στη μικρή αυτή χώρα. Αρκεί μόνο να αναλογιστεί τις αναταράξεις που θα συμβούν εάν επιχειρήσει να πράξει έστω και τμήμα αυτών που υποσχέθηκε προεκλογικά, δηλαδή να «αποκαταστήσει μια στρατηγική σύμπραξη με τη Ρωσία» και να εργασθεί για να «ακυρωθεί η οικονομική πτυχή της συμφωνίας σύνδεσης με την ΕΕ», η οποία υπογράφηκε το 2014 από τις φιλοευρωπαϊκές αρχές.

Βουλγαρία: «επαναδιατύπωση» των σχέσεων με τη Ρωσία

Την ίδια ακριβώς μέρα, δηλαδή στις 13 Νοεμβρίου, όπως και στη Μολδαβία, διεξήχθησαν και στη Βουλγαρία προεδρικές εκλογές, με παρόμοια –αν μπορούμε να τα παραλληλίσουμε- αποτελέσματα. Ο Ρούμεν Ράντεφ, πρώην αρχηγός της πολεμικής αεροπορίας, υποστηριζόμενος από τους σοσιαλιστές, επικράτησε με 59,4% των ψήφων έναντι της προέδρου του κοινοβουλίου Τσέτσκα Τσάτσεβα του δεξιού κυβερνώντος κόμματος που συγκέντρωσε το 36,2% .
Αν και ο θεσμός του προέδρου της δημοκρατίας είναι σχεδόν διακοσμητικός, ο πρωθυπουργός Μπορίσοφ πριν από τις εκλογές δήλωσε –όπως και έπραξε τελικά- πως θα παραιτηθεί εάν η υποψήφια του κόμματός του ηττηθεί, δίνοντας σ’ αυτές το χαρακτήρα μιας σημαντικής πολιτικής αναμέτρησης. Είναι η δεύτερη φορά που παραιτείται ο Μπορίσοφ. Η πρώτη ήταν το 2013 μετά από μαζικές διαδηλώσεις ενάντια στην πολιτική της φτώχειας αλλά και λόγω των σκανδάλων διαφθοράς που είχαν αποκαλυφθεί εκείνη την περίοδο.
Και σ’ αυτή την εκλογική αναμέτρηση, λοιπόν, όπως και στην αντίστοιχη της Μολδαβίας, το κρίσιμο ζήτημα ήταν η σχέση της χώρας με τη Ρωσία. Έτσι ο Ράντεφ νίκησε, με κύριο σημείο των προεκλογικών του δεσμεύσεων να είναι ότι τάσσεται υπέρ μιας άρσης των ευρωπαϊκών κυρώσεων σε βάρος της Ρωσίας. Παράλληλα, εμφατικά δήλωνε πως «η Κριμαία είναι πράγματι ρωσική». Βέβαια, και όχι μόνο για να αποκρούσει τις κατηγορίες περί «κόκκινου στρατηγού» αλλά και για να δείξει τα όρια των δικών του προθέσεων, ο Ράντεφ δήλωνε το ίδιο εμφατικά πως είναι «στρατηγός του ΝΑΤΟ εκπαιδευμένος στις ΗΠΑ» και υπογράμμιζε ότι η «ιδιότητα του μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν έχει εναλλακτική επιλογή».
Ουσιαστικά, λοιπόν, ο Ράντεφ -και από πίσω του σημαντικά κομμάτια της βουλγαρικής ολιγαρχίας- θέλει να προχωρήσει σε μια επαναδιατύπωση των σχέσεων με τη Ρωσία (άρα και με τη Δύση) με την οποία –παρά τα όσα έχουν συμβεί τα χρόνια μετά το 1991- διατηρεί σημαντικούς οικονομικούς αλλά και ιστορικούς και πολιτιστικούς δεσμούς. Θεωρώντας πως η σκληρή στάση έναντι της Ρωσίας του απερχόμενου προέδρου πρέπει να αντικατασταθεί από μια πιο «ήπια» στάση. Επιπλέον είναι φανερό πως σημαντικό έως καθοριστικό ρόλο σ” αυτές τις επιλογές παίζει και το γεγονός της κλιμάκωσης της αντιπαράθεσης ΗΠΑ και Ρωσίας, που αύξησε σημαντικά τους φόβους της βουλγάρικης άρχουσας τάξης για το ρόλο που θα κληθεί να παίξει (από τις ΗΠΑ) και τις συνέπειες που θα έχει αυτό για την ίδια. Δεν είναι τυχαίο ότι ακόμα και αυτός ο φιλοδυτικός Μπορίσοφ το καλοκαίρι διαχώρισε τη θέση της Βουλγαρίας από τα αμερικανικά σχέδια μονιμοποίησης της παρουσίας του ΝΑΤΟϊκού στόλου στη Μαύρη Θάλασσα, δηλώνοντας χαρακτηριστικά πως «η χώρα μας δεν θα γίνει μέρος του στόλου που προετοιμάζεται εναντίον της Ρωσίας».
Εν τέλει το κοινοβούλιο της Βουλγαρίας ενέκρινε την Τετάρτη 16 Νοεμβρίου την παραίτηση της κεντροδεξιάς κυβέρνησης του πρωθυπουργού Μπόικο Μπορίσοφ, μια εξέλιξη η οποία κατά πάσα πιθανότητα οδηγεί σε πρόωρες εκλογές στις αρχές του 2017. Έτσι, με το βουλγάρικο λαό να παραδέρνει στη φτώχεια και τις γεωπολιτικές εξελίξεις στην περιοχή να μυρίζουν μπαρούτι, η άρχουσα τάξη, που έχει την αποκλειστική ευθύνη για τη μετατροπή της χώρας σε υποχείριο των ιμπεριαλιστών, μπαίνει σε μια φάση επανεξέτασης αν όχι των προσανατολισμών της τουλάχιστον των νέων (αν)ισορροπιών που θα ήθελε να διαμορφώσει με τους ιμπεριαλιστές. Σε μια φάση που, δεδομένης της αύξησης των πιέσεων και των εκβιασμών που θα ασκήσουν οι ιμπεριαλιστές εκατέρωθεν, εγκυμονεί αυξημένους κινδύνους, αναταράξεις και εμπλοκές.

Μαυροβούνιο: απόπειρα πραξικοπήματος ή προβοκάτσια;

Είκοσι πολίτες της Σερβίας συνελήφθησαν στο Μαυροβούνιο με την κατηγορία ότι ετοίμαζαν ένοπλη επίθεση στο κτίριο του Κοινοβουλίου και άλλων δημοσίων υπηρεσιών αμέσως μετά τις κρίσιμες εκλογές της 16ης Οκτωβρίου και σχεδίαζαν να συλλάβουν τον πρωθυπουργό Μίλο Τζουγκάνοβιτς. Σ’ αυτές τις εκλογές επικράτησε τελικά το φιλοδυτικό Δημοκρατικό Κόμμα Σοσιαλιστών του πρωθυπουργού Μίλο Τζουκάνοβιτς, με το κλίμα να έχει πολωθεί από τον ίδιο τον Τζουγκάνοβιτς και με κρίσιμο επίδικο εάν το Μαυροβούνιο θα ολοκληρώσει τη διαδικασία ένταξής του στο ΝΑΤΟ ή θα τη διακόψει, «ξανακοιτώντας» προς τη Ρωσία.
Μάλιστα, μια εβδομάδα πριν από τις εκλογές ο Τζουγκάνοβιτς είχε υποστηρίξει ότι, διαμέσου της Σερβίας και της Βοσνίας, η Ρωσία χρηματοδοτεί την αντιπολίτευση στο Μαυροβούνιο προκειμένου να εμποδίσει την πορεία ένταξης της χώρας στο NATO. Μεταξύ των συλληφθέντων είναι ο πρώην διευθυντής των ειδικών δυνάμεων της σερβικής χωροφυλακής Μπράτσισλαβ Ντίκιτς, ενώ στη Σερβία ο πρωθυπουργός Αλεξάνταρ Βούτσις δήλωσε αρχικά άγνοια σχετικά με το περιστατικό.
Σχεδόν ένα μήνα μετά, οι αρχές του Μαυροβουνίου ανακοίνωναν επίσημα την εξάρθρωση δικτύου που σχεδίαζε πραξικόπημα ανήμερα των εκλογών και τη δολοφονία του πρωθυπουργού Μίλο Τζουγκάνοβιτς (αναβαθμίζοντας έτσι τις κατηγορίες). Εκπρόσωπος της εισαγγελίας της Ποντγκόριτσα δήλωσε πως ένας από τους συλληφθέντες αποκάλυψε το όλο εγχείρημα, ομολογώντας επίσης πως τόσο ο ίδιος όσο και ο Ντίκιτς στρατολογήθηκαν από δύο ρώσους εθνικιστές. Ταυτόχρονα, και ενώ και οι αρχές της Σερβίας «έδειχναν» τη Ρωσία πίσω από την υπόθεση, στο Βελιγράδι η σέρβικη αστυνομία –εξίσου ανησυχητική εξέλιξη, όπως και να τη δεις- ερευνούσε το ενδεχόμενο προετοιμασίας δολοφονικής ενέργειας εναντίον του σέρβου πρωθυπουργού Αλεξάντερ Βούτσιτς.
Χωρίς να έχουμε καμιά αμφιβολία για τις μεθόδους που μπορεί να χρησιμοποιήσει κάποιος ιμπεριαλιστής για να προωθήσει τους σκοπούς του, πολιτικά μπορούν να βρεθούν επιχειρήματα που να στηρίζουν τόσο την εκδοχή της ρώσικης ανάμειξης για την ανατροπή του φιλονατοϊκού προσανατολισμού του Μαυροβουνίου (η Ρωσία βλέπει ότι χάνει το Μαυροβούνιο και «τα παίζει όλα για όλα») όσο και για το ενδεχόμενο αντιρώσικης προβοκάτσιας ώστε ακριβώς να μην ανατραπεί αυτός ο προσανατολισμός. Παραδείγματος χάρη, υπέρ της δεύτερης εκδοχής είναι το εξής ερώτημα: πώς γίνεται η Ρωσία να ζητάει από την κυβέρνηση του Μαυροβουνίου δημοψήφισμα για την ένταξη τη χώρας στο ΝΑΤΟ, θεωρώντας μάλιστα πως τα αντινατοϊκά αισθήματα λόγω των βομβαρδισμών του 1999 θα έδιναν το προβάδισμα στο «όχι» στην ένταξη στο ΝΑΤΟ, και ταυτόχρονα να συμμετέχει σε κινήσεις που εάν αποκαλύπτονταν θα την εξέθεταν ανεπανόρθωτα; Όπως και να “χει, ένα είναι το σίγουρο: τόσο το Μαυροβούνιο όσο και συνολικά η περιοχή έχει εισέλθει σε φάση σοβαρών κινδύνων λόγω της όξυνσης των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών.

