Δευτέρα, 3 Αυγούστου 2015

Είναι ζήτημα αναμέτρησης

του Βασίλη Σαμαρά
Εμμονές αμετακίνητες
Για τη δραματική κατάσταση που βιώνουμε ως λαός και ως χώρα δεν νομίζω ότι χρειάζεται να πω τίποτα εδώ. Γι’ αυτά που συμβαίνουν και τα χειρότερα που έπονται έχουν γραφεί και θα συνεχίσουν να γράφονται τόσα που δεν έχει και πολύ νόημα να προσθέσω οτιδήποτε. Άλλωστε, το κυριότερο βρίσκεται στο ότι τις συνέπειες τις βιώνει στο πετσί του εδώ και χρόνια ο λαός μας και θα συνεχίσει να τις υφίσταται για πολύ καιρό ακόμα.
Εδώ θα με απασχολήσουν οι διάφορες εκτιμήσεις που διατυπώνονται, καθώς και οι προτάσεις για την αντιμετώπιση αυτής της κατάστασης. Ειδικότερα αυτές που διατυπώνονται στο πλαίσιο του ευρύτερου αριστερού -ας τον πούμε έτσι- χώρου.
Περιδιαβαίνοντας σ’ αυτά που γράφονται, δεν ξέρω αν πρέπει να τα χαρακτηρίσω εξοργιστικά, θλιβερά ή απλώς αστειότητες. Το χειρότερο, ότι μηδενικές σχεδόν οι ελπίδες για μια σοβαρή -τουλάχιστον- αντιμετώπιση των κρίσιμων ζητημάτων που τίθενται.
Θα υπήρχαν κάποιες, αν ήταν ζήτημα χαρακτήρα ας πούμε, νοητικού επιπέδου ή έστω προσώπων. Μόνο που είναι ζήτημα βαθύτατα ιδεολογικό, πολιτικό. Οι αφετηρίες του βρίσκονται στις δεκαετίες κυριαρχίας ρεφορμιστικών, οπορτουνιστικών απόψεων και αντιλήψεων, φαντασιώσεων και αυταπατών, με τις οποίες έχει εμποτισθεί ένας ολάκερος κόσμος. Στο γεγονός ότι αυτός ο κόσμος έχει μάθει -χρόνια τώρα- να «ζει» και να πολιτεύεται με βάση αυτές τις αντιλήψεις και δεν διανοείται κανείς να τις αμφισβητήσει ακόμη και όταν η πραγματικότητα τις διαψεύδει -όπως καλή ώρα- με τον πιο παταγώδη αλλά και επώδυνο τρόπο. Όχι επειδή δεν μπορεί -νοητικά ας πούμε- να αντιληφθεί τι είναι αυτό που πραγματικά συμβαίνει, αλλά επειδή του είναι αδύνατο να «ζήσει» με άλλον τρόπο από αυτόν που έχει συνηθίσει.
0 ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ ΟΛΟ

Νέες συλλήψεις στις Σκουριές

0
Σε πέντε συλλήψεις διαδηλωτών προχώρησε η αστυνομία στις Σκουριές, στην συγκέντρωση που πραγματοποιείται από το πρωί της Δευτέρας ως η καταληκτική πράξη του 10ημέρου αντίστασης στις Σκουριές αλλά και σαν κάλεσμα για εντατικοποίηση των κινηματικών δράσεων. Οι συλληφθέντες τελικά αφέθηκαν ελεύθεροι και θα οριστεί τακτική δικάσιμος.



Η επέμβαση των μπάτσων και οι "προσαγωγές"...
Posted by 3 χιλιόμετρα κάτω απ' τις Σκουριές on Δευτέρα, 3 Αυγούστου 2015

Οι συγκεντρωμένοι έκλεισαν τον δρόμο με καθιστική διαμαρτυρία που συνδέει το εργοστάσιο με τον χωρό open pit, ανοιχτό όρυγμα. Η αστυνομική παρουσία ήταν μεγάλη με ΜΑΤ και άνδρες της ασφάλειας οι οποίοι προχώρησαν σε πέντε προσαγωγές οι οποίες μετατράπηκαν σε συλλήψεις για τα αδίκημα της απείθειας και της παράνομης βίας. Αυτήν την στιγμή, σύμφωνα με πληροφορίες οι υπόλοιποι διαδηλωτές βρίσκονται εγκλωβισμένοι από κλοιό ΜΑΤ στα πρανή του δάσους. Οι συλληφθέντες μεταφέρθηκαν στο Α.Τ. Πολυγύρου πέρασαν από εισαγγελέα ο οποίος απήγγειλε τις κατηγορίες και αφέθηκαν ελεύθεροι. Αναμένεται να οριστεί η τακτική δικάσιμος.
Οι διαδηλωτές, αποφάσισαν, σύμφωνα με πληροφορίες, να μείνουν μέχρι το βράδυ στο σημείο και καλούν σε στήριξη για να συνεχιστεί το κλείσιμο του δρόμου. Αυτή τη στιγμή διαδηλωτές παραμένουν στο σημείο σε καθιστική διαμαρτυρία ενώ κάθε φορά που όχημα της εταιρείας επιδιώκει να περάσει η αστυνομία επεμβαίνει προκειμένου να ανοίξει ο δρόμος προκαλώντας ένταση με τους διαδηλωτές.

Σε ανακοίνωσή της η Συνέλευση Αγωνιστικού Δεκαημέρου για την σημερινή συγκέντρωση αναφέρει:

"Σαν κράτος εν κράτει, η χρυσοθηρική Eldorado Gold συνεχίζει αδιάκοπα το εγκληματικό της έργο και προχωράει στην ολοκλήρωση των υποδομών της, περιφρονώντας τον παράνομο και ανήθικο χαρακτήρα αυτών των ενεργειών.
Σύντομα σκοπεύουν να ξεκινήσουν την εξόρυξη, μαζί με τα ολέθρια αποτελέσματα που έχει για το οικοσύστημα.
Στο 10ήμερο στις Σκουριές ήρθαμε σε επαφή αφενός με την ομορφιά της ζωής στη φύση κι αφετέρου με την ανεπανόρθωτη καταστροφή της στο βωμό του κέρδους.
Ελεύθεροι από τις αυταπάτες της νομικής ή της κυβερνητικής οδού, έχουμε συνείδηση ότι ο δυναμικός, αδιαμεσολάβητος αγώνας αποτελεί τη λύση ενάντια στη δολοφονική εξόρυξη και τον δρόμο προς την αυτοδιαχείριση της ζωής μας.
Σαν καταληκτική πράξη του 10ημέρου αλλά και σαν κάλεσμα για εντατικοποίηση των κινηματικών δράσεων, καλούμε σε συγκέντρωση στο βουνό τη Δευτέρα 03/08, ώρα 08:30 π.μ. στον χώρο της κατασκήνωσης (στο Xοντρό Ραχώνι).
Με την εκπνοή στις 12 Ιουνίου της από 28 Απρίλη κλήσης της κυβέρνησης προς την εταιρία να παρουσιάσει τα στοιχεία σχετικά με τη μεταλλουργία χρυσού και την περιβόητη μέθοδο flash smelting, η Eldorado Gold καθίσταται
εκτός από αυθαίρετη και τυπικά παράνομη.
Η άρνηση εμφάνισης των παραπάνω στοιχείων είναι ταυτόσημη με άρνηση υλοποίησης των πλέον σημαντικών όρων της Μ.Π.Ε. και της Α.Ε.Π.Ο. και συνεπάγεται ανάκληση της αδειοδότησης με ευθύνη της εταιρίας.
Η προθεσμία για την ανάκληση της Α.Ε.Π.Ο. και άμεσο σταμάτημα εργασιών, υποβολή της Μ.Π.Ε. και επαναδειοδότηση ή εκδίωξη κλπ, έληξε στις 12 Ιουλίου. Μένοντας αδρανής η κυβέρνηση (που υποτίθεται ότιαναζητούσε νομική
δυνατότητα να διώξει την εταιρία) υπονόμευσε, νομικά μιλώντας, τη δυνατότητα που η ίδια προκάλεσε -και όλα αυτά πριν την παραίτηση Λαφαζάνη.
Η εκδίωξη συνεπώς μιας εταιρίας που επικαλούνταν μέχρι τώρα τη νομιμότητα -τώρα που έπεσαν οι μάσκες της συγκάληψης- απομένει αδιαμεσολάβητο έργο των ενδιαφερομένων."
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ ΟΛΟ

ΜΜΕ: Απολύσεις, εκ περιτροπής εργασία και μειώσεις μισθών

0
Τις τελευταίες μέρες γίνεται πολύ συζήτηση, και καλά κάνει, για τις απολύσεις στον ΑΝΤ1. Τις απολύσεις αυτές τις συνδυάζουν πολλοί με τις προθέσεις της κυβέρνησης να αλλάξει το τηλεοπτικό τοπίο το οποίο μέχρι τώρα δεν την ευνοούσε. Για να δούμε όμως τι γίνεται και στον υπόλοιπο χώρο των ΜΜΕ; Για να δούμε και ποιο είναι το πραγματικό επίδικο και ποια θα πρέπει να είναι η στάση των εργαζόμενων οι οποίοι δεν έχουν καμιά δουλειά να εμπλακούν σε παιχνίδια αναδιάταξης του πολιτικού σκηνικού αλλά έχουν κάθε δικαίωμα και υποχρέωση, ανάγκη θα λέγαμε, να υπερασπιστούν τη δουλειά τους και το μισθό τους. Για τη κατάσταση στο χώρο αντιγράφουμε το αναγκαστικά μακροσκελές κείμενο του blog της "Κατάληψης ΕΣΗΕΑ", το οποίο προφανώς γράφτηκε πριν τις απολύσεις στο κανάλι αλλά κάνει κατανοητό ότι δεν ήταν και τόσο ξαφνικές, θα δείτε γιατί:

