ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΣΤΙΣ ΓΕΙΤΟΝΙΕΣ!

Αριστερό blog για τα κινήματα στις ...γειτονιές όλου του κόσμου!

Για επικοινωνία: antigeitonies@gmail.com

Σάββατο, 20 Σεπτεμβρίου 2014

Εκδήλωση της Λαϊκής Αντίστασης - Αριστερής Αντιιμπεριαλιστικής Συνεργασίας για την Ουκρανία


ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΟΛΟ>>>>

Τι ακριβώς γιορτάζουν στο Μπακού;*

Στις 20 του Σεπτέμβρη του 1994, ο τότε ηγέτης Γκαιντάρ Αλίεφ, (πρώην ηγετικό στέλεχος του ΚΚΣΕ που μεταλλάχθηκε σε εθνικιστή δικτάτορα) συναντήθηκε με τους διευθύνοντες συμβούλους της Διεθνούς Εταιρίας Εκμετάλλευσης του Αζερμπαϊτζάν μιας πολυεθνικής κοινοπραξίας στην οποία συμμετείχαν δώδεκα πετρελαϊκές εταιρίες για να υπογράψουν το λεγόμενο συμβόλαιο του αιώνα. Για πρώτη φορά, μετά την Οκτωβριανή Επανάσταση η οποία έδιωξε τους ξένους ιδιοκτήτες του πετρελαίου από το Μπακού, δυτικές εταιρίες επέστρεφαν θριαμβευτικά στα παλιά πλούσια λημέρια. Επικεφαλής η αμερικάνικη Αμόκο και η Μπρίτις Πετρόλεουμ (BP) που στην συνέχεια συνενώθηκαν σε ένα πολυεθνικό κολοσσό. Αγόρασαν κοψοχρονιά τα δικαιώματα στα παλιά και καινούρια κοιτάσματα και έτοιμες εγκαταστάσεις τις οποίες οι σοβιετικοί εργάτες, τεχνικοί και επιστήμονες είχαν σχεδιάσει και κτίσει δουλεύοντας σκληρά για δεκαετίες.
Από τότε τα δυτικά ΜΜΕ έπαψαν να μιλούν για τις παραβιάσεις των ανθρωπίνων και πολιτικών δικαιωμάτων και οι διεθνείς στατιστικές υπηρεσίες και οικονομικοί οργανισμοί αγάπησαν το Αζερμπαϊτζάν επειδή – κατ’ αυτούς – απογειώθηκε οικονομικά, αύξησε ιλιγγιωδώς το ΑΕΠ και καταπολέμησε την φτώχεια. Στην πραγματικότητα δεν έγιναν ακριβώς έτσι τα πράγματα. Την μερίδα του λέοντος την άρπαξαν (και συνεχίζουν να το κάνουν) οι πολυεθνικές και η καθεστωτική κλίκα με επικεφαλής τους Αλίεφ (πατέρας και ύστερα ο γιος), οι ανισότητες έγιναν απίστευτες και μόνο ψίχουλα μοιράστηκαν στον πληθυσμό που συνεχίζει, το μεγαλύτερο τμήμα του, να ζει στα όρια της φτώχειας ή κάτω από αυτά. Στο Αζερμπαϊτζάν η καταπίεση, οι πολιτικές διώξεις και η εκλογική νοθεία όχι μόνο δεν σταμάτησαν αλλά ασκούνται συστηματικά. Η οικογένεια Αλίεφ έχει μετατραπεί σε κανονική δυναστεία. Τα συνδικαλιστικά δικαιώματα των εργατών έχουν καταργηθεί πλήρως και τα επίσημα συνδικάτα είναι παραρτήματα του καθεστώτος. Η διαφθορά είναι παροιμιώδης και αποτελεί χαρακτηριστικό στοιχείο του δικτατορικού καθεστώτος σε όλα τα επίπεδα.
Οι Αλίεφ καθιέρωσαν την 20 του Σεπτέμβρη ημέρα κρατικής γιορτής, ονομάζοντας την παραπλανητικά, ημέρα των εργατών πετρελαίου! Εργάτες που μπορεί τώρα να είναι προσωρινά αφοπλισμένοι ιδεολογικά και πολιτικά και να δουλεύουν με σκυμμένο το κεφάλι αλλά έχουν μια υπέρ-εκατονταετή ιστορία ταξικών αγώνων για τα δικαιώματα τους και την κοινωνική απελευθέρωση. Το 1903 η μεγάλη εργατική απεργία που απλώθηκε σε πολλές περιοχές της ρώσικης αυτοκρατορίας ξεκίνησε από τους εργάτες πετρελαίου του Μπακού. Από τους πρωταγωνιστές εκείνης της ιστορικής ταξικής μάχης ήταν ένας παράνομος μπολσεβίκος με το ψευδώνυμο Κόμπα. Είχε έρθει στο Μπακού αφού δραπέτευσε από ένα στρατόπεδο της Σιβηρίας ενώ λίγο πιο πριν, το 1901, στο Μπατούμι είχε ηγηθεί μιας ανάλογης απεργίας εργατών πετρελαίου ενάντια στους Ρότσιλντ και την τσαρική αστυνομία.

(*ένα κείμενο λίγο πρόχειρο με αφορμή την διήμερη επίσκεψη του Σαμαρά στα πλαίσια της στενής σχέσης που έχει αναπτυχθεί μετά την απόφαση να περάσει ο αγωγός ΤΑΠ από την Ελλάδα και τα παζάρια για πούλημα της ΔΕΣΦΑ στην αζέρικη Σοκάρ)

π.

http://www.kkeml.gr/
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΟΛΟ>>>>

Πως ένας Πάπας από "μάυρος φασίστας" γίνεται "Πάπας των φτωχών";

Πολύ απλό! Συναντάει τον Τσίπρα για 20 λεπτά και πείθεται ότι πήρε τη ζωή του λάθος. Βλέπει το φώς το αληθινόν! Σε λίγες μέρες θα κάνει δηλώσεις αποκύρηξης του φασιστικού του παρελθόντος και θα μοιράσει την περιουσία του, και του Βατικανού το οποίο θα γίνει ωσονούπω Λαϊκή Δημοκρατία, στους φτωχούς.

Μεγάλη η αγωνία της ηγεσίας του ΣΥΡΙΖΑ να πάρει το ΟΚ από τα διεθνή κέντρα. Τόσο μεγάλη που ξεχνάνε ακόμη και αυτά που έλεγαν οι ίδιοι (όχι και τόσο) παλιότερα. Ακούγοντας κανείς όλη μέρα το Κόκκινο (το ραδιοσταθμό  του ΣΥΡΙΖΑ και όχι της Αριστεράς γενικώς όπως αυτοδιαφημίζεται) το λιγότερο που θα μπορούσε να πει κανείς ότι ..."πάει την ψώνισαν"!
Βγήκε λέει βόλτα ο Τσίπρας με τον Πάπα και έτρεχε κόσμος να τον χαιρετίσει. Τον Τσίπρα, όχι τον Πάπα! Ναι ακούστηκε και αυτό πρωί - πρωί! Τον μοναδικό ηγέτη της Αριστεράς(;) που έγινε δεκτός ποτέ από τον Πάπα, που ούτε ο, κατά τα άλλα θρήσκος, "κομμουνιστής" Μπερλιγκουέρ δεν μπόρεσε να πετύχει! Τι λε ρε παιδί μου! Και δεν ανησυχούν;
Φαγώθηκαν σήμερα στο Κόκκινο να μας πείσουν ότι ο Πάπας είναι παρ' ολίγον κομμουνιστής! Μεγάλη τύχη το ότι προέρχεται από την Αργεντινή, που έζησε τι σημαίνει ΔΝΤ, κρίση, φτώχεια και εξαθλίωση! Πράγματι υπέφερε ο καημένος τα πάνδεινα. Καταστεναχωρέθηκε τόσο που δήλωσε: «θα ήθελα να έχουν όλοι μια αξιοπρεπή δουλειά». Εγώ να δεις τι θα ήθελα!

«Πάπα των φτωχών» τον χαρακτήρισε ο, υπεύθυνος του ΣΥΡΙΖΑ για θρησκευτικά θέματα, Γιάννης Αμανατίδης.
Αυτόν που ίδιοι τον χαρακτήριζαν "μαύρο φασίστα".

Έλεος παιδιά, πήρατε τόση φόρα που ξεχνάτε μέχρι και αυτά που γράφατε ακριβώς ενάμιση χρόνο πριν στο Left.gr:

Πιο μαύρος Πάπας δεν γίνεται...

Του Πέτρου Κατσάκου


Οι «Μάνες της de Plaza de Mayo», το κίνημα των μανάδων της Αργεντινής που δολοφονήθηκαν τα παιδιά τους από το δικτατορικό καθεστώς του Βιντέλα, έχουν από πολλά χρόνια αποκαλύψει τον σκοτεινό ρόλο του Πάπα Bergoglio στα μαύρα χρόνια της χούντας.
Ήταν 2007 όταν οι Μανάδες της Plaza de Mayo είχαν ταχθεί ανοιχτά εναντίον τριών προσώπων της Αργεντινής και είχαν αποκαλύψει την συνεργασία τους με το αιμοσταγές δικτατορικό καθεστώς του Βιντέλα.
Ανάμεσα στα ονόματα που είχαν καταγγείλει ήταν και αυτό του καρδινάλιου Bergoglio, του σημερινού προκαθήμενου της καθολικής εκκλησίας.
Στην ανακοίνωση του 2007 με τίτλο "Ο φασισμός επιτίθεται με τους Macri, Bergoglio και Bendini", οι Μανάδες στοχοποιούσαν τον σημερινό Ποντίφικα.
Ειδικά για τον καρδινάλιο που έγινε Πάπας, έγραφαν μεταξύ άλλων: "Αρνούμαστε τα λόγια του καρδινάλιου Bergoglio που λέχθηκαν για να προστατεύσουν (τους φασίστες). Αυτού γνωρίζουν ότι είναι συνένοχοι της δικτατορίας. Κανείς τους, ούτε η Εκκλησία, ούτε οι Δικαστές καταδίκασαν κάποιο επίσκοπο για όσα έκανε. Ούτε εκείνους (τους ιερείς) που διάβαζαν ευχές όταν πετούσαν τα πτώματα των παιδιών μας στο ποτάμι ή τους βασάνιζαν".
Όσοι λοιπόν περίμεναν έναν μαύρο Πάπα στο Βατικανό, ο Άγιος Πέτρος τους έκανε τη χάρη... πιο «μαύρος» φασίστας δεν θα μπορούσε να βρεθεί από τον Bergoglio..

