Τρίτη, 21 Απριλίου 2015

21 Απρίλη 1967. 48 χρόνια από την αμερικανοκίνητη δικτατορία. Ενάντια στη λήθη και τη συναίνεση

48 χρόνια από την αμερικανοκίνητη στρατιωτικοφασιστική δικτατορία της 21ης Απριλίου του 1967 δεν θα μπορούσαμε να περιμένουμε τίποτ' άλλο παρά μια ακόμα επετειακού χαρακτήρα αναφορά στα γεγονότα της μαύρης εκείνης περιόδου, χωρίς να υπάρχει στο ελάχιστο η διάθεση ανίχνευσης και κατάδειξης των πραγματικών αιτίων που οδήγησαν στο πραξικόπημα. Δεν μπορούμε να περιμένουμε κάτι διαφορετικό, όταν όλα τα προηγούμενα χρόνια αλλά και τώρα γίνεται συστηματική προσπάθεια να διαγραφούν απ' τη συλλογική μνήμη του ελληνικού λαού οι υπεύθυνοι για την οργάνωση του πραξικοπήματος (ΗΠΑ), αλλά και αυτοί που όλο το διάστημα από τη λήξη του εμφυλίου και μετά θεμελίωσαν την πολιτική τους πάνω στη θεωρία του «κομμουνιστικού κινδύνου», βασανίζοντας και εκτελώντας αγωνιστές, πετώντας άλλους στα ξερονήσια, βγάζοντας εκτός νόμου αριστερά κόμματα και οργανώσεις. Δεν θα υπάρξει η παραμικρή αναφορά στις ευθύνες του Κ. Καραμανλή και του Γ. Παπανδρέου που, με την αντικομμουνιστική τους πολιτική, έδωσαν γη και ύδωρ στους Αμερικάνους και δημιούργησαν μέσα και έξω από το στρατό παραστρατιωτικές φασιστικές ομάδες, όπως ο ΙΔΕΑ (Γ. Παπαδόπουλος κ.ά.), ενισχύοντας έτσι τους μηχανισμούς εκείνους που πραγματοποίησαν το πραξικόπημα.
Θα περάσει στα ψιλά το γεγονός ότι το Φλεβάρη του '63 ο Καραμανλής επιχείρησε μια άκρως αντιδραστική αλλαγή του συντάγματος ώστε να συσσωρεύσει όλες τις εξουσίες στα χέρια του. Μια δικτατορία με κοινοβουλευτικό μανδύα, όπως έχει ειπωθεί. Αγνωστα γεγονότα για τους πιο πολλούς. Θα μείνει όμως στην ιστορία σαν ο... μεγάλος αναμορφωτής της Ελλάδας, ο μόνος ικανός να... σώσει τη χώρα από το υποτιθέμενο χάος που θα προκαλούσε η πτώση της χούντας.
Ακόμα όμως και από την πλευρά της επίσημης, ρεφορμιστικής Αριστεράς θα ήταν αδιανόητο να περιμένουμε μια σοβαρή αυτοκριτική για το ρόλο της ΕΔΑ που υποστήριξε αμέριστα τον Παπανδρέου στην αδιέξοδη λογική του ειρηνικού εκδημοκρατισμού, χαρίζοντάς του ουσιαστικά τον τίτλο του «Γέρου της Δημοκρατίας». Ούτε αρκούν τα ψελλίσματα του ΚΚΕ για το ότι δεν ήταν έτοιμο το κόμμα στην αντιμετώπιση του ενδεχομένου ενός πραξικοπήματος. Άλλωστε και αυτό με τη σειρά του και με τον τρόπο του συμβάλει στη λήθη υποβιβάζοντας τον ρόλο των ΗΠΑ σε ...απλούς υποστηριχτές του πραξικοπήματος. Όσο για τον ΣΥΡΙΖΑ ούτε ξέρει ούτε άκουσε για αμερικάνικο ρόλο στην επιβολή της χούντας! Αλλά είπαμε, οι αμερικανοί είναι φίλοι και σύμμαχοι στον αγώνα κατά της σκληρής γερμανικής στάσης απέναντι στη χώρα μας και ως τέτοιους δεν πρέπει να τους προσβάλουμε!!!
Τα γεγονότα όμως είναι αμείλικτα. Στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ δημιουργήθηκε το 1947 από τους Αμερικάνους και τη CIA ένας μηχανισμός που δρούσε σε όλες σχεδόν τις χώρες-μέλη του ΝΑΤΟ με σκοπό την αποτροπή μιας πιθανής ανόδου της Αριστεράς στην εξουσία. Η κωδική ονομασία για την Ελλάδα ήταν «Κόκκινη Προβιά». Το 1955 υπογράφηκε η μυστική συμφωνία της «Κόκκινης Προβιάς» από τον πρωθυπουργό Παπάγο με το στρατηγό της CΙΑ Τράσκοτ. Οπως θα αποκαλύψει αρκετά χρόνια αργότερα ο πρώην υπουργός Αμυνας, Γ. Βαρβιτσιώτης, «Ελληνες κομάντος και η CIA οργάνωσαν έναν βραχίονα του δικτύου, το 1955, για να προβληθεί αντάρτικη αντίσταση σε οποιονδήποτε κομμουνιστή εισβολέα». Δημιούργησαν πολλά χρόνια πριν οι ΗΠΑ μέσα κι έξω από τον ελληνικό στρατό ένα δίκτυο παραστρατιωτικών για πάσα χρήση. Μέσα στις αρμοδιότητες αυτών των κύκλων (περισσότερο στις άλλες ευρωπαϊκές χώρες) ήταν και η εισχώρησή τους σε «τρομοκρατικές» οργανώσεις για να δημιουργούν... γεγονότα.
Τα πράγματα όμως δεν πήγαιναν όπως τα υπολόγιζαν. Η άνοδος του εργατολαϊκού κινήματος τη δεκαετία του '60 ήταν αλματώδης. Τα δύο μεγάλα αστικά πολιτικά κόμματα δεν μπορούσαν να αποτρέψουν τις ογκώδεις διαδηλώσεις που πολλές φορές κατέληγαν σε συγκρούσεις με την αστυνομία. Αποκορύφωμα, τα γεγονότα του Ιούλη του 1965 κατά τα οποία, μετά το βασιλικό πραξικόπημα, η Αθήνα συγκλονιζόταν για 2 μήνες περίπου από τις τεράστιες διαδηλώσεις. Ούτε ο έμπειρος Καραμανλής ούτε ο «Γέρος της Δημοκρατίας» κατάφεραν να ανακόψουν το ανερχόμενο κίνημα και να βάλουν τη χώρα στον πολυπόθητο δρόμο του εκσυγχρονισμού.
Σχεδόν αμέσως η αμερικανική πρεσβεία στην Αθήνα και η CIA βάζουν σε εφαρμογή ένα σχέδιο μυστικής χρηματοδότησης μετριοπαθών πολιτικών. Στόχος της επιχείρησης αυτής ήταν να παρέμβουν άμεσα πλέον στο πολιτικό σκηνικό και να αλλάξει προς το συμφέρον των ΗΠΑ το εκλογικό αποτέλεσμα. Η επιχείρηση αυτή ήταν η βασική αποστολή της «Επιτροπής 303» του Λευκού Οίκου και εφάρμοσε σε ευρεία κλίμακα τη δωροδοκία διαφόρων πολιτικών.
Εκτός των άλλων, για τους Αμερικάνους ήταν ανοιχτό το ζήτημα των σχέσεών τους με τους Αγγλους και το ποιος θα κυριαρχήσει στη χώρα. Οι Αγγλοι προσπαθούσαν το τελευταίο διάστημα να καλύψουν το χαμένο έδαφος και να ισχυροποιήσουν τα στηρίγματά τους στην Ελλάδα.
Τέλος, το μεγάλο θέμα της Κύπρου ήταν από τους καθοριστικούς παράγοντες που συνέβαλαν στην επιλογή της «λύσης» του πραξικοπήματος. Γνωστές οι βλέψεις των ΗΠΑ για τις αραβικές χώρες και η Κύπρος ήταν μια χώρα-κλειδί για τα σχέδιά τους. Ηθελαν να καταργήσουν την κυπριακή κυβέρνηση και να τοποθετήσουν αμερικανοΝΑΤΟϊκές στρατιωτικές βάσεις στο νησί.
Ο κύβος ερρίφθη λοιπόν. Για όλα τα αδιέξοδα, η λύση της χούντας φαινόταν ως η μόνη ρεαλιστική. Ισως να ήταν ένα πισωγύρισμα σε σχέση με τις εκσυγχρονιστικές τάσεις, αλλά για τις ΗΠΑ ήταν αναγκαίο.
Η χώρα πέρασε μια επταετία που σημαδεύτηκε από δραματικά γεγονότα. Συλλήψεις, βασανιστήρια, φυλακές, εξορίες, εκτελέσεις αγωνιστών. Νόθα δημοψηφίσματα και απόπειρες «εκδημοκρατισμού». Ομως η σημαντικότερη μεθόδευση από τη μεριά της χούντας ήταν όσα έγιναν στην Κύπρο. Στα 1970 πραγματοποιείται αποτυχημένη απόπειρα δολοφονίας κατά του Μακαρίου, από τη συνωμοτική οργάνωση «Εθνικό Μέτωπο» που, όπως αποδείχτηκε, πίσω της βρισκόταν η ελληνική χούντα. Την επόμενη χρονιά αρχίζει η δράση της ΕΟΚΑ (Β΄) με αρχηγό τον Γρίβα.
Ο ελληνικός λαός βρισκόταν σε «γύψο», όπως έλεγε και ο αρχιπραξικοπηματίας Γ. Παπαδόπουλος. Ηρθαν όμως η κατάληψη της Νομικής και τα γεγονότα του Πολυτεχνείου να δείξουν ότι πάντα ένα καταπιεζόμενος λαός θα βρίσκει τρόπους να ξεσπά και να εξεγείρεται. Εφτασαν λίγες μέρες για να κλονιστεί όλο το στρατιωτικό-φασιστικό οικοδόμημα και να αρχίσει η αντίστροφη μέτρηση.
Εμενε όμως να παιχτεί η τελευταία πράξη στο Κυπριακό. Η χούντα οργανώνει πραξικόπημα στην Κύπρο και η απάντηση της Τουρκίας ήταν άμεση με τον «Αττίλα 1» Τα αμερικάνικα σχέδια υλοποιούνταν με γοργούς ρυθμούς. Σχεδόν ταυτόχρονα η χούντα πέφτει, αφού έδωσε τα μέγιστα στους Αμερικανούς, και η κυβέρνηση «εθνικής ενότητας» αναλαμβάνει να... αναστήσει τη χώρα. Η Τουρκία, μετά την αποτυχία των διαπραγματεύσεων στη Γενεύη, εξαπολύει τον «Αττίλα 2» και η διχοτόμηση του νησιού είναι γεγονός.
Επίκαιρα όσα ποτέ είναι τα γεγονότα όταν βλέπουμε ακόμα και σήμερα, 48 χρόνια μετά, να επαναλαμβάνονται πραξικοπήματα και επεμβάσεις από τους αμερικάνους ιμπεριαλιστές σε όλο τον κόσμο. Ο κατάλογος είναι μακρύς και ακόμα ανοιχτός. Ομως οι λαοί συνεχίζουν να αντιστέκονται.
0 ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ ΟΛΟ

Ινδία: Λευτεριά στον ανάπηρο ακτιβιστή και φυλακισμένο απεργό πείνας δρ. G.N. Saibaba

0
Καταδικάζουμε τη συνεχιζόμενη φυλάκιση και παραβίαση των δικαιωμάτων και της αξιοπρέπειας του Πολιτικού Κρατούμενου δρ. GN Saibaba

