23 Ιαν 2018

Θεσσαλονίκη: ενημέρωση για την κρατική τρομοκρατία

Στη χθεσινή διαδήλωση (Δευτέρα 23/01) που πραγματοποιήθηκε για την καταγγελία του εμπρησμού της κατάληψης libertatia από ομάδα φασιστών την Κυριακή, έγιναν 5 συλλήψεις διαδηλωτών. Ενώ στους φασίστες που έκαψαν ένα ολόκληρο κτήριο χωρίς να γνωρίζει κανείς αν υπάρχουν ή όχι άνθρωποι μέσα η αστυνομία έδωσε πλήρη κάλυψη, στην χθεσινή διαδήλωση η αστυνομία έστησε μπλόκο με κλούβες και επιτέθηκε με χημικά.



Οι συλλήψεις αυτές που ακολούθησαν το φασιστικό εμπρησμό της κατάληψης υπάγονται στην πολιτική της φασιστικοποίησης που προωθούν το ντόπιο και ξένο κεφάλαιο και οι εκάστοτε κυβερνήσεις που υπηρετούν κάθε φορά τα συμφέροντά τους. Πολιτική που είναι αναγκαίο συμπλήρωμα της επίθεσης στα δικαιώματα της εργατικής τάξης, του λαού και της νεολαίας, ώστε να καταστέλλει τις αντιστάσεις και να τρομοκρατεί. Εκτός αυτών, δίνουν πράσινο φως για την συνέχιση και αποθράσυνση των φασιστικών επιθέσεων.


Σήμερα οι συλληφθέντες επίκειται να περάσουν από την Εισαγγελία Πρωτοδίκων προκειμένου να τους απαγγελθούν κατηγορίες που δεν έχουν ακόμη γνωστοποιηθεί. Περίπου 200 άτομα βρίσκονται έξω από τα Δικαστήρια για να εκφράσουν την αλληλεγγύη τους. Σύμφωνα με καταγγελίες των συγκεντρωμένων, κάποιοι από αυτούς έχουν υποστεί κακοποίηση.


Κατά την διάρκεια της χθεσινής διαδήλωσης μοιράστηκε η ανακοίνωση του ΚΚΕ(μ-λ) για τις φασιστικές επιθέσεις.
0 ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Εργαζόμενοι νοσοκομείων: η επίθεση ανατρέπεται με πραγματικούς και όχι εικονικούς αγώνες

0
Συνεχίζονται οι κινητοποιήσεις του προσωπικού των νοσοκομείων. Με απόφαση της ΠΟΕΔΗΝ μεθαύριο Πέμπτη υπάρχει το γνωστό σχήμα που καθιέρωσε τα τρία τελευταία χρόνια η απούσα από τις κινητοποιήσεις των προηγούμενων χρόνων ηγεσία της. Έτσι λοιπόν την Πέμπτη 25 Γενάρη για την Αττική υπάρχει 4ωρη στάση 11 το πρωί με 3 το μεσημέρι και συγκέντρωση έξω από το υπουργείο Υγείας ενώ για την υπόλοιπη Ελλάδα ισχύει 24ωρη απεργία! Η Ταξική Πορεία καλεί σε αυτές τις κινητοποιήσεις:

Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΕΠΙΘΕΣΗ ΑΝΑΤΡΕΠΕΤΑΙ ΜΕ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΥΣ ΚΙ ΟΧΙ ΕΙΚΟΝΙΚΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ!

Με συνοπτικές διαδικασίες και χωρίς καθυστερήσεις για «σκληρές διαπραγματεύσεις» η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ εκτελώντας τις εντολές της τρόικας και του κεφαλαίου ψήφισε τα προαπαιτούμενα της 3ης αξιολόγησης. Ένα τερατούργημα πολλών εκατοντάδων σελίδων που εξειδικεύει κι επεκτείνει τα προηγούμενα αντιλαϊκά μέτρα ανοίγοντας το δρόμο για τα επόμενα.

Κορυφαίο ζήτημα αποτελεί το χτύπημα στο δικαίωμα στην απεργία με τη ρύθμιση για απαίτηση πλειοψηφίας 50%+1 των οικονομικά τακτοποιημένων μελών ενός πρωτοβάθμιου σωματείου για να παρθεί απεργιακή απόφαση. Η κυβέρνηση χτυπάει τα σωματεία γιατί ξέρει ότι εκεί μπορούν να δραστηριοποιηθούν, να εκφραστούν και ν’ αποφασίσουν οι εργαζόμενοι, ενώ κλείνει το μάτι στις ανώτερες συνδικαλιστικές ηγεσίες που κυριαρχεί ο εργατοπατερισμός και η συνδιαλλαγή.
  • Όλη η περιουσία του Δημοσίου μπαίνει στο υπερταμείο για να ξεπουληθεί ευκολότερα.
  • Επεκτείνονται οι κατασχέσεις και οι ηλεκτρονικοί πλειστηριασμοί που ισχύουν ήδη για χρέη προς τις τράπεζες και για χρέη προς το Δημόσιο (εφορία, ασφαλιστικά ταμεία κλπ).
  • Μειώνονται τα οικογενειακά επιδόματα σε τρίτεκνους και πολύτεκνους και αυστηροποιούνται τα κριτήρια για την καταβολή τους.
  • Στο στόχαστρο μπαίνει το επίδομα επικίνδυνης και ανθυγειινής εργασίας και ο χαρακτηρισμός επαγγελμάτων ως βαρέων και ανθυγειινών.
  • Αφήνεται ανοιχτό το ενδεχόμενο η μείωση του αφορολόγητου να ισχύσει από 1/1/19 μαζί με την κατάργηση της προσωπικής διαφοράς στις συντάξεις.
Ιδιαίτερα για τους εργαζόμενους στα νοσοκομεία, που χρόνια τώρα προσλήψεις εξαγγέλλονται αλλά δεν πραγματοποιούνται, η εντατικοποίηση θα μεγαλώσει. Οι εργαζόμενοι με ευέλικτες μορφές εργασίας (επικουρικοί, συμβασιούχοι ορισμένου χρόνου, μέσω ΟΑΕΔ και προγραμμάτων, εργολαβικοί και άλλοι) βρίσκονται κυριολεκτικά στον αέρα. Με τα μέτρα που ψηφίστηκαν κλείνει ο δρόμος για τη μονιμοποίηση ή τη μετατροπή των συμβάσεών τους σε αορίστου χρόνου.

Παράλληλα προωθούνται νέοι οργανισμοί που συγχωνεύουν-καταργούν δομές και υπηρεσίες του Δημοσίου, ενώ μετά την επιλογή του στρώματος προισταμένων θα επιχειρηθεί γι’ ακόμη μια φορά η κακόφημη αξιολόγηση.

Συναδέλφισσες, Συνάδελφοι

Η κατάπτυστη συνδικαλιστική ηγεσία (ΓΣΕΕ, ΑΔΕΔΥ, ΠΟΕΔΗΝ κ. ά.) που βοήθησε τρόικα, κεφάλαιο και κυβέρνηση να περάσουν τα νέα βάρβαρα μέτρα, δεν νομιμοποιείται να εμφανίζεται ως εκπρόσωπος των εργαζόμενων γιατί έχει συμβάλει με τις αστικές-ρεφορμιστικές της απόψεις και πρακτικές στην αποσυγκρότηση των συνδικάτων και την υπονόμευση κάθε αγωνιστικού σκυρτίματος των εργαζομένων.

Οι εργαζόμενοι πρέπει να μην υποκύψουμε στους εκβιασμούς και τις πιέσεις τόσο της τρόικας και της κυβέρνησης όσο και της ξεπουλημένης συνδικαλιστικής ηγεσίας. Να οργανώσουμε τον αγώνα μας, σπάζοντας την αντίληψη πως ότι ψηφίζεται δεν αλλάζει, και να απαιτήσουμε-μαζικοποιήσουμε τις Γενικές μας Συνελεύσεις παίρνοντας αποφάσεις αγώνα αντίστασης και διεκδίκησης με στόχο την ανατροπή της αντεργατικής πολιτικής.

Χρειαζόμαστε πραγματικούς, παρατεταμένους και μαζικούς αγώνες και όχι κακόγουστα σόου και ακτιβισμούς που συμβάλλουν στη απογοήτευση και τη μοιρολατρία.
  • ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΕΣ ΑΥΞΗΣΕΙΣ ΣΕ ΜΙΣΘΟΥΣ ΚΑΙ ΣΥΝΤΑΞΕΙΣ!
  • ΜΑΖΙΚΕΣ ΠΡΟΣΛΗΨΕΙΣ ΜΟΝΙΜΟΥ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ! ΜΟΝΙΜΟΠΟΙΗΣΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΕΛΑΣΤΙΚΑ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ!
  • ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ-ΠΕΙΘΑΡΧΗΣΗ-ΧΕΙΡΑΓΩΓΗΣΗ!
  • ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΧΩΡΟΥ ΤΗΣ ΠΕΡΙΘΑΛΨΗΣ ΩΣ ΑΝΘΥΓΕΙΙΝΟΥ ΜΕ Ο,ΤΙ ΑΥΤΟ ΣΥΝΕΠΑΓΕΤΑΙ!
  • ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ, ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΣ ΑΠΟ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΜΟΣ! ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ!
  • ΠΛΗΡΗΣ ΚΑΙ ΔΩΡΕΑΝ ΠΕΡΙΘΑΛΨΗ ΓΙΑ ΟΛΟ ΤΟ ΛΑΟ!
  • ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΤΗΣ ΑΝΤΙΛΑΙΚΗΣ ΚΙ ΑΝΤΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΕΕ, ΔΝΤ, ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ ΚΑΙ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ!

ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΝ ΠΕΜΠΤΗ 25 ΓΕΝΑΡΗ

ΤΑΞΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ


ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Σε Ελλάδα και πΓΔΜ, αγωνιζόμαστε μαζί ενάντια στις εξορύξεις χρυσού.

0
Η συζήτηση που γίνεται αυτή την περίοδο για το όνομα της πΓΔΜ, δεν πρέπει να μας αποπροσανατολίζει από τους πραγματικούς μας αντιπάλους. Αγωνιζόμαστε ενάντια στην Καναδική Eldorado που απειλεί την ακεραιότητα του τόπου μας, και αντίστοιχα οι κάτοικοι της πΠΓΔΜ αγωνίζονται να σώσουν τον τόπο τους από την Καναδική Euromax Resources και άλλες εταιρείες.

Απ’ τη Χαλκιδική, στο Κιλκίς, στη Strumica, οι πολυεθνικές δεν ενδιαφέρονται για τα σύνορα, όπως δεν ενδιαφέρονται για τα δάση και τα νερά. Κοιτάνε μόνο τι υπάρχει κάτω από τη γη και πόσα θα κερδίσουν. Στον αγώνα ενάντια στις πολυεθνικές που λεηλατούν τη γη μας, οι αγωνιζόμενοι άνθρωποι στην Ελλάδα και την πΓΔΜ δεν έχουν τίποτα να χωρίσουν.

Έχουμε ήδη βρεθεί μαζί στους αγώνες και θα ξαναβρεθούμε στους επόμενους, γιατί πιστεύουμε ότι η αλληλεγγύη και η σύνδεση των κινημάτων είναι σημαντική αν θέλουμε να νικήσουμε. Οι μαριονέτες των Καναδών σε κάθε μεριά των συνόρων μπορεί να θέλουν να εμφανίζονται ως πατριώτες και υπερασπιστές του τόπου.

Δεν μας ξεγελούν όμως.

Οι πολυεθνικές τρίβουν τα χέρια τους όταν “σκοτώνονται οι λαοί, για τ’ αφέντη το φαΐ”. Εμείς βάζουμε πάντα απέναντί τους την αλληλεγγύη των κινημάτων και την πραγματική υπεράσπιση του τόπου μας.

Επιτροπή Αγώνα Θεσσαλονίκης ενάντια στην εξόρυξη χρυσού

σκιτσογράφος: John Antóno

http://epitropiagonathessantigold.blogspot.gr/


ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΕΞΩ ΝΑΤΟ - ιμπεριαλιστές απ’ τα ΒΑΛΚΑΝΙΑ

0

Ανάγκη να οικοδομηθεί αντιιμπεριαλιστικό - αντιπολεμικό κίνημα
Ειρήνη - φιλία και αλληλεγγύη με τους γειτονικούς λαούς.