Μια άνευ προηγουμένου εργοδοτική «σφαγή» βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη τις τελευταίες εβδομάδες στον κλάδο των Μέσων Ενημέρωσης. Τα αφεντικά εφημερίδων, τηλεοπτικών/ραδιοφωνικών σταθμών και ενημερωτικών ιστοσελίδων επιδίδονται σε μια απόλυτα συντονισμένη επίθεση, προκειμένου να εκμεταλλευτούν στο έπακρο το νέο επεισόδιο του «σόου» της χρηματοπιστωτικής κρίσης. Υπό αναβαθμισμένο καθεστώς τρομοκράτησης -που συνέδεσαν και με το δημοψήφισμα- περί επερχόμενων λουκέτων, το «μάρμαρο» καλούνται για μια ακόμη φορά να πληρώσουν οι εργαζόμενοι/ες, καλύπτοντας -μέσω απολύσεων ή βίαιων μειώσεων των ήδη πενιχρών μισθών- την όποια «χασούρα» των εργοδοτών, εξασφαλίζοντας τη «βιωσιμότητα» του εκάστοτε εργοδότη -και όχι του μέσου. Τα αφεντικά, κατά το ίδιο διάστημα, επικαλούμενα φυσικά και την τραπεζική αργία, έβγαλαν από τη «φαρέτρα» τους όποιο όπλο είχαν εύκαιρο: Αναγκαστική χορήγηση αδειών, η -πρωτοφανής- χρήση της συνθήκης της εκ περιτροπής εργασίας (διήμερο τη βδομάδα!), η πληρωμή έναντι μισθού, η άρνηση χορήγησης επιδόματος αδείας, οι σημαντικότατες καθυστερήσεις καταβολής μισθού και πολλά ακόμη.
Η λίστα*, τούτη τη φορά, είναι πραγματικά τεράστια, όμως αξίζει να αναφέρουμε μερικά παραδείγματα της εργοδοτικής επίθεσης:
  • Στο συγκρότημα «ΠΗΓΑΣΟΣ» του Μπόμπολα (Έθνος, Ημερησία, Goal, συν τα ένθετα και οι ιστοσελίδες που συνοδεύουν) οι εργαζόμενοι παραμένουν απλήρωτοι για τους μήνες Μάιο και Ιούνιο (και φυσικά Ιούλιο), έχοντας λάβει έναντι... 300 ευρώ. Η εργοδοσία αποκάλυψε παράλληλα ένα μεγαλόπνοο σχέδιο «ανάπτυξης» που προβλέπει νέες ατομικές συμβάσεις με μειώσεις και εκ περιτροπής εργασίας. Τα «σωματεία» του κλάδου κήρυξαν τη γνωστή απεργία - «πυροτέχνημα» και, όπως αναμενόταν, μέχρι στιγμής τίποτε δεν έχει αλλάξει. Να σημειωθεί ότι οι εργαζόμενοι της GoalNews (ή μάλλον ο εξόφθαλμα φιλοεργοδοτικός εκπρόσωπός τους) εξέδωσαν δικό τους κείμενο, εκφράζοντας την αντίθεσή τους στην κινητοποίηση
  • Στον «Ελεύθερο Τύπο» των Μπενέκου και Σκαναβή η κατάσταση δείχνει να έχει διαφύγει κάθε ελέγχου. Στους εργαζόμενους οφείλονται -συνολικά- περί τους έξι μισθούς, ενώ τους προτάθηκε να... ξεχάσουν τους μισθούς Μαΐου και Ιουνίου και να προχωρήσουν σε νέες ατομικές συμβάσεις με μειώσεις που αγγίζουν το 35%. Οι ιδιοκτήτες εισήγαγαν -ξεκινώντας από το αθλητικό τμήμα- το μέτρο της εκ περιτροπής εργασίας, βρίσκοντας ωστόσο τη σφοδρή αντίδραση εργαζομένων, οι οποίοι ζήτησαν από τις ενώσεις του κλάδου να κινητοποιηθούν. Ήδη το διήμερο (22 και 23 Ιουλίου) οι εργαζόμενοι απεργούν και δηλώνουν πως θα επιστρέψουν στην εργασία τους όταν τους εξοφληθούν οι μισθοί Μαΐου και Ιουνίου. Η κινητοποίησή τους εξόργισε (!) τους δυο εργοδότες, με τον Δημήτρη Μπενέκο να φτάνει στο σημείο να εκστομίσει τη φράση: «Να λέτε και ευχαριστώ που έχετε δουλειά! Σε λίγο όλοι στα ΜΜΕ θα δουλεύουν απλήρωτοι!».
  • Εξίσου άσχημη είναι η κατάσταση και στον ΔΟΛ, όπου σύμφωνα με πληροφορίες οι εργαζόμενοι αμείβονται έναντι τους τελευταίους δυόμιση μήνες. Αξίζει επίσης να σημειωθεί ότι την Κυριακή του δημοψηφίσματος τυπώθηκε μόνο η εφημερίδα.
  • Στην «Καθημερινή» του Αλαφούζου δόθηκε αναγκαστική άδεια μέχρι 15 Αυγούστου στο εμπορικό τμήμα της εφημερίδας, πλην τεσσάρων ατόμων που λειτουργούν ως προσωπικό ασφαλείας.
  • Την ίδια στιγμή, στον όμιλο του Νίκου Χατζηνικολάου («Real», «Αγορά» συν τα ηλεκτρονικά μέσα που συνοδεύουν) δεν έχει καταβληθεί ο μισθός Ιουνίου και με το πρόσχημα της τραπεζικής αργίας οι εργαζόμενοι ενημερώθηκαν ότι θα πληρωθούν ξανά τον... Δεκαπενταύγουστο.
  • Με πέντε απολύσεις κορυφώνεται η... θερινή σεζόν και στις Αττικές Εκδόσεις (Madame Figaro, Celebrity, Playboy κ.ά). Βάσει εξαγγελιών από πλευράς της διοίκησης οι εργαζόμενοι εκτιμούν ότι θα ακολουθήσουν περισσότερες απολύσεις τον Αύγουστο, καθώς εκτιμάται ότι η εργοδοσία προχωράει σε ενοποίηση τμημάτων
  • Περικοπές σε μισθούς και προσωπικό ετοιμάζει να ανακοινώσει, κατά πληροφορίες, και ο Γ. Φιλιππάκης, ιδιοκτήτης των εφημερίδων «Δημοκρατία», «Εσπρέσο» και «Εστία», καθώς και η διοίκηση στην εφημερίδα «Παραπολιτικά».
  • Μήνες δεδουλευμένων οφείλονται και στους εργαζόμενους των εκδόσεων Λιβάνη (περιοδικό «Επίκαιρα» κ.λπ).
  • Τραγικό σκηνικό διαμορφώνεται και σε τηλεοπτικούς σταθμούς όπως ο ΑΝΤ1. Οι εργαζόμενοι στον ant1 group του Κυριακού ζουν σε κλίμα απόλυτης τρομοκρατίας καθώς, πέραν των μειώσεων που έχουν υποστεί, η εργοδοσία σχεδιάζει μεγάλες περικοπές -κυρίως στο τμήμα ειδήσεων- που αναμένεται να φέρει σαρωτικό κύμα απολύσεων (πιθανολογείται στις αρχές Σεπτεμβρίου). Οι τρομοκρατικοί τίτλοι βέβαια που συνοδεύουν τα ρεπορταζ της προπαγάνδας συνεχίζουν να "πέφτουν" κανονικά
  • Στο μεταξύ, στον Alpha, η διοίκηση προχωρά σε οριζόντιες μειώσεις ύψους 20% (!) σε όλους τους μισθούς. Ενώ αρχικά υπήρχε η διαβεβαίωση ότι οι μειώσεις θα ισχύσουν μόνο για τους θερινούς μήνες, έγινε γνωστό ότι καθεστώς θα συνεχιστεί «για πέντε μήνες και... βλέπουμε».
  • Ακόμη πιο ακάλυπτοι -ιδίως από συνδικαλιστική σκοπιά- είναι οι εργαζόμενοι σε ενημερωτικές ιστοσελίδες. Αξίζει να σημειωθεί ότι στον όμιλο του Νίκου Ευαγγελάτου (NewsIt κ.λπ) έγιναν ήδη οκτώ απολύσεις. Η μια εξ αυτών λογίζεται ως παραίτηση, λόγω μη συμμόρφωσης με επερχόμενες περικοπές.
  • Στο όνομα της «περιστολής δαπανών» η εργοδοσία του περιοδικού «Αθηνόραμα» και της ομώνυμης ιστοσελίδας (athinorama.gr) προέβη στην απόλυση έξι εργαζόμενων. Να σημειωθεί ότι στο εν λόγω μέσο έχουν ήδη γίνει περικοπές μισθών, ενώ έχει εφαρμοστεί και η εκ περιτροπής εργασία. Παράλληλα, εργαζόμενοι έχουν καταγγείλει ότι απασχολούνται υπερωριακά δίχως να δηλώνεται και να αμείβεται η υπερεργασία.
  • Στον ραδιοφωνικό σταθμό Εν Λευκώ πραγματοποιήθηκαν μειώσεις μισθών έως και 50% και επιβλήθηκε εκ περιτροπής εργασία.
Κι αν ακόμη κάποιοι εκτιμούν ότι τα περί συντονισμένης επίθεσης και σχεδιασμού αποτελούν... γραφικές εικασίες, τους παραπέμπουμε στο παρακάτω απόσπασμα από κείμενο οδηγιών που συνέταξε η εταιρεία «ΡΙΜ Εργασιακή», η οποία ειδικεύεται στην παροχή συμβουλευτικής στήριξης στις επιχειρήσεις επί εργασιακών θεμάτων. Οι τρανοί συμβουλάτορες των εργοδοτών, «με αφορμή την κατάσταση που δημιουργήθηκε στην αγορά εργασίας από τις διαδικασίες του δημοψηφίσματος», ανερυθρίαστα, υποδεικνύουν στα αφεντικά τους τις... δυνατότητες που έχουν:
  • «[...]Η χορήγηση, ύστερα από αίτηση κάθε εργαζόμενου, μέρος των ημερών της κανονικής αδείας του έτους 2015 με αποδοχές.
  • Με αίτηση κάθε εργαζόμενου και όχι μονομερώς από τον εργοδότη, να χορηγηθεί άδεια χωρίς αποδοχές για όσες ημέρες συντρέχουν τα γεγονότα αυτά, η οποία γνωστοποιείται μόνο στο ΙΚΑ.
  • Να θέσουν το προσωπικό τους σε διαθεσιμότητα σύμφωνα με το άρθρο 4 Ν. 3846/2010, καταβάλλοντας το ήμισυ των αποδοχών τους.
  • Να καθιερώσουν σύστημα εκ περιτροπής εργασίας μονομερώς, σύμφωνα με το άρθρο 2 του Ν. 3846/2010, τηρώντας όλες τις διαδικασίες που προβλέπονται από το νόμο αυτό [...]».
Μέσα σε όλο αυτό το «λαμπρό» σκηνικό, το ΔΣ του ΕΔΟΕΑΠ αποφάσισε την αναστολή της καταβολής των επικουρήσεων στους ασφαλισμένους. Παρά τις εξηγήσεις που ζητήθηκαν από ασφαλισμένους και κάποιες παρατάξεις, το ΔΣ τηρεί σιγή ιχθύος και όπως όλα δείχνουν προέβη στο πρώτο βήμα για την κατάργηση της επικούρησης. Εν όψει της εφαρμογής του τρίτου, βαρύτατου Μνημονίου, που ήδη έχει αρχίσει να υλοποιείται με ζέση από τα αφεντικά, γίνεται ακόμη πιο προφανής η αποκαθήλωση του εργοδοτικού συνδικαλισμού κι από το νου των πλέον καλόπιστων. Στον κλάδο των ΜΜΕ δεν αρκεί πλέον η επικοινωνιακή διαχείριση από πλευράς ΕΣΗΕΑ και λοιπών για να πείσουν τους εργαζόμενους για τα υγιή... αγωνιστικά τους κίνητρα. Είναι η ώρα της συνειδητοποίησης: Αυτοί που σήμερα φαντάζουν ως η τελευταία σανίδα σωτηρίας, είναι αυτοί που μας βύθισαν και θα συνεχίσουν να μας τραβούν στον πάτο.

*Είναι σίγουρα πολλές οι περιπτώσεις που παραλείπονται και, καθώς η δημοσιοποίηση της αυθαιρεσίας είναι ένα πρώτο εργαλείο, καλούμε τους συναδέλφους/ισσες που πλήττονται από τα νέα ήθη να ενημερώνουν τη συνέλευσή μας στην ηλεκτρονική διεύθυνση katalipsiesiea@gmail.com.
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ ΟΛΟ

Απολύσεις στον ΑΝΤ1, μειώσεις μισθών στον ALPHA

0
Απολύσεις λοιπόν στον ΑΝΤ1, μειώσεις μισθών στον ALPHA και πάει λέγοντας. Και όλα αυτά με το πρόσχημα του νομοσχεδίου για τις τηλεοπτικές άδειες. Οι καναλάρχες εκμεταλλεύονται το ανύπαρκτο τοπίο προστασίας των εργαζόμενων και να τους χρησιμοποιούν στην όποια κόντρα τους με τη κυβέρνηση. Βρήκαν αφορμή για να εφαρμόσουν ακόμη πιο εντατικά τις μνημονιακές εργασιακές σχέσεις που ψηφίστηκαν τα τελευταία χρόνια και συνεχίζει να εφαρμόζει αυτή η κυβέρνηση, καταργώντας και τα ελάχιστα δικαιώματα που απέμειναν σε εργαζόμενους δεκαετιών στο χώρο. Το πρόβλημα δεν είναι τωρινό. Ξεκινάει από τις αρχές του '90 που τα ιδιωτικά κανάλια στήθηκαν πάνω στη καταστρατήγηση συλλογικών συμβάσεων, ωραρίων και μισθών που υπήρχαν στο (αποκλειστικά κρατικό ως τότε) τηλεοπτικό και δημοσιογραφικό χώρο, τότε που η ΠΟΣΠΕΡΤ δεν αναγνώριζε τους τεχνικούς και δεν τους ενέτασσε στις γραμμές τις γιατί δεν είχαν πτυχίο. Ο χώρος αυτός είναι από τους πρώτους που πέρασαν σε αυτό το τόπο αντεργατικά μέτρα που αργότερα γενικεύτηκαν.
Και φτάνουμε στο σήμερα. 26 απολύσεις την Πέμπτη, άλλες 4 αλλά και μειώσεις μισθών σήμερα. Μειώσεις και απολύσεις είχαμε σε πάμπολλες επιχειρήσεις στο χώρο (βλέπε προηγούμενη ανάρτηση), στον ALPHA φτάσανε το 50%. Μέχρι τώρα και μετά από αποφάσεις της Ένωσης Τεχνικών Ιδιωτικής Τηλεόρασης Αττικής έχουμε απεργίες στον ΑΝΤ1 (γιατί όχι και στον ALPHA;), καταδίκη των απολύσεων απ' όλες τις ενώσεις του τηλεοπτικού και δημοσιογραφικού χώρου καθώς και από τη ...ΓΣΕΕ και το ΠΑΜΕ. Παράλληλα γίνανε και κάποιες κινητοποιήσεις.
Οι εργαζόμενοι πρέπει να αντιδράσουν να υπερασπιστούν το δικαίωμά τους στη δουλειά και στο μισθό και να μην επιτρέψουν σε κανέναν να εμπλέξουν αυτά τους τα δικαιώματα και τον αγώνα τους στη διαμάχη των καναλαρχών με την κυβέρνηση.
Αναδημοσιεύουμε την ανακοίνωση της ΕΤΙΤΑ:

Αθήνα, 1η Αυγούστου 2015
Αρ. Πρωτ: 2073

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ-ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΓΙΑ ΑΝΤ1

Συνάδελφοι!
Η «αγαπημένη» και πολυδιαφημιζόμενη εδώ και δεκαετίες οικογένεια του ΑΝΤ1 μόλις εχθές άρχισε να αποδεκατίζεται κυριολεκτικά.
Θύματα;; 26 απολυμένοι εργαζόμενοι τεχνικοί και την Δευτέρα έπονται και άλλοι μέχρι να συμπληρωθεί τουλάχιστον ο αριθμός των 40. Από Σεπτέμβρη πιθανόν να αυξηθεί κι άλλο ο αριθμός ή να έχουμε και μειώσεις μισθών. Όπως μας ανέφερε χαρακτηριστικά η διοίκηση.
Θύτες;; Ο ίδιος ο άνθρωπος που ταύτισε το όνομά του με το σταθμό. Ο ιδιοκτήτης του ΑΝΤ1 Μίνωας Κυριακού και οι άνθρωποι που επέλεξε ο ίδιος για να τον διοικήσουν.
Λογική απορία: Πως είναι δυνατόν με τόσους απολυμένους να βγάλει τον Σεπτέμβριο ο σταθμός το πρόγραμμά του;;
Η απάντηση απλή: Με την αλλαγή των σημερινών εργασιακών σχέσεων σε αυτών της… γαλέρας!!! Μπλοκάκια- part timer-ενοικιαζόμενοι εργαζόμενοι-ελαστικές σχέσεις εργασίας και όλα αυτά με αποδοχές… πείνας!!! Και αν πάρουν πίσω με αυτές τις συνθήκες και κάποιον απολυμένο, το παίζουν και καλοί. Τάχα πως ενδιαφέρονται γι αυτούς.
Το έχουμε ξαναδεί το έργο. Δεν κοροϊδεύουν πια κανέναν.
Από εχθές λοιπόν η μεγάλη οικογένεια του ΑΝΤ1 επέλεξε να προβεί στις ΜΑΖΙΚΟΤΕΡΕΣ ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ που έχουν γίνει ποτέ από την έναρξη της ιδιωτικής τηλεόρασης στην Ελλάδα. Ουδέποτε κανένας άλλος σταθμός δεν έδειξε τόσο πολύ… «αγάπη» στην ίδια του την οικογένεια απολύοντας τόσους πολλούς εργαζόμενους μέσα σε μόλις μία ή δύο μέρες και μάλιστα με τον πιο χυδαίο και ανήθικο τρόπο. Μαζεύοντάς τους και διαβάζοντας ένα-ένα τα ονόματα των απολυμένων από μια… «μαύρη λίστα».
Ένας-ένας άκουγε το όνομά του αλλά και τα ονόματα των συναδέλφων του που οδηγήθηκαν στην ανεργία πιθανόν και στην ανέχεια. Άνθρωποι που είχαν 20 και 25 χρόνια εργασίας στο σταθμό. Άνθρωποι οικογενειάρχες οι περισσότεροι, που όλα αυτά τα χρόνια κινδύνευσε μέχρι και η ίδια τους η ζωή σε διάφορες αποστολές σε εμπόλεμες περιοχές. Άνθρωποι που μόλις πριν λίγες μέρες κόντεψαν να καούν ζωντανοί μέσα σε VAN του σταθμού. Άνθρωποι που εργάστηκαν όλα αυτά τα χρόνια με πίστη, συνέπεια και επαγγελματισμό. Και όλα αυτά την επόμενη ακριβώς μέρα που ο ίδιος ο Στρατής Λιαρέλης στην συνέντευξη τύπου της Ε.Ι.ΤΗ.Σ.Ε.Ε. μίλησε για οικογένειες που τρώνε ψωμί από τα κανάλια. Και ενώ γνώριζε ήδη για το… «έγκλημα» που είχε ετοιμάσει ο σταθμός του!! Και όταν εχθές ζητήσαμε συνάντηση μαζί του συνοδευόμενοι από τον Γενικό Γραμματέα του Υπ. Εργασίας, μείναμε εμβρόντητοι στο άκουσμα ότι έφυγε για διακοπές!!! Φυσικά! Για τον… πρώην μαχητικό δημοσιογράφο η σχεδίαση του… «εγκλήματος» είχε πια τελειώσει. Έμενε τώρα μόνο η εκτέλεση από τους υφιστάμενούς του. Η δουλειά του είχε τελειώσει. Μπορούσε να φύγει με ήσυχη συνείδηση για διακοπές!!!
Συνάδελφοι!!!
Ήδη από εχθές ξεκίνησε ένας ωραίος αγώνας. Ένας αγώνας που σας καλούμε να δώσουμε όλοι μαζί!!! Αγώνας για την ύπαρξή μας και την ίδια μας την αξιοπρέπεια!!! Αυτό που συμβαίνει σήμερα στον ΑΝΤ1, αν περάσει, σίγουρα θα συμβεί και στους υπόλοιπους σταθμούς. Οι στάσεις εργασίας και οι απεργίες θα είναι διαδοχικές!!! Δεν μας ενδιαφέρουν πόσα απεργοσπαστικά δελτία θα βγάλουν. Δεν μας ενδιαφέρει η τρομοκρατία που θα μας εξαπολύσουν!!! Το μόνο που μας ενδιαφέρει είναι να μην σταματήσουμε μέχρι την τελική δικαίωση! Να γυρίσουν ΟΛΟΙ ΠΙΣΩ ΣΤΙΣ ΔΟΥΛΕΙΕΣ ΤΟΥΣ ΜΕ ΟΛΑ ΤΟΥΣ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ!!!
Από αύριο επίσης, ξεκινάμε εκστρατεία ενημέρωσης ούτως ώστε να μάθει την αλήθεια ΟΛΗ Η ΕΛΛΑΔΑ!!! Και όταν ακούει πια, για την… περίφημη οικογένεια του ΑΝΤ1 να αντιλαμβάνεται πλήρως την έννοια της ξεδιαντροπιάς και της ανηθικότητας που κρύβεται πίσω από αυτές τις λέξεις. Έντυπο υλικό είναι έτοιμο και θα αρχίζει να μοιράζεται σε λιμάνια, μετρό, διόδια! Ηλεκτρονικό υλικό είναι έτοιμο να κατακλύσει το διαδίκτυο. Παραστάσεις διαμαρτυρίας είναι προγραμματισμένες εκεί που δεν θα το περιμένουν.
Κύριοι του ΑΝΤ1. Από το πιο μικρό διευθυντικό στέλεχος έως τον πιο μεγάλο ιδιοκτήτη. Η… «παράσταση» που εσείς στήσατε αλλά που εμείς θα παίξουμε και θα σκηνοθετήσουμε, ξεκινάει… Καλή αρχή!!!