Επιτροπή για την απελευθέρωση των Πολιτικών Κρατουμένων (CRPP) – Δελτίο Τύπου

11 μήνες έχουν περάσει από την απαγωγή του δρ. GN Saibaba από τη βόρεια πανεπιστημιούπολη του Δελχί στις 9 Μάη 2014 από την αστυνομία της Μαχαράστρα (σ.parapoda: κρατίδιο της Ινδίας). Ο δρ. Saibaba μεταφέρθηκε στο αστυνομικό τμήμα της απόμακρης περιοχής Aheri, κοντά στα σύνορα Μαχαράστρα και Τσχατίσγκαρχ (σ. parapoda: άλλο κρατίδιο), όπου του αποδόθηκαν διάφορες από τις χειρότερες κατηγορίες βάσει της δρακόντιας νομοθεσίας UAPA (σ.parapoda: Unlawful Activities (Prevention) Act-Νόμος για την Πρόληψη Παράνομων Δράσεων). Ο δρ. GN Saibaba, αναπληρωτής γραμματέας του Επαναστατικού Δημοκρατικού Μετώπου (RDF) και ακούραστος αγωνιστής ενάντια στις πολιτικές λεηλασίας των διαδοχικών κυβερνήσεων στην Ινδία, οι οποίες κατ’ ευφημισμό ονομάζονται “Επιχείρηση Πράσινο Κυνήγι(OGH)”, είχε γίνει στόχος της κρατικής οργής, λόγω της αυξανόμενης κριτικής από διάφορα τμήματα της προοδευτικής μεσοαστικής τάξης και των αυξανόμενων διαμαρτυριών πλατιών στρωμάτων του λαού εναντίον των λεγόμενων αναπτυξιακών πολιτικών της κυβέρνησης, οι οποίες θα προκαλούσαν, όπως και προκαλούν, την απώλεια των προς το ζην εκατοντάδων χιλιάδων Νταλίτ και Αντίβασι- οι οποίοι είναι οι φτωχότεροι των φτωχών στην υποήπειρο.
Κατά τους τελευταίους 11 μήνες της κράτησής του, ο δρ.Saibaba επανειλημμένα έχει θέσει ενώπιον του δικαστηρίου καθώς και της διεύθυνσης των φυλακών την επιτακτική ανάγκη για αποφυλάκισή του, όχι για ανθρωπιστικούς λόγους, αλλά βάσει της πρόνοιας του νόμου για τους ανάπηρους. Έχει επισημάνει στο δικαστή σε πολλές τηλεδιασκέψεις- καθώς τον έχουν φέρει στο δικαστήριο μόνο μια φορά, ενώ τις υπόλοιπες μέσω τηλεδιάσκεψης, κάτι που συνιστά σοβαρή παραβίαση των θεμελιωδών δικαιωμάτων του- ότι οι υποδομές των κεντρικών φυλακών της Ναγκπούρ ελάχιστα ή καθόλου δεν είναι κατάλληλες ώστε να επιβιώσει ένας άνθρωπος με αναπηρία 90% και καθηλωμένος σε καροτσάκι, όπως αυτός. Όμως, όπως μπορούμε να δούμε, το δικαστήριο προτίμησε να υιοθετήσει τις κατηγορίες, σε μια ατμόσφαιρα που είχε καλλιεργηθεί κατάλληλα από τα ΜΜΕ, τα οποία παρουσίαζαν τον καθηλωμένο σε αναπηρικό καροτσάκι ακτιβιστή ακαδημαϊκό ως φοβερό και επικίνδυνο δημαγωγό που σχετίζεται με παράνομη οργάνωση, το ΚΚ Ινδίας (Μαοϊκό). Στην πορεία της πάλης του για δικαιοσύνη, μέσω των δικηγόρων του, η αίτηση αποφυλάκισης του δρ.Saibaba απορρίφθηκε δύο φορές από τα Δικαστήρια της Γκατσιρόλι και μία από το περιφερειακό τμήμα της Ναγκπούρ του Ανώτατου Δικαστηρίου της Μαχαράστρα. Όμως τα γεγονότα δεν μπορούν να διαψευστούν. Η ανησυχία του Saibaba για την εύθραυστη υγεία του μεγάλωσε, καθώς του διαγνώστηκε κάμψη της σπονδυλικής του στήλης, η οποία προκαλεί συνωστισμό νευρώσεων με επιπτώσεις στους πνεύμονες. Όντας καρδιοπαθής, τα προβλήματα με την καρδιά του μεγάλωσαν, και η τελευταία ιατρική γνωμάτευση υποδεικνύει να κάνει ο Saibaba αγγειογραφία, η περίοδος μετά την οποία μπορεί να είναι μοιραία, σε συνθήκες φυλακής. Περαιτέρω εξετάσεις έδειξαν την ύπαρξη πετρών στη χοληδόχο κύστη.
Ήταν λόγω της υπόδειξης του τακτικού δικαστή που κατατέθηκε δεύτερη αίτηση αποφυλάκισης στις 12 Φλεβάρη 2015, καθώς ο Saibaba έδωσε μια λεπτομερή έκθεση της επιδεινούμενης υγείας του και της πλήρους απάθειας της διεύθυνσης των φυλακών και της αστυνομίας της Ναγκπούρ να τον πάει στα εξειδικευμένα νοσοκομεία, λόγω της ιδιαίτερης κατάστασης της υγείας του. Όμως, μόλις την παραμονή της ακροαματικής διαδικασίας της αίτησης αποφυλάκισής του, η αστυνομία της Ναγκπούρ του εξασφάλισε ειδικό όχημα για τη μεταφορά του στο νοσοκομείο, και αυτό μετά από δικαστική απόφαση που διέταζε σχετικά την Ειδική Αστυνομία του Γκατσιρόλι. Πολλές σημαντικές εξετάσεις έγιναν εκείνες τις 10-15 ημέρες για να δείξουν στο δικαστήριο ότι χρειάζεται κατάλληλη περίθαλψη. Ωστόσο, μετά την ακρόαση των επιχειρημάτων του και των επανειλημμένων εκκλήσεων για να του δοθεί η κατάλληλη ιατρική φροντίδα, ο δικαστής προτίμησε τη συνέχιση της δίωξης και αποφάσισε να αρνηθεί την αποφυλάκιση. Ως επιχείρημα για αυτό, ειπώθηκε στο δικαστή ότι στο Saibaba έχουν δοθεί δύο βοηθοί, ιατρικά συμπληρώματα όπως αποξηραμένα φρούτα, ένα τραπέζι, μια κουκέτα και ένα κομοδίνο δυτικού τύπου. Αντί να επαληθεύσει όλα τα γεγονότα, ο δικαστής συμπέρανε πως, αφού στο δρ. Saibaba δίνεται η κατάλληλη ιατρική φροντίδα καθώς και οι υποδομές που χρειάζεται στη φυλακή, δεν χρειάζεται να αποφυλακιστεί. Με το που απορρίφτηκε η αίτηση αποφυλάκισης, οι αξιωματούχοι των φυλακών άρχισαν τη συνήθη αισχρή στάση τους έναντι του δρ.GN Saibaba, αρνούμενοι για άλλη μια φορά όλες τις υποδομές, καθώς και τα σωτήρια για τη ζωή του φάρμακα που είχαν υποσχεθεί ενώπιον του δικαστηρίου. Στο μήνυμά του, μέσω της γυναίκας του, AS Vasantha, o δρ.GN Saibaba αναφέρεται στις απειλές των ανώτερων αξιωματούχων ότι θέλουν να του δώσουν ένα μάθημα, ως προειδοποίηση για άλλους διανοούμενους όπως αυτόν. Η ζωή μετά την απόρριψη της αίτησης αποφυλάκισης του δρ.GN Saibaba έχει επιδεινωθεί, καθώς βρισκόταν στο τέλος μιας περιόδου ζωής υπό μια σαδιστική και εκδικητική διεύθυνση φυλακών που έχει ειδική εντολή να άρει οποιοδήποτε εμπόδιο στον περαιτέρω εξευτελισμό και κακομεταχείρισή του. Το αποτέλεσμα είναι μια σταθερή επιδείνωση της υγείας του και μια επιτακτική ανάγκη για ειδική θεραπεία για τις επιπλοκές που έχουν σημειωθεί τους τελευταίους 11 μήνες σε κελί απομόνωσης στις κεντρικές φυλακές της Ναγκπούρ.

H AS Vasantha, σύζυγος του GN Saibaba
Σε τέτοιες συνθήκες, ο δρ.Saibaba αναγκάστηκε να αρχίσει απεργία πείνας από το Σάββατο 11 Απρίλη 2015. Η σύζυγός του και οι δικηγόροι του, φοβούμενοι για τη ζωή του, του ζήτησαν να απέχει από ένα τέτοιο ακραίο βήμα, καθώς βρισκόταν ήδη σε κρίσιμη κατάσταση. Όμως ο Saibaba συνέχισε την απεργία πείνας, ενάντια στην αυξανόμενη απάθεια των αξιωματούχων των φυλακών, οι οποιοι ισχυρίζονται ότι δεν είχαν άλλη επιλογή από το να επιβάλλουν αυστηρότερους περιορισμούς στους κρατουμένους, καθώς δήθεν υπήρξε μια απόδραση στις κεντρικές φυλακές της Ναγκπούρ. Αυτό χρησιμοποιήθηκε ως πρόσχημα για να παρθούν πίσω οι όποιες λίγες πρόνοιες για το Saibaba. Στις 11 Απρίλη, όταν η γυναίκα του AS Vasantha έφτασε στις φυλακές, της ζητήθηκε να πραγματοποιήσει τη συνάντηση πίσω από τα κάγκελα, και αυτό μετά από μακρά παραμονή, λίγο πριν ο χρόνος του επισκεπτηρίου τελειώσει. Είχε μεταφέρει φάρμακα και άλλα χρήσιμα πράγματα, τα οποία δεν επιτράπηκε να μπουν. Δεδομένης της κατάστασης της υγείας του και όντας σε αναπηρικό καροτσάκι, για το δρ.GN Saibaba το να τον υποχρεώνει κανείς να μιλάει πίσω από τα κάγκελα είναι εξ ορισμού δύσκολο. Όμως και πάλι, η διεύθυνση των φυλακών δεν κινήθηκε. Όλα αυτά, αναμφίβολα, έχουν αποδείξει πως δεν υπάρχει κάποια ειδική εντολή για να δοθούν οι υποδομές και “καλή” μεταχείριση στο Saibaba όπως ισχυρίστηκε στο δικαστήριο η διεύθυνση των φυλακών. Όλες αυτές οι υποσχέσεις κανονίστηκαν επί τόπου και μπορούν να αλλάξουν ανά πάσα στιγμή.
Στις 17 Απρίλη 2015, ο δρ. Saibaba μεταφέρθηκε στην κρατική πανεπιστημιακή κλινική της Ναγκπούρ, καθώς λιποθυμησε. Στο δρ. Ramdev, αδερφό του Saibaba, και στο δρ. Hany Babu από το Πανεπιστήμιο του Δελχί, ο οποίος είναι στην επιτροπή υπεράσπισης, επιτράπηκε να τον συναντήσουν για λίγα λεπτά. Μια ομάδα αποτελούμενη από το Vara Vara Rao, τον επαναστάτη ποιητή και πρόεδρο του Επαναστατικού Δημοκρατικού Μετώπου, το δρ. Hany Babu, το δικηγόρο Mahadevan, το δικηγόρο Dasharath, το δρ. Ramdev και άλλους δικηγόρους και ακτιβιστές για τις πολιτικές ελευθερίες από τη Ναγκπούρ, έδωσε μια συνέντευξη τύπου, αναδεικνύοντας την άσχημη κατάσταση της υγείας του δρ. GN Saibaba και την εκδικητική στάση της αστυνομίας και των αξιωματούχων των φυλακών για να τον λυγίσουν φυσικά και πνευματικά, με το να του στερούν ακόμα και τα στοιχειώδη δικαιώματα ενός ανάπηρου κατά 90%.

Εμείς, από την Επιτροπή Απελευθέρωσης Πολιτικών Κρατουμένων καλούμε όλους τους δημοκράτες και τους ελευθερόφιλους ανθρώπους να υψώσουν τη φωνή τους ενάντια στην απάνθρωπη και εκδικητική στάση της αστυνομίας και των αρχών των φυλακών, η οποία έχει καταστεί σχεδόν μοιραία για τη ζωή του GN Saibaba. Απαιτούμε την άνευ όρων απελευθέρωση του Saibaba και να του επιτραπεί να δικαστεί όπως ορίζει το άρθρο 437 του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας, που προνοεί να μην προφυλακίζονται ανάπηροι, ανεξαρτήτως κατηγορίας που τους αποδίδεται. Η νόμιμη ανομία της UAPA δεν μπορεί να αποτελεί δικαιολογία για την άρνηση των στοιχειωδών δικαιωμάτων σε έναν άνθρωπο με ειδικές ικανότητες.

Τελούντες σε διαμαρτυρία,

SAR Geelani
Πρόεδρος

Amit Bhattacharyya
Γενικός Γραμματέας

Jagmohan Singh
Αντιπρόεδρος

Sujato Bhadra
Αντιπρόεδρος

PA Sebastian
Αντιπρόεδρος

MN Ravunni
Αντιπρόεδρος

Sukhendu Bhattacharjee
Αντιπρόεδρος

Koya
Αντιπρόεδρος

Venuh
Αντιπρόεδρος

Rona Wilson
Γραμματέας Δημοσίων Σχέσεων

18 Απρίλη 2015

To δελτίο τύπου στα αγγλικά: https://revolutionaryfrontlines.wordpress.com/2015/04/19/india-political-prisoner-saibaba-on-hunger-strike-for-basic-rights/

και εμείς το πήραμε από το παρα ποδα
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ ΟΛΟ

Πασχαλιάτικη σύνοψις!

0
Πάλι εδώ. Καλώς τους!
Ας συνοψίσουμε τρεις εβδομάδες επικαιρότητας.

Λαμπρή κάνατε! Δεν κάνατε; Με μειωμένο το κατά κεφαλήν εισόδημα κατά 25% - 30% και αυξημένες τις τιμές στα «αμνοερίφια». Μια που είναι νωρίς το Πάσχα, δυο που προηγήθηκε το Πάσχα των Καθολικών, τρεις ο μελιταίος που χτύπησε τα κοπάδια και οι τιμές ανέβηκαν κατά 20%. Τα γνωστά μαρκούτσια – μικρόφωνα της ερευνητικής δημοσιογραφίας στη Βαρβάκειο Αγορά: «Πώς σας φαίνονται οι τιμές;» και ο αθώος περιπατητής της Βαρβακείου, θύμα της ερευνητικής δημοσιογραφίας, απαντά: «Οι τιμές είναι καλές. Εμείς δεν έχουμε λεφτά»! Βρε καμένε εντελώς, αν δεν έχεις λεφτά για την τιμή, η τιμή δεν είναι καλή, είναι ακριβή. «Δεν θέλω ούτε να σκεφτώ» που λέει και ο Τσίπρας, πόσο μελιταίο φάγαμε λάθρα.
25% - 30% λιγότερο κοκορέτσι και αρνοκάτσικο σημαίνει ότι ένας στους τέσσερις, (το λιγότερο) δεν τρώει, ή πως τέσσερις τρώνε στα όρια της πείνας. Αυτό σκέφτηκε η «πρώτη φορά Αριστερά» κυβέρνηση του Πάνου Καμμένου και παράγγειλε, στη μούγκα, ανταλλακτικά για πέντε παλιά στρατιωτικά αεροπλάνα μας, από τις ΗΠΑ, που είναι φίλοι μας τελευταία, έναντι του διόλου ευκαταφρόνητου ποσού των 500 εκατομμυρίων δολαρίων. Τύφλα νάχουν οι καναπέδες της Βίκυς του Τσοχατζόπουλου, που οφείλουν την ύπαρξή τους στις αγορές του Αιώνα που γίνονταν επί αμυντικής υπουργίας του. Σε τι καιρούς ζούμε πια, όπου για να κρατήσεις μια φιλία, πρέπει να της τα ακουμπάς χοντρά... Και για το ξεκάρφωμα, επιστροφή στη χουντική αισθητική των οβελιών στρατοπέδου, όπου οι ταλαίπωροι φαντάροι, από υπερασπιστές της πατρίδας μετατρέπονται σε υπαλλήλους ψησταριάς «Τα Βλάχικα», προς δόξαν, εφήμερη, των επισήμων και του τσάμικου.