«Η περιοχή και τα ζητήματα που αφορούν τα Δυτικά Βαλκάνια αποτελούν υψηλή προτεραιότητα για την αμερικανική κυβέρνηση» δήλωσε πρόσφατα αμερικανός αξιωματούχος. Όταν οι ιμπεριαλιστές ενδιαφέρονται για μια περιοχή, οι λαοί πρέπει να ανησυχούν. Αυτό φανερώνουν τα καραβάνια των προσφύγων και η διάλυση χωρών, όπως η Λιβύη, το Ιράκ, το Αφγανιστάν, η καταστροφή ολόκληρων περιοχών στη Συρία, η πολύπαθη Μ. Ανατολή αλλά και η μόνιμη αλλά «αφανής» εξόντωση λαών της Αφρικής. Με τραγικά αποτελέσματα και το αίμα τους πλήρωσαν οι λαοί της πρώην Γιουγκοσλαβίας το ενδιαφέρον πρώτα της Γερμανίας και μετά των ΗΠΑ. Χιλιάδες νεκροί, πρόσφυγες και ο διαμελισμός της Γιουγκοσλαβίας ήταν το αποτέλεσμα, προκειμένου το ΝΑΤΟ και οι ΗΠΑ να βάλουν πόδι πολιτικά και στρατιωτικά στην περιοχή.

Στις μέρες μας ο ανταγωνισμός των ΗΠΑ - ΝΑΤΟ - Ε.Ε Ρωσία - Κίνας οξύνεται σε επίπεδο παροξυσμού, οι πολεμικές μηχανές εκσυγχρονίζονται, εξαρτημένες χώρες εκβιάζονται για πλήρη ευθυγράμμιση και στοίχιση στα φιλόπολεμα σχέδια τους, υποδαυλίζονται υπαρκτές και κατασκευασμένες διαφορές, ενθαρρύνονται εθνικισμοί και σωβινισμοί με μοναδικό στόχο την υπηρέτηση των συμφερόντων των ιμπεριαλιστών.

Σ’ αυτή την κατεύθυνση οι ΗΠΑ και κύρια για να στριμώξουν την Ρωσία, βιάζονται να εντάξουν και την Π.Γ.Δ.Μ. στο ΝΑΤΟ επιβάλλοντας και στις δυο χώρες να «τα βρουν» σε σχέση με το όνομα της γειτονικής χώρας. Η όποια «λύση» είναι σίγουρο, ότι θα έχει τη σφραγίδα των ΗΠΑ - ΝΑΤΟ και θα είναι όπλο στα χέρια τους για κάθε χρήση. Είτε «ειρηνικής συνύπαρξης», είτε για να υποδαυλίσουν αλλυτρωτικές κινήσεις και εμπόλεμες συρράξεις.

Όλα τα κόμματα του συστήματος με πρωταγωνιστή την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ που ξεχειλίζει από φιλαοαμερικανική υποταγή αποδέχονται τις επιλογές των ΗΠΑ στην περιοχή.
Αυτή η στάση είναι συνέχεια της μετατροπής της χώρας σε προχωρημένο φυλάκιο των ΗΠΑ-ΝΑΤΟ, της επέκτασης τω βάσεων στη Σούδα, της αναβάθμισης των νατοϊκών στρατηγείων στη χώρα, οι ανακοινώσεις για νέες βάσεις σε άλλες περιοχές, οι στρατηγικές συμμαχίες με Ισραήλ και Αίγυπτο, με Σαουδική Αραβία, και οι δηλώσεις διαθεσιμότητας και ετοιμότητας του Καμένου για συμμετοχή σε πολεμικές επιχειρήσεις, όπου τους ζητηθεί. Η αστική τάξη της χώρας εξαρτημένη και υποτελής διαχρονικά στηρίζει την ύπαρξη της στην ξένη «προστασία» και πρόθυμα παραδίδει τη χώρα και το λαό στους ιμπεριαλιστές προκείμενου να κάνει μπίζνες στο Αιγαίο ή στα Βαλκάνια ή να αρπάξει «κανένα κοκαλάκι» απ’ τη λεία των ιμπεριαλιστών.

Όσοι σήμερα αυτοπροβάλλονται σαν πατριώτες (εκκλησία, φασιστοειδή- ακροδεξιά και συστημικά κόμματα) «υπερασπιζόμενοι το όνομα της Μακεδονίας», είναι αυτοί που διαχρονικά στηρίζουν την ξένη εξάρτηση και καλο-υποδέχονται τους ιμπεριαλιστές σφαγείς των λαών και είναι αυτοί που αποτελούν τη θρυαλλίδα για να ανάψουν οι φωτιές του πολέμου αφού γίνονται υποχείρια των ιμπεριαλιστών προς κάθε χρήση. Το ίδιο ισχύει και για την αστική τάξη της ΠΓΔΜ που η εξάρτηση της έφτασε στο σημείο να δέχεται να της ορίζουν ανοιχτά κυβέρνηση οι ΗΠΑ και οι «αλλυτρωτικές της κραυγές» οριοθετούνται απ’ τον ξένο παράγοντα.

Συνάδελφοι, χρειάζεται να δούμε την πραγματικότητα όπως είναι: Μπροστά στην ανοιχτή επέμβαση των ΗΠΑ-ΝΑΤΟ, Ε.Ε, Ρωσίας στην περιοχή των Βαλκανίων και τη δυνατότητα που τους δίνουν οι εξαρτημένες αστικές τάξεις των χωρών, η αναγκαιότητα ανάπτυξης μαζικού αντιιμπεριαλιστικού - αντιπολεμικού κινήματος προβάλλει επιτακτικά. Ένα κίνημα που θα παλεύει ενάντια στην επαναχάραξη των συνόρων στην περιοχή και θα καλλιεργεί την αλληλεγγύη και τη φιλία ανάμεσα στους γειτονικούς λαούς ενάντια στους κοινούς εχθρούς, τους ιμπεριαλιστές και τις αστικές τάξεις των χωρών. Οι λαοί των Βαλκανίων δεν έχουν να χωρίσουν τίποτα μεταξύ τους. Τους «χωρίζουν» τα ξένα συμφέροντα και οι κάθε λογής πατριδοκάπηλοι και εθνικιστές ένθεν και ένθεν των συνόρων. Οι όποιες διαφορές τους μπορούν να λυθούν ειρηνικά άμα λείψουν οι μεγάλοι προστάτες και οι κάθε λογής υποτακτικοί τους.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

22 Ιαν 2018

Διάταγμα από τον Ερντογάν για λιντσάρισμα της εφημερίδας «Αφρίκα»*

0

Επεισόδια και προπηλακισμοί σημειώθηκαν το πρωί της Δευτέρας κάτω από τα γραφεία της τουρκοκυπριακής εφημερίδας «Αφρίκα», καθώς άτομα ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα Ερντογάν για διαμαρτυρία κατά της «ξεφτιλισμένης εφημερίδας» των κατεχομένων, όπως τη χαρακτήρισε.

Ο Τούρκος πρόεδρος χαρακτήρισε «χυδαία» την εφημερίδα «Αφρίκα», επικρίνοντας τον τίτλο της για την επιχείρηση στο Άφριν: «Άλλη μια επιχείρηση κατοχής από την Τουρκία».

Ο Τούρκος πρόεδρος είπε ότι «στην ‘τβδκ’ μια χυδαία εφημερίδα με κακοήθεια έκανε σήμερα έναν τίτλο. Εγώ καλώ τους αδελφούς μου στην ‘τδβκ’ να αντιδράσουν και εδώ. Λέει ότι ο τουρκικός στρατός μετά την Κύπρο έκανε άλλη μια κατοχή. Τι ανήθικο είναι αυτό, τι αηδιαστικό. Οι αδελφοί μου της ‘τδβκ’ πρέπει να δώσουν την απαραίτητη απάντηση σε αυτή τη στάση», ανέφερε. (https://www.efsyn.gr/)

Ακολουθεί άρθρο του Σενέρ Λεβέντ στον Πολίτη (http://politis.com.cy/)

Από το πρωί ουρλιάζουν εναντίον μας εκείνοι που έχουν τους μιναρέδες ως σπαθιά τους, τους θόλους ως κράνος τους και τα τζαμιά ως στρατόπεδά τους. Αστυνομικοί φυλάνε σκοπιά μπροστά στην πόρτα μας. Αλλά έφυγαν προ ολίγου μόλις σκοτείνιασε. Έγινε έκκληση για λιντσάρισμα. Από ποιον; Από τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν. Από νωρίς το πρωί του έστειλαν από την Κύπρο τη χθεσινή μας εφημερίδα. Μόλις είδε τον τίτλο μας έγινε έξαλλος. Είπε το εξής στο πλήθος στο οποίο απευθυνόταν στην Προύσα: «Στη βόρεια Κύπρο μια ξεφτιλισμένη εφημερίδα έβαλε έναν τίτλο. Λέει ότι ο τουρκικός στρατός εισέβαλε και στη Συρία μετά από την Κύπρο. Τι ανηθικότητα είναι αυτή, τι αισχρότητα. Τα αδέλφια μου από τη βόρεια Κύπρο πρέπει να δώσουν την απάντηση που πρέπει εκεί».

Ποια είναι η «απάντηση που πρέπει»; Θα μας λιντσάρουν; Θα μας σκοτώσουν; Θα μας κάνουν να πληρώσουμε τίμημα για το γεγονός ότι δεν χειροκροτήσαμε έναν αιματηρό πόλεμο; Να κοπιάσουν. Είμαστε εδώ. Επειδή είμαστε από εδώ, θα είμαστε πάντα εδώ.

Ένας όχλος που διψά για αίμα, εξαγριωμένος. Τα μυαλά όλων πετάνε. Βγάζουν κραυγές πολέμου. Υμνούν τον ηρωικό τουρκικό στρατό. Και σε όλα τα τζαμιά της Τουρκίας διαβάζεται η «προσευχή της κατάκτησης». Κατάκτηση! Τι είναι η κατάκτηση; Μήπως δεν είναι κατοχή; Άμα εκείνοι διαβάζουν την προσευχή της κατάκτησης, είναι έγκλημα να μιλώ εγώ για κατοχή; Άμα δεν εκπλήσσονται για την προσευχή της κατάκτησης, γιατί λυσσάνε μόλις μιλήσει κανείς για κατοχή;

Την ώρα που γράφω αυτό το άρθρο, συνεχίζουν να έρχονται βροχή οι απειλές. Και τι δεν λένε. Θα μας κρεμάσουν, θα μας σφάξουν, θα μας γδάρουν! Έναν χαιρετισμό στον ηρωικό τουρκικό στρατό έστειλε και ο κύριος Κουντρέτ. Ο Κουντρέτ Όζερσαϊ. Και μια ευχή έκανε ο ηγέτης του ΡΤΚ Τουφάν Ερχουρμάν, ο οποίος ετοιμάζεται να γίνει πρωθυπουργός. Εύχεται να ολοκληρωθεί η επιχείρηση της Τουρκίας, εκφράζοντας την επιθυμία να διατηρηθεί η εδαφική ακεραιότητα της Συρίας. Μήπως έχει κάτι να πει για την έκκληση λιντσαρίσματος που έγινε κατά της εφημερίδας μας; Δεν έχει! Πρώτα να ρωτήσουμε τον κύριο Κουντρέτ: Μήπως είναι νόμιμος ο ελεύθερος συριακός στρατός; Δεν ξέρει ότι αυτός ο στρατός έχει μετεξελιχθεί από το τζιχαντιστικό Ισλαμικό Κράτος; Ακόμα δεν αντιλαμβάνεται ότι αυτοί είναι οι πραγματικοί τρομοκράτες; Μαζί με αυτούς βαδίζει η Τουρκία εναντίον της Συρίας. Και ακόμα ένα ερώτημα: Πότε και πού προέβησαν σε τρομοκρατική ενέργεια οι ένοπλες κουρδικές οργανώσεις που ονομάζονται YPG/PYD; Μήπως εκείνες έβαλαν τις βόμβες στη Γαλλία, στην Ιταλία, στη Γερμανία, στην Αγγλία και σε άλλα πολλά μέρη; Μήπως δικό τους έργο είναι οι βόμβες που προκάλεσαν τον θάνατο εκατοντάδων ατόμων σε Άγκυρα και Κωνσταντινούπολη; Μήπως όλα αυτά δεν είναι έργο του λαφυραγωγού Ισλαμικού Κράτους; Μήπως το Ισλαμικό Κράτος δεν προστατευόταν και στηριζόταν τόσο καιρό από την Τουρκία; Η Τουρκία πάει τώρα χέρι με χέρι με αυτούς τους αιμοβόρους τρομοκράτες να σκοτώσει τους Κούρδους, οι οποίοι δεν γνοιάζονται για τίποτε άλλο εκτός από το να προστατεύσουν και να υπερασπιστούν τον εαυτό τους; Και εσύ το χαιρετίζεις αυτό, έτσι δεν είναι; Σημαίνει ότι ακόμα δεν κατάλαβες ότι η ειρήνη αξίζει πιο πολύ από τον πόλεμο…

