28 Μαΐ 2016

Μίσος ταξικό…


Οι δηλώσεις του ανεκδιήγητου Κυρίτση -αυτού του μόνιμου επισκέπτη των πάνελ τον καιρό των… κατειλημμένων ΕΡΤ- ότι με την πολιτική της και τα μέτρα που ψηφίζει η ελληνική κυβέρνηση τιμωρεί τους «μένουμε-Ευρώπη», φανερώνει κατά τα λεγόμενα το βαθύ ταξικό μίσος της τελευταίας ενάντια σε αυτούς που ψήφισαν «ναι» στο τελευταίο δημοψήφισμα.
Τόσο βέβαια βαθύ που σχεδόν δεν μπορείς να το διακρίνεις…
Γιατί τα αντιλαϊκά και βάρβαρα μέτρα που έχουν αποφασιστεί με την βούλα αυτών που… μένουν Ευρώπη αλλά και ακόμα παραπέρα προς Ατλαντικό μεριά, θίγουν τα πλατιά στρώματα του λαού ανεξάρτητα από τη στάση τους στο τελευταίο δημοψήφισμα. Όσων δηλαδή εξακολουθούν να μένουν σε αυτή τη χώρα και όσων θα εξαναγκαστούν να την εγκαταλείψουν και να ξενιτευτούν από τις «προκοπές» που τους ετοιμάζουν τα… βαθύτατα ταξικά αυτά μέτρα.
Τάχα μου η κλιμάκωση των μέτρων και των φόρων έχει μία αντίστροφη προοδευτικότητα επιβαρύνοντας αναλογικά εκείνους που γιατροπορεύονται με κάποια εισοδηματική άνεση (άρα εκ προοιμίου υποστηρικτές του ναι).
Παράδειγμα το αφορολόγητο των 8600 ευρώ για φορολογούμενους χωρίς παιδιά δείχνει ότι όποιος το περνά, δεν μπορεί να διάγει τον «λιτό βίο» του επίσης αλησμόνητου Υπουργού Οικονομίας άρα να κοπανηθεί ταξικά…
Ομοίως δεν μπορεί στις τρατορίες τα εύπορα στρώματα να απολαμβάνουν τα φρέσκα σπαγγέτι τους χωρίς να φορολογηθούν με 24% ΦΠΑ. Ταξικό μέτρο και αυτό… Εξ άλλου οι φτωχοί τι τα θέλουν τα μακαρόνια ας φάνε φρέσκια ψίχα αστακού που δεν υπερφορολογείται, όπως η επεξεργασμένη-μεταποιημένη στα βολιότικα τσιπουράδικα.
Πρέπει εξ άλλου οι ιδιοκτήτες ακινήτων στα λαϊκά προάστια να πληρώσουν αναλογικά μεγαλύτερο ΕΝΦΙΑ γιατί αλλιώς με τι μούτρα… ταξικά θα επιβληθεί ο συμπληρωματικός ΕΝΦΙΑ στους έχοντες άνω των 200.000 ακίνητη περιουσία. Άσε που πρέπει να συμβάλει αυτή η κυβέρνηση και στην άνοδο της ταξικής συνείδησης. Τι τα θέλει η εργατική τάξη τα ακίνητα αν είναι να χάσει μόνο τις αλυσίδες της;

ΔΜ
0 ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Δημοψήφισμα; Τρεχάτε.....!

0
Όπου γάμος και χαρά η Βασίλω πρώτη! Έτσι και με τα δημοψηφίσματα. Αποφασίζει κάποια κυβέρνηση στην Ευρώπη να διεξαγάγει ένα δημοψήφισμα νά 'τοι και κάμποσοι της Αριστεράς μας μέσα. Για να του αλλάξουν το χαρακτήρα που τον καθορίζουν έτσι κι αλλιώς άλλοι. Για να δημιουργηθούν εκ του αποτελέσματός του οι "όροι και οι προϋποθέσεις" να βγουν οι λαοί στο προσκήνιο, να δοθεί ένα σοβαρό πλήγμα στις ντόπιες αστικές δυνάμεις, για να δοθεί πλήγμα στους ιμπεριαλιστές και τους οργανισμούς επιβολής των πολιτικών τους. Μέσω της δημοψηφισματικής κάλπης, ενίοτε και της εκλογικής.

'Ετσι δεν έγινε και με το δικό μας δημοψήφισμα πέρυσι τον Ιούνιο; Τότε που η συντριπτική πλειοψηφία του λαού μας, από το λιγότερο των δύο τρίτων του δηλαδή, ψήφισε ΟΧΙ; Ποιο ΟΧΙ; Της κυβέρνησης, των φασιστών και των εθνικιστών, του ΚΚΕ, των περισσότερων της εξωκοινοβουλευτικης αριστεράς; Τι σημασία έχει; Πάντως βγήκε ΟΧΙ, ο καθένας το ερμηνεύει όπως τον βολεύει και το εφαρμόζει αναλόγως. Κυρίως η κυβέρνηση που έθεσε και το πολύ συγκεκριμένο ερώτημα.

Οπότε μετά από τη μεγάλη αυτή επιτυχία πάμε και γι' αλλού. Στο Ηνωμένο Βασίλειο αυτή τη φορά. Τι παίζεται εκεί; Δημοψήφισμα. Τι άλλο; Το ερώτημα; Να μείνει ή να μη μείνει στην Ε.Ε.. Ο λόγος; Οι αντιθέσεις μεταξύ ντόπιων αστών, οι αντιθέσεις μέσα στην Ε.Ε., η ανάγκη των αστών του Ηνωμένου Βασιλείου να υπερασπιστούν κάποια συμφέροντά τους. Αυτοί που κυριαρχούν υπέρ της εξόδου είναι κάτι "ευρωσκεπτικιστές" ακροδεξιοί τύπου Νάιτζελ Φάρατζ και καμπόσοι των Τόριδων. Τα επίδικα και των υπέρ της παραμονής και των υπέρ της εξόδου δεν έχουν καμιά σχέση με τα όποια συμφέροντα των λαϊκών ανθρώπων. Το αντίθετο θα λέγαμε. Σε αυτό συμφωνούν και οι μεν και οι δε, δεν τίθεται ζήτημα!

Υπάρχει εκεί σοβαρό μαζικό λαϊκό εργατικό κίνημα ή Αριστερά που να οδηγεί τα πράγματα σε σοβαρές υπέρ του λαού αμφισβητήσεις; Που να μπορεί έστω να επιβάλει σε ένα δημοψήφισμα τα δικά της ερωτήματα, καταγεγραμμένα στα ψηφοδέλτια ώστε να μπορεί να επιλέξουν στη πράξη οι ψηφοφόροι και όχι στη θεωρία; Όχι. Εδώ στην Ελλάδα κοτζάμ ΚΚΕ δε μπόρεσε να επιβάλει κάτι τέτοιο. Στην Αγγλία που τα πράγματα ως προς το κίνημα και την Αριστερά είναι χειρότερα από εδώ (τρομάρα μας!) ποιος θα μπορούσε να το κάνει; Μάλλον κανείς.

Κι όμως. Βρέθηκαν δυνάμεις Αριστερές που άρπαξαν την ευκαιρία. Καλούν Άγγλους, Ουαλούς, Σκωτσέζους και βόρειο-Ιρλανδούς να ψηφίσουν υπέρ του Αριστερού Brexit. Το βάφτισαν κιόλας. Lexit το λένε. Έξοδος από τα αριστερά δηλαδή. Νονός πριν καμιά 15ρια μήνες ο του εργατικού κόμματος αριστερός, ο Οουεν Τζόουνς, φανατικός αντιΕ.Ε. που τώρα, ως σύμβουλος του αρχηγού του Εργατικού Κόμματος, μάχεται φανατικά υπέρ της παραμονής!!! Ιστορική ευκαιρία χαρακτηρίζουν το δημοψήφισμα και οι εκεί αριστεροί, κομμουνιστές, ΣΕΚίτες, αναρχοκομμουνιστές, αριστεροί σοσιαλιστές του Εργατικού Κόμματος κ.λπ. Πως λέμε εδώ ήρθε η ώρα της Αριστεράς κάτι χρόνια τώρα; Έτσι και εκεί. Τώρα το ποιος θα το εφαρμόσει, ποιος θα το στηρίξει το πουθενά καταγεγραμμένο Lexit δεν έχει καμιά σημασία! Η νίκη και εκεί θα είναι του λαού! Το πλήγμα θα δοθεί στους ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς έστω και από τη σκοπιά των εθνικών αστικών δυνάμεων που προτιμούν την έξοδο!!! Και ας μη μπορεί να καταγραφεί πουθενά η συγκεκριμένη καμπάνια του Lexit.

Ποια είναι η Βασίλω της αρχικής μας επισήμανσης; Μα φυσικά η ΑΝΤΑΡΣΥΑ! Η οποία, κατενθουσιασμένη προφανώς από τα αποτελέσματα και τις προωθητικές επιπτώσεις στο εργατικό λαϊκό κίνημα και τον αντιιμπεριαλιστικό αγώνα του περσινού εν Ελλάδι δημοψηφίσματος, στηρίζει ακόμη πιο ενθουσιασμένη, βάση διεθνιστικού καθήκοντος, την αριστερή έξοδο της Βρετανίας από την Ε.Ε.. Για να δοθεί ακόμη ένα πλήγμα στην πάλαι ποτέ εκφραστή της ολοκλήρωσης του ευρωπαϊκού κεφαλαίου Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το Lexit μάλιστα και την επιτυχία του η ΑΝΤΑΡΣΥΑ ΗΒ το "θεωρεί απαραίτητο εργαλείο για την ήττα των κυβερνητικών πολιτικών λιτότητας στο ΗΒ και την υπόλοιπη Ευρώπη"! Και ακόμη παραπέρα. "Μια νίκη του Lexit στη Βρετανία θα έδειχνε σε εμάς στην Ελλάδα ότι δεν είμαστε μόνοι μας στον αγώνα όπως υποστηρίζουν οι εκπρόσωποι της ΕΕ και η δική μας κυβέρνηση. Μπορούμε να κερδίσουμε μια Ευρώπη των εργατών και προσφύγων απαλλαγμένη από ρατσισμό, λιτότητα και πολέμους." Κατά πως μας πληροφορεί η εκπρόσωπος της ΑΝΤΑΡΣΥΑ σε εκδήλωση υπέρ του Lexit στο Λονδίνο (εδώ).

Κι όλα αυτά από ένα δημοψήφισμα όπου δεν θα καταγραφεί καν το Lexit! Απλά θα το ερμηνεύσουν κατά το δοκούν, όπως και εδώ πέρυσι.

Αναρωτιέται κανείς πόσα δημοψηφίσματα, πόσες κάλπικες μητέρες των μαχών χρειάζονται, πόσες σφαλιάρες και ήττες πρέπει να φάνε κάποιοι και πόσες διαλύσεις να υποστούν για να κατανοήσουν το απλό; Ότι οι κάλπες δεν αλλάζουν το κόσμο ανεξαρτήτως ερωτήματος; Ούτε καν προωθητικά δε δουλεύουν!

Είναι ή δεν είναι να σε πιάνει μια μελαγχολία;
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

27 Μαΐ 2016

Σύσκεψη αλληλεγγύης στους αγωνιστές της ΑΤΙΚ - Κινητοποιήσεις σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη

0
Στη σημερινή σύσκεψη που κάλεσε η "Επιτροπή Υποστήριξης στους αγωνιστές της ΑΤΙΚ και τους πολιτικούς πρόσφυγες από τη Τουρκία" παραβρέθηκαν το ΚΚΕ(μ-λ), το Μ-Λ ΚΚΕ, το ΝΑΡ, η ΟΡΜΑ και αγωνιστές μέλη της ΑΤΙΚ. Στη σύσκεψη αποφασίστηκε η πραγματοποίηση συλλαλητηρίου τη Παρασκευή 17 Ιουνίου - μέρα έναρξης της δίκης στη Γερμανία - στις 7:00 μ.μ. με προσυγκέντρωση στο σταθμό του Ευαγγελισμού και πορεία προς τη Γερμανική πρεσβεία. Θα βγει αφίσα, ηλεκτρικό και έντυπο υλικό και θα πραγματοποιηθεί συνέντευξη τύπου.
Αξιοποιώντας την εμπειρία της Επιτροπής πέρυσι, όταν συνελήφθησαν 4 αγωνιστές στα πλαίσια των συλλήψεων μελών της ΑΤΙΚ πέρυσι τον Απρίλη κατ΄ εντολή των ομοσπονδιακών γερμανικών δικαστικών αρχών σε τέσσερις χώρες (Ελβετία, Γαλλία, Ελλάδα και Γερμανία). Η σύσκεψη κατέληξε στη πρόταση ψηφίσματος που δημοσιεύσαμε νωρίτερα σήμερα (εδώ) ώστε να διακινηθεί παντού, σε σωματεία, σε συλλόγους φοιτητών, σε τοπικές συλλογικότητες, σε οργανώσεις ώστε και από εδώ να συμβάλλουμε σημαντικά και αποφασιστικά στον αγώνα για την απελευθέρωση των αγωνιστών.
Να υπενθυμίσουμε ότι στην Ελλάδα είχαν συλληφθεί τέσσερις από τους οποίους οι τρεις τελικά, χάρη στο επίμονο και πλατύ πανελλαδικό κίνημα αλληλεγγύης που αναπτύχθηκε τότε, αφέθηκαν ελεύθεροι ενώ ο ένας, ο Πεκτάς Ντενίζ, εκδόθηκε τελικά στη Γαλλία και από εκεί στη Γερμανία όπου και θα δικαστεί μαζί με τους συντρόφους του.
Ήδη σε όλη την Ευρώπη και με επίκεντρο τη Γερμανία πραγματοποιούνται συγκεντρώσεις, διαδηλώσεις και συναυλίες αλληλεγγύης στους Τούρκους αγωνιστές με στόχο να αφεθούν ελεύθεροι αλλά και, ιδιαίτερα στη Γερμανία, να καταργηθεί το άρθρο 129 a/b βάση του οποίου συνελήφθησαν τα μέλη της ΑΤΙΚ, με τη κατηγορία ότι είναι μέλη του TKP/M-L, το οποίο ναι μεν είναι παράνομο στη Τουρκία και θεωρείται τρομοκρατική οργάνωση αλλά δεν ισχύoυν τα ίδια ούτε σε όλη την Ε.Ε. ούτε στη Γερμανία.
Εκτός από τη κινητοποίηση στην Αθήνα έχει ήδη προγραμματισθεί κινητοποίηση στο γερμανικό προξενείο στη Θεσσαλονίκη για το Σάββατο 11 Ιούνη στις 11 το πρωί. 