Μεγάλη Τετάρτη και ο Βαρουφάκης ομιλεί, Ομιλίαν πλήρους νοήματος, εις Παρισίους και σε συνάντηση οικονομολόγων στο «Ινστιτούτο για τη Νέα Οικονομική Σκέψη».
Ξέρετε, αυτές τις διεθνείς συναντήσεις όπου τα γνωστά θινκ τανκς, (δεξαμενές σκέψης), μαζεύονται και διαγκωνίζονται ποιος θα εκφράσει ωραιότερα, μια ευκολοχώνευτη μπαρούφα, που πάντα κρύβει μια αντιλαϊκή επιδρομή. Εκεί που οι οικονομολόγοι ερμηνεύουν τα πάντα (εκ των υστέρων) και αδυνατούν να προβλέψουν το παραμικρό (εκ των προτέρων). Εκεί που «αμείβονται» οι πλήρεις καλολογικών στοιχείων προτάσεις. Η ομιλία του, που έγινε στην Αγγλική γλώσσα και κράτησε παραπάνω από μια ώρα, δεν μεταφράστηκε ολόκληρη πίσω στην πατρίδα, αλλά δημοσιεύτηκε σε βίντεο στα Αγγλικά από το «Στο Κόκκινο» και το TVXS, χωρίς μετάφραση!!! Λίγα αποσπάσματα μεταφρασμένα, δημοσίευσε το ίδιο το υπουργείο Οικονομικών.
Φαίνεται πως οι μεταφραστές των «εθνικής εμβέλειας» καναλιών, εφημερίδων και ηλεκτρονικών site, εί­χαν πασχαλινή άδεια.
Η στήλη δεν έδωσε πασχαλινές άδειες και σας παρουσιάζει δυο αμετάφραστες αποστροφές από το λόγο. Ο Βαρουφάκης, αφού ισχυριστεί πως η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν είναι αυτή που θα ήθελαν οι οραματιστές δημιουργοί της, που κατ' αυτόν είναι ο Μιτεράν και ο Κολ, εκθειάζοντας το αντίστοιχο μοντέλο των ΗΠΑ, καταλήγει: «Οι περισσότεροι Ευρωπαίοι πολίτες θα ήθελαν να ζουν στις Ηνωμένες Πολιτείες της Ευρώπης». Φυσικά! Θα θέλαμε να ζούμε σε συνθήκες Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής, με την απέραντη φτώχεια, την ευκαιριακή εργασία, την ανύπαρκτη περίθαλψη και την αστυνομία που δολοφονεί ρατσιστικά και ατιμώρητα ό,τι έγχρωμο κινείται. Αυτό κάνουμε τώρα και χωρίς να το θέλουμε.
Για την κυβέρνησή του είπε ξεκαθαρίζοντας τα πράγματα: «Η νέα ελληνική κυβέρνηση αναγνωρίζει ότι υπάρχει ένα υφιστάμενο πρόγραμμα. (Σ.μ. το υπάρχον μνημόνιο). Κάθε κράτος έχει μια συνέχεια, έτσι η νέα κυβέρνηση είναι δεσμευμένη από τις υπογραφές των προηγουμένων. Αυτή είναι η πραγματικότητα. Αυτό είναι μια Αρχή». Δηλαδή σε απλά ελληνικά «Μη νομίσητε ότι ήλθον καταλύσαι τον νόμον, ή τους προφήτας. Ουκ ήλθον καταλύσαι αλλά πληρώσαι». Να συμπληρώσει θέλει ο άνθρωπος, όχι να καταργήσει.
Πάλι εδώ. Στον αγώνα εμείς.

http://www.m-lkke.gr/
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ ΟΛΟ

Μπροστά στην κατάρρευση των Δημόσιων Νοσοκομείων: ΘΑ στηρίξουμε το σύστημα ΑΝ και ΟΤΑΝ λέει το Υπουργείο!

0
Την κατάρρευση των δημόσιων νοσοκομείων με τα σημερινά οικονομικά δεδομένα, προέβλεψε ο ΓΓ Δημόσιας Υγείας. Στο 2ο εξάμηνο του έτους θα αναζητηθεί λύση για τη χρηματοδότητή τους.

Αντίστροφα μετρά ο χρόνος για το δημόσιο σύστημα υγείας, το οποίο κινδυνεύει από αιφνίδιο θάνατο το φθινόπωρο, καθώς τότε τελειώνουν τα χρήματα στα περισσότερα νοσοκομεία. Την κρισιμότητα του ζητήματος ανέδειξε - μιλώντας σε εκδήλωση για την επίσημη τοποθέτηση του νέου ΔΣ του Πανελλήνιου Ιατρικού Συλλόγου (ΠΙΣ) - ο Γιάννης Μπασκόζος, ο οποίος παραδέχτηκε ότι με τα προϋπολογισθέντα χρήματα για τα νοσοκομεία, τα νοσοκομεία κινδυνεύουν. "Κι εμείς πιστεύουμε ότι με τους μνημονιακούς προϋπολογισμούς, έναν εκ των οποίων διαχειριζόμαστε και φέτος - και δεν θέλω να κοροϊδευόμαστε - δεν μπορεί να στέκει όρθια η Υγεία", είπε χαρακτηριστικά.
Ο ΓΓ Δημόσιας Υγείας, εκτίμησε ωστόσο ότι προς το τέλος του χρόνου θα υπάρξει κυβερνητική πρόνοια για το θέμα, αφού ούτε τα νοσοκομεία αλλά ούτε κάποια άλλη δομή υγείας θα μπορεί να δουλέψει. "Θα υπάρξει συμπλήρωση όταν η κυβέρνηση θα έχει καταφέρει να περάσει τον "κάβο", αυτόν που δεν μας επιτρέπει να ζήσουμε σαν κανονικός λαός μέσα στην Ευρώπη, με το ευρωπαϊκό κεκτημένο" σημείωσε. Παράλληλα, ζήτησε τη συμπαράσταση του ιατρικού κλάδου στη μάχη που δίνεται, για να τα καταφέρει η χώρα. "Κύριο μέλημά μας είναι πώς, σε αυτές τις δύσκολες συνθήκες, θα διασφαλιστεί για το λαό η ελεύθερη πρόσβαση σε ποιοτικές δημόσιες υπηρεσίες υγείας και η αξιοπρεπής άσκηση του ιατρικού επαγγέλματος", τόνισε σχετικά, ζητώντας την καλόπιστη κριτική του ΠΙΣ στην κυβερνητική προσπάθεια.
Ο κ. Μπασκόζος ευχήθηκε τέλος καλό έργο στο νέο ΔΣ του ΠΙΣ, υπογραμμίζοντας πως θα γίνει κάθε δυνατή προσπάθεια να τηρηθούν όλες οι δεσμεύσεις που υπάρχουν κι εκφράζοντας ταυτόχρονα την πεποίθηση ότι η χώρα θα τα καταφέρει τελικά "με μεγάλο κόπο, με αξιοπρέπεια, με σκληρή δουλειά, με συνεννόηση, με καλή πίστη, αλλά και με κριτική και έλεγχο".

Σχόλιο: Αναρτούμε παραπάνω αναφορά του "virus" σχετικά με την τοποθέτηση και τις διαπιστώσεις του Γ.Γ. Δημόσιας Υγείας, όχι τόσο γιατί είναι "είδηση", αλλά γιατί μας δίνει την ευκαιρία να κάνουμε δύο διαπιστώσεις:
1. Η δημόσια παραδοχή από το Υπουργείο Υγείας για το χάλι και τα τραγικά κενά χρηματοδότησης που θα ισοπεδώσουν το δημόσιο σύστημα περίθαλψης, δεν μπορεί να κρυφτεί. Επιπλέον γίνεται φανερό πως έχουμε δίκιο όλον αυτόν τον καιρό που φωνάζουμε και διεκδικούμε λύσεις. Λύσεις που δεν αφορούν μόνο το Φλέμιγκ (την επαναλειτουργία και στελέχωσή του), αλλά και τα τρία Νοσοκομεία της περιοχής μας.
2. Μετά τη δημόσια παραδοχή και επιβεβαίωση της αγωνίας των εργαζομένων θα περίμενε κανείς από το Υπουργείο να παρουσιάσει συγκεκριμένο "σχέδιο" διάσωσης και στήριξης της δημόσιας περίθαλψης. Αντίθετα, αυτό περιορίζεται μόνο σε ΘΑ.... ΟΤΑΝ ξεμπερδέψουμε με τους δανειστές!
Δηλαδή αν δεν τα βρούμε μα τους δανειστές πρέπει να πεθάνουμε;
Όπως λοιπόν και να εκτιμήσει κανείς τις δηλώσεις του Γ.Γραμματέα δεν μπορεί παρά να ανησυχεί ακόμα περισσότερο αντί να καθησυχάζει. Φαίνεται ξεκάθαρα πως η κυβέρνηση όχι μόνο να εξαρτά, αλλά βάζει σε προτεραιότητα, δηλαδή πάνω και από τις ανθρώπινες ζωές, τη "συνεννόηση" με το κοράκια της τρόικας.
Γι' αυτό έχει μεγάλη σημασία η κίνηση και οι διεκδικήσεις των εργαζομένων και του λαού. Η ζωή, μακριά από "λαϊκισμούς" και πολιτικάντικες τρίπλες ξανά και ξανά φέρνει στην επιφάνεια την ανάγκη για ανάπτυξη αγώνων και δημιουργία συσχετισμών προς όφελος μας.
Δηλαδή μόνο αν αγωνιστούμε έχουμε προοπτική να κερδίσουμε!

http://flemig-hospital.blogspot.gr/
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ ΟΛΟ

Νίκη στο «ΑΤΤΙΚΟΝ»

0
Μία σημαντική νίκη πέτυχαν οι εργαζόμενοι στην καθαριότητα του νοσοκομείου «ΑΤΤΙΚΟΝ».
Σύμφωνα με ανακοίνωση του σωματείο εργαζομένων του νοσοκομείου, «η μαζική συμμετοχή, η ενότητα και η σθεναρή τους στάση έκαμψε την αδιαλλαξία του εργοδότη – εργολάβου της εταιρείας “Ανοδική”.
Κατάφεραν να κερδίσουν την άμεση καταβολή όλων των δεδουλευμένων τους και τη γραπτή δέσμευση ότι θα ανανεωθούν κανονικά όλες οι συμβάσεις του προσωπικού για όσο διάστημα διατηρείται η παροχή υπηρεσιών καθαριότητας από τη συγκεκριμένη εργολαβία.
Στην επιτυχία συνέβαλλε και η άμεση αλληλεγγύη στον αγώνα τους από το Σωματείο του ΑΤΤΙΚΟΥ, την Πανελλήνια Ένωση Καθαριστριών και Οικιακού Προσωπικού, την Ένωση καθαριστριών Πειραιά και συνδικαλιστές από το ΕΚΑ.»
Το σωματείο εργαζομένων στο «ΑΤΤΙΚΟΝ» διεκδικεί:
Να σταματήσει το δουλεμπόριο
Να καταργηθούν οι εργολαβίες
Σταθερή και μόνιμη δουλειά για όλους
Καμιά απόλυση συνναδέλφου στο ΑΤΤΙΚΟ
Δωρεάν – δημόσια Υγεία – Προσλήψεις μόνιμου προσωπικού
«Δεν παζαρεύουμε την αξιοπρέπειά μας, δεν υποκύπτουμε στους εκβιασμούς της εργοδοσίας, των τοκογλύφων δανειστών, της ΕΕ και του ΔΝΤ», καταλήγει η ανακοίνωση του σωματείου εργαζομένων στο νοσοκομείο.
Υπενθυμίζεται ότι χθες και σήμερα οι εργαζόμενοι στον εργολάβο που έχει αναλάβει την καθαριότητα του ΑΤΤΙΚΟΝ προχώρησαν σε στάση εργασίας, καθώς η εταιρεία ΑΝΟΔΙΚΗ δεν είχε καταβάλλει μισθούς 3 μηνών (Φεβρουάριο, Μάρτιο, Απρίλιο). Επίσης έλαβαν ποσοστό και όχι ολόκληρο δώρο Πάσχα.

http://www.pandiera.gr/
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ ΟΛΟ

Δευτέρα, 20 Απριλίου 2015

8η Συνδιάσκεψη ΚΚΕ(μ-λ). Συμβολή στην ανασυγκρότηση του εργατικού, επαναστατικού, κομμουνιστικού κινήματος