Και εσύ Τουφάν. Μιλάς για εδαφική ακεραιότητα. Ποια εδαφική ακεραιότητα; Μήπως η Τουρκία σεβάστηκε την εδαφική ακεραιότητα στην Κύπρο και θα το κάνει και στην Τουρκία; Μήπως δεν υποσχέθηκε και σε εμάς το ίδιο πράγμα όταν αποβιβαζόταν ο τουρκικός στρατός στο νησί το 1974; Τι έγινε ύστερα; Μήπως δεν διαμέλισε αυτό το νησί; Μήπως κράτησε την υπόσχεσή της; Μήπως έμεινε εδαφικά ακέραιη η Κύπρος;

Κύριοι που έχετε τους μιναρέδες ως σπαθιά, τους θόλους ως κράνη και τα τζαμιά ως στρατόπεδα. Θυμώσατε πολύ, έτσι δεν είναι; Δεν χειροκροτήσαμε και δεν θα χειροκροτήσουμε το αιματηρό σας σενάριο. Ναι, είστε κατακτητές, εισβολείς. Και στην Κύπρο και στη Συρία. Άλλωστε καυχιέστε για την ιδιότητά σας, του κατακτητή. Με τις προσευχές της κατάκτησης που διαβάσατε σε όλα τα τζαμιά. Γι’ αυτό τον λόγο δεν καταφέραμε να βρούμε λύση στην Κύπρο μέχρι σήμερα. Διότι εσείς είστε κατακτητές. Καίτε, γκρεμίζετε ένα μέρος και γίνεται δικό σας!
Αποκαλέσατε τη δική μας «ειρηνευτική επιχείρηση». Στη Συρία την αποκαλέσατε «επιχείρηση κλάδος ελαίας». Στις μπροσούρες που έριχναν οι πιλότοι σας από αέρος στην Κύπρο υπήρχε ένα περιστέρι με ένα κλαδί ελιάς στο ράμφος του. Κάποιοι πίστεψαν. Σάστισαν όταν είδαν τον δεινόσαυρο απέναντί τους αντί για το περιστέρι. Μήπως θα αποκαλέσετε «επιχείρηση γιασεμί» την τρίτη επιχείρηση στην Κύπρο;

*Ανεξάρτητα απο αν υπάρχει συμφωνία με τις κατα καιρούς θέσεις που έχει πάρει ο Σενέρ Λεβέντ αυτήν την ώρα η επίθεση στην τουρκοκυπριακή εφημερίδα που διεξάγεται κατ΄εντολήν του Ερντογάν επειδή τόλμησε να παρομοιάσει την στρατιωτική εισβολή της Τουρκίας στο συριακό Αφρίν με εκείνη στην Κύπρο το 1974 αποτελεί μια ευθεία επίθεση στα δημοκρατικά δικαιώματα και το αντιπολεμικό και αριστερό κίνημα των Τουρκοκυπρίων.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Το υποχρεωτικό 30ωρο των εκπαιδευτικών και οι αντιδραστικές αλλαγές στην εκπαίδευση.

0

Προαπαιτούμενο της 3ης αξιολόγησης η αύξηση του εργασιακού χρόνου των εκπαιδευτικών, η επιβολή της αξιολόγησης - χειραγώγησης, οι συγχωνεύσεις σχολικών μονάδων, η διαμόρφωση ενός πιο ταξικού σχολείου, αποθαρρυντικού για τα παιδιά των εργατών και των πιο φτωχών οικογενειών

Η «αναδιατύπωση» του νόμου που ορίζει το εργασιακό ωράριο των εκπαιδευτικών δεν είναι ανώδυνη, όπως διατείνεται το υπουργείο. Κατ’ αρχήν διευρύνει τις εργασίες που ανατίθενται στον εκπαιδευτικό και μάλιστα ενισχύει το ρόλο του Διευθυντή για να του αναθέτει όποτε θέλει διοικητικές- γραφειοκρατικές εργασίες, πέρα απ’ αυτές που αναλάμβανε ως τώρα. Του φορτώνει δηλαδή όλη τη δουλειά των γραμματέων που δεν υπάρχουν στα σχολεία και δεν πρόκειται να προσλάβουν. Τον υποχρεώνει να συμμετέχει στις λεγόμενες παιδαγωγικές συνεδριάσεις για την αξιολόγηση του εκπαιδευτικού έργου, άρα να συμμετέχει στη αξιολόγηση του ίδιου και των συναδέλφων του. Να συμμετέχει στις «δομές στήριξης» της σχολικής μονάδας, δηλαδή τη αυτοαξιολόγηση της σχολικής μονάδας. Προκειμένου δε, να έχει θετικά αποτελέσματα θα «γίνει κυνηγός χορηγών» για να στηρίζεται οικονομικά το σχολείο. Αύξηση ουσιαστικά του και του διδακτικού ωραρίου, αφού επιβάλλεται η επίβλεψη - απασχόληση των μαθητών όταν λείπουν καθηγητές. Καταργούν την προσμέτρηση της ώρας σίτισης στις διδακτικές ώρες στην πρωτοβάθμια. Ταυτόχρονα όμως επιβάλλεται η επίβλεψη των σχολικών γευμάτων. Αυτό συνεπάγεται, ότι οι δάσκαλοι αναλαμβάνουν την ευθύνη για την ποιότητα των γευμάτων που μοιράζουν οι διάφορες εταιρείες στα σχολεία, αλλά και για την καταλληλότητα και την υγιεινή των χώρων σίτισης. Έτσι εξοικονομείται προσωπικό αφού αυξάνεται το ωράριο των εκπαιδευτικών της Πρωτοβάθμιας και ελαχιστοποιούνται οι προσλήψεις των αναπληρωτών. Στοχεύουν σε ένα εκπαιδευτικό πολυεργαλείο, υποταγμένο και χειραγωγημένο, ώστε να διδάσκει με τη στάση του τους μαθητές να αποδέχονται την εργασιακή αανασφάλεια και τη δουλειά χωρίς δικαιώματα σαν τη μοναδική προοπτική.!!

Να υπενθυμίσουμε, ότι απ’ το 2013 έχει αυξηθεί κατά 2 ώρες το εβδομαδιαίο διδακτικό ωράριο των καθηγητών στη δευτεροβάθμια και, τα τελευταία χρόνια έχει άτυπα επιβληθεί η απογευματινή -εκτός ωραρίου- ενημέρωση των γονέων και άλλες δραστηριότητες ( ευρωπαϊκά προγράμματα κλπ) στα πλαίσια της…. προβολής του σχολείου!. Στη διάταξη απαριθμείται στις εργασίες που θα κάνει ο εκπαιδευτικός στο 30ωρο και οι διορθώσεις των διαγωνισμάτων και η προετοιμασία των μαθημάτων. Μόνο σαν ειρωνεία- κοροϊδία μπορεί να ακουστεί αυτό, αφού δεν υπάρχουν ούτε γραφεία για όλους τους εκπαιδευτικούς, ούτε υπολογιστές, ούτε κατάλληλοι χώροι.

Είναι αλήθεια ότι υπουργείο και ΜΜΕ διαστρεβλώνοντας την πραγματικότητα επιδιώκουν να συκοφαντήσουν τους εργαζόμενους στην εκπαίδευση και να τους φέρουν σε αντιπαράθεση με άλλους κλάδους εργαζομένων που βιώνουν πιο άγρια τη βάρβαρη πολιτική των αντεργατικών μέτρων κυβέρνησης ΕΕ και ΔΝΤ, ώστε να υπονομεύσει τις όποιες αντιστάσεις εκδηλωθούν.

Η δεύτερη διάταξη που φέρνει το πολυνομοσχέδιο στοχεύει σε νέες συγχωνεύσεις σχολείων ιδιαίτερα στην πρωτοβάθμια όπως αναφέρει με βάση τον αριθμό των μαθητών και την οργανικότητα των σχολείων, δηλαδή πόσοι εκπαιδευτικοί είναι μόνιμοι. Πάνω από 2000 σχολικές μονάδες έχουν συγχωνευτεί ή καταργηθεί τα τελευταία χρόνια, ενώ τη φετινή σχολική χρονιά εκπαιδευτικοί μαθητές και γονείς βρέθηκαν αντιμέτωποι με την απόφαση του υπουργείου να καταργήσει τα ολιγομελή τμήματα και ειδικότητες στα ΕΠΑΛ. Με θράσος το υπουργείο συγκρίνει το κόστος της μεταφοράς μαθητών σε απομακρυσμένα, από τον τόπο κατοικίας τους, σχολεία με το κόστος λειτουργίας του σχολείου και θα αποφασίζει για το κλείσιμο ή όχι. Αδιαφορεί για το ότι μικροί μαθητές θα μετακινούνται καθημερινά δεκάδες χιλόμετρα. Μοναδικός στόχος η εξοικονόμηση προσωπικού και χρήματα απ’ τη λειτουργία των σχολείων Επιστροφή στη δεκαετία του ’60 που τα σχολεία υπήρχαν μόνο στις μεγάλες πόλεις. Η ΟΛΜΕ αναφέρει για 430 σχολεία τα οποία θα κλείσουν με την αναμοριοδότηση με την οποία αυξάνεται ο αριθμός των μαθητών που «απαιτούνται» για να λειτουργήσουν, ειδικότητες ή κατευθύνσεις στα ΓΕΛ με αποτέλεσμα πολλά επαρχιακά σχολεία να κλείσουν

Η αντιδραστική επέλαση στα δικαιώματα στις σπουδές της νέας γενιάς και των εργασιακών δικαιωμάτων των εκπαιδευτικών δεν θα σταματήσει στην ψήφιση των προαπαιτούμενων για τη 3η αξιολόγηση.

Το «Νέο» Λύκειο, η αυτοαξιολόγηση - αυτονομία σχολικής μονάδας, η ενοποίηση των ειδικοτήτων των εκπαιδευτικών, η αδιοριστία και η μονιμοποίηση της ελαστικής εργασίας, η αξιολόγηση - πειθάρχηση, το χτύπημα των δημοκρατικών και συνδικαλιστικών δικαιωμάτων είναι τα μέτωπα που έχουν μπροστά τους οι εκπαιδευτικοί και οι μαθητές, μαζί με τη συνεχιζόμενη επίθεση στο δικαίωμα στη ζωή του συνόλου των εργαζομένων και της νεολαίας. Ενάντια σ’ αυτήν επίθεση πρέπει να οικοδομηθεί μαζικός, παρατεταμένος αγώνας αντίστασης και διεκδίκησης.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Αγωνιστικές Κινήσεις Εκπαιδευτικών: Πρόταση προς όλες τις δυνάμεις που αναφέρονται στο κίνημα

0
Το τοπίο όπως διαμορφώνεται δυσκολεύει ακόμα περισσότερο τους όρους ζωής και δουλειάς των εργαζομένων και ανάμεσά τους και των εκπαιδευτικών. Τα νέα αντιλαϊκά μέτρα που πέρασαν παράλληλα με την τρίτη «αξιολόγηση» (χτύπημα απεργίας, ιδιωτικοποιήσεις, επέκταση ωραρίου, πλειστηριασμοί κλπ.) όχι μόνο δεν ήταν «ελαφριά» -όπως υποστηρίζει η κυβερνητική προπαγάνδα, αλλά αποτελούσαν εδώ και χρόνια αντιδραστικές επιδιώξεις του συστήματος. Σε αυτά άλλωστε εκτός από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ συμφωνούν ουσιαστικά και η συμπολιτευόμενη αντιπολίτευση ΠΑΣΟΚ – ΝΔ.

Οι κινητοποιήσεις που έγιναν για να μπλοκάρουν το πέρασμα των μέτρων αυτών ήταν, ασφαλώς, κάτω από τις ανάγκες. Η στάση των συνδικαλιστικών ηγεσιών να κηρύξουν επίσημη σιωπή και να μην κάνουν κάτι ούτε για τα μάτια, διευκόλυνε την κυβέρνηση και αντικειμενικά αυξάνει τα καθήκοντα όλων των δυνάμεων που θέλουν να αναφέρονται στο κίνημα. Η ΓΣΕΕ κάλεσε σε μια απογευματινή συγκέντρωση, η ΑΔΕΔΥ έκανε μια τρίωρη στάση και η ΟΛΜΕ ανέβαλε τη συνέλευση προέδρων για μετά την ψήφιση των μέτρων.

Αυτό που πρέπει να γίνει όμως είναι σαφές: Πρέπει να επιδιωχτεί να σπάσει η αδράνεια και η υποταγή που ζητάει η κυβέρνηση και εμπεδώνουν με τη στάση τους οι συνδικαλιστικές ηγεσίες.

Οι Αγωνιστικές Κινήσεις Εκπαιδευτικών καλούμε όλες τις δυνάμεις που αναφέρονται στο κίνημα, όλους τους ανένταχτους αγωνιστές που θέλουν να αντιπαλέψουν το κλίμα αδράνειας και να συμβάλουν στη συγκρότηση των αντιστάσεων, σε βήματα κοινής δράσης με τους παρακάτω στόχους:

1. Να γίνουν γενικές συνελεύσεις σε όσο το δυνατόν περισσότερες ΕΛΜΕ και Διδασκαλικούς Συλλόγους, ανεξάρτητα με το τι θα κάνει η ΟΛΜΕ και η ΔΟΕ. Αν οι αποφάσεις δε βγαίνουν από ΔΣ, να γίνει συλλογή υπογραφών.