ΥΓ1. Όσο για την άρνησή σας για την σύνδεση των όσων συμβαίνουν στους σταθμούς (ΑΝΤ1-απολύσεις, ΑLPHA STAR-νέες μειώσεις μισθών) με το νομοσχέδιο για τις τηλεοπτικές άδειες, η κοινή ανακοίνωση των υπουργών της κυβέρνησης κυρίων Παππά και Κατρούγκαλου δείχνει ότι δεν πείθετε!!!
ΥΓ2. Όσο για τον... σεβασμό που δείξατε προς το θεσμικό όργανο των τεχνικών σας απολύοντας και τους δύο εργασιακούς μας εκπροσώπους να είστε σίγουροι πως θα σας τον ανταποδώσουμε. Με τον συνάδελφο προϊστάμενο δε που πρότεινε την απόλυσή τους, θα ασχοληθούμε όταν έρθει η ώρα.
ΥΓ2. Απορία: Άραγε, μετά από όλα αυτά, με ποιο ηθικό ανάστημα θα βγάλει τις επόμενες κοινωνικές εκπομπές ή τις επόμενες παιδικές θεατρικές δραστηριότητες και θα απευθύνεται στον κόσμο η κυρία Μαρί Κυριακού;;
ΥΓ3. Απορία2: Το… THE VOICE πότε ξεκινάει αλήθεια;;

για το ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ ΟΛΟ

Καταδίκες αθώων στους καιρούς του 3ου μνημονίου

0
«Έχω να περάσω τόσo καλά από τo ’12»
Αστυνομικός εν ώρα βασανισμού συλληφθέντα, 15/07/2015
Σε περίπτωση που κάποιος συλληφθείς έχει τραυματισθεί όλη την αποκατάσταση της υγείας του θα αναλάβει το υπουργείο, αν και μέχρι σήμερα δεν έχει διαπιστωθεί κάτι τέτοιο…
Υπουργός Γ. Πανούσης
Οι πρώτες διαδηλώσεις εναντίον του νέου, τρίτου μνημονίου. Οι πρώτες μαζικές συλλήψεις και δίκες. Οι πρώτες καταδίκες αθώων αγωνιστών. Το γνωστό, χιλιοπαιγμένο σενάριο να ανεβαίνει ξανά στους δρόμους του κέντρου της Αθήνας, στη ΓΑΔΑ, στις αίθουσες των δικαστηρίων. Αυτή τη φορά υπό μια νέα σκηνοθετική ομάδα: τη νέα διεύθυνση του αρμόδιου υπουργείου υπό τον Γ. Πανούση και υπό τη σκέπη της νέας κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ στην οποία ο ίδιος ανήκει, σε συνεργασία με το γνωστό κατασταλτικό οικοδόμημα των ειδικών αστυνομικών δυνάμεων και των δικαστικών αρχών.
Φυσικά δε μας αποθαρρύνει -ποτέ δεν το έκανε- αυτή η επανάληψη της καταστολής και της εκδικητικότητας. Αντίθετα, μας χαλυβδώνει η συνείδηση ότι δεν έχουμε καμία αυταπάτη σχετικά με το πώς θα διαχειρίζεται το πολιτικό σύστημα τη συνέχιση και την ανανέωση των μνημονίων και γενικότερα των οποιωνδήποτε εφαρμοζόμενων, αντιλαϊκών πολιτικών. Και μας πεισμώνει ώστε να συνεχίσουμε να παλεύουμε για το δίκιο μας και τα δικαιώματά μας.
Ένα δίκιο που φαίνεται να απουσίαζε από τα γεγονότα που έλαβαν χώρα τις τελευταίες ημέρες στην πολιτική δίκη express στην οποία οδηγηθήκαμε. Μια δίκη που χαρακτηρίστηκε από μια διαδικασία-παρωδία και που αποκάλυψε συμπεριφορές ανθρώπων που έχουν απωλέσει κάθε έννοια αξιοπρέπειας και ανθρωπιάς. Μια δίκη που στην ουσία ξεκίνησε με τα τα ουρλιαχτά των αστυνομικών της ΔΕΛΤΑ την ώρα που εξαπέλυαν την επίθεσή τους στη διαδήλωση και τελείωσε 2 βδομάδες αργότερα με τα παρόμοια ουρλιαχτά των ίδιων ατόμων που έφυγαν από τα δικαστήρια πανηγυρίζοντας επιδεικτικά με τα χέρια υψωμένα την καταδίκη αθώων ανθρώπων.
Στις 15 του Ιούλη πλήθος κόσμου συγκεντρώνεται έξω από την Βουλή στο πλαίσιο της διαδήλωσης ενάντια στην ψήφιση των προαπαιτούμενων για την οριστικοποίηση του 3ου μνημονίου μέτρων, που οργανώνουν εργατικά σωματεία και πολιτικές οργανώσεις. Οι ειδικές δυνάμεις καταστολής, τα ΜΑΤ και η ομάδα ΔΕΛΤΑ, για άλλη μια φορά επιτίθενται συντονισμένα κι εντελώς απρόκλητα σε ειρηνικές ομάδες διαδηλωτών, χτυπούν στο σωρό πολλούς από αυτούς και προχωρούν σε μαζικές προσαγωγές. Αρκετές από τις τελευταίες μετατρέπονται σε συλλήψεις χάρη στον κατασταλτικό ζήλο των αστυνομικών και των ανακριτών, καθιστώντας διάφορους διαδηλωτές κατηγορούμενους, άλλους για κακουργήματα και άλλους για πλημμελήματα, μεταξύ των οποίων και ο συνάδελφός μας και πρόεδρος του Σωματείου, Μάνθος Ταβουλάρης.
Κάπου εδώ αρχίζει να ξετυλίγεται το γαϊτανάκι της κρατικής εκδικητικότητας και της πειθάρχησης του αγωνιζόμενου φρονήματος. Στις 22 του Ιούλη ξεκινάει η δίκη των 7 (από τους 8 συνολικά) κατηγορουμένων για πλημμελήματα, ενώ οι δικαστές με απαράδεκτο τρόπο και πρωτοφανή αυστηρότητα απορρίπτουν το οποιοδήποτε αίτημα αναβολής της δίκης, παρά το γεγονός ότι η δικογραφία μοιράστηκε στους συνηγόρους μόλις την προηγούμενη ημέρα. Ψιλά γράμματα για τους έχοντες την ευθύνη και την εξουσία να εφαρμόζουν τον νόμο. Αυτό αντίθετα που φαίνεται να τους νοιάζει είναι να σιγοντάρουν τους αστυνομικούς-μάρτυρες κατηγορίας και να υποβαθμίζουν τις αντιφάσεις των μαρτυριών τους, ενώ παράλληλα προσπαθούν (μάταια τελικά) να περιορίσουν τη λίστα των μαρτύρων υπεράσπισης.
Από την πρώτη στιγμή αρχίζουν να καταπέφτουν και σχεδόν να γελοιοποιούνται μία μία όλες οι κατηγορίες είτε λόγω παντελούς έλλειψης αποδεικτικών στοιχείων είτε λόγω της κωμικής αυτοδιάψευσης των αστυνομικών (με συνεχή αλλαγή του περιεχομένου των μαρτυριών τους και αδυναμία απαντήσεων σε απλά ερωτήματα που τους τέθηκαν κατά τη διαδικασία). Τελικά, το μόνο για το οποίο στάθηκαν ικανά αυτά τα μέλη των ΜΑΤ και ΔΕΛΤΑ είναι να ειρωνεύονται και να τραμπουκίζουν μάρτυρες και κατηγορούμενους εκτός της αίθουσας ή να χλευάζουν ανοιχτά -με την ανοχή του προέδρου του δικαστηρίου- τη διαδικασία της υπεράσπισης.
Ο κωμικός αυτός ρόλος ταίριαξε ωστόσο γάντι με τον σοβαροφανή ρόλο της έδρας και του εισαγγελέα: υποβάθμιση των κραχτών αντιφάσεων στις μαρτυρίες κατηγορίας, εμμονική απόρριψη αιτημάτων της υπεράσπισης (όπως το σχετικό με την επίδειξη ενός βίντεο που είναι αποκαλυπτικό των εξεταζόμενων γεγονότων), επιλεκτική απόδοση βαθμού αξιοπιστίας στους μάρτυρες, και τελικά το γνωστό τέχνασμα διαχωρισμού των κατηγορουμένων σε κάποιους αθώους και κάποιους ενόχους, παρόλο που με την εξαίρεση ενός, βρίσκονταν όλοι μαζί στο ίδιο μπλοκ διαδηλωτών, δέχτηκαν την ίδια επίθεση στο ίδιο σημείο (κάτι που αναγνώρησε το δικαστήριο!) και συνελλήφθησαν σχεδόν ταυτόχρονα, ενώ για κανέναν δεν αποδείχθηκε ότι διέπραξε αυτά που του προσάψαν.
Η κυνικότητα της δικαστικής ετυμηγορίας απλή και ξεκάθαρη: επιβολή της ενοχής χωρίς στοιχεία ενοχοποίησης. Η δε εκδικητικότητα εξίσου προφανής και απροκάλυπτη: επιβολή της μεγαλύτερης ποινής (34 μηνών) στον κατηγορούμενο με τη μη ελληνική καταγωγή και κατά την έδρα τον πιο «αδύναμο κρίκο». Η προκλητική απόρριψη κάθε αιτήματος για αναγνώριση ελαφρυντικών στους «ενόχους» αποτελεί το κερασάκι στην τούρτα της δικαστικής τακτικής που βιώσαμε. Μακράν του να αποτελεί «μεμονωμένο γεγονός» η ετυμηγορία αυτή έρχεται να καλύψει σαν ομπρέλα την προσπάθεια απαξίωσης και υπονόμευσης των διαδηλώσεων και των αγώνων, με βασικότερο μάλιστα στυλοβάτη της προσπάθειας αυτής τον ίδιο τον πρωθυπουργό, ο οποίος, στέλνοντας στον κάλαθο της ιστορίας την πάλαι ποτέ «περήφανη» αντιμνημονιακή ρητορική του, μίλησε ανοιχτά για «προβοκάτσιες από αλλοδαπούς διαδηλωτές που δεν είχαν καμία δουλειά να βρίσκονται εκεί». Από κοντά κι ο ανεκδιήγητος υπουργός Πανούσης, ο οποίος δε δίστασε να δηλώσει ότι «πρέπει οι πολίτες να μη βαφτίζουν ως κοινωνικούς αγωνιστές τους συλληφθέντες και να μην αμφισβητούν τη Δικαιοσύνη».
Δεν έχουμε την παραμικρή αμφιβολία ότι η δίκη αυτή έχει σαφή πολιτικά χαρακτηριστικά. Κι έτσι δώσαμε κι εμείς τον δικαστικό αγώνα τις 3 μέρες της διαδικασίας ως ενεργό πρωτοβάθμιο σωματείο, όπως δηλαδή πάντα δίναμε τις πολιτικές μας μάχες μέσω της συνδικαλιστικής μας δράσης και των συλλογικών κινητοποιήσεών μας. Στη σημερινή συγκυρία, όπου γράφεται και έχει ήδη αρχίσει να εφαρμόζεται ένα νέο σκληρό μνημόνιο, η δίκη αυτή αποτελεί μια ακόμα απόδειξη ότι οι σκληρές και άδικες πολιτικές δεν μπορούν να εφαρμοστούν παρά μόνο μέσω του γενικευμένου φόβου και της τρομοκράτησης όσων αντιστέκονται. Την καθημερινή ισοπέδωση της εργασιακής μας ζωής μέσω των απολύσεων, της απληρωσιάς, του εργοδοτικού εκφοβισμού, της πλήρους ελαστικότητας στα ωράρια που βιώνουμε από τους εργοδότες, έρχεται να επικυρώσει στο κεντρικό πολιτικό πεδίο η με τη βία επιβολή του γενικού νομικού οπλοστασίου που καλύπτει αυτές τις παρανομίες. Γι’ αυτό και αναδείξαμε ακριβώς αυτήν την πολιτική σημασία των συλλήψεων, της καταστολής, των βασανισμών που υπέστησαν όλοι οι κατηγορούμενοι, αλλά και της ίδιας της καταδίκης που υποσχόταν η όλη ακροαματική διαδικασία.
Πολιτική ήταν πάντα και θα συνεχίσει να είναι η θέση μας απέναντι στις συλλήψεις, τις κατηγορίες και τις δίκες. Όπως πολιτική είναι και η θέση του εισαγγελέα που χαμογελά αμήχανα όταν ο κατηγορούμενος του αποκαλύπτει ότι έφαγε μπόλικο ξύλο όταν ρωτήθηκε κατά τη σύλληψη ειρωνικά «Ήθελες να ψηφίσεις Σύριζα και Ανταρσύα, ε;». Όπως πολιτική είναι η επιλογή του να αναφερθεί κατά την αγόρευσή του στα καθήκοντα της αστυνομίας, αλλά να παρακάμψει όλες τις μαρτυρίες για κατ’ επανάληψη ξυλοδαρμό και βασανισμό των συλληφθέντων. Όπως πολιτική είναι και η στάση των μαρτύρων αστυνομικών να χαμογελάνε στις αναφορές στα βασανιστήρια ή στις ακροδεξιές και εμφυλιοπολεμικού και αντικομμουνιστικού τύπου ατάκες που όπως αποδείχτηκε ειπώθηκαν κατ’ εξακολούθηση την ώρα των ξυλοδαρμών.
Εμείς είμαστε υπερήφανοι για τη δράση και την πολιτική στάση των συντρόφων μας που αθωώθηκαν, μεταξύ αυτών και του προέδρου του Συλλόγου, Μάνθου Ταβουλάρη. Και ακόμα πιο υπερήφανοι είμαστε για τους 3 συντρόφους που καταδικάστηκαν και που συνεχίζουν τον αγώνα τους μέχρι την αθώωσή τους. Θα συνεχίσουμε να στεκόμαστε αλληλέγγυοι μαζί τους, όπως και με τους υπόλοιπους κατηγορούμενους της διαδήλωσης της 15ης Ιούλη. Θα συνεχίσουμε να βγαίνουμε στους δρόμους και να αντιστεκόμαστε οπουδήποτε μας το επιβάλλει η αξιοπρέπειά μας και η πολιτική μας συνέπεια.
Αθώωση όλων των συλληφθέντων της διαδήλωσης της 15ης Ιούλη.