0
Η απόφαση του Καθοδηγητικού Οργάνου για τη σύγκληση της 8ης Συνδιάσκεψης του ΚΚΕ(μ-λ) πάρθηκε πριν από έναν χρόνο μέσα σε μία κρίσιμη πολιτική συγκυρία τόσο στο εσωτερικό της χώρας όσο και στο διεθνές επίπεδο. Η σύγκληση αυτού του σώματος της οργάνωσής μας δεν αποτελεί μόνο μία καταστατική υποχρέωση αλλά έρχεται να καλύψει μία σημαντική ανάγκη, αυτή της ανταπόκρισης στα μεγάλα καθήκοντα της εποχής μας για μία κομμουνιστική οργάνωση που θέλει να κάνει αποφασιστικά βήματα στην υπόθεση της ανασυγκρότησης του εργατικού και κομμουνιστικού κινήματος. Αποτελεί συνέχεια της 7ης Συνδιάσκεψης, το 2010, όπου προσπαθήσαμε να δώσουμε απαντήσεις τόσο για τα αίτια της παλινόρθωσης του καπιταλισμού στις πρώην σοσιαλιστικές χώρες και κυρίως στην ΕΣΣΔ όσο και στα χαρακτηριστικά της Αριστεράς της εποχής μας κάτω από το βάρος της ήττας και της οπισθοχώρησης του κινήματος. Αποτελεί ταυτόχρονα συνέπεια της συμμετοχής μας στην ταξική πάλη της προηγούμενης περιόδου που ανέδειξε τη σημαντική καθυστέρηση που υπάρχει στην πολιτική, ιδεολογική και οργανωτική συγκρότηση του εργατικού-λαϊκού παράγοντα και των κομμουνιστών σε σχέση με μία υπερώριμη επαναστατική κατάσταση που διαμορφώνει αντικειμενικά η οικονομική-πολιτική κρίση του καπιταλιστικού-ιμπεριαλιστικού συστήματος, η επίθεση στην εργατική τάξη και στους λαούς καθώς και η παρόξυνση των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών. Απέναντι σε ένα σύστημα που μοναδική του «διέξοδο» έχει τους πολέμους, την εξαθλίωση και την καταλήστευση, υπάρχουν όλες οι προϋποθέσεις για να ορθωθούν ξανά οι δυνάμεις της κοινωνικής ανατροπής και απελευθέρωσης από τα καπιταλιστικά-ιμπεριαλιστικά δεσμά. Για να ξεφύγει η ανθρωπότητα από την προϊστορία της.
Η επεξεργασία προγραμματικών κατευθύνσεων και στόχων πάλης καθώς και η τοποθέτηση για την κατάσταση στον κόσμο και στη χώρα μπορούν να αποτελέσουν ένα σημαντικό πολιτικό φορτίο, ένα σώμα θέσεων που θα διευκολύνει τη σύνδεση με την εργατική τάξη, τον εργαζόμενο λαό και τη νεολαία, από την πλευρά της επαναστατικής και κομμουνιστικής κατεύθυνσης. Ταυτόχρονα μπορεί να αποτελέσει σημείο συμφωνίας, συσπείρωσης και ένταξης αγωνιστών στις γραμμές της επαναστατικής κομμουνιστικής κατεύθυνσης.
Σημαντικό στοιχείο αποτελεί το γεγονός ότι η οργάνωσή μας όλη αυτή την περίοδο πριν από τη συνδιάσκεψη, παρά τα πολλά και σημαντικά ζητήματα που είχε να συζητήσει στο εσωτερικό της, ανταποκρίθηκε σε σημαντικό βαθμό σε πολλαπλά μέτωπα που έθετε τόσο η πολιτική συγκυρία όσο και η ταξική πάλη.
Και αυτό είναι ένα δείγμα ωρίμανσης και ανάληψης ευθύνης για μία υπόθεση που έρχεται από μακριά και πάει μακριά, για το σύνολο της οργάνωσής μας, και αποτελεί παρακαταθήκη για την επόμενη περίοδο με την ανάληψη σημαντικών και δύσκολων καθηκόντων.

Όξυνση των αντιθέσεων-ανταγωνισμών στον κόσμο
Κύριο χαρακτηριστικό της περιόδου παραμένει και οξύνεται με επικίνδυνες διαστάσεις για τους λαούς ο ιμπεριαλιστικός ανταγωνισμός για το ξαναμοίρασμα του κόσμου. Στον ανταγωνισμό αυτό πρωτοστατούν οι ιμπεριαλιστές των ΗΠΑ της ΕΕ και της Ρωσίας, με τη συμμετοχή και άλλων επίδοξων κυρίαρχων όπως η Κίνα και η Ιαπωνία, ενώ στο κουβάρι των αντιθέσεων εμπλέκονται και μία σειρά περιφερειακών «παικτών» όπως η Ινδία, το Ιράν, η Τουρκία, η Σαουδική Αραβία, το Ισραήλ, η Βραζιλία κ.ά. Το εύρος των δυνάμεων που συμμετέχουν, η ένταση και το βάθος των ανταγωνισμών στο πολιτικό, οικονομικό, στρατιωτικό επίπεδο, από τη μια φανερώνουν τα αδιέξοδα του συστήματος και από την άλλη στέλνουν μήνυμα στους λαούς ότι χωρίς τη δική τους αποφασιστική παρέμβαση για την ανατροπή αυτής της σύγχρονης βαρβαρότητας, η ανθρωπότητα θα ζήσει ακόμα μεγαλύτερες καταστροφές από τους «ιδιοκτήτες του πλανήτη». Τους ανταγωνισμούς κινεί η ίδια η φύση του ιμπεριαλιστικού συστήματος που αναζητεί διέξοδο στο βάθεμα της εκμετάλλευσης της εργατικής τάξης, την οποία συστηματικά οδηγεί κάτω από τα όρια αναπαραγωγής της, στην απόλυτη εξαθλίωση. Η επιδίωξη της απόλυτης κυριαρχίας, οικονομικής, κοινωνικής, πολιτικής, του κεφαλαίου πάνω στους εργάτες έτσι ώστε να μην ξανασηκώσει κεφάλι η εργατική τάξη και βάλει σε κίνδυνο το εκμεταλλευτικό σύστημα, έχει στρατηγικό χαρακτήρα. Η εξόρμηση των ιμπεριαλιστών για την επανακατάκτηση χωρών και την καταλήστευσή τους συνδυάζεται με τον γεωστρατηγικό έλεγχο της ροής του πλούτου από «κάτω» προς τα «πάνω» και από «μέσα» προς τα «έξω» σε παγκόσμιο επίπεδο. Παρά τους προσωρινούς συμβιβασμούς και τις εκεχειρίες μεταξύ των αντιτιθέμενων πλευρών (συμφωνία Μινσκ, πυρηνικό πρόγραμμα Ιράν κ.ά.) όχι μόνο δεν αλλάζουν τα βασικά χαρακτηριστικά των ανταγωνισμών, αλλά αποτελούν και τα εφαλτήρια για ακόμα μεγαλύτερη όξυνσή τους καθώς οι προσωρινοί αυτοί συμβιβασμοί δεν αποτελούν «λύσεις», που δεν μπορούν να υπάρξουν, αλλά προσωρινές ανάπαυλες για την ανασυγκρότηση των δυνάμεων της κάθε πλευράς. Με αυτή την έννοια, ενώ οι δυνάμεις του ιμπεριαλιστικού συστήματος μπορούν να συνεννοηθούν στην εξαπόλυση της επίθεσης ενάντια στην εργατική τάξη και στους λαούς και να βρίσκουν κοινό βηματισμό, σε αυτή την κατεύθυνση, σε όλον τον πλανήτη, αντίθετα δεν έχουν καμία διάθεση συνεννόησης για το μοίρασμα της λείας τους και στρατηγική τους επιδίωξη αποτελεί η νίκη πάνω στους αντιπάλους τους και το οριστικό «ξεδόντιασμά» τους, έτσι ώστε να σταματήσει να αποτελεί απειλή για τα συμφέροντά τους. Και φυσικά μέσα σε αυτή την παρόξυνση του ανταγωνισμού, οι ιμπεριαλιστές ούτε θέλουν αλλά και δεν μπορούν να «γυρίσουν πίσω» και να προχωρήσουν σε ένα παγκόσμιο «new deal» για την οικονομική ανάπτυξη και την άμβλυνση των ανισοτήτων, όπως ονειρεύονται διάφοροι, μεταξύ αυτών και η ηγετική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ. Ατέλειωτος ο κατάλογος από τα βαμμένα, με το αίμα των λαών, μέτωπα της ιμπεριαλιστικής σύγκρουσης. Με το μέτωπο της Ουκρανίας να αποτελεί σήμερα αυτό με τον πιο κεντρικό χαρακτήρα καθώς εκεί συγκρούονται, στο κέντρο της Ευρώπης, οι πιο επιθετικές δυνάμεις του ιμπεριαλισμού και η πορεία αυτής της σύγκρουσης θα καθορίσει, εν πολλοίς, τις εξελίξεις και στα υπόλοιπα μέτωπα.
Για τους λαούς οι εξελίξεις αυτές θέτουν το καθήκον της σύμπτυξης ενός αντιιμπεριαλιστικού μετώπου πάλης, του μόνου αντιπάλου δέους που μπορεί να διαμορφωθεί, συγκεντρώνοντας τις εργατικές-λαϊκές δυνάμεις στη δική τους προοπτική έξω και ενάντια από την επιρροή και την κυριαρχία ιμπεριαλιστών «προστατών» και αντιδραστικών-σκοταδιστικών δυνάμεων. Για να υψώσουν οι λαοί τις δικές τους σημαίες της απελευθερωτικής πάλης και να σταματήσουν να βρίσκονται κάτω από ξένες σημαίες.

Η αλλαγή του πολιτικού σκηνικού στη χώρα μας
Η ανάδειξη του ΣΥΡΙΖΑ σε συνεργασία με τους ΑΝΕΛ στην κυβερνητική διαχείριση της χώρας αποτελεί σημαντική αλλαγή του πολιτικού σκηνικού της χώρας που όμως δεν καταργεί ούτε μεταβάλλει το γενικότερο πλαίσιο μέσα από το οποίο προήλθε και αυτή η εξέλιξη. Και το γενικότερο πλαίσιο της επίθεσης στα εργατικά-λαϊκά δικαιώματα και της έντασης των δεσμών της ιμπεριαλιστικής εξάρτησης, κάτω από το βάρος των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών, στο πεδίο της χώρας μας, διαμόρφωσαν τόσο τα πολιτικά αδιέξοδα για τους μέχρι πρόσφατα αστικούς «πυλώνες» και φορείς της επίθεσης αλλά ταυτόχρονα ανέδειξαν και την εναλλακτική λύση ΣΥΡΙΖΑ, έστω και σαν ανορθογραφία στη μέχρι τις 25 του Γενάρη ασκούμενη πολιτική.
«Πρώτη φορά αριστερά» στην κυβερνητική διαχείριση μέσα σε ένα κλίμα κινηματικής άπνοιας, παρά τις κάποιες σποραδικές και σύντομες εξάρσεις του λαϊκού παράγοντα, αποτέλεσε ακόμα έναν όρο-κρίκο στην αλυσίδα του πλαισίου που καθορίζει τις εξελίξεις στη χώρα μας. Το «δεν είμαστε επικίνδυνοι» και το «ανήκουμε στη Δύση» αποτελούν το περίγραμμα που καθορίζει την πορεία των πραγμάτων προς την υποταγή στις απαιτήσεις του κεφαλαίου και του ιμπεριαλισμού και τη μετατροπή ενός κόμματος του μικροαστικού ρεφορμισμού από δύναμη κυβερνητικής διαχείρισης του συστήματος σε φορέα επίθεσης στα εργατικά και λαϊκά δικαιώματα.
Οι «μέρες και τα έργα» της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ στο σύντομο, αλλά πυκνό από εξελίξεις, διάστημα από την ανάληψη της διακυβέρνησης της χώρας από τη συμφωνία-υποταγή της 20ης Φλεβάρη μέχρι την «επταμερή», τη συνάντηση Τσίπρα-Μέρκελ και τη σημερινή «σκληρή διαπραγμάτευση» κάνει ολοφάνερα δύο στοιχεία. Οι ιμπεριαλιστές της ΕΕ και του ΔΝΤ μέσα και από τη χρηματοδοτική ασφυξία έχουν τη δυνατότητα να βάλουν στις ράγες της προσαρμογής-υποταγής τον ΣΥΡΙΖΑ καθώς αυτός διαπραγματεύεται για λογαριασμό της ντόπιας κεφαλαιοκρατίας τον ρόλο και τη θέση της μέσα στο πλαίσιο της ιμπεριαλιστικής εξάρτησης.