Τ.Σ.

Προλεταριακή Σημαία - http://www.kkeml.gr/
0 ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Θεσσαλονίκη: Συγκέντρωση για το θάνατο εργαζόμενης στο Everest.

0
«Ασφάλεια και ανθρώπινες συνθήκες εργασίας, θυσία για τα κέρδη της εργοδοσίας»

Συγκέντρωση διαμαρτυρίας πραγματοποιήθηκε το πρωί του Σαββάτου από την Ταξική Πορεία και την Πρωτοβουλία Νέων Εργαζομένων και Ανέργων. Αφορμή ο θάνατος της 42χρονης εργαζόμενης που έχασε τη ζωή της στην έκρηξη που έγινε στο υπόγειο του φαστ-φουντ της Πλατείας Βικτωρίας.

Η συγκέντρωση ξεκίνησε στις 10:30 από τη συμβολή των οδών Τσιμισκή και Ικτίνου, απέναντι από το κατάστημα Everest της Θεσσαλονίκης.
Με ανακοινώσεις, συνθήματα και μοίρασμα κειμένου στον διερχόμενο κόσμο, παρέμεινε για λίγη ώρα στο σημείο. Στη συνέχεια, η συγκέντρωση κατευθύνθηκε προς το κατάστημα όπου μοίρασε κείμενο στους εργαζόμενους, καταγγέλλοντας την εργοδοτική βαρβαρότητα, που δεν διστάζει να θυσιάσει για το κέρδος όχι μόνο τα δικαιώματα αλλά και την ίδια τη ζωή των εργαζομένων. Η διαμαρτυρία συνεχίστηκε σε κεντρικούς δρόμους της πόλης κινήθηκε μέσω Τσιμισκή προς Αριστοτέλους όπου και κατέληξε στη συμβολή με Εγνατία.

Οι συμμετέχοντες στην διαμαρτυρία, με μαχητικό τόνο, φώναξαν συνθήματα όπως "δεν είμαστε αριθμοί, δεν είμαστε εργαλεία, αγώνας για δουλειά -ψωμί- ελευθερία" και "αυτοί μιλάνε για κέρδη και ζημιές, εμείς μιλάμε για ανθρώπινες ζωές". Ακόμη, προσπάθησαν να αναδείξουν την αναγκαιότητα ώστε η απογοήτευση και η οργή, να μετατραπούν σε οργανωμένο αγώνα του λαού μας για την υπεράσπιση της ζωής και των δικαιωμάτων μας.
Η ανταπόκριση του κόσμου ήταν πολύ θετική, συζητούσε για το θέμα και διάβαζε την προκήρυξη με ιδιαίτερο ενδιαφέρον.
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Γιάννενα: Ανακοίνωση Ταξικής Πορείας για τις εκλογές στο συνδικάτο οικοδόμων

0

Από τις 21 μέχρι τις 26 Νοέμβρη διεξήχθησαν οι εκλογές στο συνδικάτο οικοδόμων.
  • Μέσα σε μια περίοδο που το κεφάλαιο, με την κυβέρνησή του ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ και κάτω απ’ τις εντολές των ιμπεριαλιστών ΗΠΑ και ΕΕ ετοιμάζει νέα επίθεση στην εργατική τάξη. Με μέτρα που απελευθερώνουν απολύσεις, που χτυπάνε μεροκάματα - μισθούς, που καταργούν συλλογικές συμβάσεις και παρεμβαίνουν ακόμη πιο πολύ στο συνδικαλισμό με το κράτος τους για το στόχο της κατάργησης του δικαιώματος στην απεργία.
  • Σε μια περίοδο που η ΓΣΕΕ ελέγχεται από αστικές δυνάμεις και λειτουργεί σαν όργανο απέναντι στα συμφέροντα της εργατικής τάξης
  • Σε μια περίοδο όπου ήδη καταγράφονται μια σειρά από χτυπήματα του κράτους σε σωματεία και εργατικά κέντρα πανελλαδικά (εργατικό κέντρο Αθήνας, Γιαννίνων κ.α.)
  • Σε μια περίοδο που εργατική τάξη στενάζει κάτω απ’ την ανεργία, την απλήρωτη εργασία και τη φτώχεια.
Σ’ αυτή την περίοδο λοιπόν το ΠΑΜΕ μέσα απ’ τον απόλυτο έλεγχο του συνδικάτου επέβαλε τις πιο αντιδημοκρατικές εκλογές στο συνδικάτο των τελευταίων χρόνων για μια ολόκληρη εβδομάδα.

Επί μια βδομάδα λοιπόν με στόχο του ΠΑΜΕ τους μέγιστους αντιπροσώπους για τον έλεγχο του εργατικού κέντρου και με διαρκή τραμπουκισμό σε μέλη της Ταξικής Πορείας που ήταν η μόνη δύναμη πέραν του ΠΑΜΕ που συμμετείχε στις εκλογές επιβλήθηκαν:

Εκλογές όπου καταργήθηκε κάθε έννοια δημοκρατικής ελεύθερης ψηφοφορίας. Δεν μοιράζονταν ψηφοδέλτια στην αίθουσα παρά μόνο μαζί με το βιβλιάριο δίνονταν σταυρωμένο (έτοιμο!) το ψηφοδέλτιο του ΠΑΜΕ. Το παραβάν ήταν διακοσμητικό! Οι εκλογικοί κατάλογοι που ελέγχονταν από μέλη του ΚΚΕ και της ΚΝΕ στη γραμματεία διευρύνονταν καθ’ όλη τη διάρκεια των εκλογών, με νέα μέλη χωρίς κανένα έλεγχο, ενώ ψήφισαν μέχρι και συνταξιούχοι!! Σε συνεργασία με το κράτος! Επί μια βδομάδα μπροστά στα μάτια των δικαστικών αντιπροσώπων του κράτους συνεχίζονταν κατ’ αυτόν τον τρόπο μια εκλογική διαδικασία με κάλπη που μεταφέρθηκε και εκτός Εργατικού Κέντρου. Μια διαδικασία που δυσφημίζει το συνδικαλιστικό κίνημα και αποτελεί βούτυρο στο ψωμί του συστήματος για παραπέρα επεμβάσεις με στόχο τον πλήρη έλεγχο του συνδικαλισμού.

Εκτός της αίθουσας ψηφοφορίας τραμπουκισμοί και τρομοκρατία. Στα μέλη της Ταξικής Πορείας που αντέδρασαν στην διαδικασία επί μια βδομάδα ασκούνταν τραμπουκισμοί και απειλές με στόχο να πάψει η Ταξική Πορεία να παρεμβαίνει σε οικοδόμους. Απαιτήθηκε απ’ την «αριστερά» του ΚΚΕ, να μην παρεμβαίνουμε πολιτικά!!!. Να μη μιλάμε σε οικοδόμους!!! Η άποψη της Ταξικής Πορείας άλλωστε δεν έχει αντιμετωπιστεί ποτέ πολιτικά. Κατανοούμε την αδυναμία αυτή του ΠΑΜΕ. Προπηλακίστηκαν και οικοδόμοι - ψηφοφόροι μη μέλη της Ταξικής Πορείας που δεν ήθελαν τα έτοιμα ψηφοδέλτια, ή δεν ήθελαν να ψηφίσουν ΠΑΜΕ. Μπροστά σ’ αυτά φαντάζει «ασήμαντο» (!) ότι κλέψαν απ’ την Ταξική Πορεία στηριζόμενοι στον νόμο ενισχυμένης αναλογικής (1264) του κράτους, την μια έδρα στο ΔΣ και τον έναν αντιπρόσωπο στο εργατικό κέντρο. Σε συνεργασία με τα όργανα του κράτους, τους δικαστικούς αντιπροσώπους.

