ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΣΤΙΣ ΓΕΙΤΟΝΙΕΣ!

Αριστερό blog για τα κινήματα στις ...γειτονιές όλου του κόσμου!

Για επικοινωνία: antigeitonies@gmail.com

Παρασκευή, 30 Ιανουαρίου 2015

Ένα σχόλιο περί του χρέους και της σθεναρής διαπραγμάτευσης!

Η κυβέρνηση της ...αριστεράς, όπως προσπαθούν να μας την παρουσιάσουν τα παπαγαλάκια του ΣΥΡΙΖΑ αγνοώντας τη συμμετοχή των ΑΝ.ΕΛ. (ή λέτε να ήρθαν στην αριστερά και αυτοί;), κρατάει σθεναρή στάση και δηλώνει ότι δεν πρόκειται να συνεργαστεί με την Τρόικα η οποία, το λέει και το ευρωκοινοβούλιο άλλωστε, δεν είναι θεσμικό όργανο, αλλά θα συνεργαστεί με την Ε.Ε., το ΔΝΤ και την Ε.Κ.Τ. (αυτούς που συγκροτούν δηλαδή την Τρόικα) όχι για την κατάργηση του χρέους, όχι για να βρεθεί το κατά την πάλαι ποτέ ΕΛΕ επαχθές κομμάτι του, όχι για το κούρεμά του αλλά για να βρεθεί ένα καινούργιο πρόγραμμα αποπληρωμής του αφού, όπως έλεγε και η προηγούμενη κυβέρνηση, το "δανειστήκαμε" και από ακόμα πιο φτωχούς λαούς από το δικό μας, και για να το πετύχουμε η αριστερή ανεξάρτητη ελληνική κυβέρνηση θα προωθήσει χωρίς φόβο και πάθος βαθιές μεταρρυθμίσεις που θα αποκαταστήσουν την ανταγωνιστικότητα της χώρας και για να πεισθούν οι ...εταίροι μας η κυβέρνηση υπόσχεται ισοσκελισμένους προϋπολογισμούς με μικρό πρωτογενές πλεόνασμα στο ...διηνεκές!
Θα κάνουμε όλα όσα λέτε αλλά επιτρέψτε μας να το κάνουμε με το δικό μας τρόπο λένε οι νέοι κυβερνώντες μας, για να μπορέσουμε να δώσουμε κανένα ξεροκόματο σε αυτό το λαό μπας και αποτρέψουμε τις κοινωνικές εκρήξεις, όπως έλεγαν και κάποιες άλλες φορές.
Άλλωστε όλα όσα λεγόταν για το χρέος τα προηγούμενα χρόνια ήταν απλά μια διαπραγματευτική θέση (κατά Βαρουφάκη στο bbc) ή για να το πούμε αλλιώς το δούλεμα στο λαό! 
Ένα δούλεμα που θα φανεί μάλλον σύντομα όσα ψίχουλα και να του πετάξουν.
Γιατί όπως και να έχει η ζωή του λαού, τα δικαιώματά του, η δουλειά του, η υγεία του, η παιδεία του δεν είναι ζητήματα που μπορεί να διαπραγματευτούν με τους ιμπεριαλιστές! Γιατί ακόμη και αυτά τα λίγα, ανώδυνα για το κεφάλαιο και ελάχιστα ανακουφιστικά για το λαό, που υπόσχονται να δώσουν μόλις σιγουρευτούν για τη σταθερότητα του πολιτικού τους συστήματος θα τα πάρουν πίσω.
Γιατί καμιά ανατροπή, καμιά άρνηση υποταγής δεν έγινε ποτέ και πουθενά χωρίς ρήξη. Και αυτή τη ρήξη μόνο ο λαός μπορεί να τη φέρει. Με τη συγκρότησή του και τους αγώνες του και χωρίς να έχει την ανάγκη να απαντάει στα ζητήματα που του θέτει ο αντίπαλος. Χωρίς να νοιώθει την υποχρέωση να δώσει λύσεις σε ζητήματα που αφορούν τη σχέση της αστικής τάξης με άλλες αστικές τάξεις και με τους ιμπεριαλιστές.
Όπως για το χρέος που δεν είναι δικό του και ούτε του το δάνεισαν άλλοι λαοί!
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΟΛΟ>>>>

Θα γίνουμε Ελβετία!
(σχόλιο για τον νέο υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης)

Την Ελβετία και την Ολλανδία πρόβαλλε ως κράτη-πρότυπα για την ανάπτυξη του πρωτογενή τομέα ο νέος υπερυπουργός Π. Λαφαζάνης κατά την τελετή παράδοσης-παραλαβής του υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων. Όπως είπε στην ομιλία του «όλα τα προηγούμενα χρόνια μεγάλες και αναπτυγμένες χώρες έχουν αναβαθμίσει την πρωτογενή τους παραγωγή και την έχουν καθετοποιήσει. Και εκεί στηρίζουν πολλές χώρες από τις αναπτυγμένες και προηγμένες χώρες την προοπτική, το μέλλον τους και την απασχόλησή τους. Δείτε η Ελβετία, δεν στηρίζεται στις τράπεζες και στα ρολόγια. Στην αγροτική της παραγωγή, στην κτηνοτροφία της και στη βιομηχανία τροφίμων στηρίζεται. Την Ολλανδία δείτε και άλλα παραδείγματα προηγμένων χωρών». Στη βάση αυτή ο Π. Λαφαζάνης πρότεινε ένα νέο μοντέλο παραγωγικής ανασυγκρότησης της ελληνικής οικονομίας που θα στηρίζεται στην αναβάθμιση του πρωτογενή τομέα, σε αντίθεση με το μοντέλο του «χρηματοπιστωτικού-ναυτιλιακού-τουριστικού κέντρου» που, όπως είπε, προωθούνταν μέχρι τώρα. Και ενώ μίλησε για Ελβετίες, Ολλανδίες και «νέα μοντέλα» σ’ ολόκληρη την ομιλία του δεν είπε ούτε μια λέξη για την ΕΕ και την ΚΑΠ που χρόνια τώρα αποτελούν τις «ράγες» πάνω στις οποίες κινείται ο πρωτογενής τομέας στη χώρα μας και οδήγησαν στην σημερινή άσχημη κατάσταση.
Δεκαετίες τώρα, μέσω της ΚΑΠ προωθήθηκαν αντιδραστικές αναδιαρθρώσεις που συρρίκνωσαν τον πρωτογενή τομέα και οδήγησαν στη διατροφική εξάρτηση της χώρας, στο ξεπάτωμα παραδοσιακών καλλιεργειών, στην καταστροφή της κτηνοτροφίας, στη μείωση-ξεκλήρισμα της αγροτιάς, σε ελλειμματικό αγροτικό ισοζύγιο και στη μετατροπή της χώρας μας σε εισαγωγέα-καταναλωτή αγροτικών προϊόντων όταν πριν την ένταξη στην ΕΕ (τότε ΕΟΚ) είχαμε θετικό αγροτικό ισοζύγιο και οι εξαγωγές αγροτικών μας προϊόντων υπερκάλυπταν τις εισαγωγές. Αποδείχτηκε ότι η ΚΑΠ δεν αποτελεί «εργαλείο» για την ανάπτυξη χωρών όπως η Ελλάδα αλλά αντίθετα ήταν και είναι το βασικό εργαλείο για την καταστροφή της παραγωγικής βάσης της χώρας μας, το ξεκλήρισμα της αγροτιάς και την παραρτημοποίηση της ελληνικής οικονομίας.
Η ΚΑΠ δεν σχεδιάστηκε για να βοηθήσει χώρες σαν την Ελλάδα αλλά αντίθετα για να υπηρετήσει τα συμφέροντα των ιμπεριαλιστικών κρατών της ΕΕ που εκτός από τα βιομηχανικά προϊόντα είναι παγκόσμιες υπερδυνάμεις και στα γεωργοκτηνοτροφικά. Οι ανεπτυγμένες χώρες του ιμπεριαλιστικού πυρήνα της ΕΕ (Γερμανία, Γαλλία, Ολλανδία κλπ) δεν θέλουν ανεπτυγμένο πρωτογενή τομέα στην Ελλάδα. Τον θέλουν σε ρόλο «παραπληρωματικό» στο δικό τους. Θέλουν τη χώρα μας καταναλωτή και όχι παραγωγό, χώρα εισαγωγέα και όχι εξαγωγέα αγροτικών προϊόντων, χώρα-πελάτη στην οποία θα διοχετεύουν τις δικές τους υπερπαραγωγές, τα «βουνά από βούτυρα-τυριά και λίμνες από γάλα» που πλεονάζουν σ’ αυτές τις χώρες. Χρειάζονται λοιπόν πολλά για «να γίνουμε Ελβετία». Και το πρώτο που χρειάζεται είναι η ανατροπή της ΚΑΠ, η έξοδος από την ΕΕ, το σπάσιμο των δεσμών της εξάρτησης. Μόνο που αυτό είναι μια άλλη κουβέντα, αφορά το λαό και όχι τον ΣΥΡΙΖΑ και κάτι ξέρει ο Λαφαζάνης που δεν την ανοίγει.
Σ.Κ.

http://aristerastikarditsa.blogspot.gr/
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΟΛΟ>>>>

Ντονέτσκ: Και άλλοι άμαχοι νεκροί από οβίδες των νεοφασιστών

Οβίδες έπληξαν ένα πολιτιστικό κέντρο και ένα τρόλεϊ στην πόλη Ντονέτσκ της ανατολικής Ουκρανίας σήμερα με αποτέλεσμα να χάσουν τη ζωή τους τουλάχιστον έξι άνθρωποι, μεταδίδουν δημοσιογράφοι του πρακτορείου ειδήσεων Ρόιτερς οι οποίοι βρίσκονται στην πόλη.
Ένας εικονολήπτης του Ρόιτερς είδε τέσσερις σορούς καλυμμένες με σεντόνια κοντά στο πολιτιστικό κέντρο και μια πέμπτη σορό σε ένα αυτοκίνητο που είχε υποστεί μεγάλες ζημιές σε μικρή απόσταση. Μια γυναίκα θρηνούσε πάνω από τη μια από τις σορούς. Ο ίδιος εικονολήπτης μετέδωσε πως είδε μια ανθρώπινη σορό πλάι σε ένα τρόλεϊ.
Οι αρχές της Λαϊκής Δημοκρατίας του Ντονέτσκ ανέφεραν πως τουλάχιστον επτά άνθρωποι σκοτώθηκαν, ανάμεσά τους πέντε στο πλήγμα στο πολιτιστικό κέντρο και τουλάχιστον δύο όταν μια οβίδα έπληξε το τρόλεϊ, σε απόσταση περίπου 1 χιλιομέτρου.
Την περασμένη εβδομάδα στην ανατολική Ουκρανία σημειώθηκαν οι πιο πολύνεκρες μάχες μετά την εκεχειρία που είχε συναφθεί στο Μινσκ πριν από πέντε μήνες.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΟΛΟ>>>>

Μειώσεις μισθών και διώξεις συνδικαλιστών από την Praktiker

ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΗΝ “PRAKTIKER” ΕΛΛΑΣ
ΒΟΣΠΟΡΟΥ 24 – 16777 ΕΛΛΗΝΙΚΟ
Τηλ. 210 9946365 – 6944 519650
FAX: 210 5231619, e-mail somateioeph@vivodinet.gr
____________________________________________________________