Μάλλον ο Μέγας Ηγέτης της Αριστεράς της Ελλάδας, που θα φέρει τα πάνω κάτω στην Ευρώπη (και γιατί όχι στο κόσμο όλο!) έπεισε ένα καραμπινάτο φασίστα, τον ηγέτη ενός από τους πιο αντιδραστικούς οργανισμούς του κόσμου, με προαιώνια ιστορία σε σφαγές, καταστροφές και άγρια εκμετάλλευση των λαών, υποστηρικτή κάθε φασιστικού και δικτατορικού καθεστώτος που έχει περάσει από αυτό τον πλανήτη, να γίνει κι αυτός με τη σειρά του ...αριστερός!
Άντε να δούμε πόσο ακόμη... 
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΟΛΟ>>>>

Γιάννενα: από τις μεγαλύτερες διαδηλώσεις των τελευταίων μηνών

Από τις μεγαλύτερες διαδηλώσεις των τελευταίων μηνών, πραγματοποιήθηκε χθες το απόγευμα (Α.σ.Γ.: την Πέμπτη) και στην πόλη μας με αφορμή τον ένα χρόνο από τη δολοφονία του Φύσσα.
Εκατοντάδες κόσμου (περίπου χίλιοι) όλων των ηλικιών διαδήλωσαν, με τη νεολαία να πρωτοστατεί. Στη διαδήλωση (απ'όσο θυμάμαι) συμμετείχαν με μπλοκ η ΕΛΜΕ Ιωαννίνων, οι σύλλογοι εστιών Δόμπολης-ΣΟΦΕΙ, οι No Passaran, η Λαϊκή Αντίσταση-ΑΑΣ, η ΑΝΤΑΡΣΥΑ, η Αντιφασιστική-Αντιιμπεριαλιστική Πρωτοβουλία, η ΚΕΕΡΦΑ, οι νέοι ΣΥΡΙΖΑ. Ενώ το ΜΑΣ πραγματοποίησε νωρίτερα πορεία και πορεύθηκε με το πανό του συλλόγου του Χημικού.
Στην πορεία οι Αγωνιστικές Κινήσεις συμμετείχαν με δικό τους διακριτό μπλοκ, αρκετά μαζικό και με παλμό. Προσπάθησαν και μέσα από το μοίρασμα προκήρυξης αλλά και μέσα από τα συνθήματα να αναδείξουν την αναγκαιότητα της οργάνωσης των αντιστάσεων απέναντι στην πολιτική που γεννά και θρέφει το φασισμό.


ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΟΛΟ>>>>

Τρίκαλα: Μεγάλη η συμμετοχή στο αντιφασιστικό συλλαλητήριο.


Με αφορμή τον ένα χρόνο από τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα καλέστηκε και στην πόλη μας αντιφασιστική συγκέντρωση και πορεία για το απόγευμα της Πέμπτης 18/9. Η συμμετοχή του κόσμου και ιδιαίτερα της νεολαίας ήταν αρκετά ικανοποιητική παρά τη συνεχή βροχή. Ανάλογου μεγέθους διαδήλωση είχε μήνες να πραγματοποιηθεί στα Τρίκαλα. Φωνάζοντας συνθήματα ενάντια στην κυβερνητική πολιτική, τη φασιστικοποίηση του συστήματος αλλά και ενάντια στην ίδια τη φασιστοσυμμορία της ΧΑ, η πορεία κινήθηκε μεταξύ των κεντρικών οδών και κατέληξε στην πλατεία Ρήγα Φεραίου από όπου και ξεκίνησε. Η παρουσία της αστυνομίας κάτω από τα γραφεία της ΧΑ ήταν αρκετά έντονη, προσπαθώντας ανεπιτυχώς να δημιουργήσει ένταση. Αρκετά μαζικό ήταν και το μπλοκ του ΚΚΕ(μ-λ) το οποίο με μαχητικότητα και παλμό συμμετείχε στη συγκέντρωση και στην πορεία.

http://www.kkeml.gr/
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΟΛΟ>>>>

Η Μαγνησία τίμησε τη μνήμη του Παύλου Φύσσα
(φωτογραφίες απο την πορεία - Βόλος)

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΟΛΟ>>>>

Κάλεσμα σε πάρτι οικονομικής ενίσχυσης της Ενωτικής Πρωτοβουλίας καθηγητών του συλλόγου Βύρωνα

Το Σάββατο 20 Σεπτέμβρη (σήμερα δηλαδή) και ώρα 20:30 μ.μ. η Ενωτική Πρωτοβουλία καθηγητών ξένων γλωσσών του Συλλόγου Εργαζομένων στην ιδιωτική εκπαίδευση Ν. Αττικής «ο Βύρων» καλεί
τα μέλη και τους φίλους της σε συνάντηση με φαγητό και ποτό στο Στέκι Δράσης, Αλληλεγγύης και Πολιτισμού στην οδό Αμφιαράου 153, κοντά στο σταθμό του μετρό Σεπολίων.
Θα βρεθούμε για να συζητήσουμε από κοντά τα θέματα του κλάδου μας και γενικότερα, να ανταλλάξουμε προβληματισμούς και απόψεις σε ένα κλίμα παρεΐστικο, αλληλέγγυο και συντροφικό με φαγητά και ποτά που θα ετοιμάσουν μέλη του σχήματος.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΟΛΟ>>>>

Παρασκευή, 19 Σεπτεμβρίου 2014

Θεσσαλονίκη. Χιλιάδες νέοι στην αντιφασιστική διαδήλωση.

Χιλιάδες διαδηλωτές, κυρίως νέοι και νέες, κατέκλυσαν το κέντρο της Θεσσαλονίκης, το απόγευμα της Πέμπτης 18/9 στις αντιφασιστικές κινητοποιήσεις στην επέτειο της δολοφονίας του Παύλου Φύσσα. Η συγκέντρωση στο Άγαλμα του Βενιζέλου από σωματεία, οργανώσεις και αντιφασιστικές πρωτοβουλίες εξελίχθηκε σε μια μεγάλη και μαχητική διαδήλωση που διαμέσου της Εγνατίας, Εθνικής Αμύνης, Τσιμισκή, Σαλαμίνος, Κουντουριώτη και Βενιζέλου κατέληξε στο σημείο εκκίνησης. Η αστυνομία που έκανε μεγάλη κινητοποίηση προσπαθώντας ανεπιτυχώς να δημιουργήσει κλίμα φόβου, σχημάτισε φραγμό στο ύψος της Σαλαμίνος-Δωδεκανήσου , για να εμποδιστεί η διαδήλωση να προχωρήσει προς τα γραφεία της φασιστοσυμμορίας στην περιοχή των δικαστηρίων.
Στην μεγάλη αντιφασιστική κινητοποίηση συμμετείχαν φοιτητικοί σύλλογοι , σωματεία και απολυμένοι , πολιτικές οργανώσεις , μετανάστες , μαθητές κλπ. Μαζικό ήταν το μπλοκ της Λαϊκής Αντίστασης -ΑΑΣ . Αφότου ολοκληρώθηκε η διαδήλωση η αστυνομία με ομάδες ΔΙΑΣ και ΜΑΤ επιτέθηκε σε διαδηλωτές στο πλακόστρωτο της πλατείας ρωμαϊκής αγοράς με μοναδικό στόχο να κάνει επίδειξη δύναμης και προσαγωγές.
Ξεχωριστή συγκέντρωση –συναυλία πραγματοποίησε το ΠΑΜΕ στην πλατεία Αριστοτέλους.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΟΛΟ>>>>

ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΠΙΘΕΩΡΗΣΗ ΑΘΗΝΩΝ
Απαγορεύεται η είσοδος και η συνάθροιση!

ΠΡΟΣΟΧΗ, ΠΡΟΣΟΧΗ!
ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ Η ΣΥΝΑΘΡΟΙΣΗ ΑΝΩ ΤΩΝ 3 ΑΤΟΜΩΝ
στη ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΕΠΙΘΕΩΡΗΣΗΣ ΑΘΗΝΩΝ
και στο τμήμα ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΕΠΙΘΕΩΡΗΣΗΣ
ΑΝΑΤ. ΤΟΜΕΑ ΑΘΗΝΩΝ, ΠΑΤΗΣΙΩΝ 37

Περίεργα γεγονότα συνέβησαν τις τελευταίες μέρες του Αυγούστου στην Πατησίων 37, όπου βρίσκεται η επιθεώρηση εργασίας. Σε άλλες εποχές θα μπορούσαν να γίνουν ανέκδοτο και να προκαλέσουν γέλιο. Στην εποχή των μνημονίων, της διάλυσης των εργατικών δικαιωμάτων και της συνεχούς διολίσθησης σε αυταρχικά και ολοκληρωτικά μέτρα δεν μπορούν παρά να σημαίνουν καμπανάκι για όλους.

