ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΣΤΙΣ ΓΕΙΤΟΝΙΕΣ!
Αριστερό blog για τα κινήματα στις γειτονιές (και όχι μόνο!)

Για επικοινωνία: antigeitonies@gmail.com

Τρίτη, 3 Μαρτίου 2015

Η γραμμή της υποταγής συμφωνήθηκε και προσυπογράφτηκε. Τα χειρότερα είναι μπροστά μας! Να αντισταθούμε!

Να, λοιπόν, πού κατέληξε η περίφημη γραμμή της «σκληρής διαπραγμάτευσης» πάνω στην οποία βασίστηκε όλη η προεκλογική ρητορεία του ΣΥΡΙΖΑ. Η συμφωνία στο Γιούρογκρουπ της 20ης Φλεβάρη και η επιστολή Βαρουφάκη που την ακολούθησε στις 24 Φλεβάρη αποτελούν την τρανή απόδειξη για το πόσο ρηχή, ψευδής και αποπροσανατολιστική ήταν η προσπάθεια του ΣΥΡΙΖΑ να εμφανίσει ως δήθεν υπαρκτή τη δυνατότητα διαπραγμάτευσης με τα ιμπεριαλιστικά κέντρα που λεηλατούν ασταμάτητα το λαό και τη χώρα.
Η συμφωνία υποταγής στους ιμπεριαλιστές που υπέγραψε η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ ήταν το φυσικό επόμενο μιας πολιτικής γραμμής που έβαζε ως κύριο ζήτημα την παραμονή της χώρας στην ΕΕ και την Ευρωζώνη. Δηλαδή, μιας γραμμής που θεωρούσε ως απαραίτητο στοιχείο επιβίωσης και προοπτικής της χώρας τη διαιώνιση της εξάρτησης από τα ευρωπαϊκά ιμπεριαλιστικά κέντρα. Ήταν το φυσικό επόμενο της επαναδιαβεβαίωσης προεκλογικά από τον Τσίπρα ότι «ανήκομεν εις την Δύσιν». Και, βέβαια, ήταν το φυσικό επόμενο της μωροφιλοδοξίας ότι θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν οι ενδοϊμπεριαλιστικοί ανταγωνισμοί προς όφελος μιας άλλης, φιλολαϊκής κατεύθυνσης χωρίς την παρουσία ισχυρού εργατικού-επαναστατικού-κομμουνιστικού  κινήματος.
Όμως, οι ιμπεριαλιστές δεν συγχωρούν. Και κυρίως, δεν χαρίζουν. Στόχος τους ήταν και παραμένει η αρπαγή, η λεηλασία, το αλυσόδεμα λαών και χωρών. Και η ΕΕ σε αυτή τη βάση λειτουργούσε και λειτουργεί, αυτόν το σκοπό εξυπηρετούν οι θεσμοί και οι κανονισμοί της. Οι λεγόμενες «αμοιβαία επωφελείς λύσεις» όχι μόνο δεν υπάρχουν, αλλά η επίκλησή τους και μόνο αποτελεί μέγιστη συμβολή στον αφοπλισμό και την εξουδετέρωση του λαϊκού-εργατικού κινήματος. Η ΕΕ και οι θεσμοί της όχι μόνο δεν αποτελούν πεδίο διεκδίκησης για το λαό και τους εργαζόμενους, αλλά πεδίο υπονόμευσης των λαϊκών δικαιωμάτων και δημιουργίας ολοένα και ασφυκτικότερων δεσμών. Και ο στόχος της ανεξαρτησίας, της αποτίναξης από τα δεσμά του ιμπεριαλισμού δεν μπορεί να υλοποιηθεί μέσα από την παραμονή στη λυκοσυμμορία της ΕΕ.
Η πορεία, λοιπόν, προς τη συμφωνία υποταγής ήταν προδιαγεγραμμένη και ολοφάνερη, για όποιον ήθελε να την δει. Και η κατάληξή της, όσο και αν παρουσιάζεται ως επιτυχία (και πολύ περισσότερο ως νίκη), αποτελεί εξασφάλιση για τους ιμπεριαλιστές ότι η αντιλαϊκή πολιτική θα συνεχιστεί και από τη νέα συγκυβέρνηση.
«Το Eurogroup επαναλαμβάνει την εκτίμησή του για τις αξιοσημείωτες προσπάθειες προσαρμογής οι οποίες ανελήφθησαν από την Ελλάδα και τον ελληνικό λαό τα τελευταία χρόνια.»
«Οι ελληνικές αρχές επαναλαμβάνουν την αδιαμφισβήτητη δέσμευσή τους να τιμήσουν τις οικονομικές υποχρεώσεις τους προς όλους τους πιστωτές τους πλήρως και εγκαίρως.»
«Οι ελληνικές αρχές δεσμεύονται να απόσχουν από την ακύρωση μέτρων και από μονομερείς αλλαγές των πολιτικών και των διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων που θα επηρέαζαν αρνητικά τους δημοσιονομικούς στόχους, την ανάκαμψη της οικονομίας ή τη χρηματοπιστωτική σταθερότητα, όπως αυτά αξιολογούνται από τους θεσμούς.»
Η φρασεολογία αλλά και η ουσία της συμφωνίας που επέβαλαν οι ιμπεριαλιστές στις 20 Φλεβάρη είναι αποκαλυπτική και, ταυτόχρονα, αποκρουστική. Προεκλογικά ο ΣΥΡΙΖΑ στηλίτευε τις αναφορές Σαμαρά στις «θυσίες» του ελληνικού λαού, εξηγώντας ότι «θυσία» είναι κάτι που κάνεις με τη θέλησή σου. Τώρα, η συμφωνία αναφέρεται σε «αξιοσημείωτες προσπάθειες προσαρμογής»!!!
Η λέξη «δέσμευση» κλίνεται σε όλες τις πτώσεις, επαναλαμβάνεται συνεχώς, κάνοντας ξεκάθαρο ότι αυτή η συμφωνία δεν αποτελεί παρά την επίσημη εγγύηση προς τους ιμπεριαλιστές ότι τίποτε δεν πρόκειται να διαταραχτεί, ότι όλα θα συνεχιστούν ομαλά και πάντοτε υπό την εποπτεία και την έγκριση της ΕΕ.
Η «συμφωνία-γέφυρα» που επιδίωκε η κυβέρνηση κατέληξε σε τετράμηνη παράταση του υπάρχοντος μνημονίου μέχρι την επιβολή ενός νέου, τρίτου μνημονίου. Η «λίστα Βαρουφάκη» που δόθηκε προς έγκριση από το Γιούρογκρουπ διαλύει κάθε αμφιβολία γύρω από αυτό και είναι το προανάκρουσμα αυτών που θα κληθεί να αντιμετωπίσει ο ελληνικός λαός.
  • Η αύξηση του κατώτατου μισθού σε 751 ευρώ μετατρέπεται σε «φιλοδοξία για εξορθολογισμό και σε βάθος χρόνου την αύξηση του κατώτατου μισθού με ένα τρόπο που θα διαφυλάξει την ανταγωνιστικότητα και τις προοπτικές της απασχόλησης». Αλλά ούτε και τα 751 ευρώ είναι δεδομένα, αφού «η έκταση και ο χρόνος των αλλαγών στον κατώτατο μισθό θα γίνουν με διαβούλευση με τους κοινωνικούς εταίρους και τους Ευρωπαϊκούς και διεθνούς θεσμούς».
  • Παραμένει και επεκτείνεται ο εργασιακός μεσαίωνας και η διάλυση των εργασιακών σχέσεων που ήλθε με πρόσχημα την αντιμετώπιση της ανεργίας αφού η λίστα δεσμεύεται να «επεκτείνει και αναπτύξει τα υπάρχοντα σχέδια που παρέχουν προσωρινή απασχόληση στους ανέργους, εφόσον υπάρχουν δημοσιονομικά περιθώρια και να αναβαθμίσει τα προγράμματα επιμόρφωσης των μακροχρόνια ανέργων».
  • Η επαναφορά των συλλογικών συμβάσεων (και αυτή πολυδιακηρυγμένη) δεν θα είναι όπως την ξέραμε, αλλά μέσα από «μια ‘‘έξυπνη’’ νέα προσέγγιση στις συλλογικές συμβάσεις εργασίας με ισορροπία μεταξύ ευελιξίας και δικαιοσύνης … ενώ θα ληφθούν υπόψη οι συμβουλές ενός νέου ανεξάρτητου σώματος για το αν οι αλλαγές στους μισθούς είναι σε συνάρτηση με τις εξελίξεις στην παραγωγή και την ανταγωνιστικότητα». Επανέρχεται και νομιμοποιείται, λοιπόν, η αντιδραστική θεωρία της σύνδεσης μισθού και παραγωγικότητας.
  • Αλλά και για τους μισθούς των δημοσίων υπαλλήλων τα πράγματα κινούνται σε δυσοίωνα μονοπάτια, αφού στόχος της κυβέρνησης είναι να «μεταρρυθμίσει το πλέγμα των μισθών του δημοσίου τομέα με σκοπό να αποσυμπιέσει την κατανομή των μισθών μέσω αύξησης της παραγωγής και κατάλληλων πολιτικών προσλήψεων χωρίς να μειώνονται τα τρέχοντα κατώτατα επίπεδα μισθών, διασφαλίζοντας όμως ότι δεν θα αυξηθεί το κονδύλι των μισθών του δημοσίου». Δηλαδή να συμπιέσει τους μισθούς με τέτοιο τρόπο που οι όποιες νέες προσλήψεις να πληρωθούν από τους ήδη εργαζόμενους στο Δημόσιο. Την ίδια στιγμή, μπαίνουν στο στόχαστρο τα διάφορα επιδόματα, επιβεβαιώνεται η επανέναρξη της αξιολόγησης (τώρα εμφανίζεται ως «πραγματική») και μπαίνει ως στόχος η «μεγιστοποίηση της κινητικότητας ανθρώπινων και άλλων πόρων εντός του δημόσιου τομέα»!
  • Καμία ρήξη με τις αντιασφαλιστικές πολιτικές των προηγούμενων κυβερνήσεων. Αντίθετα, συνέχισή τους, αφού αυτό που έκαναν ήταν δήθεν να εκσυγχρονίζουν το συνταξιοδοτικό σύστημα: «Η Ελλάδα είναι αποφασισμένη να συνεχίσει τον εκσυγχρονισμό του συνταξιοδοτικού συστήματος». Και πρώτος στόχος, η ενοποίηση των ταμείων (που τώρα πια αποτελεί μία δήθεν θετική πρόταση που εξοικονομεί πόρους) και το χτύπημα των πρόωρων συνταξιοδοτήσεων.
  • Επιβεβαιώνεται η πλήρης υπαναχώρηση στα ζητήματα των ιδιωτικοποιήσεων. Καμία τελειωμένη ιδιωτικοποίηση δεν πρόκειται να αμφισβητηθεί. Το πρόγραμμα των ιδιωτικοποιήσεων θα συνεχιστεί, το ΤΑΙΠΕΔ θα συνεχίσει να υπάρχει.
  • «Η πολιτική για τον ΦΠΑ θα πρέπει να εξορθολογιστεί και οι συντελεστές θα πρέπει να εκσυγχρονιστούν με τρόπο που μεγιστοποιεί τα πραγματικά έσοδα, χωρίς αρνητικές επιπτώσεις στην κοινωνική δικαιοσύνη.»
Καμία δέσμευση, λοιπόν, για μείωση του ΦΠΑ. Αντίθετα, αοριστολογία και προκλητική αναφορά σε «κοινωνική δικαιοσύνη» η οποία προφανώς -σύμφωνα με τον Βαρουφάκη- υπάρχει αλλά δεν θα δεχτεί αρνητικές επιπτώσεις (αλλά ούτε και θετικές).
  • Το καπιταλιστικό πλαίσιο λειτουργίας νομιμοποιείται απροκάλυπτα: «η Ελλάδα παραμένει προσηλωμένη στο να αφαιρέσει φραγμούς στον ανταγωνισμό βασισμένη σε στοιχεία που θα αντλήσει από τον ΟΟΣΑ».
  • Ακόμη και η αντιμετώπιση της λεγόμενης ανθρωπιστικής κρίσης μπαίνει υπό την αίρεση του ότι δεν θα έχει «αρνητικό δημοσιονομικό αντίκτυπο».
Και δεν είναι μόνο αυτά για τα οποία δεσμεύεται η νέα συγκυβέρνηση. Η «δημιουργική ασάφεια» για την οποία κομπάζει ο Βαρουφάκης κρύβει πολλά ακόμη για τις υποχωρήσεις που είναι διατεθειμένη να κάνει αυτή η κυβέρνηση προκειμένου να διαπιστευτεί ως κατάλληλος διαχειριστής του ντόπιου αστικού συστήματος. Και για όσα δεν αποσαφηνίζονται στο μέηλ Βαρουφάκη αυτοί που έχουν να φοβούνται δεν είναι οι ιμπεριαλιστές, αλλά ο λαός και οι εργαζόμενοι. Γιατί οι ιμπεριαλιστές έχουν ήδη φροντίσει για τις ασφαλιστικές τους δικλείδες.
Κυριολεκτικά στον αέρα, απόλυτα εκτεθειμένοι, βρίσκονται όσοι επένδυσαν σε μια φιλολαϊκή πολιτική στροφή με την εκλογή ΣΥΡΙΖΑ. Ακόμη και οι εσωκομματικές και ενδοκυβερνητικές αντιπαραθέσεις έχουν φουντώσει μετά την κατάληξη της συμφωνίας.
Ωστόσο, δεν είναι μόνο αυτοί στον αέρα. Στον αέρα βρίσκονται και όλοι αυτοί που στήριζαν τις αυταπάτες γύρω από τη δυνατότητα αριστερής διακυβέρνησης με το σημερινό, αρνητικό για το λαό και το κίνημα συσχετισμό. Αυτοί που διακήρυτταν τα κάθε λογής μεταβατικά προγράμματα, θαμπωμένοι από το εκλογικό φούσκωμα του ΣΥΡΙΖΑ και σε απόλυτα συμπληρωματικό με αυτόν ρόλο. Αυτοί που χαιρέτισαν την εκλογική νίκη του ΣΥΡΙΖΑ, θεωρώντας ότι τα ζητήματα για το λαϊκό και εργατικό κίνημα μπαίνουν από μια νέα, πιο ευνοϊκή για τα λαϊκά και εργατικά αιτήματα αφετηρία. Αυτοί που συνεχίζουν να έχουν αυταπάτες ότι αυτή η κυβέρνηση έχει περιθώριο να ανταποκριθεί με την κατάλληλη πίεση από τα αριστερά.
Ε, λοιπόν, αυτή η συμφωνία δεν αφήνει κανένα τέτοιο περιθώριο. Το αντίθετο κάνει. Ξεκόβει ακόμη περισσότερο την όποια σχέση με την προεκλογική ρητορεία του ΣΥΡΙΖΑ, επιβεβαιώνει τη δεξιόστροφη πορεία του και, επομένως, σπρώχνει όλο το πολιτικό σκηνικό ακόμη δεξιότερα. Δεν είναι τυχαίο ότι κατάπτυστοι δεξιοί και πασόκοι πολιτικοί αισθάνονται νομιμοποιημένοι, εμφανίζονται ως δικαιωμένοι και θρονιάζονται ήδη στα τηλεοπτικά παράθυρα για να περιγελάσουν και να συκοφαντήσουν το λαό και τις προσδοκίες του.
Όπως δεν ήταν τυχαίο ότι τη βασική διαπραγμάτευση την ανέλαβε ο Βαρουφάκης, ένας αστός αμερικανόθρεφτος τεχνοκράτης, με ένα επιτελείο από αντίστοιχα στελέχη. Και όσοι, μέσα κι έξω από τον ΣΥΡΙΖΑ, βιάζονται να κατηγορήσουν το Βαρουφάκη γι’ αυτήν την κωλοτούμπα, ας θυμηθούν ότι αποτελεί τη φυσιολογική συνέχεια της δεξιόστροφης πορείας του ΣΥΡΙΖΑ: από την ιδρυτική διακήρυξη του Συνεδρίου του, στο πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης και από εκεί στις προγραμματικές δηλώσεις του Τσίπρα στη Βουλή.
Και η συνέχεια θα είναι σε απόλυτη συνέπεια με αυτήν την πορεία. Η λίστα Βαρουφάκη προμηνύει τα χειρότερα γι’ αυτό που θα αντιμετωπίσει ο λαός τους επόμενους μήνες, όταν θα οριστικοποιηθούν τα τωρινά μέτρα και θα ετοιμαστούν τα επόμενα.
Κι εδώ μόνο ο λαός μπορεί να βάλει φρένο. Βγαίνοντας μπροστά, βγαίνοντας στους δρόμους. Όχι για να στηρίξει την κυβέρνηση στη «διαπραγμάτευσή» της με τους ιμπεριαλιστές δυνάστες του λαού, όχι για να βάλει μυαλό στην κυβέρνηση και να τη φέρει στο σωστό δρόμο, αλλά για να διεκδικήσει και από αυτήν την κυβέρνηση αυτά για τα οποία πάλεψε τόσα χρόνια. Καταγγέλλοντας τη νέα συμφωνία υποταγής. Καταγγέλλοντας την πολιτική της εξάρτησης από ΗΠΑ και ΕΕ. Για την ανατροπή της αντιλαϊκής πολιτικής που υπαγορεύουν τα παλιά και νέα μνημόνια. Παλεύοντας για μια Ελλάδα ανεξάρτητη, έξω από τους ιμπεριαλιστικούς συνασπισμούς της ΕΕ και του ΝΑΤΟ.