'Οποιοι και όσοι θέλουν να ενημερωθούν περισσότερο στους αγωνιστές της ΑΤΙΚ μπορούν να επισκεφθούν το ιστολόγιο της Επιτροπής (http://epitropistirixis.blogspot.gr/) ή να στείλουν ψηφίσματα αλληλεγγύης στο e-mail: epitropistirixis@gmail.com
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΚΚΕ(μ-λ): Ανακοίνωση - Σχόλιο για την επίσκεψη Πούτιν

0
Με αφορμή την διήμερη επίσημη επίσκεψη του προέδρου της Ρώσικης Ομοσπονδίας έχουν σημασία να επισημανθούν:

1. Το λεγόμενο οικονομικό σκέλος της επίσκεψης του Πούτιν και της υπουργικής κουστωδίας του, αφορά κυρίως την επιδίωξη για συμμετοχή και ρώσικων μονοπωλιακών ομίλων στην λεηλασία του ελληνικού δημόσιου πλούτου. Στα πλαίσια που ορίζει η πολιτική των ιδιωτικοποιήσεων που έχουν επιβάλλει οι δανειστές-ιμπεριαλιστές της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ΔΝΤ και πρόθυμα υλοποιούν οι ελληνικές κυβερνήσεις . Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ προαλείφεται για πρωταθλητής αυτής της πολιτικής ξεπουλήματος και της εκατονταετούς υποθήκευσης της χώρας και του λαού. Για τους εργαζόμενους και τους ανέργους, για την λαϊκή κοινωνική πλειοψηφία είναι αδιάφορο κάτω από ποια σημαία και με την ευλογία ποιας θρησκευτικής εξουσίας ή δόγματος, έρχονται τα ξένα αφεντικά για να αγοράσουν κοψοχρονιά, λιμάνια, αεροδρόμια, τραίνα, δρόμους, εκτάσεις, ορυκτό πλούτο και να εκμεταλλευτούν τον ανθρώπινο μόχθο και την εργασιακή και επιστημονική κατάρτιση. Με δεδομένη την κυριαρχία των Αμερικανό-Ευρωπαίων στην πολιτική και οικονομική ζωή της χώρας, οι ρώσικες εταιρείες θα διεκδικήσουν όσα το ασφυκτικό πλαίσιο άτυπων και τυπικών κανόνων της Ευρωπαϊκής Ένωσης επιτρέπει, με κριτήρια όχι μόνο οικονομικά άλλα κυρίως πολιτικά-στρατηγικά.

2. Σε μια περίοδο μεγάλης αναστάτωσης στην Ανατολική Μεσόγειο που έχει προκαλέσει η εμπρηστική πολιτική των ιμπεριαλιστών και επιδεινούμενης αντιπαράθεσης ανάμεσα στην Ρωσία και τον αμερικανονατοϊκό συνασπισμό, το Αιγαίο μπορεί ανά πάσα στιγμή να γίνει επίκεντρο επικίνδυνων εξελίξεων. Η απόφαση της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ να προσκαλέσει τα Νατοϊκά πολεμικά πλοία άνοιξε τον δρόμο για κλιμάκωση της στρατιωτικοποίησης του αρχιπελάγους ενώ αύξησε τις ανησυχίες της Ρωσίας για την ασφάλεια των ναυτικών δρόμων που χρησιμοποιεί. Με δεδομένη μάλιστα την ρωσοτουρκική αντιπαράθεση σε διάφορα μέτωπα οι δηλώσεις συνεργατών του Πούτιν για τον στρατιωτικό ρόλο αναχαίτισης της Τουρκίας που έχει αναλάβει η Ελλάδα, μόνο ανησυχία προκαλούν. Η ειρήνη στην περιοχή μπορεί να διακυβευτεί ανά πάσα στιγμή ενόσω οι ιμπεριαλιστές και οι τοπικές αστικές τάξεις καθορίζουν τις εξελίξεις και ανταγωνίζονται μεταξύ τους. Υποτέλεια και τυχοδιωκτισμοί είναι ο δύο όψεις του ίδιου νομίσματος που το χρησιμοποιεί κατά πως την βολεύει η κάθε ιμπεριαλιστική δύναμη για λογαριασμό της. Η νέα δυτική επέμβαση που ετοιμάζουν τα ιμπεριαλιστικά επιτελεία στην Λιβύη με την συνδρομή και της ελληνικής κυβέρνησης δείχνει καθαρά αυτήν την διπλή, ανιστόρητη και αδιέξοδη συμπεριφορά.

Για όλα αυτά ένας είναι ο δρόμος για τους εργαζόμενους και τον λαό. Το Μέτωπο Αντίστασης ενάντια στον ιμπεριαλισμό, τον πόλεμο και την εμπλοκή σε περιπέτειες της χώρας! Η διεκδίκηση της αποχώρησης της Ελλάδας από πολεμικούς συνασπισμούς, το διώξιμο των βάσεων και των Νατοϊκών από το Αιγαίο. Η ανατροπή της πολιτικής του ξεπουλήματος και της υποταγής στους ιμπεριαλιστές. Η ανάδειξη και πάλι της σημασίας του παλιού αλλά πάντα επίκαιρου συνθήματος: Οι λαοί δεν έχουν ανάγκη από προστάτες!

Γραφείο Τύπου

Αθήνα 27-5-2016

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Ανακοίνωση - Καταγγελία της Αγωνιστικής Ταξικής Κίνησης Οικοδόμων Φθιώτιδας

4
Στις εκλογές του Συνδικάτου Οικοδόμων Φθιώτιδας που διενεργήθηκαν το περασμένο Σαββατοκύριακο 21 και 22 Μαΐου, η παράταξη μας βίωσε τις αντιδημοκρατικές μεθοδεύσεις της συνδικαλιστικής παράταξης «Πανοικοδομική Ενότητα» που πρόσκειται στη ΔΑΣ/ΠΑΜΕ, η οποία μιμούμενη τις αντίστοιχες πρακτικές του κυβερνητικού και εργοδοτικού συνδικαλισμού των ΠΑΣΚΕ και ΔΑΚΕ, θέλησε να αποκτήσει τεχνητά την πλειοψηφία του σωματείου, αποκλείοντας ουσιαστικά την δυνατότητα παρέμβασης της παράταξής μας στις εκλογές.
Την ώρα που κυβέρνηση – ΕΕ – ΔΝΤ επιτίθενται κατά κύματα στα εργατικά και λαϊκά δικαιώματα και ο κλάδος των οικοδόμων στενάζει κάτω από την φτώχεια και την ανεργία, την ώρα που απαιτείται η μέγιστη συσπείρωση των συναδέλφων γύρω από το σωματείο, η «Πανοικοδομική Ενότητα» επιδόθηκε σε παρασκηνιακές μεθοδεύσεις για τον αποκλεισμό συναδέλφων που δεν πρόσκεινται σε αυτή, από το να συμμετάσχουν στην εκλογική διαδικασία.
Έτσι χωρίς να υπάρχει σχετική απόφαση της εκλογοαπολογιστικής συνέλευσης έκλεισαν το μητρώο του σωματείου, ενώ πάγια τακτική όλων των εκλογών του σωματείου, είναι αυτό να είναι ανοιχτό και τις ημέρες των εκλογών και να εγγράφονται συνάδελφοι που έχουν τα νόμιμα έγγραφα και παράλληλα εκκαθάρισαν το μητρώο, εν κρυπτώ, χωρίς να ενημερώσουν την παράταξή μας, αλλά και καμία άλλη παράταξη.
Τις μεθοδεύσεις αυτές διευκόλυνε και η στάση της παράταξης «Οικοδομική Συνεργασία» (ΠΑΣΚΕ - ΔΑΚΕ), που κατείχε τη θέση του γραμματέα του σωματείου, η οποία ήταν ουσιαστικά απούσα από τις δραστηριότητες του συνδικάτου, όλη την προηγούμενη περίοδο.
Η Αγωνιστική Ταξική Κίνηση Οικοδόμων Φθιώτιδας κατήγγειλε αυτή τη διαδικασία και αποχώρησε από την εκλογική διαδικασία – φάρσα, που είχε σαν αποτέλεσμα να συμμετάσχουν στις εκλογές μόλις 153 συνάδελφοι (οι 151 ψήφισαν την Πανοικοδομική Ενότητα!), την ώρα που στις προηγούμενες εκλογές το 2013 είχαν συμμετάσχει 396 οικοδόμοι.
Η Αγωνιστική Ταξική Κίνηση Οικοδόμων Φθιώτιδας δηλώνει ότι θα σταθεί δίπλα στους συναδέλφους, όπως και έκανε όλο το προηγούμενο διάστημα, με όλες τις δυνάμεις της, και θα παλέψει για την ανασυγκρότηση του συνδικαλιστικού κινήματος των οικοδόμων στο νομό. Για να γίνει το Συνδικάτο Οικοδόμων ένα πραγματικό σπίτι όλων των οικοδόμων και να μην είναι απλά άλλο ένα πανό στις διασπαστικές συγκεντρώσεις του ΠΑΜΕ ή ένα σωματείο – σφραγίδα των παρατάξεων ΠΑΣΚΕ & ΔΑΚΕ.
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

16 Μάη 1966 Το εναρκτήριο σάλπισμα της Μεγάλης Προλεταριακής Πολιστιστικής Επανάστασης

0
"Υπάρχει ένας αριθμός εκπροσώπων της αστικής τάξης στην Κεντρική Επιτροπή και στο Κόμμα, σε δημόσιες κι άλλες υπηρεσίες, στο κέντρο, στις επαρχίες, στους δήμους και στις αυτόνομες περιοχές.
Το Κόμμα στο σύνολο του πρέπει να κρατήσει ψηλά το μεγάλο λάβαρο της προλεταριακής πολιτιστικής επανάστασης, να ξεσκεπάσει ολότελα την αντιδραστική αστική τάση των λεγόμενων «ακαδημαϊκών αυθεντιών» που αντιμάχονται το Κόμμα και το σοσιαλισμό, να καταδικάσει και να αποκηρύξει τις αντιδραστικές αστικές ιδέες στη σφαίρα της ακαδημαϊκής εργασίας, της εκπαίδευσης, της δημοσιογραφίας, της λογοτεχνίας και να πάρει στα χέρια του τις πολιτιστικές αυτές σφαίρες. Για να το κατορθώσει είναι απαραίτητο, παράλληλα, να καταδικάσει και να αποκηρύξει τους εκπροσώπους της αστικής τάξης που έχουν εισδύσει στο Κόμμα, την κυβέρνηση, το στρατό κι όλες τις σφαίρες της κουλτούρας, να τους διώξει ή να τους μεταθέσει.
Οι εκπρόσωποι αυτοί της αστικής τάξης που έχουν εισδύσει στο Κόμμα, την κυβέρνηση, το στρατό και τους διάφορους πολιτιστικούς κύκλους, είναι μια συμμορία αντεπαναστατών ρεβιζιονιστών. Μόλις ωριμάσουν οι συνθήκες, θα αρπάξουν την εξουσία και θα μετατρέψουν τη δικτατορία του προλεταριάτου σε δικτατορία της αστικής τάξης. Μερικούς τους έχουμε κιόλας καταλάβει, άλλους όχι. Μερικοί έχουν ακόμα την εμπιστοσύνη μας και εκπαιδεύονται σα διάδοχοί μας, άνθρωποι σα τον Χρουστσώφ για παράδειγμα, που κουρνιάζουν ακόμα στο πλάι μας. Οι επιτροπές του κόμματος σ’ όλες τις βαθμίδες θα πρέπει να στρέψουν όλη τους την προσοχή στο θέμα αυτό".

Με τα λόγια αυτά, στις 16 Μάη 1966, απευθύνονταν η Εγκύκλιος της ΚΕ του ΚΚ Κίνας (Α.σ.Γ.: μπορείτε να τη δείτε εδώ), που είχε συνταχθεί από τον Μάο Τσετούνγκ, προς τα μέλη του κόμματος. Μοι­άζουν σαν πρωθύστερη απάντηση όχι μόνο σε ερωτήματα που αφορούν κατοπινές εξελίξεις στην Κίνα, αλλά και σε ερωτήματα που απασχολούν πλέον πλατιές μάζες αγωνιστών της Αριστεράς, μετά τις εξελίξεις που καθόρισαν το τέλος της ΣΕ και των άλλων πρώην σοσιαλιστικών κρατών της Αν. Ευρώπης.
Η εγκύκλιος της 16 Μάη 1966 θα σημάνει μια ισχυρή άνοδο της Πολιτιστικής Επανάστασης. Είναι μια ιστορική περίοδος κλιμάκωσης του ταξικού αγώνα στην Κίνα που κατευθύνεται εναντίον των καπιταλιστικών δυνάμεων και των ρεβιζιονιστών που τους εκπροσωπούν στο Κόμμα και το κράτος και ταυτόχρονα κλιμάκωσης και γενικευμένης ιδεολογικοπολιτικής ρήξης και αντιπαράθεσης με το διεθνή ρεβιζιονισμό που είχε σαν κέντρο του τη Χρουστσωφική και Μπρεζνιεφική ηγεσία του Κρεμλίνου. Στο εσωτερικό, στόχος είναι η ισχυροποίηση της προλεταριακής εξουσίας, το δυνάμωμα της δικτατορίας του προλεταριάτου και η απόκρουση των σχεδίων ρεβιζιονιστικής ανατροπής.
Στο διεθνές πεδίο, το δυνάμωμα του αγώνα για το ξεσκέπασμα και την καταπολέμηση του σοβιετικού ρεβιζιονισμού, που η κυριαρχία του σηματοδοτεί την καταστροφή των βάσεων του σοσιαλισμού και την καπιταλιστική παλινόρθωση και η ενίσχυση και αποφασιστική στήριξη των επαναστατικών δυνάμεων παντού στον κόσμο, στον αγώνα κατά του ιμπεριαλισμού και των λακέδων του.
Σε μεγάλη μάζα των αγωνιστών του αριστερού κινήματος πολλές πτυχές της περιόδου αυτής παραμένουν ακόμα ουσιαστικά άγνωστες, είτε υπάρχει συχνά γι' αυτές μια συγκεχυμένη εικόνα λόγω της αποσιώπησης ή της στρεβλής πληροφόρησης με την οποία ο ρεβιζιονισμός σκέπασε την ιστορία.
Σε ανύποπτο χρόνο παλαιότερα, ο Μάο είχε γράψει:

«Όσο υπάρχουν τάξεις, οι αντιθέσεις ανάμεσα στις σωστές και τις λαθεμένες ιδέες στους κόλπους του Κομμουνιστικού Κόμματος αποτελούν απηχήσεις των ταξικών διαφορών. Στην αρχή τέτοιες συγκρούσεις για ορισμένα προβλήματα δεν εκδηλώνονται σαν ανταγωνιστικές. Αλλά με την πρόοδο του ταξικού αγώνα μπορούν να εξελιχθούν και να αποβούν ανταγωνιστικές. Η ιστορία του Κομμουνιστικού Κόμματος στη Σοβιετική Ένωση αποκαλύπτει πως οι αντιθέσεις ανάμεσα στη σωστή σκέψη του Λένιν και του Στάλιν και στη λαθεμένη σκέψη του Τρότσκυ, του Μπουχάριν και άλλων δεν εκδηλώθηκαν στην αρχή με μορφή ανταγωνιστική αλλά εξελίχτηκαν αργότερα σε ανταγωνισμό. Ανάλογες περιπτώσεις έχουμε και στην ιστορία του ΚΚ Κίνας».