Στη συγκεκριμένη επιθεώρηση εργασίας, εδώ και καιρό, γίνεται έλεγχος ταυτότητας στην είσοδο από εταιρεία security, ενώ υπάρχουν και κάμερες ασφαλείας που καταγράφουν την είσοδο. Μες στους χώρους της επιθεώρησης υπάρχει δημόσιος υπάλληλος ασφαλείας με γκλομπ και χειροπέδες. Σε καμιά άλλη επιθεώρηση δεν υπάρχουν αυτά τα μέτρα και δεν ξέρουμε βέβαια, αν όλη αυτή η κατάσταση είναι πιλοτική, για να εφαρμοστεί και αλλού. Τη στιγμή που πολλοί-ες εργαζόμενοι-ες, εξαιτίας του φόβου και της ανασφάλειας που επικρατεί στους χώρους δουλειάς, θεωρούν ακόμη και το να ρωτήσουν ή να κάνουν ανώνυμη καταγγελία στην επιθεώρηση τεράστιο βήμα, η κατάσταση με τις κάμερες, τις ταυτότητες και τους ελέγχους είναι σίγουρο ότι όχι μόνο αποθαρρύνει τους εργαζομένους, αλλά και προσπαθεί να στεγανοποιήσει μια «ξεδοντιασμένη» υπηρεσία (όπως συνειδητά την έχουν μετατρέψει εδώ και πολλά χρόνια οι κυρίαρχες πολιτικές) από την κοινωνική πραγματικότητα. Ένα τελευταίο, αλλά καθόλου ασήμαντο, για τα σωματεία που υπογράφουμε αυτό το κείμενο: Με αυτή την κατάσταση δεν υπάρχει περίπτωση κανένας συνάδελφος μετανάστης είτε «με χαρτιά» είτε «χωρίς χαρτιά» να καταφέρει να εισέλθει στο άβατο της Πατησίων 37.

Τις ημέρες όμως από 26-29 Αυγούστου η κατάσταση ξέφυγε τελείως. Τις τέσσερις αυτές μέρες υπήρχε παρουσία αστυνομικών δυνάμεων, τόσο έξω, όσο και στην είσοδο του κτιρίου. Στις 27 Αυγούστου μάλιστα στην είσοδο βρισκόταν ένας καλοντυμένος μεσήλικας ο οποίος φώναζε πως είναι ο υπεύθυνος ασφαλείας του υπουργείου εργασίας και έκανε «face control». Έφτασε μάλιστα, πάνω στον υπερβάλλοντα ζήλο που έδειχνε, να ζητήσει από τους αστυνομικούς να συλληφθούν οι εργαζόμενοι που είχαν προγραμματισμένη συνάντηση για συζήτηση εργατικής διαφοράς, οι εκπρόσωποι του Συλλόγου Υπαλλήλων Βιβλίου Χάρτου Αττικής (ΣΥΒΧΑ) και συνδικαλιστές από άλλα σωματεία. Μέχρι και οι αστυνομικοί έμειναν κάγκελο και αναρωτιόνταν για ποιον λόγο θα έπρεπε να συλληφθούν άνθρωποι που πήγαιναν σε προγραμματισμένη συζήτηση εργατικής διαφοράς. Στις 28 Αυγούστου ο ίδιος κύριος ήταν στην πόρτα σε ρόλο πορτιέρη και ρώταγε τον κόσμο που ήθελε να μπει στην επιθεώρηση αν πήγαινε στην εργατική διαφορά που είχε ο Σύλλογος Εργαζόμενων στα Φροντιστήρια Καθηγητών (ΣΕΦΚ). Εμπόδιζε μάλιστα τον πρόεδρο του σωματείου να μπει στην επιθεώρηση λέγοντας ότι εκτελεί εντολές της διευθύντριας Χαρίκλειας Γαλανοπούλου. Και αν για τις 26 και 27 Αυγούστου υπάρχει η «δικαιολογία» ότι είχαν καλεστεί συγκεντρώσεις έξω από την επιθεώρηση εργασίας, για τις 28 και 29 τι θα επικαλεστούν;

Για την ιστορία, στις 26 Αυγούστου είχε προγραμματιστεί η συζήτηση της εργατικής διαφοράς συναδέλφου στην «κοινωφελή» εργασία στο ΕΤΕΑ και είχε καλεστεί συγκέντρωση από τους «ανέργους-ες από τις γειτονιές της Αθήνας». Στις 27 Αυγούστου υπήρχε εργατική διαφορά απολυμένων συναδέλφων από το βιβλιοπωλείο «Ιανός» και είχε καλεστεί συγκέντρωση από τον ΣΥΒΧΑ. Στις 28 και 29 Αυγούστου υπήρχε εργατική διαφορά απολυμένης συναδέλφου από το φροντιστήριο ΠΡΙΣΜΑ, στην οποία θα συμμετείχε και το σωματείο της, ο ΣΕΦΚ, αλλά δεν είχε καλεστεί καμιά συγκέντρωση. Το ερώτημα λοιπόν που προκύπτει είναι εάν οι υπηρεσίες του υπουργείου εργασίας φακελώνουν σωματεία; Για ποιον λόγο καλούνται αστυνομικές δυνάμεις όταν συγκεκριμένα σωματεία έχουν τριμερείς διαφορές, πολύ περισσότερο, όπως στην υπόθεση του ΣΕΦΚ, που δεν είχε καλεστεί ούτε καν συγκέντρωση;

Τα σωματεία που υπογράφουμε αυτό το κείμενο καλούμε εργαζομένους, ανέργους και σωματεία να αντισταθούμε όχι μόνο στην αντεργατική πολιτική των μνημονίων που τσακίζει τα δικαιώματα μας, αλλά και στον αυταρχισμό που συνοδεύει αυτή την πολιτική. Καλούμε όλα τα σωματεία να πάρουν θέση και ιδιαίτερα το σωματείο των υπαλλήλων του υπουργείου εργασίας το οποίο με απόφαση της συνέλευσής του είχε απευθυνθεί στους εργαζόμενους του ιδιωτικού τομέα και μας είχε προϊδεάσει για όσα ζούμε.

Να καταλάβουν καλά οι Βρούτσηδες και τα παρατρεχάμενα στελέχη τους που κάθονται κλαρίνο μπροστά στους τροϊκανούς, ότι η οργή και η αγανάχτηση των εργαζομένων, ό,τι και να κάνουν, δεν θα εξαφανιστούν ούτε από την κοινωνία ούτε από τους χώρους των επιθεωρήσεων.

Εκτός όμως από την πολιτική ηγεσία του υπουργείου θεωρούμε ότι τεράστιες ευθύνες για την κατάσταση που έχει δημιουργηθεί στην ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΕΠΙΘΕΩΡΗΣΗΣ ΑΘΗΝΩΝ και στο τμήμα ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΕΠΙΘΕΩΡΗΣΗΣ ΑΝΑΤ. ΤΟΜΕΑ ΑΘΗΝΩΝ, στην Πατησίων 37 έχει η διευθύντρια Χαραλαμπία Γαλανοπούλου με την αντεργατική και αυταρχική της στάση.

ΚΑΝΕΝΑΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΣ ΜΟΝΟΣ ΤΟΥ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΟΝ ΕΡΓΑΣΙΑΚΟ ΜΕΣΑΙΩΝΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΕΡΓΟΔΟΤΙΚΟ
ΚΑΙ ΚΡΑΤΙΚΟ ΑΥΤΑΡΧΙΣΜΟ

Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΟΠΛΟ ΜΑΣ

Σύλλογος Υπαλλήλων Βιβλίου Χάρτου Αττικής

Σύλλογος Εργαζομένων στα Φροντιστήρια Καθηγητών

Πανελλήνιο Σωματείο Εργαζομένων TIM (Wind)

Σωματείο Μισθωτών Τεχνικών

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΟΛΟ>>>>

Εκλογές για τα υπηρεσιακά συμβούλια στην εκπαίδευση
«Αξιοποίηση δυνατοτήτων» ή παγίδευση και υποταγή στην πολιτική του συστήματος;

του Αλέξη Φυτσιλή

Το παρακάτω κείμενο γράφτηκε με αφορμή τη συζήτηση στη ΚΟΙΝΗ ΔΡΑΣΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ ΚΑΡΔΙΤΣΑΣ με θέμα τις εκλογές για τα υπηρεσιακά συμβούλια των εκπαιδευτικών ΠΥΣΔ(Π)Ε ΚΥΣΔ)Π)Ε κλπ.

1. Η συγκρότηση θεσμών συνδιοίκησης - συνδιαχείρισης δεν είναι εκπαιδευτικό φαινόμενο ούτε καν ελλαδικό. Αποτέλεσε μια ευρύτερη επιλογή της αστικής τάξης που απέβλεπε στην εμπέδωση της ταξικής «ειρήνης», (δηλ. της συνδιαλλαγής με το σύστημα και του αφοπλισμού του διεκδικητικού κινήματος των εργαζομένων) μέσα από την διαμόρφωση χώρων «υποδοχής» μιας εργατικής αριστοκρατίας και την χρησιμοποίησή της στην καθυπόταξη των εργατικών αγώνων και συνειδήσεων. Μαζί και μια φόρμουλα για τη διεύρυνση προς άλλες ενδιάμεσες(;) πολιτικές δυνάμεις των βάσεων στήριξης της αστικής και ιμπεριαλιστικής κυριαρχίας.

2. Έτσι από τη δεκαετία του ’60 ξεκινώντας σε ιμπεριαλιστικές μητροπόλεις (ΗΠΑ, Γαλλία, Γερμανία, Ιταλία κλπ) δημιουργούνται αντίστοιχοι θεσμοί τόσο σε εργοστάσια (συμμετοχή των εργατών στα αντίστοιχα …ΠΥΣΔΕ των επιχειρήσεων) όσο και στην υπαλληλία στο δημόσιο, ενώ ιδιαίτερη κατεύθυνση υπάρχει στη σπουδάζουσα νεολαία με τα συνδιοικητικά όργανα στα Πανεπιστήμια (καθόλου τυχαία αυτό ξεκίνησε μετά το Γαλλικό Μάη του ’68). Σημείωση ότι η κίνηση αυτή δεν «ξεχνούσε» την άγρια και ωμή καταστολή των κινημάτων και εξεγέρσεων, αλλά τη συμπλήρωνε με δόσεις χειραγωγήσεις του κινήματος διασφαλίζοντας έτσι την αναπαραγωγή της αστικής και ιμπεριαλιστικής κυριαρχίας.

