φωτο

27 Μαρ 2017

Διεθνής Αμνηστία: Σε κίνδυνο η ζωή του καθηγητή Γ.N.Σαϊμπάμπα!

Ανακοίνωση του ινδικού τμήματος της Διεθνούς Αμνηστίας

Διεθνής Αμνηστία – Τμήμα Ινδίας*

Αρνούνται την απαραίτητη ιατρική φροντίδα στον Σαϊμπάμπα

“Οι αρχές της Μαχαράστρα αρνούνται να παράσχουν την πιθανά σωτήρια ιατρική φροντίδα στον ΓΝ Σαϊμπάμπα, θέτοντας την υγεία του σε σοβαρό κίνδυνο", ανακοίνωσε σήμερα το Ινδικό τμήμα της Διεθνούς Αμνηστίας.

Ο ΓΝ Σαϊμπάμπα, ακτιβιστής και ακαδημαϊκός, καταδικάστηκε από δικαστήριο της Μαχαράστρα στις 7 Μάρτη σε ισόβια φυλάκιση για συμμετοχή και υποστήριξη στο Κομμουνιστικό Κόμμα Ινδίας (Μαοϊκό) – το οποίο είναι παράνομη οργάνωση. Κρατείται στις κεντρικές φυλακές της Ναγκπούρ. Τα πόδια του Σαϊμπάμπα είναι σχεδόν απόλυτα παράλυτα και χρησιμοποιεί αναπηρικό καρότσι. Το Φλεβάρη διαγνώστηκε με οξεία παγκρεατίτιδα και συνεστήθη η αφαίρεση της χοληδόχου κύστης. Μετά τη σύλληψη η κατάσταση της υγείας του επιδεινώθηκε.

“Η άρνηση παροχής ιατρικής θεραπείας σε κρατούμενο δεν δικαιολογείται ποτέ και ισοδυναμεί με βασανιστήρια”, λέει ο Αμπχίρ ΒΠ, ανώτερο στέλεχος του Ινδικού τμήματος της Διεθνούς Αμνηστίας. “Ο Σαϊμπάμπα δεν έχει χάσει το δικαίωμα στην ιατρική περίθαλψη απλά επειδή βρίσκεται στη φυλακή. Οι αρχές πρέπει να τον μεταφέρουν σε νοσοκομείο για να του παρασχεθεί η εξειδικευμένη ιατρική φροντίδα πράγμα που δεν είναι δυνατόν να γίνει στη φυλακή”.

Σε γράμμα προς τη γυναίκα του στις 14 Μάρτη ο Σαϊμπάμπα λέει: “Με νέα προβλήματα στο πάγκρεας μου, είμαι πιο ευάλωτος πλέον και δεν μπορώ να χωνέψω το φαγητό της φυλακής. Εκτός από τα άλλα δεκαεννέα προβλήματα υγείας που έχω σε ζωτικά όργανα, το πρόβλημα αυτό είναι το σοβαρότερο καθώς είμαι αναγκασμένος να τρώω για να μπορώ να πάρω τις τεράστιες ποσότητες φαρμάκων, όμως δεν μπορώ να χωνέψω το φαγητό”.

Ο δικηγόρος του Σαϊμπάμπα, Σουρέντρα Γκάντλινγκ λέει: “Συνάντησα τον καθηγητή στις 21 Μάρτη και έδειχνε εξαιρετικά αδύνατος. Πονάει φοβερά λόγω της οξείας παγκρεατίτιδας και πρέπει να εισαχθεί σε εξειδικευμένο νοσοκομείο όπου πρέπει να του γίνει άμεση χειρουργική επέμβαση. Οι κεντρικές φυλακές της Ναγκπούρ δεν έχουν τέτοιες υποδομές. Κάναμε έκκληση στο δικαστήριο στις 7 Μάρτη να του δοθούν τα φάρμακα, αλλά το δικαστήριο δεν έδωσε άδεια... Οι αρχές των φυλακών του αρνήθηκαν το αίτημα να φορά σαρόνγκ αντί για παντελόνια, καθώς και το αίτημα για καλύτερο στρώμα, μιας και έχει οξείς πόνους στον ώμο”.

Οι αρχές των φυλακών αρνήθηκαν να απαντήσουν στα ερωτήματα της Διεθνούς Αμνηστίας. Αξιωματούχος των φυλακών της Ναγκπούρ, που ζήτησε να μην κατονομαστεί, είπε ότι οι γιατροί των φυλακών περιποιούνται τον Σαϊμπάμπα και ότι είναι “καλά”. Αρνήθηκε το ότι δεν του επιτράπηκε το σαρόνγκ ή ένα καλύτερο στρώμα.

“Όταν με το να αρνείσαι την ιατρική φροντίδα σε κρατούμενο του προκαλείς οξείς πόνους και τον κάνεις να υποφέρει, κι αυτό το κάνεις επίτηδες για τιμωρία ή εκφοβισμό, αυτό είναι έγκλημα σύμφωνα με τους διεθνείς νόμους”, λέει ο Αμπχίρ ΒΠ.

Αρνήθηκαν την ιατρική φροντίδα στον Γ.Ν. Σαϊμπάμπα και νωρίτερα, όταν συνελήφθη από την αστυνομία της Μαχαράστρα το Μάη του 2014 για υποτιθέμενες σχέσεις με την ένοπλη οργάνωση του ΚΚΙ (Μαοϊκού). Το Μάρτη του 2016 το Ανώτατο Δικαστήριο της Ινδίας τον απελευθέρωσε με εγγύηση για ιατρικούς λόγους μετά την χειροτέρευση της υγείας του. Σύμφωνα με δημοσιογραφικές πληροφορίες το δικαστήριο ανάφερε πως η κυβέρνηση της Μαχαράστρα “ήταν εξαιρετικά άδικη απέναντι στον κατηγορούμενο, ειδικά όσον αφορά την υγεία του”.

Η Ινδία είναι χώρα-μέλος του Διεθνούς Συμφώνου για τα Κοινωνικά και Πολιτικά Δικαιώματα και έχει υπογράψει τη Συνθήκη του ΟΗΕ ενάντια στα βασανιστήρια η οποία απαγορεύει απόλυτα τα βασανιστήρια και την κακομεταχείριση. Οι κανόνες του ΟΗΕ για τη συμπεριφορά απέναντι στους φυλακισμένους, γνωστοί και ως Κανόνες Μαντέλα, ορίζουν ότι η παροχή ιατρικής περίθαλψης στους φυλακισμένους είναι κρατική υποχρέωση και ότι οι φυλακισμένοι “πρέπει να απολαμβάνουν το ίδιο επίπεδο ιατρικής περίθαλψης που παρέχεται και στην κοινωνία” χωρίς διακρίσεις. Οι Κανόνες Μαντέλα ορίζουν επίσης πως οι κρατούμενοι που έχουν ανάγκη εξειδικευμένης φροντίδας πρέπει να μεταφέρονται σε ειδικά ιδρύματα ή νοσοκομεία όταν η φροντίδα αυτή δεν μπορεί να παρασχεθεί στη φυλακή.

* Η ανακοίνωση αναρτήθηκε στις 24 Μαρτίου 2017 στην ηλεκτρονική σελίδα της Amnesty International India.
www.amnesty.org
0 ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Αφίσα & παρέμβαση στη Καρδίτσα ενάντια στα νέα μέτρα

0
Σε έκδοση αφίσας και μαζική αφισοκόλληση στην πόλη προχώρησε η Λαϊκή Αντίσταση-Α.Α.Σ. Καρδίτσας με στόχο να αναδείξει την ανάγκη κινηματικής απάντησης στα επερχόμενα αντιλαϊκά μέτρα της δεύτερης αξιολόγησης.

Είχε προηγηθεί πρόταση-κάλεσμα της Λαϊκής Αντίστασης-ΑΑΣ προς πολιτικές οργανώσεις, συλλογικότητες και ανένταχτους αγωνιστές για κοινή σύσκεψη-συζήτηση με σκοπό να υπάρξει κοινή δράση ενάντια στα νέα μέτρα. Ήταν η πρώτη τέτοια σύσκεψη που έγινε στην πόλη μας μετά από πολλούς μήνες και παρότι η συμμετοχή ήταν αρκετά ικανοποιητική, δεν κατέληξε σε συγκεκριμένες κινηματικές δράσεις όπως πρότεινε η ΛΑ-ΑΑΣ.

Με πρόταση των υπόλοιπων δυνάμεων, αποφασίστηκε να πάμε σε δεύτερη σύσκεψη («για να διασφαλιστούν καλύτεροι όροι μαζικότητας» κλπ) στη οποία νέα σύσκεψη όμως δεν εμφανίστηκε κανένας από όσους την πρότειναν.