Προλεταριακή Σημαία - http://www.kkeml.gr/
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΟΛΟ>>>>

Λευτεριά στον Mustafa Lafci


Για τον Mustafa Lafci έχουμε γράψει εδώ:
http://antigeitonies.blogspot.gr/2015/02/mustafa-lafci.html
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΟΛΟ>>>>

Χανιά
Όχι στην ποινικοποίηση των αγωνιστών!
Να αθωωθούν οι 9 αγωνιστές!

Στις 10 Μάρτη παραπέμπονται σε δίκη 9 διαδηλωτές που συμμετείχαν στις μεγαλειώδεις διαδηλώσεις και απεργίες στις 10-11 Φλεβάρη του 2012. Κατηγορούνται για συμμετοχή στην κατάληψη της αντιπεριφέρειας, που διήρκεσε πολλές μέρες. Τους καταλογίζουν φθορές για συνθήματα που πάντα γράφονται στον τοίχο, ενώ όπως συνήθως η παραπομπή γίνεται μετά από κατάθεση ενός ασφαλίτη, ότι τους είδε μέσα στο κτίριο της αντιπεριφέρειας.
Όπως σ’ όλη τη χώρα, έτσι και στα Χανιά, μετά τις μεγάλες απεργίες και διαδηλώσεις ενάντια στα μνημόνια, ΕΕ και ΔΝΤ, έχει ξεκινήσει μια βιομηχανία διώξεων με στόχο την ποινικοποίηση των αγώνων και το χτύπημα του δ
ικαιώματος στη διαδήλωση και την απεργία.
Την Τετάρτη 18 Φλεβάρη πραγματοποιήθηκε σύσκεψη φορέων μετά από κάλεσμα της ΕΛΜΕ Χανίων στην οποία συμμετείχε και η Πρωτοβουλία ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ, όπου ανέδειξε την αναγκαιότητα της μαζικής απεύθυνσης στο λαό προκειμένου να μπει φρένο στις διώξεις και να απαιτήσουμε την αθώωση των δικαζόμενων. Προτάθηκε λοιπόν και αποφασίστηκε να γίνει συλλαλητήριο στην πόλη, την Παρασκευή 6 Μάρτη, στις 6.30 μ.μ, στην πλ. της Δημοτικής Αγοράς. Επίσης θα κυκλοφορήσει κοινή αφίσα και θα πραγματοποιηθεί συγκέντρωση έξω από τα Δικαστήρια, την Τρίτη 10 Μάρτη, στις 11 το πρωί. Οι σύλλογοι εκπαιδευτικών έχουν προκηρύξει στάση εργασίας, επειδή στους δικαζόμενους είναι και εκπαιδευτικοί.
Με αφορμή την καταδίκη δυο διαδηλωτών, την ίδια μέρα, Τετάρτη 18 Φλεβάρη, σε 16 και 12 μήνες, επειδή συμμετείχαν σε διαδήλωση καταγγελίας της αστυνομοκρατίας και τη καταδίωξη νεαρού από ομάδα ΔΙΑΣ που σκοτώθηκε, τέθηκε το ζήτημα του εφησυχασμού που καλλιεργήθηκε ένα προηγούμενο διάστημα για αντίστοιχες διώξεις και δίκες μπροστά στις επικείμενες εκλογές (25 Γενάρη), αλλά και των αυταπατών που ακόμα υπάρχουν σε σχέση με τη νέα κυβέρνηση.
Η ανακοίνωση της Πρωτοβουλίας Αντίστασης:

Να αθωωθούν οι 9 δικαζόμενοι διαδηλωτές στις 10 Μάρτη

Την Τρίτη 10 Μάρτη σύρονται σε δίκη 9 διαδηλωτές που συμμετείχαν στις διαδηλώσεις στις 10-11 Φλεβάρη του 2012 και κατηγορούνται για συμμετοχή στην κατάληψη της αντιπεριφέρειας Χανίων. Η παραπομπή τους σε δίκη δεν είναι μεμονωμένο γεγονός, ούτε γίνεται τυχαία. Είναι ενταγμένο στο γενικότερο πλαίσιο τρομοκράτησης και ποινικοποίησης κάθε προσπάθειας αντίστασης από τη μεριά του λαού απέναντι στην πολιτική της φτώχειας, της εξαθλίωσης και των μνημονίων.
Μιας πολιτικής που έχει σαν αποτέλεσμα χιλιάδες αγωνιστές σ’ όλη την Ελλάδα να έχουν διωχθεί, ενώ δεκάδες δίκες ακόμη εκκρεμούν και αναμένεται να γίνουν το επόμενο διάστημα. Όπως τα ίδια τα γεγονότα αποδεικνύουν παρά την αλλαγή της κυβέρνησης, το κράτος της τρομοκρατίας έχει συνέχεια …. και η αστική δικαιοσύνη κάνει το καθήκον της. Έτσι λοιπόν και στην πόλη μας στις 18 Φλεβάρη καταδικάστηκαν 2 ακόμη διαδηλωτές με 16 και 12 μήνες.
Είμαστε βέβαιοι, ότι η βιομηχανία των διώξεων δεν πρόκειται να σταματήσει και κατά συνέπεια η δίκη στις 10 Μάρτη δεν γίνεται για τυπικούς λόγους. Γι’ αυτό είναι ανάγκη να κινητοποιηθεί όσο το δυνατόν μεγαλύτερο κομμάτι του λαού και να εκφραστεί μαζικά η αλληλεγγύη στους δικαζόμενους. Γιατί η υπόθεση του δικαιώματος της υπεράσπισης της διαδήλωσης και της απεργίας είναι υπόθεση του λαού και μόνο αυτός μπορεί να το κατοχυρώσει με την πάλη του.
Η Πρωτοβουλία ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ καλεί σε μαζική συμμετοχή στο συλλαλητήριο την Παρασκευή 6 Μάρτη στις 6.30μ.μ στην Πλ. της Δημοτικής Αγοράς και την Τρίτη 10 Μάρτη στις 11π.μ έξω απ’ τα Δικαστήρια.
Χανιά 2 Μάρτη 2015
Πρωτοβουλία ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ

http://la-aas.blogspot.gr/
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΟΛΟ>>>>