Η εργατική τάξη και ο λαός μπορούν να βαδίσουν τον δικό τους δρόμο
Παρά τους δυσμενείς πολιτικούς-ταξικούς συσχετισμούς, οι όροι της ανασυγκρότησης του εργατικού, επαναστατικού, κομμουνιστικού κινήματος υπάρχουν μόνο μέσα από την πάλη ενάντια στην επίθεση του συστήματος, μέσα από την αναγνώριση των πραγματικών εχθρών, μέσα από τη διεκδίκηση των δικαιωμάτων των εργαζομένων και του λαού, σε πλήρη αντίθεση με τις λογικές της ταξικής συνθηκολόγησης-υποταγής και της αναχώρησης. Στην προοπτική της ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑΣ και του ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟΥ οι εργαζόμενοι και η νεολαία είναι αναγκαίο να βαδίσουν τον δικό τους δρόμο συγκροτώντας τις δυνάμεις τους στο επίπεδο που απαιτεί η εποχή μας. Τα καθήκοντα που προκύπτουν από μία τέτοια προοπτική είναι σύνθετα και δύσκολα και η συμβολή των κομμουνιστών σε αυτή την υπόθεση είναι καθοριστική. Αυτό σημαίνει ότι η πλευρά της επαναστατικής κομμουνιστικής κατεύθυνσης πρέπει να αποκτήσει ισχυρή θέση στο πλαίσιο του εργατικού-λαϊκού κινήματος να αποτελέσει φορέα ικανού να συνδέσει την πάλη του σήμερα με την προοπτική της κοινωνικής ανατροπής, ξεπερνώντας την κυριαρχία των δυνάμεων της συνθηκολόγησης και της ήττας που καθηλώνουν τις εργατικές-λαϊκές δυνάμεις στον μονόδρομο του ιμπεριαλιστικού-καπιταλιστικού συστήματος.
Η ενίσχυση των δυνάμεων της αναμέτρησης με τον ιμπεριαλισμό, την ντόπια και ξένη κεφαλαιοκρατία και τους πολιτικούς της εκπροσώπους, μέσα στην ελληνική κοινωνία, έχει σαν απαραίτητο όρο τη συγκρότηση της εργατικής τάξης σαν τάξης για τον εαυτό της, έτσι ώστε να αποκτήσει τη δυνατότητα να ηγηθεί αυτής της αντιπαράθεσης, απελευθερωμένη από την πολιτική και ιδεολογική ηγεμονία των μεσοστρωμάτων.
Το ΚΚΕ(μ-λ) διατυπώνει τη θέση ότι «η εργατική τάξη θα συγκροτηθεί κυρίως στην αναμέτρησή της με το κεφάλαιο, ενώ θα αποκτήσει την απαραίτητη ηγεμονία, στη χώρα μας, στην αναμέτρησή της κυρίως με τον ιμπεριαλισμό» προσδιορίζοντας έτσι με έναν συγκεκριμένο τρόπο τόσο την πολιτική κατεύθυνση όσο και τους στόχους πάλης που θα την υπηρετήσουν. Αυτή η κατεύθυνση ταυτόχρονα αποτελεί και μία σημαντική δέσμευση της οργάνωσής μας για τις προσπάθειες που πρέπει να κάνει για να συνδεθεί με την εργατική τάξη και τα φτωχά λαϊκά στρώματα μέσα από πάλη και για την πάλη. Η σύνδεση αυτή αποτελεί ταυτόχρονα τον «ελεγκτή» και τον «εγγυητή» της ορθότητας της πολιτικής κατεύθυνσής μας τόσο προοπτικά όσο και στο σήμερα. Καθώς «δεν μπορούμε και δεν θέλουμε να χαράξουμε κατευθύνσεις φαντασιωνόμενοι ότι η εργατική τάξη στη χώρα μας έχει άλλα χαρακτηριστικά, συνείδηση, όρια, από αυτά που πραγματικά έχει διαμορφώσει και χωρίς να αγνοούμε τις επιπτώσεις της ήττας του κομμουνιστικού ταξικού εργατικού κινήματος. Δεν μπορούμε να λύνουμε τα σοβαρά προβλήματα τακτικής, συμμαχιών, στόχων, λέγοντας κοινοτοπίες ότι έχουμε καπιταλισμό και άρα τα προβλήματα λύθηκαν. Πολύ περισσότερο δεν μπορούμε να περιμένουμε τους εργάτες και τους εργαζομένους να μας πάρουν στα σοβαρά και να συνδεθούμε μαζί τους όταν κάνουμε ότι δεν βλέπουμε το ρόλο της ιμπεριαλιστικής εξάρτησης και παρουσιαζόμαστε ότι η Ελλάδα είναι μία τυπική ιμπεριαλιστική χώρα πλέον (έστω δεύτερης ταχύτητας)». (Από τις Θέσεις για την 8η Συνδιάσκεψη)
Για την εργατική τάξη και τα φτωχά λαϊκά στρώματα η πάλη ενάντια στον ιμπεριαλισμό και τη διπλή εξάρτηση της χώρας από Αμερικανούς και Ευρωπαίους ιμπεριαλιστές είναι οργανικά συνδεμένη με την πάλη ενάντια στην ντόπια κεφαλαιοκρατία η οποία αντλεί τη δύναμή της και τους όρους κυριαρχίας της πάνω στον λαό, στα οικονομικά, πολιτικά και στρατιωτικά δεσμά που έχουν δέσει τη χώρα και τους εργαζομένους στο άρμα των ιμπεριαλιστών.
Κάτω από το βάρος αυτής της εκτίμησης η οποία προκύπτει και από τα πραγματικά δεδομένα της χώρας μας η οργάνωσή μας επιμένει στην αναγκαιότητα συγκρότησης του ΜΕΤΩΠΟΥ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ ΚΟΝΤΡΑ ΣΤΗΝ ΕΠΙΘΕΣΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΞΑΡΤΗΣΗ από κοινωνικές και πολιτικές δυνάμεις που θέλουν να συμβάλουν πραγματικά σε εκείνο το επίπεδο συγκρότησης των εργατικών-λαϊκών δυνάμεων για να αντιμετωπίσει νικηφόρα τους πραγματικούς τους αντιπάλους. Και στο ζήτημα αυτό κρίνονται οι θέσεις και οι πρακτικές κάθε δύναμης που θέλει να αναφέρεται στην εργατική τάξη και στην αριστερά, πολύ περισσότερο στην επανάσταση και στον κομμουνισμό. Ιδιαίτερα τη σημερινή περίοδο, που οι ιμπεριαλιστές απειλούν, εκβιάζουν, απαιτούν νέα ακόμα πιο βάρβαρα αντεργατικά-αντιλαϊκά μέτρα από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ η ανάγκη συγκρότησης ενός ΑΝΤΙΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΟΥ ΜΕΤΩΠΟΥ ΠΑΛΗΣ του λαού και της νεολαίας σαν του μοναδικού πραγματικού αντιπάλου της ιμπεριαλιστικής-καπιταλιστικής επέλασης έχει επείγοντα και ζωτικό χαρακτήρα για τα εργατικά-λαϊκά συμφέροντα.
Προχωρώντας προς τη διεξαγωγή της 8ης Συνδιάσκεψης του ΚΚΕ(μ-λ) στις 24-25-26 Απρίλη, καλούμε κάθε αγωνιστή του εργατικού-λαϊκού κινήματος να μελετήσει και να συζητήσουμε τόσο τις θέσεις όσο και τις αποφάσεις της με στόχο να τις αξιοποιήσουμε για:
• Να συνδέσουμε τις αντιστάσεις με τη διεκδίκηση
• Να αλλάξουμε τους συσχετισμούς μέσα από τους αγώνες
• Να αποσαφηνίσουμε τον στόχο του αριστερού μετώπου αντίστασης, διεκδίκησης, αναμέτρησης
• Να κάνουμε στέρεη τη σχέση της προσπάθειάς μας στο κίνημα, με το χτίσιμο του ταξικού-κομμουνιστικού εργατικού κινήματος.


Προλεταριακή Σημαία - http://www.kkeml.gr/
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ ΟΛΟ

Δεν πνίγονται! ΔΟΛΟΦΟΝΟΥΝΤΑΙ!

0
Έκτακτες συσκέψεις, κριτικές και αυτοκριτικές, διαγγέλματα πρωθυπουργών, φρίκη και στεναχώρια, τσαντίλα γιατί η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν δείχνει αλληλεγγύη στις χώρες του νότου της, καταγγελίες από τα ΜΜΕ για τους μετανάστες και πρόσφυγες που πνίγονται κατά εκατοντάδες και χιλιάδες στα νερά της Μεσογείου και πολλά άλλα δακρύβρεχτα και ...συγκινητικά συνθέτουν το παζλ των αντιδράσεων για πνιγμούς - δολοφονίες των ανθρώπων που πνίγονται από τα νερά της Λαμπεντούζα μέχρι τα νερά της Μεσογείου. Από κοντά και ο δικός μας πρωθυπουργός, μιας κυβέρνησης που καμώνεται πως δεν είναι πια και τόσο σοβαρό το ζήτημα, απολογούμενη προς τους δεξιούς και ακροδεξιούς επικριτές της, που έχει το θράσος να μας λέει δια στόματος της αρμόδιας υπουργού της ότι οι άνθρωποι που δεν έχουν στον ήλιο μοίρα, που δεν έχουν που να μείνουν, τι να φάνε και που να πάνε ότι απλά λιάζονται στις πλατείες! Κατά τα άλλα ότι πουν οι εταίροι μας, γιατί χωρίς την άδεια αυτονών δεν μπορούμε ούτε το λαό μας να ταΐσουμε, πόσο μάλλον τους πρόσφυγες και τους μετανάστες.
Πρόσφυγες και μετανάστες όμως τους έκαναν όλοι αυτοί που καμώνονται ότι νοιάζονται κάθε φορά που πνίγονται μαζικά άνθρωποι στις θάλασσες - περάσματα προς μια ψεύτικη ελπίδα.
Αυτοί οι άνθρωποι δεν πνίγονται. Δολοφονούνται!
Από αυτούς που διαλύουν τις χώρες τους είτε με τα όπλα είτε οικονομικά, που ανταγωνίζονται για το μοίρασμά τους για να μπορούν να τις ελέγχουν πολιτικά, οικονομικά και στρατιωτικά. Που βομβαρδίζουν είτε απευθείας είτε δια αντιπροσώπων, ξεζουμίζουν χώρες και λαούς για τα κέρδη τους. Από κοντά και αυτοί που μη μπορώντας, και μη θέλοντας, να πάνε κόντρα στους ιμπεριαλιστές πάτρωνες αυτής της χώρας, που επίσης ο λαός της ξεζουμίζεται, δίνουν γη, ύδωρ και αέρα για να διαλύονται αυτές οι χώρες.
Από τη Λιβύη και την υποσαχάρεια Αφρική μέχρι τη Συρία, το Ιράκ, το Αγανιστάν και την Υεμένη το δολοφονικό χέρι των ιμπεριαλιστών είναι εκεί. Αυτό το χέρι περνάει και από τη χώρα μας. Από τις αμερικανονατοϊκές βάσεις μέχρι τα στρατηγείο της Λάρισας αλλά και με την αρωγή στρατού
(π.χ. Αφγανιστάν) η συμβολή στο έργο των συμμάχων (δανειστών και εταίρων σε άλλες περιπτώσεις) είναι εδώ και δεν αμφισβητείται στο ελάχιστο από τη νέα μας εθνικά περήφανη κυβέρνηση. Το αντίθετο μάλιστα!
Από την άλλη υπάρχουν οι λαοί. Όπως ο δικός μας. Που κόντρα στις υποκρισίες των ηγετών τρέχουν κάθε φορά να βοηθήσουν όπως, όσο και πολλές φορές πάνω από τις δυνατότητες, τους ανθρώπους που πνίγονται. Αυτός ο λαός που προσπαθούν με νύχια και με δόντια να τον πείσουν ότι κινδυνεύει, ακόμη και η εθνική του υπόσταση, από τους μετανάστες και τους πρόσφυγες στη πλειοψηφία του βοηθάει όσο μπορεί.
Δεν αρκεί όμως μόνο αυτό. Αυτός ο λαός θα πρέπει να καταλάβει, να νοιώσει και να πιστέψει ότι όλα αυτά δεν είναι μοιραία. Ότι έχουν αιτία και αφορμή. Να καταλάβει κατ' αρχήν ότι μπορεί να ζήσει στη χώρα του χωρίς "εταίρους", "συμμάχους" και "δανειστές", ότι μπορεί να στήσει τη ζωή του μόνος του, με τη δουλειά του και τους αγώνες του, ώστε να συμβάλει στον αγώνα και των άλλων λαών της περιοχής μας στο πέταγμα από τις πλάτες τους των πραγματικών δολοφόνων που δεν είναι οι δουλέμποροι!
Εμείς δεν λυπούμαστε! Οργιζόμαστε! 
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ ΟΛΟ

Μέσα σε κλίμα βαθιάς συγκίνησης σύντροφοι και συναγωνιστές αποχαιρέτησαν τον σύντροφο Ισαάκ Ιορδανίδη

0
Με το βάρος της απώλειας, τις σκέψεις και τα έντονα συναισθήματα που ξεσηκώνει ο θάνατος ενός σπουδαίου κομμουνιστή αποτυπωμένα στα πρόσωπα και στα μάτια τους, συγγενείς, σύντροφοι, συναγωνιστές, άνθρωποι της αριστεράς και της λαϊκής πάλης, συνέρρευσαν σήμερα στις 5μ.μ. στην πολιτική κηδεία του σ. Ισαάκ Ιορδανίδη στο νεκροταφείο του Σχιστού.
Οι σύντροφοι του από το Μ-Λ ΚΚΕ και τη νεολαία ΠΟΡΕΙΑ, σύντροφοι του ΚΚΕ(μ-λ), αγωνιστές που πέρασαν από τις γραμμές του μαρξιστικού-λενινιστικού κινήματος, συμμαχητές του από την ηρωική εποχή της Αντίστασης, από τα πέτρινα χρόνια των πολύχρονων εξοριών του μετεμφυλιακού κράτους και της χούντας, βρέθηκαν εκεί, για να τιμήσουν και να χαιρετίσουν μια ξεχωριστή φυσιογνωμία που στάθηκε στην πρώτη γραμμή της ιστορικής πρωτοβουλίας για την αναγέννηση του κομμουνιστικού κινήματος.
Το σύντροφο Ισαάκ Ιορδανίδη αποχαιρέτησε εκ μέρους της Κ.Ε. του Μ-Λ ΚΚΕ ο Γραμματέας της, σ. Αντώνης Παπαδόπουλος (εδώ), ενώ ο σ. Δημήτρης Κουφοβασίλης απηύθυνε τον χαιρετισμό των νεολαίων του κόμματος (εδώ). Ο σ. Κώστας Μπεκιάρης μετέφερε τον τελευταίο αποχαιρετισμό του ΚΚΕ(μ-λ).
Πάνω στους ώμους των συντρόφων του, σκεπασμένος με τη σημαία του κόμματος του, με κόκκινες σημαίες να ανεμίζουν και με αγωνιστικά συνθήματα τιμής για ένα πανάξιο κομμουνιστή - που περνά στην ιστορία σαν ηγετική μορφή του μαρξιστικού - λενινιστικού κινήματος της Ελλάδας - η σορός του σ. Ισαακ Ιορδανίδη μεταφέρθηκε στην τελευταία κατοικία του, όπου εναποτέθηκε με σεβασμό, ενώ ακούγονταν αγωνιστικά συνθήματα και το "Επέσατε θύματα".