Σύλλογος Υπαλλήλων Βιβλίου-Χάρτου Αττικής
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ ΟΛΟ

Οι πρώτοι δάσκαλοι της Ελεύθερης Ελλάδας!

0
Το blog "Ευρυτάνας ιχνηλάτης" παρουσιάζει ένα ιδιαίτερα συγκινητικό κείμενο-ντοκουμέντο το οποίο αναφέρεται στην τελετή ορκομωσίας των πρώτων απόφοιτων δασκάλων της ΠΕΕΑ (Πολιτική Επιτροπή Εθνικής Απελευθέρωσης) που πραγματοποιήθηκε στο ορεινό χωριό Τροβάτο της Ευρυτανίας όπου εκεί, στην εκκλησία του Αγίου Δημητρίου, είχε μεταφερθεί το Παιδαγωγικό Φροντιστήριο Καρπενησίου της Αντίστασης, μετά την εισβολή και το κάψιμο της ευρυτανικής πρωτεύουσας από τους ναζί τον Αύγουστο του 1944 (βλ. εδώ)
Το κείμενο εμπεριέχεται στο ιστορικό αναγνωστικό «ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΕΛΛΑΔΑ της Ε’ και ΣΤ’ τάξης του Μ. Παπαμαύρου, με τη συνεργασία και άλλων εκπαιδευτικών», έκδοση της ΠΕΕΑ του 1944, επανέκδοση “Σύγχρονη εποχή”.



Παραθέτουμε το εν λόγω κείμενο:

ΕΝΑΣ ΟΡΚΟΣ

Απ’ έξω από την εκκλησία του Άι-Δημήτρη στο χωριό Τροβάτο της Ευρυτανίας, είναι μαζεμένοι οι σπουδαστές του Παιδαγωγικού Φροντιστηρίου του Καρπενησιού.
Στο χωριό αυτό τελείωσαν τα μαθήματά τους και τώρα διορίστηκαν όλοι δάσκαλοι στην Ελεύθερη Ελλάδα.

Σήμερα θα δώσουν τον όρκο στην ΠΕΕΑ.
Μπροστά σε ένα τραπέζι στέκονται ο παπάς του χωριού ο Παπαγιώργης, ο πρόεδρος της Αυτοδιοίκησης, ο διευθυντής και οι καθηγητές του Φροντιστηρίου.
Ολονών η καρδιά είναι σφιγμένη. Μερικά μάτια είναι βουρκωμένα.
Οι τελευταίες περιπέτειες της εχθρικής επίθεσης, οι κόποι και τα βάσανα της πορείας, από το Καρπενήσι ως εδώ, είχαν ενώσει τις ψυχές τους. Καθηγητές και σπουδαστές είχαν όλοι την ίδια τύχη και ζούσαν όλοι σαν φίλοι, σαν αδερφοί.
Ο Παπαγιώργης έβαλε «ευλογητός». Ευλόγησε όλους, που εργάζονται στον Αγώνα είτε με το ντουφέκι είτε με την πένα.
Ο διευθυντής του Φροντιστηρίου διέταξε: «Προσοχή!». Όλοι στάθηκαν ακίνητοι.
Ο παπάς διαβάζει μία-μία τις λέξεις του όρκου και οι σπουδαστές τις επαναλαμβάνουν με υψωμένο το δεξιό τους χέρι.

«Ορκίζομαι ότι θα εκτελέσω πιστά τα καθήκοντά μου σαν υπάλληλος της Πολιτικής Επιτροπής Εθνικής Απελευθέρωσης, έχοντας σαν γνώμονα το συμφέρο της Πατρίδας μου και του Ελληνικού λαού. Ότι θα αγωνιστώ με αυτοθυσία για την απελευθέρωση της χώρας μου από τον ζυγό των κατακτητών. Ότι θα υπερασπίζω παντού και πάντοτε τις λαϊκές ελευθερίες και θα είμαι παραστάτης και οδηγός του λαού στον αγώνα για τη λευτεριά του και τα κυριαρχικά του δικαιώματα».

Μερικοί χωρικοί, που από το δρόμο παρακολουθούσαν την τελετή, στάθηκαν κι αυτοί, όσο βαστούσε ο όρκος, αμίλητοι κι ακίνητοι στις θέσεις τους. Κοντά τους στέκονταν σε θέση προσοχής και οι Ιταλοί αιχμάλωτοι, που ζούσαν στο χωριό.
Η αναμνηστική πλάκα στην εκκλησία του Άι-Δημήτρη στο Τροβάτο


Όταν τελείωσε ο όρκος, ο διευθυντής του Φροντιστηρίου άρχισε να διαβάζει ένα μήνυμα από τον πρόεδρο της ΠΕΕΑ, που αποχαιρετούσε τους σπουδαστές και τους ευχόταν καλή επιτυχία στο μεγάλο έργο του δασκάλου, που άρχιζαν από τη μέρα εκείνη.
Τους έλεγε μαζί πως δεν πρέπει ποτέ να ξεχνούν πως είναι κι αυτοί παιδιά του λαού. Πως γι’ αυτό πρέπει πάντα να στέκουν κοντά στο λαό.
Πως έχουν χρέος όχι μόνο να μάθουν γράμματα στα παιδιά, μα και να διδάξουν και να οδηγήσουν και τους μεγάλους.
Ακόμα τους έλεγε πως πρέπει να είναι περήφανοι, γιατί είναι δάσκαλοι. Γιατί και οι δάσκαλοι είναι από κείνους που εργάζονται για την πρόοδο του λαού.
Στα τελευταία τους έλεγε:
«Πηγαίνετε στο καλό! Και μην ξεχνάτε πως είστε οι πρώτοι δάσκαλοι της Ελεύθερης Ελλάδας. Είμαι βέβαιος πως θα φανείτε άξιοι της εμπιστοσύνης μας».
Όταν ο διευθυντής τελείωσε το διάβασμα οι περισσότεροι από τους σπουδαστές έκλαιγαν.
Έκλαιγαν από συγκίνηση, μα έκλαιγαν και από χαρά.

Μία άποψη του Τροβάτου Αγράφων

Ύστερα άρχισε να τους μιλεί ο διευθυντής του Φροντιστηρίου.
-Συναγωνιστές και συναγωνίστριες! Είπε. Το έργο μας τελείωσε. Πρέπει να χωριστούμε!
Από σήμερα είστε δάσκαλοι των παιδιών του Ελληνικού λαού. Δουλέψτε με ενθουσιασμό, για να πλάσετε χαρακτήρες, ευγενική ψυχή, γερή καρδιά στα παιδιά.
Φανείτε αντάξιοι του ηρωικού λαού μας. Γίνετε οδηγοί του.
Κάμετε το λαό μας μεγάλο στην ψυχή, εργατικό και χαρούμενο!
Εργαστείτε κι εσείς να γίνει η Ελλάδα μας ελεύθερη, χαρούμενη κι ευτυχισμένη!
«Πηγαίνετε!» είπε στο τέλος, «και να μη μας ξεχνάτε! Εμείς, με το νου μας, θα είμαστε πάντα κοντά
σας».


Όταν τελείωσε ο διευθυντής, ένας σπουδαστής βγήκε μπροστά και από μέρος και των άλλων σπουδαστών ευχαρίστησε το διευθυντή και τους καθηγητές για τους κόπους τους.
Τους έδωσε την υπόσχεση και τη διαβεβαίωση πως θα εργαστούν και μέσα στο σχολείο τους για τα παιδιά και τον λαολυτρωτικό Αγώνα για τα δικαιώματα του λαού μας για την επιτυχία των λαοκρατικών μας ιδανικών…

Κατόπι ένας-ένας περνούσε από το τραπέζι, έπαιρνε το διορισμό του, χαιρετούσε και πήγαινε και στεκόταν μαζί με τους άλλους.
Τραγούδησαν τον ύμνο της ΠΕΕΑ και τον Εθνικό Ύμνο και η τελετή τελείωσε.

Την άλλη μέρα, πριν καλά καλά ξημερώσει, οι σπουδαστές και οι σπουδάστριες, δάσκαλοι πια, έφευγαν για τα χωριά τους.

Και μόνο αυτοί που έγραψαν το βιβλίο σας τούτο έμειναν εκεί ακόμα λίγες μέρες, για να το τελειώσουν.”
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ ΟΛΟ

Κυριακή, 2 Αυγούστου 2015

Και όμως υπάρχει εναλλακτική! Ο δρόμος που θα χαράξει ο λαός μαζί με τους κομμουνιστές