Η ΤΑΞΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ χαιρετίζει τους εκατοντάδες οικοδόμους που συμμετείχαν παρ’ όλα αυτά στην εκλογική διαδικασία. Άλλωστε το προχώρημα του κινήματος είναι ζήτημα πάλης και συμμετοχής όλων. Χαιρετίζει τους οικοδόμους που κόντρα σε πιέσεις και απειλές στήριξαν την Ταξική Πορεία. Έδειξαν ότι όχι μόνο δε θα τους κάνουμε το χατίρι να φύγουμε, αλλά είμαστε εδώ. Για να βάλουμε πλάτη ώστε να σηκωθεί ξανά οικοδομικό κίνημα αντίστασης – διεκδίκησης. Απέναντι στο σύστημα που επιτίθεται στο δικαίωμα στη δουλειά και τη ζωή. Ξεπερνώντας εμπόδια και απόψεις που μόνο παραπάνω αποσυγκρότηση της εργατικής τάξης φέρνουν.

ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ Πέμπτη 8/12, 10πμ, στο Εργατικό Κέντρο.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Αθήνα - Βικτώρια: συγκέντρωση και πορεία ενάντια στο εργοδοτικό έγκλημα στα EVEREST

0
Συγκέντρωση -στην οποία καλούσε η Ταξική Πορεία αλλά και με δικά τους καλέσματα η Λάντζα και η Ροσινάντε ενώ συμμετείχαν η Attack και η Εργατική Λέσχη Κυψέλης, Πατησίων, Γαλατσίου - πραγματοποιήθηκε σήμερα στη πλατεία Βικτωρίας απέναντι από το EVEREST.
Η συγκέντρωση ξεκίνησε στις 12:00 και πραγματοποιήθηκε με αφορμή το εργοδοτικό έγκλημα που οδήγησε στο θάνατο τη 42χρονη εργαζόμενη μετά από έκρηξη σε φιάλη υγραερίου στο υπόγειο του καταστήματος της εταιρείας.
Καθ' όλη τη διάρκεια της παραμονής τους στη πλατεία διαβάζονταν οι ανακοινώσεις των συλλογικοτήτων και ακουγόντουσαν συνθήματα ενάντια στο σύστημα που δολοφονεί. Ένα σύστημα που δίνει τη δυνατότητα στη κάθε εργοδοσία και στο όνομα της κερδοφορίας της να θεωρεί τους εργαζόμενους, ακόμη και τη ζωή τους, ως αναλώσιμο είδος με αποτέλεσμα κάθε χρόνο να μετράμε εκατοντάδες εργατικά ατυχήματα που αρκετές φορές οδηγούν στο θάνατο.
Η κοινή παρουσία των συλλογικοτήτων ήταν θετική, όπως θετική ήταν και η ανταπόκριση της πλειοψηφίας του κόσμου που περνούσε εκείνη την ώρα από το χώρο.
Μετά από μιάμιση ώρα παραμονής πραγματοποιήθηκε πορεία η οποία μέσω Γ' Σεπτεμβρίου, Δεριγνί και Πατησίων κατέληξε στη συμβολή με την Α. Μελετίου όπου βρίσκεται άλλο κατάστημα της αλυσίδας.














ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Θεσσαλονίκη: Εκδήλωση των Αγωνιστικών Κινήσεων Εκπαιδευτικών

0

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

2 Δεκ 2016

Θεσσαλονίκη: Το ΚΔΑΥ Σίνδου και η υπόθεση Κούνεβα

0
Δεν πέρασαν πολλά χρόνια από τη δολοφονική επίθεση στην Κωνσταντίνα Κούνεβα, γραμματέα της ΠΕΚΟΠ, με το βιτριόλι στο πρόσωπο, στο κεφάλι και στο στόμα, για τον εκφοβισμό των άλλων εργαζομένων που θα σκέφτονταν να διεκδικήσουν την εφαρμογή της συλλογικής τους σύμβασης από την εταιρεία ΟΙΚΟΜΕΤ του Οικονομάκη.

Τώρα σε εταιρεία ιδίων συμφερόντων, στο Κέντρο Διαχείρισης Ανακυκλώσιμων Υλικών Σίνδου του Νικήτα Οικονομάκη της ΟΙΚΟΜΕΤ και πάλι, του «ισχυρού» παράγοντα κατά πως δείχνουν τα πράγματα, εκτοξεύεται η απειλή στη Μελίνα Τουτσογλίδου, εργάτρια, μέλος της επιτροπής εργαζομένων και γραμματέα του σωματείου Ιδιωτικών Υπαλλήλων Θεσσαλονίκης. Η επιτροπή συγκροτήθηκε τον περασμένο Μάη στην πρώτη κινητοποίηση με στάση εργασίας για καταβολή δεδουλευμένων, 2.000 ως 3.000 οφειλόμενες αποδοχές στους περισσότερους εργάτες.
Όταν η εργαζόμενη και τα υπόλοιπα μέλη της επιτροπής αρνήθηκαν να υπογράψουν νέα σύμβαση που τη μετέτρεπε από αορίστου χρόνου σε δίμηνη, την απέλυσε και της είπε «προφανώς γνωρίζεις την υπόθεση της Κούνεβα». Μια συνήθης πρακτική του Οικονομάκη ο οποίος, για να γίνει η δουλειά του, θέλει εργαζόμενους με πείρα, αλλά στοιχίζουν. Έτσι αλλάζει κάθε φορά την εργοδοσία, που είναι εταιρείες ενοικίασης εργαζομένων και μπορεί, -γιατί όχι;- να είναι και ιδίων συμφερόντων, και υποχρεώνει τους εργαζόμενους να παραιτηθούν και να προσληφθούν στην άλλη ή να απολυθούν.
Ο Οικονομάκης μπορεί να εκστομίζει τέτοιες απειλές, να παίρνει εργολαβίες επί όλων των κυβερνήσεων, να είναι ο κρατικοδίαιτος μεγαλοεργολάβος. ΗΣΑΠ, ΟΣΕ, ΑΠΘ, ΕΒΟ, Δήμος Θεσσαλονίκης και οι υπόλοιποι δήμοι του πολεοδομικού συγκροτήματος.

Όπως είναι γνωστό από καταγγελίες των σωματείων αυτών των εταιρειών, ο Οικονομάκης πάντα αναθέτει το έργο που αναλαμβάνει σε εταιρείες ενοικίασης εργαζομένων, με ψευδείς βεβαιώσεις αποδοχών, δεν τηρείται κανένας όρος εργατικής νομοθεσίας και οι εργαζόμενοι όσα χρόνια και αν δουλεύουν είναι πάντα νέοι εργαζόμενοι χωρίς δικαιώματα σε αποζημιώσεις.
Όταν συνέβη η επίθεση στην Κούνεβα είχαν συγκροτηθεί επιτροπές σε πολλές πόλεις και ήταν χαρακτηριστικός ο τρόμος των εργαζόμενων στον ΟΣΕ και σε εργαζόμενους ενός νοσοκομείου που έκρυβαν ποιας εταιρείας υπάλληλοι είναι.

Τώρα στο ΚΔΑΥ Σίνδου ο ίδιος εργολάβος, βλέποντας να ξεχνούν οι εργαζόμενοι τον τρόμο, να οργανώνονται (πενταμελή επιτροπή χώρου δουλειάς) και να προσπαθούν να υπερασπιστούν τη δουλειά τους και να διεκδικούν τα δικαιώματά τους, θυμίζει την επίθεση στην Κούνεβα, φρεσκάρει τον τρόμο στους εργάτες του. 

Ο δήμαρχος Θεσσαλονίκης, που από το 2011 -αψηφώντας όλες τις φωνές διαμαρτυρίας και ενώ ήταν σε εξέλιξη τα δικαστήρια για την υπόθεση Κούνεβα- ανέθεσε στον Οικονομάκη την ανακύκλωση και δεν έλεγξε ποτέ τις συνθήκες και τους όρους δουλειάς, δεν είδε, δεν άκουσε, δεν έψαξε ότι ακόμη και ανήλικα παιδιά δούλευαν για τον Οικονομάκη μέσα σε τόνους σκουπιδιών, εκεί που άνθρωποι και σκουπίδια γίνονται ένα.

Έχει άποψη για την ιδιωτικοποίηση και την έχει πει πολλές φορές, όπως σε μια συνέντευξη δήλωσε «ό,τι κινείται ιδιωτικοποιείται». Το έχει δείξει όταν ήθελε να ιδιωτικοποιήσει το συνεργείο του Δήμου και ανέθετε τις επισκευές σε ιδιωτική εταιρεία, με διμοιρίες ΜΑΤ αντιμετώπισε τους εργαζόμενους που προσπάθησαν να ακυρώσουν τον διαγωνισμό. Ήταν λίγους μήνες πριν από την ανάθεση στην ΟΙΚΟΜΕΤ. Κανένας όμως δεν απάντησε, ούτε οι Δήμοι ούτε η Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας, πώς η διαχείριση ανακυκλώσιμων απορριμμάτων πέρασε από τον Σύνδεσμο ΟΤΑ μείζονος Θεσσαλονίκης μόλις ο Οικονομάκης έχτισε το εργοστάσιο στην ΟΙΚΟΜΕΤ!