Με βάση αυτά, η Λαϊκή Αντίσταση-Α.Α.Σ. προχώρησε αυτόνομα την παρέμβαση η οποία και θα συνεχιστεί το επόμενο διάστημα. Παράλληλα επιμένει στην πρότασή της και θα πάρει νέες πρωτοβουλίες για κοινή δράση ευρύτερων δυνάμεων ώστε να ευνοηθούν μαζικές λαϊκές αντιδράσεις και να υπάρξει κινηματική απάντηση στο νέο γύρο αντιλαϊκής επίθεσης που ετοιμάζουν κυβέρνηση, ΕΕ και ΔΝΤ.
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Συζήτηση Εκπαιδευτικών στη Σάμο: Να επιδιώξουμε απαντήσεις στο σημερινό αρνητικό τοπίο!

0
Πραγματοποιήθηκε την Παρασκευή 24 Μάρτη σε χώρο του Πανεπιστημίου, στο Καρλόβασι, η προγραμματισμένη ανοιχτή συζήτηση των Αγωνιστικών Κινήσεων Εκπαιδευτικών. Η πρώτη εισήγηση επικέντρωσε στα στοιχεία της επίθεσης και όπως αυτή εξελίσσεται όλους τους τελευταίους μήνες στην Εκπαίδευση, επιχειρώντας να αναδείξει τους στόχους που υπηρετεί και τα επόμενα βήματα κλιμάκωσης της που θα επιχειρήσει η κυβέρνηση. Η δεύτερη εισήγηση επισημαίνοντας τα πολλαπλά στοιχεία χρεωκοπίας και υποταγής που παρουσιάζονται σε όλο το φάσμα του συνδικαλιστικού κινήματος ( από τις Ομοσπονδίες ως τα τοπικά ΔΣ), στάθηκε ιδιαίτερα στα αδιέξοδα των ρεφορμιστικών «απαντήσεων» στην επίθεση και στις βασικές πολιτικές αφετηρίες συγκρότησης μιας αγωνιστικής γραμμής πάλης για τους εκπαιδευτικούς.

Η ζωντανή συζήτηση που ακολούθησε με τη συμμετοχή πολλών συναγωνιστών και συναδέλφων, αναπληρωτών και μονίμων και από τις δύο βαθμίδες της Εκπαίδευσης, συνέβαλε στη διαμόρφωση μιας πραγματικής εικόνας της σημερινής κατάστασης. Ανέδειξε τις δυσκολίες που κυριαρχούν, την απόσταση της μεγάλης πλειοψηφίας των Εκπαιδευτικών από τα σωματεία, από τα πραγματικά πολιτικά ερωτήματα που πρέπει να τεθούν και να απαντηθούν για να συγκροτηθεί και να μπει στο δρόμο του αγώνα ο κλάδος των εκπαιδευτικών.. Μια απόσταση που όσο παραμένει –και μεγαλώνει- ανοίγει το δρόμο στην κλιμάκωση της επίθεσης.

Σε αυτή τη βάση -και με δοσμένη την υποταγή και την προσαρμογή στις Ομοσπονδίες και στα ΔΣ- διαπιστώθηκε η ανάγκη να υπάρξουν πρωτοβουλίες κίνησης κόσμου, προσπάθειες συγκρότησης επιτροπών σε σχολεία και ομάδες σχολείων που θα ανοίγουν σε ένα βαθμό μικρότερα και μεγαλύτερα ζητήματα. Αυτός ο δρόμος, της «από κάτω κίνησης», μπορεί να συμβάλλει στην «επιστροφή» ενός δυναμικού στην κατεύθυνση της συλλογικής στάσης, μπορεί να συμβάλλει στο να αποκτήσει πολιτική αγωνιστική έκφραση ο υπόγειος θυμός και η ανησυχία που επικρατεί στους εκπαιδευτικούς. Θυμός που εκτρέπεται σε αδιέξοδες τουλάχιστον λογικές και ανησυχία που παραμένει άγονη όσο επικρατεί η απουσία κάθε κίνησης αλλά και επιβάλλονται συνθήκες από-πολιτικοποίησης, δηλαδή υποταγής στην επίθεση του συστήματος και της κυβέρνησης του.
Σάμος 26-3-17

Αγωνιστικές Κινήσεις Εκπαιδευτικών
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Τέτοιες τιμές βεβήλωσης δεν αξίζουν ούτε στο Μπελογιάννη ούτε στο κομμουνιστικό κίνημα!

0
«Εάν έκανα δήλωση αποκήρυξης θα αθωωνόμουνα κατά πάσα πιθανότητα μετά μεγάλων τιμών… Αλλά η ζωή μου συνδέεται με την ιστορία του ΚΚΕ και τη δράση του… Δεκάδες φορές μπήκε μπροστά μου το δίλημμα: να ζω προδίδοντας τις πεποιθήσεις μου, την ιδεολογία μου, είτε να πεθάνω, παραμένοντας πιστός σ’ αυτές. Πάντοτε προτίμησα το δεύτερο δρόμο και σήμερα τον ξαναδιαλέγω». [Απολογία του Νίκου Μπελογιάννη στο στρατοδικείο]

65 χρόνια μετά, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, (η "αριστερά" του δρόμου της προδοσίας των αγώνων του λαού και του κομμουνιστικού κινήματος, της πλήρους υποταγής σε αυτούς που οδήγησαν το Μπελογιάννη και όλο το λαό στο απόσπασμα και η ακροδεξιά της συνέχειας αυτών που στράφηκαν ενάντια στο λαό και κατά τη διάρκεια όλης της δεκαετίας του '40  και του "χωρίς τους Αμερικανούς -που έδωσαν την εντολή για την εκτέλεση- δεν θα ήμασταν εδώ"), σχεδιάζει να βεβηλώσει την τιμή του Νίκου Μπελογιάννη, να ξεφτιλίσει το κομμουνιστικό κίνημα και την Αριστερά, διοργανώνοντας μέσω της Βουλής έκθεση και εκδήλωση στην Αμαλιάδα, στην οποία μάλιστα συμμετέχει και νομιμοποιεί στις συνειδήσεις του λαού και η ηγεσία του σημερινού ΚΚΕ επιβεβαιώνοντας για άλλη μια φορά για το κατά πόσο (δεν) ξέκοψε από οππορτουνισμούς και λεγκαλισμούς, δίνοντας μάλιστα και τμήμα από το αρχείο του. Μάλλον ως συνέχεια της συμφιλίωσης των ...Ελλήνων που υπογράφτηκε και με νόμους κάπου εκεί στα τέλη της δεκαετίας του '80!

Αναρωτιέται μάλιστα η «σοβαρή αντικομμουνιστική» Καθημερινή, «αν όντως αξίζει την τιμή ένας καταδικασμένος για κατασκοπία». Θα απαντήσουμε εμείς στην Καθημερινή. Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ σκοπεύει να βεβηλώσει, όπως έκανε και με το σκοπευτήριο της Καισαριανής, το ελληνικό κομμουνιστικό κίνημα, ώστε να ωραιοποιήσει την εικόνα της, για να προωθήσει ύστερα την βάρβαρη πολιτική της εξάρτησης, της υποτέλειας, της εξαθλίωσης. Είναι η πολιτική των ξένων και ντόπιων αφεντικών σας, για την ανατροπή της οποίας ο Νίκος Μπελογιάννης πρόταξε τα γυμνά στήθη του απέναντι στα ντουφέκια και πέρασε για πάντα στην συνείδηση του ελληνικού λαού, ως ήρωας της λευτεριάς και της ανεξαρτησίας. Ενώ η «Καθημερινή» έχει καταγραφεί στην ιστορία ως κατοχική φυλλάδα που καλωσόρισε τα Ες-Ες και σήμερα υποστηρίζει το ξεπούλημα λαού και χώρας στους σύγχρονους ιμπεριαλιστές της Αμερικής και της Ευρώπης κάνωντας διαγωνισμό ακόμη περισσότερης υποτέλειας με τους κυβερνώντες!

Τέτοιες "τιμές" λοιπόν δεν αξίζουν σε κανένα αγωνιστή του κομμουνιστικού και λαϊκού κινήματος! Και όλοι όσοι έχουν διαλέξει να κρατήσουν τους αγώνες αυτούς ζωντανούς και στο σήμερα, και στο μέλλον, θα έπρεπε να είναι απέναντι σε τέτοιου είδους εκδηλώσεις και να τις καταγγέλουν αντί να νοιώθουν χαρά περηφάνια για την "αναγνώρισή" τους από τον αντίπαλο και τους λακέδες του! Αυτή η ιστορία δε μπαίνει στα μουσεία! Είναι ζωντανή και κανείς δε μπορεί να τη σβήσει από τη μνήμη του λαού όσο κι αν προσπαθεί!
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

26 Μαρ 2017

ΕΕ-ΔΝΤ- κυβέρνηση προγραμματίζουν τη δυστυχία του λαού. Τίποτα δεν χαρίζεται, όλα καταχτιούνται!