3. Μια σειρά δυνάμεις που αναφέρονται στην Αριστερά βρήκαν στην κίνηση αυτή τη χρυσή ευκαιρία να μπουν στο παιγνίδι και να διαμορφώσουν σχέσεις με τμήματα των αστικών τάξεων και του πολιτικού της προσωπικού. Η μήτρα αυτών των προσανατολισμών βρίσκεται στη θέση και αντίληψη (έχει τεθεί στην κουβέντα) για το ρόλο και τη φύση του αστικού κράτους. Η αντίληψη που έχει κάποιος για αυτό, παράγει και την αντίστοιχη κατεύθυνση. Η αντίληψη για τη δυνατότητα συμφιλίωσης των ταξικών αντιθέσεων μέσω του κράτους, ή η αντιμετώπιση του κράτους ως πεδίο ταξικής πάλης, σαν πεδίο δηλαδή που μπορεί να αλωθεί από τα μέσα και να κυριαρχηθεί βαθμιαία από τις λαϊκές δυνάμεις είναι αυτή που «ευθύνεται» για την αποδοχή της συνδιοίκησης και έχει οδηγήσει την Αριστερά και το λαϊκό κίνημα από ήττα σε ήττα. Δεν επεκτείνομαι, αλλά αρκεί να αναφερθεί ένα (μόνο ένα δε ζητάω δεύτερο) ιστορικό παράδειγμα υλοποίησης της παραπάνω κατεύθυνσης. Κάτι τέτοιο απλά … ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ!!!

4. Στην Ελλάδα έλαχε στο ΠΑΣΟΚ να στήσει τέτοιους μηχανισμούς. Στα ΑΕΙ-ΤΕΙ (ν. 1268/82) ξεκινά η περίφημη συνδιοίκηση που όλοι μας από τις σπουδές μας αλλά και από τις σπουδές των παιδιών μας γνωρίζουμε την «προσφορά» της στη διάλυση, αποσυγκρότηση, εξαχρείωση του φοιτητικού-σπουδαστικού κινήματος. Αντίστοιχα υπηρεσιακά συμβούλια στήνονται στο δημόσιο(νοσοκομεία, εφορείες, δήμους κ.α.) τα οποία παραμένουν και σήμερα. Την προσφορά τους και αυτή τη ξέρουμε. Αντίστοιχα όργανα στήνονται στον ιδιωτικό τομέα (ΟΚΕ) με τα μέλη της ΓΣΕΕ να συνυπάρχουν μ’ αυτά του ΣΕΒ και της κυβέρνησης.

5. Τα παραπάνω δεν αποτέλεσαν ποτέ αίτημα του συνδικαλιστικού κινήματος στην μεταπολίτευση και φυσικά δεν ήταν ….κατάκτησή του. Εδώ η έννοια κατάκτηση χάνει τη σημασία της καθώς αυτό που συνέβη ήταν να μοιράζει το ΠΑΣΟΚ γεύση «εξουσίας» στους συνδικαλιστές της εποχής, ενισχύοντας ουσιαστικά τα δεσμά του συνδικαλιστικού κινήματος με το κράτος και τις εκάστοτε κυβερνήσεις του. Τις συνέπειες τις βιώνουμε σήμερα …

6. Μ’ άλλα λόγια η συνδιοίκηση αποτέλεσε ένα «κόλπο γκρόσο» του κεφαλαίου και ιδιαίτερα της σοσιαλδημοκρατίας για να «βάλει στο βρακί της» το αγωνιστικό συνδικαλιστικό κίνημα, για να αμβλύνει τα ταξικά του χαρακτηριστικά, για να ενσωματώσει, να θεσμοποιήσει και να κάνει ακίνδυνη την αμφισβήτηση, για να συσκοτίσει και να αποκρύψει το ρόλο του αστικού κράτους ως όργανο ταξικής επιβολής και κυριαρχίας στον κόσμο της εργασίας. Και κάλεσε τους «εκπροσώπους των εργαζομένων» (ως μειοψηφία, ασφαλώς – δύο στους πέντε) στα στημένα τραπέζια των Π/ΚΥΣΠΕ – Π/ΚΥΣΔΕ, των οποίων ο ρόλος είναι η πιο αποτελεσματική εφαρμογή των αντιδραστικών κυβερνητικών αποφάσεων.

7. Πάνω σε αυτή την πλατφόρμα, ασφαλώς, άνθισε το παιχνίδι των μικροεξυπηρετήσεων και των μικροεκβιασμών από τους κυβερνητικούς «συνδικαλιστές» - αιρετούς στα όργανα αυτά. Σε μεγάλο κομμάτι των εκπαιδευτικών, η απεύθυνση στο σωματείο αντικαταστάθηκε από την απεύθυνση στον αιρετό. Ενισχύοντας ακόμα παραπέρα τη σύγχυση (ας σκεφτούμε πόσοι συνάδελφοι μπερδεύουν τα όργανα αυτά με τα πραγματικά συνδικαλιστικά όργανα ΕΛΜΕ – Διδασκαλικούς Συλλόγους και τι συνέπειες έχει αυτό) και την απαξίωση της έννοιας του συνδικαλισμού και της συλλογικής πάλης. Αντικαθιστώντας την έννοια του αγωνιστή – συνδικαλιστή με την έννοια του παράγοντα… καλοχαιρέτα.

8. Δεν θα επεκταθώ αλλά ρωτώ: Το σύστημα που απολύει συναδέλφους που βγάζει παράνομες απεργίες, που επιστρατεύει, που αυξάνει το ωράριο, που απαγορεύει τις συνελεύσεις που ορίζει τις συνεδριάσεις συλλόγου διδασκόντων απόγευμα κλπ κλπ δίνει 1 μέρα άδεια για να ψηφίσουμε στα ΠΥΣΔΕ κλπ Γιατί; Γιατί;; Κάνει υποχρεωτική τη ψηφοφορία γιατί;;; Τι δεν καταλαβαίνουμε.

9. Έλεγχος των αποφάσεων των οργάνων αυτών και κατ’ επέκταση πάλη ενάντια τους δεν πρέπει να υπάρχει; Σωστό το ερώτημα. Ας κάνουμε μια αφαίρεση στη σκέψη μας και ας φανταστούμε ότι δεν υπήρχαν αιρετοί. Οπότε; Όποιος συνάδελφος ένιωθε ότι αδικείται, όλοι οι συνάδελφοι που αδικούνταν κοκ θα (έπρεπε) να απευθυνθούν .ΣΤΟ ΣΩΜΑΤΕΙΟ (η άλλη επιλογή θα ήταν το γλείψιμο της διοίκησης και η προσφυγή στους βουλευτές).΄Ώστε συλλογικά να υπήρχε απάντηση. Η αφαίρεση αυτής της αρμοδιότητας από τις ΕΛΜΕ –Συλλόγους Α/θμιας και η εκχώρησή της στα «μάτια και αυτιά του κλάδου» έχει παράξει συγκεκριμένα και γνωστά σε όλους μας αρνητικά χαρακτηριστικά. Έχει επιδράσει στη συνείδηση των εκπαιδευτικών, δημιουργώντας μια κατάσταση πραγμάτων μείγμα ανάθεσης και ατομικής λύσης. Το αρνείται κανείς;;;

10. Είναι όλοι οι αιρετοί ίδιοι. Όχι. Εδώ αιρετοί σέρνονται στα δικαστήρια και διώκονται πειθαρχικά και αν είχα θέματα με τους συναγωνίστριες που ήταν και είναι στο ΠΥΣΔΕ να είστε σίγουροι ότι θα τα έθετα. Αλλά το ερώτημα που προκύπτει από τα πράγματα δεν είναι αν κάποιος αιρετός είναι αγωνιστής έντιμος κλπ (ας μη τίθεται εκ του πονηρού έτσι) αλλά αν η συμμετοχή στα όργανα αυτά εξυπηρετεί, βοηθά, ενισχύει τη θέση των εκπαιδευτικών και το κίνημά τους. Και δω η πραγματικότητα βοά. Ας σκεφτούμε αν και πόσο φρεναρίστηκε η επίθεση του συστήματος (ή έστω οι διοικητικές αυθαιρεσίες) τα δύο τελευταία χρόνια, που οι εκπρόσωποι της Αριστεράς στα ΠΥΣΔΕ – ΠΥΣΠΕ είναι ιδιαίτερα πολλοί. Ο απολογισμός είναι συντριπτικός υπέρ του συστήματος!!! Ας σκεφτούμε πόσος αδιέξοδος κόπος, πόσες μάταιες ώρες χάνονται από αγωνιστές της Αριστεράς που είναι αιρετοί στα όργανα αυτά, αντί αυτός ο κόπος να καταναλώνεται εκεί που μπορεί να έχει αποτέλεσμα, στη συγκρότηση, δηλαδή του κινήματος.

11. Εντάξει θα πει κάποιος αλλά αν κατεβούμε στις εκλογές και τους τη σπάσουμε και είμαστε πρώτοι κλπ κλπ. Η πραγματικότητα πρωτόγνωρη για όλους μας απαιτεί λίγο παραπάνω ψάξιμο από το «εκλογές - κατεβάζω ψηφοδέλτιο για να καταγραφώ». Πρέπει να συνοδεύεται από απαντήσεις στα ερωτήματα: Τι καταγράφω; Σε ποια διαδικασία, για ποιο σκοπό; Από μόνο του σαν επιχείρημα είναι επικίνδυνο καθώς υποβαθμίζεται συνειδητά ένα πολιτικό ζήτημα στο επίπεδο της διαδικασίας και της ψηφοθηρίας. Επίσης, αντί να υποστηρίζεται με προσχηματική αφέλεια, ως αξίωμα η συμμετοχή γενικά και πάντα στους θεσμούς του κράτους, ας αναρωτηθούν οι υποστηριχτές αυτών των απόψεων: Οτιδήποτε θεσμό δημιουργεί το κράτος για να εξυπηρετηθούν οι επιδιώξεις του, το κίνημα θα συμμετέχει, «ανακαλύπτοντας» νέα πεδία παρέμβασης; Να μην αναφέρω ενδειχτικά παραδείγματα…

12 Η εποχή είναι τέτοια, που απαιτείται πλήρες διαζύγιο από κάθε μηχανισμό του αντιπάλου, που απαιτείται ολοκληρωτικός διαχωρισμός από το σάπιο κόσμο του. Αυτό το παραπάνω δηλ. η διάρρηξη των δεσμών –σχέσεων του εκπαιδευτικού κινήματος με το κράτος, τη διοίκηση είναι ιδιαίτερα σήμερα κρίσιμο ζήτημα. Δεν πρέπει να ξεχνούμε ότι τα όργανα αυτά -με κάποια διεύρυνση- επιλέγουν δ/ντες υπο/δ/ντες σχολείων. Δηλαδή τους αξιολογητές μας. Τι σχέση οικοδομεί αυτό.;;; Και δεν είναι απάντηση να βάλουμε άριστα σε όλους η μηδέν αντίστοιχα ή να επιλέξουμε τους λιγότερο αντιδραστικούς από αυτούς που ανοιχτά έχουν ταχθεί ενάντια στα σωματεία μας και τη δράση τους.