Πριν ακόμα από τη νίκη της Κινέζικης Επανάστασης, είχε επίσης σημειώσει:

«Η νίκη θα απελευθερώσει κάποιες τάσεις μέσα στο Κόμμα - υπεροψία, ψευτοηρωικά καμώματα, αδράνεια, απροθυμία για πρόοδο, ηδονοθηρία και απέχθεια για αδιάκοπα επίπονη ζωή. Με τη νίκη θα κερδίσουμε την ευγνωμοσύνη του λαού και τα καλοπιάσματα της αστικής τάξης. Έχει αποδειχθεί πως ο εχθρός δεν μπορεί να μας καταβάλει με τη δύναμη των όπλων. Ωστόσο, οι περιποιήσεις της αστικής τάξης μπορούν να λυγίσουν τους άβουλους ανάμεσά μας. Μπορεί να υπάρχουν κομμουνιστές που δεν υπέκυψαν μπρος στον ένοπλο εχθρό και που αξίζουν τον τίτλο του ήρωα για την αντίστασή τους σ’ αυτόν τον εχθρό, αλλά δεν μπορούν ν’ αντέξουν στις χρυσωμένες σφαίρες. Πρέπει νά ’χουμε το νου μας για το ενδεχόμενο μιας τέτοιας κατάστασης».

Η ιστορική πείρα θα επικυρώσει τα συμπεράσματα αυτά, αλλά και θα αναδείξει στη δεκαετία του ’60 και νέα σημαντικά προβλήματα που προηγούμενα δεν είχαν ξανατεθεί με τον ίδιο τρόπο. Η κυριαρχία του Χρουστσωφικού ρεβιζιονισμού μετά το 1956 στη ΣΕ, η πολιτική της παλινόρθωσης του καπιταλισμού που έχει εγκαινιασθεί εκεί, δίνει το υλικό και το πρακτικό κίνητρο για μια εκ νέου θεώρηση των προβλημάτων και των κινδύνων που απειλούν τη σοσιαλιστική κοινωνία.
Στην απαίτηση της ιστορίας ο Μάο θα ανταποκριθεί με απαράμιλλη τόλμη και διορατικότητα, σαν ένας μεγάλος προλετάριος επαναστάτης ηγέτης. Τα συμπεράσματά του, εύληπτα και αφομοιώσιμα από τις μάζες αλλά και βαθύτατα στο περιεχόμενο, διατηρούν πλήρη την επικαιρότητα και την ξεχωριστή σημασία τους, διδάσκοντας πάντα όσους θέλουν και μπορούν να διδαχτούν από την ιστορία, που έχει ήδη μιλήσει.
Σύμφωνα με το Μάο:

«Η σοσιαλιστική κοινωνία καλύπτει μια μεγάλη ιστορική περίοδο και στη διάρκειά της υπάρχουν πάντα οι αντιθέσεις, οι τάξεις και η ταξική πάλη».
«Αν η ταξική πάλη και η δικτατορία του προλεταριάτου ξεχαστούν, τότε πολύ σύντομα, σε λίγα μόνο χρόνια, σε μια δεκαετία ή το πολύ σε μερικές δεκαετίες θα γίνει αναπόφευκτα αντεπαναστατική παλινόρθωση σε εθνική κλίμακα».
«Ο ρεβιζιονισμός στην εξουσία είναι η αστική τάξη στην εξουσία».
«Κάνουμε την επανάσταση και δεν ξέρουμε που βρίσκεται η αστική τάξη. Βρίσκεται μέσα στο Κόμμα, είναι οι υ­πεύθυνοι του κόμματος που πήραν τον καπιταλιστικό δρόμο».

Η Μεγάλη Προλεταριακή Πολιτιστική Επανάσταση υπήρξε η έμπραχτη εφαρμογή της θεωρίας του Μάο Τσετούνγκ για τη συνέχιση της επανάστασης κάτω από τις συνθήκες της δικτατορίας του προλεταριάτου.
Η θεμελίωση της θεωρίας αυτής, αποτελώντας τη σπουδαιότερη σύγχρονη συνεισφορά στο θησαυροφυλάκιο του μαρξισμού - λενινισμού, έδωσε μια ολοκληρωμένη απάντηση στο ζήτημα αν οι αντιθέσεις, οι τάξεις και η ταξική πάλη, υπάρχουν ακόμα και ύστερα από τη βασική ολοκλήρωση του σοσιαλιστικού μετασχηματισμού στην ιδιοκτησία των μέσων παραγωγής, αν παραμένει αναγκαία και ύστερα απ’ αυτό η συνέχιση της σοσιαλιστικής επανάστασης και πώς πρέπει να διεξαχθεί η επανάσταση αυτή.
Τα συμπεράσματα του Μάο, διαμορφώθηκαν και συστηματοποιήθηκαν έχοντας την εμπειρία από την κυριαρχία του ρεβιζιονισμού στη Σ.Ε. ύστερα από το 20ο συνέδριο και γενικεύοντας και συνοψίζοντας επιστημονικά τη θετική και αρνητική πείρα στην Κίνα και στο διεθνές κομμουνιστικό κίνημα.
«Πολιτιστική επανάσταση» είχε γίνει και στη Σοβιετική Ένωση, στην περίοδο του Λένιν και του Στάλιν. Στην περίπτωση όμως αυτή, γίνονταν βασικά λόγος για τη μεγάλη προσπάθεια ανύψωσης του μορφωτικού και εκπολιτιστικού επιπέδου των μαζών. Η πολιτιστική επανάσταση στην Κίνα είχε πολύ ευρύτερους σκοπούς και το χαρακτήρα μιας μεγάλης πολιτικής επανάστασης, εναντίον των καπιταλιστικών δυνάμεων και των παραδόσεων της παλιάς κοινωνίας.
Η μορφή με την οποία εκδηλώθηκε η ΜΠΠΕ ήταν πρωτόγνωρη στην ιστορία του σοσιαλισμού. Εκατομμύρια μαζών, νεολαίοι, εργάτες, αγρότες, διανοούμενοι κινητοποιήθηκαν σ’ ένα θυελλώδη και παρατεταμένο αγώνα.
Η λαϊκή πρωτοβουλία ενθαρρύνονταν και εκφράζονταν με δυναμισμό, οι μάζες άπλωναν τη συμμετοχή και τη δράση τους σ’ όλους τους τομείς, η εξουσία ήταν δική τους και ασκούνταν όλο και πιο ενεργά από τους ίδιους. Το κάλεσμα του Μάο ήταν να βγουν στο προσκήνιο, οι πραγματικοί δημιουργοί της ιστορίας:

«Εμπιστευθείτε τις μάζες, βασιστείτε σ’ αυτές, σεβαστείτε τις πρωτοβουλίες τους. Διώξτε το φόβο. Μη φοβηθείτε την αταξία... Αφήστε τις μάζες να αυτοδιαπαιδαγωγηθούν σ’ αυτό το μεγάλο επαναστατικό κίνημα και να μάθουν να ξεχωρίζουν το σωστό από το λαθεμένο, τους ορθούς από τους εσφαλμένους τρόπους δράσης».

Το κάλεσμα στις μάζες γίνεται όχι όπως λαθεμένα υποστηρίζουν μερικοί καταργώντας το Κόμμα σαν μαχητική εμπροσθοφυλακή της σοσιαλιστικής κοινωνίας, αλλά ανοίγοντάς το στις μάζες. Οι μάζες καλούνται να κρίνουν το ίδιο το έργο του Κόμματος και το Κόμμα να δείξει απροκάλυπτα μπροστά σ’ αυτές και εκτεθειμένο στην κρίση τους τις αδύναμες πλευρές του.
Το Φλεβάρη του 1967 ο Μάο Τσετούνγκ θα σημειώσει:

«Στο παρελθόν είχαμε αναλάβει αγώνες σε αγροτικές περιοχές, σε εργοστάσια, στον πολιτιστικό τομέα και πραγματοποιήσαμε ένα σοσιαλιστικό μορφωτικό κίνημα. Αλλά τίποτε απ’ όλα αυτά δεν έλυσε το πρόβλημα, γιατί δεν βρήκαμε ένα σχήμα, μια μέθοδο να ξεσηκώσουμε τις πλατιές μάζες, να τους δείξουμε τη σκοτεινή μας πλευρά απροκάλυπτα, μ’ έναν κυκλικό τρόπο «και από τα κάτω».
Τώρα βρήκαμε αυτό το σχήμα — είναι η Μεγάλη Προλεταριακή Πολιτιστική Επανάσταση. Μόνο ξεσηκώνοντας τα εκατομμύρια τις μάζες να εκφράσουν ελεύθερα τις απόψεις τους, να γράψουν πανό, να οργανώσουν συζητήσεις, είναι δυνατό να ξεμπροστιαστούν οι λιποτάκτες, οι πράκτορες του εχθρού και οι ισχυροί συνοδοιπόροι του καπιταλισμού που κατάφεραν να εισδύσουν στο κόμμα, και να συντριβούν οι συνωμοσίες τους για την παλινόρθωση του καπιταλισμού».

Η Μεγάλη Προλεταριακή Πολιτιστική Επανάσταση μπόρεσε να αποκρούσει και να αναχαιτίσει το ρεβιζιονισμό για πολλά χρόνια.
Αν και δεν κατόρθωσε να αποτρέψει τελικά την αναρρίχηση των ρεβιζιονιστών στην εξουσία στην Κίνα, πρόσφερε ωστόσο ανεκτίμητα διδάγματα, αποτελώντας μια πολύτιμη εμπειρία και μια σπουδαία παρακαταθήκη για όλο το διεθνές κομμουνιστικό κίνημα.

http://www.m-lkke.gr/
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Πρόταση για υπόδειγμα ψηφίσματος αλληλεγγύης στους αγωνιστές της ΑΤΙΚ

0

Το παρακάτω κείμενο αποτελεί πρόταση για υπόδειγμα ψηφίσματος αλληλεγγύης στους αγωνιστές της ΑΤΙΚ που δικάζονται στις 17 Ιούνη στη Γερμανία, για σταλεί σε σωματεία, οργανώσεις, συλλογικότητες κ.λπ.. Το κείμενο θα συζητηθεί το απόγευμα, στις 7:00 μ.μ., στη σχετική σύσκεψη της Επιτροπής Στήριξης στο βιβλιοπωλείο "Εκτός των Τειχών", Γραβιάς 10-12, στα Εξάρχεια.

ΨΗΦΙΣΜΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ …….…..………..…………………… στους Τούρκους αγωνιστές της ΑΤΙΚ ενόψει της δίκης 17 Ιουνίου στο Μόναχο

Στις 17 Ιουνίου 2016 ξεκινά η δίκη των 10* στελεχών και μελών της ΑΤΙΚ (Συνομοσπονδίας Τούρκων Εργατών στην Ευρώπη) στο ανώτατο δικαστήριο του Μονάχου. Πρόκειται για την κορύφωση μιας δικαστικής-αστυνομικής επιχείρησης που άρχισε στις 15 Απριλίου 2015 σε Γαλλία, Ελβετία, Ελλάδα και Γερμανία κατ΄ εντολή των ομοσπονδιακών γερμανικών δικαστικών αρχών. Οι συλλήψεις που έγιναν στην Ελλάδα ήταν 4, ενώ έπειτα από πανελλαδική κινητοποίηση αλληλεγγύης, οι 3 αφέθηκαν ελεύθεροι, ενώ ο ένας (ο Deniz Pektaş) παραδόθηκε τελικά στις γερμανικές αρχές.
Το κατηγορητήριο -που στήθηκε με στοιχεία των τουρκικών φασιστικών αρχών- είναι πως οι δέκα αγωνιστές είναι μέλη της παράνομης οργάνωσης Κομμουνιστικό Κόμμα Τουρκίας (μαρξιστικό-λενινιστικό) (TKP/ML). Η κατηγορία βασίζεται στο άρθρο 129 a-b του γερμανικού ποινικού κώδικα (προσθήκη του 2012) που αφορά τη σύσταση και συμμετοχή σε τρομοκρατικές οργανώσεις στο εξωτερικό.
Οι κατηγορίες είναι παντελώς αβάσιμες. Όχι μόνο γιατί το TKP/ML δε βρίσκεται καν στη λίστα των τρομοκρατικών οργανώσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αλλά διότι για το τούρκικο φασιστικό καθεστώς, κάθε πολιτικό κόμμα που αγωνίζεται για τα δημοκρατικά δικαιώματα και τις ελευθερίες στο εσωτερικό του θεωρείται «τρομοκρατικό». Την ίδια στιγμή, το τούρκικο καθεστώς, δολοφονεί καθημερινά τούρκους και κούρδους αγωνιστές, διαπράττει μαζικά εγκλήματα στο τουρκικό Κουρδιστάν, διώκει και φυλακίζει δημοσιογράφους, εκπαιδευτικούς, και γενικότερα κάθε φωνή που στηλιτεύει την πολιτική των κυβερνήσεων Ερντογάν. Τελευταία επιδιώκει να θέσει εκτός Κοινοβουλίου και νόμου πολιτικά κόμματα που ψηφίστηκαν από εκατομμύρια εκλογείς και προετοιμάζει διώξεις ενάντια στους βουλευτές τους.
Η δίωξη των γερμανικών δικαστικών αρχών είναι στα πλαίσια της κατάπτυστης συμπαιγνίας με την τούρκικη κυβέρνηση. Συνδέεται με τις στενές σχέσεις και συμφωνίες της Γερμανίας με την Τουρκία αλλά και με την πρόσφατη αντιλαϊκή συμφωνία Ευρωπαϊκής Ένωσης – Τουρκίας για το προσφυγικό. Ταυτόχρονα, η δίκη των τούρκων αγωνιστών είναι τμήμα των αντιδημοκρατικών πολιτικών έκτακτης ανάγκης που υιοθετούνται στην Ευρωπαϊκή Ένωση συνολικά και σε κάθε κράτος-μέλος χωριστά.
Μέχρι σήμερα, έχουν γίνει κινητοποιήσεις αλληλεγγύης στους αγωνιστές της ΑΤΙΚ σε: Τουρκία, Γαλλία, Αγγλία, Ελβετία, Σουηδία, Φινλανδία, Ολλανδία, Βέλγιο, Λουξεμβούργο, Ελλάδα, Κύπρο, Αυστρία, Ισπανία, Βραζιλία, Μεξικό, και αλλού. Οι Τούρκοι αγωνιστές δεν μπορούν και δεν πρέπει να αφεθούν μόνοι τους. Στο εδώλιο του κατηγορουμένου δεν βρίσκεται μόνον η ηγεσία της ΑΤΙΚ πανευρωπαϊκά. Μαζί της δικάζεται κάθε δημοκρατική και αντιφασιστική φωνή και συλλογικότητα στην Ευρώπη. Για τους λόγους αυτούς:
  • Καταδικάζουμε τη φασιστική δίωξη ΕΕ-Τουρκίας σε βάρος των Τούρκων αγωνιστών της ΑΤΙΚ.
  • Απαιτούμε να σταματήσει κάθε δίωξη και να ελευθερωθούν άμεσα οι κρατούμενοι αγωνιστές.
*Müslüm Elma, Haydar Bern, Mehmet Yeşilçalı, Erhan Aktürk, Deniz Pektaş, Sami Solmaz, Musa Demir, D. Banu Büyükvaci, Sinan Aydın και Seyit Ali Uğur.
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Σκουριές: Κανένας μόνος! Δράσεις ενάντια στις διώξεις των αγωνιστών

0
Το κίνημα ενάντια στις καταστροφικές εξορύξεις που δραστηριοποιείται τα τελευταία χρόνια, έχει βρεθεί αντιμέτωπο, όχι μόνο με ακραία, ανοιχτή καταστολή, αλλά και με μια βιομηχανία διώξεων.
Οι διώξεις ως τώρα ξεπερνούν τις 450.
Δεν αφήνουμε κανέναν μόνο του σ' αυτόν τον αγώνα.
Στεκόμαστε αλληλέγγυοι σε όσους βρίσκονται απέναντι στην αισχρή προσπάθεια που γίνεται για να διαλύσουν το κίνημα και να φιμώσουν κάθε φωνή αντίστασης.
Το Σάββατο 4 Ιουνίου στη Θεσσαλονίκη, διοργανώνεται συναυλία οικονομικής ενίσχυσης των διωκόμενων αγωνιστών.
Την Τετάρτη 8 Ιούνη θα γίνει ολονύχτια διαμαρτυρία, ενώ την επόμενη μέρα Πέμπτη 9 Ιούνη θα ακολουθήσει πορεία προς τα δικαστήρια.
Στέλνουμε ένα μήνυμα ότι είμαστε εδώ και συνεχίζουμε στον ίδιο δρόμο, μέχρι να διώξουμε οριστικά όσους καταστρέφουν τον τόπο μας, όσους καταργούν τα ανθρώπινα δικαιώματα και τις ελευθερίες μας, όσους απειλούν τις ζωές και την υγεία των παιδιών μας.
Σάββατο 4 Ιούνη
Συναυλία αλληλεγγύης
7μμ, Πρώην στρατόπεδο Κόδρα
Καλαμαριά με τους:
Υπεραστικούς
Social Waste & DJ Magnum
Folk 'n' Roll
Γ.Βαλιάκας & οι Ιδανικοί
Blackberry Jam

Τετάρτη 8 Ιούνη
Νυχτερινή Διαμαρτυρία
9μμ, Πλατεία Αριστοτέλους

Πέμπτη 9 Ιουνίου
Συγκέντρωση Διαμαρτυρίας
9πμ, Δικαστήρια Θεσσαλονίκης


Η Επιτροπή Αγώνα Θεσσαλονίκης συνεδριάζει τακτικά κάθε Δευτέρα στις 19:30
στο κτήριο της ΕΔΟΘ (Προξένου Κορομηλά 51), στον 5ο όροφο.

Στοιχεία επικοινωνίας:
e-mail: epitropi.agona.thess.antigold@gmail.com
Blog: http://epitropiagonathessantigold.blogspot.gr
Facebook: https://www.facebook.com/epitropiagonathessantigold/
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Η «κομμουνιστοφαγία» ανθεί στην Πολωνία

0
Την περασμένη εβδομάδα, η πολωνική ηγεσία, σε μια ακόμη επίδειξη «κομμουνιστοφαγίας» ανακοίνωσε την, δια νόμου, εξαφάνιση από προσώπου γης, κάθε τι που θυμίζει… κομμουνισμό.
Ονόματα, επέτειοι, σύμβολα, μνημεία, σβήνονται, καταργούνται, καταστρέφονται, απομακρύνονται. Έτσι, οι «κομμουνιστοφάγοι» ταγοί της πολωνικής κοινωνίας, πιστεύουν ότι θα διαγράψουν από μνήμη των πολιτών της χώρας τους, αλλά και του υπόλοιπου κόσμου, τον Κομμουνισμό και την καθοριστική συμβολή της Σοβιετικής Ένωσης στην πάλη κατά του φασισμού, στο Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Τι προβλέπει ο νόμος
Συγκεκριμένα, ο νόμος προβλέπει την απαγόρευση κάθε αναφοράς που διαδίδει «τον κομμουνισμό ή οποιοδήποτε άλλο ολοκληρωτικό καθεστώς» σε δρόμους, δημόσια κτίρια και χώρους, ενώ σύμφωνα με την ερμηνευτική εγκύκλιο οι ονομασίες σε κτίρια, δρόμους, οδούς, πλατείες, γέφυρες «δεν μπορούν να τιμούν ανθρώπους, οργανώσεις, γεγονότα και ημερομηνίες που συμβολίζουν τον κομμουνισμό».
Είναι χαρακτηριστικό ότι, μεταξύ των άλλων, ο νόμος απαγορεύει τη χρήση ονομάτων ανθρώπων και οργανισμών, όπως και την πραγματοποίηση εκδηλώσεων, ή τον εορτασμό επετείων «που συμβολίζουν το καταπιεστικό, αυταρχικό και μη-κυρίαρχο καθεστώς της περιόδου 1944-1989 στην Πολωνία» και ποινικοποιεί οποιαδήποτε προπαγάνδα υπέρ τους.

Παραδείγματα προς… αποφυγήν
Το Ινστιτούτο Εθνικής Μνήμης (IPN), το οποίο λειτουργεί ως «Αστυνομία της Ιστορίας», για λογαριασμό του ακροδεξιού κυβερνώντος κόμματος Νόμου και Δικαιοσύνης (PiS), έχει στείλει επιστολές σε πολλές τοπικές αρχές με μια λίστα με πάνω από «1.300 παραδείγματα, κατάφωρης προβολής της αντι- πολωνικής, κομμουνιστικής ιδεολογίας», στις πόλεις τους.
Στον κατάλογο του ΙΡΝ, μεταξύ άλλων, περιλαμβάνονται:
  • Η «Ταξιαρχία Dabrowski», που πολέμησε κατά των δυνάμεων του Φράνκο στον Ισπανικό εμφύλιο.
  • Η οργάνωση Επαναστατικό Εργατικό Προλεταριάτο (1888- 1893), που ιδρύθηκε από τη Ρόζα Λούξεμπουργκ.
  • Το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα της Πολωνίας και της Λιθουανίας (SDKPiL), 1900-1918.
  • Το πολωνικό Σοσιαλιστικό Κόμμα-Αριστερά (PPS-L), 1906-1918.
  • Το Πολωνικό Κομμουνιστικό Κόμμα.
  • Η Αριστερή Αντιπολίτευση στην Πολωνία, 1918-1938.
  • Ο Λαϊκός Στρατός (AL) και η Λαϊκή Φρουρά (GL) των αντιφασιστών παρτιζάνων.
  • Αξιωματικοί και στρατιώτες του πολωνικού στρατού που πολέμησαν με τα σοβιετικά στρατεύματα για την απελευθέρωση της χώρας τους από το φασισμό (AWP).
  • Κρατικοί υπάλληλοι της Σοβιετικής Ένωσης και της Λαϊκής Δημοκρατίας της Πολωνίας (1945- 1989).
  • Προοδευτικοί συγγραφείς όπως οι Julian Tuwim, Jan Brzechwa και Władysław Broniewski.
  • «Καταραμένοι» και εκλεκτοί
  • Ο αρχιτέκτονας του πολωνικού εθνικισμού Ρομάν Ντμόφσκι
  • Ο αρχιτέκτονας του πολωνικού εθνικισμού Ρομάν Ντμόφσκι
Για να μην αδικήσουμε τους ιθύνοντες της αντοκομμουνιστικής σταυροφορίας στην Πολωνία, σημειώνουμε ότι το πρώτο κύμα μέτρων «απο- κομμουνιστικοποιήσης», σάρωσε τη χώρα στις αρχές της δεκαετίας του ΄90. Τότε, πολλά ονόματα ηγετών του πολωνικού και του διεθνούς εργατικού κινήματος, που δόθηκαν σε δρόμους, πάρκα και κτίρια, καθώς και εκδηλώσεις τιμής για τη νίκη του Κόκκινου Στρατού κατά του ναζισμού, διαγράφτηκαν και αντικαταστάθηκαν από τα ονόματα εθνικιστών, δικτατόρων, επικεφαλής ιμπεριαλιστικών κρατών, καθολικών καρδιναλίων, όπως του αντι- σημίτη καρδινάλιου, Στέφαν Βιζίνσκι, του αντικομμουνιστή πάπα Ιωάννη Παύλου ΙΙ, του αρχιτέκτονα του πολωνικού εθνικισμού, Ρομάν Ντμόφσκι, και του δικτάτορα, Γιόζεφ Πιλσούντσκι…
Εξάλλου, με άλλο νόμο απαγορεύεται η λειτουργία οποιουδήποτε κόμματος πρεσβεύει το «μαρξισμό-λενινισμό» και την «κατάργηση της ατομικής ιδιοκτησίας των μέσων παραγωγής», ενώ απαγορεύονται ακόμα το σφυροδρέπανο και το κόκκινο αστέρι…
«Δύναμη κατοχής» ο… Κόκκινος Στρατός
Ιδιαίτερο μένος δείχνει η πολωνική κυβέρνηση, όπως εξάλλου και οι κυβερνήσεις όλων των πρώην σοσιαλιστικών χωρών της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης για το Κόκκινο Στρατό και την καθοριστική συμβολή του στην νίκη κατά του ναζισμού. Και ενώ φθάνουν στο σημείο να χαρακτηρίζουν τον Κόκκινο Στρατό, που απελευθέρωσε αυτές τις χώρες, «στρατό κατοχής», προσπαθούν να εξισώσουν το ναζισμό με τον κομμουνισμό για να δικαιολογήσουν την παραχάραξη της Ιστορίας. Φθάνουν μάλιστα στο σημείο, την ώρα που ρίχνουν στο πυρ το εξώτερο τον ηρωϊκό αγώνα του σοβιετικού λαού, να τιμούν με τον πιο επίσημο τρόπο τους συνεργάτες των ναζί, ανακηρύσσοντας τους σε «αγωνιστές της εθνικής αντίστασης»…
Υπολογίζεται ότι αυτή τη στιγμή υπάρχουν στην Πολωνία πάνω από 1.800 νεκροταφεία, μνημεία και την τελικά χώροι ανάπαυσης των 600.000 σοβιετικών στρατιωτών που έχασαν τη ζωή τους πολεμώντας κατά του Ναζισμού, για την απελευθέρωση της Πολωνίας, σώζοντας τη ζωή εκατοντάδων χιλιάδων Πολωνών που θα έβρισκαν το θάνατο στα ναζιστικά στρατόπεδα συγκέντρωσης.
Δίπλα στον Κόκκινο Στρατό πολέμησαν ηρωϊκά χιλιάδες Πολωνοί στρατιωτικοί, απ΄τους οποίους έχασαν τη ζωή τους στο πεδίο της μάχης πάνω από 17.500, ενώ 5.000 νεκροί Πολωνοί στρατιώτες μετρήθηκαν μόνο σε μια μάχη, για τον έλεγχο της Πομερανίας. Τώρα αυτοί οι στρατιώτες αντιμετωπίζονται ως προδότες που βοήθησαν να επιβληθεί η σοβιετική «κατοχή» στην Πολωνία.
Οι κομμουνιστές στη φυλακή, οι νεοφασίστες παρελαύνουν
Στις 31 Μαρτίου του 2016, τέσσερα μέλη του Κομμουνιστικού Κόμματος της Πολωνίας (KPP), καταδικάστηκαν, από δικαστήριο της Σιλεσίας, σε 9 μήνες φυλάκιση, για διάδοση κομμουνιστικής ιδεολογίας μέσα από το Διαδίκτυο και την εφημερίδα τους Brzask .