0
Τη μεγαλύτερη δοκιμασία της -τουλάχιστον από το 1974 μέχρι σήμερα- αντιμετωπίζει η αστική «στρατηγική» (… έτσι τη λένε), που συνοψίζεται στο «η χώρα ανήκει στους νικητές, δηλαδή στη Δύση». Στην πραγματικότητα, αυτή η κοινή για όλες τις αστικές δυνάμεις της χώρας θέση ως θεμέλιο διεξόδου για τη χώρα και το λαό έχει καταρρεύσει! Μέσα στις συνθήκες της κρίσης και των γενικευμένων ιμπεριαλιστικών αντιθέσεων που διατρέχουν τον πλανήτη, αποδεικνύεται ότι μια χώρα που έχει γίνει οικονομικό παράρτημα και πολιτικό-στρατιωτικό προγεφύρωμα των –πολλών- πατρώνων της είναι «φτερό στον άνεμο» της θύελλας που έχει ξεσπάσει. Αυτή τη θύελλα εξάλλου βιώνουν όλο και πιο οδυνηρά οι εργάτες και ο λαός της χώρας μας. Εξαθλίωση, ανεργία θεόρατη και (παρά τις κυβερνητικές αλχημείες) σε σταθερή άνοδο, ελαστικές σχέσεις που τσακίζουν την εργαζόμενη πλειοψηφία, φορολεηλασία και εγκλωβισμός σε χρέη για τα λαϊκά στρώματα. Το τοπίο κάνουν όλο και πιο σκούρο τα εργοδοτικά εγκλήματα, οι διώξεις και οι καταδίκες αγωνιστών και συνδικαλιστών, η πολιτική της φασιστικοποίησης που έχει επιστρατευτεί απέναντι στοn λαό, τη νεολαία, τις ελευθερίες τους.

Αλλά βέβαια για την άρχουσα τάξη, την κυβέρνηση και τα κόμματα του συστήματος δεν υπάρχει άλλος δρόμος από αυτόν της εξάρτησης στα ιμπεριαλιστικά αφεντικά. Έτσι, την ίδια στιγμή που εκρήγνυνται τα αδιέξοδα αυτής της «στρατηγικής» τους, την ίδια στιγμή που εκδηλώνεται η αμηχανία τους, ακόμα και η σύγχυση που έχει καταβάλλει κυβέρνηση και αντιπολίτευση για το τι τους επιφυλάσσουν οι εξελίξεις μέσα στο στρατόπεδο των νικητών αλλά και από την αντιπαράθεση της Δύσης με τον ρώσικο ιμπεριαλισμό, που εμφανίζεται ενισχυμένος, συνεχίζουν και θα συνεχίσουν στην ίδια γραμμή με την οποία είναι φύσει και θέση δεμένες οι αστικές πολιτικές δυνάμεις. Όσο για τον λαό, άρχισαν να του βρίσκουν ένα… νέο αφήγημα. Αυτό των συσσιτίων και των έκτακτων βοηθημάτων προς τους απόλυτα εξαθλιωμένους! Εκεί δείχνει να συναντιέται ο κυνισμός των παραδοσιακών αστικών δυνάμεων με αυτόν του ΣΥΡΙΖΑ, που εξάλλου επένδυσε πολιτικά σε αυτή την κατεύθυνση ήδη από το 2012 χρωματίζοντάς την ως «κοινωνική αλληλεγγύη».

Συνθήκες -συγκαλυμμένης- ταραχής

Άλλος δηλώνει βέβαιος για το «κλείσιμο της αξιολόγησης» εντός… ολίγου. Άλλος αναρωτιέται αν θα γίνει μετά τον Σεπτέμβριο. Άλλος λέει πως φτάνουν οι 153 της κυβέρνησης για να ψηφίσουν τα μέτρα που αυτή φέρνει και άλλος πως θα χρειάζονταν 180! Η πανσπερμία των εκτιμήσεων ανήκει στους κυβερνητικούς και δύσκολα κρύβει την ταραχή τους. Οι παρεμβάσεις Σαπέν και Σόιμπλε έβαλαν ωστόσο τα πράγματα στη θέση τους αναδεικνύοντας δύο ζητήματα. Το πρώτο αφορά στη στήριξη που απαιτούν να δοθεί προς τον ΣΥΡΙΖΑ για να «αντέξει» τα μέτρα. Στη ΝΔ βέβαια αντιδρούν με το προφανές (και εύλογο από συστημική άποψη) επιχείρημα ότι θα χάσουν κάθε πολιτικό ρόλο αν στοιχηθούν άλλη μια φορά –όπως τον Ιούλιο του 2015- πίσω από την ανάγκη να στηριχθεί η κυβέρνηση. Όμως, οι απαιτήσεις της επίθεσης στις σημερινές συνθήκες της κρίσης δεν εξορθολογίζονται ούτε σε αναφορά με τις ανάγκες του αστικού πολιτικού συστήματος! Άρα τι όροι διαμορφώνονται για το πολιτικό σύστημα που βρίσκεται έτσι κι αλλιώς σε δύσκολη κατάσταση; Σε τι επιλογές παραπέμπουν αυτοί οι όροι; Το δεύτερο αφορά στο τι φέρνουν αυτά τα μέτρα για τη ζωή του λαού, ώστε να απαιτείται μια τόσο διευρυμένη στήριξη τους στο επίπεδο των αστικών κομμάτων! Είναι σαφές ότι όχι μόνο έχει καταρρεύσει παταγωδώς η κυβερνητική προπαγάνδα μετά το Γιούρογκρουπ της 20/2, που συνοψιζόταν στο «ούτε ένα ευρώ μέτρα», αλλά πολύ περισσότερο ότι η μακρόσυρτη διαπραγμάτευση σκάβει βαθύ πηγάδι για τα εργατικά και λαϊκά δικαιώματα!

Ωστόσο, η δυσκολία που παρουσιάζεται στο να υπάρξει κατάληξη της αξιολόγησης δεν αφορά μόνο στην πολιτική προετοιμασία της κυβέρνησης και των άλλων κομμάτων που καλούνται να την ψηφίσουν αλλά και να την επιβάλλουν στο λαό και μάλιστα με πολυετές βάθος. Η δυσκολία αφορά σε σημαντικό βαθμό αυτές καθαυτές τις αντιθέσεις ΗΠΑ-Ευρωπαίων ιμπεριαλιστών και όπως αυτές εκδηλώνονται μέσα από τη σχέση ΔΝΤ-ΕΕ και με πεδίο αυτού του ανταγωνισμού την Ελλάδα. Ειδικότερα, πρόκειται για την αντίθεση ΗΠΑ-Γερμανίας που η προεδρεία Τραμπ έχει αναδείξει σε πρώτο πλάνο στα πλαίσια της επιδίωξης της να «κοντύνει» το Βερολίνο και να επιβάλλει όρους αμερικάνικης κυριαρχίας συνολικά στα πλαίσια της Δύσης. Στο ζήτημα εμπλέκεται προφανώς και η Γαλλία, που μπορεί να καλοβλέπει τον περιορισμό της γερμανικής ηγεμονίας εντός της ΕΕ, αλλά από την άλλη κάθε άλλο παρά αποδέχεται το σχέδιο υποβίβασης της τελευταίας σε έναν οικονομικό συνασπισμό που θα βρίσκεται στην στρατηγική σκιά των ΗΠΑ. Ο μύλος αυτών των αντιθέσεων –και ενώ η ίδια η ΕΕ βρίσκεται υπό αναδιαμόρφωση μετά το Brexit- έχει συμβάλλει καθοριστικά στο νέο μπλοκάρισμα του λεγόμενου ελληνικού ζητήματος. Με ανοιχτή λοιπόν και υπό εξέλιξη την αντιπαράθεση Ουάσιγκτον-Βερολίνου, με ανοιχτό επίσης το ζήτημα των νέων όρων που θα επιλέξουν οι ιμπεριαλιστικοί πυλώνες της ΕΕ να «ξαναστήσουν» το εγχείρημά τους, είναι πράγματι μετέωρο και το ζήτημα των όρων ισορροπίας της διπλής εξάρτησης της Ελλάδας από ΗΠΑ και Ευρωπαίους ιμπεριαλιστές. Σε αυτή την πραγματική τρικυμία βρίσκεται η κυβέρνηση και η αστική τάξη, που όντας δεμένη με χίλια δύο νήματα με τις ιμπεριαλιστικές δυνάμεις και από τις δύο πλευρές του ατλαντικού, βιώνει όλους τους τρανταγμούς και δεν θέλει ούτε να διανοηθεί τι αλλαγές σε αυτό το πλέγμα της εξάρτησής της μπορεί να προκύψουν, ποια «κενά» θα παραχθούν και ποιος και πώς θα τα καλύψει.