1
Μετά τη νέα και ακόμη πιο θορυβώδη ευθυγράμμιση της κυβέρνησης και του ΣΥΡΙΖΑ στις επιταγές των ιμπεριαλιστών και της ντόπιας μεγαλοαστικής τάξης, ξαναφούντωσαν τα ίδια εκβιαστικά διλήμματα.
Αρχισαν πάλι να ακούγονται οι χιλιοειπωμένες θεωρίες περί του μικρότερου κακού. Με τη διαφορά ότι τώρα δεν τα αναπαράγουν μόνο το ΠΑΣΟΚ, η ΝΔ και το ΠΟΤΑΜΙ, αλλά και ο ίδιος ο ΣΥΡΙΖΑ, προκειμένου να δικαιολογήσει τις ραγδαίες προσαρμογές του τους τελευταίους μήνες.
«Καλύτερα, λοιπόν, τα προαπαιτούμενα και το 3ο μνημόνιο παρά η χρεωκοπία», «καλύτερα να χάσεις το χέρι σου παρά το κεφάλι σου», «καλύτερα μέσα στην ασφάλεια του ευρώ και της ΕΕ παρά στο χάος και το άγνωστο»…
Κοινός τόπος (καθόλου πρωτότυπο) όλων αυτών το ότι ο «μόνος δρόμος» που υπάρχει για το λαό μας και τους λαούς γενικότερα είναι αυτός που έχει χαράξει το καπιταλιστικό σύστημα και οι ιμπεριαλιστές. Μόνο μέσα σ’ αυτό το πλαίσιο, σύμφωνα με τους κυρίαρχους, μπορούν να γίνουν κάποιες διαφοροποιήσεις προς το καλύτερο και να περιοριστούν οι πιο άγριες πλευρές της εκμετάλλευσης και της καταπίεσης. Δεν έχει καμία σημασία για τους υποστηρικτές και τους απολογητές του συστήματος το ότι ο «δρόμος» τους οδηγεί στη ραγδαία επιδείνωση όλων των πλευρών της ζωής των λαών. Δεν έχει καμία σημασία που οι πόλεμοι, η εξαθλίωση, η πείνα αποτελούν πλέον μια καθημερινή πραγματικότητα για το μεγαλύτερο τμήμα του πλανήτη. Αυτό που έχει σημασία γι’ αυτούς είναι, όσο παραμένουν κυρίαρχοι και δεν αμφισβητούνται, να συνεχίζουν την ιδεολογική τους τρομοκρατία και τα κηρύγματα για το πόσο ο καπιταλισμός είναι ανίκητος και παντοδύναμος.
Ο ελληνικός λαός απέκτησε αρκετή εμπειρία, ιδιαίτερα τα πέντε τελευταία χρόνια, σε σχέση με το τι κρύβεται πίσω από την ιδεολογική-πολιτική τρομοκρατία. Το βίωσε στο πετσί του και αντέδρασε με τους αγώνες του, αλλά και με την ψήφο του όταν δεν είχε άλλο τρόπο. Τόσο, όμως, οι αρνητικοί συσχετισμοί, όσο και η όλη πολιτική της «Αριστεράς στην κυβέρνηση» δεν επέτρεψαν στις δυνάμεις του λαού να κάνουν τα απαραίτητα βήματα ώστε μέσα από τους αγώνες και τις συγκρούσεις να ανακαλύψουν, να χαράξουν το δικό τους δρόμο κόντρα στους διάφορους καπιταλιστικούς μονόδρομους, αλλά και τις μικροαστικές-εύκολες φαντασιώσεις που έβρισκαν έκφραση στον ΣΥΡΙΖΑ, τις συνιστώσες του και μια σειρά δυνάμεις του εξωκοινοβουλίου.
Μεγάλα τμήματα του λαού, εκφράζοντας την αγανάκτηση και την οργή τους, οδηγήθηκαν να αμφισβητήσουν τους κυρίαρχους και τις επιλογές τους μέσα από μορφές και τρόπους που σήμερα, δυστυχώς γι’ αυτά τα τμήματα, αποδεικνύονται ενσωματώσιμοι και παντελώς αδύνατοι να προκαλέσουν ανατροπές και ρήξεις προς όφελος των λαϊκών συμφερόντων. Επί της ουσίας, το πλήγμα που δέχτηκαν αυτά τα στρώματα είναι διπλό και γι’ αυτό φέρνουν ευθύνη ΟΛΕΣ ΟΙ ΠΛΕΥΡΕΣ ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ, η κάθε μία με τον τρόπο της και από το πόστο της.
Το ένα χτύπημα αφορούσε το ότι μέσα στην ΕΕ και την ΟΝΕ δεν υπάρχουν περιθώρια για φιλολαϊκές βελτιώσεις. Το χτύπημα αυτό, ουσιαστικά, ισοδυναμεί με το ότι ο λαός και η χώρα του βρίσκονται στο πλαίσιο μια φυλακής εθνών και λαών που λειτουργεί με γνώμονα την εξυπηρέτηση ιμπεριαλιστικών-καπιταλιστικών συμφερόντων.
Το δεύτερο χτύπημα είναι ότι απέναντι σ’ αυτή την φυλακή, η κυβερνώσα αριστερά, που τόσο θορυβούσε τους προηγούμενους μήνες, το μόνο που έκανε ήταν να αφήσει να πλασάρονται σαν διέξοδοι κάτι μικροαστικές, απογειωμένες ανοησίες που στην καλύτερη περίπτωση δεν ήταν τίποτε περισσότερο από ονειρώξεις για αλλαγή προστάτη.
Πλανήθηκαν επί μήνες μια σειρά φαντασιώσεις που βαφτίστηκαν στρατηγική ρήξης και plan b, «αγνώστου πατρός και λοιπών στοιχείων». Η πατέντα άλλοτε ανήκε στον Βαρουφάκη, άλλοτε στην Αριστερή Πλατφόρμα, ενώ δικαιώματα ISO είχε αποκτήσει και η ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Ταχύρρυθμες λύσεις και φαεινές χωρίς το λαό, εκτοξεύονταν και έταζαν αποτελέσματα.
Το μπέρδεμα και η σύγχυση μεγάλωνε, όταν την ίδια περίοδο αλλά και τα προηγούμενα χρόνια σαν ανεξαρτησία της χώρας πλασσαρόταν, ακόμα και από εθνικιστικούς κύκλους, μια κοινωνία εξάρτησης, εκμετάλλευσης και καταπίεσης με άλλο νόμισμα και με άλλους προστάτες. Μια τόσο λάστιχο «ανεξαρτησία» που χώραγε τους πάντες του φάσματος από δεξιά έως πολύ «αριστερά». Ολα αυτά καταρρέουν σήμερα με μεγάλη ταχύτητα, παρ’ όλο που στον απόηχο των εξελίξεων συνεχίζουν να ακούγονται και να αναπαράγονται από αμετανόητες μικροαστικές αντιλήψεις.
Ας αφήσουμε, όμως, αυτούς τους αμετανόητους κύκλους που συνεχίζουν να ψάχνονται στις παρυφές του ΣΥΡΙΖΑ και ας έρθουμε στο λαό. Ολη αυτή η γρήγορη αποδόμηση των «εναλλακτικών» του ΣΥΡΙΖΑ δημιουργεί νέα αρνητικά δεδομένα και ενίσχυση της λογικής του καπιταλιστικού μονόδρομου. Και επειδή ίσως φαίνεται απαισιόδοξο αυτό που λέμε, να επισημάνουμε ότι όλα αυτά τα χρόνια που μεσολάβησαν άφησαν τα αποτυπώματά τους στις μάζες. Ανέβηκε η όποια πολιτικοποίηση, μεγάλα τμήματα λαού βρέθηκαν για πρώτη φορά σε μεγάλα διλλήματα και προσπάθησαν να τα απαντήσουν εκδηλώνοντας αντιστάσεις στους κυρίαρχους. Ξεκίνησε, έστω στρεβλά και με όρους κυριαρχίας του ρεφορμισμού στο κίνημα, μια συζήτηση, με μαζικούς όρους, για την προοπτική της ριζικής ανατροπής του συστήματος και το πώς ο λαός μπορεί να πετύχει νίκες και να μη βρίσκεται με το κεφάλι κάτω.
Ωστόσο, όλες αυτές οι επιμέρους διαφοροποιήσεις κινδυνεύουν γρήγορα να καλυφθούν κάτω από την απογοήτευση. Κάπου εδώ υπάρχει και το ζήτημα των ευθυνών που ανέλαβε και μπορεί ακόμη περισσότερο να αναλάβει το ΚΚΕ(μ-λ), και που, καθόλου τυχαία, από το 2011 έχει αναγνωρίσει την ανάγκη περισσότερων πρωτοβουλιών στο κίνημα και τη χάραξη των κατευθύνσεων πάλης για το λαό. Το ΚΚΕ(μ-λ), με την όλη του προσπάθεια που ξεκίνησε με την 7η Συνδιάσκεψή του το 2010 και έφτασε μέχρι τις επεξεργασίες της 8ης Συνδιάσκεψης το 2015, έχει προσδιορίσει αυτό που ονομάζει «ο δικός μας δρόμος» και που περνάει μέσα από τις κατευθύνσεις μας για το ΜΕΤΩΠΟ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ-ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΗΣ και τις στρατηγικές μας προσεγγίσεις στο πεδίο της πάλης για την ανατροπή του συστήματος, την κατάκτηση της ανεξαρτησίας και το πέρασμα στο σοσιαλισμό.
Μ’ αυτή του την προσπάθεια, που θέλει να τη βάλει στην υπηρεσία του κινήματος και της πάλης, διαφοροποιείται σαφέστατα και πολύ διακριτά τόσο από το «δρόμο» του «μεταβατικού προγράμματος» όσο και από το «δρόμο» της «λαϊκής εξουσίας» του ΚΚΕ. Η όλη μας δράση (αυτόνομη, στα πλαίσια της Λαϊκής Αντίστασης-ΑΑΣ, αλλά και με όποιες μορφές κρίνουμε) βρίσκεται σε αντιπαράθεση με τους δύο «δρόμους» που αναφέραμε, με πολύ λίγα σημεία τομής, που αφήνουν μικρά περιθώρια κοινής δράσης.
Θεωρούμε ότι κανένας από τους δύο «δρόμους» δε μπορεί στα σοβαρά να έρθει σε σύγκρουση με τους καπιταλιστικούς μονόδρομους, μιας και παρά τις μεταξύ τους παραλλαγές, ουσιαστικά (όσο κρίνονται και παύουν να είναι διακηρύξεις) αποτελούν παραλλαγή, επί το «προοδευτικότερο», του καπιταλιστικού μονόδρομου.
Δεν έχουμε αυταπάτες για τις άμεσες δυνατότητες του λαού να βαδίσει στα χνάρια του επαναστατικού δρόμου, από κοινού με το ΚΚΕ(μ-λ). Η γραμμή μας δεν είναι σε τέτοιο βαθμό συνδεδεμένη με τις μάζες και αναγνωρίσιμη, ώστε να αποτελέσει ευδιάκριτο σημείο αναφοράς της πάλης του λαού. Ούτε έχουμε αποφύγει να δώσουμε εξηγήσεις για τους λόγους που το όλο μας στίγμα δεν είναι ακόμα φανερό στην ταξική πάλη και την κίνηση των μαζών.
Παλέψαμε πολύ και συνέχεια όλα αυτά τα χρόνια για να πάρουν σάρκα και οστά μέσα στο λαϊκό κόσμο, την εργατιά, τη νεολαία αυτά που προωθούμε. Θα συνεχίσουμε να το κάνουμε και στις νέες συνθήκες. Εκτιμάμε ότι (όσο αντιφατικό και αν ακούγεται) τα νέα δεδομένα ευνοούν την από καλύτερη θέση προώθηση της κατεύθυνσής μας . Αρκεί να μη φοβηθούμε να πάμε κόντρα σε ψεύτικα ή όχι διλήμματα. Οχι φυσικά με λόγια, αλλά με έργα και με πρωτοβουλίες.
Με τη σιγουριά ότι ο δικός μας δρόμος πατάει στη γη, όσο και δύσκολος να φαντάζει. Δεν παρακάμπτει τα κρίσιμα ζητήματα της ταξικής πάλης, το ζήτημα της εξουσίας και το ζήτημα της συντριβής του κράτους, με by pass «μεταβάσεις», με αερογέφυρες προς το μέλλον και μέσω «αντιφατικών» κυβερνήσεων στο έδαφος του πιο άγριου καπιταλισμού.
Στο τρομοκρατικό δίλλημα «ευρωμονόδρομος ή χάος» απαντάμε με το δίλλημα «με το δρόμο του καπιταλισμού-ιμπεριαλισμού ή με το δρόμο του λαού και της εργατικής τάξης».

Προλεταριακή Σημαία, 1/8/2015 - http://www.kkeml.gr/
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ ΟΛΟ

Παρασκευή, 31 Ιουλίου 2015

Η αριστερά «μας» αντιμέτωπη με τις ψευδαισθήσεις της.

37
Όλοι σήμερα, από την ηγετική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ που υπέγραψε την συμφωνία-λαιμητόμο των εργατικών-λαϊκών δικαιωμάτων και περνάει από την βουλή νέα βάρβαρα μέτρα, μέχρι το ΚΚΕ και από την Αριστερή Πλατφόρμα μέχρι την ΑΝΤΑΡΣΥΑ και την ΚΟΕ είναι αναγκασμένοι να αναγνωρίσουν, τουλάχιστον στα λόγια, ότι οι ιμπεριαλιστές είναι αδίστακτοι εκβιαστές που δεν το έχουν σε τίποτα να καταστρέψουν ένα λαό και μία χώρα προκειμένου να πετύχουν τις επιδιώξεις τους για κυριαρχία και λεηλασία.
Η σφοδρότητα της επίθεσης των ιμπεριαλιστών της Γερμανίας, των ΗΠΑ αλλά και της «φίλης» Γαλλίας απέναντι σε μία κυβέρνηση η οποία από τις 20 Φλεβάρη με την τότε συμφωνία – υποταγή είχε δώσει ήδη τα διαπιστευτήριά της, γκρέμισε πολλές αυταπάτες και εύκολους σχεδιασμούς επί χάρτου είτε στο κυβερνητικό σχήμα είτε πέρα και γύρω από αυτό.
Όταν η «εναλλακτική» του Grexit δεν αποτέλεσε έναν «αριστερό» εκβιασμό αλλά μία πραγματική απειλή των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων, αποκαλύφθηκε ότι η συζήτηση περί νομίσματος ήταν και είναι αποπροσανατολιστική για τον λαό και μπορεί κάλλιστα να αποτελέσει επιλογή αστικών και ιμπεριαλιστικών δυνάμεων για τις δικές τους επιδιώξεις. Ενώ για τον λαό σημαίνει ακόμα μεγαλύτερη στέρηση και φτώχεια, ακόμα μεγαλύτερη εκμετάλλευση από το ξένο και ντόπιο κεφάλαιο, ακόμα μεγαλύτερο σφίξιμο των δεσμών της ιμπεριαλιστικής εξάρτησης.
Σε μεγάλα τμήματα εργαζομένων άρχισε να γίνεται όλο και πιο ξεκάθαρο ότι η ρήξη, κόντρα στο πλαίσιο της εξάρτησης και ενάντια στον θανάσιμο «εναγκαλισμό» των ιμπεριαλιστών-προστατών, απαιτεί σοβαρή πολιτική και οργανωτική προετοιμασία του εργατικού-λαϊκού παράγοντα. Καθώς κουρελιάστηκαν οι ψευδαισθήσεις δυνάμεων όπως της ΑΝΤΑΡΣΥΑ και της Αριστερής Πλατφόρμας ότι την ρήξη αυτή μπορεί να την πάρει στην πλάτη της μία «αντιφατική κυβέρνηση» με αριστερό πρόσημο όπως αυτή των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ και να εφαρμόσει ένα «μεταβατικό πρόγραμμα». Αλλά κουρελιάστηκαν και οι εκτρωματικές τοποθετήσεις του ΚΚΕ ότι οι κάθε φορά πολιτικοί εκπρόσωποι της ντόπιας κεφαλαιοκρατίας συζητούν στα πλαίσια της ΕΕ και της Ευρωζώνης σαν ισότιμα μέλη της ιμπεριαλιστικής λυκοσυμμαχίας και αποφασίζουν «από κοινού».
Τόσο τα προηγούμενα χρόνια της βάρβαρης επίθεσης όσο και σήμερα με την κλιμάκωσή της ο εργαζόμενος λαός όλο και περισσότερο αντιλαμβάνεται ότι το «μένουμε Ευρώπη» και «ανήκουμε στην Δύση» απηχεί τα συμφέροντα της ντόπιας κεφαλαιοκρατίας και την δική του καταστροφή. Ταυτόχρονα όμως συνειδητοποιεί κάθε μέρα και πιο πολύ – ιδιαίτερα τις τελευταίες μέρες- ότι η ντόπια άρχουσα τάξη έχει «φροντίσει» συστηματικά – από καταβολής της – να «οικοδομήσει» μία χώρα έρμαιο στις ορέξεις, τις απειλές και τους εκβιασμούς των ιμπεριαλιστών. Και σε αυτή την χώρα ο λαός που είναι ο πραγματικός παραγωγός όλου του πλούτου της που κατασπαράσσεται από τα ξένα και ντόπια τρωκτικά απειλείται συνέχεια να υποτάσσεται για να μην βρεθεί χωρίς τρόφιμα, φάρμακα, καύσιμα, νοσοκομεία. Ενώ όταν αυτά «υπάρχουν», στην κανονικότητα των μνημονίων, δεν έχει πρόσβαση σε αυτά λόγω φτώχειας , εξαθλίωσης και κατάργησης δικαιωμάτων.
Οπότε η πραγματική σύγκρουση με τους εκβιασμούς και τις απειλές των ιμπεριαλιστών δεν «λύνεται» αν ο λαός δεν ανατρέψει το καθεστώς της εκμετάλλευσης , της καταπίεσης και της ιμπεριαλιστικής εξάρτησης και δεν γίνει αφέντης στο τόπο του.
Αυτό που αντιλαμβάνονται μεγάλα τμήματα του λαού και της νεολαίας για τον χαρακτήρα της χώρας μέσα στα πλαίσια της ιμπεριαλιστικής εξάρτησης και του δοσμένου καπιταλιστικού χαρακτήρα της , έρχεται - εδώ και χρόνια – μεγάλο τμήμα της αριστεράς «μας» να το διαγράψει και να το αντιστρέψει. Και ενώ ο λαός από καιρό αντιλαμβάνεται ότι αυτά που υποφέρουν άλλοι γειτονικοί – και όχι μόνο – λαοί κάτω από την ιμπεριαλιστική επέμβαση δεν είναι πια μακριά από αυτόν και έχει έρθει και η δική του σειρά να μπει στην διακεκαυμένη ζώνη, έχει μία αριστερά που στο μεγαλύτερό της μέρος τον αποπροσανατολίζει και του υπόσχεται εύκολες, γρήγορες και ανώδυνες μεταβάσεις κάθε είδους. Από το «πρόγραμμα σωτηρίας» του ΣΥΡΙΖΑ μέχρι το τακτοποιημένο πρόγραμμα «λαϊκής εξουσίας» του ΚΚΕ και το «μεταβατικό πρόγραμμα» της ΑΝΤΑΡΣΥΑ και λοιπών απουσιάζει η λύση της κύριας αντίθεσης για τον εργαζόμενο λαό και την χώρα. Η αντίθεση ανάμεσα στους ιμπεριαλιστές και τον λαό. Έχουμε εκφράσει από καιρό την άποψη ότι η απουσία αυτή δεν αποτελεί τυχαία αβλεψία των παραπάνω δυνάμεων αλλά έκφραση, στο σήμερα, της ήττας του εργατικού επαναστατικού και κομμουνιστικού κινήματος και της «σκουριάς» που σώρευσε στο σώμα της Αριστεράς η μακροχρόνια κυριαρχία του ρεφορμισμού-ρεβιζιονισμού.
Στην σημερινή της έκφραση αυτή η κυρίαρχη έκφραση παίρνει ένα έντονο δήθεν ταξικό περιεχόμενο που καμώνεται ότι αρνείται να υποταχτούν τα εργατικά – λαϊκά συμφέροντα στο ντόπιο κεφάλαιο προς «χάρη» ενός ρηχού εθνοκεντρικού αντι-ιμπεριαλιστικού αγώνα. Ενώ αυτό αποτελεί ακόμα ένα ψευτο-δίλημμα που θέλει να διαχωρίσει την αντιιμπεριαλιστική από την αντικαπιταλιστική πάλη και να προκαλέσει σύγχυση στις γραμμές του κινήματος και του λαού. Η τραγωδία για το κίνημα είναι ότι σε άλλη φάση των παγκόσμιων και εσωτερικών εξελίξεων ήταν λίγο-πολύ οι ίδιες δυνάμεις που έψαχναν συμμαχίες με ντόπια «μη μονοπωλιακά» τμήματα της αστικής τάξης ενάντια στον δυτικό ιμπεριαλισμό. Σε κάθε περίπτωση αυτό που επιδιώκουν αυτές οι δυνάμεις είναι να αποφύγουν την αναμέτρηση που θα έχει κεντρικό, στρατηγικού χαρακτήρα περιεχόμενο με τις ανάλογες απαιτήσεις και δεσμεύσεις και να περιοριστούν σε τακτικές επιλογές που δεν θα τους φέρει αντιμέτωπους με το «ποιος-ποιόν». Όμως οι εξελίξεις είναι αμείλικτες και όλες οι ψευτο-αριστερές θεωρίες και οι ανάλογες πρακτικές περί παγκοσμιοποίησης, ολοκληρώσεων, ολοκληρωτικού καπιταλισμού και υπέρ-ιμπεριαλισμού που έχουν σαν κοινό παρανομαστή να αλλοιώσουν τον ιμπεριαλιστικό χαρακτήρα του παγκόσμιου καπιταλιστικού συστήματος και να αποκρύψουν τον θανάσιμο ανταγωνισμό για κυριαρχία ανάμεσα στους ιμπεριαλιστές που φέρνει δυστυχία και καταστροφή στην εργατική τάξη και τους λαούς, πρέπει να απολογηθούν για όλες τις ψευδαισθήσεις και τις αυταπάτες που οικοδόμησαν στον λαό και το κίνημα.
Το μεγαλύτερο μέρος της αριστεράς μαζί με την κυβέρνηση αιφνιδιάστηκαν από την σφοδρότητα των απειλών και των εκβιασμών των Ευρωπαίων και Αμερικάνων ιμπεριαλιστών. Καθώς και από την ένταση των ανταγωνισμών των ιμπεριαλιστών με «πεδίο» την Ελλάδα όπου γινόταν φανερό ένα «μπρα ντε φερ» ανάμεσα σε Γερμανία και τους υποτακτικούς της από την μία και ΗΠΑ – Γαλλίας από την άλλη έτσι ώστε ο χαρακτήρας του όποιου συμβιβασμού να γείρει προς την μία ή την άλλη πλευρά.
Μάλιστα το «αντικαπιταλιστικό» ΚΚΕ έφτασε στην ανάγκη για να εξηγήσει την κατάσταση να αποδώσει την ένταση αυτή στους ενδοιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς (!!!) καθώς όπως φαίνεται η θεωρία «όλοι είναι ιμπεριαλιστές» και «παντού κυριαρχούν τα μονοπώλια» δεν επαρκούσε για να δώσει πειστικές απαντήσεις για τις σημερινές εξελίξεις. Όλοι οι υπόλοιποι, μέσα και έξω από τον ΣΥΡΙΖΑ «ανακάλυψαν» ότι η Ε.Ε. δεν είναι το «σπίτι των λαών» αλλά ένα κανονικό σφαγείο των λαών και των δικαιωμάτων τους.
Και εδώ αποδεικνύεται ότι εύκολα γράφονται διαφόρων ειδών σχέδια εξόδου από ΕΕ και ευρώ ή γίνονται συνθήματα στις διαδηλώσεις, αλλά είναι τελείως διαφορετικό ζήτημα η επίγνωση που οφείλει να έχει μία αριστερή οργάνωση ή ένα κόμμα για το τι σημαίνει , επί της ουσίας, ρήξη με τον ιμπεριαλισμό και τα δεσμά της εξάρτησής του. Πολύ περισσότερο όταν η όξυνση δεν άγγιξε όλο το πλέγμα των δεσμών της εξάρτησης (ΝΑΤΟ, βάσεις κλπ) αλλά «παρέμεινε» στο πολιτικό-οικονομικό πεδίο.