Μέλη του κόμματος ONR
Λίγες μέρες αργότερα, στις 16 Απριλίου, περίπου 400 νεοφασίστες αφέθηκαν ατιμώρητοι να παρελάσουν για να γιορτάσουν την 82η επέτειο από την ίδρυση του κόμματος ONR (Εθνική-Ριζοσπαστικής Ένωση) στο Białystok.

Στη χώρα που «φιλοξενεί» το Άουσβιτς
Για μια χώρα που έχει το θλιβερό προνόμιο να «φιλοξενεί» στο έδαφος της το στρατόπεδο του Άουσβιτς, ο αντικομμουνισμός και η επιχείρηση ταύτισης του κομμουνισμού με το φασισμό είναι διπλή ύβρις. Ύβρις προς την ανθρωπότητα, ύβρις προς την Ιστορία και τη ιστορική μνήμη των λαών.
Για να μετρήσουν τη δύναμη των θέσεων τους, οι σημερινοί κυβερνήτες της Πολωνίας και όσοι άλλοι ομοϊδεάτες τους, με προεξάρχοντες τους ιθύνοντες της Ευρωπαϊκής Ένωσης που πρωτοστατούν στην επιχείρηση εξίσωσης του Κομμουνισμού με το Ναζισμό, δεν έχουν παρά να σταθούν απέναντι στους εναπομείνατες επιζήσαντες κρατούμενους του Άουσβιτς για να τους πουν, ότι ο Κόκκινος Στρατός που έσπασε την πύλη του στρατοπέδου στις 27 Ιανουαρίου του 1945, ήταν …στρατός κατοχής!

http://www.imerodromos.gr/
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Θεσσαλονίκη: αφίσα της Λαϊκής Αντίστασης-Α.Α.Σ. για τις δίκες του κινήματος των κατοίκων της Χαλκιδικής ενάντια στην εξόρυξη

0


ΧΑΛΚΙΔΙΚΗ:

ΟΙ ΔΙΚΕΣ ΝΑ ΓΙΝΟΥΝ ΚΑΤΑΔΙΚΕΣ ΤΩΝ ΠΟΛΥΕΘΝΙΚΩΝ-ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΩΝ
ΚΑΙ ΤΩΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΝ ΠΟΥ ΤΟΥΣ ΣΤΗΡΙΖΟΥΝ

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΩΝ ΚΑΤΟΙΚΩΝ! 
ΝΑ ΑΘΩΩΘΟΥΝ ΟΙ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ!
ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΝ ΟΙ ΔΙΩΞΕΙΣ!

ΛΑΪΚΗ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ - ΑΑΣ
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

26 Μαΐ 2016

Συγκέντρωση και διαδήλωση στη Ξάνθη-μετάβαση στο στρατόπεδο συγκέντρωσης προσφύγων του Χαλκερού

0
ΚΟΙΝΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΤΗΣ ΕΞΑΡΤΗΣΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗΣ 

Συγκέντρωση-διαδήλωση, Σάββατο 28/5, 
11:00 κεντρική πλατεία
Εδώ και πολλούς μήνες γινόμαστε μάρτυρες του δράματος που βιώνουν οι πρόσφυγες. Οι άνθρωποι αυτοί αναγκάστηκαν να ξεριζωθούν από την πατρίδα τους, να αφήσουν πίσω τη ζωή τους για να γλιτώσουν από τη φρικαλεότητα του πολέμου. Ενός πολέμου για τον οποίο οι μόνοι υπαίτιοι είναι αυτοί που εδώ και χρόνια ρημάζουν και μακελεύουν λαούς σε όλα τα μήκη και πλάτη του πλανήτη, οι Ιμπεριαλιστές.
ΗΠΑ, Ρωσία και ΕΕ (και από κοντά και περιφερειακές δυνάμεις) ανταγωνίζονται πάνω στα ρημαγμένα κορμιά των χωρών και τη δυστυχία των λαών, για το ξαναμοίρασμα της περιοχής. Η υποτιθέμενη ανακωχή που συμφωνήθηκε για τη Συρία αποδεικνύεται καθημερινά ότι δε μπορεί να υπερβεί τους ανταγωνισμούς και τις επιδιώξεις τους. Με τον ένα ή τον άλλο τρόπο όλες οι πλευρές κάνουν κινήσεις ώστε να μπουν με καλύτερους όρους στο νέο κύκλο αντιπαράθεσης που είναι δεδομένο ότι θα ξεσπάσει.
Ο πόλεμος, λοιπόν, που έχει αφήσει με τραγικό τρόπο το αποτύπωμά του πάνω στους πρόσφυγες, περιδιαβαίνει την περιοχή μας!! Και η χώρα μας εμπλέκεται άμεσα σ’ αυτόν τον κλιμακούμενο κίνδυνο. Δουλικά και υποτακτικά η κυβέρνηση, όπως ακριβώς και οι προηγούμενες, ακολουθεί τους μεγάλους μακελάριδες στις πολεμικές τους εξορμήσεις και υλοποιεί τις πολιτικές τους. Παραχωρεί τον ελληνικό χώρο σαν ορμητήριο για τους βομβαρδισμούς τους και συμμετέχει στην αρμάδα του ΝΑΤΟ που έχει μόνιμα εγκατασταθεί στο Αιγαίο. Παράλληλα εφαρμόζει απόλυτα την αντιμεταναστευτική πολιτική της ΕΕ, στήνει παντού στρατόπεδα συγκέντρωσης και μετατρέπει τη χώρα σε μια μεγάλη αποθήκη ψυχών.
Ιδιαίτερα με τη συμφωνία ΕΕ-Τουρκίας που κλείνει τα σύνορα, το δράμα των προσφύγων παίρνει άλλα χαρακτηριστικά. Μιλάμε για δεκάδες χιλιάδες ανθρώπους που είναι εγκλωβισμένοι χωρίς τη θέληση τους στην Ελλάδα και χωρίς να ξέρουνε τι τους ξημερώνει, καθώς όσο δεν τους παρέχεται Άσυλο το ενδεχόμενο επαναπροώθησης στην εμπόλεμη Συρία είναι ανοικτό. Οι άνθρωποι αυτοί ζουν στοιβαγμένοι στα στρατόπεδα συγκέντρωσης κάτω από άθλιες συνθήκες με την παρουσία του κράτους να είναι ανύπαρκτη. Συγκεκριμένα στο διπλανό σε εμάς στρατόπεδο του Χαλκερού, οι πρόσφυγες μένουν σε σκηνές και τέντες, αποκομμένοι από τον κόσμο, εκτεθειμένοι σε ήλιο, βροχή και κρύο, αντιμέτωποι με δεκάδες φίδια, χωρίς να έχουν πρόσβαση σε νοσοκομείο και υπηρεσίες ασύλου, με άθλιο πρόγραμμα σίτισης. Το γεγονός ότι μωρά παιδία έχουν μήνες να πιούν γάλα είναι ενδεικτικό της κατάστασης.
Παράλληλα πέντε πρόσφυγες απ’ αυτούς κινδυνεύουν με απέλαση, λόγω της «μετατροπής» από την αστυνομία μιας έντονης αντιπαράθεσης προσφύγων σε επίθεση κατά αστυνομικού (που μάλιστα πυροβόλησε στον αέρα!) και την παραπομπή τους με βαριές και ανυπόστατες κατηγορίες σε δίκη.
Είναι επιτακτικό ζήτημα να διεκδικηθούν και να κατοχυρωθούν από το κράτος στοιχειώδη ανθρώπινα δικαιώματα για τους πρόσφυγες. Να δοθεί άσυλο και χαρτιά σε όλους, ελεύθερη μετακίνηση από και προς τη χώρα, πλήρης κάλυψη των αναγκών τους σε ιατρική περίθαλψη, στέγαση και φαγητό με αξιοπρεπείς όρους, ένταξή τους στην κοινωνία και όχι αποξένωση και «γκετοποίηση» στα στρατόπεδα συγκέντρωσης.
Ο λαός μας στέκεται δίπλα στους πρόσφυγες γιατί τους νιώθει σαν δικό του κομμάτι. Γιατί αυτοί που καταστρέφουν τη ζωή και το μέλλον μας επιβάλλοντας μέτρα και μνημόνια είναι οι ίδιοι που βομβαρδίζουν τη Συρία. Κι αυτή η σπουδαία έκφραση αλληλεγγύης πρέπει να μετατραπεί σε μια μυριόστομη μαζική φωνή καταγγελίας του συνεχιζόμενου εγκλήματος και αυτών που το προκαλούν και το στηρίζουν. Να εκδηλωθεί πλατιά, σ’ όλη τη χώρα, ένα μαζικό αντιπολεμικό-αντιμπεριαλιστικό κίνημα. Για να σταματήσει το ματοκύλισμα στη Συρία! Για να σταματήσουν οι επεμβάσεις και οι βομβαρδισμοί! Για να μπορέσουν οι πρόσφυγες να ξαναγυρίσουν ασφαλείς στην πατρίδα τους και να πάρουν τη ζωή στα δικά τους χέρια! Γιατί οι λαοί δεν έχουν ανάγκη από προστάτες!
Λεωφορείο για το στρατόπεδο θα αναχωρήσει στη 1μμ από τις στάσεις που βρίσκονται πίσω από τη δημοτική αγορά
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΤΑΞΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ: ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΩΝ ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΕΩΝ!

0
Ανάμεσα στα πολλά ανεργατικά και λαϊκά που ψήφισε τις τελευταίες εβδομάδες η κυβέρνηση στο όνομα της αξιολόγησης από τους ιμπεριαλιστές είναι και η αξιοποίηση - ξεπούλημα - οργανισμών και υπηρεσιών που έχουν να κάνουν με τις ανάγκες του λαού. Υπηρεσιών που έγινε προσπάθεια να ξεπουληθούν και παλαιότερα, κάτι που έγινε μεν αλλά οι αγώνες των εργαζομένων τους ανάγκασαν τις κυβερνήσεις να τις επαναφέρουν στο δημόσιο (ΕΑΣ - νυν ΕΘΕΛ - '91/'93). Οι εργαζόμενοι σε αυτούς τους χώρους αντιδρούν. Προχώρησαν σε 48ωρη απεργία το τελευταίο Σαββατοκύριακο και σήμερα έχουν πεντάωρη στάση εργασίας (Μετρό και ΗΣΑΠ). Νομίζουμε ότι δε χρειάζεται να πούμε για το πόσο ανάγκη είναι και για ποιους λόγους οι εργαζόμενοι στα μέσα μαζικής μεταφοράς πρέπει να αντιδράσουν. Ούτε το πόσο αναγκαίο και απαραίτητο είναι κι όλος ο υπόλοιπος εργαζόμενος λαός να σταθεί δίπλα τους στον ενδεχόμενο αγώνα τους υπερασπιζόμενος από τη μια το δικαίωμα στην εργασία αλλά και το δικαίωμά του να έχει αυτές τις υπηρεσίες. Υπηρεσίες που θα καταργηθούν εάν και εφ όσον περάσουν τα σχέδια της κυβέρνησης. Ακλολουθεί κείμενο - παρέμβαση της Ταξικής Πορείας στους εργαζόμενους της ΕΘΕΛ.


ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΚΑΙ ΤΙΣ ΚΑΤΑΚΤΗΣΕΙΣ ΜΑΣ!