Αθήνα, 29/1/2015

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ - ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ

Η εταιρεία PRAKTIKER ΕΛΛΑΣ, η οποία επέβαλε εις βάρος των εργαζομένων της όλες τις μνημονιακές επιταγές, θορυβημένη από τις πρόσφατες εξαγγελίες του νέου Υπουργού Εργασίας, περί επαναφοράς του κατώτατου μισθού στα 751 ευρώ, καθώς και των συλλογικών συμβάσεων εργασίας, έσπευσε να ζητήσει και νέα μείωση σε ποσοστό 15-20% από τους παλιούς κυρίως εργαζόμενους της, αλλά και όσους βρίσκονται κοντά στη σύνταξη και οι αποδοχές τους κυμαίνονται από 1.400 ευρώ μικτά και άνω.
Η μείωση αυτή του μισθού που επιχειρείται σήμερα ακολουθεί τη μείωση που επέβαλε η επιχείρηση τον περασμένο Γενάρη μέσω ατομικών συμβάσεων εργασίας και σε ποσοστό 7% σε όλους ανεξαιρέτως τους εργαζόμενους της, οι οποίοι μετά από πίεση αναγκάστηκαν να την αποδεχτούν, προκειμένου να μην απολυθούν και οδηγηθούν στην ανεργία.
Η εταιρεία PRAKTIKER εν μέσω κρίσης αποκόμισε μεγάλα κέρδη που ξεπερνούν τα 4 εκατομμύρια ευρώ και κατόρθωσε να ηγείται και να αποτελεί για άλλη μια χρονιά τον leader στο λιανεμπόριο.
Είναι αδιανόητο για μια κερδοφόρα εταιρεία να μοιράζει για τρίτο μήνα bonus στους εργαζόμενους της και παράλληλα να ζητάει «συναίνεση» για να μειώσει τους μισθούς κυρίως των παλιών εργαζομένων της, που τη στήριξαν επί σειρά ετών και την κατέστησαν μια από τις μεγαλύτερες επιχειρήσεις του κλάδου.
Καταγγέλλουμε την παράνομη και αλλοπρόσαλλη αυτή ενέργεια της εταιρείας που στόχο έχει να αυξήσει τα υπέρογκα κέρδη της και παράλληλα να μειώσει το λειτουργικό της κόστος εις βάρος των εργαζομένων της
Ζητάμε από τον Υπουργό Εργασίας την άμεση παρέμβασή του και τον έλεγχο από τις οικείες Επιθεωρήσεις Εργασίας.

Για το Δ.Σ.

Λάρισα: Συνδικαλιστές σέρνονται στα δικαστήρια για την υπεράσπιση της Κυριακής αργίας (από τον 902.gr)

Στα δικαστήρια σέρνονται στις 4 Φλεβάρη, από την εργοδοσία της ΠΡΑΚΤΙΚΕΡ, ο πρόεδρος του Εργατικού Κέντρου Ν. Λάρισας Τάσος Τσιαπλές, ο πρώην αντιπρόεδρος του Εργατικού Κέντρου Θανάσης Βάιος και 4 συνδικαλιστές του Σωματείου Εργαζομένων γιατί συμμετείχαν στην απεργιακή συγκέντρωση έξω από το πολυκατάστημα, που έγινε στις 3 Νοέμβρη 2013, στο πλαίσιο της πανελλαδικής απεργίας των εμποροϋπαλλήλων, ενάντια στην κατάργηση της κυριακάτικης αργίας.
Το Εργατικό Κέντρο Ν. Λάρισας τονίζει ότι «δεν θα πάψει να μάχεται για την υπεράσπιση των ελάχιστων εργατικών δικαιωμάτων, που απέμειναν από την ολομέτωπη επίθεση μεγαλοεργοδοσίας, κυβέρνησης και ΕΕ.  Θα δυναμώσει την προσπάθεια οργάνωσης και κινητοποίησης των εργαζομένων, γιατί αυτός είναι ο μόνος δρόμος για να σώσουμε τη ζωή μας, να σταματήσουμε αυτή τη βαρβαρότητα που ζούμε οι εργαζόμενοι, οι άνεργοι και οι οικογένειές μας.
Η αργία της Κυριακής για τους εργαζόμενους κατακτήθηκε με πολύχρονους σκληρούς αγώνες και με τέτοιους μόνο μπορεί να σωθεί».
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΟΛΟ>>>>

Τούμπα
ΚΑΝΕΝΑΣ ΧΩΡΙΣ: ΣΠΙΤΙ - ΡΕΥΜΑ - ΝΕΡΟ - ΠΕΡΙΘΑΛΨΗ

ΚΑΝΕΝΑΣ ΧΩΡΙΣ : ΣΠΙΤΙ - ΡΕΥΜΑ - ΝΕΡΟ - ΠΕΡΙΘΑΛΨΗ
…Διεκδικούμε τη ζωή μας με όπλο μας την αντίσταση και την έμπρακτη αλληλεγγύη...

Μέλη του Συντονισμού κατοίκων και συλλογικοτήτων Τούμπας (Αντιφασιστική επιτροπή Τούμπας, Πρωτοβουλία Κατοίκων Τούμπας, συναγωνιστές από το ΚΚΑ) προχώρησαν σήμερα 29/01 στην πρώτη παρέμβαση μετεκλογικά, στο υποκατάστημα της ΔΕΗ στην Παπαναστασίου. Στόχος η επανασύνδεση του ρεύματος σε άνεργο συμπολίτη μας που στερήθηκε την ηλεκτροδότηση παραμονές εορτών και ο διακανονισμός του χρέους του προς τη ΔΕΗ βάσει των δυνατοτήτων του.
Υπήρχε ικανοποιητική συμμετοχή κόσμου, παρουσία τοπικών και πανελλαδικής εμβέλειας ΜΜΕ και έγινε μοίρασμα έντυπου υλικού καθώς και ανακοινώσεις που καλούσαν τον κόσμο σε εγρήγορση, αλληλεγγύη και αγώνα ενάντια στις πολιτικές που τα τελευταία χρόνια εξαθλίωσαν τις ζωές μας. Υπαρκτή και εμφανής ήταν πάντως η παρουσία της αστυνομίας και της ασφάλειας σε κάποια απόσταση από την κινητοποίηση.
Ο διευθυντής του τοπικού υποκαταστήματος μας δέχτηκε στο γραφείο του, όπου αφού μας άκουσε, δέχτηκε την επανασύνδεση του ρεύματος και δρομολόγησε τις διαδικασίες για την ένταξη του συμπολίτη μας στο κοινωνικό τιμολόγιο και τον καθορισμό χαμηλόποσων δόσεων για το χρέος, δόσεων στις οποίες θα μπορεί ο ίδιος να ανταπεξέλθει.
Aκολουθεί απόσπασμα του ενημερωτικού κειμένου που μοιράστηκε στη διάρκεια της συγκέντρωσης:
"Επιδιώκουμε με αυτή την κίνηση, αφενός, να στηρίξουμε όλους/ες αυτούς/ες που χρειάστηκαν και θα χρειαστούν να καταφύγουν στις επανασυνδέσεις ρεύματος. Θεωρούμε ότι μέσα σε αυτά τα πλαίσια, και έχοντας αυτές τις εμπειρίες αγώνα από το παρελθόν, η ανάγκη για την συλλογική διεκδίκηση όσων μας ανήκουν είναι πιο άμεση από ποτέ.
Στόχος πρέπει να είναι όχι μόνο η αποκατάσταση των κομμένων ρευμάτων, ή οι διακανονισμοί των λογαριασμών όχι βάσει των τιμολογίων (κοινωνικών ή μη) αλλά με κριτήριο την ανάγκη του καθενός συμπολίτη μας να ζήσει αυτός κι η οικογένεια του.
Αλλά και η αναβάθμιση του ίδιου του αγώνα, μιας και κατά την άποψη μας ούτε οι εκλογές -από μόνες τους- με την ανάθεση και την διαμεσολάβηση τους, ούτε και οποιαδήποτε "αριστερή" διακυβέρνηση δεν πρόκειται να λύσουν τα οξυμένα προβλήματα της επιβίωσης και της κοινωνικής μας αναπαραγωγής (κομμένα ρεύματα-νερά, φτώχεια, κατασχέσεις, πλειστηριασμοί κλπ) αφού αυτοί που τα δημιούργησαν (ντόπιο κεφάλαιο, ΕΕ και ΔΝΤ) παραμένουν παρόντες και καθορίζουν τις τύχες μας.
Απεναντίας ο μόνος τρόπος για να επιτευχθεί κάτι τέτοιο είναι, η ενεργοποίηση του λαϊκού παράγοντα και η πάλη-διεκδίκηση των αιτημάτων μας στο δρόμο με τους καθημερινούς κοινωνικούς αγώνες! "

ΚΑΝΕΝΑΣ ΧΩΡΙΣ : ΣΠΙΤΙ - ΡΕΥΜΑ - ΝΕΡΟ - ΠΕΡΙΘΑΛΨΗ
…Διεκδικούμε τη ζωή μας με όπλο μας την αντίσταση και την έμπρακτη αλληλεγγύη...

http://protobouliatoumpas.blogspot.gr/
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΟΛΟ>>>>

«Ρεύμα για όλους», πως το πρόγραμμα της περιφέρειας Αττικής δείχνει άχρηστο

Από τον περασμένο Δεκέμβρη, «τρέχει» από την Περιφέρεια Αττικής το πρόγραμμα «Ηλεκτρικό Ρεύμα για όλους», με συνολικό προϋπολογισμό 2,5 εκ. ευρώ μέχρι το τέλος του 2016 και το ξέρουν ελάχιστοι. Αν και η φιλοδοξία ήταν να ανακουφίσει τους χιλιάδες φτωχούς που το στερούνται, τελικά είναι μια ακόμη ελεημοσύνη της πλάκας.
Το πρόγραμμα της Περιφέρειας προβλέπει τη χρηματοδότηση της πρώτης δόσης του διακανονισμού που κάνει ο οφειλέτης με τη ΔΕΗ, προκειμένου να του επανασυνδέσει το ρεύμα. Το ποσό της επιδότησης δεν μπορεί να ξεπερνά τα 360 ευρώ συνολικά, αφού….
…το ποσό των 360 ευρώ είναι το μέγιστο που μπορεί να δοθεί ανά μία παροχή τον χρόνο – στη συγκεκριμένη περίπτωση από την έναρξη του προγράμματος ως τις 31 Δεκεμβρίου 2015. Απαραίτητη προϋπόθεση είναι το να έχει εκδοθεί από τον πάροχο ηλεκτρικής ενέργειας εντολή διακοπής παροχής.
Ετσι, για να ενταχθεί κανείς στο πρόγραμμα, θα πρέπει πρώτα να έχει ρυθμίσει το χρέος του στη ΔΕΗ, να έχει δεσμευθεί δηλαδή σε ένα χρονοδιάγραμμα αποπληρωμής του, η ένταξη στο πρόγραμμα δε σημαίνει διαγραφή όλου ή μέρους του χρέους, ούτε εξασφαλίζει «ρεύμα για όλους», αφού μετά την επανασύνδεση, ο οφειλέτης θα πρέπει να πληρώσει κανονικά το χρέος του στη ΔΕΗ.