13. Η λιγότερο η περισσότερο «αγωνιστική», «ανυπάκουη», «απείθαρχη», «αριστερή» κλπ συμμετοχή στις εκλογές για τα Υ.Σ. είναι αντικειμενικά αποδοχή-νομιμοποίηση αυτών των οργάνων κρατικών φερέφωνων. Είναι άρνηση της αναγκαιότητας να γίνουν βήματα χειραφέτησης απ’ τον κρατικό και υποταγμένο συνδικαλισμό και φανερά αναντίστοιχη με τα απαιτητικά και δύσκολα καθήκοντα που θέτει η περίοδος. Σήμερα, το κύριο καθήκον είναι η συγκρότηση των εκπαιδευτικών στα σωματεία τους, η οικοδόμηση των όρων και προϋποθέσεων (πολιτικών- οργανωτικών- συνδικαλιστικών) να γίνουν αυτά όργανα πάλης στα χέρια των εκπαιδευτικών. Η συμμετοχή στα Υπηρεσιακά Συμβούλια δεν είναι μια άχρωμη-ουδέτερη διαδικασία αλλά αντιστρατεύεται – ακυρώνει αυτό το καθήκον.

14. Τελευταίο αλλά όχι έσχατο ότι τα όργανα αυτά είναι θεματοφύλακες της νομιμότητας. Σήμερα το άδικο είναι νόμος και δε βοήθα τη συγκρότηση μας μια αναφορά στη νομιμότητα κλπ. Είμαστε αναγκασμένοι από τα πράγματα να κινηθούμε «παράνομα». Ας σκεφτούμε τι σημαίνει το 5-0 (ομοφωνία στο υπηρεσιακό συμβούλιο) στην τοποθέτηση των συναδέλφων στα σχολεία που γίνονται τις μέρες αυτές. Όλα καμωμένα σωστά και νόμιμα. Δηλαδή με 27αρια τμήματα, με την αύξηση του ωραρίου, με τους συναδέλφους μας των ΕΠΑΛ στη διαθεσιμότητα και υπό απόλυση, και ένα σωρό άλλα που έχουν επιβληθεί τα τελευταία χρόνια. Δε σημαίνει η ομοφωνία νομιμοποίηση και εν τέλει αποδοχή της επίθεσης. Που τελικά στέλνει στους συναδέλφους μήνυμα προσαρμογής στα αρνητικά δεδομένα και όχι ανατροπής τους.

15. Η προτασή μου είναι να καλέσουμε τους συναδέλφους να γυρίσουν μαζικά την πλάτη στις υποψηφιότητες για τα Π/ΚΥΣΠΕ – Π/ΚΥΣΔΕ. Να κάνουμε τις μέρες των εκλογών μαζική καμπάνια αποκάλυψης των αντιδραστικών αυτών οργάνων και καλέσματος του κόσμου της εκπαίδευσης σε ΑΠΟΧΗ από τις εκλογές αυτές κόντρα στη ψήφο με το ζόρι (μια μέρα άδεια). Και με πλατιά, κοινή και αγωνιστική δράση, να στηρίξουμε ενωτικά και συναγωνιστικά τις γενικές μας συνελεύσεις, τα συνδικαλιστικά μας όργανα και τους μεγάλους αγώνες που πρέπει να γίνουν.
Σεπτέμβρης 2014
Αλέξης Φυτσιλής
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΟΛΟ>>>>

Έξι χρόνια στο δημοτικό, έξι χρόνια στο γυμνάσιο λύκειο…
ν+2 στο πανεπιστήμιο;

Συνάδελφε πρωτοετή, καλωσόρισες!
Επιτέλους, μετά από μια μαθητική ζωή γεμάτη στερήσεις, άγχος, διάβασμα, κατάφερες να περάσεις στη σχολή σου! Θερμά συγχαρητήρια, λοιπόν, ιδιαίτερα αφού η πορεία σου μέχρι εδώ δεν ήταν καθόλου εύκολη! Τη στιγμή που οι γονείς σου λύγιζαν κάτω από τα βάρη των απολύσεων, των μειώσεων μισθών και συντάξεων, της φορομπηξίας, της ακριβοπληρωμένης περίθαλψης, αναγκάζονταν να ανταπεξέλθουν και στα έξοδα των φροντιστηρίων του λυκείου. Παράλληλα, και εσύ ο ίδιος βίωνες την ασφυκτική πίεση μέσα στο σπίτι, στην προσπάθειά σου να περάσεις τον σκόπελο των πανελληνίων εξετάσεων, έπειτα να συντάξεις ένα μηχανογραφικό της αρεσκείας σου και όχι μόνο καθορισμένο από τη θολή εργασιακή προοπτική, κι αν είσαι από την επαρχία, να νοικιάσεις και το δικό σου σπίτι, αποφεύγοντας να επιβαρύνεις υπερβολικά τους δικούς σου… Για να αφήσεις παρ’ όλα αυτά πολλούς συμμαθητές σου πίσω, οι οποίοι, αφού τσακίστηκαν από το εξεταστικό κάτεργο του «νέου λυκείου» και τη μείωση των εισακτέων, καλούνται να ξαναδώσουν εξετάσεις, να βρουν δουλειά ή να προσεγγίσουν τις πύλες των ιδιωτικών ΙΕΚ.
Βέβαια από σήμερα μπαίνεις σε μια νέα περίοδο της ζωής σου! Γιατί, από τώρα και με την εγγραφή σου, είσαι μέλος του φοιτητικού συλλόγου! Με την ιδιότητά σου αυτή, θα διαπιστώσεις ότι φοιτητική ζωή δεν είναι μόνο το μάθημα, οι εργασίες και οι εξετάσεις, αλλά κάτι παραπάνω: ο προβληματισμός για τη φοιτητική και εν γένει κοινωνική πραγματικότητα, η συλλογική δράση για την ανάδειξη και αντιμετώπιση των προβλημάτων μας. Ως φοιτητές, έχουμε χρέος να μπούμε στη διαδικασία αναζήτησης κάθε είδους -πολιτικής, κοινωνικής, πολιτιστικής- ώστε να ερμηνεύσουμε τι πάει στραβά στην καθημερινότητα, γιατί πλήττονται τα δικαιώματα εργαζομένων και νεολαίας, πώς μπορούμε να τα προασπίσουμε…
Ερωτήματα που πράγματι λίγο πολύ ήδη έχεις θέσει, βιώνοντας στο πετσί σου τα μνημόνια και την ένταση της αντιλαϊκής πολιτικής τα τελευταία χρόνια. Ερωτήματα που σίγουρα δεν έχουν τελειωμό, όπως τελειωμό δεν έχουν και τα δυσβάσταχτα μέτρα που παίρνει η κυβέρνηση ΝΔ- ΠΑΣΟΚ, υπό τις εντολές ΕΕ- ΗΠΑ, σε βάρος εμάς και των οικογενειών μας. Και διαμορφώνουν ένα τοπίο εργασιακού και κοινωνικού μεσαίωνα, όπου τα δικαιώματα και οι κατακτήσεις που η εργατική τάξη και οι εργαζόμενοι επέβαλαν με την πάλη τους είναι παρελθόν. Ένα τοπίο ελαστικών εργασιακών σχέσεων, με απλήρωτη εργασία, με την ‹‹αξιολόγηση›› να λειτουργεί σαν μοχλός για απολύσεις σε όλο το δημόσιο, με την ασφάλιση και την περίθαλψη στο στόχαστρο του συστήματος. Συνολικά δημιουργείται πρόσφορο έδαφος για την υπερεκμετάλλευση από το ντόπιο και ξένο κεφάλαιο.
Όλα αυτά την ώρα που η κρίση του συστήματος βαθαίνει και οι ανταγωνισμοί των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων για το ξαναμοίρασμα του κόσμου οξύνονται στο έπακρο. Με τους λαούς να πληρώνουν βαρύ φόρο αίματος. Ιδιαίτερα σε μια χώρα εξαρτημένη σε αμερικάνικο και ευρωπαϊκό ιμπεριαλισμό όπως η Ελλάδα, οι κίνδυνοι για το λαό και τη νεολαία από τις επιδιώξεις και προσαρμογές της αστικής τάξης στις προσταγές των ιμπεριαλιστών είναι πολύ μεγάλοι.