2. Οι Συνελεύσεις να αποφασίσουν μέρα απεργιακής κινητοποίησης και συγκεντρώσεις κόντρα στον καινούριο αντιαπεργιακό νόμο με αιχμές την υπεράσπιση της απεργίας, την ανατροπή της επέκτασης του ωραρίου 8-2 και τους μαζικούς μόνιμους διορισμούς. Επίσης να δεσμευτούν οι συνελεύσεις για νέο γύρο την αμέσως επόμενη βδομάδα από τις κινητοποιήσεις.
Δεν ισχυριζόμαστε ότι είναι εύκολη η κατάσταση. Όμως κανείς δεν μπορεί να παραγγέλνει τις καταστάσεις. Οσο μας αφορά νιώθουμε ότι έχουμε το καθήκον για να ενισχύσουμε την παραπάνω κατεύθυνση. Για το λόγο αυτό θα καλέσουμε σε τοπικές συσκέψεις για να κουβεντιαστούν τα παραπάνω ζητήματα και να συνδιαμορφωθούν οι επόμενες κινήσεις.

http://agkinekp.blogspot.gr/
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Και πάλι για το μακεδονικό ζήτημα

2
Η υπόθεση του ονόματος της ΠΓΔΜ που ανακινήθηκε από τους ιμπεριαλιστές  με επιτακτικό τρόπο για να λυθεί έβγαλε ξανά στην επιφάνεια το ζήτημα της ύπαρξης ή μη σλαβομακεδονικής μειονότητας στη χώρα μας. Σιγά σιγά αρχίζουν να γράφονται και να λέγονται πολλά και διάφορα πιθανά και απίθανα από δεξιά και αριστερά αλλά και από κάποιους που δηλώνουν αριστεροί, διεθνιστές, ως και... μαρξιστές - λενινιστές! Ορισμένοι μάλιστα χρεώνουν στο ΚΚΕ(μ-λ) χωρίς καν να το στοιχειοθετούν απόψεις που δεν είχε ποτέ. Εμφανίστηκαν κάποιοι και σε αυτό το ιστολόγιο που αντί να εκτιμήσουν ότι τους δίνεται βήμα για να πουν και να στηρίξουν την άποψή τους πετάνε τη λάσπη τους και φυσικά χωρίς καν να μπουν στο κόπο να πουν από που βγάζουν τα συμπεράσματά τους. Απομονώνουν λέξεις, ούτε καν φράσεις, υπαρκτές και ανύπαρκτες από κείμενα (δεν μας λένε από ποια!) και σχόλια, τα διαστρεβλώνουν και χτίζουν τα παραμύθια τους.  Όσο δε για την ιστορία την κακοποιούν με πολύ χειρότερο τρόπο απ' ότι οι αστοί αναθεωρητές της! Έτσι απλά επειδή τους γουστάρει και στη βάση της πολιτικής τους εμπάθειας   -αντί να απαντούν σε αυτά που πραγματικά λέμε, γράφουμε και κάνουμε- περιφέρονται από ανάρτηση σε ανάρτηση και μας χρεώνουν ότι τους βολεύει για να την εκφράσουν. Όχι μόνο για το μακεδονικό ζήτημα αλλά και σε άλλα. Εδώ ανάμεσα σε άφθονη αρθρογραφία διαλέξαμε το ομώνυμο με τον τίτλο της ανάρτησης κείμενο του Βασίλη Σαμαρά για την σλαβομακεδονική μειονότητα που γράφτηκε στην Προλεταριακή Σημαία τον Μάη του 2008.

Και πάλι για το μακεδονικό ζήτημα

Τα «σκουπίδια» που κρύβαμε «κάτω απ' το χαλί»

Το τελευταίο διάστημα και με αφορμή την ανακίνηση του μακεδονικού προβλήματος αναθερμάνθηκε και η συζήτηση για την ύπαρξη ή μη σλαβο-μακεδονικής μειονότητας στη χώρα μας. Αρθρα, αναλύσεις, συζητήσεις στην τηλεόραση πάνω σ' ένα ζήτημα κατά τα άλλα «ανύπαρκτο». Κάτι «δίγλωσσοι» υπάρχουν, μόνο που μας προέκυψαν κατά μυστηριώδη τρόπο και τους οποίους άλλωστε «δεν χρειάζεται» να τους ρωτήσουμε καν για να αποφανθούμε επί του θέματος.
Στο όλο ζήτημα ήρθε να δώσει μια ιδιαίτερη διάσταση η παρέμβαση της κας Παπαρήγα στη Βουλή, η οποία εξαπέλυσε τους κεραυνούς της ενάντια στους ιμπεριαλιστικούς κύκλους που ανακινούν μειονοτικά θέματα και με στόχο την προώθηση των σχεδίων τους στην περιοχή.
Αναμφίβολα το ζήτημα που έθεσε και υπαρκτό είναι και πάρα πολύ σοβαρό. Μπορεί ωστόσο η αντιμετώπισή του να βασίζεται στο θάψιμο ενός υπαρκτού προβλήματος; Με βάση ποια «κομμουνιστική» αντίληψη μπορεί να είναι νοητό κάτι τέτοιο; Μπορούμε δηλαδή ως κομμουνιστές να κηρύξουμε -κι εμείς- εν «ανυπαρξία» τους Σλαβο-μακεδόνες της χώρας μας; Μπορούμε να σταθούμε απέναντι στον Μάρκο, την Βελύκω, τον Χρίστο, την Μίρκα και να τους «πληροφορήσουμε» πως «δεν υπάρχουν»;
Αλλά ας επιχειρήσουμε να πούμε κάποια πράγματα.

Για τη συνολική διάσταση του ζητήματος

Για την ουσία του όλου ζητήματος έχουμε αναφερθεί επανειλημμένα και αναλυτικά ήδη από τότε που ανέκυψε, στις αρχές της δεκαετίας του '90. Γιατί από τα πριν είχαμε καθαρό το πού στοχεύουν και τι επιδιώκουν οι ιμπεριαλιστές.
Τι είναι αυτό που «έρχεται» στα Βαλκάνια.
Ποιο ρόλο παίζουν και τι υπηρετούν οι διάφορες σοβινιστικές κλίκες στις βαλκανικές χώρες.
Γι' αυτό και αντιταχτήκαμε με όσες δυνάμεις διαθέταμε στην ιμπεριαλιστική επέμβαση.
Στο σοβινισμό αλλά και σε οπορτουνιστικές αντιλήψεις «ίσων αποστάσεων».
Γι' αυτό και στραφήκαμε ενάντια στην πολιτική της ελληνικής αστικής τάξης που διεκδικούσε ρόλο γκαουλάιτερ των Βαλκανίων. Που σε σχέση με το συγκεκριμένο ζήτημα αμφισβητούσε το δικαίωμα ύπαρξης ενός λαού, επιδιώκοντας έως και τη διάλυση του «θνησιγενούς κρατιδίου», όπως το χαρακτήριζε τότε ο -και «σοσιαλιστής»- Α. Παπανδρέου. Ταυτόχρονα δεν έχουμε κανενός είδους αυταπάτες για το χαρακτήρα της στροφής της στο «ρεαλισμό».
Στην ίδια βάση, αντιτασσόμαστε στην αντίληψη που εκπροσωπεί και εκφράζει η νέα κυρίαρχη ελίτ της FYROM. Αυτή που αναδείχτηκε μετά τον παραμερισμό της ιστορικής ηγεσίας αυτής της χώρας (Γκλιγκόροφ) και με πλήρη στήριξη αμερικανών και ευρωπαίων ιμπεριαλιστών. Στις εθνικιστικές της αντιλήψεις και τις αλυτρωτικές της βλέψεις. Στην προθυμία της να υπηρετήσει τους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς, ευελπιστώντας ότι θα εισπράξει τα οφέλη της «προστασίας» τους. Στον τυχοδιωκτισμό της, σε τελευταία ανάλυση, που αποτελεί πηγή κινδύνων πρώτα απ' όλα για τον ίδιο το λαό της γειτονικής χώρας.
Επειδή είχαμε και έχουμε την άποψη ότι οι δυο λαοί πρέπει να αναζητήσουν, να βρουν και να οικοδομήσουν δρόμους ενότητας, συνεργασίας και φιλίας, ειρηνικής επίλυσης των όποιων διαφορών τους, χωρίς ιμπεριαλιστικές υπαγορεύσεις και παρεμβάσεις.
Επειδή θεωρούμε ότι αυτό που έχει ζωτική ανάγκη η περιοχή είναι η οικοδόμηση του Μετώπου των Βαλκανικών λαών ενάντια στους ιμπεριαλιστές και τα ντόπια ενεργούμενά τους.
Στην ίδια βάση και σε σχέση με το ζήτημα του ονόματος τασσόμασταν υπέρ μιας λύσης κοινής αποδοχής. Οχι γιατί απαντάει ολοκληρωμένα στα προβλήματα που έχουν αναδειχτεί, ούτε επειδή θεωρούμε αυτό σαν το κύριο ζήτημα. Οπως έχουμε ήδη αναφέρει, δύο θεωρούμε τα κύρια, τα πραγματικά ζητήματα. Το ένα είναι το «εδαφικό» (των συνόρων). Το δεύτερο, το μειονοτικό, ή όπως αλλιώς το χαρακτηρίσουμε.
Ολα τα άλλα αποκτούν σημασία και βαρύτητα κύρια στη σύνδεσή τους με τα δυο προηγούμενα. (Ποιος «σκάει», λ.χ., αν οι Καλάς του Πακιστάν είναι ή δεν είναι απόγονοι των μακεδόνων στρατιωτών ή αν τους έρθει να ονομάσουν την περιοχή τους Μακεδονία;). Δεν χρειάζεται άλλωστε να είναι κανείς «σοφός» για να κατανοήσει ότι καμιά φιλία και συνεργασία δεν μπορεί να προωθηθεί πραγματικά ενόσω διατηρούνται αλυτρωτικές, εδαφικές βλέψεις. Ποιους επικίνδυνους δρόμους ανοίγει, λ.χ., η αμφισβήτηση της συνθήκης του Βουκουρεστίου (1913) με την οποία προσδιορίστηκαν τα σύνορα των βαλκανικών χωρών.
Σ' αυτή λοιπόν τη βάση αντιμετωπίσαμε όχι σαν «δευτερεύον» αλλά σαν σημαντικό και το ζήτημα του «ονόματος». Οχι γιατί θεωρούμε ασήμαντη την εμπλοκή στο ζήτημα μιας «ταυτότητας» που διεκδικείται ολικά ή μερικά από την μια ή την άλλη πλευρά. Αλλά επειδή η σύνδεσή της με το εδαφικό τής προσδίδει άλλες και πολύ πιο επικίνδυνες διαστάσεις.
Εχοντας λοιπόν σταθερή την άποψη περί ενότητας, φιλίας και συνεργασίας των δύο λαών, θεωρούμε πως μια τέτοια κατεύθυνση δεν μπορεί να οικοδομηθεί χωρίς μια λύση κοινής αποδοχής στο ζήτημα αυτό. Χωρίς μια λύση που θα σηματοδοτεί την εγκατάλειψη εδαφικών, αλυτρωτικών βλέψεων από κάθε πλευρά.