Το πρόβλημα όμως είναι αλλού!
Μέχρι σήμερα έχουν γίνει σε όλη την Αττική περίπου 150 αιτήσεις για ένταξη στο πρόγραμμα «Ρεύμα για όλους» και έχουν εγκριθεί σχεδόν όλες. Οπως προέκυψε, όμως, το μεγαλύτερο πρόβλημα δεν εντοπίζεται σε αυτούς που ζουν στο σκοτάδι επειδή δεν έχουν να πληρώσουν την επανασύνδεση, αλλά σε εκείνα τα νοικοκυριά που τους κόπηκε το ρεύμα και έκαναν από μόνα τους επανασύνδεση, ενέργεια που αντιμετωπίζεται σαν ρευματοκλοπή από τη ΔΕΗ.
Σύμφωνα με τη ΔΕΗ, είναι περίπου 10.000 με 12.000 νοικοκυριά στην περιφέρεια της Αττικής, κατοικίες μόνο.
Η διοίκηση της Περιφέρειας ισχυρίζεται ότι βρίσκεται σε συζητήσεις με τη ΔΕΗ, για να εντάξει και αυτή την κατηγορία στο πρόγραμμα «Ρεύμα για όλους».

Τα χρέη νοικοκυριών προς τη ΔΕΗ φτάνουν τα 71 εκ. ευρώ για την περιφέρεια Αττικής
….και τα 150 εκ. πανελλαδικά.
Από μεγάλους και μικρούς οφειλέτες, τα χρέη φτάνουν τα 2 δισ.
Με μια μικρή αναγωγή, τα 360 € αντιστοιχούν σε 60€ ανά λογαριασμό, όπου τα υπόλοιπα καπελώματα πλην του ρεύματος είναι πάνω από τα μισά χρήματα. Αυτό σημαίνει πως η αξία του ρεύματος που καλύπτει η περιφέρεια αντιστοιχεί σε μια πολύ μικρή κατανάλωση.

Μερικά παραδείγματα:
Στο Πέραμα, όπου η ανεργία ξεπερνάει το 45%, μέχρι και χτες στις υπηρεσίες της Κοινωνικής Πρόνοιας του Δήμου είχαν κατατεθεί 50 αιτήσεις για ένταξη στο πρόγραμμα «Ρεύμα για όλους».
Οι περισσότερες από αυτές τις αιτήσεις φαίνεται δύσκολο να πληρούν τις προϋποθέσεις, καθώς πρόκειται για οικογένειες που είναι άνεργες ακόμα και δύο χρόνια, το χρέος τους στη ΔΕΗ έχει φτάσει ακόμα και στις 3.000 ευρώ και είναι βέβαιο ότι δεν είναι σε θέση να το ρυθμίσουν, όπως είναι η προϋπόθεση για ένταξη στο πρόγραμμα της Περιφέρειας.
Μία από αυτές τις αιτήσεις ανήκει σε μητέρα δύο ανήλικων παιδιών που τα μεγαλώνει μόνη. Οφείλει στη ΔΕΗ 1.600 ευρώ και δε γνωρίζει αν θα εγκριθεί η αίτησή της, γιατί είναι από αυτούς που, όταν η ΔΕΗ τούς έκοψε το ρεύμα, το επανασύνδεσαν μόνοι τους. Είχε ήδη κάνει μία ρύθμιση, στην οποία όμως δεν μπόρεσε να αντεπεξέλθει.
…. αύριο θα μου το ξανακόψουν, γιατί και πάλι δεν θα μπορώ να το πληρώσω, αφού είμαι άνεργη και δεν έχω δουλειά. Είμαστε μονογονεϊκή οικογένεια. Μέχρι και το 2011 είχα δουλειά. Δούλευα σε κυλικείο στο κτίριο της ΔΕΗ. Εδώ και τρία χρόνια ζούμε παίρνοντας τρόφιμα από την Πρόνοια και με τη βοήθεια των γονιών μου. Δεν ζητάω να μου χαρίσει κανένας τίποτα. Αυτό που θέλω είναι μόνιμη σταθερή δουλειά να μπορέσω να ζήσω με αξιοπρέπεια τα παιδιά μου και να πληρώνω τις υποχρεώσεις μου. Οταν μου έκοψαν το ρεύμα, το επανασύνδεσα εντελώς μόνη μου. Δεν μπορούσα να αφήσω τα παιδιά μου στο σκοτάδι τον 21ο αιώνα. Από την άλλη τα προγράμματα αυτά είναι κοροϊδία. Δεν μπορούν να λένε «ρεύμα για όλους» όταν αυτό που δίνουν είναι το πολύ 360 ευρώ και αυτό αν έχεις κάνει ρύθμιση. Οι άνεργοι όπως εγώ είναι βέβαιο ότι δεν είναι σε θέση πια να πληρώσουν ούτε μία δόση από το λογαριασμό. Εκτός αν επιλέξουμε να αφήσουμε νηστικά τα παιδιά μας για να πληρώσουμε τη ΔΕΗ.
Αλλη μητέρα δύο ανήλικων παιδιών, είναι άνεργη όπως και ο σύζυγός της. Δούλεψε με τα γνωστά 5μηνα προγράμματα στην υπηρεσία της Πρόνοιας του Δήμου Περάματος. Τώρα, η οικογένειά της ζει με τα τρόφιμα που δίνει η Πρόνοια. Δεν έχει τις προϋποθέσεις να ενταχθεί στο πρόγραμμα της Περιφέρειας, γιατί έχει έναν ανεξόφλητο λογαριασμό 200 ευρώ.
Πρέπει να αφήσω ανεξόφλητους δύο ακόμα λογαριασμούς, να περιμένω να έρθει ο λογαριασμός που θα γράφει τη λέξη «διακοπή» και να κάνω ρύθμιση με τη ΔΕΗ, για να έχω τη δυνατότητα να ενταχθώ στο πρόγραμμα. Στο μεταξύ, χρωστάμε τρία νοίκια. Γιατί πρέπει να μας φτάσουν στο σημείο να μην μπορούμε να πληρώσουμε ούτε ρεύμα, ούτε νοίκι; Και αν κάτι πρέπει να πληρώσω με το ψευτοεπίδομα της ανεργίας που παίρνω, τι να επιλέξω; Να πληρώσω τη δόση του ρεύματος, το νοίκι, τις ανάγκες των παιδιών τι; Και μετά σου λένε «ρεύμα για όλους»..
Χρησιμοποιήθηκαν κείμενα που ανασυντάχθηκαν από http://www.rizospastis.gr/story.do?id=8296401
..και το http://www.patt.gov.gr/ όπου φαίνεται η ανακοίνωση και οι προϋποθέσεις για την ένταξη στο πρόγραμμα.

και εμείς το πήραμε από:  https://ergasiakodeltio.wordpress.com/
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΟΛΟ>>>>

Πέμπτη, 29 Ιανουαρίου 2015

Σήμερα (Πέμπτη) η απόφαση για τους αγωνιστές από την Τουρκία


ΚΑΛΟΥΜΕ
Πέμπτη 29 Ιανουαρίου 2015 στις 11.00

Όλους/όλες να συμπαρασταθούν στους αγωνιστές της Τουρκίας!
ΘΑ ΑΝΑΚΟΙΝΟΘΕΙ Η ΑΠΟΦΑΣΗ ΓΙΑ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ
Αυτοί που δικάζονται είναι αγωνιστές του λαϊκού κινήματος. Είναι παιδιά από των αγωνιζόμενων λαών της Τουρκίας.Έχουν ζήσει και είναι μάρτυρες των σφαγών, της φτώχειας, των προβλημάτων γενικά που μαστίζουν τους λαούς της Τουρκίας. Αγωνίζονται ενάντια στον ιμπεριαλισμό και τον φασισμό. Γι αυτό και μόνο το λόγο έχουν συνεχώς βασανιστεί, ματώσει χωρίς όμως να υποκύψουν. Αγωνίζονται για την ελευθερία, για το μέλλον των παιδιών,για την απελευθέρωση της Τουρκίας από τα δεσμά του ιμπεριαλισμού και του φασισμού. Ο αγώνας που δίνουν είναι δίκαιος και ελπιδοφόρος.
ΟΙ ΛΑΟΙ ΕΙΝΑΙ ΑΔΕΡΦΟΙ ΚΑΙ ΤΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ ΤΟΥΣ ΚΟΙΝΑ
Ο ΕΧΘΡΟΣ ΤΩΝ ΛΑΩ ΕΙΝΑΙ Ο ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΟΙ ΝΤΟΠΙΟΙ ΥΠΟΣΤΗΡΙΚΤΕΣ ΤΟΥ

ΟΙ ΛΑΟΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΕΣ, ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΕΣ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΕΣ.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΟΛΟ>>>>