ΔΙΑΓΡΑΦΕΣ ΦΟΙΤΗΤΩΝ: Η ΑΠΟΓΕΙΩΣΗ ΤΑΞΙΚΩΝ ΦΡΑΓΜΩΝ ΚΑΙ ΕΝΤΑΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗΣ
Το Πανεπιστήμιο καθόλου αποκομμένο δεν είναι από την κατάσταση που περιγράψαμε παραπάνω, αντίθετα ευθυγραμμίζεται πλήρως σε αυτή. Όσο φορτσάτος λοιπόν κι αν κατέφτασες –και καλά κάνεις!- η κυβέρνηση, με τις διαγραφές 180.000 συμφοιτητών σου, προσπαθεί να σου κόψει ακόμα πιο βίαια τη φόρα. Με τον πιο ωμό και ξεκάθαρο τρόπο έρχεται να χτυπήσει ακόμη μια φορά συνολικά το δικαίωμά μας σε σπουδές- δουλειά- ελευθερίες.
Να πούμε εδώ ότι οι διαγραφές φοιτητών, ένα ζήτημα που ήταν επιδίωξη του συστήματος χρόνια, σε καμία περίπτωση δεν αφορά τους ‹‹ανενεργούς›› όπως θέλουν να το παρουσιάζουν. Αφορά το σύνολο των φοιτητών και τους όρους σπουδών που έρχονται να διαμορφώσουν. Οι διαγραφές είναι μέτρο το οποίο λύνει τα χέρια στο σύστημα και του δίνει τη δυνατότητα να πετά μαζικά κόσμο εκτός εκπαιδευτικής διαδικασίας, κατοχυρώνοντας μάλιστα τα ν+2 έτη φοίτησης, όριο που ισχύει και για την γενιά σου όπως ορίζει ο νόμος Διαμαντοπούλου- Αρβανιτόπουλου. Αλλά και παραπέρα: οι διαγραφές απογειώνουν την εντατικοποίηση και την πειθάρχηση, καθώς, κάτω από το φόβο των διαγραφών, οι φοιτητές θα αναγκάζονται να είναι με σκυμμένο το κεφάλι και χωμένοι μέσα στα βιβλία. Όσο για τη δυνατότητα αντίστασης από το φοιτητικό κίνημα, έρχονται να θάψουν το φοιτητικό συνδικαλισμό και προστίθενται στο χτύπημα των συνδικαλιστικών ελευθεριών (κατάργηση Ασύλου, σεκιούριτι στις σχολές κλπ).
Αυτή ωστόσο η πολιτική που συμπυκνώνεται και εκφράζεται με τις διαγραφές φοιτητών αποτελεί συνέχεια και κομμάτι των ταξικών φραγμών συνολικά στην τριτοβάθμια. Ένα σωρό εκπαιδευτικές μεταρρυθμίσεις έχουν ψηφιστεί τα τελευταία χρόνια, με στόχο να εφαρμοστούν μέχρι και την τελευταία διάταξη: νόμος πλαίσιο, σχέδιο Αθηνά νο1 – με το νο2 να είναι καθοδόν-, αξιολόγηση σχολών. Θα διαπιστώσεις και μόνος σου πολύ σύντομα πώς η φοιτητική μέριμνα (βιβλία- σίτιση- εστίες) τείνει να αποτελέσει παρελθόν. Πως τα τεστάκια, οι υποχρεωτικές παρακολουθήσεις, οι fast track εξεταστικές κάνουν ασφυκτική την καθημερινή καθημερινότητα. Πως κάθε σήκωμα του κεφαλιού θέλουν να σημαίνει πειθαρχικά, ποινικοποίηση και δίωξη αγωνιστών και φοιτητικών συλλόγων. Πως το ενιαίο πτυχίο και τα επαγγελματικά δικαιώματα που εξασφάλιζε εν τέλει σκοπό έχουν να αντικατασταθεί από τις ατομικές πιστωτικές μονάδες και την αβεβαιότητα της συλλογής τους δια βίου.
Θα δεις ακόμα φοιτητές «έκπληκτους» μπροστά στις κλειστές πόρτες της σχολής τους, καθώς το σχέδιο Αθηνά, σύμφωνα με τις επιταγές της αξιολόγησης, βάζει σε πολλές σχολές λουκέτο. Με κριτήριο δηλαδή το κατά πόσο εφαρμόζουν τα παραπάνω νομοθετήματα, οι σχολές διακρίνονται σε «καλές» και «κακές» και ανάλογη η κατάληξη η δική τους και των φοιτητών που σπουδάζουν σε αυτές...
Συμπέρασμα; Στόχος τους είναι να ξεθεμελιώσουν το μαζικό πανεπιστήμιο που γνωρίσαμε τα τελευταία χρόνια. Να διαμορφώσουν ένα πανεπιστήμιο απαλλαγμένο από δικαιώματα και κατακτήσεις των φοιτητών, ένα πανεπιστήμιο βαθιά ταξικό, ασφυκτικό για τα παιδιά των φτωχών λαϊκών στρωμάτων. Και ακόμη, να εμπεδώσει στο δυναμικό αυτό της νεολαίας τις συνθήκες δουλείας και εργασιακού μεσαίωνα που το περιμένουν.

ΜΟΝΟΔΡΟΜΟΣ Η ΜΑΖΙΚΗ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ
Απέναντι σε αυτούς τους σχεδιασμούς και την πολιτική που υποθηκεύει το μέλλον μας στο κεφάλαιο και τον ιμπεριαλισμό, η νεολαία πρέπει να σηκώσει κεφάλι. Είναι ώρα μάχης. Αυτή τη μάχη οι φοιτητές πρέπει να τη δώσουμε με βασική αιχμή να μην περάσει ΚΑΜΙΑ ΔΙΑΓΡΑΦΗ ΦΟΙΤΗΤΗ.
Και η δυνατότητά μας να το κάνουμε αυτό οφείλεται στην ύπαρξη του φοιτητικού μας συλλόγου, στο Άσυλο και τις δημοκρατικές-συνδικαλιστικές ελευθερίες μας. Πρόκειται για κεκτημένα που το λαϊκό κίνημα απέκτησε μέσα από τους αγώνες του, που δεν υπήρχαν δηλαδή από πάντα και δεν είναι δεδομένο ότι θα συνεχίσουν να υπάρχουν. Γι αυτό, σήμερα που η δημόσια και πολιτική ζωή ολοένα φασιστικοποιείται και το Πανεπιστήμιο γίνεται όλο και πιο εντατικοποιημένο και αφιλόξενο, προκύπτει ανάγκη να υπερασπιστούμε την ίδια την ύπαρξη και λειτουργία τους.
Οι Αγωνιστικές Κινήσεις είμαστε ένα αριστερό σχήμα που παρεμβαίνει μέσα στους συλλόγους με σκοπό τη συγκρότηση ενός ανυποχώρητου αγωνιστικού φοιτητικού κινήματος που θα παλεύει κόντρα στο ντόπιο κεφάλαιο και τους ξένους προστάτες των ΕΕ και ΗΠΑ, κόντρα στη φασιστικοποίηση της δημόσιας και πολιτικής ζωής. Προωθούμε την κοινή δράση με δυνάμεις και αγωνιστές που αναφέρονται στο κίνημα για τη δημιουργία ενός μετώπου αντίστασης που θα βάλει φραγμό στην αντιλαϊκή πολιτική και θα αποτελέσει αιμοδότη ευρύτερων κοινωνικών αγώνων. Δεν επενδύουμε σε άμεσες λύσεις κάποιων ειδημόνων άλλων ούτε στον ατομικό δρόμο που θα σπεύσουν διάφοροι να σου τάξουν. Απεναντίας, με ξεκάθαρα αιτήματα και εμπιστοσύνη στις δικές σου δυνάμεις, σε καλούμε να μπεις δυναμικά στις γενικές συνελεύσεις, το ανώτατο και πιο αμεσοδημοκρατικό όργανο του φοιτητικού μας συλλόγου, να συζητήσουμε και να πάρουμε αγωνιστικές αποφάσεις!

• ΚΑΜΙΑ ΔΙΑΓΡΑΦΗ ΦΟΙΤΗΤΗ
• ΚΑΝΕΝΑ ΟΡΙΟ ΣΠΟΥΔΩΝ
• ΣΥΝΟΛΙΚΗ ΑΠΟΣΥΡΣΗ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ-ΠΛΑΙΣΙΟ
• ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΠΕΙΘΑΡΧΗΣΗ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΤΑΞΙΚΟΥΣ ΦΡΑΓΜΟΥΣ
• ΔΗΜΟΣΙΑ ΚΑΙ ΔΩΡΕΑΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΟΛΟ>>>>

Πέμπτη, 18 Σεπτεμβρίου 2014

Μαζική η πορεία στο Κερατσίνι (φωτογραφίες)

Χιλιάδες κόσμου κατέβηκε την Πέμπτη 18 Σεπτεμβρίου στις εκδηλώσεις και τις διαδηλώσεις στο Κερατσίνι με αφορμή την επέτειο του ενός χρόνου από τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα από τους φασίστες της Χρυσής Αυγής.
Από τις 3 το μεσημέρι ξεκίνησαν εκδηλώσεις από την οικογένεια και τους φίλους του Παύλου με την αποκάλυψη μνημείου. Συγκεντρώσεις γίνανε κατά μήκος της Π. Τσαλδάρη από τον Αντιφασιστικό Συντονισμό, την ΑΝΤΑΡΣΥΑ, τον ΣΥΡΙΖΑ, την Λαϊκή Αντίσταση – Α.Α.Σ., τις αγωνιζόμενες καθαρίστριες του υπουργείου Οικονομικών, την ΚΕΕΡΦΑ και το ΣΕΚ μαζί με την οικογένεια, και στην άλλη άκρη της το ΚΚΕ και το ΠΑΜΕ που έκανε δική του ξεχωριστή συγκέντρωση.
Η πορεία ξεκίνησε από την οικογένεια και την ΚΕΕΡΦΑ που κατευθύνθηκε προς την πλατεία Μέμου στο Κορυδαλλό. Οι υπόλοιποι πραγματοποιήσαμε πορεία στους δρόμους του Κερατσινίου και επιστρέψαμε στο σημείο που δολοφονήθηκε ο Παύλος.
Η πορεία χαρακτηριζόταν από την οργή για τη δολοφονία του Παύλου, συνδεδεμένη με την οργή κατά της πολιτικής εξαθλίωσης του λαού από την κυβέρνηση και τους ιμπεριαλιστές της Τρόικα. Πολιτική που γίνεται τροφή για την ανάπτυξη του φασισμού και έχει ως απαραίτητο στοιχείο της την εντεινόμενη φασιστικοποίηση της δημόσιας και πολιτικής ζωής.
Στη πορεία έκανε έντονη τη παρουσία του και το «μπλόκ» των γνωστών τύπων με τα κράνη και τις κουκούλες οι οποίοι έσπαγαν βιτρίνες τραπεζών, ζαχαροπλαστείων, σούπερ μάρκετ, δημόσιων υπηρεσιών και επιτέθηκαν σε εκκλησίες, ενίοτε και σε διαδηλωτές, έκαιγαν κάδους και λάστιχα, συμβάλλοντας έτσι ιδιαίτερα στη προσπάθεια διάλυσης της πορείας και ξεσηκώνοντας την οργή των κατοίκων της περιοχής αλλά και των διαδηλωτών. Έκαναν ότι μπορούσαν για να αποπροσανατολίσουν από το πραγματικό νόημα των διαδηλώσεων. Οι κατασταλτικές δυνάμεις χτύπησαν με ομάδες ΔΙΑΣ και χημικά σκόρπιο κόσμο, κυρίως στη Τσαλδάρη, όπου συγκεντρωνόντουσαν όσοι κατάφεραν να ολοκληρώσουν την πορεία και ετοιμαζόντουσαν να αποχωρήσουν. Γίνανε 15 προσαγωγές διαδηλωτών.
Το αρκετά καλό μπλοκ της Λαϊκής Αντίστασης, στο πλαίσιο της οποίας διαδήλωσαν οι Αγωνιστικές Κινήσεις ΑΕΙ-ΤΕΙ και η Μαθητική Αντίσταση, φωνάζοντας συνθήματα, αντιφασιστικά, αντιιμπεριαλιστικά και αντίστασης στην κυβερνητική πολιτική, κατά τη διάρκεια της πορείας μαζικοποιήθηκε και παρ’ όλο που αναγκάστηκε κάποια στιγμή να αποκοπεί από την υπόλοιπη πορεία μπόρεσε να φτάσει στην Τσαλδάρη.