Το «προκεχωρημένο φυλάκιο»

Δεν είναι ωστόσο τα ζητήματα εντός της Δυτικής συμμαχίας η μοναδική συνάρτηση που επηρεάζει καθοριστικά τις τύχες της χώρας και την έχει φέρει σε κατάσταση περιδίνησης. Με άλλα λόγια, ο ανταγωνισμός και το «ενδιαφέρον» των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων της Δύσης για την Ελλάδα δεν υπάρχει μόνο λόγω της θέσης της στην ΕΕ/ΟΝΕ (όπου πάλι για γεωπολιτικούς λόγους την ενέταξαν), δεν αρχίζει και δεν τελειώνει στους ανταγωνισμούς για τη λεηλασία του πλούτου της, για την ιδιοποίηση του χρέους της, για την παραρτηματοποίηση της οικονομίας της υπέρ του ενός ή του άλλου ευρωπαϊκού ή αμερικάνικου μονοπωλίου. Μια κρίσιμη για τα ιμπεριαλιστικά συμφέροντα χρήση της υπήρξε πάντα αυτή που προκύπτει από τη θέση της σε μια περιοχή όπου συγκεντρώνονται πολλαπλοί γεωστρατηγικοί ανταγωνισμοί. Εξάλλου, αυτή τη θέση πουλούσε πάντα η άρχουσα τάξη στους προστάτες της για να την έχουν στο δικό τους μπλοκ και να της παρέχουν ανταλλάγματα σε ρόλους και μπίζνες στην περιοχή. Η αξία της θέσης αυτής στις σημερινές συνθήκες αναβαθμίζεται, αν πάρουμε υπόψη μας τον αναβρασμό –και με ανοιχτά πολεμικές εκφράσεις- που υπάρχει σε ολόκληρη την ευρύτερη περιοχή. Από την Ουκρανία ως τα Βαλκάνια και από την Τουρκία ως τη Μ. Ανατολή και την Α. Μεσόγειο και μέχρι τη Λιβύη. Ειδικότερα αναβαθμίζεται η αξία αυτής της θέσης της χώρας, αν πάρουμε υπόψη μας ότι ο ρώσικος ιμπεριαλισμός ξεμυτίζει σπάζοντας σε σημεία την περικύκλωσή του (Συρία) ενώ σε Βαλκάνια, Αίγυπτο επιχειρεί επιστροφή χωρίς να παραλείπει να αξιοποιήσει-όσο μπορεί- τα προβλήματα της Τουρκίας με τις ΗΠΑ. Ιδιαίτερα για αυτές τις τελευταίες που ο κύριος και στρατηγικός αντίπαλος τους είναι και παραμένει η Ρωσία, όλα αυτά τα δεδομένα αυξάνουν το «ενδιαφέρον» τους για τη χώρα μας που έτσι κι αλλιώς υπηρέτησε όλα τα προηγούμενα χρόνια τις πολεμικές επιδρομές τους σε Βαλκάνια και Μ. Ανατολή. Ένα «ενδιαφέρον» που μπορεί να φτάνει στα επίπεδα του «προκεχωρημένου φυλακίου», αφού το ρώσικο ξεμύτισμα μεταφέρει τη γραμμή της αντιπαράθεσης πιο κοντά προς τη χώρα μας. Όμως ούτε οι Ευρωπαίοι ιμπεριαλιστές είναι αδιάφοροι -κάθε άλλο!- από μια τέτοια χρήση της χώρας. Είτε έχουν (Γαλλία) είτε δεν έχουν (Γερμανία) στρατιωτικούς όρους παρουσίας στην περιοχή, έχουν κάθε συμφέρον να υπερασπιστούν την πυριτιδαποθήκη της ηπείρου «τους» (Βαλκάνια) και την επέκτασή τους σε αυτήν έναντι της Ρωσίας, όπως και μια σειρά συμφέροντα στην περιοχή (Κύπρος, Τουρκία, Μ. Ανατολή). Έτσι, από τη μια, «η όλη» Δυτική συμμαχία θέλει την Ελλάδα φυλάκιό της στην περιοχή, από την άλλη ωστόσο και με δοσμένο τον ανταγωνισμό εντός της που είναι έκδηλος σε μια σειρά περιπτώσεις και στην περιοχή, δεν είναι ενιαία ούτε σε αυτό. Δεν είναι δηλαδή ενιαία για το πώς ακριβώς θα χρησιμοποιηθεί το φυλάκιο αυτό.

Αυτή η δεύτερη –όχι σε σημασία- συνάρτηση περιπλέκει ακόμα περισσότερο το ελληνικό ζήτημα, και βέβαια αυξάνει κατακόρυφα τους κινδύνους και τις απειλές που αντιμετωπίζει ο λαός μας. Και οι δύο μαζί συναρτήσεις του ζητήματος εξηγούν τα πολλαπλά βραχυκυκλώματα των διαπραγματεύσεων και το μακρύ σύρσιμο της δεύτερης αξιολόγησης. Έτσι κι αλλιώς, ήδη από το καλοκαίρι του 2015, εκτιμούσαμε ότι είναι προσωρινός ο συμβιβασμός που επιτεύχθηκε μεταξύ ΗΠΑ-Γερμανίας και Γαλλίας για την Ελλάδα στα πλαίσια του 3ου μνημονίου. Στις σημερινές συνθήκες και με όσα εξελίχθηκαν από τότε στην περιοχή, μετά το Brexit και –κυρίως- με την αμερικάνικη υπερδύναμη να αναζητά με εκβιασμούς και εντάσεις αναδιαμόρφωση των όρων στα πλαίσια της Δυτικής συμμαχίας, το ζήτημα της χώρας μας τίθεται εκ νέου και πολύ πιο έντονα.

Τα λαϊκά καθήκοντα

Η ασάφεια και η αντιφατικότητα του πλαισίου των εξελίξεων δεν αφήνει καμιά… ασάφεια για τον χαραχτήρα που αυτές οι εξελίξεις έχουν όσον αφορά τον λαό, τα δικαιώματά του, την ίδια του τη ζωή. Η ασάφεια και η αντιφατικότητα αφορά στα αδιέξοδα και την αντιδραστική φύση του καπιταλιστικού-ιμπεριαλιστικού συστήματος, που αναζητά όρους υπέρβασης αυτών των αδιεξόδων, με καύσιμη ύλη τα δικαιώματα και τις ζωές των εργατών και των λαών του κόσμου. Η ρευστότητα αυτού του πλαισίου θα μπορούσε και να διατυπωθεί στη σημερινή φάση ως η κατάσταση στην οποία «ο πλανήτης περιμένει» το (αν) πώς και πού η διοίκηση Τραμπ θα επιχειρήσει μια συγκεκριμένη κίνηση υλοποίησης των διακηρύξεων -απειλών που έχει προς όλους απευθύνει, η οποία με τη σειρά της θα προκαλέσει απαντήσεις και εξελίξεις σε μια σειρά επίπεδα και περιοχές.

Για τον λαό μας και τη χώρα μας, που βρίσκεται στη μέγγενη των ιμπεριαλιστών και σε μια περιοχή-φωτιά, όλα τα δεδομένα και οι εκδοχές που μπορούν να δώσουν οι οποίες παραπάνω ως έναν βαθμό αναφέρθηκαν, μόνο αρνητικά και επικίνδυνα είναι.

- Η ανεξαρτησία, δηλαδή το σπάσιμο των δεσμών της εξάρτησης από τις ιμπεριαλιστικές δυνάμεις, δεν προκύπτει ως «δώρο» από τις συγκρούσεις των πατρώνων επί της χώρας. Από αυτές τις συγκρούσεις προκύπτουν νέα (ακόμα και αιματηρά) δεινά, περισσότερη εξαθλίωση και χτύπημα των λαϊκών ελευθεριών. Προκύπτει ίσως ανακατανομή δεσμών -που στις παρούσες συνθήκες θα είναι και πιο σφιχτά- αλλά οπωσδήποτε όχι απελευθέρωση από αυτά.

- Το υπό διαμόρφωση νέο «ευρωπαϊκό σχέδιο» της ΕΕ δεν είναι και δεν θα είναι μια «απελευθέρωση» ή μια έστω χαλαρότητα για κάποιες χώρες της περιφέρειας. Οι ιμπεριαλιστές της Ευρώπης το μόνο που δεν θα κάνουν οικιοθελώς είναι να «παραιτηθούν» από τους όρους εκμετάλλευσης και ληστείας που έχουν επιβάλλει σε χώρες όπως η Ελλάδα. Η Ευρώπη των (ακόμα) πιο πολλών ταχυτήτων θα είναι ακόμα πιο ληστρική και πιο αντιδημοκρατική-πραξικοπηματική για τη χώρα μας και για τον λαό μας.

- Το δικαίωμα σε ψωμί, δουλειά, ελευθερία, ειρήνη, ανεξαρτησία καταχτιέται και δεν χαρίζεται! Καταχτιέται από τους εργάτες, τον λαό και τη νεολαία με μαζική αντίσταση, διεκδίκηση, με αναμέτρηση με το σύστημα της εξάρτησης και της εκμετάλλευσης. Καταχτιέται διαμορφώνοντας μέσα στην πάλη και από την πάλη το απαιτούμενο Μέτωπο Αντίστασης- Διεκδίκησης- Αναμέτρησης, και συγκροτώντας στη βάση των απαιτήσεων αυτής της αναμέτρησης την εργατική τάξη και τον λαό σε όλα τα επίπεδα. Αυτός είναι και ο μόνος δρόμος για να μην μένει αχρέωτη η χρεοκοπία του δόγματος της εξάρτησης, από το οποίο η αστική τάξη οικειοθελώς επίσης δεν πρόκειται ποτέ να παραιτηθεί. Αντίθετα, όσο αυξάνουν τα αδιέξοδά της, θα δένεται πιο σφιχτά με αυτό το δόγμα και θα γίνεται πιο αντιδραστική και εχθρική απέναντι στον λαό και τη νεολαία.