Τετάρτη, 28 Ιανουαρίου 2015

Το μεγαλείο της μικρότητας στον αντίποδα της αθλιότητας των εκλογικά μεγάλων

Το προεκλογικό παζάρι αισίως (για ποιους;) τερμάτισε. Όλοι οι πραματευτάδες της πολιτικής ξήλωσαν βιαστικά τους πάγκους τους. Θα τους ξαναστήσουν πάλι πρόχειρα σε λίγα χρόνια μόλις ο κόσμος νοιώσει ξανά αηδία και οργή και αρχίζει να διαμαρτύρεται αποφασιστικά για το σάπιο προϊόν των ανεκπλήρωτων υποσχέσεων που πουλήθηκε την προηγούμενη. Ή όταν οι μαστροποί των ασήμαντων εμποράκων αποφασίσουν λόγω των οξυμένων ενδοϊμπεριαλιστικών ανταγωνισμών τους να αλλάξουν αναμεταξύ τους τον βαθμό και τις σχέσεις κηδεμονίας της χώρας μας. Δεν αποτελεί ολίσθημα απρέπειας η μη προϋπάντηση του νέου πρωθυπουργού από τον απερχόμενο. Απηχεί πιθανόν εύγλωττα την συνέχιση της διελκυστίνδας των ισχυρών για το ελληνικό κουρελιασμένο (αλλά και πάλι υπολογίσιμο) πάπλωμα.
Είδαμε πολλών λογιών παράγκες. Σε δύο μάλιστα με τις ταμπέλες ΝΔ και ΠΑΣΟΚ ούρλιαζαν και εκβίαζαν τους εξαθλιωμένους και εξαγριωμένους περαστικούς να τους προτιμήσουν για να μην βιώσουν την απόλυτη καταστροφή. Ποιοι ωρύονταν δηλαδή; Οι βεβαιωμένοι καταστροφείς των. Οι υστερικοί εφαρμοστές των μνημονιακών μέτρων. Δικαιολογημένα είσπραξαν την αποστροφή. Εκεί που παλιότερα τους ψήφιζαν κοντά εννιά στους δέκα Έλληνες, τώρα σχεδόν μόνο ένας στους τρείς. Βέβαια δεν είναι τυχαίο που δεν εγέρθηκε το εθιμικό ζήτημα εκπαραθύρωσης του υπευθύνου στο πιο σκουριασμένο μαγαζί, του Σαμαρά, μετά την αναμενόμενη αποτυχία του. Παραμένει μες στην αβεβαιότητα της εποχής το πιο σίγουρο ή έστω το λιγότερο επισφαλές απάγγειο των αμερικανοευρωπαίων και ενδημικών αφεντικών και δεν είναι συνετός ετούτη τη στιγμή ο κλονισμός του.
Στην απέναντι, την αριστερή, μεριά άλλος τελάλιζε τη λαϊκή εξουσία του πανικοβλημένος γιατί ο Συριζαίος τυχοδιώκτης αντίπαλος του είχε αναπάντεχη ζήτηση. Πρόταση εξουσίας όμως παραφουσκωμένη με άχυρα για να καλυφθεί η γύμνια και να απαντηθεί το υπαρξιακό ζήτημα. Γιατί την κυριαρχία των μαζών, της εργατιάς την διεκδικείς γκρεμίζοντας τους κρατικούς θεσμούς που προασπίζουν με λύσσα την επιβολή της μειοψηφίας των πλουτοκρατών και σφυρηλατώντας τη ταξική αφύπνιση και συγκρότηση. Που αυτή με τη σειρά της δεν έρχεται ουρανοκατέβατη και πολύ δε περισσότερο μέσα από την κινηματική ακαμψία που βαριά ευθύνεται το «συνεπές ;;;» κομμουνιστικό και «μοναδικό» κόμμα του λαού για αυτήν. Μα ξεκινά από την κλιμακωτή ενίσχυση των αντιστάσεων των καταφρονεμένων πατώντας στα άμεσα καθημερινά προβλήματα, μέχρι να θεμελιωθούν οι μαζικοί και λοιποί ποιοτικοί όροι της τελικής ρήξης.
Παραδίπλα ίδρωναν οι πωλητές του ανατρεπτικού παραμάγαζου. Σημαντικά ένοχοι για την απουσία αγώνων, ανησυχούσαν. Ανύπαρκτοι στον αντιχημικό αγώνα στα Χανιά, λειτουργώντας υπονομευτικά στην απεργία των καθηγητών και όσο ευρηματικοί στις εικονικές εκδηλώσεις στην πρυτανεία, τόσο στείροι στις πρωτοβουλίες για κινητοποιήσεις των φοιτητών λόγω των διαγραφών. Ξεχειλισμένοι όμως από ιδέες μεταβατικών προγραμμάτων μέσα πάντοτε στα χαρακώματα του εξαρτημένου ως τον λαιμό ελληνικού αστισμού με ολίγην από αγωνιστικά προτάγματα. Λησμονώντας πως μοιάζει όσο το μαρούλι με το γρανάζι η ασυμβίβαστη κοσμοαντίληψη να παλεύει ο λαός ενάντια στο ανθρωποφάγο σύστημα για τα δικαιώματα του για ψωμί, δουλειά, μόρφωση, ελευθερίες και περίθαλψη στην προοπτική μιας θεμελιακά αντίθετης κοινωνίας (που η όποια κατάκτηση δεν θα βρίσκεται στο στόχαστρο και υπό διαρκή αίρεση) με την δική τους θέση. Αυτήν που διατείνεται πως τα δίκια του λαού αίφνης μπορούν να ικανοποιηθούν από την κοινοβουλευτική καθυπόταξη των ποικίλων αντιδραστικών μηχανισμών της άρχουσας τάξης. Αυτών ακριβώς που είναι θεσπισμένοι για το εντελώς αντίθετο. Καταλήγοντας στο σχιζοειδές να υποστηρίζουν έναν εξωραϊσμένο, αγγελικά και εκλογικά πλασμένο «αριστερό» καπιταλισμό, όπου όλος ο πλούτος έτσι υπέροχα και ανάερα θα έρθει στα χέρια των όντως δικαιούχων του.
Παραπέρα κυκλοφορούσαν και άλλοι αγύρτες. Κάποιος πουλούσε στους αφυδατωμένους τάχατες καθάριο, δροσερό ποταμίσιο νερό αντλημένο από τον βούρκο της βαρβαρότητας του κατεστημένου. Άλλος παραληρούσε για το εθνικιστικό και συγκυβερνητικό του εμπόρευμα, αποσιωπώντας από τους διαβάτες πως ανέκαθεν στην ιστορία αυτό και αν δεν ήταν νοθευμένο με τις πιο γενναίες δόσεις ραγιαδισμού. Στην πιο σκοτεινή γωνιά του παζαριού γρύλιζαν επίσης οι πλέον τερατόμορφοι γενίτσαροι του καπιταλισμού. Εισπνέοντας οξυγόνο από την ασφυξία του κινήματος πλάσαραν τα αποκρουστικά φασιστικά σύνεργα. Σβάστικες, χολή για τους απεργούς, ρόπαλα και στιλέτα για τους κομμουνιστές και τους μελαμψούς ξένους (αλλοίμονο όχι τους γραβατομένους τροϊκανούς).
Ο πιο κερδισμένος όμως χοντρέμπορας (Τσίπρα θαρρώ τον λένε) της ελπίδας του λαού έδρεψε την περισσότερη σοδειά ψήφων παραγεμίζοντας το ταμείο του. Καταθέτοντας συνάμα ολοφάνερα και ξεδιάντροπα σωρεία δεσμεύσεων στους προαγωγούς και δεσμώτες της πατρίδας μας για υπακοή. Παραχαράσσοντας τους αρχικούς δικούς του λεονταρισμούς για σκίσιμο των μνημονίων και αντικαθιστώντας τους με ψιχία ανακούφισης. Σου επιστρέφω και σε ελεώ μόνο με δέκα από τα χιλιάδες δέκα που σε λήστεψαν πρωτύτερα. Δίχως να αποκλείεται να αρπάξουν και αυτοί στην πορεία άλλα τόσα. Τώρα έρχεται να κουρνιάξει με χαρά και υπευθυνότητα στην σκληρή πραγματικότητα της συνετής διαχείρισης της καπιταλιστικής κρίσης. Πρωτοπόρος της επικοινωνιακής εξαπάτησης, αφού αυτός ο ορκισμένος υπερασπιστής του δόγματος «ανήκομεν εις την δύσιν» απέτισε φόρο ατιμίας και προσβολής στους ήρωες που θυσίασαν τη ζωή τους μαχόμενοι κατά των τότε (και σήμερα ολόιδιων) κατακτητών. Ο καταδεινοπαθημένος λαός μας σαν τον πνιγμένο με κατεβασμένη τη γροθιά του πιάστηκε από τα μαλλιά του. Αγνοώντας τη τραγική αλήθεια πως το τιμόνι της χώρας έχει ήδη εδώ και καιρό κλειδώσει στον αυτόματο πιλότο της διατεταγμένης πλοήγησης που ορίζει η ευρωπαία έπαρχος Μέρκελ και το ΔΝΤ. Μη συνειδητοποιώντας πως κλήθηκε να επιλέξει κυβερνήτες κατ’ ουσία κλητήρες των καγκελαριών και των αιματοβαμμένων λευκών οίκων. Μη κατανοώντας πως πάντοτε θριαμβεύει στη ζωή η αντικειμενικότητα και η ανημποριά της βουλησιαρχίας, όπου δεν μπορεί να διαπραγματευτεί ο εξαρτημένος και σπιθαμιαίος έλληνας μεγαλοαστός μέσω του χαρισματικού γραμματικού του, του Τσίπρα, με τα ανήμερα θεριά. Τους ιμπεριαλιστές. Το σπουργίτι μες στο ευρωενωσιακό κλουβί θα καταβροχθιστεί από τους γύπες. Η ανάπτυξη είναι ουτοπία και μάταια πολλοί την ευαγγελίζονται, μιας και εδώ το προϋπάρχον, το παραδοσιακό παραγωγικό δίκτυο της πατρίδας μας σκόπιμα και εξωγενώς εξαρθρώθηκε, για να ολοκληρωθεί η παραρτηματοποίηση της οικονομίας. Το είχαν, δεν υπήρχε γεωπολιτική πυγμή να το κρατήσουν και τώρα άραγε με ποιό ανάστημα θα το επανακτήσουν;
Σε μια στενή άκρη του παζαριού τέλος ήμασταν και εμείς. Η εκλογική συνεργασία ΚΚΕ(μ-λ) και Μ-Λ ΚΚΕ. Παρόντες και σε αυτή την αναμέτρηση. Διακηρύσσοντας πως δεν εξαργυρώνουμε τη ψήφο με σωτηρία και οι εκλογές δεν αποτελούν το γιατρικό προς πάσαν νόσον και δυστυχίαν. Κυρίως όμως παρόντες στις πραγματικές κρίσιμες φάσεις της καθημερινότητας και στους δρόμους, όπου αποκλειστικά το ξεδίπλωμα της ταξικής πάλης διαμορφώνει τους συσχετισμούς. Όσο επέτρεπαν οι περιορισμένες δυνατότητες μας ή υποκινώντας την σύγκρουση και ταγμένοι μπροστά στην διεκδικητική δράση του λαού ή πάντα δίπλα του και ποτέ συρμένοι εξ ανάγκης πίσω του ή και με αδρανοποιητική ακόμη διάθεση. Αναμφισβήτητα καταγράφηκε εκ νέου η ποσοστιαία «ασημαντότητα» μας. Είμαστε φορείς μιας οπωσδήποτε σχεδόν ανάδελφης άποψης που είτε είναι παρωχημένη, άστοχη και λαθεμένη και ένεκα τούτου δεν τυχαίνει πλατειάς αποδοχής ή επειδή παραμένουμε προς ώρας λίγοι και αποκλεισμένοι από τα ΜΜΕ (για το ανάποδο θα προβληματιζόμασταν σφόδρα) έχει η φωνή μας περιορισμένη εμβέλεια; Γίνεται δηλαδή το είδωλο στον εκλογικό καθρέφτη ενός φορέα που γνήσια εκφράζει και στηρίζει τα λαϊκά συμφέροντα να φαντάζει πελώριο, ενώ σαν μια σταλιά ο λαός είναι γονατισμένος και όντας αποδυναμωμένος τον γρονθοκοπούν μανιωδώς οι εχθροί του; Μήπως κάτι πάει στρεβλά όταν το μεγαλοσχήμον αριστερό κόμμα αύξησε αλματωδώς την επιρροή του και καταλαμβάνει τον κυβερνητικό θώκο, τη στιγμή που ο λαός ηττήθηκε κατά κράτος στο προηγούμενο διάστημα και δεν κατοχύρωσε ούτε καν τις πιο εμβληματικές κατακτήσεις του, το οκτάωρο, δουλεύοντας σαν σκλάβος μέχρι και Κυριακές;
Αλλά σάμπως συμβαίνει κάτι διαφορετικό με τον δεύτερο «αυθεντικό» πυλώνα της αριστεράς που περιφρουρεί τις δυνάμεις του, ενώ ο λαός χάνει τα στοιχειώδη έχει του; Με το περίπου 5% άραγε ένα κομουνιστικό κόμμα με ασυμφιλίωτο και αντισυστημικό προσανατολισμό, με τον δεδομένο σεβαστό μηχανισμό στη διάθεση του και αξιοποιώντας την αγανάκτηση και τις αγωνιστικές εκδηλώσεις των εργαζόμενων, δεν θα ‘χε ξεμπροστιάσει τον καπιταλισμό; Ειδικά όταν αυτός βρίσκεται στην ελεεινότερη μορφή του; Και αν δεν προκαλούσε κατεδαφιστικούς σεισμούς, τουλάχιστον θάπρεπε να στρατεύει μεγάλο μέρος του πληθυσμού στις γραμμές της αντίστασης και αμφισβήτησης του;
Δυνατοί όλοι τους λοιπόν. Όλοι ωφελημένοι ως συνήθως άλλωστε από το παζάρι. Αλλά σε αντιδιαστολή ζημιωμένος και εξασθενημένος ο λαός παρακολουθεί τον νέο υπουργό στην παραλαβή των καθηκόντων του να κομπάζει και βαφτίζει σοσιαλιστικό επίτευγμα την καθιέρωση συσσιτίων. Δίχως να διευκρινίσει αν θα γίνονται με τον κλασσικό τρόπο όπως έκαναν οι ναζί στην Αθήνα ή στην Αμερική του μεσοπόλεμου ή πιο εξελιγμένα. Επιτέλους η λαμπρή ώρα της αριστεράς έφτασε και τα ευρωκομουνιστικά ιδεώδη πραγματώνονται; Οι βαθιές μεταρρυθμιστικές τομές υλοποιούνται; Ζήτω η κουραμάνα με τη φασολάδα στους πεινασμένους. Μπουρζουάδες τρέμετε; Η ψηλή ελπίδα ήλθε και έγινε εξευτελιστική πράξη; Φυσικά σε κάθε Μαρσαί, σε κάθε Μπερλινγκουέρ και στους απόγονους τους είναι προδιαγραμμένη η κατάληξη τους. Εκεί που τους αξίζει εννοείται, δηλαδή στον οχετό της ιστορίας. Και που ποσώς μας κόφτει η μοίρα τους. Τουναντίον το διακύβευμα για εμάς παραμένει σταθερά η κατάργηση της ευχέρειας των κεφαλαιοκρατών και ιμπεριαλιστών να αγοράζουν συνεχώς χρόνο και διατηρώντας κραταιό το καταραμένο κουφάρι τους καρφωμένο στη ροή της ιστορίας, να ανανεώνουν συνεχώς τους φθαρμένους υπάλληλους τους και οι ίδιοι να μένουν αλώβητοι. Αντί να παρατηρούν την αντίστροφη μέτρηση της κυριαρχίας τους, σταματώντας να κατατρώγουν τις σάρκες του λαού.
Έτσι λοιπόν η δική μας μικρότητα επιμένει χωρίς να σκιάζεται και πτοείται ιδιαίτερα από τα δεκαδικά ποσοστά της στους ψήφους. Ο ήλιος για να γυρίσει θέλει δουλειά πολλή, μακροχρόνια, πολυκύμαντη και βασανιστική. Ο κομουνιστής αν δεν έχει ακράδαντη πεποίθηση πως το φως δεν βολεύεται στην καταχνιά του γαλαξία της καπιταλιστικής κόλασης, της πείνας, της εκμετάλλευσης, του φασισμού, του πολέμου και της μάλλον βραχύβιας και πρόστυχης ρεφορμιστικής κυβερνητικής παρένθεσης των ημερών μας, παύει νάναι τέτοιος. Η διαδρομή προς την εποποιία δεν είναι ανθόσπαρτη και δεν πλημμυρίζεται από την αδημονία του άμεσου αποτελέσματος. Η νομοτέλεια όμως προστάζει πως αργά ή γρήγορα ο ήλιος θα γυρίσει και θα μεσουρανεί αιώνια σε εκείνον μιας δίκαιης κοινωνίας. Έτσι εξηγείται η αντοχή και το πείσμα μας. Αποτελεί όμως όνειδος ειδικά για την εξωκοινοβουλευτική αριστερά να αναλώνεται σε συγκρίσεις και αναλύσεις βασικά για τις αριθμητικές επιδόσεις της σε αυτόν τον τομέα πωρωμένη από συνδιαχειριστικές ορέξεις. Ούτως ή άλλως και με το ο,ν % παραπάνω εξακολουθούμε να είμαστε όλοι μας αναντίστοιχοι των απαιτήσεων των καιρών. Πρώτιστα οφείλει η επαναστατική (μην τον φοβόμαστε τον όρο) αριστερά να μεριμνεί και ενισχύει τα ποσοστά της στη συμβολή για το αναθάρρεμα του κινήματος. Για τον σχεδιασμό της ανασύνταξης και τη μετωπική συνεργασία για αντίσταση και αντεπίθεση του λαού με αφετηρία την υπεράσπιση του ψωμιού του. Εδώ μόνο έχει νόημα η επεξεργασία των αποτελεσμάτων για την βελτίωση της ταχτικής και των μεθόδων επαφής με τον κόσμο και για το σχετικό ζύγιασμα της απήχησης και της καθαρότητας, ορθότητας των θέσεων του καθένα. Και όχι ανάγοντας αυτές τις επουσιώδεις διαδικασίες σε στρατηγική στόχευση.
Αυτό το μήνυμα απευθύναμε με τη συμμετοχή μας και στις πρόσφατες εκλογές. Η μικρότητα μας με τη δυσανάλογα μεγαλύτερη από τα μεγέθη των δυο οργανώσεων παρέμβαση σε ότι κινούνταν μέσα στην κοινωνία με χροιά απόκρουσης της λαίλαπας, δεν έταξε σωτηρία. Έχει όπλο της τη δυνατή άποψη. Ζήτησε από τους ανθρώπους του μόχθου να ενισχύσουν τη λογική πως μονάχα η πάλη τους είναι αυτή που θα τους απαλλάξει από τα βάσανα για το σήμερα και για το πάντα και όχι η κάλπη. Εναλλακτικός, τρίτος τρόπος δικαίωσης δεν υφίσταται σε αυτόν τον πλανήτη. Εκτός και αν αναφερόμαστε στο υπερπέραν ή δεχτούμε τη μεταφυσική διάσταση.
Στη μία λοιπόν όχθη εμείς οι λίγοι πασχίζουμε να εμπιστευτούν οι πολλοί, ο λαός την λυτρωτική και ακατάβλητη δύναμη του. Στην αντίπερα συνωστίζονται οι εκλογικά πολλοί, οι δειλιασμένοι και οι συνειδητά αποστάτες που υπηρετούν τα συμφέροντα της τυραννικής ολιγαρχίας. Η ιστορία του μέλλοντος (και του εγγύς ίσως) και της αλήθειας θα κατατάξει εν τέλει τους εκλογικά μεγάλους ή και τους μέτριους στους μικρούς και ρυπαρούς.
Η θεωρία μας και οι ενέργειες μας θάναι τελεσίδικα οι νικηφόρες.