ΞΑΝΘΗ: Όχι στο κλείσιμο της καρδιολογικής κλινικής ίση, πλήρης και δωρεάν περίθαλψη για όλους

Σήμερα στις 6:00 το απόγευμα ήταν προγραμματισμένη να πραγματοποιηθεί συγκέντρωση διαμαρτυρίας για το κλείσιμο της καρδιολογικής κλινικής του νοσοκομείου Ξάνθης.
Σε αυτή συμμετείχε και η  Λαϊκή Αντίσταση - Αριστερή Αντιιμπεριαλιστική Συνεργασία:

ΟΧΙ ΣΤΟ ΚΛΕΙΣΙΜΟ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΟΛΟΓΙΚΗΣ ΚΛΙΝΙΚΗΣ
ΙΣΗ, ΠΛΗΡΗΣ ΚΑΙ ΔΩΡΕΑΝ ΠΕΡΙΘΑΛΨΗ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ

Ένας μήνας μετά την αλλαγή κυβέρνησης και τα λαϊκά προβλήματα είναι ακόμα εδώ, έτσι ακριβώς όπως υπήρχαν και πριν. Το καθολικό δικαίωμα στην περίθαλψη είναι υπό αίρεση, ενώ η υποβάθμιση των δομών υγείας εξακολουθεί να υπάρχει. Τρανταχτό παράδειγμα το κλείσιμο της καρδιολογικής κλινικής στο νοσοκομείο της Ξάνθης, μετά την άνευ αποδοχών άδεια που πήρε η μία και μοναδική καρδιολόγος (δικαιολογημένα με βάση και το φόρτο εργασίας των τελευταίων τριών χρόνων). Μία μόλις καρδιολόγος λοιπόν για τις 5 οργανικές θέσεις που υπάρχουν, ήταν «αρκετή» κατά πως φαίνεται για έναν ολόκληρο νομό.
Φυσικά δεν είναι μόνο η καρδιολογική κλινική που είναι υποστελεχωμένη στο νοσοκομείο, μιας και η πολιτική παγώματος των διορισμών, έχει οδηγήσει σε μαρασμό και άλλες κλινικές. Είναι συνέπεια της πολιτικής που επιβάλλει το κεφάλαιο, οι ιμπεριαλιστές της ΕΕ και του ΔΝΤ και οι κυβερνήσεις τους, που θέλουν να διαλύσουν τις κοινωνικές κατακτήσεις του λαού και να ανοίξουν νέα πεδία κερδοφορίας στον τομέα της υγείας. Το δεδομένο (και πληρωμένο μέσα από τις κρατήσεις και τη φορολόγηση του καθενός) δικαίωμά του για ελεύθερη πρόσβαση και χρήση υπηρεσιών υγείας είναι ακόμα σε διαρκή αμφισβήτηση.
Πρέπει άμεσα να ξεδιπλωθούν αγώνες μέσα και έξω από το νοσοκομείο, με στόχο την αποτροπή του κλεισίματος κλινικών, με απαίτηση να λειτουργεί το νοσοκομείο πλήρως και για όλο το λαό. Δεν παζαρεύουμε τα δικαιώματά μας, δεν κρατάμε στάση αναμονής απέναντι σε καμιά κυβέρνηση. Διεκδικούμε με βάση την ανάγκη μας να ζήσουμε με αξιοπρέπεια, χωρίς ελεημοσύνες, χωρίς να συμβιβαζόμαστε με όλο και λιγότερα δικαιώματα.
Ο μόνος δρόμος για το λαό είναι αυτός της ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ και της ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΗΣ των βασικών δικαιωμάτων στη ζωή. Να οργανωθούμε παντού, όπου ζούμε, δουλεύουμε και σπουδάζουμε και να απαιτήσουμε:
Άμεση κάλυψη των κενών οργανικών θέσεων με μόνιμο ιατρικό προσωπικό
Καμιά κλινική κλειστή-Πλήρη λειτουργία του νοσοκομείου
Ελεύθερη και δωρεάν πρόσβαση στο νοσοκομείο για όλους
http://la-aas.blogspot.gr/
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΟΛΟ>>>>

"Σχέδιο Αθηνά" Νο2 με σφραγίδα ΣΥΡΙΖΑ

Δεν πέρασε και πολύς καιρός από τις εκλογές της 25ης Γενάρη και η νέα κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ έχει βρει ήδη τα χνάρια που πρέπει να ακολουθήσει ώστε να προσαρμοστεί στις ανάγκες του συστήματος. Τί σημαίνει αυτό; Αποδοχή του πλαισίου της εξάρτησης της χώρας από Αμερικανούς και Ευρωπαίους ιμπεριαλιστές. Συγνώμη σκληρή διαπραγμάτευση με τους δανειστές το βάφτισαν. Συνέχιση των αντιλαϊκών πολιτικών και των μνημονίων. Συγνώμη μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα το βάφτισαν. Βέβαια για το λαό και τη νεολαία όπως και να το βαφτίσουν σημαίνει το ίδιο πράγμα. Φτώχεια, ανεργία, κατάργηση των βασικών μας δικαιωμάτων και η λίστα δεν έχει τέλος...
Φυσικά και η εκπαίδευση δεν θα μπορούσε να μείνει ανεπηρέαστη από τον κύκλο μεταρρυθμίσεων που ετοιμάζουν για την ευημερία και επιτέλους την ανάπτυξη του τόπου. Νέο "Σχέδιο Αθηνά" ετοιμάζεται για την αναδιάρθρωση του χάρτη της Ανώτατης Εκπαίδευσης με “αναβάθμιση” ή υποβάθμιση ιδρυμάτων, εξάλλου όλη αυτή την φιλολογία περί αναβάθμισης την ακούμε χρόνια τώρα και την έχουμε βιώσει κιόλας, πχ με τον νόμο που έκανε τα ΤΕΙ, ΑΤΕΙ και το μόνο που έφερε ήταν χτύπημα των δικαιωμάτων μας. Όπως σοφά λέει κι ο λαός τα ίδια Παντελάκη μου τα ίδια Παντελή μου. Σε αυτήν την προσπάθεια της κυβέρνησης δεν βλέπουμε καμία ανάπτυξη και καμία ευημερία βλέπουμε το πανεπιστήμιο να γίνεται ακόμη πιο ταξικό. Βλέπουμε για ακόμη μια φορά όπως και με το προηγούμενο Σχέδιο “Αθήνα” όπως και με τις διαγραφές, που την μία ακούμε πως καταργούνται και την άλλη πως θα ισχύσουν με κριτήρια, να πετιέται μεγάλο κομμάτι της νεολαίας έξω από το πανεπιστήμιο. Βλέπουμε τους συναδέλφους μας να εξαναγκάζονται να παρατήσουν τις σπουδές τους δυσκολεύοντας το δρόμο προς το πτυχίο. Βλέπουμε τους συναδέλφους μας που έχουν πάρει πτυχίο να βλέπουν τους κόπους τόσων χρόνων να εξανεμίζονται.
Για μια ακόμη φορά θα μας πετάξουν το καρότο της δήθεν καλής αξιολόγησης που θα είναι αντικειμενική και θα κάνει τα πράγματα πιο δίκαια, αυτό που δεν πρέπει όμως εμείς να ξεχνάμε είναι πως αξιολόγηση με τους όρους του συστήματος (άσχετο αν αυτό φοράει κοστούμι κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ) σημαίνει πως εμείς θα πρέπει να γίνουμε πιο φτηνοί, πιο ευέλικτοι και με λιγότερα δικαιώματα. Το νέο σχέδιο περιλαμβάνει “αναβάθμιση” όσων ΤΕΙ κριθούν κατάλληλα σε ΑΕΙ αλλά και υποβάθμιση όσων δεν πληρούν τις προϋποθέσεις σε ΙΕΚ. Όπου αυτές τις προϋποθέσεις τις ορίζει η ΑΔΙΠ με βάση τα μέλη ΔΕΠ, τις προτιμήσεις των υποψήφιων, τις επαρκείς υποδομές και την ανταπόκριση στην παράγωγη. Να θυμίσουμε εδώ πως η ΑΔΙΠ ήταν ο εμπνευστής και του προηγούμενου σχεδίου “Αθηνά”, ενώ γενικά κατά καιρούς έχει κάνει ευφάνταστες προτάσεις για το ξεδόντιασμα των φοιτητικών δικαιωμάτων. Η αλήθεια είναι πως δεν μας κάνει εντύπωση η ξαφνική “αγάπη” του ΣΥΡΙΖΑ με την ΑΔΙΠ, εδώ δεν είχε πρόβλημα να παρουσιάσει τον ΟΟΣΑ σχεδόν σαν κάτι επαναστατικό, ξεχνώντας μάλιστα πως όλη η προηγούμενη πολιτική στην εκπαίδευση και όχι μόνο, από το νόμο πλαίσιο, τις διαγραφές μέχρι το σχέδιο “Αθηνά” πατούσε πάνω σε προτάσεις του ΟΟΣΑ.
Στη σύνοδο των Προέδρων που έγινε την Παρασκευή έγινε λόγος και για τη χρηματοδότηση των ιδρυμάτων που εδώ και πολύ καιρό υπολειτουργούν από τη μη επαρκή χρηματοδότηση, εξάλλου μην ξεχνάμε πως η μείωση της χρηματοδότησης ήταν ένας τρόπος πίεσης προς τις διοικήσεις για να υλοποιήσουν πιο γρήγορα τις αντιδραστικές αλλαγές που ήθελε το υπουργείο. Φυσικά και η απάντηση του υπουργού δεν ήταν σαφής βάζοντας μπροστά τη δημοσιονομική κατάσταση της χώρας.
Από ότι φαίνεται η κυβέρνηση Τσίπρα δεν θα μπορούσε να πάει πίσω από αυτό που το σύστημα χρόνια τώρα προσπαθεί κάτω από τις επιταγές της Ευρωπαϊκής Ένωσης και τις κατευθύνσεις της Μπολόνια. Συνεχίζοντας λοιπόν την πολιτική της προηγούμενης κυβέρνησης για τη δημιουργία ενός πανεπιστήμιου για λίγους και εκλεκτούς που πολλοί από μας δεν θα έχουν θέση.
Η απάντηση σε όλο αυτό που έρχεται δεν μπορεί να είναι ατομική αντίθετα η συλλογική πάλη είναι αυτή που θα μας κάνει να πετύχουμε νίκες. Η προοπτική μας βρίσκεται σε ένα φοιτητικό κίνημα που μέσα από τις γενικές μας συνελεύσεις θα παλεύει ενάντια στα σχεδία του συστήματος. Ας μην τους χαρίσουμε τίποτα από αυτά που μας ανήκουν, από τις προσπάθειες τόσων χρονών, από τις θυσίες και το αίμα που χύθηκε. Να παλέψουμε όχι μόνο για τις σχολές μας αλλά και για την ίδια μας τη ζωή.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΟΛΟ>>>>

NEA κινητοποίηση στην QCS αύριο Τετάρτη 04/03 στις 5:00 μμ, Πατησίων 48

Η αδιαλλαξία της εργοδοσίας στο «κάτεργο» QCS IKE (Quality Call Sales) δε θα μείνει αναπάντητη!
Τετάρτη 04/03, όλοι στα γραφεία της QCS, στις 5:00 μμ, Πατησίων 48

Πραγματοποιήθηκε την Παρασκευή 27/02, παρέμβαση στην εταιρεία QCS IKE από το Σωματείο Μισθωτών Τεχνικών για την απόλυση δύο συναδέλφων. Οι εργοδότες φάνηκαν αδιάλλακτοι, δηλώνοντας μάλιστα ότι «προτιμούν να κλείσει η εταιρεία, παρά να επαναπροσλάβουν τους «αντιπαραγωγικούς» συναδέλφους»!
Η πραγματικότητα είναι ότι στην συγκεκριμένη εταιρία οι συνθήκες εργασίας είναι αυτές ενός σύγχρονου κάτεργου. 4 ώρες εργασία, 400 κλήσεις ημερισίως, για 250 ευρώ μηνιαίο μισθό. Με τέτοιους μισθούς ψίχουλα, με διαρκείς απειλές και πίεση σχετικά με την παραγωγικότητα των συναδέλφων, με παρακολούθηση των εργαζομένων με κάμερες προκειμένου να διασφαλίζεται η εντατικοποίηση της εργασίας.
Πριν ακριβώς ένα μήνα η εργοδοσία είχε απολύσει πάλι τον συνάδελφο Κ.Φ., αλλά έπειτα από κινητοποίηση που πραγματοποιήθηκε αναγκάστηκε να τον επαναπροσλάβει. Όμως η εργοδοσία δεν «ξεχνά». Πριν καλά-καλά περάσει ένας μήνας, σε μια επίδειξη στυγνής εκδικητικής πρακτικής, προχώρησε στην απόλυση του συναδέλφου.
Το Σωματείο Μισθωτών Τεχνικών δηλώνει κατηγορηματικά ότι δεν πρόκειται να σταματήσει των αγώνα μέχρι την επαναπρόσληψη των απολυμένων συναδέλφων μας. Καταγγέλλουμε την εταιρεία QCS IKE για τις συνθήκες γαλέρας που έχει επιβάλλει, για την τρομοκρατία και την αυθαιρεσία απέναντι στους εργαζόμενους.
Καμία απειλή, καμία απόλυση να μην μείνει αναπάντητη. Και δεν θα μείνει! Αύριο όλοι στα γραφεία της QCS, να σπάσουμε τον τσαμπουκά στα αφεντικά!