μία «ειδική» περίπτωση

Η περίπτωση της ΚΟΕ δεν θα μπορούσε να ενταχθεί στις οργανώσεις της αριστεράς που υποτιμούσαν τον ιμπεριαλισμό και την ανάγκη για αγώνα του λαού για κατάχτηση της ανεξαρτησίας . Μέσα όμως από μία πορεία συνειδητών επιλογών και αφού «ασπάσθηκε» την θεωρία της παγκοσμιοποίησης υπόταξε όλο το αντιιμπεριαλιστικό της φορτίο στην περιβόητη «ενότητα της αριστεράς» και κυρίως στην «λύση» του κεντρικού πολιτικού προβλήματος με την «αριστερή διακυβέρνηση». Έγιναν «δωρητές σώματος» στην ηγετική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ, απέσυραν όνομα, σφυροδρέπανο, «δημόσια εμφάνιση» και «εξειδίκευσαν» τον αντιιμπεριαλιστικό τους προσανατολισμό στην «παραγωγική ανασυγκρότηση» της χώρας, εξαφανίζοντας τα συνθήματα για έξοδο από ΕΕ και ΝΑΤΟ. Στην βάση αυτών των επιλογών «κέρδισαν» αναγνώριση στον χώρο και ευρύτερα, κρατικές χρηματοδοτήσεις, εξέλεξαν στελέχη της οργάνωσης στην βουλή με το ψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ, έγιναν «κανονικοί αριστεροί». Και σήμερα είναι και αυτοί υποχρεωμένοι να απαντήσουν πως έφτασε το πράγμα έως εδώ και ο χώρος τον οποίο συνδιαμόρφωσαν με τον ΣΥΝ και τους υπόλοιπους, μεταλλάσσεται σε φορέα της επίθεσης ενάντια στους εργαζόμενους και τον λαό. «Είναι αυταπάτη ότι οι δανειστές–λύκοι θα σταματήσουν απλά σε μια συμφωνία. Αυτοί προωθούν την στρατηγική τους: θέλουν και θα επιδιώξουν την πολιτική ασφυξία, την εξαφάνιση της άλλης εναλλακτικής δυνατότητας. Θα μας προσαρμόσουν στο κρεβάτι του μνημονιακού Προκρούστη και θα συντελεστεί μια μετάλλαξη μας». Αυτά λέει ο Ρ. Ρινάλντι (στέλεχος της ΚΟΕ ) στην κοινή συνεδρίαση της κοινοβουλευτικής ομάδας και της πολιτικής γραμματείας του ΣΥΡΙΖΑ στις 10 Ιούλη. Αυτοί που ήθελαν να «στρέψουν προς τα αριστερά» τον ΣΥΡΙΖΑ είναι υποχρεωμένοι, σήμερα, να απολογηθούν γιατί απέτυχε το τόσο καλά επεξεργασμένο σχέδιό τους.

η Αριστερά απέναντι στον εαυτό της

Μέσα στην Αριστερά πρέπει πλέον να κοπεί η «πλάκα» όπου ο καθένας με την μεγαλύτερη άνεση άλλα λέει την μία μέρα και άλλα την άλλη χωρίς να δίνει λογαριασμό πουθενά, εκμεταλλευόμενος την αποπολιτικοποίηση που και ο ίδιος έχει συμβάλλει να κυριαρχήσει. Για αυτό που συντελέστηκε, αντιλαϊκή συμφωνία, σε βάρος της εργατικής τάξης και του λαού, θα δώσουν λόγο όλοι.. Δεν θα γλιτώσει κανένας, όσο και αν με τους ελιγμούς που έχει μάθει τόσα χρόνια να κάνει, προσπαθήσει να βγάλει, για άλλη μία φορά, έξω την ουρά του.
Όσοι έχουν υπηρετήσει το «σχέδιο» που φέρνει τον λαό αντιμέτωπο με νέα αντιλαϊκά βάρβαρα μέτρα που φέρνουν την σφραγίδα της Αριστεράς θα πρέπει να απολογηθούν στον κόσμο της Αριστεράς, στους εργαζόμενους και τη νεολαία που καταδίκασαν να ζήσει μαύρη ζωή χωρίς μέλλον.
Σε αυτούς να προσθέσουμε και όσους είτε με τον έναν είτε με τον άλλον τρόπο υπηρέτησαν τα δικά τους σχέδια , αδιαφορώντας για την συγκρότηση ενός μαζικού-μαχητικού και πολιτικοποιημένου κινήματος ενάντια στους ντόπιους και ξένους δυνάστες. Όσους συνέγραψαν «μεταβατικά προγράμματα» και είχαν σκοπό να πιέσουν «από τα αριστερά» για την εφαρμογή τους, είτε εντός είτε εκτός του κυβερνητικού κόμματος. Όσους αποφάσισαν να στήσουν αερογέφυρες «λαϊκής εξουσίας» για να αποφύγουν την αναμέτρηση με τις δυνάμεις του συστήματος και «πρόσφεραν» μεγάλα τμήματα λαού και εργαζόμενων τους νέους κυβερνητικούς διαχειριστές. Και αυτοί οι τελευταίοι μην τολμήσουν να καμωθούν ότι και αυτό το είχαν προβλέψει αλλά ο λαός δεν τους άκουγε και πρέπει να ξανα-διορθώσει την ψήφο του.
Ήρθε η ώρα όλοι να αγωνιστούμε για να ξαναβρεί η Αριστερά το πραγματικό της περιεχόμενο. Να αποκτήσει τα εργατικά- λαϊκά χαρακτηριστικά που χάθηκαν μέσα από τις οπισθοχωρήσεις , την ήττα και την παλινόρθωση.
Να αποτελέσει ξανά πηγή έμπνευσης και αγώνα για μία καλύτερη ζωή και μία νέα κοινωνία.
Γιατί δεν υπάρχει «τέλος της ιστορίας» όπως πολλοί πίστευαν και κάποιοι ήλπιζαν. Είμαστε καταδικασμένοι να ζήσουμε την «προϊστορία» της ανθρώπινης κοινωνίας μέχρι της απελευθέρωσή της από τα καπιταλιστικά-ιμπεριαλιστικά δεσμά.
Επαναστατικό δεν είναι όταν μιλάς για την επανάσταση, καθώς αυτό στα λόγια είναι εύκολο και μερικοί μάλιστα τόχουν για «καραμέλα» πρωί - μεσημέρι-βράδυ. Επαναστατικό είναι να κοπιάσεις για την συγκρότηση του εργατικού-λαϊκού παράγοντα να διεκδικήσει την ζωή που του κλέβουν οι καπιταλιστές-ιμπεριαλιστές. Επαναστατικό είναι να αρνηθείς την συνδιαχείριση -με κάθε τρόπο- του συστήματος, από την όποια απλή μορφή μέχρι την κυβερνητική. Επαναστατικό είναι να μην δείχνεις κατανόηση παρά μόνο στα εργατικά-λαϊκά αιτήματα και να μπαίνεις στην πρώτη γραμμή για την διεκδίκησή τους. Επαναστατικό είναι να ξέρεις σε τι κόσμο και σε τι χώρα ζεις και να μην παίρνεις τις επιθυμίες και τις «απογειώσεις» σου για πραγματικότητα.
Η κατάσταση είναι δύσκολη για τους εργαζόμενους, τον λαό, όλους μας. Δεν υπάρχει χώρος για μεγαλοστομίες «αντεπίθεσης», «ξεσηκωμού» και άλλα τέτοια. Είναι ώρα να γίνουν κατανοητές οι μεγάλες απαιτήσεις της περιόδου, να πεταχτεί από το σώμα του κινήματος η σκουριά της συνδιαλλαγής, των εύκολων λύσεων και των «έξυπνων» σχεδίων. Τα υλικά της ήττας και της παλινόρθωσης δεν είναι ανακυκλώσιμα αλλά τοξικά για το κίνημα και τον κόσμο του κινήματος.
Να γειωθούμε στην πραγματικότητα και να στηρίξουμε την ανασυγκρότηση του εργατικού-λαϊκού κινήματος, για να ανοίξει ένας άλλος δρόμος αντίστασης-διεκδίκησης-αναμέτρησης με τους αδίστακτους δυνάστες μας.
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ ΟΛΟ

Η επέμβαση της Τουρκίας στη Συρία έχει στόχο την κατάληψη της Ροζάβα

0
Οι εξελίξεις στην Τουρκία είναι σημαντικές και δημιουργούν πολλούς κινδύνους για τους γύρω λαούς. 
Από τη μια το καθεστώς του Ερντογάν πολεμά (κυριολεκτικά) να αποτρέψει τη δημιουργία ανεξάρτητου κουρδικού κράτος στα σύνορά του και βομβαρδίζει, στο όνομα της καταπολέμησης του ISIS, θέσεις Κούρδων ανταρτών του PKK, αλλά και άλλων δυνάμεων, και απειλεί για εισβολή στη Συρία. Αν και ήδη υπάρχουν φήμες για εκτεταμένες επιχειρήσεις μέσα στο έδαφος της Συρίας που ετοιμάζουν αυτή την εισβολή. 
Από τη άλλη έχοντας ανησυχήσει ιδιαίτερα για τη μαζικότητα και τη σφοδρότητα των αντιδράσεων στη χώρα του μετά τη δολοφονία του Σουρούτς στρέφεται με ιδιαίτερη βιαιότητα εναντίον λαϊκών κινητοποιήσεων, αγωνιστικών και επαναστατικών δυνάμεων της Τουρκίας προσπαθώντας παράλληλα να θέσει στη παρανομία το HDP. 
Για τους στόχους της εισβολής στη Συρία ακολουθεί άρθρο που δημοσιεύτηκε στη Προλεταριακή Σημαία:

Στην Μέση Ανατολή και ειδικότερα στην Συρία παραμένει ανοιχτό το θέμα της επέμβασης της Τουρκίας. Στις βδομάδες που αναζητείται ο κυβερνητικός σχηματισμός ανάμεσα στα τρία αστικά κόμματα της Τουρκίας, με κοινά αντιδραστικά χαρακτηριστικά και κοινό πρόβλημα το Κουρδικό ζήτημα, συνεδρίασε το συμβούλιο ασφαλείας για να προετοιμάσει την στρατιωτική επέμβαση στην Συρία, με στόχο την κατάληψη της Ροζάβα. Με κύριο πρόταγμα την αντιμετώπιση της τρομοκρατίας στην περιοχή, προετοίμασαν το σχέδιο και ήδη 54.000 στρατιώτες είναι παραταγμένοι παράλληλα με τα σύνορα.
Τα καντόνια ανάμεσα στο Κομπάνι και Αφρίν είναι στους άμεσους στόχους της Τουρκίας, η ίδια περιοχή που θέλει να ελέγξει και το ISIS. Είναι φανερό ότι η Τουρκία θέλει να ενισχύσει τον ISIS και αφήνει να διαρρεύσει η απόφαση του συμβουλίου ασφαλείας ότι επιθυμεί μια «νεκρή ζώνη κατά της τρομοκρατίας του ISIS» στην περιοχή. Όταν ο ISIS πρωτοεμφανίστηκε στα σύνορα της Τουρκίας, η Τουρκία όχι μόνο δεν ενοχλήθηκε αλλά παρείχε κάθε είδους υλικοτεχνική υποστήριξη. Για αυτό, όταν το τουρκικό κράτος συζητάει για νεκρή ζώνη, ξεκάθαρα εννοεί την κατάληψη τη Ροζάβα.
Γιατί η Ροζάβα ισχυροποιήθηκε. Το ομοσπονδιακό καντόνι είναι πλέον ένα ξεχωριστό κράτος. Μετά τις απελευθερώσεις περιοχών, που συνεχώς αυξάνονται, ενώνεται με άλλα καντόνια. Οι νίκες κάτω από την ηγεσία των κουρδικών δυνάμεων στην περιοχή έβγαλαν στην επιφάνεια την εχθρότητα του φασιστικού τουρκικού κράτους για τους Kούρδους.
Ο ISIS επιτίθεται στο Tel Abyad και την Cerablus, γιατί έτσι απομονώνει τα καντόνια μεταξύ τους. Με τις επιθέσεις στο Κομπάνι και Cizîre στοχεύουν στον αποκλεισμό της Ροζάβα από τα άλλα καντόνια. Η περιοχή μεταξύ του Afrin και του Cerablus έχει μεγάλη σημασία για τους Κούρδους μαχητές.
Το τουρκικό κράτος που υποστήριξε την δημιουργία του ISIS και την γεωγραφική του διεύρυνση, επιτίθεται τώρα στους Κούρδους για τις νίκες που έχουν καταφέρει εναντίον του. Ο Ερντογάν, στην περίοδο του Ραμαζανιού, σε ένα Ιφτάρ (το δείπνο μετά τη νηστεία), ανακοίνωσε: «Εμείς δεν θα επιτρέψουμε ποτέ την ίδρυση του κράτους στο βόρειο τμήμα της Συρίας. Όποιο και αν είναι το κόστος, θα συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε για το θέμα αυτό».
Το συμβούλιο ασφαλείας, στην προσπάθεια δημιουργίας κλίματος, ανακοίνωσε στα ΜΜΕ ότι το PYD (Κόμμα της Δημοκρατικής Ένωσης) κάνει εθνοκάθαρση στην περιοχή, συνεργάζεται με τον ISIS και ιδρύει στην δυτική Συρία ένα κουρδικό κράτος κλπ. Η Τουρκία θέλει να δημιουργήσει μια ουδέτερη ζώνη στην περιοχή «κατά της τρομοκρατίας του ISIS! Επειδή το κουρδικό κίνημα θεωρείται παγκόσμια ως μια προοδευτική επαναστατική αναγκαιότητα από την κοινή γνώμη, αυτό δημιουργεί μεγαλύτερο πρόβλημα στην Τουρκία, η οποία το διαχειρίζεται με έντονη κυβερνητική προπαγάνδα. Και η διεθνής κοινή γνώμη είναι ένα εμπόδιο για την στρατιωτική επέμβαση.
Τον Απρίλη, στην Μιλιέτ είχε γραφτεί ότι σχηματίζεται στρατιωτική συμμαχία της Τουρκίας με το Κατάρ και την Σαουδική Αραβία για την ανατροπή του καθεστώτος του Άσαντ. Μια συμμαχία παρόμοια με την συμμαχία ενάντια στην Υεμένη. Τη στιγμή, λοιπόν, που ανακοίνωναν ημερομηνία εισβολής, το διέψευσαν.
Γιατί; Επειδή το πρόβλημα των ιμπεριαλιστών των ΗΠΑ αυτή τη στιγμή δεν είναι η παρουσία του Άσαντ αλλά το ξεκαθάρισμα λογαριασμών με τον ISIS. Για αυτό προχώρησε σε συνασπισμό με συμμαχικές δυνάμεις κάτω από την κηδεμονία της. Οι ΗΠΑ ανησυχούν για το Ισραήλ όπου έχουν δυνάμεις τους και βλέπουν τον Ελ Νούρσα να είναι πιο κοντά ιδεολογικά στον ISIS, που έχει οργανωμένες δυνάμεις στην περιοχή. Και επειδή η Τουρκία είναι μέλος του ΝΑΤΟ, καταρτίζεται και εξοπλίζεται με την υποστήριξη του ΝΑΤΟ και όλος ο στρατός εξαρτάται από το ΝΑΤΟ και ελέγχεται από τις ΗΠΑ.
Μπορεί αυτή η πραγματικότητα να χάλασε τα σχέδια της Τουρκίας για κατάληψη της Ροζάβα, αλλά δεν πρέπει να αγνοηθεί ότι το τουρκικό κράτος παραμένει ο χωροφύλακας των ΗΠΑ στην περιοχή, άσχετα από επί μέρους διαφοροποιήσεις για τα συμφέροντα των αστικών τάξεων.
Και ο ISIS έχει σαφή ρόλο στην εφαρμογή της πολιτικής των ιμπεριαλιστών. Όταν ιμπεριαλιστικές δυνάμεις και κράτη της περιοχής παλεύουν για να αποκομίσουν οφέλη, πολλές φορές συγκρούονται τα συμφέροντα των αστικών τάξεων, όλα όμως τα ενδεχόμενα είναι ανοιχτά. Δεν πρέπει να μας διαφεύγει το γεγονός ότι η ιμπεριαλιστική ηγεσία των ΗΠΑ σε συμμαχία με τις δυνάμεις του ISIS βομβάρδιζε τους στόχους των δυνάμεων του YPD.
Η μόνη δύναμη που μπορεί να σταματήσει αυτήν την εισβολή είναι η πάλη των λαών. Ο οργανωμένος στρατός των YPG/YPJ είναι βέβαιο ότι θα αντισταθεί στην εισβολή. Το μεγαλύτερο όμως εμπόδιο στα σχέδια της Τουρκίας για την εισβολή, ταυτόχρονα με την αντίσταση των δυνάμεων, θα είναι η οργάνωση του επαναστατικού και δημοκρατικού αγώνα μέσα στην Τουρκία. Είναι καθήκον η συγκρότηση από τους κομμουνιστές και τους επαναστάτες ενός ισχυρού μετώπου ενάντια στην εισβολή στην Ροζάβα, όπως έγινε με το Ιράκ ή σε άλλες επεμβάσεις.
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ ΟΛΟ

ΚΚΤ(μ-λ): «Τις διεθνείς γέφυρες που προσπαθείτε να γκρεμίσετε πολεμώντας μας, πολεμώντας σας θα τις χτίσουμε»

0
Στην Μέση Ανατολή έχουν γίνει ρουτίνα οι δολοφονίες των καταπιεσμένων, οι αεροπορικοί βομβαρδισμοί, οι τυφλές βομβιστικές επιθέσεις και οι κανονιοβολισμοί από τους αιμoσταγείς δολοφόνους σε άριστη συνεργασία με τους προστάτες τους. Στην Μέση Ανατολή διεξάγεται ένας περιφερειακός πόλεμος μαζικής εξόντωσης. Αυτή την περίοδο ζούμε την προδοσία, την σκληρότητα, την καταπίεση.
Είναι πέρα από κάθε λογική το πόσο εύκολα μπορεί να γίνει κανείς στόχος τυφλής επίθεσης λόγω της διαφορετικής εθνότητας, θρησκείας, των πεποιθήσεων ή του φύλου. Σε περιοχές που εδώ και χιλιάδες χρόνια ζουν αρμονικά διαφορετικές αιρέσεις, θρησκείες και εθνότητες, τώρα προσπαθούν να σπείρουν την εχθρότητα ανάμεσά τους με τίμημα ποταμούς αίματος. Με ειδικές μεθόδους ψυχολογικού πολέμου και άνανδρες δολοφονίες δυναμιτίζουν την συνύπαρξή τους.
Η απέραντη απληστία για κέρδος που κυριαρχεί ξεπληρώνεται με το αίμα και την ζωή των καταπιεσμένων. Στο Κομπάνι θέλουν να τους ποτίσουν με ανησυχία και καχυποψία απέναντι στους γείτονές τους. Στον απόηχο του θανάτου από τις βόμβες των Σιιτών, διαμορφώνουν ένα περιβάλλον όπου κυριαρχεί ο φόβος. Στην Λατάκεια ο φόβος του Αλεβίτη, στη Φαλούτζα και τη Χάμα του Σουνίτη. Ο ιμπεριαλισμός και οι τοπικές αντιδραστικές δυνάμεις σπέρνουν τον θάνατο και ξοδεύουν χρόνο και κόπο για να δημιουργήσουν εχθρότητα και να διασπάσουν αυτούς που ζουν και αγωνίζονται στην Ροζάβα.
Η Ροζάβα σήμερα είναι πρωταγωνιστής της προόδου και της δημοκρατίας. Αυτό το οχυρό της δημοκρατίας και της προόδου αποτελεί συγκεκριμένο στόχο. Είναι μια ξεκάθαρη σιωπηρή συμμαχία μεταξύ του τουρκικού κράτους και των τζιχαντιστών με στόχο να την αποδυναμώσει και να την καταπνίξει. Οι στρατιωτικές και πολιτικές επιθέσεις έχουν στόχο τις δημοκρατικές κατακτήσεις των Κούρδων και την ειρηνική συνύπαρξη ανθρώπων διαφορετικών εθνοτήτων και πεποιθήσεων. Η Ροζάβα γίνεται στόχος όλων των τμημάτων της αντίδρασης γιατί έχει ξεσηκώσει μια διεθνή αλληλεγγύη και αναδεικνύει το δημοκρατικό κλίμα που υπάρχει στην περιοχή.
Η κλιμάκωση της επίθεσης του τουρκικού κράτους εναντίον της Ροζάβα εντείνεται τον τελευταίο καιρό. Ο Ταγίπ Ερντογάν το είπε με τον πιο σαφή τρόπο: «Όποιο και αν είναι το κόστος, η Τουρκία δεν θα επιτρέψει την ίδρυση του κράτους στην βόρεια Συρία και νότια της Τουρκίας». Μετά από αυτήν τη δήλωση εκατοντάδες Κούρδοι σκοτώθηκαν στο Κομπάνι. Με εξωφρενικές δηλώσεις στα ΜΜΕ μιλούν για τα σχέδια ενάντια στην Ροζάβα. Ενεργοποιήθηκαν εντατικές και συστηματικές στρατιωτικές επιθέσεις, πολεμικές μηχανές και ψυχολογικός πόλεμος. Έγιναν στόχος οι αλληλέγγυες συλλογικότητες στην Ροζάβα και στον αγώνα των Κούρδων. Μια διεθνής συνωμοσία τέθηκε σε λειτουργία με επιθέσεις και συλλήψεις επαναστατών, αγωνιστών, πατριωτών που δραστηριοποιούνται στα πλαίσια του κινήματος αλληλεγγύης.

Δεν θα εξαφανίσετε αυτό το πνεύμα σκοτώνοντάς μας!
Στις 20 του Ιούλη προστέθηκε σ’ αυτή την αλυσίδα ακόμη ένας κρίκος με την άγρια, κατακριτέα δολοφονική επίθεση . Στην συνέντευξη τύπου της Ομοσπονδίας Σοσιαλιστικών Ενώσεων Νεολαίας στο Σουρούτς, για την εκστρατεία αλληλεγγύης στο Κομπάνι «Μαζί το υπερασπιστήκαμε, Μαζί το ανοικοδομούμε», έγινε βομβιστική επίθεση. Έπεσαν νεκροί μάρτυρες 32 νέοι και νέες. Δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία ότι υπήρχε δάκτυλος του ISIS στην επίθεση. Ωστόσο δεν χωράει καμιά αμφιβολία ότι για τον πολιτικό προσανατολισμό και την υλοποίηση αυτής της επίθεσης υπήρξε η βοήθεια και η συμβολή της τουρκικής άρχουσας τάξης. Αυτές οι δολοφονίες, είναι ένα τμήμα των οργανωμένων επιθέσεων της αστικής τάξης ενάντια στις νίκες της Ροζάβα.
Αν και δεν είναι άμεσος πόλεμος, είναι ένα απειλητικό πολιτικό μήνυμα το κομμάτιασμα των νεανικών κορμιών σε αυτούς που αγωνίζονται για την ανοικοδόμηση της κατεστραμμένης πόλης. Θέλουν να υποχρεώσουν να κοπεί το νήμα της διεθνιστικής αλληλεγγύης στη Ροζάβα. Αυτός είναι ένας αντιδραστικός στόχος. Γίνεται κατανοητό ότι οι δολοφονίες είναι μέρος της προσπάθειας ενάντια στους δημοκράτες, τους επαναστάτες και στο κίνημα της αλληλεγγύης

Δηλώνουμε πως το νήμα αυτό δεν θα το κόψετε, δεν θα μας εξαφανίσετε σκοτώνοντάς μας!
Απέναντι στο δικό σας «θα γίνει με όποιο κόστος» υπάρχει το δικό μας «με όποιο κόστος ότι είναι να γίνει θα γίνει». Δεν θα μας τρομάξετε και δεν μας αποξενώσετε από τις ιδέες μας και τις αξίες μας σκοτώνοντάς μας. Δεν θα τα καταφέρετε. Μόνον θα ενισχύσετε την αγάπη μας για την Ροζάβα, την οργή και την συνείδησή μας. Το νήμα της αλληλεγγύης δεν θα κοπεί με τις ύπουλες και άνανδρες δολοφονίες, με την ακόρεστη δίψα σας για αίμα. Θα ενισχυθεί περισσότερο, θα οξυνθεί, θα ριζωθεί και απέναντί σας θα βρείτε την οργανωμένη διεθνή πορεία της αλληλεγγύης. Και ότι είναι να γίνει θα γίνει!

Στο Σουρούτς δολοφονήθηκαν 32 νέα παιδιά γεμάτα πίστη. Για αυτές τις δολοφονίες θα λογαριαστούμε. Οι δολοφονίες αυτές είναι η πραγματική εικόνα, το εφιαλτικό πρόσωπο της άρχουσας τάξης. Χρέος των δημοκρατών, των επαναστατών και των καταπιεσμένων είναι να ενισχύσουν τους εφιάλτες τους. Το κόμμα μας αναλαμβάνει αυτό το χρέος. Το μακελειό στο Σουρούτς είναι μια καινούργια πραγματικότητα που μας δεσμεύει ακόμη περισσότερο για την αναμέτρηση με τις αντιδραστικές πολιτικές.
Γνωρίζουμε τους δολοφόνους, τους ξέρουμε, τους περιγράφουμε. Στην αναμέτρηση με αυτούς τους δολοφόνους καλούμε όλο τον λαό στον αγώνα, στους δρόμους, στις πλατείες, στα βουνά, παντού. Η οργή μας μαζί με τις κάνες θα βρει τον στόχο.

Να διαμαρτυρηθούμε για την σφαγή στο Σουρούτς, να βγούμε στους δρόμους, να απαιτήσουμε από την τουρκική κυβέρνηση να λογοδοτήσει, να ενισχύσουμε την αλληλεγγύη στην Ροζάβα !

Καταδικάζουμε τη σφαγή στο Σουρούτς!
Ζήτω η διεθνιστική αλληλεγγύη!
Χαιρετίζουμε την αντίσταση στη Ροζάβα και τους μάρτυρες!
Θα λογαριαστούμε με το τουρκικό φασιστικό κράτος και όλη την αντίδραση!