Και όμως... υπάρχουν

Αλλο τόσο θεωρούμε ότι δεν μπορεί να οικοδομηθεί μια τέτοια κατεύθυνση αν δεν απαντηθεί ουσιαστικά και στη βάση που του πρέπει το ζήτημα των Σλαβο-μακεδόνων που ζουν στην ελληνική πλευρά της Μακεδονίας.
Ο κόσμος αυτός «υπάρχει». Και όσο αντιδραστική είναι η άποψη που θέτει «εδαφικό» ζήτημα ή προσβλέπει σε ιμπεριαλιστική επέμβαση άλλο τόσο αντιδραστική είναι αυτή που τον κηρύσσει «ανύπαρκτο». Ας επιχειρήσουμε ωστόσο να προσεγγίσουμε ορισμένα βασικά στοιχεία του προβλήματος.
Αποτελεί πραγματικό γεγονός και δεδομένο του όλου ζητήματος ότι ο κόσμος αυτός βρίσκεται εγκατεστημένος στην περιοχή εδώ και 1.300-1.400 χρόνια. Ούτε εμάς ούτε την ουσία του προβλήματος αφορά -το «αφήνουμε» στους ιστορικούς αυτό- το αν αφομοίωσε ή αφομοιώθηκε από τους γηγενείς Μακεδόνες ή σε τι είδους επιμιξίες ήρθε με τα πάμπολλα φύλλα που περάσανε από την περιοχή. Αυτό που έχει σημασία είναι ότι αποτελεί ιδιαίτερη οντότητα, με δικά της εθνολογικά, γλωσσικά και πολιτιστικά χαρακτηριστικά και δεν μπορεί να θεωρείται ούτε «ανύπαρκτη» ούτε «παρείσακτη» στην περιοχή.
Αποτελεί πραγματικό γεγονός ότι απέναντι σ' αυτόν τον κόσμο ασκήθηκε μια πολιτική καθυπόταξης, εκμηδένισης της ιδιαίτερης ταυτότητάς του και βίαιης αφομοίωσης από Βουλγαρία, Σερβία, Ελλάδα. Οσον αφορά ειδικότερα τη χώρα μας, με διωγμούς σε όλη τη διάρκεια του 20ού αιώνα, που κορυφώθηκαν στην περίοδο της μεταξικής δικτατορίας και πήραν άγρια μορφή στην περίοδο του εμφύλιου, για να συνεχιστούν και στο επόμενο διάστημα. Το αποτέλεσμά τους ήταν ένα μεγάλο μέρος των σλαβο-μακεδόνων της ελληνικής Μακεδονίας να εξαναγκαστεί να εκτοπιστεί (στις άλλες βαλκανικές χώρες, τον Καναδά, την Αυστραλία) και όσοι μείναν να «προσαρμοστούν», να υποταχθούν στην άμεση και έμμεση βία του ελληνικού κράτους.
Αποτελεί πραγματικό γεγονός ότι το καθεστώς τρόμου που επιβλήθηκε στους Σλαβο-μακεδόνες είναι «ζωντανό» ακόμη και σήμερα, παρ' όλο που εδώ και χρόνια δεν ασκείται ανοιχτή τρομοκρατία ενάντιά τους. Οι «μνήμες καταπίεσης» είναι τόσο έντονες στις συνειδήσεις αυτών των ανθρώπων, ώστε να συνεχίζουν να καθορίζουν τη στάση των περισσότερων από αυτούς.
Αποτελεί επίσης πραγματικό γεγονός ότι σ' όλα αυτά τα χρόνια έχει συντελεστεί μια διαδικασία «ομαλής» -αν μπορεί να ειπωθεί έτσι- αφομοίωσης. Καθοριστικό ρόλο σ' αυτό είχε η -και εκ των πραγμάτων- κυριαρχία (κρατική, οικονομική, κοινωνική, γλωσσική, πολιτιστική) της ελληνικής πλευράς. Σημαντικός επίσης ο ρόλος της επιμιξίας καθώς η μια γενιά διαδεχόταν την άλλη.
Σ' αυτήν άλλωστε τη διαδικασία αφομοίωσης προσέβλεπε και προσβλέπει η αστική τάξη της χώρας μας. Το θέμα είναι ότι ανάλογα αντιμετωπίζονταν και από πολλούς «προοδευτικούς», που «ενοχλούνταν» τα μάλα από την ύπαρξη ενός ζητήματος που μπορούσε να τους φέρει σε σύγκρουση με την αστική τάξη. Μόνο που τα «σκουπίδια» που όλοι θέλαν να κρύβουν κάτω από το χαλί τους δεν έπαψαν να υπάρχουν.

Ο αγώνας είναι κοινός

Το -αντικειμενικό- πρόβλημα εδώ είναι ότι με βάση όλα τα προηγούμενα είναι αρκετά δύσκολο να προσδιοριστεί η ακριβής διάσταση του ζητήματος. (Για τι αριθμούς μιλάμε, πώς αισθάνεται και πού τοποθετεί τον εαυτό του αυτός ο κόσμος κ.λπ.). Αυτό ωστόσο δεν αλλάζει τη θέση που οφείλουν να έχουν οι κομμουνιστές αλλά και κάθε προοδευτικός άνθρωπος απέναντι στο ζήτημα.
Οσο μας αφορά, θεωρούμε τους Σλαβο-μακεδόνες τμήμα του ελληνικού λαού, μιας ιδιαίτερης ταυτότητας με όλα όσα συνεπάγεται αυτό σε δικαιώματα και υποχρεώσεις.
Θεωρούμε πως ο προσδιορισμός τού τι πραγματικά αποτελούν (τι «αισθάνονται») είναι αποκλειστικά (όπως και για κάθε πολίτη) δική τους υπόθεση. Ο ρόλος του κινήματος, κομμάτων, οργανώσεων και κάθε προοδευτικού ανθρώπου είναι να αγωνιστεί ώστε να διαμορφωθούν εκείνες οι προϋποθέσεις που να διασφαλίζουν την αβίαστη έκφραση της θέλησης και δυνατότητας αυτοπροσδιορσμού του κάθε έλληνα πολίτη. Συνακόλουθα, και για την αναγνώριση-κατοχύρωση όλων των δικαιωμάτων, τόσο των γενικών όσο και αυτών που αντιστοιχούν στην περίπτωσή τους.
Αυτόν τον αγώνα, που έχει βεβαίως τις ιδιαίτερες πλευρές και εκφράσεις του, δεν τον θεωρούμε σαν κάτι «άλλο», «ξένο» ή πολύ περισσότερο «ανταγωνιστικό» με τον συνολικό αγώνα του ελληνικού λαού. Αντίθετα, θεωρούμε πως είναι πλευρά, μορφή και έκφραση της συνολικής πάλης του ελληνικού λαού για το σύνολο των ζητημάτων που τον αφορούν. Ας διευκρινίσουμε μάλιστα πως εδώ δεν λέμε κάτι καινούριο. Πρόκειται για πολύ «παλιά» αντίληψη του κομμουνιστικού κινήματος, άσχετα αν -όπως και πολλές άλλες- έχουν «ξεχαστεί» από πολλούς.
Τα προηγούμενα προσδιορίζουν και την πολιτική βάση, τον τρόπο που αντιμετωπίζουμε τις απόψεις και την πολιτική δυνάμεων που κινούνται στο ίδιο ζήτημα. Θεωρούμε λοιπόν πως όσο αντιδραστική είναι η αντίληψη που αντιμετωπίζει σαν «ανύπαρκτους» τους Σλαβο-μακεδόνες άλλο τόσο αντιδραστική είναι εκείνη που αναζητάει τη «λύση» στην ιμπεριαλιστική επέμβαση.
Η Ιστορία, τόσο η παλιότερη όσο και η πρόσφατη, δείχνει πολύ καθαρά ότι για τους ιμπεριαλιστές οι λαοί (όλοι, χωρίς εξαίρεση) δεν αποτελούν παρά αναλώσιμη ύλη.
Αυτό οφείλει να μην το ξεχνάει κανείς, ιδιαίτερα σήμερα και ιδιαίτερα στα Βαλκάνια, με τους ολοφάνερους κινδύνους που απειλούν τους λαούς και τις χώρες της περιοχής.

Βασίλης Σαμαράς

φ.596, 10/05/08
Προλεταριακή Σημαία
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Αριστερό ΣΤΕΚΙ Νεολαίας - Κουγκίου 23, Γιάννενα: Εκδήλωση - Συζήτηση

0

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Καταγγελία για τις φασιστικές επιθέσεις στην Θεσσαλονίκη

1
Καταγγελία για τις φασιστικές επιθέσεις στην Θεσσαλονίκη

Στις 21 του Γενάρη φασιστικές ομάδες, εκμεταλλευόμενες το συλλαλητήριο για το Μακεδονικό, επιτέθηκαν σε πολιτικούς χώρους. Συγκεκριμένα, ομάδα με φασιστικά χαρακτηριστικά έβαλε φωτιά στην κατάληψη Libertaria, με αποτέλεσμα το κτήριο να καταστραφεί. Επίσης, σύμφωνα με καταγγελία, ανάλογη ομάδα επιτέθηκε στον Ε.Κ.Χ. «Σχολείο» και απωθήθηκε από την περιφρούρηση. Τέλος, υπήρξε προσπάθεια, χωρίς επιτυχία, να προσεγγιστεί και να χτυπηθεί η πολιτική αντισυγκέντρωση που λάμβανε χώρα στην περιοχή της Καμάρας. 

Οι επιθέσεις αυτές, είναι φυσική συνέχεια και συνέπεια του σοβινιστικού και εθνικιστικού κλίματος που δημιουργήθηκε στην πόλη όλες αυτές τις μέρες, με αφορμή το ζήτημα του ονόματος. Κλίμα το οποίο στράφηκε και ενάντια σε κάθε πολιτική δύναμη που δεν δέχεται να παρασυρθεί από αυτό. Οι επιθέσεις αυτές αποτελούν τμήμα της γενικευμένης φασιστικοποίησης της δημόσιας και πολιτικής ζωής, που βρίσκεται σε όξυνση. Αποτελεί κομμάτι της ίδιας πολιτικής που οδηγεί στο χτύπημα του δικαιώματος στην απεργία, σε συλλήψεις πολιτικών προσφύγων, σε διώξεις και απολύσεις συνδικαλιστών, σε απαγορεύσεις διαδηλώσεων.

Απέναντι σε αυτή την κλιμάκωση της φασιστικής βίας απαιτείται η μαζική καταγγελία των φασιστικών επιθέσεων και η συγκρότηση μετώπων πάλης ενάντια στην αντιλαϊκή πολιτική που γεννά και θρέφει την κάθε φασιστική ομάδα.

Μαζική καταδίκη των φασιστικών επιθέσεων
Κάτω η πολιτική της φασιστικοποίησης

Θεσσαλονίκη, 22 Γενάρη 2018

Κ. Ο. ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΤΟΥ
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

21 Ιαν 2018

ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ: ΠΑΡΩΝ!

0
Στις 23 Γενάρη 2018 συμπληρώνεται ένας χρόνος από την απώλεια του συντρόφου μας Γρηγόρη. Ενός συντρόφου, κεντρικού στελέχους του ΚΚΕ(μ-λ) για πολλές δεκαετίες, που συνέβαλε ουσιαστικά στη διαμόρφωση της φυσιογνωμίας της οργάνωσής μας, στη γαλούχηση εκατοντάδων συντρόφων και συναγωνιστών στα ιδανικά του σοσιαλισμού και του κομμουνισμού. Μα ταυτόχρονα κι ενός συγκροτημένου ιδεολογικά και πολιτικά κομμουνιστή, ταγμένου με πλήρη συνείδηση στην υπηρεσία του λαού, στην υπόθεση της εργατικής τάξης, στην αντικαπιταλιστική, αντιιμπεριαλιστική και απελευθερωτική προοπτική της πάλης της.

Ο σ. Γρηγόρης αφιέρωσε ολόκληρη τη ζωή του στην “απεραντοσύνη των σκοπών μας”, στην προσπάθεια υλοποίησης της διαλεκτικής σχέσης μάζες-πρωτοπορία και κίνημα-κόμμα, στην εκλαΐκευση της μαρξιστικής-λενινιστικής ιδεολογίας και στην εφαρμογή της στην πράξη. Μ” όλη τη σεμνότητα που τον διέκρινε, έχαιρε εκτίμησης και αγάπης απ” το σύνολο των συντρόφων και αγωνιστών της Αριστεράς και ιδιαίτερα αυτών (και ήταν πολλοί) με τους οποίους συνεργάστηκε κατά καιρούς προωθώντας τη γραμμή της κοινής δράσης και της αντίστασης στην επίθεση του καπιταλιστικού-ιμπεριαλιστικού συστήματος αλλά και απ” τους συντρόφους μας του TKP/ML που τιμούσε και τον τιμούσαν.

Ταυτόχρονα αποτέλεσε παράδειγμα προς μίμηση με τη στάση του συνολικά στη ζωή, τη σταθερότητα και αποφασιστικότητα της γραμμής που μαζί με άλλους μας χάραξε, την ανιδιοτέλεια και ευθύτητα, το σεβασμό και την ειλικρίνεια με τα οποία αντιμετώπιζε κάθε συνομιλητή του. Μαζί με τις φάρσες και τις πλάκες του, τη ζωντάνια και την αισιοδοξία του, τη δίψα για ζωή και το περίπαιγμα του θανάτου. Αυτού που είχε νικήσει πολλές φορές πριν από την περυσινή αποφράδα για όλους μας μέρα…

Τώρα που η δικαιολογημένη μας οδύνη του πρώτου διαστήματος έχει δώσει τη θέση της στην ψύχραιμη “αποτίμηση” του μεγαλείου του ΑΝΘΡΩΠΟΥ, ΑΓΩΝΙΣΤΗ ΚΑΙ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΗ, τον νιώθουμε δίπλα μας να μας ρωτά, να μας συμβουλεύει και να μας νουθετεί, να μας κριτικάρει και να μας προσανατολίζει, να ηγείται και ν” ακολουθεί στην πάλη στα σύγχρονα δίσεκτα χρόνια που πάντα προηγούνται των νέων εφόδων στον ουρανό στην εξέλιξη της ταξικής πάλης. Και είναι πράγματι ανεκτίμητη η συμβολή τέτοιων λαϊκών προσωπικοτήτων, ακριβώς γιατί έρχονται απ” το φωτεινό μέλλον και ανήκουν σε αυτό. Το μέλλον των ξωμάχων και καταπιεσμένων αυτής της άδικης κοινωνίας.