Απαιτούμε την άμεση επαναπρόσληψη των συναδέλφων!

http://www.somt.gr/
ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΜΙΣΘΩΤΩΝ ΤΕΧΝΙΚΩΝ
Γραφεία: Ερμού & Φωκίωνος 11,10563,4ος όροφος, ΑΘΗΝΑ
Τηλ.: 6936760879, 6977806266
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΟΛΟ>>>>

VODAFONE: Αν και κρίθηκε παράνομη η απεργία θα γίνει!

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟ ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ VODAFONE-ΠΑΝΑΦΟΝ

Αθήνα, 2 Μαρτίου 2015

ΠΑΡΑΝΟΜΗ ΚΡΙΘΗΚΕ Η ΑΠΕΡΓΙΑ ΑΛΛΑ ΕΜΕΙΣ ΕΠΙΜΕΝΟΥΜΕ ΣΤΗΝ
24ΩΡΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΣΤΗ VODAFONE ΤΗΝ ΤΡΙΤΗ 3 ΜΑΡΤΙΟΥ 2015

Απαιτούμε την υπογραφή Επιχειρησιακής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας
Απεργιακές συγκεντρώσεις στα κτήρια Κηφισού και Πειραιώς


Συνάδελφοι,
Σήμερα, λίγο πριν από τις 13.00 η Διοίκηση μας κοινοποίησε αγωγή μέσω του οποίας επιχειρεί να ακυρώσει την απεργία μας, καλώντας μας στο δικαστήριο την ίδια μέρα στις 15.00. Η δίωξη που ασκεί η Διοίκηση της Vodafone έχει σκοπό να τρομοκρατήσει τους εργαζόμενους και να ανακόψει κάθε αγωνιστική δράση! Η προσφυγή δεν μας φοβίζει, ούτε μας πτοεί! Η απάντηση της Διοίκησης στα δίκαια αιτήματα των συναδέλφων ήταν να τα αγνοήσουν και να προσπαθήσουν να μας διώξουν νομικά, αποδεικνύοντας με τον καλύτερο τρόπο ποιες είναι οι πραγματικές τους διαθέσεις. Εμείς από πλευράς μας, απαντούμε:
Προχωρούμε στην αυριανή μας απεργία με αίτημα την άμεση έναρξη διαπραγματεύσεων για την υπογραφή Επιχειρησιακής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας βάσει των αναγκών μας!!
ΟΙ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΕΙΣ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΟΥΤΕ ΕΚΒΙΑΖΟΝΤΑΙ ΟΥΤΕ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΟΥΝΤΑΙ.
ΥΠΟΓΡΑΦΗ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΙΑΚΗΣ ΣΥΛΛΟΓΙΚΗΣ ΣΥΜΒΑΣΗΣ ΤΩΡΑ

Συνάδελφοι, η υπογραφή αξιοπρεπούς ΕΣΣΕ είναι ζωτικής σημασίας. Αυτή είναι η ελάχιστη διασφάλιση για όλους μας, είναι δική μας κατάκτηση και αποτέλεσμα των δικών μας αγώνων.
Όσο σημαντική όμως και εάν είναι η ΕΣΣΕ, αυτή από μόνη της δεν είναι αρκετή. Οι απολύσεις, η εντατικοποίηση της εργασίας, η «ενοικίαση» εργαζομένων είναι φαινόμενα τα οποία επίσης πρέπει να αντιμετωπίσουμε ενωμένοι και να τα σταματήσουμε.
Για όλα τα ανοιχτά αυτά θέματα και με βάση την απόφαση της Γενικής μας Συνέλευσης προχωρούμε στην κήρυξη 24ωρης απεργίας στην Vodafone την Τρίτη 3 Μαρτίου 2015.
Αγωνιζόμαστε, συντονιζόμαστε, διεκδικούμε
Με την μαζική μας συμμετοχή μας στην 24ωρη απεργία την Τρίτη 3 Μαρτίου 2015, δηλώνουμε την απόφασή μας να υπογραφεί ΕΣΣΕ, να σταματήσουν οι απολύσεις, να υπάρξουν σταθερές σχέσεις εργασίας, με ίση αμοιβή για ίση εργασία για τους «επινοικιαζόμενους» συναδέλφους μας. Θέλουμε να βάλουμε τέλος στο απαράδεκτο καθεστώς της «επινοικίασης» ανθρώπων τους οποίους οι εργοδότες θέλουν να χρησιμοποιούν ενάντια στους υπόλοιπους εργαζόμενους στα πλαίσια μια τακτικής του «διαίρει και βασίλευε».
Γνωρίζουμε πολύ καλά ότι μια 24ωρη απεργία δεν αποτελεί από μόνη της προϋπόθεση για την υπογραφή της σύμβασης. Αλλά είναι ένα βήμα από τα πολλά που θα γίνουν στο δρόμο της κλιμάκωσης ενός αγώνα για την υπογραφή αξιοπρεπούς σύμβασης εργασίας.
Συντονιζόμαστε με όλα τα σωματεία του χώρου της κινητής τηλεφωνίας στην προοπτική ενός κοινού και καλά οργανωμένου απεργιακού αγώνα την επόμενη περίοδο.
Ενωμένοι στο Σωματείο μας συμμετέχουμε, αγωνιζόμαστε, διεκδικούμε:
- ΑΜΕΣΗ ΥΠΟΓΡΑΦΗ ΑΞΙΟΠΡΕΠΟΥΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΙΑΚΗΣ ΣΥΛΛΟΓΙΚΗΣ ΣΥΜΒΑΣΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΧΩΡΙΣ ΜΕΙΩΣΕΙΣ, ΜΕ ΕΠΑΝΑΦΟΡΑ ΚΛΙΜΑΚΙΩΝ ΚΑΙ ΕΠΙΔΟΜΑΤΩΝ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ
- ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΑΠΩΛΕΙΑ ΘΕΣΕΩΝ ΕΡΓΑΣΙΑΣ - ΠΑΥΣΗ ΤΩΝ ΑΠΟΛΥΣΕΩΝ
- ΟΧΙ ΣΤΙΣ ΕΡΓΟΛΑΒΟΠΟΙΗΣΗ
- ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΗΣ «ΕΠΙΝΟΙΚΙΑΣΗΣ» ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ, ΠΡΟΣΛΗΨΗ ΤΟΥΣ ΑΠΟ ΤΗ VODAFONE ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΣΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΕΡΓΑΖΟΝΤΑΙ

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟ ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ VODAFONE-ΠΑΝΑΦΟΝ


ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΟΛΟ>>>>

Διαδήλωση έξω από τον ελληνικό Τελικό της Eurovision για έναν αγώνα που επιμένει

Όπως είναι γνωστό, τα τρία τελευταία χρόνια δίνουμε έναν επίμονο, συνεπή και αδιαμεσολάβητο αγώνα προκειμένου να υποχρεώσουμε τον επιχειρηματία Ανδρέα Κουρή που κατέχει τον όμιλο MAD να καταβάλλει τους μισθούς και τις αποζημιώσεις που μας οφείλει έπειτα από τις απολύσεις μας, ως ιδιοκτήτης των καταστημάτων Metropolis.
Μέσα σε αυτά τα τρία χρόνια διαπιστώσαμε ότι ο επιχειρηματίας Ανδρέας Κουρής θεωρεί ότι μπορεί να αγοράζει μια μεγάλη επιχείρηση και να της βάζει λουκέτο μέσα σε 4 χρόνια, ότι μπορεί να απολύει τους εργαζόμενους με χρωστούμενους μισθούς και μη καταβάλλοντας αποζημιώσεις που ξεπερνούν συνολικά τα 600.000 ευρώ, και ότι μπορεί αυτές τις οφειλές να τις αξιοποιεί διοργανώνοντας όλο και περισσότερα σόου και φουσκώνοντας όλο και περισσότερο τις τσέπες του. Και, παράλληλα, να χρωστάει στο Δημόσιο και να φεσώνει ολόκληρη την αγορά με αρκετά εκατομμύρια ευρώ.
Μέσα σε αυτά τα χρόνια διαπιστώσαμε ότι ο Ανδρέας Κουρής θεωρεί ότι μπορεί να τα κάνει αυτά παρανομώντας πολλαπλά, κυκλοφορώντας ανενόχλητος, συνεχίζοντας απρόσκοπτα και επεκτείνοντας τις επιχειρηματικές του δραστηριότητες και, μάλιστα, βάζοντας χέρι ακόμη και στο ζεστό κρατικό χρήμα. Τα τρία τελευταία χρόνια αναλαμβάνοντας και τη διοργάνωση της Eurovision από το Διοικητικό Συμβούλιο του δημόσιου ραδιοτηλεοπτικού φορέα - της σημερινής ΝΕΡΙΤ- με παντελώς αδιαφανείς διαδικασίες και χωρίς να έχει γνωστοποιηθεί ποτέ η σύμβαση που υπογράφεται μεταξύ των δύο πλευρών. Με την τελευταία διοργάνωση, δε, να του χαρίζεται από το Δ.Σ. μόλις 5 μέρες πριν από τις εκλογές.
Σε όλη τη διάρκεια του αγώνα μας, αυτό που βιώσαμε είναι ότι ένας επιχειρηματίας σαν τον Ανδρέα Κουρή μπορεί να τα κάνει όλα αυτά γιατί έχει τις «πλάτες» και τα κάνει. «Πλάτες» που τον προστατεύουν και του παρέχουν ομπρέλα προστασίας και ελεύθερο πεδίο ασυδοσίας και εκμετάλλευσης όπως τα εξέχοντα πολιτικά πρόσωπα που τον καλύπτουν και του χαρίζουν δουλειές και η πλειοψηφία των δημοσιογράφων που, προφανώς με εντολές των μεγαλοεκδοτών, τον κρατούν στο απυρόβλητο.
Αυτές οι «πλάτες», σε συνδυασμό την ευνοϊκή για τους επιχειρηματίες νομοθεσία όπως είναι ο πτωχευτικός κώδικας, το αντεργατικό νομοθετικό πλαίσιο και μια Δικαιοσύνη που κινείται όσο πιο νωθρά μπορεί στα εργατικά ζητήματα και τις καραμπινάτες παρανομίες των εργοδοτών αποτελούν τα «κίνητρα» που δίνουν τη δυνατότητα σε αφεντικά σαν τον Ανδρέα Κουρή να κάνουν χλιδάτα πάρτι στην πλάτη των εργαζόμενων θεωρώντας τους σκλάβους. Που, ως τέτοιους, μπορούν να τους ξεζουμίζουν, να τους πετούν στην ανεργία και να ληστεύουν τα δεδουλευμένα τους. Πρόκειται για το γνωστό σε όλους τους εργαζόμενους «σύστημα» που εκθρέφει τους Κουρήδες, τους Λυμπέρηδες και τους Κωστόπουλους (για να περιοριστούμε μόνο στο μιντιακό χώρο του πρώην εργοδότη μας).
Αυτή η ευνοϊκή για τους εργοδότες και ακραία εχθρική για τους εργαζόμενους κατάσταση φαίνεται ότι μένει ανέγγιχτη από τις νέες πολιτικές ηγεσίες των υπουργείων Εργασίας και Δικαιοσύνης, καθώς στις εξαγγελίες και στα νομοθετήματα που δρομολογούνται από αυτές δεν υπάρχει η παραμικρή αναφορά για την αντιμετώπιση των εκτεταμένων φαινομένων της μη καταβολής των αποζημιώσεων και των οφειλόμενων δεδουλευμένων σε απολυμένους και της απλήρωτης εργασίας για τους απασχολούμενους, δυο καταστάσεις που δεν απέχουν και πολύ μεταξύ τους.
Από τη στιγμή που ξεκινήσαμε τον αγώνα μας, είμαστε πεπεισμένοι ότι οι μόνοι αγώνες που χάνονται είναι αυτοί που δεν δίνονται. Και το ότι συνεχίζουμε αυτό τον αγώνα εδώ και τρία ολόκληρα χρόνια είναι η τρανότερη απόδειξη. Ο Ανδρέας Κουρής, όπως και τα αφεντικά της φάρας του, θεωρούν ότι θα λυγίσουμε και, τελικά, θα τα παρατήσουμε. Εμείς δηλώνουμε στην πράξη ότι όχι μόνο δεν πρόκειται να υποχωρήσουμε, πόσο μάλλον να εγκαταλείψουμε, αλλά ότι είμαστε αποφασισμένοι να φτάσουμε μέχρι το τέλος. Ξέρουμε καλά ότι έχουμε φέρει καίρια πλήγματα στον επιχειρηματία Ανδρέα Κουρή εκεί που πονάει. Και γνωρίζουμε, ακόμη πιο καλά, ότι συνεχίζοντας έχουμε τη δυνατότητα και τα περιθώρια να τον πονέσουμε ακόμη , πολύ περισσότερο.
Για να διατηρηθεί ο αγώνας μας έτσι όπως ξεκίνησε με ψηλά το κεφάλι ,καλούμε τα σωματεία, τις εργατικές συλλογικότητες, τις ανοιχτές λαϊκές συνελεύσεις, όσους και όσες πιστεύουν ότι οι συνεπείς και αδιαμεσολάβητοι εργατικοί αγώνες μπορούν να δικαιωθούν, να συμμετάσχουν με παλμό στη διαδήλωση έξω από τον ελληνικό Τελικό της Eurovision που διοργανώνουμε για τρίτη συνεχόμενη χρονιά.
Οπλισμένοι με το δίκιο που ξεχειλίζει,
τον επίμονο αγώνα μας
και τη δύναμη της αλληλεγγύης που δεχόμαστε
μπορούμε να συνεχίσουμε μέχρι τη νίκη.
ΑΝΔΡΕΑ ΚΟΥΡΗ
ΘΑ ΜΑΣ ΒΡΙΣΚΕΙΣ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΟΥ!