Από τις κινητοποιήσεις του 2013
Μετά από την ψήφιση του αντιασφαλιστικού τερατουργήματος, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ δεν έχασε χρόνο. Πιστή στις εντολές των ιμπεριαλιστών της ΕΕ και του ΔΝΤ, προχώρησε άμεσα και στην ψήφιση του νέου πολυνόμου, φορτώνοντας νέα δυσβάσταχτα βάρη στις πλάτες του λαού και των εργαζομένων και υπονομεύοντας ακόμη περισσότερο τις τύχες του λαού και της χώρας.
Μετά, λοιπόν, από την παραπέρα ισοπέδωση των ασφαλιστικών και συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων μας, ήρθε η νέα φοροληστεία που προβλέπει ο νέος νόμος, αλλά και η έναρξη ενός νέου γύρου ιδιωτικοποιήσεων, μιας νέας επίθεσης σε ό,τι έχει απομείνει από τις δημόσιες επιχειρήσεις. Επίθεση που πρώτα και κύρια θα πλήξει εμάς, τους εργαζόμενους σε αυτές.
Στο νέο νόμο, λοιπόν, που ψηφίστηκε στη Βουλή προβλέπεται η σύσταση ενός νέου φορέα με το όνομα «Ελληνική Εταιρεία Συμμετοχών και Περιουσίας ΑΕ» στον οποίο υπάγονται τα ακίνητα και οι επιχειρήσεις του Δημοσίου, με πρώτες απ’ όλες τις αστικές συγκοινωνίες (ΟΑΣΑ, ΟΣΥ, ΣΤΑΣΥ). Σύμφωνα με το νόμο σκοπός της εταιρείας είναι να «συνεισφέρει πόρους για την υλοποίηση της επενδυτικής πολιτικής της χώρας και για την πραγματοποίηση επενδύσεων που συμβάλλουν στην ενίσχυση της ανάπτυξης της ελληνικής οικονομίας» και να «συμβάλει στην απομείωση των οικονομικών υποχρεώσεων της Ελληνικής Δημοκρατίας». Η εταιρεία αυτή λειτουργεί «σύμφωνα με τους κανόνες της ιδιωτικής οικονομίας» και «μπορεί να προβαίνει σε κάθε ενέργεια προκειμένου να εκπληρώνει τον σκοπό της».
Ουσιαστικά, η περιουσία και οι επιχειρήσεις του Δημοσίου γίνονται βορά προκειμένου να συνεχίζει να αποπληρώνεται το ληστρικό χρέος προς τους ιμπεριαλιστές, προκειμένου να συνεχίζεται, δηλαδή, ο φαύλος κύκλος της λεηλασίας του λαού και της χώρας. Και μαζί με αυτά θα ενταθεί και η επίθεση στα εργασιακά μας δικαιώματα. Αυτό επιβάλλουν οι κανόνες της ιδιωτικής οικονομίας που αναφέρει ο νόμος, αυτό απαιτούν οι δυνάστες της ΕΕ και του ΔΝΤ. Μεγαλύτερες μειώσεις στους μισθούς μας, μεγαλύτερη εντατικοποίηση της δουλειάς και με χειρότερους όρου, διάλυση των εργασιακών σχέσεων και μεγαλύτερη εμπλοκή εργολαβικών εταιρειών: αυτά επιβάλλει η αντεργατική πολιτική που προωθούν ΕΕ και ΔΝΤ και πρόθυμα εφαρμόζει και η σημερινή κυβέρνηση.
Αυτά που βλέπουμε ήδη να εφαρμόζονται, αυτά που ήδη νιώθουμε στο πετσί μας, θα γίνουν πολύ χειρότερα εάν δεν αντισταθούμε! Όσο δεν οργανώνουμε την πάλη μας, όσο δεν αγωνιζόμαστε, τόσο θα ανοίγει η όρεξη στο κεφάλαιο, στους ιμπεριαλιστές και στις κυβερνήσεις που τους υπηρετούν!
• Και τον αγώνα αυτό πρέπει, εμείς οι εργαζόμενοι, να τον πάρουμε ΣΤΑ ΔΙΚΑ ΜΑΣ ΧΕΡΙΑ. Κόντρα στους δήθεν υπερασπιστές μας:
- τα αστικά κόμματα της σημερινής «αντιπολίτευσης» (τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ) που προώθησαν για χρόνια την ίδια αντιλαϊκή-αντεργατική πολιτική για λογαριασμό των ίδιων αφεντάδων,
- τους νεόκοπους επίδοξους κυβερνώντες (Ποτάμι, Λεβέντης) που ορκίζονται κι αυτοί στο όνομα της ίδιας πολιτικής,
- τους φασίστες της Χρυσής Αυγής, που πίσω από τις δήθεν φιλολαϊκές κραυγές τους υπερασπίζονται τα ίδια συμφέροντα, την πολιτική της υποταγής στα συμφέροντα του ξένου και ντόπιου κεφάλαιου.
Αλλά και κόντρα στις υποταγμένες συνδικαλιστικές ηγεσίες. Που έκαναν τα πάντα προκειμένου να αφοπλίσουν τον εργαζόμενο λαό όταν προωθούνταν αυτά τα βάρβαρα νομοσχέδια. Που, μετά τη μαζική απεργία στις 4 Φλεβάρη και ενώ είχε εκδηλωθεί μαζικά η διάθεση λαού και εργαζομένων να μην περάσει το αντιασφαλιστικό τερατούργημα, αυτοί προώθησαν το πάγωμα του αγώνα (με τη σύμπραξη του ΠΑΜΕ), κηρύσσοντας μια 48ωρη απεργία-φάντασμα που, μάλιστα, τη βάφτισαν και... κλιμάκωση.
Μέσα σε αυτούς και η πλειοψηφία της διοίκησης του σωματείου μας. Που όλο αυτό το διάστημα δεν έκανε το παραμικρό προκειμένου να οργανώσει τους συναδέλφους. Που περίμενε την τελευταία στιγμή (δήθεν αιφνιδιασμένη) να προκηρύξει 48ωρη απεργία μέσα στο... σαββατοκύριακο! Που έβλεπε άπραγη όλα αυτά τα χρόνια να προωθούνται όλες οι αντιδραστικές εξελίξεις στον κλάδο. Που δεν έκανε το παραμικρό προκειμένου να στηρίξει το δύσκολο αγώνα που δίνουν δίπλα μας οι καθαρίστριες της εργολαβικής Λινκ Απ.
Συνάδελφοι,
Σε αυτές τις δύσκολες συνθήκες, απέναντι σε αυτή τη βάρβαρη πολιτική, η διέξοδος ήταν και παραμένει στο μαζικό και αποφασιστικό αγώνα. Αγώνας που θα είναι υπόθεση όλων μας, στα δικά μας χέρια. Με επιτροπές αγώνα σε κάθε αμαξοστάσιο. Σε συντονισμό με τους εργαζόμενους όλου του κλάδου των συγκοινωνιών.
Για να ανατραπούν τα νέα αντεργατικά τους σχέδια. Για να μην περάσει καμία ιδιωτικοποίηση. Για να μην περάσει καμιά μείωση μισθών, καμιά αφαίρεση δικαιωμάτων. Για να μην περάσει η διάλυση-ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων. Για συλλογική σύμβαση με αυξήσεις στους μισθούς και διασφάλιση των δικαιωμάτων μας. Για δουλειά με ασφάλεια και αξιοπρέπεια.

26-5-2016
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Ανακοίνωση - Καταγγελία για τη στοχοποίηση της Κατερίνας Πατρικίου

0
Καταγγέλλουμε την τρομοκρατική στοχοποίηση του μέλους της ΑΝΤΑΡΣΥΑ Πετρούπολης Κ.Π. και το φακέλωμα μελών της ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Η Κ.Π. καλέστηκε σε απολογία από ανακριτή μετά από μήνυση μέλους της Χ.Α. στις εκλογές του 2015. Η Κ. Π. διώκεται για τα ανυπόστατα αδικήματα «της ηθικής αυτουργίας σε ληστεία και της επικίνδυνης σωματικής βλάβης» τα οποία φέρεται ότι τέλεσε στις 25-1-2015. Πρόκειται για την ημέρα των βουλευτικών εκλογών όπου τάγματα εφόδου της Χ.Α. επιχείρησαν να σπείρουν τον τρόμο σε εκλογικά κέντρα προπηλακίζοντας και τρομοκρατώντας εκπροσώπους της Αριστεράς. Σε συνέχεια της μήνυσης, το Α.Τ. Πετρούπολης, με περισσή σπουδή, σε επιστολή του στο εγκληματολογικό, ζήτησε να επιδειχθούν φωτογραφίες «σεσημασμένων μελών του κόμματος ΑΝΤΑΡΣΥΑ» στον μηνυτή και το εγκληματολογικό με τη σειρά του απάντησε ότι δεν αναγνωρίστηκε κανένας από τις φωτογραφίες των επιδειχθέντων «καθ’ έξη και κατ’ επάγγελμα εγκληματιών».
Στη συγκεκριμένη περίπτωση έχουμε μια εξόφθαλμη στοχοποίηση αγωνιστών που χαρακτηρίζονται με εκφράσεις του τύπου «σεσημασμένοι και εγκληματίες» και ένα ομολογημένο φακέλωμα, με φωτογραφίσεις και καταγραφές από τους μηχανισμούς καταστολής του συστήματος. Και όπως φαίνεται αυτό είναι μόνιμο μέλημα των μηχανισμών καταστολής του συστήματος ανεξάρτητα αν την πολιτική του διαχείριση την έχει η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ.
Μια κυβέρνηση αντιλαϊκή, που έχει αποδείξει ότι υπηρετεί με τον καλύτερο τρόπο τα συμφέροντα τις ντόπιας άρχουσας τάξης και των ιμπεριαλιστών πατρώνων της. Όχι μόνο ψηφίζοντας ένα ορυμαγδό αντιλαϊκών μέτρων αλλά και παραχωρώντας τη χώρα ως ορμητήριο των ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων στη Σύρια και όπου αλλού. Κλείνοντας τους πρόσφυγες του πολέμου σε «σύγχρονα στρατόπεδα συγκέντρωσης».
Το ΚΚΕ(μ-λ) καταδικάζει την συγκεκριμένη μεθόδευση που έρχεται να συνεχίσει μια σειρά τρομοκρατικές δικαστικές μεθοδεύσεις ενάντια σε λαϊκούς αγωνιστές. Την ίδια στιγμή που οι φασίστες της Χ.Α. απολαμβάνουν μια περίεργη ασυλία και ο δολοφόνους του Π. Φύσσα κυκλοφορεί ελεύθερος.
Καλούμε το λαό να αντισταθεί και να καταγγείλει την αντιλαϊκή επίθεση κυβέρνησης- ΕΕ-ΔΝΤ. Να πρωτοστατήσει στην υπεράσπιση των δημοκρατικών δικαιωμάτων.

Η τρομοκρατία δεν θα περάσει- Του λαού η πάλη θα τη σπάσει!



ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Για τις θέσεις του ΚΚΕ και του ΝΑΡ γύρω από το ζήτημα του ιμπεριαλιστικού πολέμου

8
Για να ανατρέψεις την πραγματικότητα, πρέπει και να… τη γνωρίζεις 
(κριτική στις θέσεις του ΚΚΕ και του ΝΑΡ γύρω από το ζήτημα του ιμπεριαλιστικού πολέμου)

Η Αφορμή
Πριν από μερικά χρόνια, ακόμα και οι λέξεις ιμπεριαλισμός και εξάρτηση ήταν αφορισμένες από το λεξιλόγιο της Αριστεράς. Το λαϊκό κίνημα στη χώρα μας, αν και πληττόταν (και συνεχίζει) συνεχώς από τον ιμπεριαλιστικό παράγοντα, «άκουγε» για αντιιμπεριαλιστική πάλη, μόνο όταν γινόταν κάποια επέμβαση ή στις επετείους της εξέγερσης του Πολυτεχνείου. Τα τελευταία χρόνια, η όξυνση της κρίσης, οι ανταγωνισμοί για το ξαναμοίρασμα του κόσμου και οι συνεχόμενοι πόλεμοι (ιδιαίτερα σε Ουκρανία και Συρία) έχουν αναγκάσει την αριστερά (ακόμα και κομμάτια του α/α χώρου) να ξανατοποθετηθούν γύρω από το ζήτημα του ιμπεριαλισμού. «Το πράγμα ξανάρχεται στα ίσια του» θα μπορούσε να πει κάποιος. Δεν είναι καθόλου έτσι, αφού φαίνεται από τις τοποθετήσεις τους, ότι συνεχίζουν να αγνοούν (ή «αγνοούν») τα πραγματικά χαρακτηριστικά του κόσμου, άρα τις αιτίες του πολέμου και συνεπώς και τα καθήκοντα του λαϊκού κινήματος. Φυσικά αυτά πάνε χέρι-χέρι με την αντίληψή τους γύρω από τη θέση και τον ρόλο της χώρας μας. Ας δούμε όμως κάποιες συγκεκριμένες απόψεις.

ΚΚΕ: «ο πόλεμος των Μονοπωλίων»

Αυτό, που βασικά χαρακτηρίζει τον λόγο του ΚΚΕ γύρω από το ζήτημα, είναι η ανάγκη ενίσχυσης της «αντιμονωπωλιακής» κατεύθυνσης. Λέει, ότι αναγνωρίζει την όξυνση της ενδοϊμπεριαλιστικής κόντρας για το ξαναμοίρασμα του κόσμου και καταλήγει, ότι οι πόλεμοι γίνονται «για την ανάκαμψη των κερδών των επιχειρηματικών ομίλων και των μονοπωλίων». Από την αμερικάνικη επέμβαση στο Ιράκ μέχρι τη διχοτόμηση της Ουκρανίας και τη σημερινή κατάσταση στη Συρία, το ΚΚΕ βλέπει προσπάθειες «διόγκωσης των καπιταλιστικών κερδών και μπίζνες». Μονοπώλια, γενικά και αόριστα, τα οποία παρεμβαίνουν στην περιοχή και προσπαθούν να ελέγξουν τις ενεργειακές πηγές και δρόμους. Έτσι θα ήταν τα πράγματα, αν δεν υπήρχε η εθνική-κρατική βάση πάνω στην οποία συγκροτείται το σύστημα. Αν η ίδια η δράση των μονοπωλίων δεν καθοριζόταν και περιοριζόταν στα πλαίσια του συλλογικού καπιταλιστή, στον οποίο «υπόκειται». Δηλαδή στο εκάστοτε ιμπεριαλιστικό κράτος, που είναι εκείνο, το οποίο με τον στρατό του, κάνει τον πόλεμο. Και τα συμφέροντα και οι επιδιώξεις ενός ιμπεριαλιστικού κράτους δεν αρχίζουν ούτε τελειώνουν στην (πραγματική) ανάγκη για αύξηση των κερδών ενός μονοπωλίου. Πηγάζουν από τις ανάγκες και τις στρατηγικές που χαράσσει κάθε ιμπεριαλιστικό κράτος (πολιτικές, στρατιωτικές και οικονομικές). Έτσι, η εκστρατεία (που ξεκίνησε τη δεκαετία του ‘90) για την επέκταση των Αμερικάνων προς τις χώρες της ανατολής (Βαλκάνια, χώρες της βαλτικής, Ιράκ κ.λπ.) είχε πρώτα και κύρια το στοιχείο του «κερδίσματος εδάφους» απέναντι σε μια δύναμη (τη Ρωσία), που σε στρατιωτικό επίπεδο -κατά βάση λόγω του πυρηνικού οπλοστασίου που διαθέτει- θα μπορούσε να αμφισβητήσει τον στόχο των ΗΠΑ για παγκόσμια κυριαρχία. Αντίστοιχα, οι πόλεμοι στην Ουκρανία και στη Συρία υπηρετούν πρώτα και κύρια γεωστρατηγικούς σκοπούς. Κι αυτό γιατί η μια χώρα βρίσκεται στη «γειτονιά» της Ρωσίας και η άλλη είναι η μόνη διέξοδός της (μέσω της στρατιωτικής αεροπορικής βάσης στη Λαττάκεια) προς τη Μεσόγειο και τη Μέση Ανατολή. Με την ανάλυσή του, το ΚΚΕ, γύρω από την επικέντρωση στο οικονομικό κομμάτι του ανταγωνισμού, όχι μόνο δεν μπορεί να εξηγήσει γιατί οι στρατοί που συγκρούονται, δεν φέρουν τις σημαίες της BP (και γιατί όxι της Shell;) και της Gazprom, αλλά και να συνδέσει τα πολεμικά μέτωπα και να αναδείξει τη συνολική αντιπαράθεση των ιμπεριαλιστών για κυριαρχία. Χαρακτηριστική είναι η τοποθέτησή του γύρω από το Ουκρανικό, όπου σύμφωνα με το ΚΚΕ, Δύση και Ρωσία παρεμβαίνουν σε μια ενδοαστική αντιπαράθεση. Επίσης, η αναγνώριση του Συριακού ΚΚ ως κομματιού του διεθνούς κομμουνιστικού κινήματος, το οποίο βλέπει «τη ρώσικη επέμβαση στη Συρία να παίζει σημαντικό ρόλο αντίστασης στην επιθετικότητα του ευρωατλαντικού ιμπεριαλισμού». Πράγμα διόλου παράξενο, αν αναλογιστείς τις θέσεις «παλιότερων» συνεδρίων (16ου), που χαρακτηρίζουν την Κίνα και τη Ρωσία σαν «αντίρροπες δυνάμεις στην παγκόσμια κυριαρχία των ΗΠΑ».
Συνοψίζοντας, η οικονομική διάσταση του ανταγωνισμού είναι υπαρκτή και σημαντική. Ακόμα και αυτή γίνεται όμως στα πλαίσια της αντιπαράθεσης των ιμπεριαλιστικών κρατών. Φυσικά, με την κατάκτηση μιας αγοράς από τον ιμπεριαλιστή, τα μονοπώλιά του κερδίζουν. Το πρόβλημα είναι η παραδοχή, ότι παντού υπάρχει μονοπωλιακός καπιταλισμός, άρα όλα τα κράτη είναι ιμπεριαλιστικά. Και το κριτήριο ισχύος για την κατάταξη στην «ιμπεριαλιστική πυραμίδα» είναι μόνο η οικονομική ανάπτυξη της χώρας, χωρίς να παίρνονται υπόψιν τα στρατιωτικά μεγέθη. Με αυτή την ανάλυση, το ΚΚΕ δεν μπορεί να εξηγήσει την αδυναμία παρέμβασης του γερμανικού ιμπεριαλισμού στα πολεμικά μέτωπα, σε αντιδιαστολή με τον αναβαθμισμένο ρόλο που έχει η Ρωσία. Και βέβαια δεν μπορεί να αναγνωρίσει, ότι η βασική αντίθεση είναι μεταξύ ΗΠΑ-Ρωσίας. Έτσι, με το θεωρητικό σχήμα της αλληλεξάρτησης, που έχει υιοθετήσει, φτάνουμε να ακούμε, ότι «το ΝΑΤΟ ήρθε στο Αιγαίο για να στηρίξει την Τουρκία στην αντιπαράθεσή της (!) με τη Ρωσία». Τέλος, η τοποθέτηση του ΚΚΕ για τη θέση της χώρας την κατατάσσει σε μια ενδιάμεση ιμπεριαλιστική χώρα. Αποφεύγει, δηλαδή, με κάθε τρόπο (στο όνομα της «αντικαπιταλιστικής καθαρότητας») να θέσει το ζήτημα της εξάρτησης, άρα να καταδείξει στον λαό τον διπλό εχθρό που αντιμετωπίζει και να εξηγήσει την ουσία των τυχοδιωκτικών και επικίνδυνων επιλογών της ελληνικής αστικής τάξης (συνεργασία με Ισραήλ και Αίγυπτο, παραχώρηση βάσεων) στα πλαίσια της υπηρεσίας της στον ιμπεριαλισμό.