Όταν στις 14 Νοέμβρη πήγαν οι δυο απολυμένοι, ο Μάρκος Δάρατζης και η Μ. Τουτσογλίδου, στο Δημοτικό Συμβούλιο να παρέμβουν, δεν τους έδωσε το λόγο λέγοντας «οι “σκοτεινές μέρες” που επέτρεπαν σε ασύδοτους εργοδότες-εργολάβους συμπεριφορές και εγκληματικές πράξεις όπως αυτές σε βάρος της Κωνσταντίνας Κούνεβα πέρασαν ανεπιστρεπτί», υιοθετώντας στην πράξη την άποψη του Οικονομάκη. Οι υπόλοιποι λαλίστατοι κατά τα λοιπά δήμαρχοι τηρούν σιγή ιχθύος.
Η επιθεώρηση εργασίας που έκανε έλεγχο μετά τις απολύσεις και τις καταγγελίες διαπίστωσε τουλάχιστον 20 σοβαρές παραβάσεις σε μέτρα υγιεινής, ασφάλειας και συνθήκες εργασίας που εγκυμονούν κινδύνους για τους εργαζόμενους. Αναφορές τεχνικού ασφαλείας και γιατρού εργασίας δεν ήταν βεβαιωμένες από τον εργοδότη, μελέτη επαγγελματικών κινδύνων ανυπόγραφη και χωρίς θεώρηση, εργατικό ατύχημα που δεν είχε δηλωθεί, κλαρκ και ανυψωτικά χωρίς πιστοποιητικά ελέγχου…

Όσο αφορά τη μεταφορά από τη μια εταιρεία στην άλλη για την εκτέλεση ίδιου έργου, η μεταφορά πρέπει να γίνεται με τους ίδιους όρους και τα ίδια δικαιώματα που είχαν οι εργάτες στην προηγούμενη σύμβασή τους και η εργασία θεωρείται συνεχόμενη.

Για τον Οικονομάκη και τον κάθε καπιταλιστή εργοδότη, η ζωή των εργατών στην ΟΙΚΟΜΕΤ έχει μικρότερη αξία από τα σκουπίδια που ξεχωρίζουν, με την ανοχή όλων των αρμόδιων υπηρεσιών του κράτους, των Δήμων και των υπόλοιπων δημόσιων φορέων που του αναθέτουν το έργο. 

Ποιος εργοδότης θα πάει στην επιθεώρηση; Ο Οικονομάκης, οι εταιρείες ενοικίασης που ήταν μέχρι χτες (ΑΝΑΕΜΠΟ, ΛΕΜΑ, MANASIEY) ή η καινούργια (ΣΑΛΗΣ) που προσλαμβάνει τώρα τους παλιούς εργάτες; Όλα αυτά είναι οι συνέπειες της συντριβής του δικαιώματος στη δουλειά, με τις «μεταρρυθμίσεις» που φέρνουν εδώ και περίπου τρεις δεκαετίες, με τις ιδιωτικοποιήσεις και τη νομοθέτηση της εργασιακής σκλαβιάς για να λύνουν τα χέρια των μεγαλοεπενδυτών. Ας θυμηθούμε, ο πρώτος νόμος για την ενοικιαζόμενη εργασία ήταν ο 2956/2001, ακολούθησαν από τότε ο 3846/2010, ο 4052/2012, ο 4093/2012 και το 2014 ο εφαρμοστικός νόμος 4254/14 που καταργεί τους περιορισμούς που υπήρχαν και την ανάγει σε κυρίαρχη μορφή εργασίας.

Το ζήτημα είναι σοβαρό και πρέπει να γίνει υπόθεση όλων των εργαζόμενων, να συζητηθεί σε χώρους δουλειάς, να μη μείνει σε επίπεδο καταγγελίας στις εφημερίδες και την επιθεώρηση εργασίας . Να αναδειχτεί ότι ο κάθε Οικονομάκης φοβάται την οργάνωση των εργατών του και να κατανοηθεί ότι η οργάνωση πρέπει να ενισχυθεί. Πολλοί είναι οι χώροι δουλειάς όπου επικρατεί τέτοιος εργασιακός μεσαίωνας και θα είναι ακόμη περισσότεροι. Το σωματείο ιδιωτικών υπαλλήλων οφείλει να κινηθεί στην κατεύθυνση ενημέρωσης, με συσκέψεις σωματείων και συλλογικοτήτων, να δοθεί η ευκαιρία στο λαό της πόλης να εκφράσει την αλληλεγγύη του στους εργαζόμενους και να καταγγείλει τέτοιες τακτικές και απειλές. Να σπάσει ο τρόμος που επιβάλλεται στους χώρους δουλειάς.

Προλεταριακή Σημαία
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΑΠΘ: Γιατί η ΠΚΣ φοβάται την πολιτική αντιπαράθεση

0
Έκπληκτα μείνανε το απόγευμα της Δευτέρας (28/10), μέλη των Αγωνιστικών Κινήσεων, όταν είδαν ότι οι χώροι τους στη σχολή (Φυσικό) είχαν αφισοκολληθεί από αφίσες της ΠΚΣ και μάλιστα με επιδεικτικό τρόπο (πάνω από αφίσες των Αγωνιστικών Κινήσεων και κάτω από το σκισμένο στράτσο τους). Σαν να μην έφτανε αυτό, ακούστηκε από το ίδιο το στόμα μέλους της ΠΚΣ, ότι αυτό το γεγονός έγινε εν γνώση του, όταν του ζητήθηκε ο λόγος για αυτή την πράξη. Πραγματικά, πόσο διαφοροποιεί η συγκεκριμένη κίνηση την ΠΚΣ από τις συστημικές παρατάξεις (ΠΑΣΠ, ΔΑΠ), οι οποίες με παρόμοιες μεθόδους προσπαθούσαν να καταστείλουν τις διαφορετικές απόψεις και φωνές μέσα στο πανεπιστήμιο; Εμείς, μέσα από αυτό το γεγονός, διαπιστώνουμε κάποια πράγματα:

Φαίνεται, ότι η ΠΚΣ έχει ενοχληθεί από την δυνατότητα των Αγωνιστικών Κινήσεων να μπορούν να παίρνουν πρωτοβουλίες και να ανοίγουν ζητήματα στους χώρους των σχολών στις οποίες παρεμβαίνουν (διδακτική επάρκεια, σύγγραμμα), αλλά και στην πόλη (κινητοποίηση ενάντια στον ερχομό του Ομπάμα), όσο και τη δυνατότητα να παρεμβαίνουν σαν μια αριστερή δύναμη, με διακριτό στίγμα μέσα στις σχολές.

Φαίνεται επίσης, ότι η ΠΚΣ φοβάται την πολιτική αντιπαράθεση, αφού ξέρει οτι αυτή μπορεί να αναδείξει τα πραγματικά χαρακτηριστικά της. Δηλαδή, ότι όσο και αν αυτή προσπαθεί να καμώνεται πως είναι η μόνη ντούρα αριστερή φωνή μέσα στην κοινωνιά, στην ουσία της, κουβαλάει μια αντίληψη προτασεολογίας προς το σύστημα και διαχείρισής του, η οποία περνάει μέσα από κοινοβουλευτικά μονοπάτια και όχι μέσα από το μαζικό λαϊκό κίνημα. Αυτό φαίνεται, από τις προτάσεις νόμου τις οποίες κατεβάζει στα Δ.Σ. των συλλόγων για την ανατροπή της αντιλαϊκής πολιτικής, ή από την πρόταση για το βασικό μισθό, η οποία τώρα που το σύστημα περνάει κρίση, από τα 1400 που ήταν, έγινε 751 κ.α.. Επίσης, να θυμήσουμε ότι ακριβώς επειδή έχει αυτή τη λογική, έφτασε το ’89 να γίνεται ουρά της Ν.Δ. με τη συμμετοχή στην κυβέρνηση Τζαννετάκη-Ζολώτα. Εξαιτίας αυτής της λογικής, μάλιστα έφτανε και στο σημείο να παίρνει θέση ενάντια στο κίνημα. Μερικά τέτοια συμβάντα, ήταν στην εξέγερση του Πολυτεχνείου, όταν βάπτιζε τους φοιτητές της νομικής ως πράκτορες της ΚΥΠ, ή όταν καταδίκαζε το ξεσπάσμα του λαού στις πλατείες τις μέρες που περνούσε το πρώτο μνημόνιο.

Θεωρούμε ότι η άποψη των Αγωνιστικών Κινήσεων, ενοχλεί τόσο πολύ την ΠΚΣ, επειδή είναι μια άποψη, η οποία με συνέπεια υπηρετεί την κατεύθυνση της αντίστασης και της διεκδίκησης έξω από εκλογικές και συνδιαχειριστικές αυταπάτες. Ενοχλεί, γιατί μπορεί να βάλει πραγματικά όρους για τη συγκρότηση μαζικού λαϊκού και φοιτητικού κινήματος. Αυτό, με βάση τα παραπάνω, μπορεί να δημιουργήσει πρόβλημα στην ΠΚΣ που θέλει να βλέπει τους συλλόγους σαν τσιφλίκια της και απλά να κόπτεται πώς θα ενισχυθεί αυτή οργανωτικά για να καλέσει τον κόσμο στη «μάχη των μαχών» ... τις επόμενες εκλογές, για να ενισχυθεί το ΚΚΕ στη Βουλή. Εμείς, πάντως, από μεριά μας ξεκαθαρίζουμε ότι τέτοιες κινήσεις δεν μας πτωούν, ούτε μας τρομοκρατούν, αλλά μας ατσαλώνουν για να παλέψουμε με μεγαλύτερη υπομονή και επιμονή την άποψη μας.
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Θεατρική Σκηνή Καρδίτσας: «η δύναμη του σκότους»

0
Να μιλήσει κανείς για θέατρο δεν είναι εύκολο πράγμα. Πολύ περισσότερο για Τολστόι. Ακόμα πιο δύσκολο είναι να καταπιαστείς με έννοιες όπως πίστη, συνείδηση, ηθική, θρησκεία κ.ά. Και όταν μια θεατρική παράσταση γίνεται ερέθισμα για να σκεφτείς, να προβληματιστείς, να μιλήσεις για όλα αυτά, είτε θετικά είτε αρνητικά, με τις συμφωνίες ή τις διαφωνίες σου, με τις αντιρρήσεις και τις κριτικές σου, τότε σαφώς και η παράσταση κατάφερε τον σκοπό της. Μια τέτοια πετυχημένη παράσταση είναι και «η δύναμη του σκότους» του Λ. Τολστόι που παρουσιάζεται φέτος, κάθε σαββατοκύριακο, στην Θεατρική Σκηνή Καρδίτσας. 