Ραντεβού στη συγκέντρωση διαμαρτυρίας έξω από τον ελληνικό Τελικό της Eurovision στο ΕΝΑΣΤΡΟΝ (Πειραιώς 178) - ΤΕΤΑΡΤΗ 4 MAΡTIOY, 7.30 μ.μ.

Συνέλευση Απολυμένων από τα καταστήματα Metropolis
http://ergazomenoimetropolis.blogspot.gr/
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΟΛΟ>>>>

Δάσος για business; Ούτε να το σκέφτεστε!

Στις 6 Μάρτη αναμένεται να εξεταστεί από το ΣτΕ η συνταγματικότητα των διοικητικών πράξεων του νόμου 4277/2014, έπειτα από προσφυγές που κατέθεσαν 17 κάτοικοι της περιοχής και ο Δήμος Φιλαδέλφειας - Χαλκηδόνας. Εκεί, ανάμεσα στ’ άλλα θα κριθεί και η στάση της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ. Έχουμε λόγους να είμαστε επιφυλακτικοί: Πριν λίγες μέρες, η νέα κυβέρνηση στάθηκε απέναντι στους κατοίκους των νοτίων προαστίων της Αττικής που προσέφυγαν στο ΣτΕ κατά της εκποίησης δημόσιας περιουσίας της παραθαλάσσιας ζώνης από το Φάληρο έως το Σούνιο και οι εκπρόσωποι του αρμόδιου υπουργείου έσπευσαν να συνδράμουν τους νομικούς συμβούλους της Παράκτιο Μέτωπο ΑΕ.
Το Συντονιστικό Κατοίκων έχει κατ’ επανάληψη και ξεκάθαρα επισημάνει ήδη πριν από τις μεγάλες κινητοποιήσεις του περασμένου καλοκαιριού πως το πραγματικό δίλημμα για τους κατοίκους της Νέας Φιλαδέλφειας-Νέας Χαλκηδόνας δεν είναι «ναι ή όχι χωρίς αλλά στο γήπεδο» αλλά ναι ή όχι στην καταστροφή της πόλης και του άλσους της.
Σήμερα, η κοινωνική νομιμοποίηση του επενδυτικού σχεδίου της Δικέφαλος ΑΕ έχει σ’ ένα βαθμό ήδη κριθεί. Τα πρόσφατα εκλογικά αποτελέσματα τόσο στο δήμο μας όσο και πανελλαδικά έρχονται να επιβεβαιώσουν ότι αυτή η εκτίμηση είναι κοινός τόπος μεταξύ των κατοίκων της πόλης και όχι μόνο. Δεν κατεγράφη μόνο η απουσία κιτρινόμαυρης ψήφου, αλλά και η ηχηρή αποτυχία να αναδειχθεί το ζήτημα της κατασκευής του γηπέδου σε εκλογικό επίδικο, παρά τις προσπάθειες εκείνων που εργάζονται συστηματικά για την ικανοποίηση συγκεκριμένων επιχειρηματικών συμφερόντων με τον μανδύα της αθλητικής ιδέας που ενέχεται στην “ΑΕΚ της προσφυγιάς”.
Και αυτό είναι κάτι που συνειδητοποιούν όλο και περισσότεροι κάτοικοι της Νέας Φιλαδέλφειας, μιας πόλης με ένα δάσος 480 στρεμμάτων, έναν ανεκτίμητο φυσικό πόρο για τους όλους τους κατοίκους του λεκανοπεδίου. Μιας πόλης η οποία σε συνδυασμό με την ευτυχή στιγμή του πολεοδομικού σχεδιασμού που υπήρξε ο προσφυγικός συνοικισμός, διατηρεί μια ξεχωριστή θέση μέσα στο ευρύτερο πολεοδομικό συγκρότημα της Αθήνας. Μιας πόλης που τους τελευταίους 20 μήνες βρίσκεται σε διαρκή πολιορκία καθώς το δικαίωμα στην ελευθερία του λόγου και την έκφραση διαφορετικής γνώμης συνεπάγεται τον κίνδυνο για τη σωματική ακεραιότητα οποιουδήποτε επιχειρεί να το ασκήσει.
Αυτή την πόλη υπερασπίζεται με τη δράση του το Συντονιστικό Κατοίκων και παλεύει για τη διατήρηση του χαρακτήρα της περιοχής αμιγούς κατοικίας όπως και για τον ενιαίο, δασικό και αναδασωτέο χαρακτήρα του Άλσους και όχι τη μετατροπή της σε αυλή επιχειρηματικών συμφερόντων του Μελισσανίδη. Στον αντίποδα αυτής της προσπάθειας, δημοτικές παρατάξεις καθώς και μεγάλη μερίδα του τοπικού τύπου, εξακολουθούν να προσφέρουν χείρα βοηθείας στους επίδοξους άρπαγες του άλσους μέσα από καλέσματα και ψηφίσματα και συνεχίζουν να μιλούν “για τα δύο άκρα που διασαλεύουν ανεύθυνα την τάξη και την ηρεμία στην περιοχή”, συκοφαντώντας διαρκώς τις ενέργειες των κατοίκων.
Δεν είναι η πρώτη φορά που χρησιμοποιείται ο χώρος των 26,6 στρεμμάτων που είχε κάποτε παραχωρηθεί υπό όρους στην ερασιτεχνική ΑΕΚ ως δούρειος ίππος με στόχο την αρπαγή και επιχειρηματική εκμετάλλευση του πνεύμονα πρασίνου της πόλης μας. Η ιστορία των τελευταίων δεκαετιών περιλαμβάνει αρκετές προσπάθειες αρπαγής κομματιών του Άλσους με πιο πρόσφατες αυτές του Μπάρλου και του Γρανίτσα. Εδώ και πολλά χρόνια, όμως (απ’ τη στιγμή που γκρεμίστηκε το Νίκος Γκούμας), έπαψαν να πληρούνται οι όροι υπό τους οποίους παραχωρήθηκε ο εν λόγω χώρος από το Ελληνικό Δημόσιο το 1934 για χρήση, διοίκηση και διαχείριση στο ερασιτεχνικό σωματείο της ΑΕΚ. Και σα να μην έφτανε αυτό, πριν λίγες μέρες, με μια καρικατούρα γενικής συνέλευσης, η ερασιτεχνική ΑΕΚ μεταβίβασε παράνομα το χώρο αυτό στη Δικέφαλος ΑΕ. Η ερασιτεχνική ΑΕΚ δεν έχει κανένα δικαίωμα να παραχωρήσει την έκταση, που το Δημόσιο της παραχώρησε κατά χρήση, διοίκηση και διαχείριση (αλλά όχι κατά ιδιοκτησία), σε μια καπιταλιστική επιχείρηση ούτε κατ’ εφαρμογήν του έτσι κι αλλιώς κρινόμενου στο ΣτΕ Ν. 4277/2014. Δεν μένει λοιπόν τίποτε άλλο στην κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, απ’ την άρση της παραχώρησης και την άμεση αποκατάσταση του ενιαίου δασικού χαρακτήρα του Άλσους.
Εξίσου σημαντική είναι η παραίτηση του Δήμου Φιλαδέλφειας-Χαλκηδόνας από την έφεση εναντίον της απόφασης του Διοικητικού Πρωτοδικείου με την οποία κρίθηκαν αυθαίρετα και κατεδαφιστέα τα παράνομα κτίσματα στο Άλσος. Ο δήμαρχος Βασιλόπουλος, αντί να κάνει δηλώσεις περί αξιοποίησης του Κενταύρου (Δημοτικό Συμβούλιο, 4/2/2015), οφείλει να αποσύρει την έφεση που άσκησε η προηγούμενη διοίκηση Γαϊτανά και με την οποία επεδίωκε να υπονομεύσει την ακεραιότητα και τον δασικό χαρακτήρα του Άλσους, διαφορετικά οι ευθύνες του θα είναι μεγάλες. Μεγάλες είναι και οι ευθύνες της Περιφέρειας που ακόμη δεν έχει αναμορφώσει τον προϋπολογισμό της διαγράφοντας το κονδύλι των 20 εκατ. ευρώ που είχε διαθέσει ο προηγούμενος περιφερειάρχης στον Δ. Μελισσανίδη, όπως έχει απ’ τον Νοέμβριο δεσμευτεί. Η στάση Πόντιου Πιλάτου που κρατά στο Ελεγκτικό Συνέδριο σχετικά με την επιχορήγηση 7 εκατ. ευρώ στον Αλαφούζο είναι ενδεικτική για το πώς αντιλαμβάνεται η Περιφερειάρχης «τη μάχη με τα συμφέροντα».
Η πόλη έχει αποδείξει πολλές φορές στο παρελθόν ότι διαθέτει αγωνιστικά ανακλαστικά και οι μαχόμενες δυνάμεις της βρίσκονται σε συνεχή εγρήγορση και επαγρύπνηση. Ήρθε η στιγμή να ανοίξουμε τη μεγάλη συζήτηση για τους ελεύθερους χώρους, το δάσος μέσα στην πόλη, τον χωροταξικό σχεδιασμό με βάση τις λαϊκές ανάγκες και το δικαίωμα των κατοίκων να συζητάνε ελεύθερα και να αποφασίζουν οι ίδιοι για το μέλλον της ζωής τους και των παιδιών τους.