- Αυτή η κατεύθυνση, αυτή η πάλη πρέπει να «ξεκινήσει» από εκεί που σήμερα είμαστε. Τα μικρά σκιρτήματα των απεργιών και των μαθητικών κινητοποιήσεων των τελευταίων ημερών πρέπει να ενισχυθούν και να διευρυνθούν. Είναι σπουδαία κάθε προσπάθεια κίνησης, ακόμα και ζύμωσης σε αυτή την κατεύθυνση, κόντρα στις συνθήκες «νεκροταφείου» που επιχειρεί να επιβάλλει το σύστημα και η κυβέρνησή του, με την πολύτιμη αρωγή των εργατοπατέρων του ΝΑΙ και του ΔΝΤ, με την αρωγή συνολικά των δυνάμεων του κοινοβουλευτισμού, ρεφορμισμού και του κυβερνητισμού. Μπροστά στα μεγάλα και άγρια νέα κύματα της επίθεσης, μπροστά στις νέες αντιλαϊκές εξελίξεις, παλεύουμε να βγει λαός και νεολαία στο δρόμο του αγώνα!

Προλεταριακή Σημαία - http://www.kkeml.gr/
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Για την "αντιπαράθεση" ΚΝΕ - ΕΑΑΚ στις σχολές

2
Πίπτει ράβδος, μάλλον εκεί που δεν πίπτει καν πολιτικός λόγος και διάλογος...
Τέρμα πια σε τέτοιες πρακτικές εκτόνωσης στο πλαίσιο του κινήματος!

Τις τελευταίες μέρες, φαίνεται πως οι σχολές έχουν μετατραπεί σε ρινγκ εκτόνωσης με οργανωτικούς όρους των πολιτικων αδιεξόδων ορισμένων δυνάμεων, που θέλουν μάλιστα να αναφέρονται στο κίνημα και στην αριστερά. Βιώσαμε διάφορα περιστατικά στις σχολές, από την οργανωμένη επίθεση δυνάμεων της ΚΝΕ σε μέλη της ΕΑΑΚ στη σχολή ΣΕΜΦΕ του ΕΜΠ, μέχρι και τις ανάλογες απαντήσεις και κινήσεις και των δυο δυνάμεων ΚΝΕ-Ε.Α.Α.Κ. σε μια σειρα από σχολές (Ιατρική, Φιλοσοφική κ.λπ.).

Να αποσαφηνίσουμε από την αρχή ανάγνωσης αυτού του κειμένου, πως κάθε συλλογικότητα και αγωνιστής, που εμπιστεύεται τη δύναμη των συλλογικών αγώνων της νεολαίας και αναφέρεται στην αριστερά και στο κίνημα, πρέπει να διατηρεί συγκεκριμένη στάση απέναντι σε αυτά τα περιστατικά. Η στάση αυτή δεν μπορεί να είναι ο ρόλος του διαιτητή στο ρινγκ εντυπώσεων που έχουν στήσει! Πρέπει να είναι στάση καταγγελίας, γιατί τέτοια παιχνίδια οργανωτικής αναμέτρησης στις πλάτες του κινήματος δεν ανεχόμαστε να στήνονται!

Γιατί πρέπει να καταγγελθούν ανοιχτά αυτές οι πραχτικές στο πλαίσιο του κινήματος;

Τέτοια περιστατικά, τόσο από τις δυνάμεις της ΚΝΕ, όσο και από δυνάμεις της ΕΑΑΚ, δεν είναι καινούρια. Για χρόνια οι δυνάμεις αυτές έχουν μπολιαστεί με λογικές επίλυσης των αντιπαραθέσεων με όρους οργανωτικούς, υιοθετώντας πρακτικές τραμπουκισμού και οπαδισμού. Είναι στο DNA αυτών των δυνάμεων, που έχουν διαπαιδαγωγηθεί σε αυτή τη βάση. Ιστορικά, στο πλαίσιο του κινήματος αυτή η λογική ξεπήδησε από τον ρεφορμισμό, που επέλεγε να απαντήσει με ξύλο και δολοφονικές επιθέσεις απέναντι στις πιέσεις που του δημιουργούσε η αντιπαράθεση κομματιών της επαναστατικής αριστεράς. Ας θυμηθούμε την ΚΝΕ και τα λεγόμενα «ΚΝΑΤ», μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του ’80, που αποτέλεσαν τη μήτρα τέτοιων αντιλήψεων δράσης, οι οποίες υιοθετήθηκαν και από πολλά μετέπειτα κομμάτια της ρεφορμιστικής αριστεράς.

Τέτοιες χουλιγκανίστικες πρακτικές και λογικές «ξεκαθαρίσματος λογαριασμών» είναι ξένες και ανταγωνιστικές με το κίνημα, την αριστερά και τις αξίες της. Βρίσκονται στον αντίποδα αντιλήψεων που πρέπει να διαπνέουν αφετηριακά την αριστερά, της συντροφικότητας, της συναγωνιστικής αλληλεγγύης, της υγιούς πολιτικής αντιπαράθεσης και πολιτικού διαλόγου. Αντίθετα, τέτοιες πρακτικές κουβαλούν μέχρι και φασίζοντα χαρακτηριστικά και δεν απέχουν πολύ από τις αστικές διόδους στρεβλής συλλογικοποίησης της νεολαίας, μέσω οπαδισμού και εκτόνωσης. Όταν τα πολιτικά κενά είναι μεγάλα για αυτές τις δυνάμεις, η «κόλλα» συγκάλυψης τους είναι η εμφύσηση λογικών οπαδισμού στα μέλη τους. Λογικών, όπως «ένα είναι το κόμμα», «ένα το σχήμα», «εμείς είμαστε η πρωτοπορία» (αφού αρκεί να αυτοβαφτιστείς για να είσαι!), απέναντι στους εκάστοτε «εχθρούς του κινήματος».

Ποια πολιτικά κενά και αδιέξοδα έρχεται να καλύψει το ατέρμονο ξύλο μεταξύ αυτών των δυνάμεων;

Στις παρούσες συνθήκες, αυτά τα περιστατικά αναδεικνύουν πιο πολύ από ποτέ τα πολιτικά τους αδιέξοδα, που τους ωθούν στο να διαγράψουν εντελώς την πολιτική από την αντιπαράθεση και την παρέμβαση τους, και να επιδίδονται σε αντιπαραθεσεις με τέτοιους όρους. Τα αδιέξοδα αυτά προέρχονται από την ίδια τους την άποψη. Τα φαντασιακά μεταβατικά προγράμματα της ΕΑΑΚ, οι επικλήσεις μιας λεγόμενης «λαϊκής εξουσίας» της ΚΝΕ μέσω… κοινοβουλίου, όλες αυτές οι προτάσεις τους στο λαό, αποδείχτηκαν ένα καλό επικάλυμμα του κυβερνητισμού και του εκλογικού κρετινισμού τους. Μέρα με τη μέρα, όλα αυτά χρεοκοπούν από την ίδια την πραγματικότητα.

Όλες αυτές οι πρακτικές απορρέουν και από την αδυναμία τους να απαντήσουν στην κινηματική υποχώρηση και να δώσουν μια ουσιαστική διέξοδο αναμέτρησης για τη νεολαία. Μάλλον, για να είμαστε πιο ακριβείς, από την τάση τους να χωνέψουν αυτήν την κινηματική υποχώρηση ως μια μόνιμη κατάσταση, από την αποδοχή της «παντοδυναμίας του συστήματος». Εκ των πραγμάτων, αυτή η στάση ταυτίζεται με την ανεμπιστοσύνη στις δυνάμεις των νεολαιίστικων αντιστάσεων. Στη βάση αυτών των αντιλήψεων, αποδυναμώνουν τη δράση των συλλογικών οργάνων των φοιτητών, εφαρμόζοντας έναν συνδικαλισμό εικονικό, της ανάθεσης, της συνδιοίκησης, των προτάσεων στο σύστημα, της ταμπέλας, της εντυπωσιοθηρίας και της φωτογραφίας, που με κάποιο τρόπο θα καταγραφεί στην κάλπη.

Και στην όλη τους δράση φυσικά, κάπως έτσι πατάνε οι μικροηγεμονισμοί και οι ιδιοκτησιακές λογικές που εφαρμόζουν στο πλαίσιο του κινήματος. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι οι κοκορομαχίες ΚΝΕ-ΕΑΑΚ έξω από τις πύλες του Υπουργείου Παιδείας σε συγκέντρωση στις 22/3, για το ποιος θα καταφέρει να μπουκάρει πρώτος στο υπουργείο και να συνομιλήσει με τον υπουργό! Κούφιες αντιπαραθέσεις, που εν τέλει έχουν ένα κοινό τόπο: τη συνδιαλλαγή με το σύστημα!