http://www.kkeml.gr/

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΟΛΟ>>>>

Μαύρη Αυγή - Νέο τραγούδι των Υπεραστικών

Ένας χρόνος από την πολιτική δολοφονία του αντιφασίστα μουσικού Παύλου Φύσσα από τους νεοναζί της Χρυσής Αυγής.


«Απ’ τα τσακάλια δε γλιτώνεις με εύχες ή παρακάλια».
K. Βάρναλης
 Μαύρη Αυγή

Παρακάλια και ευχές δεν τρομάζουν τις οχιές.
Μαύρη Αυγή σέρνεται στη γη, φαρμακερό φίδι «αγκυλωτό».
Παύλο Φύσσα, τρεις πληγές φορώ.
(Αλίμ) Αμπντούλ Μάναν, δέκα αιχμές μετρώ.
Η σκισμένη φλέβα μου κοιτά,
μες στο αίμα τον Σαχτζάτ Λουκμάν.
Μαύρη Αυγή σέρνεται στη γη, φαρμακερό φίδι «αγκυλωτό».
Απ’ τη σάπια μήτρα των αστών,
Ρουπακιάδες, τάγματα φιδιών,
δουλικών του καπιταλισμού
που μισούν το δίκιο του λαού.
Το φασισμό πάτα στο λαιμό.
Του φασίστα χέρι αν σηκωθεί,
την πυγμή του καπιταλιστή
δοκιμάζει πάνω στο λαό,
που τον θέλει έρμο και σκυφτό.
Το φασισμό πάτα στο λαιμό.
Ο λαός μας όρθιος θα σταθεί,
στους αγώνες θα ατσαλωθεί,
θα τσακίσουμε το φασισμό,
του συστήματος γιο και φρουρό.
Παρακάλια και ευχές δεν τρομάζουν τις οχιές.
Υπεραστικοί
Σεπτέμβρης 2014
"Μαύρη Αυγή"
Στίχοι-Μουσική-Ενορχήστρωση: Υπεραστικοί
Ηχοληψία-Μίξη: Casanos Riwada
Ευχαριστούμε τον Κ. Σταυρόπουλο που έπαιξε κοντραμπάσο και συνέβαλε στην ενορχήστρωση.
Video editing: Κώστας Revolted

http://yperastikoi.blogspot.gr/
http://www.facebook.com/yperastikoi
Επικοινωνία: yperastikoi@gmail.com
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΟΛΟ>>>>

Τετάρτη, 17 Σεπτεμβρίου 2014

Ένα χρόνο μετά τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα…
η αντιλαϊκή πολιτική που γεννά το φασισμό, συνεχίζεται

Η Λαϊκή Αντίσταση - Αριστερή Αντιιμπεριαλιστική Συνεργασία συμμετέχει και καλεί στις αντιφασιστικές διαδηλώσεις και εκδηλώσεις που θα πραγματοποιηθούν με αφορμή τον ένα χρόνο από τη δολοφονία του 
Παύλου Φύσσα.

Την Πέμπτη 18 Σεπτέμβρη:
Κερατσίνι, Τσαλδάρη και Σαλαμίνος, 6:00 μ.μ.
Θεσσαλονίκη, Άγαλμα Βενιζέλου, 6:30 μ.μ.

Την Παρασκευή 19 Σεπτέμβρη:
Συναυλία στο Σύνταγμα, συγκέντρωση στη συμβολή της Σταδίου με την πλατεία, στις 5:00 μ.μ.


Στις 17 Σεπτέμβρη του 2013, στην εργατούπολη του Κερατσινίου, ο αγωνιστής Παύλος Φύσσας έπεφτε νεκρός από επίθεση με μαχαίρι του χρυσαυγίτη Ρουπακιά. Η δολοφονία αυτή αποτέλεσε το αποκορύφωμα της δράσης του νέο-ναζιστικού μορφώματος ενάντια στο λαό, που είχε ως τότε θύματα μετανάστες, αλλά και τραμπουκισμούς σε βάρος και Ελλήνων. Κατέδειξε ωστόσο πως η δράση αυτής της φασιστικής οργάνωσης, που σκόπιμα έμεινε ανεμπόδιστη και ενθαρρύνθηκε απ’ το κυρίαρχο αστικό πολιτικό σύστημα για να χρησιμοποιηθεί, ως τρομοκρατικό εργαλείο κατά των λαϊκών και αριστερών δυνάμεων, κινδύνευε να γίνει ανεξέλεγκτη απ’ το ίδιο το σύστημα που τη γέννησε και την τροφοδότησε, ενώ, ταυτόχρονα, η διεύρυνση της επιρροής της στο εκλογικό σώμα της Δεξιάς, έγινε πρόβλημα για τη ΝΔ. Το έδαφος πάνω στο οποίο αναπτύσσεται η φασιστική δράση της «Χρυσής Αυγής» είναι η πολιτική της εξαθλίωσης, της ανεργίας, του ξεπουλήματος της χώρας. Μια πολιτική που αποκτά ολοένα και πιο «φασίζοντα» χαρακτηριστικά. Ταυτόχρονα επιχείρησε να «κοντύνει» τη «Χρυσή Αυγή» με τις φυλακίσεις στελεχών της, όχι βέβαια επειδή την χαρακτήρισε κάποιος «όψιμος αντιφασισμός» αλλά για να περισωθούν απ’ τη φθορά οι φορείς της επίσημης διαχείρισης του συστήματος και για να ανακόψει την διείσδυση της στην εκλογική βάση της.
Ένα χρόνο μετά όμως, η «Χρυσή Αυγή» έδειξε πως και ερείσματα στον κρατικό μηχανισμό έχει (αστυνομία και το στρατό), αλλά και η επιρροή στον ίδιο το λαό, όπως έδειξαν και τα ποσοστά της, στις πρόσφατες εκλογές. Το γεγονός αυτό, και ενόψει της δίκης των στελεχών της Χρυσής Αυγής, οδηγεί την κυβέρνηση στην προσπάθεια να διαμορφώσει ένα σκηνικό ελέγχου του νεο-ναζιστικού μορφώματος, με «ανοικτή» βέβαια την έκβασή που θα έχει. Στο πλαίσιο της «γραμμής Μπαλτάκου» ώστε να μην διασκορπιστούν τα ποσοστά της Ν.Δ., να στηριχθεί η συγκυβέρνηση, να μην οδηγηθούν τα πράγματα σε εκλογές – ενόψει και της εκλογής προέδρου της Δημοκρατίας., αλλά και του νέου «πακέτου» σκληρών αντιλαϊκών μέτρων – μπορεί να προκριθεί ένα πιο ανεκτό και «χρήσιμο» πλαίσιο λειτουργίας της «Χρυσής Αυγής», παράλληλα με έναν ανάλογο «λελογισμό» της και τον «περιορισμό των ακραιφνών της ».
Η αύξηση όμως της επιρροής της «Χρυσής Αυγής», στο λαό, σε εργατο-συνοικίες και στη νεολαία, όπου ρίχνει το δηλητήριό της, αποτελεί συνέπεια της ανυπαρξίας πειστικής γι’ αυτόν διεξόδου, απ΄ την πλευρά των κοινοβουλευτικών κομμάτων που αναφέρονται στην Αριστερά, ιδιαίτερα μετά την «κινηματική νηνεμία» που επικρατεί μετά από το 2012. Ενώ λοιπόν η κρίση του συστήματος της εξάρτησης και της εκμετάλλευσης βαθαίνει, και η πολιτική που επιβάλλει η άρχουσα τάξη, η κυβέρνηση και τα ξένα αφεντικά τους, κάνουν τους όρους ζωής του λαού, δυσβάσταχτους, αυτές οι δυνάμεις αντί να βρεθούν στο πλάι του λαού σε μια κατεύθυνση συγκρότησης μαζικού κινήματος αντίστασης και σύγκρουσης με την πολική αυτή – το οποίο αποτελεί και τη μοναδική διέξοδο – σπέρνουν εκλογικές αυταπάτες, «κυβερνητικές διεξόδους» στα πλαίσια του κυρίαρχου αστικού συστήματος και της ΕΕ, «παραλύουν» αγώνες, προωθούν λογικές και πρακτικές αστικής συνδιαχείρισης και παθητικοποίησης του λαϊκού παράγοντα ή κηρύσσουν την … «αναχώρηση» απ΄ το σήμερα, στο όνομα μιας αυριανής «λαϊκής εξουσίας», ενώ άλλες μικρότερες δυνάμεις σέρνονται στην ουρά τους, με απατηλά «μεταβατικά προγράμματα» για «αντικαπιταλιστικές λύσεις» στα πλαίσια του σημερινού συστήματος.
Εργατικά στρώματα και νεολαία, με μελανό παρόν - κι ακόμα πιο μελανό μέλλον - μένουν χωρίς ιδεολογική στήριξη, πολιτικά και ιδεολογικά αφοπλισμένα και αποσυγκροτημένα, βορά στην προπαγάνδα της πιο ακραίας έκφρασης του συστήματος της εκμετάλλευσης - του φασισμού. Ο οποίος, χρησιμοποιείται μάλιστα ολοένα και πιο έντονα διεθνώς, απ΄ τον ιμπεριαλισμό, ως μέσο εκφοβισμού, τρομοκράτησης και οπλισμένη γροθιά κατά των λαών. Κάτι που φαίνεται χαρακτηριστικά σήμερα στην Ουκρανία, όπου οι ΗΠΑ και η ΕΕ ανοιχτά στηρίζουν και εξοπλίζουν τις φασιστικές δυνάμεις και στήριξαν την συμμετοχή τους στην πραξικοπηματική κυβέρνηση του Κιέβου.
Η «απάντηση» στο φασισμό δεν είναι ο «ακτιβισμός», έξω και μακριά απ΄ το λαό. Ούτε θα βρεθεί στην επίκληση της αστικής «νομιμότητας» και στην αστική ταξική δικαιοσύνη, που στηρίζουν την κυρίαρχη αντιλαϊκή πολιτική του συστήματος, μέσα στην οποία εκτρέφεται ο φασισμός. Η απάντηση στο φασισμό δίνεται μέσα από τη συγκρότηση ενός μαζικού λαϊκού αντιιμπεριαλιστικού – αντιφασιστικού κινήματος, που θα δείχνει τους πραγματικούς υπεύθυνους της κατάστασης που ζει ο λαός, αυτούς που συγκαλύπτει το κάθε φασιστικό μόρφωμα, και που θα στρέφεται ενάντια τους.
Το φασισμό τσακίζουν αγώνες λαϊκοί!
Θάνατος στο φασισμό και στον ιμπεριαλισμό!
Ενάντια στην ιμπεριαλιστική εξάρτηση, ν’ ανατραπεί η βάρβαρη πολιτική της ανεργίας – εξαθλίωσης και κρατικής τρομοκρατίας που γεννά και τροφοδοτεί τον φασισμό!
Να τιμωρηθούν οι δολοφόνοι!