https://syntonistikofx.wordpress.com/
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΟΛΟ>>>>

Δευτέρα, 2 Μαρτίου 2015

Ο κόσμος της Αριστεράς να μην υποταχτεί στο «αντικειμενικά κανονικό»

Η συμφωνία-υποταγή της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ με τους ιμπεριαλιστές-δανειστές έχει προκαλέσει διαφόρων κατηγοριών αντιδράσεις στον κόσμο, σε στελέχη και οργανώσεις-κόμματα της Αριστεράς. Είναι φυσικό ότι στα στενά όρια της εφημερίδας δεν μπορούμε να αναφερθούμε ούτε σε όλο το εύρος τους, ούτε στις ιδιαιτερότητες της κάθε μίας. Έτσι και αλλιώς, όλη η επόμενη περίοδος που ανοίγεται μπροστά μας θα χαρακτηριστεί, εκτός των άλλων, από τις διεργασίες στον χώρο της Αριστεράς. Και εδώ έχει σημασία να αναφερθούμε σε εκτιμήσεις μας από το 2009 και στην 7η Συνδιάσκεψη του 2010, ότι καμία πολιτική δύναμη, ούτε της Αριστεράς συμπεριλαμβανομένης, δεν θα βγουν ίδιες από την κρίση του συστήματος της ιμπεριαλιστικής εξάρτησης και της εκμετάλλευσης. Η τοποθέτηση αυτή δεν αποτελούσε «προφητεία» αλλά μία πολιτική εκτίμηση που βασιζόταν στα χαρακτηριστικά, τους προσανατολισμούς και την πραχτική οργανώσεων-κομμάτων και παραγόντων που αναφέρονται στην Αριστερά και στο κομμουνιστικό-εργατικό κίνημα. Στηριζόταν στην πολιτική εκτίμηση του στρατηγικού χαρακτήρα της επίθεσης ιμπεριαλιστών-κεφαλαίου, που ιδιαίτερα μετά το ξέσπασμα της κρίσης του 2008 πήρε χαρακτήρα χιονοστιβάδας απέναντι στις εργατικές-λαϊκές καταχτήσεις και δικαιώματα. Στον δρόμο που είχαν να διανύσουν οι εργατικές-λαϊκές δυνάμεις για να συγκροτήσουν ένα τείχος, ένα ΜΕΤΩΠΟ ΠΑΛΗΣ-ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ & ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΗΣ, πάνω στο οποίο θα μπορούσε να προσκρούσει η επίθεση του συστήματος. Στον καθορισμό των καθηκόντων του εργατικού- λαϊκού κινήματος για μία ολόκληρη περίοδο, στην κατεύθυνση της Αντίστασης, της συγκέντρωσης δυνάμεων, της ανασυγκρότησης του εργατικού-λαϊκού κινήματος με την αποτίναξη της σκουριάς της ήττας, της συνθηκολόγησης και της υποταγής που είχε καλύψει όλους τους αρμούς του.
Αυτή μας η πολιτική εκτίμηση και η αντίστοιχη κατεύθυνση αποτελούσε και συνεχίζει να αποτελεί μία μειοψηφική τάση στα πλαίσια του κινήματος, καθώς σε αυτό κυριαρχούσαν οι απόψεις της «αντεπίθεσης», των «μεταβατικών προγραμμάτων», της «κεντρικής πολιτικής αναφοράς» και η γραμμή της Αντίστασης δεχόταν μία ολοκληρωτική επίθεση σαν «λίγη», «φτωχοπροδρομική», «κάτω από τις απαιτήσεις». Και δώσε «σχέδια» και «προγράμματα», «επιτροπές ελέγχου», μέχρι το βαρύγδουπο «κάτω η κυβέρνηση» που όταν ήρθε το πλήρωμα του χρόνου βρήκε… διέξοδο στο «κυβέρνηση της αριστεράς». Την ίδια περίοδο, το σύστημα, με την βάρβαρη επίθεσή του, ισοπέδωνε καταχτήσεις και δικαιώματα, έσφιγγε τα δεσμά της ιμπεριαλιστικής εξάρτησης, κλιμάκωνε την καταστολή και έμπαινε στην φάση της φασιστικοποίησης της δημόσιας και πολιτικής ζωής.
Παρά τις συνεχείς μαζικές κινητοποιήσεις, τις συγκρούσεις, την επιμονή και την αποφασιστικότητα των εργατικών-λαϊκών δυνάμεων, οι αστικές κυβερνήσεις πέρναγαν το ένα μέτρο μετά το άλλο διαμορφώνοντας έτσι ένα ολοένα και πιο ασφυκτικό και αντιδραστικό πλαίσιο για τον εργαζόμενο λαό. Και ενώ βοούσε η ανάγκη να ξεπεραστούν οι αδυναμίες του κινήματος μέσα από την ΚΟΙΝΗ ΔΡΑΣΗ που θα έδινε ώθηση στην ανασυγκρότηση του κινήματος στην κατεύθυνση της ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ, οι κυρίαρχες δυνάμεις στην Αριστερά (ΣΥΡΙΖΑ-ΚΚΕ) έκαναν ότι μπορούσαν για να αποτύχει μία τέτοια κατεύθυνση ενώ κάποιοι άλλοι (ΑΝΤΑΡΣΥΑ) αντέγραφαν πότε τον ένα και πότε τον άλλο. Στην ουσία, κανένας δεν είχε ένα σχέδιο για να ξεπεραστεί η αποσυγκρότηση του εργατικού κινήματος από την χρόνια κυριαρχία του εργοδοτικού-κυβερνητικού συνδικαλισμού που το είχε σμπαραλιάσει τόσο πολιτικά όσο και οργανωτικά. Και φυσικά χωρίς ένα συγκροτημένο εργατικό κίνημα αδυνατίζει σημαντικά η ανάπτυξη του γενικότερου λαϊκού κινήματος, καθώς δεν έχει μία ραχοκοκαλιά στην οποία να στηριχτεί. Στο ερώτημα γιατί επιλέχτηκαν οι διάφορες άλλες κατευθύνσεις και όχι η γραμμή της Αντίστασης και του Μετώπου της, η απάντηση που δώσαμε και δίνουμε είναι γιατί επιλέχτηκε ο δρόμος της αποφυγής της αναμέτρησης με τις δυνάμεις του συστήματος, ο δρόμος της χαμηλής έντασης στην αντιπαράθεση, επικράτησαν οι λογικές της αναχώρησης από την μία μεριά (ΚΚΕ) και της διαχείρισης-διαπραγμάτευσης από την άλλη (ΣΥΡΙΖΑ). Για να αποδειχτεί για άλλη μία φορά ότι με τα ανακυκλωμένα υλικά της ήττας και της υποταγής δεν μπορεί να οικοδομηθεί ένα κίνημα που να αντιστοιχεί στις εργατικές-λαϊκές ανάγκες του σήμερα.
Η κήρυξη παύσης κινήματος, από τις κυρίαρχες ρεφορμιστικές δυνάμεις, από τον Φλεβάρη του 2012 μπροστά στις επερχόμενες εκλογές του Μάη-Ιούνη της ίδιας χρονιάς είχε σαν αποτέλεσμα να χαθούν σημαντικά στοιχεία του κινήματος της προηγούμενης περιόδου και να μπούμε σε μία περίοδο αναμονής, μία περίοδο που η οργή και η αγανάκτηση δεν μετασχηματίζονταν σε συλλογική οργανωμένη δράση αλλά σε λογικές ευκολίας και ανάθεσης, σε εκλογικές στοχεύσεις και μπόλικες αυταπάτες. Η εκλογική εκτίναξη του ΣΥΡΙΖΑ είχε καθοριστικές επιπτώσεις που χαρακτηρίζουν και τις σημερινές εξελίξεις τόσο στο κίνημα όσο και σε ότι εννοεί κάποιος όταν αναφέρεται σε Αριστερά. Η κυριαρχία του ΣΥΡΙΖΑ με την ανάπτυξη της πολιτικής του της διαχείρισης της κρίσης του συστήματος δεν μπορούσε να συνδεθεί με την κατεύθυνση ακόμα και της χαμηλής έντασης αντιπαράθεσης με τις αντιδραστικές δυνάμεις, καθώς όσο πλησίαζε η ώρα της ανάληψης των κυβερνητικών «ευθυνών» του, από την μία έδινε εξετάσεις προσαρμογής στα ξένα και ντόπια αφεντικά και από την άλλη επιδίωκε να θέσει κάθε αντίδραση και αγώνα στο κυβερνητικό του σχέδιο. Τήρησε στο ακέραιο την δέσμευσή του απέναντι στην συγκυβέρνηση Σαμαρά-Βενιζέλου και τους «τάραξε στην νομιμότητα». Στην ουσία, με συστηματικό τρόπο αποδόμησε κάθε έννοια πάλης και αντίστασης στο κίνημα, πήγε κόντρα στις αγωνιστικές διαθέσεις των εργαζόμενων, οργάνωσε ακόμα και συνδικαλιστικά πραξικοπήματα (ΟΛΜΕ) για να μην «ξεφύγει το πράγμα». Απέναντι στην κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων «απαντούσε» με υπογραφή συμβάσεων με μείωση των αποδοχών για να τις… σώσουν. Σε όσους αγωνίζονταν τους καλούσε να ενταχθούν στο «ρεύμα» για να δικαιωθούν από μία «αριστερή κυβέρνηση», από τους εργαζόμενους στην ΕΡΤ μέχρι τις καθαρίστριες του υπουργείου οικονομικών. Την άνεση που είχε ο ΣΥΡΙΖΑ να επιβάλλει την οπισθοχώρηση και τον αποπροσανατολισμό στο κίνημα δεν την απέκτησε από την θέση του στην αξιωματική αντιπολίτευση, ούτε από την οργανωτική-πολιτική του επιρροή στο κίνημα, που είναι και παραμένει μικρή, αλλά κυρίως από την στάση των υπόλοιπων δυνάμεων (ΚΚΕ – ΑΝΤΑΡΣΥΑ). Οι τελευταίες, είτε με την αναχώρηση από την ταξική πάλη είτε με την λογική του «μεταβατικού προγράμματος», έδιναν άπλετο χώρο στον ΣΥΡΙΖΑ να δυναμώνει μέσα στους εργαζόμενους και τον λαό την εκλογική αναμονή και τις αυταπάτες περί «αριστερής διακυβέρνησης».
Σε αυτό το πλαίσιο, έτσι όπως διαμορφώθηκε μέχρι τα σήμερα, που έχουμε «για πρώτη φορά αριστερά» στην κυβερνητική διαχείριση, με… λίγο από ΑΝΕΛ και πρόεδρο της δημοκρατίας από ΝΔ, καθορίζονται και οι αντιδράσεις απέναντι στην συμφωνία-υποταγή με ΕΕ-ΔΝΤ-ΕΚΤ. Ιδιαίτερα στις εσωκομματικές αντιδράσεις στα πλαίσια του ΣΥΡΙΖΑ, από την «συγνώμη» του Γλέζου μέχρι τις διαφοροποιήσεις βουλευτών, στελεχών και άλλων, τις διαπερνάει η ίδια υποκριτική λογική, ότι τάχα πηγαίνανε προς άλλη κατεύθυνση και αλλού τους οδηγεί η ηγετική ομάδα. Είναι φανερό ότι ο «οδυνηρός συμβιβασμός», όπως τον περιγράφει μία από τις εφημερίδες (Δρόμος της Αριστεράς) που αποτελούν οργανικό τμήμα του ΣΥΡΙΖΑ, γεννάει φόβους ότι από μία πολιτική «ανακούφισης», μία συνεπή σοσιαλδημοκρατική κατεύθυνση, η κυβέρνηση κινείται με γοργούς ρυθμούς να γίνει φορέας της επίθεσης του συστήματος απέναντι στους εργαζόμενους και τον λαό. Αυτή η νέα πραγματικότητα που αποκαλύπτεται με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο θα συνεχίζει να προκαλεί αναταράξεις, διαφοροποιήσεις, αντιπαραθέσεις και πιθανούς διαχωρισμούς στην πορεία και κυρίως όταν νέα μέτρα θα ψηφίζονται και θα εφαρμόζονται.
Αυτές οι διεργασίες όμως δεν μπορούν να διαφοροποιήσουν τον χαρακτήρα της ηγετικής ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ και της κυβέρνησης. Είναι μάλιστα πολύ συζητήσιμο κατά πόσο μπορούν να προσθέσουν νέες δυνάμεις στις γραμμές του κινήματος αντίστασης και διεκδίκησης ή θα συνεχίσουν να κινούνται στην γραμμή της πίεσης για «επαναφορά στην σωστή κατεύθυνση» με ότι και αν σημαίνει αυτό για τον καθένα που το διατυπώνει. Εξάλλου όλοι είχαν τις «ευκαιρίες» τους για να διαχωρίσουν την θέση τους από την δεξιά προσαρμογή και την υπόκλιση στο ιμπεριαλιστικό-καπιταλιστικό πλαίσιο και δεν το έπραξαν, θολωμένοι από τις κυβερνητικές αυταπάτες και την δήθεν αξιοποίηση των ενδοϊμπεριαλιστικών ανταγωνισμών προς… όφελος του λαού. Από την άλλη μεριά, οι αντιδράσεις που εκδηλώνονται εκτός του ΣΥΡΙΖΑ με τα περί «προδοσίας» και «νέας Βάρκιζας» κινούνται και αυτές σε μία αποπροσανατολιστική κατεύθυνση αναζητώντας «όρους και προϋποθέσεις» για να εκπληρώσει η κυβέρνηση τις «δεσμεύσεις» της έτσι ώστε να έχουν και αυτοί λόγο για την «διαγραφή του χρέους», τις «εθνικοποιήσεις», τον «εργατικό έλεγχο». Ενώ το ΚΚΕ, με κατάθεση νομοσχεδίου στην βουλή για την κατάργηση του μνημονίου και… κινηματική στήριξη μία κομματική συγκέντρωση, κινείται και αυτό στην «πεπατημένη» της προηγούμενης περιόδου.
Είναι φανερό ότι το μεγαλύτερο μέρος των αντιδράσεων και αντιθέσεων εντός και εκτός ΣΥΡΙΖΑ κινούνται μέσα σε όρια που δεν προκρίνουν μία κινηματική αναγέννηση, μία εκ νέου συγκρότηση του εργαζόμενου λαού και της νεολαίας σε έναν δρόμο που θα ενισχύει την κατεύθυνση της αναμέτρησης κόντρα σε παλιούς και νέους διαχειριστές, σε παλιά και νέα μνημόνια, για την διεκδίκηση στόχων για το μεροκάματο, το δικαίωμα στην δουλειά, τις συνδικαλιστικές ελευθερίες στους χώρους δουλειάς, για την κατάργηση όλου του αντεργατικού-αντιλαϊκού πλαισίου. Είναι φανερό ότι μία τέτοια κατεύθυνση μπορούν να την υπηρετήσουν δυνάμεις που δεν υποκλίνονται στο «αντικειμενικά κανονικό» και στους μονόδρομους του συστήματος αλλά εστιάζουν τις προσπάθειές τους στην οργανωτική και πολιτική συγκρότηση του εργατικού-λαϊκού παράγοντα στα επίπεδα που απαιτεί η σύγκρουση με τις δυνάμεις του συστήματος. Την σύγκρουση αυτή δεν μπορούμε να την ξορκίσουμε, δεν μπορούμε να την παρακάμψουμε. Είναι το μόνο αντικειμενικό γεγονός στο οποίο οφείλουμε να προσαρμόσουμε τις προσπάθειές μας, οι οποίες το επόμενο διάστημα πρέπει να αποκτήσουν ένταση, καθώς οι εξελίξεις δείχνουν ότι τα πράγματα για τον εργαζόμενο λαό θα χειροτερεύσουν από όλες τις απόψεις. Αυτή η κατεύθυνση είναι και η μοναδική που μπορεί να βάλει εμπόδια και να υψώσει τείχος αδιαπέραστο στην αντιδραστική επιρροή στον λαό που ξεκίνησε και θα ενταθεί κάτω από το βάρος των «αριστερών» διαψεύσεων. Ένας κίνδυνος που δεν αντιμετωπίζεται στα λόγια αλλά μέσα από την συγκρότηση και την πάλη.