Μες στην ανησυχία σου, ν' αναπαύεσαι ήσυχος, σύντροφε! Η (και δική σου) σπορά δεν πάει χαμένη. Η εργατική τάξη (η τάξη σου), με την οποία καταπιάστηκες, θα ξαναγίνει ο νεκροθάφτης του κεφαλαίου!

Γρηγόρης Κωνσταντόπουλος. Προλετάριος-διανοούμενος. Ο ΝΕΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ!

Προλεταριακή Σημαία - http://www.kkeml.gr/

 
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΕΞΩ ΤΟ ΝΑΤΟ ΑΠΟ ΤΑ ΒΑΛΚΑΝΙΑ! Κοινό μέτωπο των βαλκανικών λαών ενάντια στον ιμπεριαλισμό και στους εθνικισμούς!

0
Η επανέναρξη των επίσημων διαπραγματεύσεων ανάμεσα στις κυβερνήσεις της Ελλάδας και της Πρώην Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας, στις 17 Γενάρη στη Νέα Υόρκη με τη διαμεσολάβηση του εκπροσώπου του ΟΗΕ, καθώς και οι πρόσφατες δημόσιες και παρασκηνιακές συναντήσεις και δηλώσεις των υπουργών Εξωτερικών και αξιωματούχων των δύο χωρών αναζωπύρωσαν το ενδιαφέρον και την ένταση γύρω από το λεγόμενο Μακεδονικό. Για μια ακόμη φορά, ερήμην των αληθινών διαθέσεων και των πραγματικών συμφερόντων των δύο λαών, γίνεται προσπάθεια να επιβληθούν «λύσεις» ή να υποδαυλιστεί μια νέα εθνικιστική υστερία για να εξυπηρετηθούν άλλοι επικίνδυνοι στόχοι και πολιτικές. 

Οι τελευταίες εξελίξεις και η επείγουσα αναζήτηση μιας διευθέτησης γύρω απ’ το όνομα είναι κυρίως αποτέλεσμα των ισχυρών πιέσεων των δυτικών ιμπεριαλιστών και ιδιαίτερα των Αμερικανών. Οι τελευταίοι βιάζονται να βάλουν την ΠΓΔΜ - όπως πριν λίγο καιρό το Μαυροβούνιο - στον επιθετικό πολεμικό συνασπισμό του ΝΑΤΟ. Με αυτόν τον τρόπο επιδιώκουν να εξουδετερώσουν τη ρώσικη επιρροή, να αποτρέψουν τις παρεμβάσεις άλλων περιφερειακών δυνάμεων, να παγιώσουν την πολιτικό-στρατιωτική παρουσία τους στα Βαλκάνια και να τα χρησιμοποιήσουν ως εξέδρα για επιθετικές κινήσεις στην Ανατολική Ευρώπη, τη Μαύρη Θάλασσα, την Ανατολική Μεσόγειο και τη Μέση Ανατολή. Αφού νωρίτερα, με τις βόμβες και το αίμα των βαλκανικών λαών, αξιοποιώντας τους εθνικιστές και τους αντιδραστικούς κάθε είδους, πέτυχαν τη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας, την εγκαθίδρυση προτεκτοράτων στο Κοσσυφοπέδιο και στη Βοσνία και την αιχμαλωσία στο Νατοϊκό συνασπισμό όλης σχεδόν της βαλκανικής χερσονήσου, με εξαίρεση την Σερβία. Τώρα σε συνεργασία με την Ευρωπαϊκή Ένωση αλλά και με αντιθέσεις αναμεταξύ τους για την πρωτοκαθεδρία, επιχειρούν να κλείσουν τα κενά στο βαλκανικό χάρτη. Μια ένταξη στο ΝΑΤΟ της ΠΓΔΜ θα μεγαλώσει τις πιέσεις στην Σερβία και θα αναβαθμίσει τις πολεμικές πρωτοβουλίες των Αμερικανών με στόχο τη Ρωσία.

Σε αυτούς τους σχεδιασμούς έσπευσε πρόθυμα να πάρει μέρος αλλά και να πρωταγωνιστήσει η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ. Η προβαλλόμενη από τη Νατοϊκή και κυβερνητική προπαγάνδα ως "ευκαιρία" για τη διευθέτηση των σχέσεων με την ΠΓΔΜ δεν είναι τίποτε άλλο παρά η έκφραση της ισχυρής βούλησης των ΗΠΑ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης να σφραγίσουν την κυριαρχία τους πάνω στους λαούς των κεντροδυτικών Βαλκανίων. Δεν είναι η πρώτη φορά που η κυβέρνηση Τσίπρα ευθυγραμμίζεται με τις αμερικάνικες ιμπεριαλιστικές υπαγορεύσεις και πολιτικές. Από την αρχή της θητείας της έχει αναδειχθεί ως μια από τις πιο φιλοαμερικάνικες - φιλονατοϊκές κυβερνήσεις των τελευταίων σαράντα χρόνων. Ανανέωσε και επέκτεινε την αμερικάνικη στρατιωτική παρουσία στην Κρήτη, υποσχέθηκε νέες διευκολύνσεις και αγορές πολεμικού εξοπλισμού, ενίσχυσε την εμπλοκή της χώρας στα ΝΑΤΟϊκά γρανάζια, παίρνει δραστήρια μέρος σε σχέδια και άξονες με φιλο-αμερικάνικα αντιδραστικά καθεστώτα στην ανατολική Μεσόγειο με χαρακτηριστικότερη περίπτωση τις στενές σχέσεις με το ισραηλινό κράτος - τρομοκράτη. Μέχρι και για τη Β. Κορέα έτρεξε να συνταχθεί με τις αμερικάνικες ψυχροπολεμικές απειλές και κυρώσεις στη συνάντηση που οργάνωσε η κυβέρνηση Τραμπ στον Καναδά. Η κυβέρνηση, με την συναίνεση της ΝΔ, της «Δημοκρατικής Συμπαράταξης» και των υπόλοιπων αστικών κομμάτων, μπλέκει ολοένα και πιο βαθιά τη χώρα σε επικίνδυνα γεωπολιτικά παιγνίδια στην Ανατολική Μεσόγειο, διεκδικεί να της αναθέσει ευρύτερους ρόλους ο αμερικάνικος ιμπεριαλισμός, προετοιμάζει ένα νέο γύρο πολεμικών εξοπλισμών.

Οι λαοί των Βαλκανίων έζησαν ο ένας δίπλα στον άλλον για εκατοντάδες χρόνια. Ακόμα και στις αρχές του 20ου αιώνα, διάστημα στο οποίο κορυφώθηκαν οι εθνικοί ανταγωνισμοί και διαχωρισμοί και ξέσπασαν οι λεγόμενοι βαλκανικοί πόλεμοι, το περισσότερο αίμα κύλησε εξαιτίας των ξένων εισβολέων και των ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων που υποδαύλισαν συστηματικά τον εθνικισμό και την δράση αντιδραστικών και αλυτρωτικών δυνάμεων. Το σκηνικό επαναλήφθηκε και στο τέλος του αιώνα. Το κομμάτιασμα της Γιουγκοσλαβίας με εργαλείο τις αποσχιστικές εθνικιστικές δυνάμεις το ξεκίνησαν και το ολοκλήρωσαν οι ιμπεριαλιστές. Πρώτα η Γερμανία και στη συνέχεια οι ΗΠΑ μέσω της Νατοϊκής στρατιωτικής επέμβασης. Συνεργοί σε αυτό το ιστορικό έγκλημα για μια ακόμη φορά υπήρξαν οι αστικές τάξεις και οι αντιδραστικές εθνικιστικές δυνάμεις στις διάφορες χώρες και περιοχές. Καμία από αυτές δεν υπήρξε αμέτοχη στην αιματηρή επαναχάραξη των συνόρων, προοπτική που ακόμα και σήμερα ελλοχεύει ως κίνδυνος για την ασφάλεια και την ειρήνη όλων των λαών των Βαλκανίων. Με επίκεντρο το Κοσσυφοπέδιο, τη Βοσνία, τη νότια Σερβία αλλά και τις δυτικές περιοχές της ΠΓΔΜ οι ιμπεριαλιστές ζεσταίνουν στην αγκαλιά τους εθνικιστές, τους χρησιμοποιούν ως ενεργούμενα για να προωθήσουν τα πολεμικά σχέδια τους. Είναι ψέμα πως η ένταξη στο ΝΑΤΟ και στην Ευρωπαϊκή Ένωση θα οδηγήσει σε σταθερότητα και ευημερία την περιοχή. Όση «σταθερότητα» εγγυάται το ΝΑΤΟ στο Αιγαίο ανάμεσα σε δύο κράτη-μέλη του και όση «ευημερία» επεφύλαξε στον ελληνικό λαό η Ευρωπαϊκή Ένωση τόσο θα εισπράξουν και τα νέα μέλη αυτών των λύκο-συμμαχιών.

Συνεργός στην αποσταθεροποίηση που προέκυψε από την διάλυση της Γιουγκοσλαβίας υπήρξε και η ελληνική αστική τάξη με τις κυβερνήσεις της στην περίοδο της δεκαετίας του ‘90. Πρώτα η κυβέρνηση της ΝΔ με επικεφαλής τον Υπουργό Εξωτερικών Σαμαρά και στη συνέχεια η κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ με το εμπάργκο στην ΠΓΔΜ. Και οι δύο πτέρυγες της διαχείρισης του ντόπιου εξαρτημένου καπιταλισμού θεώρησαν πως μπορεί να μετατραπεί η Ελλάδα σε υπεργολάβο και τοπικό ηγέτη στα Βαλκάνια εκπροσωπώντας τους δυτικούς ιμπεριαλιστές στη λεηλασία και την εκμετάλλευση. Σε αυτόν τον μεγαλομανή εθνικιστικό παροξυσμό αξιοποίησαν κάθε σκοταδιστική και αντιδραστική δύναμη, αγκαλιάστηκαν με την εκκλησιαστική ιεραρχία, τις σοβινιστικές αλυτρωτικές ομάδες και εξέθρεψαν την ιδεολογία του μίσους και του διχασμού. Ιδιαίτερη κορύφωση αυτών των πολιτικών εκφράστηκε απέναντι στη ΠΓΔΜ με σημαία το ζήτημα του ονόματος. Σε αυτόν τον αντιδραστικό συναγερμό με τα διαβόητα συλλαλητήρια συμμετείχαν όλες οι αστικές πολιτικές δυνάμεις αλλά και ο Συνασπισμός του Κύρκου και των δήθεν ανανεωτών αριστερών, που έφτιαξαν στη συνέχεια τον ΣΥΡΙΖΑ. Με το ίδιο τρόπο συμπεριφέρθηκαν παρά την προφανή διαφορά ισχύος και οι αντιδραστικές και σοβινιστικές δυνάμεις στις υπόλοιπες χώρες. Και στην ΠΓΔΜ η οποία αναδύθηκε μέσα από τις στάχτες της ενωμένης Γιουγκοσλαβίας επικράτησαν οι εθνικιστικές και αλυτρωτικές τάσεις την ίδια στιγμή που στο εσωτερικό της ξέσπασαν εμφύλιες διαμάχες. Σε αντίθεση με την αληθινή διάθεση των δύο λαών για φιλία και συνεργασία για πολλά χρόνια επικράτησαν και στις δύο πλευρές οι κραυγές του μίσους που αναπαρήγαν συστηματικά οι αντιδραστικοί και οι εθνικιστές.