www.la-aas.blogspot.gr
l.a.a.a.synergasia@gmail.com
16.9.2014
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΟΛΟ>>>>

Ο Παύλος ζει…

Ένας χρόνος πέρασε από την ωμή δολοφονία του αντιφασίστα αγωνιστή Παύλου Φύσσα από το μαντρόσκυλο του συστήματος, τη Χρυσή Αυγή. Ο Παύλος ήταν γνωστός για την αντιφασιστική και κινηματική του δράση, τόσο μέσα από τα τραγούδια του, όσο και μέσα από τη στάση ζωής του. Γι΄αυτό και η δολοφονία του δεν ήταν τυχαία, ούτε ήταν άλλο ένα «μεμονωμένο περιστατικό».
Ήταν η δολοφονία ενός δικού μας ανθρώπου, που ενοχλούσε τους φασίστες και τα αφεντικά τους.
Δεν θα μπορούσαμε βέβαια να αντιμετωπίσουμε τη δολοφονία του Παύλου ξέχωρα από τη συνολικότερη επίθεση ενός βάρβαρου και εκμεταλλευτικού συστήματος, που γεννά και θρέφει το φασισμό. Που, όταν δεν μπορεί να «πείσει», επιστρατεύει όλα του τα όργανα, για να χτυπήσει το λαό και τη νεολαία. Γι΄αυτό και ακολουθεί την πολιτική της φασιστικοποίησης της δημόσιας και πολιτικής ζωής, που προωθείται ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια. Μια πολιτική, που βρίσκει την έκφρασή της στις δολοφονίες μεταναστών, στις επιστρατεύσεις απεργιών και τις απαγορεύσεις διαδηλώσεων, στις καταδίκες αγωνιστών, τη βίαιη καταστολή των λαϊκών αγώνων, την καταπάτηση των δημοκρατικών μας δικαιωμάτων και ελευθεριών.
Φυσικά, για να βγάλει εις πέρας τα παραπάνω, το σύστημα έχει ανάγκη από μηχανισμούς, όπως η Χρυσή Αυγή. Έτσι, μπορεί να περνά πιο αποτελεσματικά την επίθεσή του τρομοκρατώντας και καταστέλλοντας το λαό.
Η δράση βέβαια του ναζιστικού μορφώματος είναι γνωστή.
Όσο κι αν καυχιέται για το αντισυστημικό προφίλ του, δεν παύει να είναι το τσιράκι της ντόπιας αστικής τάξης και του ξένου κεφαλαίου και να υπηρετεί πιστά τους αφεντάδες του. Γι΄αυτό και στρέφεται ενάντια σε αγωνιστές και αριστερούς, γι΄αυτό και χτυπά με τον πιο ωμό και βάρβαρο τρόπο τους κολασμένους αυτής της γης. Και μπορεί οι λακέδες των ΜΜΕ «ανακαλύπτοντας» ξαφνικά τι είναι η Χρυσή Αυγή να βάλθηκαν να μας πείσουν, ότι «σοκαρίστηκαν» με τα σόδομα και τα γόμορρα του νεοναζιστικού μορφώματος, ξέρουμε όμως πολύ καλά, ότι μια χαρά «γνώριζαν» και συγκάλυπταν τόσα χρόνια το φασιστικό κατακάθι, στάζοντας ανέκαθεν δηλητήριο απέναντι στην αριστερά και το κίνημα. Αυτός εξάλλου είναι και ο ρόλος τους, να βγάζουν δηλαδή λάδι το σύστημα και να εναντιώνονται σε όσους το αμφισβητούν και το αντιπαλεύουν. Μπορεί επίσης, να βάλθηκε σύσσωμο το αστικό πολιτικό προσωπικό να «κυνηγήσει» και να «καταδικάσει» τους χρυσαυγίτες, ο λόγος όμως δεν είναι, ότι ξαφνικά άρχισε να αποκτά δημοκρατικά και προοδευτικά αισθήματα.
Προφανώς και η «δίωξη» της ναζιστικής οργάνωσης ήρθε να δέσει με τη θεωρία των δύο άκρων, που θέλει να τσουβαλιάσει την αριστερά και το φασισμό, έχοντας φυσικά ως άμεσο στόχο το «ένα άκρο», δηλαδή τον αγωνιζόμενο λαό, που παλεύει για το δικαίωμα του στη δουλειά και τη ζωή.
Εξάλλου, η «παράνομη» δράση της Χρυσής Αυγής, μια χαρά «νόμιμα» πέρναγε τόσο καιρό και συνεχίζει να περνάει, όπως και συνολικά η επίθεση του συστήματος. Άλλον θέλει να βγάλει «παράνομο» το σύστημα: τους αγώνες και την αριστερά.
Τρανή απόδειξη για το πώς το σύστημα, όχι μόνο εδώ αλλά σε όλη την Ευρώπη, αβαντάρει το φασισμό, αποτελούν τα γεγονότα στην Ουκρανία, όπου ΝΑΤΟ και ΕΕ, στα πλαίσια του ενδοϊμπεριαλιστικού ανταγωνισμού με τη Ρωσία, ανοιχτά και απροκάλυπτα στήριξαν και ενίσχυσαν πραξικόπημα, που είχε σαν κατάληξη την άνοδο στην εξουσία φασιστικών και νεοναζιστικών δυνάμεων.
Όλα αυτά, ένα πράγμα αποδεικνύουν: ότι σε καμία περίπτωση το ίδιο το σύστημα που ποντάρει στο φασισμό, δεν πρόκειται να τον πολεμήσει! Γι΄αυτό δεν τρέφουμε καμία αυταπάτη! Έχουμε ξεκάθαρο, πως το φασιστικό φαινόμενο δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί, ούτε με όρους «νομικούς», ούτε βέβαια με όρους «βεντέτας». Ακριβώς επειδή ο αντιφασιστικός αγώνας είναι αγώνας ταξικός, ενάντια στο ίδιο το καπιταλιστικό/ιμπεριαλιστικό σύστημα, που γεννά και θρέφει το φασισμό.
Γι΄αυτό και το λαϊκό κίνημα είναι αυτό, που μπορεί πραγματικά να συγκρουστεί και να τσακίσει το φασιστικό κατακάθι και αυτούς που το στηρίζουν.
Από τη μεριά μας, ως φοιτητές, είναι ανάγκη πιο πολύ από τότε, ειδικά τώρα που η επίθεση στην τριτοβάθμια εκπαίδευση κορυφώνεται μέσα από τις διαγραφές και το πέταγμα της νεολαίας έξω από τις σχολές, να συμβάλουμε στην οικοδόμηση ενός μαζικού και ανυποχώρητου φοιτητικού κινήματος, που αγωνιστικά και μαχητικά θα βαδίσει στο πλευρό των λαϊκών αγώνων και θα βάλει φραγμό στην πολιτική της φτώχειας, της εξαθλίωσης, της τρομοκρατίας και του φασισμού.
Να προετοιμαστούμε, για να προετοιμάσουμε τις νέες μάχες της γενιάς μας!
Σε αυτές τις μάχες θα μένει πάντα ζωντανή η φλόγα της Σταματίνας και του Ιάκωβου, του Μιχάλη, του Νίκου, του Αλέξη, του Παύλου και όλων των δικών μας ανθρώπων, που μας άφησαν νωρίς. Σε αυτές τις μάχες θα τσακίσουμε το φασισμό και το σάπιο σύστημα, που τον γεννά!
Η 18η του Σεπτέμβρη δεν είναι μια επέτειος. Είναι μια αφορμή να βγούμε μαζικά στους δρόμους, για να διαδηλώσουμε και η οργή μας να γίνει ποτάμι φουσκωμένο.
Μέχρι οι φωνές μας και οι ανησυχίες μας να γίνουν ο εφιάλτης όλων όσων όπλισαν το χέρι του δολοφόνου.

ΠΑΥΛΟ ΖΕΙΣ ΚΑΙ ΘΑ ΖΕΙΣ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ ΣΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΜΑΣ
ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟ ΛΑΟ, ΘΑΝΑΤΟΣ ΣΤΟ ΦΑΣΙΣΜΟ
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΟΛΟ>>>>