Κεντρικός ήρωας ο Νικήτας, ένας νεαρός, κομψός και αδίστακτος χαροκόπος, παραγιός στη φάρμα του μεσόκοπου και άρρωστου Πιότρ. Άλλοτε, είχε αποπλανήσει μια μικρή ορφανή. Τώρα, είναι εραστής της δεύτερης γυναίκας του αφεντικού του, της όμορφης και μικροπαντρεμένης Ανίσυα. Η δαιμονική, άπληστη και υποχθόνια μητέρα του Νικήτα, πείθει την Ανίσυα να φαρμακώσει τον άνδρα της ώστε να τον κληρονομήσει και να χαρεί ελεύθερα τον έρωτά της με τον Νικήτα. Το σχέδιο πετυχαίνει, όμως ο ακόρεστος Νικήτας, μετά το γάμο του με την Ανίσυα, ξεπλανεύει την δεκαεξάχρονη Ακουλίνα, προγονή της Ανίσυα, που φέρνει στον κόσμο ένα παιδί. Και η δαιμονική Ματριόνα, η μητέρα του Νικήτα, ξανακάνει την εμφάνισή της: το παιδί πρέπει να πεθάνει και η Ακουλίνα να παντρευτεί έναν βολικό γείτονα. Ματριόνα και Ανίσυα πείθουν τον Νικήτα που
σκοτώνει το παιδί του και το παραχώνει στο κελάρι. Αλλά τα κλάματα του βρέφους τον κυνηγάνε αδιάκοπα, πίνει και μεθάει, σκέφτεται να κρεμαστεί και, τελικά, στο γάμο της πρόσκαιρης ερωμένης του Ακουλίνα, μπροστά στους συγχωριανούς του, ομολογεί το έγκλημά του, μετανοεί και ικετεύει τον Ιησού Χριστό για συγχώρεση… Είναι εδώ που ο δραματουργός Τολστόι υποτάσσεται στον κατηχητή Τολστόι, που γίνεται ιεραπόστολος και προφήτης του Τολστοϊσμού… Άλλωστε, ως πρότυπο στη «δύναμη του σκότους» προβάλλεται ο Ακίμ, ο πατέρας του Νικήτα, ένας πάμπτωχος, καλοκάγαθος και θρησκόληπτος χωριάτης που είναι ικανοποιημένος γιατί βρήκε μια «καλή δουλειά» στην πόλη, να καθαρίζει βόθρους…

Για να αποφύγουμε τα «δύσκολα» ας καταφύγουμε στον Λένιν. Ο μεγάλος επαναστάτης και – σχετικά – σύγχρονος του συγγραφέα, εκτιμά βαθειά το μεγάλο ταλέντο του Τολστόι, αλλά ταυτόχρονα μιλάει και για τις σκιερές πλευρές του έργου του: «Η κριτική του Τολστόι δεν είναι καινούργια. Δεν είπε τίποτα που να μην είχε ειπωθεί πολύ πριν από αυτόν (…) Ο Τολστόι μένει με την άποψη του πατριαρχικού, του αφελή αγρότη, την ψυχολογία του οποίου και μεταφέρει (…) Κρίνει αφηρημένα, παραδέχεται μόνο την άποψη των «αιώνιων» αληθειών της θρησκείας, χωρίς να καταλαβαίνει πως η άποψη αυτή είναι η ιδεολογική μόνο αντανάκλαση του παλιού («αναποδογυρισμένου») συστήματος, του δουλοπαροικού συστήματος (…) Τα κριτικά στοιχεία της διδασκαλίας του Τολστόι μπορούσαν κάποτε να ήταν ωφέλιμα στην πράξη για μερικά στρώματα του πληθυσμού, παρά τα αντιδραστικά και ουτοπικά χαρακτηριστικά του Τολστοϊσμού (…) Οι αντιφάσεις στα έργα, στις αντιλήψεις, στις θεωρίες, στη σχολή του Τολστόι είναι πραγματικά χτυπητές. Από τη μια μεριά, ένας μεγαλοφυής λογοτέχνης που έδωσε όχι μόνο απαράμιλλες εικόνες της ρώσικης ζωής, αλλά και πρώτης τάξης έργα της παγκόσμιας λογοτεχνίας. Από την άλλη μεριά, ένας ζηλωτής του Χριστού. Από την μια μεριά μια εξαιρετικά ισχυρή, πηγαία και ειλικρινής διαμαρτυρία ενάντια στην κοινωνική ψευτιά και απάτη, αμείλικτη κριτική στην καπιταλιστική εκμετάλλευση, αποκάλυψη όλου του βάθους των κοινωνικών αντιθέσεων, της αθλιότητας, της αποκτήνωσης και των βασάνων των μαζών. Από την άλλη το φανατικό κήρυγμα της «μη αντίστασης στο κακό» με τη βία, προπαγάνδιση ενός από τα πιο ποταπά πράγματα που υπάρχουν στον κόσμο: της θρησκείας (…) Στις μέρες μας κάθε απόπειρα εξιδανίκευσης της διδασκαλίας του Τολστόι, δικαίωσης της «μη αντίστασής» του, της προσφυγής του στο «Πνεύμα», των εκκλήσεών του για «ηθική αυτοτελειοποίηση», της θεωρίας του για «συνείδηση» και γενική «αγάπη», του κηρύγματός του για ασκητισμό και μυστικοπάθεια κλπ, προκαλούν την πιο άμεση και πιο μεγάλη ζημιά (…) Το προλεταριάτο θα εξηγήσει στις μάζες των εργαζόμενων και των εκμεταλλευόμενων τη σημασία της κριτικής του Τολστόι για το κράτος, την εκκλησία, την ατομική ιδιοκτησία γης όχι για να περιοριστούν οι μάζες στην αυτοτελειοποίηση και τους αναστεναγμούς για μια υποφερτή ζωή, αλλά για να σηκωθούν και να καταφέρουν ένα καινούργιο χτύπημα ενάντια στην τσαρική μοναρχία και στην τσιφλικάδικη γαιοκτησία (…) Το προλεταριάτο θα εξηγήσει στις μάζες την κριτική του Τολστόι για τον καπιταλισμό, όχι για να περιοριστούν οι μάζες σε κατάρες κατά του κεφαλαίου και της εξουσίας του χρήματος, αλλά για να μάθουν σε κάθε βήμα της ζωής τους και της πάλης τους να στηρίζονται στις τεχνικές και κοινωνικές κατακτήσεις του καπιταλισμού, να μάθουν να συσπειρώνονται στην ενιαία στρατιά των εκατομμυρίων σοσιαλιστών αγωνιστών που θα ανατρέψουν τον καπιταλισμό και θα δημιουργήσουν τη νέα κοινωνία, όπου δεν θα υπάρχει εξαθλίωση του λαού και εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο (…) Είναι το προλεταριάτο η τάξη εκείνη που ο Τολστόι δεν κατάλαβε την σημασία της και που είναι η μόνη ικανή να συντρίψει τον παλιό κόσμο που μισούσε ο Τολστόι».

«Η δύναμη του σκότους» γράφτηκε το 1886. Τα αποσπάσματα του Λένιν είναι από άρθρα του για τον Τολστόι που γράφτηκαν στη τριετία 1908-1911 (*). Πάνω από ένα αιώνα μετά, αυτός ο «διάλογος» Λένιν-Τολστόι, αυτή η πάλη του ορθολογισμού ενάντια στην θρησκοληψία, τον ιδεαλισμό και τη μεταφυσική κάθε άλλο παρά έχει λήξει. Η παράσταση της Θεατρικής Σκηνής Καρδίτσας έρχεται να μας το θυμίσει, έστω και «από την ανάποδη». Και μόνο για αυτό αξίζει.
(*) εφημερίδες: «Νας Πούτ» (28 Νοέμβρη 1910), «Ραμπότσαγια Γκαζέτα» (18/31 Αυγούστου 1910), «Ζβεζντά» (22 Γενάρη 1911), «Σοτσιάλ-Ντεμοκρατ» (16/29 Νοέμβρη 1910) και «Προλετάρι» (11/24 Σεπτέμβρη 1908) όπως περιλαμβάνονται στη συλλογή άρθρων του Β.Ι.Λένιν που εκδόθηκε από τη Σύγχρονη Εποχή με τίτλο «Για τον Τολστόι» (Αθήνα 1985).
ΣΚ
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΑΘΗΝΑ: Συγκέντρωση διαμαρτυρίας για το θάνατο της 42χρονης εργαζόμενης

0
Το σύστημά τους δολοφονεί!

Καμία ανοχή στην καθημερινή εργασιακή βαρβαρότητα!

Με αφορμή το θάνατο της εργαζόμενης
από έκρηξη σε φαστ-φουντ της αλυσίδας Έβερεστ,
η Ταξική Πορεία καλεί σε συγκέντρωση διαμαρτυρίας
το Σάββατο 3 Δεκέμβρη στις 12:00 το μεσημέρι
στην Πλατεία Βικτωρίας
(3ης Σεπτεμβρίου & Χέυδεν)
απέναντι από το σημείο της έκρηξης.


ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Συγκέντρωση στη Θεσσαλονίκη με αφορμή το θάνατο της εργαζόμενης στα Έβερεστ

0

ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ: ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ

ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΤΟΥΣ ΔΟΛΟΦΟΝΕΙ!

ΚΑΜΙΑ ΑΝΟΧΗ ΣΤΗΝ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΕΡΓΑΣΙΑΚΗ ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑ!

Η Ταξική Πορεία και η Πρωτοβουλία Νέων Εργαζομένων και Ανέργων, καλούν σε συγκέντρωση διαμαρτυρίας για τον θάνατο της 42χρονης εργαζόμενης

Το Σάββατο στις 10:30 στη διασταύρωση των οδών Τσιμισκή και Ικτίνου- απέναντι από κατάστημα της αλυσίδας Έβερεστ.
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Καταγγελία για τη δίωξη της φοιτήτριας μέλους της ΚΝΕ στο Κιλκίς

5
ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΕΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ
Ν. ΚΙΛΚΙΣ

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ-ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ

Οι ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΕΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ ν. Κιλκίς καταγγέλλουν σε όλους τους συναδέλφους,-ισσες την απαράδεκτη και προκλητική στάση του Διευθυντή του 2ου ΓΕ.Λ Κιλκίς, ο οποίος κάλεσε την αστυνομία προκειμένου να εμποδίσει το μοίρασμα προκήρυξης έξω από το σχολείο.
Την προκήρυξη της Συντονιστικής Επιτροπής Μαθητών μοίραζε μέλος της ΚΝΕ και αφορούσε την κινητοποίηση που γινόταν εκείνη τη μέρα στα σχολεία όλης της χώρας. Αμέσως μετά από την ενέργεια του εν λόγω Διευθυντή η Αστυνομία συνέλαβε την κοπέλα με την κατηγορία της «απόπειρας διατάραξης οικιακής ειρήνης»!! και την παρέπεμψε σε εισαγγελέα, ο οποίος όρισε τακτική δικάσιμο για τις 2 του Δεκέμβρη.
Τέτοιες ενέργειες και πρακτικές στοχεύουν στην ποινικοποίηση της διακίνησης ιδεών και στην τρομοκράτηση των μαθητών και του λαού, ώστε να μην κινητοποιούνται και να μην αντιστέκονται στην αντιλαϊκή πολιτική. Αποτελούν έκφραση της ολοένα και πιο έντονης τρομοκρατικής-κατασταλτικής πολιτικής του συστήματος και ως τέτοιες πρέπει να καταγγελθούν έμπρακτα και αποφασιστικά από το μαθητικό και το λαϊκό κίνημα. Ένα κίνημα αλληλεγγύης και συμπαράστασης στη συλληφθείσα που πρέπει να αναπτυχθεί και να απαιτήσει την αθώωσή της!!!
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

KK Ινδίας (Μαρξιστικό): Δάκρυα για τον Φιντέλ - Σφαίρες για την Ατζίθα. ΝΕΑ ΣΦΑΓΗ ΜΑΟΪΚΩΝ ΣΤΗΝ ΙΝΔΙΑ

0
Να καταδικάσουμε την εν ψυχρώ δολοφονία των δύο μαοϊστών από την κυβέρνηση της Κεράλα που έχει επικεφαλής το ΚΚΙ (Μαρξιστικό)! Όλες οι “ανταλλαγές πυροβολισμών” είναι σκηνοθετημένες! Να ενωθούμε ενάντια στο σοσιαλφασισμό! Να ενωθούμε για να συντρίψουμε το βραχμανιστικό ινδουιστικό καθεστώς!

Ενώ η αποτρόπαια σφαγή στο Μαλκανγκίρι είναι ακόμα πρόσφατη στη μνήμη μας, ενώ στο Μπομπάλ δεν έχει ακόμα στεγνώσει το αίμα των οχτώ υπόδικων ακτιβιστών των SIMI (σ.parapoda: Φοιτητών Ισλαμικού Κινήματος Ινδίας, οι οποίοι δολοφονήθηκαν ενώ δραπέτευαν από τις κεντρικές φυλακές του Μποπάλ στις 31 Οκτώβρη), σε ένα ακόμα περιστατικό σκηνοθετημένης “ανταλλαγής πυροβολισμών”, δύο μαοϊστές, η Ατζίθα (σ.parapoda: ψευδώνυμο Κάβερι, μέλος της Επιτροπής Κεράλα του ΚΚΙ(Μαοϊκού)) και ο Κούπου Ντεβράι (σ.parapoda: ψευδώνυμο Καπουσάμι, μέλος της Κ.Ε. του ΚΚ Ινδίας (Μαοϊκού) και επικεφαλής της Ειδικής Αντάρτικης Ζώνης των Δυτικών Γκατ του κόμματος), δολοφονήθηκαν βίαια από την (διαβόητη αντιαντάρτικη μονάδα στην Κεράλα) “Αστραπή” (“Thunderbolt”) υπό τις εντολές της δήθεν “αριστερής” κυβέρνησης του Πιναράι Βιτζεϊγιάν του ΚΚΙ(Μαρξιστικού) στο δάσος του Νιλαμπούρ στην περιφέρεια Μαλαπουράμ στη βόρεια Κεράλα στις 25 Νοέμβρη. Το μέγεθος της δίψας του ΚΚΙ(Μ) για βάρβαρη κρατική εξουσία και το μίσος του προς τους λαϊκούς αγωνιστές ξεκάθαρα αντανακλάται στα πτώματα των δύο νεκρών άοπλων μαοϊστών, της Ατζίθα (19 τραύματα από σφαίρες) και του Κούπου Ντεβράι (11 τραύματα από σφαίρες), των οποίων τα άψυχα κορμιά κείτονταν αφύλαχτα για πάνω από 30 ώρες.

Τα άψυχα σώματα των δύο μαοϊστών, Κούπου Ντεβράι (Καπουσάμι) και Ατζίθα (Κάβερι)

Σύμφωνα με την αστυνομία της Κεράλα και τον Αρχηγό της, Ντεμπεσκουμάρ Μπέχρα, λίγο αφότου παρατήρησαν κάποια κίνηση στο δάσος Καρουλάι, οι ένοπλες δυνάμεις (αστυνομία και “Αστραπή”) έφτασαν επί τόπου κατά τις 12 το βράδι. Όπως πάντα, ισχυρίστηκαν ότι άρχισαν να πυροβολούν αφότου οι μαοϊστές άνοιξαν πυρ.

Ωστόσο, η απουσία οποιουδήποτε όπλου που μπορεί να επιφέρει το θάνατο από πλευράς των σκοτωμένων μαοϊστών και η απουσία ακόμα και του μικρότερου τραυματισμού της αντιαντάρτικης ομάδας έχουν θέσει υπό πλήρη αμφισβήτηση το όλο αφήγημα. Επιπροσθέτως, οι ιατροδικαστικές εκθέσεις ξεκάθαρα αποκαλύπτουν ότι το αφήγημα της αστυνομίας περί ανταλλαγής πυροβολισμών και ένοπλης σύγκρουσης είναι ένα ψέμα, καθώς τα πτώματα τρυπήθηκαν παντού με σφαίρες που ρίχτηκαν εξ επαφής, δηλαδή, από μια μικρή απόσταση. Για να καλύψει αυτή την εν ψυχρώ δολοφονία, η αστυνομία δεν επέτρεψε καν στους συγγενείς των σκοτωμένων, σε αγωνιστές για την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, ακόμα και ΜΜΕ, να προσεγγίσουν το χώρο όπου δήθεν έλαβε η “σύγκρουση”. Μετά τη σκηνοθετημένη σύγκρoυση του Βαργκέζε το 1970, αυτό είναι το δεύτερο περιστατικό μίας τέτοιας θρασύτατης δολοφονίας, και μάλιστα, αυτή τη φορά, από μια κυβέρνηση με επικεφαλής ένα κόμμα που πρόδωσε το λαϊκό κίνημα εδώ και καιρό για να δώσει τα χέρια με τα πρακτορεία των αρχουσών τάξεων. Αποτελεί μακάβρια ειρωνία ότι το ίδιο το ΚΚΙ(Μ) οργάνωσε αυτή την εν ψυχρώ δολοφονία, παραβιάζοντας όλους τους δημοκρατικούς κανόνες, την παραμονή της 22ης επετείου από τη δολοφονία από την αστυνομία της Κεράλα 5 αγωνιστών του ΚΚΙ(Μ) στο Κουθουπαράμπου. Αυτές ακριβώς οι δυνάμεις χύνουν κροκοδείλια δάκρυα και καταγγέλουν την σκηνοθετημένη σύγκρουση του Μποπάλ, τη βάρβαρη δολοφονία και λιντσάρισμα μουσουλμάνων και Νταλίτ, και, από την άλλη, ωμά ασκούν βάρβαρη κρατική βία ενάντια στον αγωνιζόμενο λαό.

Οι οικογένειες των δύο αγωνιστών αρνήθηκαν να παραλάβουν τα πτώματα και, μαζί με φοιτητές και ακτιβιστές ανθρωπίνων δικαιωμάτων, διοργάνωσαν μια δυναμική διαμαρτυρία μπροστά από το νεκροτομείο του Ιατρικού Κολλεγίου του Κοζικόντε. Η αντιλαϊκή αστυνομία της Κεράλα, η οποία δεν έκανε καμία δήλωση μετά τις ιατροδικαστικές εκθέσεις, έσπευσε να συλλάβει τους διαδηλωτές. Ωσάν να μην έφταναν όλα αυτά, ένας επιφανής ακτιβιστής, ο Κομ Ραβούνι, από το Ποράτομ, συνελήφθη και δικάζεται υπό τον (σ.parapoda: “αντιτρομοκρατικό) Νόμο περί Πρόληψης Παράνομων Δραστηριοτήτων (UAPA). Νωρίτερα αυτό το μήνα, η αστυνομία της Κεράλα είχε συλάβει τους Σαντολάλ, Τζάθου και Γκίθου βάσει του UAPA επειδή κολλούσαν αφίσες υπέρ της αποχής από τις εκλογές. Καταδικάζουμε τη σύλληψη αυτών των αγωνιστών με βάση ψεύτικες κατηγορίες και απαιτούμε την άμεση απελευθέρωσή τους.