Κ.Μ. μέλος του ΚΚΕ (μ-λ) στα Χανιά
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΟΛΟ>>>>

Τα εκλογικά αποτελέσματα στη Καρδίτσα

Ο θυμός, η οργή και η αγανάκτηση του λαού για την βάρβαρη και αντιλαϊκή πολιτική εκφράστηκαν, όπως άλλωστε ήταν αναμενόμενο, και σ’ αυτές τις εκλογές. Χιλιάδες οι Καρδιτσιώτες που και σ’ αυτές τις εκλογές, όπως και τον Ιούνη του ’12, γύρισαν την πλάτη σε ΝΔ και ΠΑΣΟΚ, αποδοκιμάζοντας και με την ψήφο τους τα κόμματα που χρόνια τώρα στήριξαν, εφάρμοσαν και υλοποίησαν την πολιτική της εξάρτησης, της φτώχειας, της ανεργίας και της εξαθλίωσης. Παρόλη τη στήριξη των ντόπιων και ξένων κέντρων εξουσίας, παρά τη κινδυνολογία, τη καταστροφολογία, τους εκβιασμούς και τα σενάρια τρόμου και χάους που κυριαρχούσαν στην προεκλογική περίοδο, 4.042 Καρδιτσιώτες γύρισαν τη πλάτη στη ΝΔ και ακόμα 5.106 διαχωρίστηκαν από τα – ήδη αποδεκατισμένα – 2 ΠΑΣΟΚ των Βενιζέλου και ΓΑΠ. Αυτή η λαϊκή δυσαρέσκεια ήταν, όπως και το 2012, έντονη και εμφανής και σ’ αυτές τις εκλογές, αλλά σαφώς πιο «συντηρητική», πιο «δεξιόστροφη», πιο «ενσωματώσιμη», μειωμένων προσδοκιών και εξόφθαλμα ανεπαρκής για βαθύτερες αλλαγές και ανατροπές. Μεγάλη η άνοδος του ΣΥΡΙΖΑ που από 20.752 ψήφους το 2012 έφτασε στις 31.763, δηλ. αυξήθηκε κατά 11.011 ψήφους και καρπώθηκε τη μερίδα του λέοντος των ψηφοφόρων που αποδεσμεύτηκαν από τα κόμματα του (πρώην) δικομματισμού. Ψήφοι που όμως δεν έχουν τα χαρακτηριστικά «θετικής ψήφου» προς τον ΣΥΡΙΖΑ όσο, κατά κύριο λόγο, έχουν χαρακτηριστικά ψήφου εναντίωσης και αποδοκιμασίας προς τα κόμματα των μνημονίων. Ψήφος δηλ. αξιοποιήσιμη στην επιχειρούμενη ανασύνθεση-αναδιάταξη του αστικού πολιτικού συστήματος διαχείρισης που από την περίοδο 2010-2012 μέχρι και σήμερα βρίσκεται σε μόνιμη αστάθεια και ρευστότητα, με τα βασικά κόμματα-πυλώνες του συστήματος (ΠΑΣΟΚ-ΝΔ) να είναι σε κρίση και αποσύνθεση, με το λαό απέναντί τους και με τον άλλοτε κραταιό δικομματισμό να έχει γκρεμιστεί. Στα αποτελέσματα λοιπόν της 25ης Γενάρη αποτυπώνονται στοιχεία του νέου συστήματος διαχείρισης, που ακόμα όμως δεν διασφαλίζουν πολιτική σταθερότητα και ισορροπία.
Παρά την ήττα της και παρά την «πλέον ολιγάριθμη εκπροσώπηση από το 1974» (όπως «καρφώνει» στην ανακοίνωσή του ο Δ. Σιούφας), η – πιο δεξιά από ποτέ – ΝΔ, τόσο τοπικά όσο και γενικότερα κατάφερε να περιορίσει τις απώλειές της και εξακολουθεί να παραμένει βασικό κόμμα-πυλώνας του συστήματος, μοχλός πίεσης για πιο αντιδραστικές και πιο αντιλαϊκές επιλογές. Και αυτό γίνεται πιο ανησυχητικό σε συνδυασμό με τις ψήφους της Χ.Α. που παρέμειναν στα ίδια σχεδόν επίπεδα με το 2012 (είχε 5.458 το 2012 και πήρε 5.243 φέτος). Η επικίνδυνη συντήρηση αυτού του φασιστικού μορφώματος αποδεικνύει, από τη μια, την ιδεολογική αποσυγκρότηση και τον αποπροσανατολισμό πλατιών μερίδων λαού και νεολαίας και, από την άλλη, την αδυναμία της δεξιού αστικού μπλοκ να ενσωματώσει όπως θα ήθελε την αποσυγκρότηση αυτή. Σε κάθε περίπτωση, η φασιστική ΧΑ αποτελεί ένα εχθρικό για το λαό και το κίνημά του φορέα, που αργά ή γρήγορα θα αξιοποιηθεί από το σύστημα.
Αντοχή και τάσεις αντίστασης και αντίδρασης στην προσπάθεια του ΣΥΡΙΖΑ να «χωνέψει» και να αποδυναμώσει ακόμη περισσότερο οποιαδήποτε αριστερή, κομμουνιστική δύναμη τον αντιπολιτευόταν, κατέγραψαν οι πέραν του ΣΥΡΙΖΑ δυνάμεις που αναφέρονται στην αριστερά. Μικρή αύξηση είχε το ΚΚΕ (πήρε 4.895 από 4.775 το 2012), αύξηση είχε και η ΑΝΤΑΡΣΥΑ-ΜΑΡΣ (από 248 πήγε στους 375) ενώ μικρή μείωση σε σύγκριση με το 2012 είχε η εκλογική συνεργασία ΚΚΕ(μ-λ) και Μ-Λ ΚΚΕ. Παρά τα εκβιαστικά διλήμματα, παρά τον εκλογικό αιφνιδιασμό, παρά τη συνολικότερη σύγχυση που έχει κυριαρχήσει στην Αριστερά γύρω από το χαρακτήρα του ΣΥΡΙΖΑ και τη δυνατότητα «αριστερής διακυβέρνησης», ένα σημαντικό κομμάτι του λαού και της Αριστεράς στήριξε δυνάμεις με αναφορά στους αγώνες και την κομμουνιστική κατεύθυνση.
Σίγουρα δύσκολες και περίπλοκες οι νέες συνθήκες. Με κυρίαρχη τη τάση ενσωμάτωσης και υποταγής στο ρεύμα του ΣΥΡΙΖΑ. Αλλά παράλληλα έχουμε και την σταδιακή διάψευση αυταπατών και ψεύτικων ελπίδων από την καθημερινή δεξιά μετατόπιση του ΣΥΡΙΖΑ, από τη συγκυβέρνηση με το «αναγκαίο καλό» της εθνικοφροσύνης, από την επιχειρούμενη σταθεροποίηση του συστήματος με τη διαμόρφωση νέων ισορροπιών με το ντόπιο και ξένο κεφάλαιο, από την αποδοχή του πλαισίου εξάρτησης από ευρωπαίους και αμερικανονατοϊκούς ιμπεριαλιστές…
Και μετά τις εκλογές «η ελπίδα βρίσκεται στους αγώνες»!