http://www.kkeml.gr/
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΟΛΟ>>>>

ΣΥΣΚΕΨΗ ΣΤΗ ΣΤΑΥΡΟΥΠΟΛΗ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΝΕΕΣ ΑΝΑΓΚΑΙΟΤΗΤΕΣ

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΟΛΟ>>>>

ΘΥΜΙΣΗ ΓΙΑΣΑΡ ΚΕΜΑΛ!

Ο λαός της Τουρκίας θρηνεί το θάνατο του Γιασάρ Κεμάλ (28-2-2015), παγκόσμια γνωστού και ιδιαίτερα στη χώρα μας, λαϊκού συγγραφέα, που με το πλούσιο έργο του, μπόρεσε με τον καλύτερο τρόπο να εκφράσει τα όνειρα και τα μεράκια, τα βάσανα, τα πάθια, μα και τους αγώνες του τούρκικου λαού. Εκ βαθέων είχε εκμυστηρευτεί σε συνέντευξη του «Όλη μου τη ζωή, το μόνο όνειρο μου ήταν να γράψω λίγο περισσότερο, να γράψω λίγο καλύτερα».
Βγαλμένος μέσα από την αγροτιά, αναγκάστηκε το 1941 να διακόψει τις γυμνασιακές σπουδές του για να δουλέψει στα βαμβακοχώραφα, αφήνει πίσω του ένα αξιόλογο σε ποιότητα και μέγεθος έργο (μυθιστορήματα, ποιήματα, θεατρικά έργα κ.λπ.), που του χάρισε πολλά βραβεία (1955, 1974, 1979), όχι όμως και το Νόμπελ, αν και προτάθηκε πολλές φορές. `Ηταν μιαν άλλη περίπτωση σαν εκείνη του Νίκου Καζαντζάκη. Έχουν γίνει 140 μεταφράσεις έργων του στο εξωτερικό, ενώ έργα του διασκευάστηκαν για το θέατρο κι έχουν ανεβεί σε πολλές σκηνές στην Τουρκία και όχι μόνο. Το 1979 κέρδισε στη Γαλλία το βραβείο του καλύτερου βιβλίου της χρονιάς με την τριλογία του «Η άλλη όψη του βουνού» και το 1984 του απενεμήθη το παράσημο της «Λεγεώνος της τιμής». Ακόμη πολλά έργα του γίνανε σενάρια για κινηματογραφικές ταινίες στις δεκαετίες του '50 και '60. Σπουδαιότερες τα «Άσπρο μαντήλι», «Ο ψηλόλιγνος Μεμέτ», «Ο εχτρός της τιμής», «Το χωράφι του φόνου» και το «Ας σκοτώσουν το φίδι» με την Τουρκάν Σοράι και «Το ερωτικό πάθος του Καρατζάογλάν» με τον Γιλμάζ Γκιουνέι.
Γεννήθηκε το 1923 στο χωριό Χεμιτέ της επαρχίας Αδάνων και το πραγματικό του όνομα είναι Κεμάλ Σαντίκ Γκιόγτσελι. Πέντε χρονών έχασε σ’ ένα ατύχημα το δεξί του μάτι. Από μικρός ασχολιόταν με τη λαϊκή λογοτεχνία, έπαιζε σάζι και τραγουδούσε. Δούλεψε στη βιβλιοθήκη των Αδάνων και το 1950 φυλακίστηκε για ανυπακοή στο 142 άρθρο του Συντάγματος (αυτονομιστική προπαγάνδα υπέρ των κούρδων προσφύγων). Αποφυλακίστηκε το 1951 και εγκαταστάθηκε στην Πόλη, όπου άρχισε να δουλεύει μέχρι το 1963 σαν δημοσιογράφος. Το 1963 μπήκε στο «Κόμμα των εργατών» μαρξιστικής κατεύθυνσης και αναδείχτηκε ηγετικό στέλεχος. Μετά το στρατιωτικό πραξικόπημα του 1971, ξαναδικάζεται, ενώ καταφεύγει και ζει στη Σουηδία σαν πολιτικός εξόριστος. Για το έργο του και τους αγώνες του για δημοκρατία και ανθρώπινα δικαιώματα, έχει υποστεί πολυάριθμες διώξεις.
Ο Γιασάρ Κεμάλ μπόρεσε με την πένα του, γλαφυρά και από τα μέσα, να περιγράψει τη σκληρή ζωή των ανθρώπων της υπαίθρου, τον αγώνα των θαλασσινών, αλλά και τα ζόρια των ανθρώπων των λαϊκών συνοικιών των μεγάλων αστικών κέντρων. Δεν μάσησε τα λόγια του, ενάντια σ’ όλους αυτούς που αδίστακτα και βάρβαρα εκμεταλλεύονται τον ιδρώτα και τη δουλειά της φτωχολογιάς. Μιαν ανάσα προσπαθούσαν να πάρουν, ένα όνειρο να ξεδιπλώσουν οι «ταπεινοί και καταφρονημένοι» ήρωες των έργων του. Ο σχεδόν άχαρος μα τόσο μεστός σε αισθήματα ψηλόλιγνος Μεμέτ, ο Γιουσουφάκος Γιουσούφ, οι εμπνευσμένοι από τους λαϊκούς μύθους Κιόρογλου και Καρατζάογλαν, ακόμα και ο Σαλμάν ο Μοναχικός και τόσοι άλλοι τύποι της Ανατολίας, μέχρι τον πασίγνωστο ληστή και σφοδρό πολέμιο της οθωμανικής εξουσίας και στήριγμα των λαϊκών στρωμάτων Τσακιτζή, τον φημισμένο Εφέ του Αϊδινίου.
Στην Ελλάδα κυκλοφορούν τα έργα του: «Ο Τσακιτζής» (Εκδόσεις Αγρα), «Ο μεσόστηλος» (Κέδρος), «Η θυμωμένη θάλασσα» (Θεμέλιο), «Φύγανε και τα πουλιά» (Θεμέλιο), «Οι αγάδες του Ακτσαγάζ» (Θεμέλιο), «Η ιστορία ενός νησιού» (Θεμέλιο), «Ο ξεριζωμός» (Θεμέλιο), «Ο ψηλόλιγνος Μεμέτ».
Το έργο του Γιασάρ Κεμάλ χαρακτηρίζεται από τη σχέση του άνθρωπου με το φυσικό περιβάλλον και τον αγώνα για τη σωτηρία όχι μόνο των ανθρώπων, αλλά και της φύσης, της θάλασσας. Με Αριστερή διάθεση, χρησιμοποιώντας ένα σκηνικό ρεαλισμού αλλά και παραδόσεων. Μίλησε απλά, εκφραστικά και ποιητικά, για όλα εκείνα τα θέματα, για όλα εκείνα τα όνειρα, που θέλουν να πιάσουν τον ουρανό, αλλά βουλιάζουν στις λάσπες των βαμβακοχώραφων των Αδάνων, στα απόνερα της θάλασσας του Μαρμαρά και τους φτωχομαχαλάδες των απόκληρων και «άθλιων» του Ουρμανιγιέ, του Κασίμ Πασά, του Φατίχ. Γι' αυτό το έργο του μίλησε στις καρδιές των απλών ανθρώπων, γι' αυτό κατέχει μια ξεχωριστή θέση στην τούρκικη και παγκόσμια λογοτεχνία και γι' αυτό ο Γιασάρ Κεμάλ αγαπήθηκε στη χώρα του, αλλά και κυνηγήθηκε χωρίς ποτέ να λυγίσει «μήτε για μια στιγμή, μήδ’ όσο στην κακοκαιριά λυγάει το κυπαρίσσι».