Τέτοιες ακραίες συμπεριφορές και αντιπαραθεσεις διαιωνίζουν μια σάπια κουλτούρα που έχει εμπεδωθεί από κομμάτια της αριστεράς. Είναι ένα καρκίνωμα για το κίνημα στο έδαφος της ήττας, σε συνθήκες ανέλεητης επίθεσης, από τη μια, και κινηματικής αδράνειας και απουσίας πολιτικής στα αμφιθέατρα, από την άλλη. Στρέφουν κόσμο που έχει διάθεση να αγωνιστεί στην απογοήτευση, στην αποστοίχιση από τα συλλογικά όργανα. Όταν μάλιστα τα αστικά επιτελεία έχουν βαλθεί να χτυπήσουν τις συνδικαλιστικές ελευθερίες και το άσυλο, παρουσιάζοντας τα πανεπιστήμια ως «χώρους ανομίας», κάτι τέτοια περιστατικά δίνουν το πάτημα στο σύστημα για να λασπολογεί εις βάρος του κινήματος.

Τι αντιπαραβάλλουμε εμείς απέναντι σε αυτές τις λογικές;

Απέναντι σε τέτοιες λογικές, εμείς αντιπαραβάλλουμε τη λογική με την οποία μας έχει οπλίσει η πίστη στις δυνάμεις των οργανωμένων συλλογικών αντιστάσεων, για την ανατροπή της επίθεσης του κεφαλαίου και του ιμπεριαλισμού! Δεν είναι άλλη από τη λογική των πολιτικών απαντήσεων σε όλα τα επίπεδα, της υγιούς πολιτικής αντιπαράθεσης, της συντροφικότητας στο πλαίσιο του οργανωμένου συλλογικού αγώνα των φοιτητών και της νεολαίας.

Τα όπλα των αγωνιστών στην αντιπαράθεση με άλλες δυνάμεις στο εσωτερικό του κινήματος δεν μπορεί να είναι κράνη, καδρόνια και ρόπαλα, αλλά όπλα πολιτικά! H πάλη των απόψεων στο κίνημα δε γίνεται με όρους οργανωτικούς, μπράτσα και ξύλο, αλλά με ουσιαστική λειτουργία των συλλογικών οργάνων, ουσιαστικό διάλογο και συζήτηση σε αυτα! Η προώθηση της κοινής δράσης στο κίνημα στην κατεύθυνση της αντίστασης και υπηρέτησης του εργατικού λαϊκού κινήματος δε χωράει ηγεμονισμούς, αλλά δημοκρατική λειτουργία και σεβασμό στη διαφορετική άποψη. Μόνο έτσι, η νεολαία που βιώνει την εντατικοποίηση από το σχολείο μέχρι το πανεπιστήμιο, και την υπερεκμετάλλευση στο χώρο εργασίας της, θα μπορέσει να καταφέρει νίκες και να πιστέψει στις δυνάμεις της και στη διέξοδο της συλλογικής και οργανωμένης πάλης. 

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

25 Μαρ 2017

Σφεντόνα, Θεσσαλονίκη: "Έτσι αγαπάμε εμείς την Ελλάδα" | βιβλιοπαρουσίαση

0
Ο χώρος νεολαίας και πολιτισμου ΣΦΕΝΤΟΝΑ και οι εκδόσεις ΤΟΠΟΣ
σας προσκαλούν στην παρουσίαση του βιβλίου των Σπύρου και Γρηγόρη Σακελλαρόπουλου





“ Έτσι αγαπάμε εμείς την Ελλάδα”
Πλήρη πρακτικά και ιστορικό των δικών Μπελογιάννη-Τα σήματα Βαβούδη


Θα μιλήσουν:
Χρήστος Μάης,
Ιστορικός
Δημήτρης Παυλίδης,
Οικονομολόγος
και ο Σπύρος Σακελλαρόπουλος,
Αναπληρωτής Καθηγητής Παντείου Πανεπιστημίου
& Επιμελητής της έκδοσης


Παρασκευή 7 Απριλίου 2017, στις 7.30 μ.μ.
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Ο Άγνωστος Στρατιώτης είναι κομμουνιστής!

0
Ένα χρονογράφημα από το Νέο Ριζοσπάστη της 27 Μαρτίου του 1932. Προφανώς γράφτηκε με αφορμή τις εκδηλώσεις για την επέτειο της επανάστασης του 1821, αν κρίνουμε από τις ημερομηνίες.

Κόκκινες πινελιές
ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΗΡΙΑ

Βούιζαν ακόμα τ’ αυτιά του Άγνωστου στρατιώτη από τις ρητορείες που άκουσε και δεν είχε καλά-καλά περάσει η φασαρία από τις παράτες που του γένηκαν, όταν με το πέσιμο της νύχτας -μ’ όλο που είναι μαρμάρινος- τινάχθηκε όρθιος, πέταξε την ασπίδα και το δόρυ, έξυσε το κεφάλι του, και κοίταξε μπροστά, αποβλακωμένος από την κούραση. Μερικοί διαβάτες που περνούσανε από μπρος του, σταθήκανε περίεργοι να τόνε δούνε και να του μιλήσουν, κι ένα αλανάκι του φώναξε:

– Γιατί σηκώθηκες Άγνωστε Στρατιώτη;

Εκείνος κοίταξε μπροστά του τούς μαζεμένους ανθρώπους και τούς είπε:

– Πολύ με ζαλίσανε, μικρά παιδιά, σήμερα. Εγώ καλά έσπειρα τα κόκαλά μου σ’ όλη τη Μακεδονία, σ’ όλη την Ήπειρο, σ’ όλη τη Μικρασία. Ήτανε τάχα ανάγκη να με στεναχωρήσουν στον τάφο μου και να με επιστρατεύσουν άλλη μια φορά για να με ξαπλώσουν μπροστά σας, μαρμαρένιο…

– Πώς δεν ήταν ανάγκη, πετάχθηκε ένας εργάτης! Δεν το καταλαβαίνεις, φουκαρά μου, πως σε καλούνε να συνεχίσεις τις υπηρεσίες σου στην πατρίδα τους;

Ο Άγνωστος τρόμαξε:

– Λες μωρ’ αδερφέ μου, να μου φορτώσουνε άλλη μια φορά το γυλιό και να με στείλουν πάλι να σκοτωθώ άλλη μια φορά; Μην το λες;

– Όχι! του απάντησε κάποιος άλλος. Μα σε χρειάζονται για να σε τιμούν.

Εκείνος γέλασε μ’ ένα γέλιο πικρό και κουρασμένο.

– Τι έκανε, λέει! Να με τιμούν… Α, μα τώρα είναι η σειρά μου να τους κάνω τα αποκαλυπτήριά τους…. Αυτοί με ξεσκέπασαν τη μέρα, εγώ θα τους ξεσκεπάσω το βράδυ!

Η περιέργεια των διαβατών ερεθίστηκε και τώρα τόνε ζύγωσαν πιο πολλοί ν’ ακούσουν.

– Λοιπόν μου λέτε πως θέλουν να τιμήσουν ποιον; Εμένα; Που στάθηκα στη ζωή μου ο μασκαράς των σκυλιών… Ήμουν ένας εργάτης, ένας αγρότης, ένας φτωχός διανοούμενος. Στη ζωή μου με πήγαιναν του κλώτσου και του βρόντου. Πείνασα, δίψασα, γύρισα γυμνός, ταπεινώθηκα, χρεώθηκα, διώχτηκα από τη δουλειά μου. Τέλος με φωνάξανε φαντάρο να υπερασπίσω, λέει, την πατρίς. Πήγα χωρίς το θέλημά μου. Και κείνοι το ξέρανε πως χωρίς το θέλημά μου πήγα. Γι’ αυτό με σφίξανε μέσα στην τρομοκρατία… την πιο άγρια. Σούζο! Να μη σκεφτώ, να μη μιλήσω. Δεν ήμουνα γι’ αυτούς παρά ένα φονικό μηχάνημα, σαν το τουφέκι μου, που έπρεπε να σκοτώνω τον εχθρό. Κι αν το ‘φερνε η περίσταση να σκοτωθώ, έπρεπε να ‘δινα τη ζωή μου πρόθυμα κι αδιαμαρτύρητα. Ήμουνα το πολύ-πολύ ένα ζώο… Τι αξία είχα; Τομάρι… Φονικό μηχάνημα και κρέας για το κανόνι του εχθρού.