Μ.Λ.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΟΛΟ>>>>

Simple as this… ή μήπως όχι;

Μόνο δύο τάξεις. Και όποιος δεν είναι με τη μία, σημαίνει ότι είναι με την άλλη αναφερόταν μέσα σε έναν πολύ ενδιαφέρων διάλογο στο βιβλίο του John Reed «Δέκα μέρες που συγκλόνισαν τον κόσμο». Με αυτά τα τόσο απλά λόγια θα μπορούσε κανείς να ξεμπροστιάσει, όσους νομίζουν, ότι υπάρχει γέφυρα, που να συνδέει τις δύο πλευρές (τις δύο τάξεις δηλαδή). Και η αλήθεια είναι, πως τέτοια γέφυρα δεν υπάρχει, μια που η αντιπαράθεση των δύο τάξεων δεν μπορεί παρά να είναι ανειρήνευτη και αδιαμεσολάβητη. Πολύ απλά γιατί αυτές οι δύο τάξεις έχουν συγκρουόμενα συμφέροντα. Και η αντιπαράθεση τους δεν μπορεί να λυθεί με ψίχουλα και ψεύτικες υποσχέσεις.
Μα ακόμα και αληθινές να είναι, η αντιπαράθεση συνεχίζεται και δεν έχει καιρό για «ανάσες». Γιατί ακόμα και αν για λίγο κάποιες υποσχέσεις βγουν αληθινές, οι από πάνω δεν είναι κορόιδα. Συνεχίζουν και θα συνεχίζουν να ξεζουμίζουν τους από κάτω, μέχρι οι από κάτω να αποφασίσουν να ξεζουμίσουν τους από πάνω.

«Ψηφίζω ΣΥΡΙΖΑ, γιατί μας γαμάνε που μας γαμάνε, πόσο ακόμα να μας γαμήσουν;»

«Έλα μωρέ, ένα να κάνει από όσα λέει»

«Ας φύγουν τώρα αυτοί, να δούμε μπας και κάνουν κάτι οι άλλοι»

Διάφορες εκφάνσεις μια κοινής συνισταμένης: της λαϊκής αγανάκτησης, που εκφράστηκε βέβαια και στις εκλογές της 25ης Γενάρη. Αυτό κάνουν εξάλλου οι εκλογές. Αποτυπώνουν μια ευρύτερη κατάσταση, που υπάρχει στην κοινωνία. Η οργή απέναντι στα κυρίαρχα κόμματα (ΠΑΣΟΚ, ΝΔ) είναι βασικό στοιχείο αυτής της ευρύτερης κατάστασης, γι’ αυτό και αποτυπώθηκε αρκετά έντονα και στις εκλογές. Όσο αποτυπώθηκαν και άλλα στοιχεία, τα οποία ωστόσο δεν θα πιάσουμε εδώ.
Οι παραπάνω εκφάνσεις (που βρίσκονται στα εισαγωγικά) θέλουν επί της ουσίας να πουν ένα πράγμα: λύση τώρα. Αυτό ζητάει ο κοσμάκης και με το δίκιο του. Κάποιος βέβαια πρέπει να του πει, ότι λύση «τώρα» δεν μπορεί να έρθει, μια που η λύση θέλει πολύ δρόμο, γεμάτο εμπόδια και δυσκολίες, για να γίνει πράξη. Ποιος να του το πει όμως, όταν σχεδόν όλοι διατυμπανίζουν, πως έχουν τη λύση «τώρα»;!
Ή τώρα ή ποτέ αναγραφόταν συχνά πυκνά σε σλόγκαν αριστερών χώρων, λες και μπορούν να έρθουν τα πάνω κάτω «τώρα», λες και δεν χρειάζεται μια μακροχρόνια πορεία αγώνων και αντιστάσεων, για να έρθουν οι αληθινές ανατροπές και όχι οι εναλλαγές διαχειριστών (για να μη χρησιμοποιήσω κάποια πιο βαριά έκφραση) μιας πολιτικής, που δεν καθορίζεται από το διαχειριστή, αλλά από το ίδιο το σύστημα.
Διαβάζοντας και ακούγοντας δηλώσεις της νεοσύστατης κυβέρνησης (όχι και τόσο αριστερής τελικά), μπορεί να ψαρώσει και ο πιο αψάρωτος. Οι υποσχέσεις είναι πολλές και αν σκεφτεί κανείς το τι έχει βιώσει ο λαός μας τα τελευταία χρόνια, είναι εύκολο ο καθείς να «λυγίσει» και να εφησυχαστεί. Έλα μου όμως που τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά.
«Αλλάζει» λέει η εκπαίδευση σε όλες τις βαθμίδες της. Φεύγουν οι νόμοι, οι διαγραφές και αού. Τρέλανε μας. Άντε τώρα να είσαι «αιώνιος» και να μην ψαρώσεις έστω και λίγο με τέτοιες δηλώσεις. Άντε να κοντεύεις το όριο σπουδών σου, να ακούς για κατάργησή του και να μην κρυφοχαίρεσαι λίγο. Τι πιο λογικό; Παίζει όντως τέτοιο σενάριο; Το αν τελικά οι διαγραφές εφαρμοστούν ή όχι είναι συνάρτηση τίνος παράγοντα; Του «αριστερού» υπουργού; Και άντε, πες ρε αδερφέ ότι παίρνουν μια μικρή αναβολή. Κλείνουν οριστικά; Μάλλον όχι. Τα πράγματα είναι ξεκάθαρα. Αν νομίζει κανείς, ότι θα τη σκαπουλάρει, γελιέται. Γιατί τελικά το αν θα περάσουν οι διαγραφές ή αν θα ανατραπεί ο νόμος πλαίσιο είναι συνάρτηση μονάχα ενός παράγοντα: του κινήματος της νεολαίας. Εάν αυτός ο παράγοντας δεν μεσολαβήσει, ας μην επαναπαύεται κανείς στις δηλώσεις του νέου υπουργού, που αργά ή γρήγορα ίσως αλλάξουν και μη σοκαριστείτε.
Γραφικούς θα μπορούσαν να μας χαρακτηρίσουν κάποιοι. Και αν γραφικότητα είναι το να είμαστε ειλικρινείς, τότε είμαστε μετρ της γραφικότητας. Ναι ρε παιδάκι μου δε λέω, φυσιολογικό να χαίρεται κανείς, που έφυγαν οι βασικοί εκφραστές της πολιτικής, που βιώσαμε στο πετσί μας τα τελευταία χρόνια. Καλά κάνει και χαίρεται στην τελική, αλλά πρέπει να καταλάβει, ότι η ζωή μας δεν αλλάζει με τις εκλογές και με τις εναλλαγές προσώπων. Συνολική είναι η πολιτική, που βιώσαμε και θα συνεχίσουμε να βιώνουμε (ανεξάρτητα από την όποια περίοδο χάριτος μας δώσουν), άρα συνολική οφείλει να είναι και η απάντησή μας. Μια απάντηση, την οποία μόνο σε αυτή την ανειρήνευτη και αδιαμεσολάβητη αντιπαράθεση, που αναφέραμε και πριν, θα βρούμε.