http://www.m-lkke.gr/

Αποχαιρετισμός στον σ. Ισαάκ Ιορδανίδη

Το Κ.Ο. του ΚΚΕ(μ-λ) απευθύνει τα θερμά του συλλυπητήρια στους συγγενείς, στην οικογένεια και στο κόμμα του, το Μ-Λ ΚΚΕ, για την απώλεια του κομμουνιστή μαρξιστή-λενινιστή Ισαάκ Ιορδανίδη. Απώλεια που βαραίνει το σύνολο του κόσμου της Αριστεράς και του κομμουνιστικού κινήματος.
Ο Ισαάκ Ιορδανίδης ήταν από εκείνους τους αγωνιστές που κατάφεραν, με τη διορατικότητα, την αποφασιστικότητα και την πίστη τους στα ιδανικά του κομμουνισμού, να γράψουν Ιστορία• να πρωτοστατήσουν χαράζοντας τη νέα επαναστατική κατεύθυνση, όταν οι δυνάμεις του συμβιβασμού και της συνθηκολόγησης άρχισαν να κυριαρχούν στις γραμμές του ελληνικού κομμουνιστικού κινήματος. Αυτή η πίστη στα επαναστατικά ιδεώδη, στις αστείρευτες δυνάμεις του λαού και της εργατικής τάξης ήταν που τον βοήθησε να σταθεί ακλόνητος και στις εξορίες, στη Μακρόνησο και τα ξερονήσια, όπου τον καταδίκασαν τα μετεμφυλιακά καθεστώτα και η χούντα.
Μαζί με τον Πολύδωρο Δανιηλίδη και τον Γιάννη Χοτζέα, μέσα από την έκδοση της «Αναγέννησης» και την ίδρυση της ΟΜΛΕ, ο Ισαάκ Ιορδανίδης σηματοδότησε ένα σπουδαίο κεφάλαιο στην ιστορία του ελληνικού κομμουνιστικού κινήματος: τη γέννηση του μαρξιστικού-λενινιστικού κινήματος στη χώρα μας, ως κομμάτι μιας συνολικής επαναστατικής προσπάθειας σε παγκόσμια κλίμακα. Μια προσπάθεια που συσπείρωσε τους χιλιάδες κομμουνιστές που όρθωσαν το ανάστημά τους ενάντια στη ρεβιζιονιστική στροφή, εκείνους που υπερασπίστηκαν την ιστορία και την προσφορά του κομμουνιστικού κινήματος και του σοσιαλισμού. Μια προσπάθεια που -παρά τις αδυναμίες και τις αντιφάσεις της- αποτελεί πηγή έμπνευσης και σημαντική παρακαταθήκη για τους σημερινούς κομμουνιστές.
Ήταν μεγάλη η συγκίνηση και η χαρά να βλέπουμε τον σύντροφο Ισαάκ να περπατά μαζί μας στις διαδηλώσεις, ακούραστος δίπλα στη νέα γενιά. Ήταν, επίσης, μεγάλη μας χαρά και τιμή που τον ακούσαμε στις εκδηλώσεις για τα 50 χρόνια της «Αναγέννησης» να υπερασπίζεται την υπόθεση του μαρξισμού-λενινισμού.
Και άλλο τόσο μεγάλη είναι η θλίψη που νιώσαμε για την απώλειά του.
Σύντροφε, Ισαάκ, εμείς, οι σύντροφοι του ΚΚΕ(μ-λ) σου ευχόμαστε καλό κατευόδιο. Και σου υποσχόμαστε πως θα συμβάλουμε, με όλες μας τις δυνάμεις, ώστε το όραμα της ανασυγκρότησης του εργατικού επαναστατικού κομμουνιστικού κινήματος, το όραμα της επαναστατικής ανατροπής και του κομμουνισμού να γίνουν πραγματικότητα.
Αθάνατος!

http://www.kkeml.gr/
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ ΟΛΟ

"ΤΟ ΦΑΣΙΣΜΟ ΤΖΑΚΙΖΟΥΝ ΑΓΩΝΕΣ ΛΑΙΚΟΙ"

0
Παρέμβαση της Λαϊκής Αντίστασης-Α.Α.Σ. στη Θεσσαλονίκη
εν όψει της δίκης της Χρυσής Αυγής

Εν όψει της επικείμενης δίκης της Χ.Α., πραγματοποιούνται αυτές τις μέρες πανελλαδικά παρεμβάσεις για την καταδίκη των φασιστών δολοφόνων.
Στο πλαίσιο αυτό, σήμερα Δευτέρα 20/04 παρενέβη και το σχήμα της Λαϊκής Αντίστασης-ΑΑΣ της Θεσσαλονίκης στην πλατεία Αριστοτέλους μαζί με συναγωνιστές από άλλους πολιτικούς χώρους και συλλογικότητες της πόλης.
Συγκεντρώνοντας ένα ζωντανό και νεανικό δυναμικό, η Λαϊκή Αντίσταση παρενέβη με πανό, συνθήματα, μοίρασμα προκηρύξεων και άνοιξε συζητήσεις με τον κόσμο. Βάζοντας το δικό της πολιτικό στίγμα, τόνισε ότι "ΤΟ ΦΑΣΙΣΜΟ ΤΖΑΚΙΖΟΥΝ ΑΓΩΝΕΣ ΛΑΪΚΟΙ".
Ο φασισμός είναι δημιούργημα και δεκανίκι του καπιταλιστικού-ιμπεριαλιστικού συστήματος και σύμμαχος στην επίθεσή του ενάντια στο λαό.
Στρέφεται ενάντια στις λαϊκές διεκδικήσεις, επιτίθεται στο λαό, στους συνδικαλιστές, στους αριστερούς, στα κινήματα, συντασσόμενος απόλυτα με τα συμφέροντα του κεφαλαίου (ντόπιου και ξένου), το οποίο υπηρετεί και από το οποίο ενισχύεται.
Ο αγώνας εναντίον του λοιπόν, σε καμία περίπτωση δεν επαφίεται στην αστική δικαιοσύνη, αλλά μπορεί να διεξαχθεί μόνο από ένα αποφασισμένο λαϊκό κίνημα.
Από τους εργάτες, το λαό, τη νεολαία που θα σταθούν ανυποχώρητα απέναντι στον εχθρό, κομμάτι του οποίου είναι τα φασιστικά μορφώματα.
Θα απαιτήσουν να καταδικαστούν οι δολοφόνοι φασίστες και θα τσακίσουν το φασισμό μέσα από τις αντιστάσεις και τους αγώνες τους.

http://aristeravoreia.blogspot.gr/
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ ΟΛΟ

[ανακοίνωση ΣΥΒΧΑ] Τα εργασιακά δικαιώματα σε νέες περιπέτειες! Η περίπτωση των βιβλιοπωλείων-bazaar.

0
Τα εργασιακά δικαιώματα σε νέες περιπέτειες!
Η περίπτωση των βιβλιοπωλείων-bazaar

 Οι κλυδωνισμοί και οι ανακατατάξεις που προκάλεσε η κρίση στα παραδοσιακά αφεντικά του κλάδου, γέννησε νέα επιχειρηματικά σχέδια σε κάποια πεφωτισμένα μυαλά. Καθοδηγούμενα από την παρότρυνση «κάνε την κρίση ευκαιρία», διεκδικούν μερίδιο από την πίτα που φτιάχτηκε με την πατροπαράδοτη συνταγή της υπερεκμετάλλευσης των εργαζομένων, εμπλουτισμένη τώρα με ένα νέο υλικό, αυτό της ισοπέδωσης των εργατικών κεκτημένων από τις μνημονιακές πολιτικές, που κάνει τη συνταγή ακόμα πιο νόστιμη.
Κάπως έτσι έκαναν την εμφάνιση τους τα βιβλιοπωλεία με το διακριτικό bazaar στο λογότυπό τους. Και αν κάπου είναι συνεπείς ως προς τον όρο «παζάρι» οι ιδιοκτήτες-εργοδότες είναι στην αντιμετώπιση των εργαζομένων, αφού συμπεριφέρονται σα να τους απέκτησαν σε κάποιο σκλαβοπάζαρο σε τιμή ευκαιρίας. Χωρίς αμφιβολία την όρεξη των εργοδοτών άνοιξαν οι νεοφιλελεύθερες πρακτικές που εφαρμόστηκαν με την πιο ακραία τους μορφή τα τελευταία χρόνια στην εργατική νομοθεσία. Η κατάργηση των κλαδικών συμβάσεων, το σύστημα εξαήμερης εργασίας, η εξίσωση των αμοιβών των νεοπροσληφθέντων με τον κατώτατο μισθό της ΕΓΣΣΕ, ο κατακερματισμός της εργατικής δύναμης και ο διαχωρισμός της σε εργαζόμενους κάτω και άνω των 25 αλλά και η αποδυνάμωση των ελεγκτικών μηχανισμών για την τήρηση στοιχειωδών εργασιακών δικαιωμάτων έστρωσαν με ροδοπέταλα το δρόμο προς την στυγνή εκμετάλλευση των εργαζομένων και αξιοποιούνται όλα κανονικά και με τις ευλογίες του νόμου και στην περίπτωση των bazaar.
Ωστόσο, τα bazaar βιβλίου φαίνεται να κινούνται έξω ακόμα κι από αυτό το σαθρό νομοθετικό πλαίσιο. Η λειτουργία κάποιων καταστημάτων όλες τις Κυριακές (συχνά χωρίς την καταβολή της προσαύξησης του 75%), αλλά και τις αργίες και τις καθημερινές πέραν του νόμιμου ωραρίου, ο γενικός και αόριστος προσδιορισμός της ειδικότητάς τους, που μετατρέπει τους εργαζόμενους σε πολυμορφικά εργαλεία που εκτελούν παράλληλα χρέη πωλητή, υπάλληλου γραφείου, ταμία, εξωτερικού υπάλληλου, καθαριστή κοινόχρηστων χώρων του καταστήματος, ο άμεσος ή έμμεσος εξαναγκασμός σε υπερωριακή απασχόληση ή απασχόληση σε μέρα δηλωμένη ως ρεπό, το ανθυγιεινό εργασιακό περιβάλλον (απουσία θέρμανσης το χειμώνα/ κλιματισμού το καλοκαίρι για λόγους οικονομίας) είναι κάποιες από τις πρακτικές που εφαρμόζονται κατ’ εξακολούθηση στους συγκεκριμένους εργασιακούς χώρους. Έτσι το προφίλ των νομότυπων εργοδοτών, για το οποίο πασχίζουν να πείσουν εαυτούς και αλλήλους, διαψεύδεται από την εργασιακή πραγματικότητα, όπου με μεγάλη ευκολία επικαλούνται τις συνθήκες κρίσης την ίδια στιγμή που επεκτείνουν την επιχειρηματική τους δραστηριότητα με γοργούς ρυθμούς ανάπτυξης.

Ως Σύλλογος Υπαλλήλων Βιβλίου Χάρτου Αττικής καταγγέλλουμε τη σωρεία εργασιακών παρατυπιών στα λεγόμενα Bazaar Βιβλίου. Τα αφεντικά ας μη βιάζονται να τρίβουν τα χέρια τους από τις ευκαιρίες της κρίσης. Η υπερεκμετάλλευση των υπαλλήλων πολλαπλών καθηκόντων και η μη τήρηση στοιχειωδών εργατικών νομοθεσιών στα Bazaar Βιβλίου δεν θα περάσει έτσι. Ως Σύλλογος θα κινηθούμε στην κατεύθυνση γνωστοποίησης της εργασιακής πραγματικότητας στα Bazzar Βιβλίου στα αρμόδια όργανα. Ξέρουμε βέβαια ότι αυτό δεν φτάνει. Είναι στο χέρι του κάθε εργαζόμενου να έρθει στο Σύλλογο και να παλέψει μαζί με τους υπόλοιπους συναδέλφους και συναδέλφισσες για τη βελτίωση των συνθηκών εργασίας στον κλάδο μας. Είναι στο χέρι μας να μην αφήσουμε το κάθε λογής αφεντικό να παρανομεί εις βάρος μας για να βγάζει τα «έξυπνα κέρδη στην κρίση». Είναι στο χέρι μας να οργανωθούμε συλλογικά και συντονισμένα. Κανένας και καμία μόνος/η απέναντι στα αχόρταγα αφεντικά.
ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΚΑΙ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΣΤΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ ΔΟΥΛΕΙΑΣ
ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΒΙΒΛΙΟΥ – ΧΑΡΤΟΥ ΑΤΤΙΚΗΣ
Λόντου 6, Εξάρχεια, 10681, Αθήνα | τηλ: 210-3820537
sylyp_vivliou@yahoo.gr | https://bookworker.wordpress.com
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ ΟΛΟ

ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΗ ΚΑΘΑΡΙΣΤΡΙΩΝ στο ΑΤΤΙΚΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ

0
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ – ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Ο εργοδότης εξακολουθεί να αρνείται την καταβολή των νόμιμων δεδουλευμένων και προβαίνει σε προφορικές απειλές για απόλυση στις αγωνιζόμενες καθαρίστριες.
Το σωματείο εργαζομένων του ΑΤΤΙΚΟΥ νοσοκομείου και η ΠΕΚΟΠ στέκονται από την πρώτη στιγμή αλληλέγγυοι στον αγώνα τους και στην έκτακτη Γενική Συνέλευση που πραγματοποίησαν.
Αύριο Τρίτη 21/4 από τις 5.45 το πρωί θα υπάρχει αγωνιστική κινητοποίηση στην πύλη του νοσοκομείου από την επιτροπή αγώνα των καθαριστριών, το σωματείο μας και την ΠΕΚΟΠ. Ο αγώνας θα είναι διαρκείας μέχρι τη νίκη.
Σήμερα 20/4/2015 οι εργαζόμενες καθαρίστριες της “Ανοδικής” στο νοσοκομείο ΑΤΤΙΚΟ προχωρήσανε σε στάση εργασίας, διότι η εταιρεία ΑΝΟΔΙΚΗ, που έχει αναλάβει την καθαριότητα του νοσοκομείου δεν έχει καταβάλλει μισθούς 3 μηνών (Φεβρουάριο, Μάρτιο, Απρίλιο). Επίσης έλαβαν ποσοστό και όχι ολόκληρο δώρο Πάσχα.
  • Για να αναγκάσουμε την ΑΝΟΔΙΚΗ να ικανοποιήσει εδώ και τώρα τα δίκαια αιτήματά τους.
  • Για να αποτρέψουμε οποιαδήποτε προσπάθεια του εργοδότη να στήσει απεργοσπαστικό μηχανισμό με μετακινούμενο προσωπικό από άλλους χώρους.
Καλούμε το Υπουργείο Υγείας και την κυβέρνηση να σταματήσει την αθλιότητα των εργολαβιών στο δημόσιο, τις συμβάσεις δουλείας και την ασυδοσία του κάθε εργοδότη. Να υπάρχει μέριμνα, ώστε μέσα στους όρους της σύμβασης η πληρωμή και η ασφάλιση των εργαζομένων να γίνεται απευθείας από το δημόσιο και το λογιστήριο του κάθε φορέα. Να καταβάλλει άμεσα τα χρήματα που χρωστάει στο νοσοκομείο (δεδουλευμένα 6 μηνών) για τις ανάγκες της καθαριότητας και όχι να εξυπηρετεί τις δόσεις στους τοκογλύφους (ΔΝΤ κλπ).

ΚΑΛΟΥΜΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΤΟΠΙΚΟΥΣ ΦΟΡΕΙΣ, ΤΑ ΣΩΜΑΤΕΙΑ, ΤΗΝ ΠΟΕΔΗΝ ΣΕ ΣΤΗΡΙΞΗ – ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΦΡΟΥΡΗΣΗ ΤΗΣ ΠΥΛΗΣ ΚΑΙ ΓΕΝΙΚΑ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΩΝ ΚΑΘΑΡΙΣΤΡΙΩΝ ΜΕΧΡΙ ΤΗΝ ΤΕΛΙΚΗ ΝΙΚΗ.
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ ΟΛΟ

“Όταν δεν ξέρεις ποιος το έκανε, δες ποιον βολεύει”

0
Τις πρώτες πρωινές ώρες, όπως πληροφορηθήκαμε από δημοσιεύματα, κάηκε αυτοκίνητο στα Νέα Ρόδα, που ανήκει σε εργαζόμενο της Ελληνικός Χρυσός.
Πέραν του ότι αυτή η πράξη είναι καταδικαστέα, οφείλουμε με ψυχραιμία να εξετάσουμε ποιόν βολεύει. Πρόκειται για άλλον έναν κρίκο στην αλυσίδα της προσπάθειας δημιουργίας εμφυλιακών καταστάσεων στη Β.Α. Χαλκιδική.
Δεν έχει περάσει πολύς καιρός από τον εμπρησμό στα απορριμματοφόρα του Δήμου Αριστοτέλη, και έχει αρχίσει να διαφαίνεται μια ξεκάθαρη προσπάθεια δημιουργίας συνθηκών σύγκρουσης και εμφυλιακών καταστάσεων. Αυτή η κοινωνική αναταραχή σαφώς δεν ωφελεί την τοπική κοινωνία στο σύνολό της. Αυτοί που παίρνουν το ρίσκο να σχεδιάζουν και να δημιουργούν τέτοιες ακραίες καταστάσεις, οφείλουν να αναλογιστούν και τις συνέπειες αυτού του είδους των σχεδιασμών.
Προβοκατόρικες λογικές και πρακτικές δεν έχουν λύσει ποτέ κανένα πρόβλημα και δεν εξυπηρετούν κανέναν που επιδιώκει την επίλυση του όποιου θέματος.

Επιτροπές αγώνα Χαλκιδικής και Θεσσαλονίκης ενάντια στην εξόρυξη χρυσού

https://soshalkidiki.wordpress.com/
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ ΟΛΟ

Κυκλοφορεί το 43ο τεύχος του περιοδικού Έναυσμα

0


Κυκλοφορεί το 43ο τεύχος του περιοδικού Έναυσμα,
που εκδίδουν οι Αγωνιστικές Κινήσεις ΑΕΙ-ΤΕΙ.

Το αφιέρωμα του τεύχους δεν θα μπορούσε να είναι άλλο από το ζήτημα της Αριστεράς σε όλες του τις διαστάσεις. Τι είναι Αριστερά και τι Αριστερά χρειάζεται η νεολαία σήμερα; Τι είδους κίνημα πρέπει να οικοδομηθεί στις νέες συνθήκες και προκλήσεις;

Σύντομα κοντά σας, στα τραπεζάκια των Αγωνιστικών Κινήσεων, στο βιβλιοκαφέ "Εκτός των Τειχών" στην Αθήνα και στο στέκι "Σφεντόνα" στην Θεσσαλονίκη.

ΕΝΑΥΣΜΑ
Τεύχος 43
ανοιξη 2015

ΑΦΙΕΡΩΜΑ:
Αριστερά. Προς τα πού, όμως;

Τι Αριστερά χρειάζεται η νεολαία σήμερα;
(11-14)
Έξοδος από την ΕΕ (8-9)
Διαπραγμάτευση (15)
Χρέος (16-17)

ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ

Νεολαία και προοπτικές (4-5)
Συνδιοίκηση (5-6)
ΑΕΙ-ΤΕΙ (6-7)
Άσυλο (9-10)
«Φιλανθρωπία» (18)
Σκουριές Χαλκιδικής: Οι μάσκες έπεσαν, ο αγώνας συνεχίζεται (19)

ΣΤΗΛΕΣ

ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ: Koντονής με γραμμή
Θάτσερ; (20)
ΙΣΤΟΡΙΑ: Παρισινή Κομμούνα (21)
ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ: «American Sniper» (22)

ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΣΕΙΣ

ΤΕΙ Λάρισας (6), Αρχιτεκτονική Ξάνθης (20),
Νομική Αθήνας (10)
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ ΟΛΟ

Ιμπεριαλιστές-κυβέρνηση διαπραγματεύονται τη ζωή του λαού. Μέτωπο αντίστασης και διεκδίκησης για να πάρουμε τις τύχες μας στα χέρια μας!

4

Μετατίθενται διαρκώς στον χρόνο οι λεγόμενες προθεσμίες και ημερομηνίες στις οποίες αναμένεται να διαμορφωθεί συμφωνία της ελληνικής πλευράς με τους δανειστές, και έτσι παραμένουν κλειστές οι ροές χρηματοδότησης της χώρας. Ήδη προεξοφλείται ότι δεν θα υπάρξει συμφωνία και απόφαση ούτε στις 24 Απρίλη και ορίζονται νέοι «σταθμοί» στις 11 Μάη ή και αργότερα, ενώ βέβαια εκπνέει στις 30 Ιούνη η διαβόητη 4μηνη παράταση που αποφάσισε το Γιούρογκρουπ της 20ής/2.
Παράλληλα διαρρέουν και πηγαινοέρχονται λίστες μέτρων που προτείνει η ελληνική πλευρά στις πολλαπλές τρόικες που λειτουργούν σε Αθήνα, Βρυξέλλες και όπου αλλού, ενώ βέβαια με αποφάσεις υποβάθμισης των οίκων, με απανωτές απειλές για χρεωκοπία και grexit και από τις δύο όχθες του Ατλαντικού, συνεχίζεται και εντείνεται η πιστωτική περικύκλωση της κυβέρνησης, αλλά όχι μόνο αυτής.
Η κυβέρνηση απαντώντας στις εντεινόμενες (και) εγχώριες πιέσεις που την κατηγορούν ότι «χάνει χρόνο» και δεν καταλήγει σε συμφωνία «παίζοντας με τις τύχες της χώρας», ισχυρίζεται πως «διαπραγματεύεται μια αμοιβαία επωφελή συμφωνία». Όμως διαπραγμάτευση είναι η αντιπαραβολή δυνάμεων και δυνατοτήτων με βάση την οποία τα δύο μέρη που διαπραγματεύονται διαμορφώνουν έναν συμβιβασμό που ουσιαστικά αποτυπώνει το συσχετισμό ισχύος που διαθέτουν. Η κυβέρνηση όμως έχει διακηρύξει σε όλους τους τόνους πως «ανήκουμε στη Δύση» και το έχει ήδη κάνει πράξη με μια σειρά αποφάσεις σεβασμού και εμπέδωσης των πλαισίων και των απαιτήσεων Αμερικανών και Ευρωπαίων ιμπεριαλιστών. Και βέβαια σε αυτή τη βάση η μόνη δύναμη και δυνατότητα που ούτε καν διανοείται να καταθέσει και να αντιπαραβάλει στη διαπραγμάτευσή της είναι αυτή της λαϊκής πάλης ενάντια στην ιμπεριαλιστική εξάρτηση και στις πολιτικές που αυτή επιβάλλει. Τι είναι λοιπόν αυτό που «πουλάει» στη διαπραγμάτευση που ας πούμε διεξάγεται; Και ταυτόχρονα τι αιτείται και για ποιανού λογαριασμό; Η απάντηση αυτών των ερωτημάτων είναι αναγκαία για να εκτιμηθεί σωστά η τροχιά των εξελίξεων, αυτά που φέρνουν οι διαπραγματεύσεις και θα αντιμετωπίσει ο λαός.
Ή αλλιώς είναι αναγκαία η απάντηση αυτών των ερωτημάτων για να απαντηθεί το ακόλουθο ερώτημα: Μπορεί ο λαός να ελπίζει σε μια ανακούφιση έστω από τα τεράστια προβλήματα που τον βαραίνουν με βάση μια «επιτυχή» ή «ανεπιτυχή» έκβαση των όσων παρασκηνιακά εξελίσσονται όλο αυτό τον καιρό μεταξύ της κυβέρνησης και των ιμπεριαλιστών της ΕΕ και των ΗΠΑ;

Χώρα-σταυροδρόμι θαλασσών και ηπείρων!
Δεν ανακάλυψε βέβαια η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ τη σημασία της γεωγραφικής θέσης της χώρας τόσο σε σχέση με τους ενδοδυτικούς ανταγωνισμούς όσο και σε σχέση με την εξελισσόμενη με νέους όρους σήμερα σύγκρουση-αντιπαράθεση της ιμπεριαλιστικής Δύσης με την «Ανατολή» και κύρια τη Ρωσία. Από την έξοδο από το στρατιωτικό σκέλος του ΝΑΤΟ που είχε αποφασίσει ο «εθνάρχης» Καραμανλής (για να «βγάλει» την αστική τάξη από τη στρατιωτικοπολιτική ήττα του 1974) ως την «πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική» που διακήρυσσε ο Α. Παπανδρέου και ως τα πιο πρόσφατα όπως π.χ. ο αγωγός Μπουργκάς-Αλεξανδρούπολης που ακυρώθηκε και μαζί του βύθισε και τον ανεψιό του «εθνάρχη» είναι πολλές οι περιπτώσεις που η αστική τάξη της χώρας αιτήθηκε στους ιμπεριαλιστές πάτρωνές της βελτιώσεις στον ρόλο της, πουλώντας αυτό που η κυβέρνηση Τσίπρα ονομάζει «γεωπολιτική δυναμική».
Σήμερα ακόμα περισσότερο από τα προηγούμενα χρόνια με δεδομένη την πορεία παραρτηματοποίησης και παραγωγικής διάλυσης των προηγούμενων δεκαετιών αυτή η «γεωπολιτική δυναμική» είναι πράγματι το μόνο που έχει να «πουλήσει» η κυβέρνηση Τσίπρα στους ιμπεριαλιστές της Δύσης. Και είναι αλήθεια πως τόσο οι ΗΠΑ όσο και οι Ευρωπαίοι (όπως φάνηκε και από την επίσκεψη Τσίπρα στο Βερολίνο) λογαριάζουν και παίρνουν υπόψη τους την ανάγκη (τους) να μείνει το «αεροπλανοφόρο» Ελλάδα στις υπηρεσίες και στους σχεδιασμούς της Δύσης.
Όμως ταυτόχρονα η κρίση, οι ανταγωνισμοί και ιδιαίτερα η κλιμάκωση της αμερικάνικης επιχείρησης περικύκλωσης της Ρωσίας στενεύουν τα περιθώρια των κυβερνητικών ελιγμών και αιτημάτων. Και αυτό δείχνει να το γνωρίζει και το κυβερνητικό επιτελείο. Έτσι πριν πάει ο Τσίπρας στη Μόσχα, ο υπουργός  Άμυνας της κυβέρνησής του δηλώνει στην Ουάσινγκτον τη στόχευση της κυβέρνησης για «συνεκμετάλλευση» με τις ΗΠΑ των (μη ανακηρυγμένων) ελληνικών ΑΟΖ γιατί αυτή θα είναι «προς το συμφέρον και την ασφάλεια της ευρύτερης περιοχής»! Παράλληλα κλείνει συμφωνία αναβάθμισης παλιών αμερικάνικων πολεμικών αεροσκαφών και αποφασίζονται κοινές στρατιωτικές ασκήσεις με ΗΠΑ και Ισραήλ σε ολόκληρο το εύρος του FIR Αθηνών για το τρίτο δεκαήμερο του Απρίλη! Πόσο πιο έμπρακτη μπορούσε να είναι σε αυτή τη συγκυρία η υπαγωγή της χώρας στον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό; Και πόσο «ασφαλής» μπορεί να είναι με αυτούς τους όρους η «τύχη» της προέκτασης στο ελληνικό έδαφος του ρωσοτούρκικου αγωγού Turkish stream που συμφώνησε ο Λαφαζάνης;
Με άλλα λόγια «πολυδιάστατη» εξάρτηση την ώρα που «ανήκουμε στη Δύση» και έχουν πάρει φωτιά οι ιμπεριαλιστικές αντιθέσεις και οι ανταγωνισμοί δεν μπορεί να υπάρξει. Ακόμα και η προφανώς επιθυμητή συνολικά για την αστική τάξη  άρση του ρωσικού εμπάργκο στα ελληνικά αγροτικά προϊόντα και στον τουρισμό προσκρούει στη γενικότερη ιμπεριαλιστική αντιπαράθεση. Οι εκπρόσωποι της ΕΕ με αφορμή την επίσκεψη Τσίπρα στη Μόσχα δεν δίστασαν να υψώσουν κραυγές καταγγελιών και περίπου να δηλώσουν πως η εξωτερική πολιτική της Ελλάδας, ακόμα και σε επίπεδο τέτοιων συναλλαγών καθορίζεται από τη γραμμή πλεύσης των ιμπεριαλιστών της Ευρώπης. Έτσι η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, ακολουθώντας τη «μοίρα» της πολιτικής της υποτέλειας, αυτοπεριορίζει μέχρι ακυρώσεως οικονομικές και εμπορικές φιλοδοξίες που πάντα είχε και συνεχίζει βέβαια να έχει η αστική τάξη.
Τι μένει λοιπόν από όλη αυτή την περίπου απεγνωσμένη και οπωσδήποτε χωρίς πραγματική βάση επίδειξη «πιθανότητας φλερτ» με άλλους προστάτες στην οποία επιδίδεται η κυβέρνηση; Πέρα από τις όποιες -αν και όσο υπάρξουν- εμπορικές, οικονομικές συμφωνίες, το βασικό είναι αυτό που έτσι κι αλλιώς οι Αμερικάνοι και οι Ευρωπαίοι γνωρίζουν και παίρνουν υπόψη τους. Οι πιέσεις τους στη χώρα να μην υπερβούν ένα όριο που θα μπορούσε να προκαλέσει ανεπιθύμητα πριν από όλα για τους ίδιους ατυχήματα και συνθήκες πολιτικής αστάθειας. Να μην υπερβούν δηλαδή τα όρια και τις αντοχές ενός πολιτικού συστήματος που έχει (με βάση τις δικές τους επιλογές) το λιγότερο αποδιαρθρωθεί, και ιδιαίτερα τα όρια και τις αντοχές της παρούσας κυβέρνησης με τις πολλές «ιδιαιτερότητες» και ανορθογραφίες! Χωρίς ούτε ο σεβασμός αυτού του ορίου να θεωρείται βέβαιος στις παρούσες συνθήκες, το βέβαιο είναι ποιος θα πληρώσει το αντίτιμο αυτής της κατανόησης!