Κι όταν εγώ, κάτω από τη βία και την τρομοκρατία, σερνόμουνα πάνω στα ματωμένα πεδία των μαχών, πίσω μου, στο σπίτι μου πεινούσαν. Τα παιδιά μου κι η γυναίκα μου, η μάνα κι ο πατέρας μου. Ο πλούσιος γείτονας έβρισκε πως η αδερφή μου είχε νόστιμο κρέας και η γυναίκα μου όμορφα μάτια. Δεν αργούσε να αναλάβει την «προστασία» τους μέσα στο πλούσιο κρεβάτι του…

Σκοτώθηκα έτσι, όπως ένα μυρμήγκι σκοτώνεται κάτω από το παπούτσι ενός που περνάει… τόσο ήμουν ασήμαντος στη ζωή γι’ αυτούς… Ένας λιγότερος! Στείλανε θαρρώ κάποιο γράμμα στο σπίτι μου, πως πέθανα σαν ήρωας, και οι γυναίκες του σπιτιού μου δινότανε σαν πόρνες! Τέτοιο τομάρι λοιπόν ήμουνα στη ζωή μου, χωρίς καμιά εχτίμηση, χωρίς καμιά υπόληψη!

Τώρα πώς βρέθηκα ξάφνου τόσο σπουδαίος, που να μου κάνουνε παράτες, να μου βγάνουν λόγους και να μου καταθέτουνε στεφάνους; Δεν είναι ωστόσο μυστήριο, όσο θα φαινότανε. Για τη μάζα των κουτών, τους χρειάζεται να δείχνουν πως μ’ έχουν σε τέτοια τιμή και υπόληψη. Αύριο στο νέο πόλεμο που ετοιμάζουν θα καλέσουν και νέα κορόιδα να πάνε όπως εγώ. Κι άλλους να σκοτωθούνε. Γι’ αυτά τα μελλοντικά τραγιά, χρειάζεται να δείχνουνε πως με τιμούνε και με θεωρούν ήρωα… Στο βάθος δεν έπαψαν ποτέ να με θεωρούν ένα ηλίθιο, που χάθηκα τζάμπα γι’ αυτούς, κι αν μάθαιναν τώρα τι σας λέω θα μ’ έστελναν στρατοδικείο…

– Και δικαίως! πετάχθηκε τώρα κάποιος φασίστας, που είχε κολλήσει εκεί κοντά. Είσαι κομμουνιστής! Και έφυγε τρέχοντας: Ο Άγνωστος Στρατιώτης είναι κομμουνιστής! φώναζε…

Κι αυτός τώρα ξάπλωσε

– Να κλείσω, είπε, τα μάτια μου και το στόμα μου, αυτοί μπορεί να με μουσκετάρουν και μαρμάρινο.

ΑΓΩΝΙΣΤΗΣ
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Συζήτηση για το "Φασισμό, εθνικισμό και ρατσισμό" στο Εκτός των Τειχών

0
Εκδήλωση με θέμα "Φασισμός, εθνικισμός και ρατσισμός" πραγματοποιήθηκε χθες στο "Εκτός των Τειχών". Τρια διαφορετικά θέματα μεν αλλά και σχετικά μεταξύ τους.
Οι εισηγητές αφού αναφέρθηκαν και σε ιστορικά στοιχεία που αφορούν την Ελλάδα αλλά και τον υπόλοιπο πλανήτη, στα ζητήματα που προέκυψαν τα τελευταία 30 σχεδόν χρόνια -Βαλκάνια, μεγάλα μεταναστευτικά κύματα, διάλυση χωρών με τις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις, προσφυγιά- στάθηκαν ιδιαίτερα στη χρήση αυτών των τριών εννοιών και πρακτικών από τις σύγχρονες αστικές τάξεις. Κάθε είδους. Είτε ιμπεριαλιστικές είτε εξαρτημένες είτε και ενδοιάμεσες με τις μεγάλες διαφορές που παρουσιάζουν ως προς τους στόχους και τις επιδιώξεις τους.
Προφανώς αναφέρθηκαν και στις ευθύνες της Αριστεράς όπως και στην απουσία εργατικού λαϊκού κινήματος που θα κοντράριζε τις επιδιώξεις της ντόπιας αστικής τάξης και των ιμπεριαλιστών.
Ακολούθησε πλούσια συζήτηση όπου σύντροφοι και συναγωνιστές αναφέρθηκαν σε επιμέρους ζητήματα ή και σε πλευρές που δε πιάστηκαν από τις εισηγήσεις.
Ήταν μια πολύ καλή συζήτηση, με ιδιαίτερο ενδιαφέρον και θα έπρεπε να υπάρχει η δυνατότητα να βγει και παρά έξω.
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

24 Μαρ 2017

Μουσικό γλέντι στο Εκτός των Τειχών - Κυριακή 26/3

0
Κυριακή 26 Μάρτη, 1:00 μ.μ
Μουσικό γλέντι

«Κλείνοντας» το Μάρτη, ένα μεσημέρι με μουσική, φαγητό και ποτό, για την οικονομική ενίσχυση του βιβλιοχώρου μας.
Με ζωντανή μουσική.

Βιβλιοπωλείο-καφέ
«Εκτός των τειχών»
Γραβιάς 10-12, Εξάρχεια
Τηλ. 210-3303348
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Με τόλμη να δούμε την πραγματικότητα... Με τόλμη και αποφασιστικότητα ν’ αντισταθούμε

0
Αφορμή για το σημείωμα, ο πρωτόγνωρος πολιτικαντισμός καθώς και τα έλλειμμα πολιτικού λόγου και αγωνιστικότητας που εκδηλώνει η παράταξη της Ενωτικής Πρωτοβουλίας μπροστά στο ετήσιο φεστιβάλ της, γνωστό ως αντιπολεμικό διήμερο και το σχετικό κάλεσμα για πορεία στη βάση. Ένα κάλεσμα με το περιεχόμενό του εκτός θέματος, όταν ειδικά στη συγκυρία το θέμα της βάσης γίνεται κρίσιμο για τη ζωή, το μέλλον, την αξιοπρέπεια και το κίνημα στα Χανιά.

Το ζήτημα είναι ότι σ’ ένα τέτοιο κλίμα κινείται συνολικά η Αριστερά με τα σχήματά της και τις εκλογικές κοινοπραξίες της. Οι επιμένοντες να διαβάζουν την πραγματικότητα της επίθεσης κεφαλαίου- ιμπεριαλιστών στους λαούς και να μπαίνουν μπροστά υπερασπιζόμενοι συνολικότερα τη γραμμή της Αντίστασης είναι αλήθεια πως αντιμετωπίζουν στις μέρες μας μεγάλες δυσκολίες.

Όμως αυτοί που συνεχίζουν να επιμένουν σ’ αυτή την αντίληψη και στάση αν μη τι άλλο δικαιώνονται απέναντι στους ορυμαγδούς των ρεαλιστικών προτάσεων τόσο του αριστερού κυβερνητισμού (βλέπε ΣΥΡΙΖΑ), όσο και των μεταβατικών προγραμμάτων – αντιφατικών κυβερνήσεων, που το μόνο που κατάφεραν ήταν η υποταγή ενός ολάκερου λαού στο σύστημα και ο αποπροσανατολισμός και στη συνέχεια η απογοήτευση και το τσάκισμα χιλιάδων αγωνιστών από αυτούς που βγήκαν στο δρόμο με την μνημονιακή επιτάχυνση της επίθεσης στην εργατική τάξη, ευρύτερα στον κόσμο της δουλειάς και τη νεολαία.

Η ζοφερή πραγματικότητα και οι κίνδυνοι που αντιμετωπίζουν συνεχώς σε πλανητική κλίμακα η εργατική τάξη και οι λαοί επιδεινώνονται συνεχώς. ο Τραμπ παραγγέλνει νέα αεροπλανοφόρα και αυξάνει και 10 % τις πολεμικές δαπάνες της μεγαλύτερης φονικής μηχανής που γνώρισε η ανθρωπότητα και το ίδιο κάνουν και Ρώσοι, Ευρωπαίοι και Κινέζοι ιμπεριαλιστές. Και αυτά την ώρα που παγκόσμια αναζητιούνται εύνοιες για το κεφάλαιο με περικοπές κοινωνικών δαπανών, συντάξεων και μισθών, με άπλωμα της φτώχειας και της εξαθλίωσης στους λαούς. Η φασιστικοποίηση, ο πόλεμος και τα κύματα προσφύγων και κατατρεγμένων, είναι σημεία των καιρών που συμπληρώνουν το ζόφο και την επικινδυνότητα του συστήματος της βαρβαρότητας.