Οι πολιτικοί εκπρόσωποι της ντόπιας μεγαλοαστικής τάξης, βλέποντας τις φιλοδοξίες που εξέθρεψαν στις αρχές της δεκαετίας του 1990 να μην καρποφορούν, οδηγήθηκαν στην αναζήτηση ενός συμβιβασμού στο θέμα του ονόματος της γειτονικής χώρας με την κυβέρνηση Καραμανλή να προτείνει προ δεκαετίας μια «σύνθετη ονομασία με γεωγραφικό προσδιορισμό έναντι όλων», η οποία «δεν περπάτησε» όμως, γιατί το αρνούνταν οι κυρίαρχοι εθνικιστές της ΠΓΔΜ και κυρίως, γιατί άλλα ήθελε τότε ο ιμπεριαλιστικός παράγοντας που τους στήριζε. Οι επιδιώξεις των δυτικών ιμπεριαλιστών και κυρίως των ΗΠΑ, σε αυτή τη φάση όξυνσης της αντιπαράθεσης του με τον ρώσικο ιμπεριαλισμό στα Βαλκάνια, να επισπεύσουν την ένταξη της ΠΓΔΜ στο ΝΑΤΟ, δρομολόγησαν διαδικασίες (αλλαγή κυβέρνησης στη ΠΓΔΜ, παρεμβάσεις στην ελληνική κυβέρνηση) που έχουν αναζωπυρώσει το ζήτημα του διεθνούς και συνταγματικού ονόματος της ΠΓΔΜ, και άλλα που συνδέονται με αυτό. Ασφαλώς δεν είναι διόλου αδιάφορο το όνομα, τα σύμβολα που χρησιμοποιούνται από την άποψη ότι και αυτά μπορούν να παίζουν ρόλο στην ενίσχυση ή όχι του αλυτρωτισμού και στην συντήρηση μιας ασταθούς κατάστασης που αναπαράγει διενέξεις, υπονομεύει την ειρηνική συνύπαρξη των λαών και κρατών και αξιοποιείται από τις ιμπεριαλιστικές δυνάμεις για να συνεχίζουν να επεμβαίνουν και να προωθούν τους σκοπούς τους. Όμως ο «συμβιβασμός» που επιχειρείται να επανατοποθετηθεί προς συζήτηση προσδιορίζεται από τις ιμπεριαλιστικές σκοπιμότητες και τις πολιτικές υποτέλειας των αστικών τάξεων και αυτό προκαθορίζει και τι αποτέλεσμα μπορεί να δώσει. Το ζήτημα της ονομασίας θα μπορούσε να αντιμετωπιστεί με θετικό αποτέλεσμα για τους λαούς στην βάση του σεβασμού των ιστορικών και γεωγραφικών δεδομένων, των συνόρων, της γειτονίας, της φιλίας και της συνεργασίας των λαών στον βαθμό που θα αποτραπεί οι ιμπεριαλιστές και οι εθνικιστές να υπαγορεύουν τις εξελίξεις ανάμεσα στις δύο χώρες. Με ριζική απόρριψη κάθε αλυτρωτικής και σοβινιστικής πολιτικής και ιδεολογίας και κάθε άμεσης ή έμμεσης εδαφικής ή άλλης διεκδίκησης από τη μεριά της ΠΓΔΜ σε βάρος της Ελλάδας και της Ελλάδας σε βάρος της ΠΓΔΜ.

Με επιδιαιτητές τους διορισμένους από τους δυτικούς ιμπεριαλιστές εκπροσώπους του ΟΗΕ, κηδεμόνες τους Νατοϊκούς αξιωματούχους και με παρασκηνιακούς ενορχηστρωτές τους διπλωμάτες των ΗΠΑ και των ισχυρών ευρωπαϊκών κρατών τίποτε σταθερό και αποδεκτό από τους λαούς δεν πρόκειται να προκύψει. Το αντίθετο θα συμβεί! Ακόμα κι αν βρεθεί μια διπλωματική «λύση», προοπτική όχι εύκολη, αυτή θα είναι σημαδεμένη και υπονομευμένη από την Νατοϊκή - ιμπεριαλιστική κηδεμονία. Θα είναι μια επιτυχία και νίκη του ΝΑΤΟ και όχι της ειρήνης και των συνεργασίας των δύο λαών! Όσο στα Βαλκάνια θα διαφεντεύει ο ιμπεριαλισμός και θα κυριαρχούν οι αστικές τάξεις και οι εθνικιστικές-αντιδραστικές δυνάμεις οι κίνδυνοι της αλληλοσφαγής θα παραμονεύουν!

Σε διαφορετική κατεύθυνση πρέπει οι εργαζόμενοι, η νεολαία, οι λαοί συνολικά, των Βαλκανίων να αναζητήσουν μια ειρηνική προοπτική και ένα ασφαλές μέλλον. Στην κατεύθυνση που εναντιώνεται στον αλυτρωτισμό και τις επεκτατικές βλέψεις, στηρίζει το απαραβίαστο των συνόρων, την εδαφική ακεραιότητα και την ανεξαρτησία των χωρών και στρέφεται κατά της ιμπεριαλιστικής «προστασίας». Η ανάπτυξη ενός σταθερού, ρωμαλέου και μαζικού αντιιμπεριαλιστικού-αντιπολεμικού-διεθνιστικού κινήματος είναι η καλύτερη γέφυρα για την φιλία και τη συνεργασία των λαών! Στο έδαφος αυτής της κοινής προσπάθειας μπορούν να δημιουργηθούν δεσμοί αλληλεγγύης, να νικηθούν οι αντιδραστικές εθνικιστικές δυνάμεις και να εμπεδωθεί το αίσθημα ασφάλειας και συνεργασίας. Η νέα -καθοδηγούμενη από συγκεκριμένα αντιδραστικά κέντρα- εθνικιστική υστερία αποτελεί πρόσχημα και αποπροσανατολισμό για να κρυφτεί η Νατοϊκή λύση που ετοιμάζεται. Η πάλη ενάντια στον πολεμικό συνασπισμό του ΝΑΤΟ στην προκειμένη περίπτωση αποτελεί άμεσο και ζωτικό καθήκον!

Γενάρης 2018

https://la-aas.blogspot.gr/
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Υπόθεση Σαϊμπάμπα: Η Μογκερίνι διαβεβαιώνει πως η Ινδία σέβεται τα ανθρώπινα δικαιώματα!

0
Εδέησε ύστερα από δύο μήνες να απαντήσει η λεγόμενη «υπουργός» Εξωτερικών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, Φεντερίκα Μογκερίνι στην ερώτηση της ευρωβουλευτού Λίντια Σένρα, από την Γαλικία (Ισπανία), σχετικά με την κατάσταση του ινδού ανάπηρου καθηγητή Γ.Ν. Σαϊμπάμπα που είναι φυλακισμένος σε σκληρές συνθήκες και κινδυνεύει άμεσα η ζωή του. Στην απάντησή της με ημερομηνία 4/1/2018, η Ύπατη Εκπρόσωπος της Ευρωπαϊκής Ένωσης για θέματα Εξωτερικής Πολιτικής και Πολιτικής Ασφαλείας, όπως είναι η επίσημη ιδιότητα της, αναφέρει πως η Ινδία είναι κράτος που σέβεται τα ανθρώπινα δικαιώματα και η κυβέρνησή της έχει δεσμευτεί στα πλαίσια του ΟΗΕ για μέτρα βελτίωσης αυτών των ανθρωπιστικών πρακτικών και πολιτικών! Για την υπόθεση του Σαϊμπάμπα το μόνο που αναφέρει είναι πως εδώ και αρκετό καιρό οι υπηρεσίες της ΕΕ την έχουν θέση υπόψη των ινδικών αρχών και έκτοτε παρακολουθούν την εξέλιξή της.

Ο Σαϊμπάμπα έχει κάνει έφεση ενώπιον του Ανωτάτου Δικαστηρίου της Βομβάης και αναμένει την κρίση του. Στο διάστημα αυτό έχει επιδεινωθεί η υγεία του και οι συνθήκες στην φυλακή την επιβαρύνουν σημαντικά. Πρόσφατα με επιστολή στην γυναίκα του προειδοποίησε πως ο χειμώνας σε αυτές τις συνθήκες θα δημιουργήσει άμεσο κίνδυνο για την ζωή του. Η οικογένεια και το κίνημα αλληλεγγύης ζητά την υπό όρους απόλυσή του και την άμεση εισαγωγή του σε νοσοκομείο. Μέχρι τότε ζητούν να μεταφερθεί στις φυλακές της Χαϊντεραμπάντ ή του Δελχί για να βρίσκεται πιο κοντά σε ειδική ιατρική υποστήριξη που χρειάζεται.

Εν τω μεταξύ για την σαθρότητα των στοιχείων και των κατηγοριών που οδήγησαν στην ισόβια καταδίκη του καθηγητή αποκαλυπτικό ήταν το δημοσίευμα της παν-ινδικής κυκλοφορίας εφημερίδας “Times of India” στις 6 Δεκεμβρίου 2017. Ενόψει της εμφάνισης του Σαϊμπάμπα για να υποστηρίξει την έφεση του, δημοσίευσε ένα καταφανώς υπαγορευμένο άρθρο με αναφορά στην διεθνή δραστηριότητα του καθηγητή. Ως αποδεικτικό στοιχείο για την οργανική σχέση του με το παράνομο ινδικό μαοϊκό κομμουνιστικό κόμμα. Για τους συντάκτες του δημοσιεύματος η συμμετοχή του Σαϊμπάμπα στην διεθνή πρωτοβουλία ILPS, η παρουσία του σε εκδηλώσεις που οργάνωσε το κίνημα των Μαύρων Πανθήρων στις ΗΠΑ καθώς και η επίσκεψη του στην Ελλάδα την περίοδο που το ΚΚΕ(μ-λ) γιόρταζε τα τριάντα χρόνια από την ανασυγκρότησή του, αποτελούν ισχυρές αποδείξεις για τους δεσμούς του καθηγητή με τους μαοϊκούς αντάρτες στην ύπαιθρο της Ινδίας!!! Αυτή είναι η δικαιοσύνη και η αντικειμενικότητα της ινδικών κρατικών και δικαστικών αρχών που υπερασπίζεται η κ. Μογκερίνι και αυτή είναι η ποιότητα των κατηγοριών που οδήγησαν τον ανάπηρο αγωνιστή στα κάτεργα!

https://freesaibabagreece.blogspot.gr/
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

20 Ιαν 2018

Η νέα μεγάλη ευκαιρία για τον «αυτοπροσδιορισμό»

20
Τις τελευταίες μέρες παρατηρείται με βάση τις εξελίξεις στο λεγόμενο μακεδονικό ζήτημα αναβρασμός σε όλους τους πολιτικούς χώρους. Εδώ θα επιλέξουμε να δούμε λίγο το μικρόκοσμο του κινήματος. Θα αφήσουμε για λίγο στην άκρη το σοβινισμό (που μαζί με τον ιμπεριαλισμό είναι ο βασικός μας εχθρός) και θα επικεντρωθούμε για λίγο στα... δικά μας.
Είναι αλήθεια ότι και στην δική μας όχθη του ποταμού επικρατεί πολιτική αναστάτωση. Θέσεις ανασκευάζονται και αναλύσεις ξεχνιούνται με μεγάλη ταχύτητα. Και για να κρυφτεί η πολιτική γύμνια, επιστρατεύονται μια σειρά ψεύτικα επιχειρήματα. Με πιο χαρακτηριστικό το υποτιθέμενο επιχείρημα του «αυτοπροσδιορισμού». Εδώ μάλιστα ίσως κάποιοι αισθάνονται ότι μπορούν να στριμώξουν την αντιϊμπεριαλιστική άποψη και να της αποδώσουν πολιτική ουράς στον σοβινισμό. Είναι μια σοβαρή κατηγορία που δεν μπορούμε να αφήσουμε αναπάντητη.


Ξεκινώντας, είναι χρήσιμο να αναρωτηθούμε στα αλήθεια τι θα πει «αυτοπροσδιορισμός». Αυτοπροσδιορισμός σημαίνει μια ελεύθερη επιλογή που έχει προκύψει μέσα από λαϊκές διαδικασίες. Είναι μια διεργασία όμοια με την αυτοδιάθεση, όπου ένας λαός προσδιορίζεται ως κάτι που αφορά τον ίδιο και την ύπαρξη του. Πάνω σε αυτό λίγα μπορούν να ειπωθούν: κάθε λαός μπορεί να αυτοπροσδιορίζεται όπως εκείνος θέλει και κανείς δεν μπορεί να απαγορέψει ή να ανατρέψει αυτή την διαδικασία. Υπό έναν όμως όρο: ότι η απόφαση αυτή πράγματι έχει προκύψει από τις λαϊκές δυνάμεις και αναφέρεται στις λαϊκές δυνάμεις. Πολλά είναι τα ιστορικά παραδείγματα μιας τέτοιας διεργασίας: Ιρλανδία, Παλαιστίνη, Κουρδιστάν, Αλγερία .. Μέχρι και στα δικά μας: η ίδια η σλαβομακεδονική μειονότητα, σε μια διεργασία «αυτοπροσδιορισμού» και σε αναζήτηση κοινωνικής διεξόδου, εντάχθηκε μαζικά στις γραμμές του ΕΛΑΣ και του ΔΣΕ, για να υποστεί την σκληρή τιμωρία από τον «εθνικό στρατό», που με τις πλάτες του Αμερικάνικου ιμπεριαλισμού πάτησε με τη φωτιά και το σίδερο στο Γράμμο. Για να κατηγορηθούν ύστερα οι δημοκράτες πατριώτες αγωνιστές της Εθνικής Αντίστασης και του Δεύτερου Αντάρτικου ως «εαμοβούλγαροι» και να συρθούν στα ξερονήσια από τον μοναρχοφασισμό, για «αντεθνική δράση». Μάλιστα, μπορούμε να παρατηρήσουμε ότι όλοι αυτοί που επικαλούνται τον «αυτοπροσδιορισμό» δεν έχουν και την καλύτερη των απόψεων γι' αυτούς τους «αυτοπροσδιορισμούς»: εθνικισμούς τους ανεβάζουν, Βάρκιζες του κατεβάζουν, ενσωματωμένα κινήματα τους ματανεβάζουν. Βέβαια, την ίδια στιγμή μερικοί είναι... των «κομμουνιστών εγγόνια». Ίσως από μια άποψη θα μπορούμε να σταματήσουμε εδώ, όμως το σωστό είναι να μπούμε στην σημερινή ουσία του ζητήματος.