Ο αγώνας συνεχίζεται…

Γιατί είναι σαφές πως «η επόμενη μέρα», και με τη νέα κυβέρνηση, βρίσκει το λαό αντιμέτωπο ξανά με τις δυνάμεις του κεφαλαίου και του ιμπεριαλισμού, για την υπεράσπιση των κατακτήσεων και των δικαιωμάτων του. Και σε αυτό δεν χωρά καμία καθυστέρηση και καμία αυταπάτη. - από την ανακοίνωση του ΚΚΕ(μ-λ).

http://resistancetoujours.blogspot.gr/2015/01/simple-as-this.html
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΟΛΟ>>>>

Ξημερώματα Δευτέρας

Μια νέα μέρα ξημέρωσε. Η κυβέρνηση έπεσε! Σύσσωμη η αριστερά, που όλο το προηγούμενο διάστημα είχε κάνει παντιέρα το να πέσει η κυβέρνηση, αλαλάζουσα πρέπει να πανηγυρίζει στους δρόμους!
Κι όμως, δε βλέπω τίποτα. Κυριακή βράδυ Αθήνα.
Εκτός από τους δρόμους γύρω από τα Προπύλαια, οι υπόλοιποι δρόμοι είναι το ίδιο μουντοί και σκοτεινοί. Τα πρόσωπα των ανθρώπων το ίδιο σκυθρωπά. Μα τι; Δεν τους άγγιξε η ελπίδα που ερχόταν και τώρα είναι εδώ; Δεν τους άγγιξε η συντριπτική αλλαγή πολιτικού σκηνικού; Δεν είδαν την ώρα της ανατροπής;
Εμπρός λαέ, μην τους φοβηθείς! «Ήρθε η ώρα της ανατροπής» φωνάζαν κάποια αριστερά μπλοκ στις πορείες.
Κι η ανατροπή ήρθε. Κι ο λαός το πληροφορήθηκε από τις τηλεοράσεις. Από τα exit poll , από τα αποτελέσματα όλη νύχτα. Από τα εκλογικά κέντρα.
Κι όμως! Αυτό το σκηνικό μοιάζει ίδιο. Κι ο λαός το ίδιο απόμακρος.
Ο Τσίπρας, νέος Πρωθυπουργός, δίνει πολιτικό όρκο, αφού πρώτα τα συμφώνησε με τον Καμμένο πως "μαζί θα προχωρήσουνε!".
Αντιφατικοί καιροί! Εκσυγχρονισμοί με συντηρητικό πρόσημο!
Κι ο λαός στη γωνιά, όπως τόσα χρόνια. Εκεί που τον έβαλαν εκσυγχρονισμοί, σοσιαλδημοκρατικές διακηρύξεις με αστική διακυβέρνηση, συναίνεση, ταξικές ειρήνες, ψηφίζουμε αλλά με επιφυλάξεις, σωματεία των ξεπουλημένων, αναθέσεις, συνδιαχειρίσεις, εκλογολαγνεία της αριστεράς.
Το ποιός θα διαχειριστεί τις εντολές του συστήματος της εξάρτησης , θα αποδειχτεί στην πράξη πως δεν μπορεί να είναι το διακύβευμα του λαού. Γιατί πολύ γρήγορα ο λαός θα επιστρέψει στην δυσκολία που του έχει προκαλέσει η επίθεση ενός συστήματος που δεν έχει κανένα έλεος για το λαό, τους λαούς όλου του κόσμου. Πολύ σύντομα θα έχει να απαντήσει εμπρός στο νέο κύμα αντιλαϊκής επίθεσης. Και αυτό το ξέρει καλά.

http://agonistikiepitropi.blogspot.gr/
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΟΛΟ>>>>

Τρίτη, 27 Ιανουαρίου 2015

ΚΚΕ(μ-λ): Ανακοίνωση για τα αποτελέσματα των εκλογών

Με έντονο το στοιχείο της προσπάθειας αναδιάταξης του πολιτικού σκηνικού στη χώρα, έκλεισαν οι κάλπες της 25ης Γενάρη. Προσπάθεια που έχει ξεκινήσει εδώ και τέσσερα τουλάχιστον χρόνια, από τότε που οι μεγαλειώδεις λαϊκές και απεργιακές κινητοποιήσεις ενάντια στα μνημόνια και την ιμπεριαλιστική επιτήρηση ταρακούνησαν το ντόπιο αστικό μπλοκ εξουσίας. Προσπάθεια η οποία μέχρι σήμερα -και παρά τις απανωτές κυβερνητικές εναλλαγές- δεν έχει κατορθώσει να φέρει τη σταθερότητα που απαιτεί η συνέχιση της προώθησης των ιμπεριαλιστικών επιταγών και συμφερόντων. Προσπάθεια η οποία, πέρα από την έντονη λαϊκή δυσαρέσκεια, έχει να αντιμετωπίσει και την όξυνση των ενδοϊμπεριαλιστικών ανταγωνισμών τόσο παγκόσμια όσο και -πιο ιδιαίτερα- στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου, αλλά και της Ελλάδας.
Οι εκλογές της 25ης Γενάρη κατέγραψαν με αρκετά παραστατικό τρόπο όλα εκείνα τα στοιχεία που αναδείχτηκαν στο πολιτικό προσκήνιο το προηγούμενο διάστημα:

• Το πρώην κυβερνητικό μπλοκ, ΝΔ και ΠΑΣΟΚ, δέχτηκε στο σύνολό του μία βαριά ήττα, συνέπεια της λαϊκής οργής που είχε προκαλέσει η απανωτή λεηλασία των δικαιωμάτων και του εισοδήματος των πλατιών λαϊκών μαζών, της εργατικής τάξης, των μικρομεσαίων στρωμάτων και της φτωχομεσαίας αγροτιάς. Το βαρύ τίμημα που έχει πληρώσει μέχρι σήμερα ο λαός από τη βάρβαρη πολιτική του κεφάλαιου και του ιμπεριαλισμού και το αδιέξοδο στο οποίο έχει περιέλθει, το «επέστρεψε» στους βασικούς εκφραστές αυτής της πολιτικής. ΝΔ και ΠΑΣΟΚ πλήρωσαν λοιπόν με τη σειρά τους το τίμημα αυτής της πολιτικής. Ωστόσο, και οι δύο παρέμειναν -ο καθένας με διαφορετικούς όρους- στο παιχνίδι και θα συνεχίσουν να αποτελούν στηρίγματα του συστήματος της εξάρτησης.

• Η ΝΔ, με ακόμη πιο χαμηλά ποσοστά απ’ ότι τον Ιούνη του 2012 και, κυρίως, με μία διαφορά 8,5 μονάδων από το ΣΥΡΙΖΑ, δέχτηκε ένα σοβαρό πλήγμα το οποίο ήδη έχει δημιουργήσει συνθήκες εσωκομματικής κρίσης. Κρίση η οποία μπορεί να φαίνεται ότι περιστρέφεται γύρω από το πρόσωπο του προέδρου της ΝΔ, αλλά ουσιαστικά έχει να κάνει με τη συνολικότερη κρίση προσανατολισμού της άρχουσας τάξης στον κυκεώνα των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών στην περιοχή. Ωστόσο, και παρά την κρίση της, η ΝΔ εξακολουθεί να αποτελεί το βασικό πολιτικό πυλώνα της ντόπιας άρχουσας τάξης και είναι βέβαιο ότι γύρω από αυτήν θα δρομολογηθούν και συνολικότερες εξελίξεις αξιοποίησης του ευρύτερου δεξιού και ακροδεξιού φάσματος το οποίο εξακολουθεί να είναι στο σύνολό του εκλογικά ισχυρό.

• Εκλογικά πετσοκομμένο βγήκε από τις εκλογές το ΠΑΣΟΚ, το οποίο -όπως και το «αριστερό» κυβερνητικό δεκανίκι της ΔΗΜΑΡ- πλήρωσε βαρύ το τίμημα της προώθησης αυτής της βάρβαρης πολιτικής και σαρώθηκε εκλογικά από το ΣΥΡΙΖΑ. Η εμφάνιση του κόμματος του Γ. Παπανδρέου δεν αποτελεί παρά το άλλοθι της μεγάλης εκλογικής πτώσης του ΠΑΣΟΚ, ενώ αποδεικνύει με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο και το ζήτημα συνολικότερου προσανατολισμού που υπάρχει στο χώρο της ντόπιας σοσιαλδημοκρατίας.

• Νικητής αυτών των εκλογών, ο ΣΥΡΙΖΑ κατάφερε να εισπράξει μεγάλο μέρος της λαϊκής δυσαρέσκειας απέναντι στη βάρβαρη πολιτική των τροϊκανών ιμπεριαλιστών. Εκμεταλλευόμενος την αποσυγκρότηση του λαϊκού και εργατικού κινήματος και επενδύοντας στην απογοήτευση και την απελπισία ευρύτερων λαϊκών στρωμάτων, έπαιξε στο έπακρο το βρόμικο παιχνίδι των εκλογικών αυταπατών, των εύκολων λύσεων, του «σωτήρα» που θα δώσει διέξοδο από την καπιταλιστική κρίση. Την ίδια στιγμή που έδινε πρόθυμα εξετάσεις «συνετής διακυβέρνησης» στα ξένα ιμπεριαλιστικά κέντρα, στο ξένο και ντόπιο κεφάλαιο, επαναδιατυπώνοντας το «ανήκομεν εις την Δύσιν» του Καραμανλή.
Η συγκρότηση κυβέρνησης με το δεξιό, εθνικοπατριωτικό κόμμα των ΑΝΕΛ είναι χαρακτηριστικό δείγμα της δεξιόστροφης πορείας του, της συνεχούς προσαρμογής του στα κελεύσματα του ιμπεριαλισμού και της προθυμίας του να αποτελέσει βασικό συστατικό στοιχείο της αποκατάστασης της ισορροπίας στο ντόπιο αστικό πολιτικό σκηνικό.
Η λεγόμενη κυβέρνηση κοινωνικής σωτηρίας δεν αποτελεί παρά το προκάλυμμα μιας πολιτικής προσαρμοσμένης στις επιταγές ΗΠΑ, ΕΕ και ΔΝΤ, έναντι κάποιων ψιλοπαροχών προς το λαό και τους εργαζόμενους. Και η όποια περίοδος χάριτος δοθεί σε αυτήν την κυβέρνηση από τους ιμπεριαλιστές, προϋποθέτει την επαναδιαβεβαίωση του ΣΥΡΙΖΑ -από κυβερνητικής τώρα πια θέσης- ότι θα τηρήσει τις δεσμεύσεις προς αυτούς.

• Αρνητική εξέλιξη αποτελεί το -για μια ακόμη φορά- υψηλό εκλογικό ποσοστό της ναζιστικής ΧΑ. Η επικίνδυνη συντήρηση αυτού του φασιστικού μορφώματος αποδεικνύει, από τη μια, την ιδεολογική αποσυγκρότηση και τον αποπροσανατολισμό πλατιών μερίδων λαού και νεολαίας και, από την άλλη, την αδυναμία της δεξιού αστικού μπλοκ να ενσωματώσει όπως θα ήθελε την αποσυγκρότηση αυτή. Σε κάθε περίπτωση, όμως, η φασιστική ΧΑ αποτελεί ένα εχθρικό για το λαό και το κίνημά του φορέα, που αργά ή γρήγορα θα αξιοποιηθεί από το σύστημα.

• Διαθέσιμο προς αξιοποίηση από τις δυνάμεις του κεφάλαιου και του ιμπεριαλισμού είναι και το «πάσας χρήσης» κόμμα του Στ. Θεοδωράκη, το Ποτάμι. Παρ’ ότι δεν κατέλαβε την τρίτη θέση όπως επεδίωκε (κυρίως για λόγους εντυπωσιασμού), κατάφερε να μπει στη Βουλή με ποσοστό μεγαλύτερο του ΠΑΣΟΚ και δηλώνει ήδη πρόθυμο να βάλει πλάτη προς κάθε προσπάθεια αποκατάστασης μιας νέας ισορροπίας για το ντόπιο αστικό σύστημα και πάντα σε βάρος των λαϊκών και εργατικών συμφερόντων.

• Στα θετικά στοιχεία αυτής της εκλογικής αναμέτρησης είναι η αντοχή ενός μεγάλου τμήματος αριστερών ανθρώπων στη ρητορική των αυταπατών του ΣΥΡΙΖΑ. Παρά τα εκβιαστικά διλήμματα, παρά τον εκλογικό αιφνιδιασμό και την ασφυκτικά περιορισμένη προεκλογική περίοδο και παρά τη συνολικότερη σύγχυση που είχε κυριαρχήσει στην Αριστερά γύρω από το χαρακτήρα του ΣΥΡΙΖΑ και τη δυνατότητα «αριστερής διακυβέρνησης», ένα σημαντικό κομμάτι του λαού και της Αριστεράς στήριξε δυνάμεις με αναφορά στους αγώνες και την κομμουνιστική κατεύθυνση.