«…. Λένε η Ισταμπούλ πολλά όμορφη είναι.
δε μας άφησε η μοίρα να τη δούμε.
…. Όλα αυτά που συμβαίνουν στους καιρούς μας,
ανθρώπου νους δεν τα χωρά.
…. Οι πλούσιοι δεν υφαίνουνε κιλίμια
γι' αυτούς που τίποτα δεν έχουν.
Το πρωί ανήκει σε κάποιον.
Ο ήλιος δε μένει πίσω από τα σύννεφα πάντα.
Πι’ όμορφες μέρες στη ζωή μας
σίγουρα που θα ‘ρθουν…..».

Μ’ αυτούς τους στίχους του Ναζίμ Χικμέτ θα αποχαιρετίσουμε τον Γιασάρ Κεμάλ, αλλά δεν θα του πούμε το στερνό του αντίο. Θα ξανασμίξουμε στις σελίδες των γραπτών του, θα ξαναζήσουμε μαζί τα αναπεταρίσματα αλλά και τις απογοητεύσεις των ηρώων του. Έτσι κι αλλιώς συγγραφείς σαν τον Γιασάρ Κεμάλ δεν πεθαίνουν ποτέ.
Σύντροφε γκιουλέ γκιουλέ!

Γ.Χ.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΟΛΟ>>>>

ΑΠΕΡΓΟΥΜΕ 4 & 5 ΜΑΡΤΗ ΣΤΗ WIND, ΓΙΑ ΥΠΟΓΡΑΦΗ Ε.Σ.Σ.Ε. ΜΕ ΒΑΣΗ ΤΙΣ ΑΝΑΓΚΕΣ ΜΑΣ

Συνάδελφοι,
στις 4-5 Μαρτίου 2015 το Σωματείο μας έχει προκηρύξει 48ωρη απεργία ύστερα από απόφαση της Γενικής Συνέλευσης. Η απεργία αυτή γίνεται με σκοπό να σταλεί το μήνυμα στη διοίκηση πως οι εργαζόμενοι στην WIND διαμαρτύρονται για την μη υπογραφή επιχειρησιακής συλλογικής σύμβασης.
Διαμαρτύρονται για το γεγονός ότι οι νεοπροσλαμβανόμενοι, αυτήν την στιγμή, υπογράφουν με ατομικές συμβάσεις & συνεχίζει να απολύει, ενώ παράλληλα τα "κοινωνικά" προγράμματα vouchers καλά κρατούν.
Διαμαρτύρονται, γιατί ενώ η διοίκηση διατείνεται ότι επιθυμεί διακαώς να υπογράψει σύμβαση, ζητάει ταυτόχρονα πίστωση χρόνου και "πάγωμα" των διαδικασιών.
Χρειάζεται και αυτή τη φορά, να δράσουμε όλοι μαζί από κοινού, με τρόπο σαφή και αγωνιστικό γιατί ο κίνδυνος που αντιμετωπίζουμε είναι ενιαίος και μας χτυπάει την πόρτα σε οποιονδήποτε όροφο και αν εργαζόμαστε.
Δεν είναι δυνατό να εξαρτάται το εισόδημα και η οικογένειά μας από αόριστες δηλώσεις του τύπου "δεν θα πειράξουμε μισθούς" που δεν μπορούν να δοθούν γραπτώς. Είναι ανέφικτο να δεχθούμε καλόπιστα την αναμονή για υπογραφή σύμβασης από μια διοίκηση που ισχυρίζεται ότι προάγει την συνδικαλιστική δράση στους κόλπους της εταιρείας και μετά ενώπιον συναδέλφων εκφράζεται με τους χείριστους χαρακτηρισμούς για τα μέλη του σωματείου. Όλες αυτές οι ετερόκλητες δηλώσεις που έχουν γίνει κατά καιρούς συνηγορούν στο ότι πρόκειται για αερολογίες που καμιά σχέση δεν έχουν με την πραγματικότητα.
Η μόνη πραγματική εγγύηση του μισθού μας είναι η συλλογική σύμβαση. Σε αυτό συμφωνεί η πλειονότητα των σωματείων όλου του κλάδου. Γι΄αυτό τον λόγο γίνεται προσπάθεια κοινής δράσης επιχειρησιακών σωματείων ώστε η ισχυρή διαμαρτυρία μας να ακουστεί στους ιθύνοντες των τηλεπικοινωνιών. Το Επιχειρησιακό Σωματείο της Vodafone έχει προκηρύξει απεργία για την Τρίτη 3 Μαρτίου για υπογραφή επιχειρησιακής συλλογικής σύμβασης & αντίστοιχα το Σωματείο της Forthnet-Netmed έχει σήμερα στάση εργασίας για να γίνει η συνέλευση με σκοπό να προχωρήσουν σε κινητοποιήσεις τόσο για την Ε.Σ.Σ.Ε όσο και για τις συνδικαλιστικές διώξεις. Το Σωματείο μας φυσικά στέκεται αλληλέγγυο. Στο πλευρό μας βρίσκονται πληθώρα τοπικών συνελεύσεων, συλλογικοτήτων και επιτροπών αλληλεγγύης οι οποίες έχουν πάρει απόφαση για δράσεις τοπικά την ημέρα της απεργίας σε Θεσσαλονίκη, Ιωάννινα, Μυτιλήνη και Λαμία. Αναλυτικά:

Πέμπτη 5/3 ώρα 5.30μμ παρέμβαση στο καταναλωτικό κοινό έξω από το κατάστημα της WIND στη Θεσσαλονίκη, διεύθυνση Αγίου Δημητρίου 101.
Πέμπτη 5/3 ώρα 6.00μμ παρέμβαση στο καταναλωτικό κοινό έξω από το κατάστημα της WIND στα Γιάννενα, διεύθυνση Δωδώνη 29.
Πέμπτη 5/3 ώρα 6.00μμ παρέμβαση στο καταναλωτικό κοινό έξω από το κατάστημα της WIND στη Μυτιλήνη, διεύθυνση Καβέτσου 36.
Πέμπτη 5/3 ώρα 6.00μμ παρέμβαση στο τοπικό κατάστημα της WIND στη Λαμία, διεύθυνση Ρήγα Φεραίου 32.

Το Σωματείο θα προχωρήσει σε τοπικές συνελεύσεις ανά όροφο και ανά τμήμα προς ενημέρωση των συναδέλφων στα κτίρια της Νεαπόλεως, Λ. Κηφισίας & Λ. Αθηνών στις 2 & 3/3. Σας περιμένουμε όλους. Η συμμετοχή είναι το μεγαλύτερο όπλο μας.

ΜΑΖΙΚΗ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΣΤΗ 48ΩΡΗ ΑΠΕΡΓΙΑΣ ΣΤΗ WIND ΣΤΙΣ 4 & 5 ΜΑΡΤΗ

Σημεία απεργιακής συγκέντρωσης στις 4 & 5 Μαρτίου, ώρα 9π.μ. Λ. Αθηνών 106, Κηφισίας 66, Νεαπόλεως 1-3

Ενωμένοι στο Σωματείο συμμετέχουμε, αγωνιζόμαστε, διεκδικούμε

Διοικητικό Συμβούλιο ΠΑ.Σ.Ε.WIND
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΟΛΟ>>>>

Ανακοίνωση Δασικών Συνεταιρισμών Μ.Παναγίας, Ιερισσού και Σταυρού

Οι δασικοί συνεταιρισμοί Μ.Παναγίας, Ιερισσού και Σταυρού μετράνε πολλά χρόνια ζωής. Οι περισσότεροι από εμάς είμαστε δασεργάτες δεύτερης και τρίτης γενιάς. Μεγαλώσαμε μέσα στα βουνά της Χαλκιδικής και μέσα από αυτά μεγαλώσαμε και τα παιδιά μας.
Τα τελευταία χρόνια όπως και όλα τα επαγγέλματα στην χώρα πληγήκαμε και εμείς από την οικονομική κρίση. Όπως και τα περισσότερα νοικοκυριά των χωριών μας, περάσαμε δύσκολα. Αλλά κρατηθήκαμε με το κεφάλι ψηλά γιατί θέλαμε να είμαστε υπερήφανοι στα μάτια των παιδιών μας.
Μέσα σε αυτές της δυσκολίες εμφανίστηκε και ο μεγάλος χορηγός, η Ελληνικός Χρυσός. Η εταιρεία έκανε πολλές προσπάθειες να πείσει τους Δασικούς συνεταιρισμούς να γίνουν συνένοχοι στην αποψίλωση του Κακάβου. Με αποφάσεις των Συνεταιρισμών μας δεν δεχτήκαμε καμία προσφορά, παρόλο που το αντίτιμο ήταν τεράστιο και η χρονική περίοδος πολύ δύσκολη για μας. Ποτέ δεν πέρασε από το μυαλό μας ότι θα μπορούσε άνθρωπος που έχει γεννηθεί και μεγαλώσει στο βουνό μας να γίνει φυσικός αυτουργός στην καταστροφή του.
Αυτό είχε ως αποτέλεσμα η εταιρεία να εφεύρει νέο »συνεταιρισμό”, το δασικό σωματείο «Σκουριές 2012», τα μέλη του οποίου, εμείς που βρισκόμαστε κάθε μέρα στο βουνό δεν τους είδαμε ποτέ μέχρι τότε να εργάζονται ως δασεργάτες. Δεν είναι τυχαίο ότι αυτοχαρακτηρίζονται “σωματείο” και όχι συνεταιρισμός, όπως όλοι οι δασικοί συνεταιρισμοί της χώρας.
Οι πραγματικοί δασεργάτες είναι άνθρωποι με εμπειρία, εκπαίδευση, τεχνικές γνώσεις. Σέβονται απόλυτα το δάσος και το περιβάλλον. Ζουν από το δάσος και για να συνεχίσουν να ζουν πρέπει να συνεχίσει και το δάσος να υπάρχει. Ο τρόπος που υλοτομούν είναι στοχευμένος και τελικά βοηθά στην αναγέννηση του δάσους. Η, κατ΄ευφημισμό, υλοτομία που γίνεται από την Ελληνικός Χρυσός στον Κάκαβο, είναι ουσιαστικά η καταστροφή τους δάσους και κατ΄επέκταση η καταστροφή του επαγγέλματός μας.
Το δικαίωμα στην εργασία συμφωνούμε όλοι ότι είναι Ιερό. Αυτοί που μέχρι και χθες κατέστρεφαν με την «εργασία τους» το δικό μας μέλλον στην εργασία, ήρθε η ώρα να σταματήσουν. Καλωσορίζουμε την παύση της υλοτομίας στις Σκουριές (στο Λάκκο Καρατζά). Και ευχόμαστε οι επόμενοι που θα υλοτομήσουν το βουνό να είναι με εντολή του δασαρχείου για τις ανάγκες των κατοίκων και του βουνού και όχι προς εξυπηρέτηση της Ελληνικός Χρυσός.

Δασικός Συνεταιρισμός Μ. Παναγίας
Δασικός Συνεταιρισμός Ιερισσού
Δασικός Συνεταιρισμός Σταυρού Δ. Βόλβης “Η Ένωση”

http://epitropiagonapanagias.blogspot.gr/
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΟΛΟ>>>>