Το πραγματικό ερώτημα που πρέπει να απαντηθεί είναι ένα εάν το ζήτημα του ονόματος είναι πρόβλημα «αυτοπροσδιορισμού». Ή εάν ο «αυτοπροσδιορισμός» είναι μια κούφια λέξη που χρησιμοποιείται από τον ιμπεριαλισμό για να περάσει την πολιτική του. Γιατί εδώ δεν έχουμε να απαντήσουμε εάν ο γειτονικός μας λαός «δικαιούται» να είναι έθνος, αν «δικαιούται» να είναι Μακεδόνας, όπως Μακεδόνες είμαστε και εμείς που ζούμε στο δικό μας κομμάτι Μακεδονίας. Το πραγματικό ζήτημα είναι ποιος και με ποιον σκοπό αποφάσισε να αναγνωριστεί το γειτονικό μας κράτος ως «Μακεδονία». Αυτοπροσδιορισμός δεν είναι κάποιος να έχει σχεδιάσει τον χάρτη για σένα, να τον τυπώνει, να τον επιβάλλει σε όλον τον κόσμο και ύστερα να επιλέγεις να «αυτοπροσδιοριστείς» μέσα στο πλαίσιο που άλλος σου έφτιαξε.

Ο σχηματισμός και η συγκρότηση της ΠΓΔΜ δεν ήτανε μια διαδικασία αυτοπροσδιορισμού του λαού της. Ήτανε ένα πολεμικό αποτέλεσμα επαναχάραξης των συνόρων και διαμελισμού της Γιουγκοσλαβίας, ένα στιγμιότυπο του αιματηρού ξαναμοιράσματος του κόσμου. Παρόμοιες ευαισθησίες για τον αυτοπροσδιορισμό των λαών, πάντα όμως εκείνων που βρίσκονται στην μία πλευρά του πολεμικού μετώπου, έχουμε βιώσει πολλές και ειδικά στον Γιουγκοσλαβικό εμφύλιο. Όταν διάφοροι φαντασιώνονταν ότι ο UCK είναι εθνικοαπελευθερωτικό αντάρτικο και όταν το μόνο έγκλημα που είδανε ήτανε η Σρεμπρένιτσα. Η ΠΓΔΜ ως κρατική συγκρότηση δεν προέκυψε από μια διαδικασία από τα κάτω απελευθέρωσης, αλλά σε μια προσπάθεια να στηθεί ένα ακόμα κράτος-μαριονέτα στα Βαλκάνια. Και αυτό δεν έχει να κάνει σε τίποτα με τον γειτονικό λαό και τα συμφέροντα του αλλά με την αστική του τάξη και την ένταξη της στο σύστημα της ιμπεριαλιστικής εξάρτησης. Παραβλέπουμε εμείς ότι η «δική» μας αστική τάξη είχε και έχει τις δικές της βλέψεις π.χ. για το Μοναστήρι, διαπνέεται από μεγαλοϊδεατισμό και μωροφιλοδοξίες; Ότι περιμένει μέσα από το ΝΑΤΟΪκό άρμα να επεκτείνει τα χιλιόμετρα και τα μίλια της; Και μωροφιλοδοξίες έχει, και στο Κόσοβο έστειλε στρατό κατοχής για να φτιαχτεί προτεκτοράτο.  Δεν έχουμε όμως την άποψη ότι οι μωροφιλοδοξίες αντιμετωπίζονται με μωροφιλοδοξίες και ο σοβινισμός με σοβινισμό. Και ένα κράτος που πρέπει να στηθεί «με το ζόρι» στα πόδια του για να υπηρετήσει ένα συγκεκριμένο σχέδιο, έχει ανάγκη από ισχυρή δόση σοβινισμού.

Τα χρόνια πέρασαν, και κάποιοι προσπερνώντας την πραγματικότητα θέλησαν να κάνουν το διεθνιστικό τους καθήκον μέσα από το «σ’ Ελλάδα-Τουρκία-Μακεδονία ο εχθρός είναι στις τράπεζες και στα υπουργεία». Άρχισαν να γράφουν την ΠΓΜΔ ως «Μακεδονία» και εγκαλούσαν όποιον δεν το έκανε ότι τάσσεται ενάντια στον... αυτοπροσδιορισμό. Όμως ξέχασαν και τον ξενοδόχο, τον προσδιοριστή. Το μεγάλο αφεντικό. Αυτόν που διατάζει και οι υπόλοιποι εκτελούν –ειδικά οι σοβινιστές των Βαλκανίων. Οι Αμερικάνοι αποφάσισαν να «κλείσουν» το ζήτημα του ονόματος –για να ανοίξουν άλλα ζητήματα. Αποφάσισαν ότι πρέπει να ανασχέσουν την ρωσική ιμπεριαλιστική διείσδυση, ότι πρέπει να προωθήσουν εναλλακτικούς αγωγούς ενέργειας. Να περισφίξουν τη Σερβία. Και αποφάσισαν να στήσουν τους υποτελείς τους σε μια σειρά και να τους επιβάλλουν τη ΝΑΤΟϊκή «φιλιά» (όπως κάποτε επέβαλλαν και την υποτιθέμενη ελληνοτουρκική φιλιά…). Η ελληνική αστική τάξη θα καταπιεί την λέξη Μακεδονία. Και η αντίπερα αστική τάξη θα «αυτοπροσδιοριστεί» λίγο διαφορετικά, για να μάθουμε όλοι πως πρέπει να την αποκαλούμε. Και όλοι μαζί θα μπούνε κάτω από το ΝΑΤΟϊκό πολεμικό άρμα. Τι σχέση έχουν όλα αυτά με τον αυτοπροσδιορισμό;

Ήδη συντελούνται μικρά θαύματα: η «Μακεδονία» εξαφανίστηκε από πολλά κείμενα, ξαφνικά σε άλλα το «Π» γίνεται «π» για να συνηθίσουν κάποιοι το «ΔΜ», άλλοι γράφουν ΠΓΜΔ για πρώτη φορά στην ζωή τους. Μένει να το πει και η... Wikipedia (άλλο θέσφατο από κει!). Να ηττηθεί ο εθνικισμός, ο Τσίπρας έριξε το σύνθημα! Τι αντισοβινιστική κυβέρνηση, με τα νέα μαχητικά της και τα 12 μίλια της! Θα «ηττηθεί ο εθνικισμός» με τις πλάτες του μεγαλύτερου εθνικισμού στον κόσμο; Και το ΝΑΤΟ; Να μην ηττηθεί το ΝΑΤΟ; Να προστεθεί ακόμα μια χώρα στην μεγαλύτερη πολεμική μηχανή του κόσμου ή όχι; Πολλοί αποφεύγουν να δώσουν μια απάντηση σε αυτό το κρίσιμο ερώτημα -και για να καλύψουν την αδυναμία τους, πετάνε το μελάνι του «αυτοπροσδιορισμού».

Ορίστε, λοιπόν, η νέα μεγάλη ευκαιρία για τους οπαδούς του «αυτοπροσδιορισμού». Μόλις ανακοινώσουν οι Αμερικάνοι στον γειτονικό μας λαό ότι πλέον «αυτοπροσδιορίζεται» με το νέο του όνομα, μπορούν και οι οπαδοί του «αυτοπροσδιορισμού» να αλλάξουν και το σύνθημα τους, ώστε να συμβαδίσουν με το διεθνιστικό τους καθήκον.

ΚΚ
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Οι απολύσεις στην Plegmanet αφορούν και εσένα

0
ΟΛΟΙ ΣΤΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ ΕΥΕΛΠΙΔΩΝ
Τρίτη 23 Ιανουαρίου, 9 πμ, κτήριο 9, αίθουσα 10

Συνάδελφε, συναδέλφισσα,

Ένας αγώνας για το δικαίωμα στη δουλειά βρίσκεται σε εξέλιξη. Στην Plegmanet οι εργαζόμενοι είδαν τρεις συναδέλφους τους να απολύονται άδικα και εκδικητικά επειδή συμμετείχαν στη γενική απεργία στις 17 Μάη. Τους τελευταίους μήνες γίνονται κινητοποιήσεις για την επαναπρόσληψη του συναδέλφου ο οποίος απαιτεί να επαναπροσληφθεί

Τι λέει η εργοδοσία:
- Οι απολύσεις δεν έγιναν για συνδικαλιστικούς λόγους.

- Οι απολυμένοι δεν πουλούσαν αρκετά και δεν ήταν αποδοτικοί.

- Οι μισθοί που δίνουν είναι αρκετοί και η εταιρεία «δεν βγαίνει».

- Ότι δικαιούνται να απολύουν όποιον θέλουν, γιατί είναι νόμιμο δικαίωμα τους.

Τι λέμε εμείς:
- Τρεις εργαζόμενοι απεργήσανε στις 17 Μάη και απολύθηκαν όλοι τους, ο ένας μετά τον άλλο, εκδικητικά.

- Οι στόχοι που βάζει ο εργοδότης είναι ο «μοχλός» για να αυθαιρετεί σε βάρος των εργαζομένων. Οι εργαζόμενοι δεν αμείβονται με το κομμάτι αλλά για τις ώρες που δουλεύουν στην εταιρία.

- Οι μισθοί που δίνουν είναι μισθοί πείνας. Κανείς δεν ζει με τόσα λίγα. Οι εργοδότες, από την άλλη, βγάζουν κέρδη πάνω στις δικές μας πλάτες. Και σαν να μην έφτανε αυτό, στην Plegmanet -όπως και αλλού- οι εργαζόμενοι αναγκάζονταν να «πληρώνονται» με κουπόνια.

- Το μόνο δικαίωμα που αναγνωρίζουμε είναι το δικαίωμα των εργαζομένων στη δουλειά και τις συνδικαλιστικές ελευθερίες. Δεν είμαστε αναλώσιμοι, ούτε εργαλεία να μας μεταχειρίζονται όποτε και όπως θέλουν τα αφεντικά. Εμείς δεν νομιμοποιούμε την εκμετάλλευση.

Ξέρουμε καλά ότι η Plegmanet δεν είναι η εξαίρεση, αλλά ο κανόνας. Δεν είναι τυχαίο ότι η κυβέρνηση ήδη μαγειρεύει νόμο που θα απαγορεύει το δικαίωμα στην απεργία. Ξέρουμε από την πείρα μας το καθεστώς τρομοκρατίας που κυριαρχεί στους χώρους εργασίας. Ξέρουμε όμως πολύ καλά ότι, αν δεν υπερασπιστούμε εμείς τα δικαιώματά μας θα μας τα καταργήσουν, ακόμη και τα στοιχειώδη.

Είναι άγραφος νόμος ότι σε αρκετές εταιρείες του ιδιωτικού τομέα όποιος απεργεί απολύεται. Αυτό δεν πρέπει να περάσει. Αν θέλουμε μόνιμη και σταθερή δουλειά, αυξήσεις στου μισθούς, ανθρώπινα ωράρια, δεν μπορούμε απλά να ελπίζουμε ότι οι εργοδότες και οι κυβερνήσεις θα τα κάνουν από μόνοι τους. Δεν το έκαναν ποτέ και δεν θα το κάνουν ούτε τώρα. Ο μόνος δρόμος είναι να τα διεκδικήσουμε.

Όταν έρθει η ώρα της απόλυσης όλοι θέλουμε να μας συμπαρασταθούν οι συνάδελφοι μας, να μας δείξουν την αλληλεγγύη τους. Έτσι και τώρα πρέπει και εμείς να συμπαρασταθούμε στους απολυμένους συναδέλφους μάς. Γιατί όταν απολύουν έναν από εμάς και δεν υπάρχει αντίδραση, τότε οι εργοδότες αποθρασύνονται, νιώθουν μεγαλύτερη άνεση να το κάνουν σε όποιον σηκώνει κεφάλι και διεκδικεί τα αυτονόητα.

Να ξαναγυρίσουν οι απολυμένοι στη δουλειά! Γιατί αυτό θα είναι νίκη η οποία θα είναι προς όφελος όλων των εργαζομένων. Γιατί όταν κερδίζει ένας εργαζόμενος το δικαίωμά του να δουλεύει, το κερδίζουν και οι υπόλοιποι συνάδελφοί του που διεκδικούν μαζί του.

Πρωτοβουλία ενάντια στις απολύσεις στην Plegmanet
http://protovoyliaplegma.blogspot.gr/
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