Αυτή η ειδεχθής επίθεση έχει εγείρει ενδιασμούς διαφόρων πλευρών, όπως η δικαιοσύνη, όπου παραγγέλθηκε μία δικαστική διερεύνηση, από τον επικεφαλής του ανωτάτου δικαστηρίου, Ρ. Μ. Λόντα, ο οποίος δήλωσε ότι η προαγωγή των εμπλεκόμενων στο επεισόδιο μπάτσων μπορεί να λάβει χώρα μετά την ύπαρξη έκθεσης για το συμβάν, ενώ η επιτροπή ανθρωπίνων δικαιωμάτων της Κεράλα έβγαλε ανακοίνωση ζητώντας από το Γενικό Διευθυντή της Αστυνομίας της Κεράλα να υποβάλει έκθεση για τη “σύγκρουση” εντός δύο εβδομάδων. Άλλα κόμματα, όπως το ΚΚΙ, έχουν εγείρει ενδοιασμούς και καταδικάσει αυτό το εξαιρετικά τρομακτικό γεγονός. Αυτό το περιστατικό είναι μια ξεκάθαρη αντανάκλαση του ταξικού χαρακτήρα του ΚΚΙ(Μ), το οποίο γελοιωδώς ισχυρίζεται ότι ηγείται μιας “Δημοκρατικής” κυβέρνησης στην Κεράλα. Στο όνομα της καταπολέμησης των Μαοϊστών, η σημερινή κυβέρνηση του Αριστερού Δημοκρατικού Μετώπου ακολουθεί τα βήματα της προηγηθείσας κυβέρνησης του Ενιαίου Δημοκρατικού Μετώπου για την επέκταση της Επιχείρησης Πράσινο Κυνήγι στα Δυτικά Γκατ, μία από τις μεγαλύτερες εστίες βιοποικιλότητας στον κόσμο, ώστε να παραδώσει αυτή την περιοχή στις μεγάλες επιχειρήσεις. Δίνοντας τα χέρια με τα συμφέροντα των βραχμανικών αρχουσών τάξεων κεντρικά, η σημερινή κυβέρνηση του Αριστερού Δημοκρατικού Μετώπου με επικεφαλής του ΚΚΙ(Μ) βάρβαρα ασκεί τις αντιλαϊκές της πολιτικές λεηλασίας και ληστείας για την κατασκευή φραγμάτων, Ειδικών Οικονομικών Ζωνών, μεγάλων βιομηχανιών, ενώ οποιοσδήποτε αντιστέκεται σε αυτό, χαρακτηρίζεται Μαοϊστής και συλλαμβάνεται ή αντιμετωπίζει την απειλή της βίαιης δολοφονίας από τους δολοφόνους της “Αστραπής”.

Ο Πιναράι Βιτζεϊγιάν, στέλεχος του «Κ»Κ Ινδίας (Μαρξιστικού) και πρωθυπουργός της Πολιτείας της Κεράλα

Ως Ένωση Δημοκρατικών Φοιτητών καταδικάζουμε απερίφραστα την εν ψυχρώ δολοφονία των Μαοϊστών ηγετών Ατζίθα και Κούπου Ντεβράι από την κυβέρνηση της Κεράλα που έχει επικεφαλής το ΚΚΙ(Μ). Καταδικάζουμε επίσης την αντιλαϊκή επίθεση με επικεφαλής την κυβέρνηση του ΚΚΙ(Μ) στην Κεράλα. Είναι μόνο το επαναστατικό κίνημα των πλέον καταπιεσμένων, οι επαναστατικές μάζες αυτής της χώρας που παλεύουν για τη γη, την αξιοπρέπεια και το βιοπορισμό τους, αυτές που μπορούν να τερματίσουν τέτοιες αδίστακτες διψασμένες για εξουσία δυνάμεις που προσπαθούν να συντρίψουν τους λαϊκούς αγώνες και συνεργάζονται ξεδιάντροπα με τις επιθετικές, σοβινιστικές, βραχμανιστικές ινδουϊστικές φασιστικές δυνάμεις στο πηδάλιο της εξουσίας.

Ένωση Δημοκρατικών Φοιτητών (DSU) – Ινδία


Το κείμενο το πήραμε από το πάρα πόδα, ο τίτλος είναι δικός μας.
Το πρωτότυπο στα αγγλικά δημοσιεύτηκε εδώ: http://dazibaorojo08.blogspot.gr/
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Εθνικό Τυπογραφείο: μια απεργία που κέρδισε προτού ξεκινήσει

0
H αξιολόγηση δομών και τα νέα οργανογράμματα στο δημόσιο εξαγγέλλονται από όλες τις μνημονιακές κυβερνήσεις. Με άλλοθι το δήθεν νοικοκύρεμα του δημοσίου, στην πραγματικότητα χρησιμοποιήθηκαν και χρησιμοποιούνται ως απειλή για τους εργαζόμενους, ως δούρειος ίππος για κατάργηση οργανικών θέσεων και απολύσεις. Τον Οκτώβριο του 2014, κατ’ εντολή της τρόικας, άλλαξαν οι οργανισμοί όλων των υπουργείων και κόπηκαν οι οργανικές μονάδες κατά 40% σε όλο το δημόσιο. Αυτό διαφημίστηκε ως μέγιστη μεταρρύθμιση. Το ενδιαφέρον όμως είναι ότι δυο χρόνια μετά, σαν να μη συνέβη τίποτα, η τρόικα και η κυβέρνηση συζητούν και πάλι την «αναδιοργάνωση των διοικητικών υπηρεσιών και τον εξορθολογισμό των διοικητικών διαδικασιών».

Και η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, λοιπόν, άξιος συνεχιστής των προκατόχων της, δια στόματος του πρώην υπουργού εσωτερικών και διοικητικής ανασυγκρότησης Χρ. Βερναρδάκη, έχει ήδη εξαγγείλει τη δική της «αναδιοργάνωση του δημοσίου». Ζητάει νέους οργανισμούς πριν ακόμα προλάβουν να εφαρμοστούν πλήρως και σε όλο το δημόσιο αυτοί της προηγούμενης. Για πολλοστή φορά, ούτε λίγο ούτε πολύ, προαναγγέλλονται μειώσεις οργανικών δομών, καταργήσεις και συγχωνεύσεις υπηρεσιών, ειδικοτήτων και κλάδων, γιατί όχι και οργανικών θέσεων. Το νομοσχέδιο για την κινητικότητα αυτό το έδαφος ετοιμάζει.

Μέσα σε αυτό το κλίμα ανασφάλειας, οι εργαζόμενοι στο Εθνικό Τυπογραφείο διαπίστωσαν ότι στο εν λόγω νομοσχέδιο, που κατατέθηκε στη Βουλή στις 18 Νοεμβρίου, και συγκεκριμένα στο άρθρο 41, συμπεριλήφθηκε τροποποίηση του Οργανισμού του Εθνικού Τυπογραφείου.

Στις λίγες γραμμές ενός άρθρου, καταργούνταν 4 διευθύνσεις και 11 τμήματα χωρίς καμία επιπλέον αναφορά, πόσο μάλλον για την τύχη των υπαλλήλων τους. Δεδομένου ότι οι τρεις εξ αυτών ήταν παραγωγικές διευθύνσεις που απασχολούν, από τη φύση τους, την πλειοψηφία του προσωπικού του Εθνικού Τυπογραφείου και μεταξύ αυτών και οι δυο μοναδικές διευθύνσεις της απογευματινής βάρδιας, προκλήθηκε μεγάλη ανησυχία στο προσωπικό για το μέλλον της δουλειάς του. Γνωρίζοντας δε ότι στη σχετική εγκύκλιο του πρώην υπουργού Χρ. Βερναρδάκη προβλέπεται η μεταφορά στο κεντρικό υπουργείο των τριών υποστηρικτικών διευθύνσεων (διοικητικού, οικονομικού, πληροφορικής), που όμως δεν φαινόταν να αγγίζονται από αυτή την τροποποίηση, η ανησυχία ανέβηκε κατακόρυφα.

Σε μια από τις πιο ζωντανές γενικές συνελεύσεις των τελευταίων ετών, στην οποία συμμετείχε σχεδόν όλο το προσωπικό, αποφασίστηκε ομόφωνα η κήρυξη 48ωρης απεργίας την Τρίτη και Τετάρτη 22-23/11 και συμμετοχή στην 24ωρη απεργία στο δημόσιο την Πέμπτη 24/11, με αίτημα την απόσυρση του άρθρου 41. Όπως ήταν αναμενόμενο, από τα πυρά των εργαζομένων δεν μπόρεσε να ξεφύγει ούτε ο Ειδικός Γραμματέας, ο πολιτικός προϊστάμενος της υπηρεσίας και κύριος εκφραστής της πολιτικής της κυβέρνησης, που θεωρήθηκε εμπνευστής και εισηγητής της πρότασης τροποποίησης και ζητήθηκε η απομάκρυνσή του.