• Η εκλογική συνεργασία ΚΚΕ(μ-λ) και Μ-Λ ΚΚΕ έδωσε αποφασιστικά και από την πρώτη στιγμή αυτήν τη σημαντική πολιτική μάχη. Οι δύο οργανώσεις, το ΚΚΕ(μ-λ) και το Μ-Λ ΚΚΕ, αξιοποιώντας τον κοινό αγωνιστικό βηματισμό που είχαν το προηγούμενο διάστημα μέσα και από τα σχήματα της ΠΑΑΣ και της Λαϊκής Αντίστασης – ΑΑΣ, έδωσαν πανελλαδικά τη μάχη ενάντια στα εκβιαστικά διλήμματα και τις εκλογικές αυταπάτες. Ανέδειξαν την κατεύθυνση των αγώνων, κόντρα στον αφοπλισμό του κινήματος πάνω στον οποίο επένδυσε και θα συνεχίσει να επενδύει ο ΣΥΡΙΖΑ. Πρόταξαν την ανάγκη της σύγκρουσης με το καθεστώς της ιμπεριαλιστικής εξάρτησης, κόντρα στην γραμμή της «διαπραγμάτευσης» με τους δυνάστες του λαού, την ανάγκη της ανασυγκρότησης του εργατικού επαναστατικού κομμουνιστικού κινήματος, κόντρα στην αυταπάτη περί λελογισμένης διαχείρισης της καπιταλιστικής κρίσης.

Η διατήρηση και μικρή ενίσχυση των δυνάμεών της σε σχέση με τον Ιούνη του 2012, όταν πρωτοτέθηκε εκβιαστικά το ζήτημα της «αριστερής διακυβέρνησης», αποτελεί ένα θετικό και ενισχυτικό στοιχείο για τον κόσμο που τη στήριξε. Χωρίς να παραγνωρίζουμε τις απαιτήσεις, τις δυσκολίες και την περιπλοκότητα της περιόδου, θεωρούμε ότι η ενίσχυση αυτή αποτελεί μια σημαντική παρακαταθήκη τόσο για την ενίσχυση της πολιτικής συνεργασίας των δύο οργανώσεων, αλλά και για την προώθηση του στόχου της ευρύτερης κοινής δράσης, της συγκρότησης ενός πλατιού μετώπου αντίστασης και διεκδίκησης, της ανασυγκρότησης του εργατικού, λαϊκού, κομμουνιστικού κινήματος.
Γιατί είναι σαφές πως «η επόμενη μέρα», και με τη νέα κυβέρνηση, βρίσκει το λαό αντιμέτωπο ξανά με τις δυνάμεις του κεφάλαιου και του ιμπεριαλισμού, για την υπεράσπιση των κατακτήσεων και των δικαιωμάτων του. Και σε αυτό δεν χωρά καμία καθυστέρηση και καμία αυταπάτη.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΟΛΟ>>>>

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΓΙΑ ΤΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΤΩΝ ΕΚΛΟΓΩΝ ΤΗΣ 25ης ΓΕΝΑΡΗ

Τρίτη 27 Ιανουαρίου 2015

Το εκλογικό αποτέλεσμα αποτελεί μία ακόμα έκφραση της πορείας ανασύνθεσης-αναδιάταξης του πολιτικού συστήματος διαχείρισης, που ξεκίνησε μετά τον τεκτονικό σεισμό της περιόδου 2010-2012 και συνεχίστηκε και μετά από το 2012 μέχρι σήμερα. Στην πορεία αυτή είδαμε τους βασικούς πυλώνες του αστικού συστήματος διακυβέρνησης να κλονίζονται και να αποδυναμώνονται, κυρίως κάτω από το βάρος της μεγάλης λαϊκής αγανάκτησης και οργής από τη σφόδρα αντιλαϊκή πολιτική του ΠΑΣΟΚ, και στη συνέχεια της συγκυβέρνησης ΝΔ-ΠΑΣΟΚ και της ΔΗΜΑΡ αρχικά. Λαϊκή αγανάκτηση που ήταν έντονη και παρούσα και στα αποτελέσματα της 25ης Γενάρη, αλλά ανεπαρκής (με ευθύνη κυρίως των ηγεσιών που αναφέρονταν και αναφέρονται στην Αριστερά) να προκαλέσει βαθύτερες αλλαγές και ανατροπές προς όφελος των λαϊκών και εργατικών συμφερόντων.
Στα αποτελέσματα της 25ης Γενάρη αποτυπώνονται στοιχεία του νέου συστήματος διαχείρισης, που ακόμα όμως δεν διασφαλίζουν πολιτική σταθερότητα και ισορροπία. Πρώτο βασικό στοιχείο, το πέρασμα στη λεγόμενη αξιωματική αντιπολίτευση του σκληρού δεξιού μπλοκ που κατόρθωσε να περιορίσει τις απώλειές του και το οποίο διακηρύττει από την πρώτη κιόλας μέρα ότι θα συνεχίσει να πιέζει για όλο πιο αντιδραστικές και αντιλαϊκές πολιτικές, σαν αυτές που υπηρέτησε όλα τα προηγούμενα χρόνια με συνέπεια, και για την τήρηση των δεσμεύσεων προς τους ιμπεριαλιστές. Και σε αυτό πρέπει να συνυπολογιστούν και το ποσοστό της φασιστικής Χρυσής Αυγής, αλλά και αυτό των ΑΝΕΛ που σήμερα θέλουν να αποκρύψουν την καθαρά δεξιά φυσιογνωμία και γραμμή τους.
Δεύτερο βασικό στοιχείο είναι η ανάδειξη σε κυβερνητική θέση του ΣΥΡΙΖΑ, ενός κόμματος το οποίο ενδυναμώθηκε από τη συνεχή κρίση και αποδυνάμωση του ΠΑΣΟΚ, του δεύτερου πόλου εξουσίας που είχε διαμορφωθεί μεταπολιτευτικά και που πλήρωσε περισσότερο τις συνέπειες της προώθησης της άγριας καπιταλιστικής επίθεσης.
Τόσο οι εξετάσεις που ήδη έδωσε ο ΣΥΡΙΖΑ στην πορεία του προς την κυβέρνηση, όσο και τα πρώτα δείγματα γραφής του μετά τις εκλογές, δεν αφήνουν περιθώρια για να συνεχιστούν οι αυταπάτες και οι ψεύτικες ελπίδες.
Η συγκυβέρνηση που συγκρότησε ο ΣΥΡΙΖΑ με τους ΑΝΕΛ (ένα δεξιό, αντιδραστικό κόμμα, που εμφανίζεται ως «θεματοφύλακας της εθνικοφροσύνης» με αντιμνημονιακό προσωπείο) προϊδεάζει για την κατεύθυνση και το περιεχόμενο της νέας κυβερνητικής πολιτικής που θα ασκηθεί.
Πολιτική που θα επιχειρήσει τη σταθεροποίηση του συστήματος και τη διαμόρφωση νέων ισορροπιών με το ντόπιο και ξένο κεφάλαιο. Πολιτική που θα λειτουργήσει σαν βαλβίδα εκτόνωσης και ανάχωμα των λαϊκών διαθέσεων, με αντάλλαγμα κάποιες μικροπαραχωρήσεις. Πολιτική που -πάνω απ’ όλα- θα κινηθεί στο πλαίσιο αποδοχής της εξάρτησης της χώρας από τους ευρωπαίους και αμερικανονατοϊκούς ιμπεριαλιστές και τήρησης των δεσμεύσεων προς αυτούς, τις οποίες εξάλλου έσπευσαν να υπενθυμίσουν με τις πρώτες κιόλας δηλώσεις τους.
Οι αγωνιστικές αριστερές δυνάμεις του λαού, παρά τον αιφνιδιασμό που δέχτηκαν τον Ιούνη του 2012, σε αυτήν την εκλογική αναμέτρηση έδειξαν τάσεις αντίστασης και αντίδρασης στην προσπάθεια του ΣΥΡΙΖΑ να «χωνέψει» και να αποδυναμώσει ακόμη περισσότερο οποιαδήποτε αριστερή, κομμουνιστική δύναμη τον αντιπολιτευόταν. Η εκλογική συνεργασία ΚΚΕ(μ-λ) και Μ-Λ ΚΚΕ σαν την πιο συνεπή και αρχειακή στάση άρνησης ενσωμάτωσης και υποταγής στο ρεύμα του ΣΥΡΙΖΑ και που, χωρίς ταλαντεύσεις, σε όλη την προεκλογική περίοδο, κάλεσε τον λαό να πιστέψει στις δυνάμεις του και να τις συγκροτήσει, κατέγραψε μία μικρή ενίσχυση που δίνει κουράγιο και αποφασιστικότητα σε όσους την στήριξαν για να συνεχίσουν, στις νέες πιο δύσκολες και περίπλοκες συνθήκες, τη δράση τους και την παρέμβασή τους στην ταξική πάλη.
Το ΚΚΕ(μ-λ) και το Μ-Λ ΚΚΕ καλούν τις αγωνιστικές, αριστερές δυνάμεις του λαού να μην αρκεστούν στα όποια ψίχουλα δοθούν από τη νέα κυβέρνηση στην προσπάθειά της να σταθεροποιηθεί. Να μην αφοπλιστούν και αποπροσανατολιστούν από την -όποια- περίοδο χάριτος δοθεί από τα ξένα αφεντικά προς τη νέα κυβέρνηση προκειμένου, χωρίς πολλούς κλυδωνισμούς, να εξυπηρετήσει τις δεσμεύσεις που είναι δεδομένο ότι πρέπει να αποδεχτεί.
Το λαϊκό, εργατικό κίνημα συνεχίζει να έχει και στις νέες συνθήκες σαν βασικό και πρώτο καθήκον να ανασυγκροτηθεί και να αγωνιστεί σκληρά για να υπερασπίσει τα υπόλοιπα των όποιων κατακτήσεών του, αλλά και για να διεκδικήσει την κατοχύρωση καινούριων. Το κίνημα δεν θα μείνει χωρίς στόχους. Καμία κυβέρνηση διαχείρισης, ακόμη και σοσιαλδημοκρατικής κατεύθυνσης δεν μπορεί και δεν θέλει να ικανοποιήσει τις λαϊκές ανάγκες. Ο αγώνας συνεχίζεται και στις νέες συνθήκες. Δεν αναθέτουμε σε κανέναν σωτήρα τις τύχες μας. Οργανωνόμαστε, διεκδικούμε, μέσα από την ανασυγκρότηση του λαϊκού, εργατικού κινήματος.
Για να ανατραπεί η πολιτική της πείνας, της ανεργίας και της εξάρτησης. Για τη συγκρότηση ενός πλατιού λαϊκού μετώπου αντίστασης και πάλης για την έξοδο από την ΕΕ και το ΝΑΤΟ, για την ανατροπή της κυριαρχίας του ιμπεριαλισμού και της ντόπιας μεγαλοαστικής τάξης.
ΓΙΑ ΜΙΑ ΕΛΛΑΔΑ ΕΙΡΗΝΙΚΗ, ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ, ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΚΑΙ ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΗ.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΟΛΟ>>>>