TKP/ML, Κεντρική Επιτροπή
21 Ιουλίου 2015
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ ΟΛΟ

Χαλκιδική: oι επιθέσεις των τραμπούκων δεν πτοούν τους αγωνιστές (φωτογραφίες)

0
Δολιοφθορά με οξύ στο αυτοκίνητο του δέχθηκε ο Ι. Σ., κάτοικος Ιερισσού και ενεργό μέλος του κινήματος ενάντια στο Επενδυτικό Σχέδιο της Eldorado στη Χαλκιδική. Όπως κατήγγειλε στις αστυνομικές αρχές, άγνωστοι έριξαν οξύ στο σταθμευμένο αυτοκίνητο του προκαλώντας εκτεταμένες φθορές.
Η επίθεση αυτή μόνο «τυχαία» δεν είναι. O I. Σ., γνωστός και ως iosifsk, είναι στην πραγματικότητα «τα μάτια» του κινήματος. Σχεδόν καθημερινά βρίσκεται στις Σκουριές και καταγράφει όλες τις εργασίες, παρά τα κάγκελα και τα συρματοπλέγματα που έχει γεμίσει το βουνό, αποκαλύπτοντας παρανομίες και κρατώντας ενήμερη την τοπική κοινωνία για όλα αυτά που η εταιρεία προσπαθεί να κρύψει. Βίντεο και φωτογραφίες του έχουμε δημοσιεύσει πάρα πολλές φορές (Α.σ.Γ.: και εμείς!).
Για τη δράση του αυτή έχει στοχοποιηθεί, τόσο από την εταιρεία όσο και από την «Ελληνική» Αστυνομία που ενεργεί σαν ιδιωτική ασφάλεια της εταιρείας… Δέχεται τακτικά ύβρεις, απειλές και συκοφαντίες μέσω facebook και «ανώνυμων» ιστολογίων. Το μήνυμα των τραμπούκων είναι σαφές: Μην ξανανέβεις στο βουνό, μην αποκαλύπτεις τις παρανομίες, μείνε μακριά από την εταιρεία γιατί θα το πληρώσεις…

Ο ίδιος απαντάει:
«Το ότι έχω στοχοποιηθεί, το ξέρω εδώ και καιρό… Το ότι δεν θα σταματήσω να «ξεβρακώνω» την εταιρεία και να ενημερώνω τους πολίτες εάν δεν το ξέρετε, να το μάθετε…».




http://antigoldgr.org/
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ ΟΛΟ

Παρεμβάσεις στις γειτονιές του Βόλου ενάντια στα νέα μνημόνια

0
Η Λαϊκή Αντίσταση-ΑΑΣ ξεκίνησε μία σημαντική πρωτοβουλία στις γειτονιές του Βόλου και της Νέας Ιωνίας με οργανωμένες παρεμβάσεις καταγγελίας του νέου μνημονίου της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ μετά την συμφωνία με τους ιμπεριαλιστές των ΕΕ-ΔΝΤ-ΗΠΑ.

Με ανακοινώσεις από την ντουντούκα, πανό, μοίρασμα της προκήρυξης και συζητήσεις με τον κόσμο, παρά τις δυσκολίες της ζέστης, περπατώντας στις εργατικές γειτονιές Τσιγάντε και ΜΕΤΚΑ της Νέας Ιωνίας, Χρυσοχοΐδη και Αγ.Παρασκευής του Βόλου, η παρέμβαση της ΛΑ-ΑΑΣ ήταν ένα κάλεσμα οργάνωσης και αγώνα ενάντια στα παλιά και νέα μνημόνια και τους ιμπεριαλιστές-δυνάστες.
Η ανταπόκριση του κόσμου στην παρέμβαση ήταν θετική αλλά και μεγάλος ο προβληματισμός του για το μέγεθος της επίθεσης και μάλιστα από μία "αριστερή" κυβέρνηση.
Το ερώτημα τι μπορούμε να κάνουμε, σαν λαός, απέναντι σε όλα αυτά ήταν το κύριο θέμα όλων των συζητήσεων, δείγμα ότι οι διεργασίες στον κόσμο δεν έχουν σταματήσει αλλά μπορούν να ενισχυθούν και να πάρουν αγωνιστικό χαρακτήρα και διέξοδο.
Για την Λαϊκή Αντίσταση-ΑΑΣ η παρέμβαση αυτή αποτέλεσε, σε δύσκολες συνθήκες και με υποκειμενικές αδυναμίες, μία σημαντική εμπειρία σύνδεσής της με τον εργατολαϊκό κόσμο που θα συνεχιστεί με ακόμη μεγαλύτερη μαχητικότητα.
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ ΟΛΟ

Τετάρτη, 29 Ιουλίου 2015

Επίσκεψη Ν. Κοτζιά στο Ισραήλ: Συνεχίζονται τα βήματα υποταγής στα φιλοπόλεμα αμερικάνικα σχέδια

0
Η επίσκεψη του ΥΠΕΞ Ν.Κοτζιά είναι αλήθεια πως -τουλάχιστον δημόσια- δεν έδωσε κάποια νέα δεδομένα. Αυτό όμως απέχει πολύ από το να μην είναι σημαντική. Διότι, αυτό «απλώς» σημαίνει πως η εξωτερική πολιτική της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛΛ συνεχίζει με αμείωτο (αν όχι περισσότερο) «ζήλο» την πολιτική όλων των προηγούμενων αστικών κυβερνήσεων. Την πολιτική, δηλαδή, στο γεωπολιτικό πεδίο, της πλήρους στοίχισης με τους αμερικανονατοϊκούς σχεδιασμούς που αφορούν το ρόλο της χώρας και την «ένταξή» της στις προτεραιότητες της Ουάσιγκτον για την ευρύτερη περιοχή. Στοίχιση που παράγει σε ολοένα και μεγαλύτερο βαθμό σοβαρούς κινδύνους για το λαό μας αλλά και για τους λαούς της περιοχής.
Τι πιο εύγλωττο από την παρακάτω δήλωση του Κοτζιά στη συνάντησή του με το δολοφόνο του παλαιστινιακού λαού Νετανιάχου:
«Η σταθερότητα και η ασφάλεια αποτελούν το κοινό μας συμφέρον… και μολονότι υπάρχουν διαφορετικές προσεγγίσεις αναφορικά με πολλά άλλα προβλήματα… αυτό που θέλουμε κατά βάθος και αυτό που αποτελεί το κοινό μας συμφέρον είναι η ασφάλεια και η σταθερότητα εντός αυτού του τριγώνου αποσταθεροποίησης, στην κορυφή του οποίου βρίσκεται η Ουκρανία, στα αριστερά η Λιβύη και στα δεξιά η Μέση Ανατολή: το Ιράκ και η Συρία».
Αυτή η αναφορά στο «τρίγωνο», που φυσικά δεν είναι από αυτά που βρίσκονται στα μέτρα και στο μπόι του εξαρτημένου ελληνικού καπιταλισμού, δεν απηχεί λοιπόν παρά την ευθυγράμμιση της κυβέρνησης με την πολιτική και τις προτεραιότητες των ΗΠΑ για την περιοχή.
Πρώτα και κύρια αυτές αφορούν το ουκρανικό ζήτημα. Έχουμε πολλές φορές αναλύσει τη μεγάλη σημασία που έχει το ζήτημα της Ουκρανίας στην αντιπαράθεση του αμερικανικού με τον ρωσικό ιμπεριαλισμό αλλά και στην πολιτική των ΗΠΑ έναντι των ευρωπαίων «συμμάχων»/ανταγωνιστών. Να τονίσουμε μόνο το πόσο έχει συμβάλει η όλη εξέλιξη στην Ουκρανία, ώστε από τη μια ο αμερικάνικος ιμπεριαλισμός να στήνει πολεμικά προγεφυρώματα σε όλο το μήκος των δυτικών συνόρων της Ρωσίας και από την άλλη να σέρνει τους ευρωπαίους ιμπεριαλιστές και ειδικότερα τη Γερμανία σε μια τροχιά κόντρας με τη Ρωσία, δυναμιτίζοντας τις στρατηγικές -ενεργειακά- σχέσεις που προσπαθούν να οικοδομήσουν αυτές αναμεταξύ τους. «Προέκταση» αυτών αποτελεί στη σημερινή φάση και η βαλκανική πολιτική των ΗΠΑ.
Μ’ άλλα λόγια, έχει πέσει βαριά η σκιά του Ουκρανικού σε ό,τι συμβαίνει στη Χερσόνησο του Αίμου. Χαρακτηριστικό από αυτή την άποψη είναι το πώς μέσα σε ένα μήνα, με ποια μέσα και με ποιες απειλές «μαζεύτηκε» η κυβέρνηση Γκρούεφσκι στην πΓΔΜ. Η χώρα μας λοιπόν σ’ αυτό το πλαίσιο καλείται όχι απλώς να σταματήσει τις «αποκοτιές» με τους ρωσικούς αγωγούς, αλλά να σταθεί «ενεργητικά», όπως θα έλεγαν οι αστοί διπλωμάτες, στο πλάι των ΗΠΑ και της προσπάθειάς τους να περισφύξουν τη Ρωσία, να αποκόψουν ενεργειακά την Ευρώπη από τη Ρωσία, να αποτρέψουν τυχόν επαναδιείσδυσή της στα Βαλκάνια. Ας μην ξεχνάμε επίσης πως η Ελλάδα βάζει και αυτή «πλάτη» (αν και μικρότερη) μαζί με την Τουρκία, εδώ και πάνω από μισό αιώνα, σαν πυλώνες και οι δύο της νοτιοανατολικής πτέρυγας του ΝΑΤΟ, για τον περιορισμό της ρωσικής καθόδου και παρουσίας του ρωσικού στόλου στη Μεσόγειο (η Οθωμανική Αυτοκρατορία έπαιζε το ρόλο αυτό για αιώνες). Και φυσικά, διαμέσου όλων αυτών, να συμβάλουν έμμεσα στην πολιτική που «θέλει» το γερμανικό ιμπεριαλισμό υπό τη σκέπη του αμερικανικού αετού. Η «συμμαχία» λοιπόν με το κράτος-τρομοκράτη της περιοχής, το Ισραήλ, θεωρείται από τις ΗΠΑ πως συμβάλλει σ΄ αυτήν την πλήρη ευθυγράμμιση της ελληνικής αστικής τάξης με τις δικές τους προτεραιότητες, πως αποτελεί ένα ισχυρό «δείγμα» υποταγής της αλλά και πως δημιουργεί ακόμα πιο σταθερά στηρίγματα της πολιτικής τους στην περιοχή.
Το προηγούμενο αναφέρεται διότι «τυπικά» αυτή η «συμμαχία» έχει άλλο πεδίο δράσης . Μ' άλλα λόγια, μέσω αυτής της «συμμαχίας» στην οποία συναθροίζονται η Κύπρος αλλά και η χούντα της Αιγύπτου, οι ΗΠΑ προσπαθούν να αντιμετωπίσουν άμεσα τα πολλαπλά μέτωπα που έχουν ανοίξει στη Μέση Ανατολή και τη Βόρεια Αφρική, παίρνοντας ταυτόχρονα υπόψη και τις τούρκικες γκρίνιες και διαφοροποιήσεις.
Πιο συγκεκριμένα, η στοίχιση της Κύπρου και η χρησιμοποίηση της σημαντικής γεωστρατηγικής της θέσης βοηθά στην προβολή ισχύος σε όλη αυτή την περιοχή. Επίσης η «ολική επαναφορά» της Αιγύπτου στις αμερικανικές ράγες ήδη βοηθά τις ΗΠΑ στη στήριξη του Ισραήλ αλλά και στην προσπάθεια ελέγχου/χρησιμοποίησης του βορειοαφρικανικού μετώπου αστάθειας που έχει ανοίξει και για το οποίο ευθύνονται οι ίδιες αλλά και οι αγγλογάλλοι ιμπεριαλιστές με την επέμβαση και τη διάλυση της Λιβύης. Επίσης, επειδή κάθε άλλο παρά έχει αναιρεθεί η στρατηγική σημασία της Τουρκίας για τον αμερικανικό ιμπεριαλισμό, η τετραμερής Ισραήλ - Ελλάδα - Κύπρος - Αίγυπτος παράγει διαρκή πίεση στο τούρκικο κατεστημένο για «επαναφορά» σε μια συμβατή με τις αμερικανικές επιδιώξεις στάση.
Παραπέρα, οι ΗΠΑ θεωρούν πως αυτή η τετραμερής τούς βοηθά στο να επεμβαίνουν στο «κουβάρι» της Μέσης Ανατολής που επίσης οι ίδιες καθοριστικά συμβάλλουν να δημιουργηθεί. Φυσικά όχι με σκοπό να το λύσουν, αλλά με σκοπό να το χρησιμοποιούν ώστε η ζώνη περικύκλωσης της Ρωσίας που οικοδομούν εδώ και καιρό και ξεκινά από την Ανατολική Ευρώπη να μη διακόπτεται από το συριακό και το ιρανικό καθεστώς, αλλά να συνεχίζεται στο βόρειο τμήμα της Μέσης Ανατολής και έτσι, μαζί και με το δίδυμο Πακιστάν - Αφγανιστάν, να «ολοκληρώνεται», συμπεριλαμβάνοντας και την Κίνα.
Ενδεικτικά να αναφέρουμε την αποδιοργάνωση του Ιράκ από τους ισλαμοφασίστες του ΙΣΙΣ που οι ίδιες (οι ΗΠΑ, μαζί με την Τουρκία και τις μοναρχίες του Κόλπου) χρηματοδότησαν και ενίσχυσαν σε μια προηγούμενη φάση και με σκοπό την ανατροπή του συριακού καθεστώτος. Αποδιοργάνωση που, ενώ βόλευε και βολεύει έως ένα σημείο, ωστόσο έφτασε ν’ απειλεί σταθερές που θα ήθελαν οι ΗΠΑ να έχουν, ειδικά σε μια περίοδο που μετά τις αραβικές εξεγέρσεις όλα τα στοιχεία του παλιού status quo είναι υπό αναμόρφωση έως διάλυση.
Αυτή η τετραμερής δίνει λοιπόν και στο Ισραήλ μια «ανάσα» και μια αίσθηση πως δεν είναι μόνο του. Αίσθηση πολύ σημαντική εάν λάβει κανείς υπόψη δύο δεδομένα. Το πρώτο είναι πως λείπει πολύ από το Ισραήλ η στήριξη που του πρόσφερε μέχρι πριν μια εξαετία η -αμερικανόπνευστη επίσης- συμμαχία με την Τουρκία. Το δεύτερο αφορά το ότι το Ισραήλ αισθάνεται μετά τις αραβικές εξεγέρσεις από τη μια και την προσέγγιση ΗΠΑ - Ιράν από την άλλη διπλά και τριπλά πιεσμένο και ανασφαλές, σαν κράτος φυτευτό στην περιοχή, σαν κράτος τοποτηρητής των ιμπεριαλιστικών (αμερικανικών) συμφερόντων στην περιοχή και άρα σαν κράτος μισητό από όλους τους λαούς που ζουν σ' αυτήν.
Συμπερασματικά, αυτή η επίσκεψη του Κοτζιά, και για την οποία σιγούν πολλοί κατά τα άλλα λαλίστατοι εντός και εκτός κυβέρνησης, πρέπει να καταγγελθεί σαν ένα ακόμα βήμα πλήρους υποταγής της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛΛ και της αστικής τάξης στα φιλοπόλεμα αμερικανικά σχέδια.

Τ.Σ. - Προλεταριακή Σημαία
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ ΟΛΟ