Ζούμε σε μια χώρα που η επίθεση του κεφαλαίου πατρονάρεται από τους θεσμούς ληστείας του ιμπεριαλισμού (Ε.Ε. – ΔΝΤ) και ταυτόχρονα σε μια χώρα που με επιλογή της αστικής τάξης και των κυβερνήσεων της μετατρέπεται συνεχώς σε πολεμικό ορμητήριο της φονικής μηχανής των ΗΠΑ- ΝΑΤΟ. Ζούμε ταυτόχρονα σε μια πόλη που το λιγότερο που μέλλεται να υποστεί είναι η μετατροπή της σε σύγχρονη Τρούμπα για τα στρατεύματα του ιμπεριαλισμού. Η εγκατάσταση μόνιμα χιλιάδων πεζοναυτών παράλληλα με το συνεχή ελλιμενισμό αεροπλανοφόρων και άλλων τερατόπλοιων θα μετατρέψει τα Χανιά σε μια πόλη σαν αυτές από τις βάσεις της Ν. Κορέας ή της Οκινάουα στην Ιαπωνία στις Φιλιππίνες και αλλού. Η εκπόρνευση και ο εξανδραποδισμός των ιθαγενών γύρω από τις βάσεις είναι ζητούμενο και όχι παράπλευρη απώλεια για τα επιτελεία του ιμπεριαλισμού μιας και η φονική δύναμη των όπλων ποτέ δε φτάνει για την ιμπεριαλιστική κυριαρχία, που γύρω από τη βάση θέλουν να είναι απόλυτη.

Ζητούμενο για τα επιτελεία των ΗΠΑ είναι το σβήσιμο των αντιιμπεριαλιστικών – φιλειρηνικών και αγωνιστικών αισθημάτων του λαού μας και στη θέση τους να επιβληθεί ο πειθαναγκασμός της υποταγής. Μόνο έτσι θα γίνει ανεκτός ο καρκίνος από τις βολές PATRIOT και τον ελλιμενισμό πυρηνοκίνητων δίπλα στις παραλίες, καθώς και ο φονικός ρόλος των βάσεων στις γύρω χώρες και ο τεράστιος κίνδυνος που εκτίθεται ο ίδιος ο τόπος μας. Πόσο μάλλον όταν οι επιλογές της αστικής τάξης εμπλέκουν ήδη επικίνδυνα τη χώρα με την εγκατάσταση του Νατοϊκού στόλου στο Αιγαίο να υποδηλώνει πως είμαστε ήδη στη διακεκαυμένη ζώνη του πολέμου που συντηρούν και απλώνουν οι ιμπεριαλιστές στην περιοχή.

Τα καραβάνια των προσφύγων είναι μονάχα μια πλευρά εμφανή σε μας της βαρβαρότητας και της φρίκης που επιβάλλει στους λαούς ο ιμπεριαλισμός. Η αλληλεγγύη που επιδείχνει ο λαός μας στην πλειοψηφία του κόντρα στην ατέλειωτη απανθρωπιά του συστήματος είναι αναγκαία, πρέπει να ενισχυθεί παραπέρα, μα πάλι δε φτάνει. Δεν έχουμε δικαίωμα να ανεχόμαστε τη φονική δράση του ιμπεριαλισμού αλλά και των κυβερνήσεων που διεκδικούν ρόλους για το ντόπιο κεφάλαιο υπηρετώντας το και μετατρέποντας τη χώρα σε προκεχωρημένο φυλάκιο και πολεμικό ορμητήριο των ΗΠΑ- ΝΑΤΟ. Κάτι τέτοιο κρύβει πρώτα- πρώτα κινδύνους τεράστιους και για το δικό μας λαό. Ταυτόχρονα δηλητηριάζει την ιστορική φιλία με τους γύρω λαούς.

Είναι ανάγκη να δούμε με τόλμη, να καταγγείλουμε και ν’ αντισταθούμε σ’ αυτή την πραγματικότητα που αντιλαμβανόμαστε άμεσα οι Χανιώτες ακούγοντας το βόμβο των βομβαρδιστικών στο Ακρωτήρι αντικρίζοντας συνεχώς τα τερατόπλοια του θανάτου στον κόλπο της Σούδας και όλο και πιο συχνές τις ορδές των πεζοναυτών στην πόλη μας.

Είναι λίγο, λειψό και προβληματικό εν τέλει να καλούμε πορεία στη Βάση και να μη στηρίζουμε πολιτικά στο περιεχόμενο και στις διαδικασίες μια τέτοια σημαντική κινητοποίηση, μέσα μάλιστα σε αρνητικούς για το κίνημα συσχετισμούς που δεν επιτρέπουν στο λαό να βγει στο δρόμο, ούτε καν για τα στοιχειώδη δικαιώματά του στη δουλειά και στην αξιοπρεπή ζωή.

Η νεολαία και ο λαός της πόλης μας, με σημαντικό το ρόλο φοιτητών – μαθητών, μπορούν να απομονώσουν τους ντόπιους παράγοντες που ξεδιάντροπα εξωραΐζουν τον καταστροφικό- φονικό ρόλο του ιμπεριαλισμού των ΗΠΑ- ΝΑΤΟ και της βάσης του. Ο λαός και η νεολαία συνολικά μπορούν και έχουν ανάγκη ν’ αντισταθούν στην κάθε έκφραση της βαρβαρότητας του συστήματος. Οι υποτιθέμενες πρωτοπορίες και οι συλλογικότητες που εμφανίζονται σαν αριστερές και αγωνιστικές έχουν ευθύνη να εμπιστευτούν τη νεολαία και το λαό και να μη μένουν σε πιασάρικες ακτιβίστικες δράσεις στο πλαίσιο ενός φεστιβάλ ιδιαίτερα όταν πρόκειται για σοβαρά ζητήματα όπως αυτό της βάσης της Σούδας.

Το ζήτημα του ιμπεριαλιστικού πολέμου και του ρόλου της βάσης της Σούδας είναι ανάγκη ν’ ανοίξει στην πόλη μας σ’ όλο το βάθος και με όρους μαζικής πάλης. Οι ακτιβισμοί πολιτικού μάρκετινγκ και η απολιτική δεν υπηρετούν την ανάγκη συγκρότησης αντιβασικού κινήματος στην πόλη μας και πανελλαδικά σαν σοβαρό κομμάτι του μετώπου Αντίστασης στην επίθεση που δέχεται ο λαός σ’ όλα τα μέτωπα.

Οι καιροί είναι δύσκολοι, όμως με κοινή δράση, ενότητα και πάλη, μπορούμε να συμβάλλουμε καταλυτικά στην ενεργοποίηση ξανά των αντιστάσεων των εργαζόμενων και της νεολαίας.
Όσοι αντιλαμβάνονται αυτή την πραγματικότητα οφείλουν να μπουν στην πρώτη γραμμή. Με εντιμότητα, τόλμη και εμπιστοσύνη στο λαό μπορούμε να καταφέρουμε σημαντικά πράγματα.
Η Πρωτοβουλία Αντίστασης μ’ ένα τέτοιο πνεύμα και με δικό της κάλεσμα θα κινηθεί και για την πορεία στις 2 Απρίλη στη Βάση, χωρίς να αποσπάται από το κυρίαρχο στη συγκυρία που είναι η πάλη για να μη περάσουν τα νέα βάρβαρα αντιλαϊκά μέτρα.

Ν.Κ.
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Κάλεσμα σε σύσκεψη για τη στήριξη του αγώνα των εργαζομένων της ΣΚΟΤ Α.Ε. στην Ελευσίνα

0
Τετάρτη 29/3  •  6:30 μ.μ.
Εργατικό Κέντρο Ελευσίνας
(Χαριλάου 28, Ελευσίνα)


Εδώ και τρεις μήνες οι εργαζόμενοι της χημικής βιομηχανίας ΣΚΟΤ Α.Ε. στη Μάνδρα Αττικής βρίσκονται σε κινητοποίηση αντιδρώντας στην επιβολή εκ περιτροπής εργασία μόλις τριών ημερών το μήνα!

Σε αυτούς τους τρεις μήνες έχουν βρεθεί μπροστά στην αδιάλλακτη στάση της εργοδοσίας η οποία αξιοποιεί την αντεργατική νομοθεσία και τη χλιαρή στάση του υπουργείου Εργασίας. Η εργοδοσία δεν διστάζει να δηλώσει ότι σκοπό της είναι η μείωση του δυναμικού του εργοστασίου στα 15 άτομα, από 35 που είναι σήμερα, ενώ η πιο πρόσφατη πρότασή της αναφέρεται σε 7 μεροκάματα το μήνα.
Οι εργαζόμενοι με το σωματείο τους αρνούνται κατηγορηματικά αυτές τις μεθοδεύσεις. Επιμένουν να παλεύουν για το δικαίωμά τους στην πλήρη και σταθερή δουλειά.

Σε αυτόν τον αγώνα τους οφείλουν να συμπαρασταθούν όλες οι αγωνιστικές δυνάμεις του εργατικού κινήματος, σωματεία, εργατικά σχήματα, εργαζόμενοι, ο καθένας ανεξάρτητα αλλά –κυρίως– όλοι από κοινού.

Σε αυτήν την κατεύθυνση, η Ταξική Πορεία καλεί σε ανοιχτή σύσκεψη την Τετάρτη 29/3, στις 6:30 μ.μ., στο Εργατικό Κέντρο Ελευσίνας (Χαριλάου 28, Ελευσίνα) στον 1ο όροφο.
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Προβολή ταινίας της πρωτοβουλίας νέων εργαζομένων στο στέκι Σφεντόνα (26/3)

0
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