ΝΑΡ: συνεχίζει στο φάντασμα των ολοκληρώσεων και της παγκοσμιοποίησης

Είναι γεγονός, ότι πρόκειται για μια πολιτική δύναμη, που κατά καιρούς είχε (και συνεχίζει να έχει) βρεθεί σε αμηχανία στο να εξηγήσει τα πολεμικά μέτωπα, που ανοίγονται. Η υιοθέτηση της αστικής αντίληψης περί παγκοσμιοποίησης και ολοκληρώσεων σαν ένα νέο στάδιο του συστήματος, στο οποίο ο καπιταλισμός με τη δράση του (κύρια μέσω των πολυεθνικών μονοπωλίων) φτάνει «να εκφράσει την κοινωνική τάση-αναγκαιότητα για κατάργηση των συνόρων και παγκόσμια κυριαρχία» είναι το κύριο στοιχείο της ανάλυσής του. Ως επιχείρημα αυτής της διαδικασίας προέβαλλε την ΕΕ σαν το παράδειγμα «ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης», το οποίο «είναικάτι περισσότερο από ένωση κρατών αλλά πάντα κάτι λιγότερο από ενιαίο υπερ-κράτος». Με αυτό το σκεπτικό, οι ενδοϊμπεριαλιστικές αντιθέσεις όχι μόνο δεν οξύνονται αλλά εξαλείφονται. Άντε όταν εμφανίζονται τέτοιες, να είναι υπό τη μορφή «ενδοκαπιταλιστικών (!) αντιθέσεων»... Όσο για την ανάλυση για τους πολέμους και τις επεμβάσεις, αυτοί γίνονταν από τις πολυεθνικές για την εκμετάλλευση των πλουτοπαραγωγικών πηγών του 3ου κόσμου. Μόνο που τα πράγματα δεν ήταν (και δεν είναι) καθόλου έτσι. Γιατί η παγκοσμιοποίηση ήταν ο ιδεολογικός μανδύας που χρησιμοποίησε ο αμερικάνικος ιμπεριαλισμός, για να «ντύσει» την επέκτασή του προς την ανατολή και δικαιολογήσει τα σχέδιά του για παγκόσμια κυριαρχία. Όπως και η λεγόμενη «ενοποίηση της Ευρώπης» δεν φανερώνει κάποιο νέο στάδιο, στο οποίο μπαίνει ο καπιταλισμός, αλλά την ανάγκη των Ευρωπαίων ιμπεριαλιστών να έχουν ένα όχημα αντιπαράθεσης με τους υπόλοιπους, αλλά και μια αγορά από εξαρτημένες χώρες, τις οποίες θα εκμεταλλεύονται. Βέβαια, ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια, ακόμα και στο εσωτερικό της ΕΕ, το στοιχείο που υπερτερεί, είναι εκείνο της αντιπαράθεσης των ιμπεριαλιστών μεταξύ τους (Γαλλία, Γερμανία, Αγγλία) και η προσπάθειά του καθένα να κινηθεί αυτόνομα, τόσο στο οικονομικό όσο και στο στρατηγικό επίπεδο. Δεν περάσαμε, λοιπόν, σε κανένα «νέο στάδιο του καπιταλισμού, όπου τα σύνορα και τα έθνη τείνουν να ξεπεραστούν», όπου «το κεφάλαιο είναι ενιαίο και διεθνοποιημένο και δεν δρα με την κρατική μορφή, αλλά με τη μορφή ολοκληρώσεων και πολυεθνικών». Το αντίθετο θα λέγαμε: συνεχίζουμε να ζούμε στην εποχή του ιμπεριαλισμού, μάλιστα με κυρίαρχες τάσεις όχι την «κατάργηση του κράτους» στο όνομα των πολυεθνικών συμφερόντων του, αλλά την ισχυροποίησή του (στρατιωτικά και οικονομικά). Και αυτό συμβαίνει γιατί με την αυτήν τη μορφή (την κρατική), μια ιμπεριαλιστική αστική τάξη μπορεί να επιβάλλει (με στρατιωτικούς βασικά όρους) την επέκταση της δράσης της στις εξαρτημένες χώρες. Ποιος στρατός, ποιας πολυεθνικής υπερασπίστηκε τις κινέζικες εταιρίες, που είχαν επενδύσει στη Λιβύη και ναυάγησαν μετά την επέμβαση των Δυτικών; Αναδεικνύεται, άλλη μια φορά, ότι για να μπορείς να ελέγξεις μια αγορά και να υπερασπίσεις την κυριαρχία σου σε αυτή, πρέπει να έχεις και τον ανάλογο αστικό στρατό.
Αυτή του η ανάλυση διακατέχει και τις σημερινές του τοποθετήσεις παρά την προσπάθειά του να την σουλουπώσει, προκειμένου να ανταποκρίνεται περισσότερο στην πραγματικότητα. Από το γεγονός της υπερτόνισης του ρόλου της ΕΕ στο Ουκρανικό μέτωπο (χωρίς να βλέπει τις φανερές αδυναμίες ιδιαίτερα της Γερμανίας), σε σημείο που να εξαλείφει τελείως την αμερικάνικη παρέμβαση, μέχρι την εξαφάνιση της ρώσικης επέμβασης στην ανατολική Ουκρανία, το ΝΑΡ αδυνατεί να αντικρίσει τον πραγματικό χαρακτήρα της αντιπαράθεσης. Αντίστοιχα, αποκρύπτει τα συμφέροντα που θέλει να υπερασπίσει ο ρώσικος ιμπεριαλισμός με τους βομβαρδισμούς του στη Συρία. Μάλλον αυτό μπορεί να προκύπτει από την ανάλυση περί «επιτιθέμενου και αμυνόμενου» ή από το γεγονός ότι βλέπει τη Ρωσία σαν έναν εν δυνάμει εμπορικό σύμμαχο στα πλαίσια της εφαρμογής του μεταβατικού προγράμματος της ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Μάλλον το σύνθημα «οι λαοί δεν έχουν ανάγκη από προστάτες» είναι παρωχημένο, αν μπορούμε να εκμεταλλευτούμε τις ενδοϊμπεριαλιστικές αντιθέσεις προς όφελός μας. Όσον αφορά τη θέση της χώρας, μας έχει κάνει διάφορες ακροβασίες, προκειμένου να προσαρμόσει την πραγματικότητα στις θέσεις του. Από την ιμπεριαλιστική Ελλάδα στην οικονομική κατοχή της χώρας από ΕΕ-ΔΝΤ, δεν μπορεί να αναδείξει το βάθος της εξάρτησης και τα καθήκοντα που βάζει για τον λαό μας, επιλέγοντας να ονειροβατεί στις δυνατότητες εφαρμογής αντικαπιταλιστικών/μεταβατικών προγραμμάτων.

Συμπέρασμα
Είναι γεγονός, ότι αποτελεί βασικό όρο και καθήκον για την Αριστερά που θέλει να έχει αναφορά στο κίνημα, να μπορεί να αναγνωρίζει τον κόσμο, στον οποίο ζει. Για αυτόν τον λόγο πιστεύουμε η κάθε αντιπαράθεση δεν έχει χαρακτήρα ακαδημαϊκό. Συνδέεται άμεσα με την αποκάλυψη στον λαό των πραγματικών χαρακτηριστικών του συστήματος και τα άμεσα καθήκοντα που μπαίνουν στο κίνημα. Είναι γεγονός, ότι οι λαοί (και φυσικά και ο δικός μας) την έχουν πληρώσει ακριβά από τις αναλύσεις της ρεφορμιστικής Αριστεράς. Χαρακτηριστικό το «σοκ» που υπέστη από το ξέσπασμα της κρίσης στην χώρα μας, ενώ την ίδια στιγμή άκουγε για την «ισχυρή Ελλάδα», τη «βαριά βιομηχανία του τουρισμού» κ.λπ., τόσο από τις αστικές όσο από τις αριστερές δυνάμεις. Είναι ερώτημα και για τις δύο δυνάμεις αυτές να μας πουν πότε και με ποιον τρόπο η ελληνική αστική τάξη «έσπασε» για λογαριασμό της τα δεσμά της εξάρτησης της και «αφέθηκε» να περάσει στο (ενδιάμεσο) ιμπεριαλιστικό της στάδιο. Γίνεται φανερό και σήμερα, ότι οι αναλύσεις αυτών των δυνάμεων δεν μπορούν να «διαβάσουν» τις εξελίξεις και δημιουργούν σύγχυση στον λαό μας για το τι αντιμετωπίζουμε. Η ενίσχυση της αντιιμπεριαλιστικής κατεύθυνσης στο κίνημα, που θα ενώνει τους λαούς της περιοχής σε ένα κοινό μέτωπο ενάντια στον πόλεμο και τον ιμπεριαλισμό, που δεν θα ψάχνει κανένα προστάτη για να το κατορθώσει, είναι σημαντικός όρος για το προχώρημα και την πολιτικοποίηση του κινήματος.