Ταυτόχρονα το ζήτημα τέθηκε στην Ομοσπονδία Συλλόγων Υπουργείου Εσωτερικών, Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης, με αποτέλεσμα την προκήρυξη 48ωρης απεργίας για όλο το προσωπικό των υπουργείων εσωτερικών, διοικητικής ανασυγκρότησης και μεταναστευτικής πολιτικής. Κάλυψε με αυτό τον τρόπο πλήρως και τον Σύλλογο Προσωπικού του Εθνικού Τυπογραφείου.

Ωστόσο, πριν ακόμα ξεκινήσει η απεργία και λίγες μόλις ώρες μετά την προκήρυξή της, η νυν υπουργός διοικητικής ανασυγκρότησης Ο. Γεροβασίλη επικοινώνησε με τον Σύλλογο Προσωπικού Εθνικού Τυπογραφείου, ανακοινώνοντας ότι θα αποσύρει τη συγκεκριμένη διάταξη από το νομοσχέδιο. Είναι φανερό ότι η προοπτική απεργίας στο Εθνικό Τυπογραφείο, έναν χώρο νευραλγικό για την προώθηση της κυβερνητικής πολιτικής, θα προκαλούσε έναν επιπλέον πονοκέφαλο που η κυβέρνηση δεν ήθελε με τίποτα, εν όψει προαπαιτούμενων και εν μέσω διαπραγμάτευσης.

Η συγκεκριμένη εξέλιξη επιβεβαιώνει πως όταν οι εργαζόμενοι κινούνται μαζικά και αποφασιστικά, με στοχευμένα αιτήματα και συγκρότηση, μπορούν να έχουν αποτέλεσμα. Η μαζική προς τα έξω απεύθυνση και η συσπείρωση με άλλους εργαζόμενους αναδεικνύονται επίσης σε πολύ καθοριστικούς παράγοντες στην έκβαση ενός αγώνα. Παρ' όλη τη νίκη τους, οι εργαζόμενοι στο Εθνικό Τυπογραφείο γνωρίζουν πολύ καλά ότι δεν πρέπει να επαναπαυθούν γιατί το ζήτημα δεν έχει κλείσει. Η επιδίωξη όλων των κυβερνήσεων για μείωση του μισθολογικού κόστους και συρρίκνωση του δημοσίου παραμένει. Το έχουν κιόλας βιώσει δυο φορές, όταν στο παρελθόν είχε τεθεί ξανά το ζήτημα της διάσπασης-διάλυσης του Εθνικού Τυπογραφείου και κατάφεραν και πάλι με απεργιακές κινητοποιήσεις να το αποτρέψουν, υποστηρίζοντας το αδιαίρετο της υπηρεσίας και εν τέλει τη δουλειά τους.
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

1 Δεκ 2016

Το σύστημά τους δολοφονεί! Καμία ανοχή στην καθημερινή εργασιακή βαρβαρότητα!

0

Μια εργαζόμενη γυναίκα, 42 χρονών, με δύο ανήλικα παιδιά, έχασε τη ζωή της σήμερα στην έκρηξη που έγινε στο υπόγειο του φαστ-φουντ της Πλατείας Βικτωρίας όπου δούλευε ως λογίστρια.

Μια ακόμη ανθρωποθυσία στο βωμό της λεγόμενης «αγοράς εργασίας». Εκεί που η ζωή του εργαζόμενου θεωρείται «κόστος» και ο θάνατός του «παράπλευρη απώλεια». Εκεί που η ζωή του εργαζόμενου τιμάται όλο και λιγότερο, όπως μαρτυρά και η καθοδική πορεία των μισθών. Εκεί που η ζωή του εργαζόμενου πρέπει να υποτάσσεται στα συμφέροντα της επιχείρησης και της «ανταγωνιστικότητας», δηλαδή της κεφαλαιοκρατίας, όπως μαρτυρούν και οι κυβερνητικές «αντιπροτάσεις» στη διαπραγμάτευση-παρωδία με ΕΕ-ΔΝΤ. Εκεί που ισοπεδώνονται και τα τελευταία ψήγματα εργατικών δικαιωμάτων.

Είναι προκλητική κοροϊδία, λοιπόν, να μιλάει αυτή η κυβέρνηση για μέτρα ασφαλείας και ένταση των ελέγχων, όταν η ίδια συμβάλλει καθημερινά στην απαξίωση της εργατικής δύναμης και στην επέκταση του εργασιακού μεσαίωνα. Όταν προκλητικά αποκαλεί «παραγωγικές δυνάμεις» τον ΣΕΒ και τις εργοδοτικές ενώσεις, αυτούς δηλαδή που ζουν σε βάρος αυτών που πραγματικά παράγουν, δηλαδή των εργαζομένων.

Στα υπόγεια, στα γιαπιά, στα λατομεία, στο τιμόνι, στα εργοτάξια, όλο και πιο συχνά, το ισχνό μεροκάματο πληρώνεται με αίμα, με ανθρώπινες ζωές χαμένες ή σακατεμένες. Και η λίστα της οργής και της θλίψης μακραίνει συνεχώς. Μόνο που αυτή η οργή και αυτή η θλίψη πρέπει να μετατραπούν σε οργανωμένη δράση, σε οργανωμένη αντίσταση στη βαρβαρότητα του συστήματος και διεκδίκηση ανθρώπινων συνθηκών ζωής και δουλειάς.

Γιατί την ανθρώπινη ζωή, τη ζωή του εργάτη, του άνεργου, του μετανάστη, του πρόσφυγα, δεν θα την υπερασπιστούν οι εκμεταλλευτές της. Θα την υπερασπιστούν οι ίδιοι οι εργάτες, οι άνεργοι, οι μετανάστες, οι πρόσφυγες. Από κοινού. Ενάντια στον κοινό τους εχθρό: τον καπιταλισμό, το σύστημα της εκμετάλλευσης και της καταπίεσης.

Γιατί η άτυχη γυναίκα που έχασε τη ζωή της από την έκρηξη της φιάλης υγραερίου σ’ ένα υπόγειο της Πλατείας Βικτωρίας, στην πραγματικότητα δεν είχε τίποτε να χωρίσει με την άτυχη γυναίκα-πρόσφυγα που έχασε πριν λίγες μέρες τη ζωή της, μαζί με το εγγονάκι της, από μια έκρηξη σ’ ένα αντίσκηνο σε στρατόπεδο συγκέντρωσης στη Μυτιλήνη.
  • Μόνο με τους αγώνες μας μπορούμε να υπερασπιστούμε τις ζωές και τα δικαιώματά μας!
  • Μαζικός αγώνας για ανθρώπινες συνθήκες ζωής και δουλειάς!
  • Καμία ανοχή στην καθημερινή εργασιακή βαρβαρότητα!
  • Κανένας στη δουλειά χωρίς τα απαραίτητα μέτρα ασφαλείας!
Πέμπτη 1 Δεκεμβρίου 2016

Ταξική Πορεία
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Η δίκη στο Κιλκίς μας αφορά όλους!

2
Η δίκη που πρόκειται να πραγματοποιηθεί στις 2 Δεκεμβρίου στο Μονομελές Πλημμελειοδικείο Κιλκίς με κατηγορούμενη την φοιτήτρια του μεταπτυχιακού προγράμματος του Τμήματος Πολιτικών Επιστημών του ΑΠΘ και στελέχους της ΚΝΕ, είναι μια ευθεία και επικίνδυνη επίθεση ενάντια στο δικαίωμα της πολιτικής και κοινωνικής δράσης και στα βασικά δημοκρατικά δικαιώματα που κέρδισε ο λαός μας και η νεολαία με πολύχρονους αγώνες!

Στο εδώλιο του κατηγορούμενου στην πραγματικότητα δικάζεται το δικαίωμα της διάδοσης των ιδεών, η συλλογική πάλη, οι πολιτικές και συνδικαλιστικές ελευθερίες, κάθε κάλεσμα για μαζικό αγώνα ενάντια στις πολιτικές που δυναστεύουν τους εργαζόμενους και την νεολαία.

Η χρησιμοποίηση του άρθρου 184 του μετεμφυλιακού Ποινικού Κώδικα δεν είναι ούτε τυχαίο, ούτε μεμονωμένο περιστατικό υπερβάλλοντος ζήλου. Αποτελεί τροχιοδεικτική βολή ενάντια στο μαζικό λαϊκό και συνδικαλιστικό κίνημα, προειδοποίηση για την συνέχεια και ένδειξη της κλιμακούμενης θωράκισης των πολιτικών καταστολής για τις επερχόμενες κοινωνικές αναμετρήσεις.

Αυτή η πρόκληση ως τέτοια πρέπει να αντιμετωπιστεί και να καταγγελθεί μαζικά! Καθώς επίσης και το γεγονός πως γίνεται σε μια περίοδο που η κυβέρνηση ετοιμάζει νέα αντιλαϊκά -αντεργατικά μέτρα σε συμφωνία με ΕΕ και ΔΝΤ και ξέρει πως για να περάσουν θα χρειαστεί να αναβαθμίσει την πολιτική του φόβου και της τρομοκρατίας.

Η κομματική οργάνωση Θεσσαλονίκης του ΚΚΕ(μ-λ) καλεί τα σωματεία, τους συλλόγους και κάθε κοινωνική και συνδικαλιστική συλλογικότητα να καταγγείλουν την δικαστική δίωξη και να στηρίξουν κάθε μαζική κινητοποίηση ενάντια της.


Θεσσαλονίκη
30-11-2016

ΚΟΘ του
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