Έναυσμα τεύχος 45
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

25 Μαΐ 2016

Κουκλόσπιτο του ΧΕΝΡΙΚ ΙΨΕΝ

0
Σκηνοθεσία Γιώργου Σκεύου
στο θέατρο οδού Κυκλάδων "Λευτέρης Βογιατζής"

Η όμορφη Νόρα, χαρισματική σύζυγος ανερχόμενου αστού και άξια μητέρα, διανύει την τελευταία 25ετία του 19ου αιώνα έχοντας τον τρόπο της για όλα:
Για να κανακεύει τα παιδιά της χωρίς να χάνει τον έλεγχο, να ικανοποιεί τον απαιτητικό της σύζυγο και ν’ αποσπά μικρο-οφέλη χωρίς τριβές, να πορεύεται στη ζωή με προσεκτικά, αθόρυβα βήματα, διατηρώντας τη νεανικότητά της και κυρίως, μένοντας στη σκιά.
Μέχρι τη στιγμή που η βίαιη αποκάλυψη ενός καλά περιφρουρημένου μυστικού, έρχεται ν’ απειλήσει την οικογενειακή ευρυθμία.
Η Νόρα δεν μένει άπραγη η νέα κατάσταση που διαμορφώνεται παρ’ όλα αυτά, υπερβαίνει εκ πρώτης όψεως τις δυνάμεις της.
“… Η μελλοντική κοινωνική αναμόρφωση θα εξαρτηθεί αποκλειστικά από την αυριανή θέση του εργάτη και της γυναίκας”, αποφαίνεται ο Νορβηγός δραματουργός σε ομιλία του στα 1885 – έξι χρόνια μετά τη συγγραφή του “Κουκλόσπιτου”.
Σημαδεμένος σε νεαρή ηλικία (όπως κι ο Μίλερ 80 χρόνια αργότερα) από την οικονομική καταστροφή του άλλοτε εύπορου εμπόρου πατέρα του, ο Ίψεν θα παρακολουθήσει άφοβα, μ’ εμμονική ενάργεια τις σαρωτικές κοινωνικές αλλαγές που διατρέχουν τον 19ο αιώνα, αποτυπώνοντας τα ισχυρότερα μηνύματα στη δραματουργία του μέσω των ολοζώντανων ηρώων του, υπερπηδώντας σοφά τις παγίδες του διδακτισμού και της μανιέρας.
Έργο ωριμότητας κι εξαντλητικής συμπύκνωσης, το “Κουκλόσπιτό” του λειτουργεί, εσκεμμένα ή μη, ως διαχρονική δραματουργική πραγματεία των κρίσεων που διατυπώνουν οι Μαρξ και Ένγκελς για την αστική τάξη στο “Κομμουνιστικό Μανιφέστο”: “Η αστική τάξη έκανε κομμάτια το συναισθηματικό πέπλο που κάλυπτε τις οικογενειακές σχέσεις και τις κατάντησε απλά και μόνο σχέσεις χρηματικές. … Σε ποιό θεμέλιο στηρίζεται η παρούσα οικογένεια, η αστική οικογένεια; Στηρίζεται στο κεφάλαιο, στηρίζεται στο ατομικό κέρδος ”.
Ο Ίψεν γνωρίζει καλά τι σημαίνει σύγκρουση με την κοινωνική σύμβαση, έχοντας διαβεί πρώτος ο ίδιος το μονοπάτι. Ξέρει επίσης ότι η απελευθέρωση από τα κοινωνικά δεσμά δεν είναι ποτέ αναίμακτη, και το τίμημα εξαιρετικά υψηλό.
Θα το αντέξει η Νόρα; Το “Κουκλόσπιτο” θέτει με μαεστρία τα ερωτήματα, κι αφήνει τις απαντήσεις στο θεατή. Καμωμένη πριν απ’ όλα από σάρκα και αίμα η ηρωίδα του, ανακαλύπτει την αλήθεια ψηλαφητά, απομακρύνοντας ένα-ένα, ως δέρμα που αλλάζει, τα πέπλα που έχει επιβάλει ο κοινωνικός περίγυρος. Η αποκάλυψη του πυρήνα, θα είναι η πιο επίπονη υπόθεση του βίου της – κι εκείνη η μόνη ικανή ν’ αποφανθεί αν αξίζει τον κόπο.
Ο Γιώργος Σκεύος σκηνοθέτησε την παράσταση με μέτρο κι οξυδέρκεια, ρίχνοντας το βάρος στην υλική υπόσταση των ηρώων, ξεσκεπάζοντας με μιαν αδιόρατη χειρονομία εδώ, μια συστροφή παραπέρα, την απατηλή συνθήκη των λόγων. Η συνεχής αιμοδότηση της παράστασης από την υλικότητα των σωμάτων, πυκνώνει το χρόνο και νοηματοδοτεί τις παύσεις, δίνοντας πρόσθετη πνοή στο έργο. Αυτό που δεν λέγεται αντανακλάται στις συσπάσεις των μυώνων, στην τρελή ταραντέλα της Νόρας.
Η Αμαλία Μουτούση χειρίζεται αριστοτεχνικά τη νεύρωση της ηρωίδας της, χτίζοντας λεπτό το λεπτό, κίνηση την κίνηση τη δραματική κορύφωση, που ξεσπά μ’ έναν υπόκωφο κρότο, τόσο πιστευτό όσο κι αναπάντεχο. Δίπλα της ο Άρης Λεμπεσόπουλος, ξεδιπλώνει ζυγισμένα τη θεατρική του παιδεία, αφήνοντας γενναιόδωρα χώρο στο εκτόπισμα της συμπρωταγωνίστριάς του. Όχι λιγότερο άρτια, η ερμηνεία της Μαρίας Σκουλά ως Χριστίνας Λίντε.
Μια υποδειγματική παράσταση, δουλεμένη απ’ την αρχή ως το τέλος στη λεπτομέρειά της.

http://www.m-lkke.gr/
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Κοινή ανακοίνωση: Να σταματήσει η άθλια μεθόδευση ενάντια στον Χρήστο Ζαγανίδη

5
Κοινή ανακοίνωση Αγωνιστικών Κινήσεων, Αντεπίθεσης Εκπαιδευτικών, Αλληλεγγύης- Αγωνιστικής Ενότητας Καθηγητών Β’ ΕΛΜΕ Θεσ/νίκης, ΑΡΚ Δ’ ΕΛΜΕ Θεσ/νίκης, Παρεμβάσεων ΔΕ

Να σταματήσει η άθλια μεθόδευση ενάντια στον Χρήστο Ζαγανίδη
Όχι στη διάλυση της Ε΄ ΕΛΜΕ Θεσ/νίκης!

Ζούμε στην καρδιά μιας σκληρής αντιλαϊκής επίθεσης από κυβέρνηση-ΕΕ-ΔΝΤ και την ίδια στιγμή εξαπολύεται ένα νέο μπαράζ αντιεκπαιδευτικών μέτρων σε βάρος του δημόσιου σχολείου και των εκπαιδευτικών. Απέναντι σε αυτά θα κριθεί η δυνατότητα των ΕΛΜΕ και των σωματείων γενικότερα να υπερασπιστούν τα δικαιώματα στη μόρφωση, στη δουλειά, την ίδια τη ζωή. Μπροστά στο φόβο ενωτικών και μαχητικών αγώνων που θα συγκρουστούν με τα μνημόνια και το σύνολο της αντιλαϊκής πολιτικής, οι ηγεσίες των ΣΥΝΕΚ, ΔΑΚΕ και ΠΑΜΕ έχουν ξεκινήσει μια συκοφαντική εκστρατεία σε βάρος του προέδρου της Ε’ ΕΛΜΕ Χρήστου Ζαγανίδη και των Παρεμβάσεων. Μεθοδεύουν την απομάκρυνσή του με συκοφαντίες για «αντικαταστατικές ενέργειες» (ΣΥΝΕΚ, ΔΑΚΕ) και «οικονομικές ατασθαλίες» (ΠΑΜΕ), επιδιώκοντας την σπίλωση και την ακύρωσή του σαν συνδικαλιστή. Δεν είναι τυχαίο ότι οι ψευδολογίες για «αντικαταστατικές ενέργειες» αφορμή έχουν τη στάση του ενάντια στο ψευτοδιάλογο του υπ. Παιδείας. Στο πρόσωπό του αγωνιστή συναδέλφου Χ. Ζαγανίδη μπαίνει στο στόχαστρο η αγωνιστική δράση της Ε΄ ΕΛΜΕ και του εκπαιδευτικού κινήματος ενάντια στα μνημόνια και τις πολιτικές που χτύπησαν την εκπαίδευση και την κοινωνία. Μπαίνει στο στόχαστρο επίσης η μαχητικότητα του εκπαιδευτικού κινήματος που στη μάχη ενάντια στη διαθεσιμότητα-απόλυση στην τεχνική εκπαίδευση έφερε νίκες.
Ο παλιός και νέος κυβερνητικός συνδικαλισμός των ΣΥΝΕΚ και ΔΑΚΕ επιδιώκουν να σπρώξουν την Ε’ ΕΛΜΕ στο τέλμα των σωματείων τύπου ΓΣΕΕ, ενός συνδικαλισμού της ήττας και του κυβερνητισμού όπου η γραφειοκρατία βγάζει στο περιθώριο τους εργαζόμενους και τις αγωνίες τους. Η ηγεσία του ΠΑΜΕ από την άλλη στοχοποιώντας αγωνιστές την ώρα που ξεδιπλώνονται με ραγδαίο τρόπο οι αντιλαϊκές πολιτικές της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, πριμοδοτεί τη διάσπαση των δυνάμεων, ανατροφοδοτεί την ηττοπάθεια δημιουργώντας την εντύπωση ότι είναι αδύνατη η απόκρουση των αντιλαϊκών βάρβαρων μέτρων.
Οι ΕΛΜΕ θα πρέπει να πρωτοστατήσουν άμεσα στη συσπείρωση του κλάδου και την αγωνιστική του απάντηση ενάντια στα αντιλαϊκά και αντιεκπαιδευτικά μέτρα που βρίσκονται σε εξέλιξη. Με αυτή την πεποίθηση στηρίζουμε τον Χ. Ζαγανίδη, με την παράλληλη απαίτηση να σταματήσει η αντικαταστατική και κανιβαλική επίθεση, γιατί μαζί με την ηθική και συνδικαλιστική υπόσταση ενός αγωνιστή συναδέλφου, υπερασπιζόμαστε την αυτοτέλεια, τη δημοκρατική λειτουργία και την αγωνιστική προοπτική των ΕΛΜΕ και των σωματείων.
Καλούμε τους συναδέλφους να πάρουν μέρος στο κρίσιμο Δ.Σ. της Ε΄ ΕΛΜΕ την Τρίτη 24/5, στις 8.30 μ.μ., στην ΕΔΟΘ για να στηρίξουμε τον πρόεδρο της Ε΄ ΕΛΜΕ.

• Αγωνιστικές Κινήσεις
• Αντεπίθεση Εκπαιδευτικών
• Αλληλεγγύη- Αγωνιστική Ενότητα Καθηγητών Β’ ΕΛΜΕ Θεσ/νίκης
• ΑΡΚ Δ’ ΕΛΜΕ Θεσ/νίκης
• Παρεμβάσεις ΔΕ
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Σκουριές: 450 διώξεις. Κανείς μόνος! Συναυλία οικονομικής ενίσχυσης, Σάββατο 4/6

0
Το κίνημα ενάντια στις καταστροφικές εξορύξεις που δραστηριοποιείται τα τελευταία χρόνια, έχει δεχτεί τη μέγιστη τρομοκρατία και καταστολή από το κράτος και την αστυνομία.
Οι διώξεις ως τώρα ξεπερνούν τις 450. Δεν αφήνουμε κανέναν μόνο του σ' αυτόν τον αγώνα. Στεκόμαστε αλληλέγγυοι, απέναντι στην αισχρή προσπάθεια που γίνεται για να φιμώσουν το κίνημα.
Το Σάββατο 4 Ιουνίου στη Θεσσαλονίκη, διοργανώνεται συναυλία οικονομικής ενίσχυσης των διωκόμενων αγωνιστών. Στέλνουμε ένα πολύ ηχηρό μήνυμα ότι είμαστε εδώ και συνεχίζουμε δυναμικά, μέχρις ότου αποχωρήσουν οριστικά όσοι καταπατούν τη φύση, την ελευθερία μας, τις ζωές και την υγεία των παιδιών μας.
Συμμετέχουν τα εξής συγκροτήματα:

Υπεραστικοί
Social Waste & DJ Magnum
Folk 'n' Roll
Γιώργος Βαλιάκας & Ιδανικοί
Blackberry Jam

Κουπόνια οικονομικής ενίσχυσης διατίθενται στα καταστήματα:
Bioscoop (Λεωφόρος Κωνσταντίνου Καραμανλή 42)
Ακυβέρνητες Πολιτείες (Αλεξάνδρου Σβώλου 28)

Σας περιμένουμε!

Επιτροπή αγώνα Θεσσαλονίκης ενάντια στην εξόρυξη χρυσού

ΣΥΝΑΥΛΙΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ 04-06-2016
19:00, ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΟ ΚΟΔΡΑ, ΚΑΛΑΜΑΡΙΑ

ΥΠΕΡΑΣΤΙΚΟΙ - SOCIAL WASTE – FOLK ‘N’ ROLL –
Γ. ΒΑΛΙΑΚΑΣ & ΙΔΑΝΙΚΟΙ – BLACKBERRY JAM

ΣΚΟΥΡΙΕΣ: ΠΑΝΩ ΑΠΟ 450 ΔΙΩΚΟΜΕΝΟΙ.
ΚΑΝΕΝΑΣ ΜΟΝΟΣ!

Στις 9 Ιουνίου ξεκινάει η πρώτη από τις μεγάλες δίκες του αγώνα ενάντια στην εξόρυξη χρυσού στις Σκουριές.
Πρόκειται για πολιτικές, φρονηματικές διώξεις ενάντια σε όσους αντιστέκονται στο ξεπούλημα του τόπου μας και στις εξορυκτικές πολυεθνικές. Ενάντια σε όσους αμφισβητούν το δόγμα Σαμαρά "επενδύσεις με κάθε κόστος" και υπερασπίζονται τον τόπο μας από τα δηλητήρια των τοξικών εξορύξεων.
Ενάντια σε όποιον υπερασπίζεται τις δεκάδες χιλιάδες θέσεις εργασίας σε Χαλκιδική και Θεσσαλονίκη που θα χαθούν εξαιτίας της εξόρυξης.
Η βιομηχανία διώξεων που ξεκίνησε το 2012 και συνεχίζεται μέχρι σήμερα έχει στόχο την οικονομική, πολιτική και ηθική εξόντωση των ανθρώπων του αγώνα.
Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ ευθυγραμμίστηκε με τις επιταγές της καναδικής εταιρείας και τις πιέσεις διεθνών παραγόντων και μηχανισμών που εξυπηρετούν τα συμφέροντα των πολυεθνικών. Συνεχίζει στον ίδιο δρόμο με την Κυβέρνηση Σαμαρά, νομιμοποιώντας, με κάθε νέα άδεια που παρέχει τις παρανομίες της Eldorado.
Η πολυεθνική χρειάζεται καταδίκες αγωνιστών γιατί έτσι μπορεί να αντιμετωπίσει και να διαλύσει το κίνημα. 450 διώξεις σε χωριά με πληθυσμό 2000-3000 κατοίκους σημαίνει ότι σχεδόν κάθε οικογένεια έχει τουλάχιστον ένα διωκόμενο. Η ποινικοποίηση των μαζικών λαϊκών κοινωνικών αγώνων μας αφορά όλους.
ΑΜΕΣΗ ΑΠΑΛΛΑΓΗ ΤΩΝ ΔΙΩΚΟΜΕΝΩΝ
ΟΛΟΙ ΣΤΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ ΤΗΝ ΠΕΜΠΤΗ 9 ΙΟΥΝΙΟΥ 9:00 π.μ.

Επιτροπή Αγώνα Θεσσαλονίκης ενάντια στην εξόρυξη χρυσού
https://www.facebook.com/epitropiagonathessantigold/
epitropi.agona.thess.antigold@gmail.com
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