Εχθροί του λαού οι ιμπεριαλιστές!
Δεν υπάρχει πλευρά και μερίδα των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων στην Ευρώπη και στις ΗΠΑ που να υστερεί στην απαίτηση προώθησης και άλλων μέτρων ενάντια στον λαό, που να μη λυσσομανά καθημερινά για την ανάγκη να χτυπηθεί ακόμα περισσότερο ο λαός, οι εργάτες, η νεολαία στα στοιχειώδη δικαιώματά τους. Με μια ακατάπαυστη ομοβροντία δηλώσεων και απειλών, οι παράγοντες της Κομισιόν και της ΕΚΤ, οι εκπρόσωποι του γερμανικού ιμπεριαλισμού και των δορυφόρων του στην Ευρώπη, του βρετανικού και του γαλλικού ιμπεριαλισμού (που εκπροσωπεί… τον Διαφωτισμό που επικαλείται ο Τσίπρας), ακόμα και του «κουρελή» ιταλικού, και βέβαια οι μεγάλοι… σύμμαχοί μας ΗΠΑ και ΔΝΤ, έρχονται και επανέρχονται στην ανάγκη να συνεχιστεί η επίθεση στον λαό. Δεν θα μπορούσε να είναι και αλλιώς, από αυτές τις δυνάμεις, με βάση τη φύση τους, τη σχέση επικυριαρχίας που κατέχουν απέναντι στη χώρα και την κρίση μέσα στην οποία ανταγωνίζονται όλοι με όλους αυξάνοντας κατακόρυφα τα επιθετικά τους χαρακτηριστικά ενάντια σε λαούς και εργάτες. Όπως βέβαια δεν είναι «αλλιώτικοι» και οι άλλοι ιμπεριαλιστές της «Ανατολής» (Ρωσία, Κίνα) που σύμφωνα με τα υπονοούμενα της κυβερνητικής προπαγάνδας, αλλά και άλλων δυνάμεων, αποτελούν την «κρυφή ελπίδα» και τη «διέξοδο» για τον λαό μας και τη χώρα μας! Τέτοια και τόση είναι για όλους αυτούς η «περηφάνια» τους, ώστε να βλέπουν διέξοδο στην ιμπεριαλιστική εξάρτηση την αλλαγή προστάτη!
Ωστόσο και καθώς αυτή η αλλαγή δεν αποτελεί στις δεδομένες συνθήκες ούτε καν υπόθεση εργασίας, «επιστρέφουν» όλοι στους… υπαρκτούς προστάτες της αστικής τάξης σήμερα αναζητώντας διαφορές μεταξύ τους, για να βρουν ανάμεσα τους «καλούς» στους οποίους θα… ελπίσουν περισσότερο. Οι διαφορές υπάρχουν αλλά βέβαια δεν αφορούν στο ότι αν υπάρχουν ιμπεριαλιστικές δυνάμεις που επιλέγουν τον μετριασμό της ληστείας της χώρας και του λαού ή πολύ περισσότερο πολιτικές που θα ευνοούν την παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας και την ανάκτηση της ανεξαρτησίας της! Ο ιμπεριαλισμός δεν αυτοαναιρείται, ανεξάρτητα από το αν οι κυβερνήσεις στις ιμπεριαλιστικές χώρες είναι «νεοφιλελεύθερες», «σοσιαλδημοκρατικές» ή ό,τι άλλο!
Αυτό το γνωρίζει πολύ καλά η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ και της κυβέρνησης, ανεξάρτητα από τι λέει για λαϊκή κατανάλωση. Και αυτό -τη συνέχιση της επίθεσης μαζί με την εμπέδωση όλων όσα έχουν προηγηθεί- βέβαια δεν το διαπραγματεύεται γιατί απλούστατα δεν μπορεί να το διαπραγματευτεί. Εξάλλου οι αστικές ελπίδες-επιδιώξεις για μια «αναδιάρθρωση του χρέους» έχουν ως αναγκαία αντικαταβολή (όπως το ζήσαμε και με το PSI) ακριβώς τη συνέχιση της επίθεσης στον λαό!  Αυτό λοιπόν που η κυβερνητική ηγεσία διαπραγματεύεται σχετικά με το ζήτημα της επίθεσης αφορά, τον «χρόνο», τους ρυθμούς και τις μορφές εκδήλωσής της, έτσι ώστε να μπορεί η ίδια να σταθεί στο κυβερνητικό τιμόνι μιας τέτοιας πολιτικής. Εν προκειμένω λοιπόν οι διαφορές που ενδιαφέρουν το κυβερνητικό επιτελείο είναι ποιες δυνάμεις μπορούν να δείξουν περισσότερο «κατανόηση» στα όρια της σημερινής κυβέρνησης και του πολιτικού συστήματος που προηγούμενα επισημάναμε. Για παράδειγμα όλο αυτό το διάστημα της νέας κυβέρνησης, οι Αμερικάνοι έχουν φανεί λίγο περισσότερο «υπομονετικοί» με τις δυσκολίες που παρουσιάζει η ελληνική κυβερνητική ανορθογραφία, ή αλλιώς περισσότερο «ανήσυχοι» για τον κίνδυνο πολιτικών ατυχημάτων στη χώρα. Πέρα από τις πολλαπλές άμεσες παρεμβάσεις τους ακόμα και η τελευταία εκδήλωση στήριξης του ΓΑΠ προς την κυβέρνηση Τσίπρα –σε μια ακόμα δύσκολη στιγμή της ενόψει της 24ης Απρίλη– είναι άλλη μια εκδήλωση αυτής της ανησυχίας τους. Και όπως φαίνεται σε αυτή την «υπομονετική διαδρομή τους» ανανεώνουν και διασφαλίζουν τους όρους επικυριαρχίας τους στη χώρα, σε μια περίοδο που οι ίδιες -δηλαδή οι ΗΠΑ- έχουν ανάψει πολύ μεγάλες φωτιές στην ευρύτερη περιοχή.

Μόνο την πάλη του μπορεί να περιμένει ο λαός!
Με βάση όλα τα παραπάνω διαγράφονται δύο συν μία βασικές εκδοχές των εξελίξεων στο επόμενο διάστημα:
-    η εκδοχή του «ατυχήματος» που ανεξάρτητα από τη μορφή που θα πάρει αφενός θα χρεωθεί ως αποτυχία του οικοδομήματος της Ευρωζώνης και της ΕΕ, αλλά και συνολικά ως ένα πρόβλημα της δυτικής συμμαχίας. Αφετέρου θα πυροδοτήσει πολιτική αναταραχή σε μια έτσι κι αλλιώς ρευστή και προβληματική πολιτική κατάσταση στη χώρα. Έχουμε τη γνώμη ότι αυτή η εκδοχή δεν είναι επιθυμητή από κανένα κέντρο μέσα και έξω από τη χώρα, και θα υπάρξει (αν υπάρξει) ως αποτέλεσμα των διαγκωνισμών και των αντιθέσεων τους,
-    η διαμόρφωση μιας συμφωνίας των ιμπεριαλιστικών κέντρων για τη συνέχιση του βίου της παρούσας κυβέρνησης. Μια συμφωνία που θα προκύψει με νέα κύματα τριγμών και εκβιασμών και στην οποία από τη μια η κυβέρνηση θα καλείται να λειτουργήσει στα όρια των αντοχών της επιταχύνοντας και τη διαδικασία «ωρίμανσης της» και από την άλλη ο βαθμός κατανόησης που θα επιδειχθεί από τους ιμπεριαλιστές θα απαιτεί τη σύντομη δικαίωση του,
-    με βάση την ανάγκη των κέντρων για μια σχετικά ομαλή αλλά και συνολική διευθέτηση του «ελληνικού  ζητήματος» και ως συμπλήρωμα της προηγούμενης εκδοχής, η επιχείρηση αναδιαμόρφωσης και της παρούσας κυβερνητικής λύσης αλλά και συνολικά του πολιτικού συστήματος. Και πάλι δεν θα πρόκειται για μια εξέλιξη χωρίς εντάσεις καθώς όλες οι ιμπεριαλιστικές πλευρές αναζητούν και επιδιώκουν ενίσχυση της πολιτικής τους παρουσίας, και ο καθένας για λογαριασμό του! Σε μια τέτοια κατεύθυνση ήδη κινούνται δηλώσεις και δημοσιεύματα από τα ιμπεριαλιστικά κέντρα (π.χ. για κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ -ή μέρους του- με ΠΑΣΟΚ και Ποτάμι), η παρέμβαση ΓΑΠ που αναφέραμε και στην οποία κατέθεσε ανάλογες προτάσεις και ακόμα η τελευταία και αναβαθμισμένη παρέμβαση της Μπακογιάννη σχετικά με τις εξελίξεις εντός της ΝΔ, με την οποία σπεύδει να προετοιμαστεί για αυτές τις εξελίξεις. Σημαντικό στοιχείο μιας τέτοιας ενδεχόμενης εξέλιξης-αναμόρφωσης αποτελεί επίσης  η δίκη της ΧΑ, δίκη που για το σύστημα αποτελεί εργαλείο διαμόρφωσης των δυνάμεων που χρειάζεται στην υπηρεσία του.
Με όλα αυτά απαντάμε στο ερώτημα που εισαγωγικά θέσαμε για το αν και τι έχει να περιμένει και να ελπίζει ο λαός από όσα αυτό το διάστημα διακυβεύονται πίσω από τις πλάτες του και στο όνομα της «εκλογικής εντολής του». Όχι λοιπόν, ο λαός δεν έχει να περιμένει και να ελπίζει τίποτε από αυτή ή την άλλη εκδοχή των όσων ερήμην του εξελίσσονται! Πιο σωστά, αυτά που εξελίσσονται συνεχίζουν να βρίσκονται στην ίδια τροχιά όσων έζησε όλα τα προηγούμενα χρόνια. Αποτελούν προετοιμασία για να ληστευτεί ακόμα περισσότερο ο ιδρώτας του και η χώρα του, για να τσαλαπατηθούν και άλλο τα δημοκρατικά και κοινωνικά δικαιώματά του. Ο λαός μπορεί να ελπίζει και να «περιμένει» μόνο από τη δύναμη της πάλης του ενάντια σε αυτές τις πολιτικές, ενάντια στις δυνάμεις που βρίσκονται στον σβέρκο του. Αυτή η πάλη είναι αναγκαία και η μόνη που μπορεί να ανοίξει τον δρόμο και την προοπτική του λαού. Ακόμα και μόνο ο φόβος της ύπαρξής της αποτελεί σοβαρό παράγοντα που το σύστημα παίρνει υπόψη του στους σχεδιασμούς του! Αυτή η πάλη για δουλειά, ψωμί, σπουδές, ελευθερίες, ενάντια στην εξάρτηση και για την ανατροπή της επίθεσης μπορεί να οικοδομήσει το ΜΕΤΩΠΟ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ και ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΗΣ των εργατών, του λαού και της νεολαίας. Το ΜΕΤΩΠΟ που θα αποτελέσει το αναγκαίο «σχολείο» και πεδίο για να ανασυγκροτηθεί η δύναμη που μπορεί να αναμετρηθεί με τους δυνάστες μας, το εργατικό επαναστατικό κομμουνιστικό κίνημα που απαιτεί η εποχή μας. Γι’ αυτό το ΜΕΤΩΠΟ και γι’ αυτό το κίνημα με στρατηγικό στόχο την ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑ και τον ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ παλεύει και δεσμεύεται να αναλάβει μεγαλύτερο μερτικό στους ώμους του το ΚΚΕ(μ-λ) μέσα από την 8η Συνδιάσκεψή του! Ο λαός πρέπει και μπορεί να παλέψει για τα δίκια του, μπορεί να φέρει ρήγματα στην επίθεση, μπορεί να πάρει τη ζωή του στα χέρια του!

Προλεταριακή Σημαία - http://www.kkeml.gr/
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ ΟΛΟ

Κινητοποίηση των ηθοποιών του ΚΘΒΕ

0
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΗΘΟΠΟΙΩΝ ΚΘΒΕ- Απρίλιος 2015

Η σημαντική ιστορία και η καθοριστική συνεισφορά του ΚΘΒΕ στον πολιτισμό και την καλλιτεχνική δημιουργία ολόκληρης της Β. Ελλάδας, δεν τίθεται υπό αμφισβήτηση. Υπό αμφισβήτηση, τίθεται καθημερινά η επιβίωσή του.
Οι ηθοποιοί του ΚΘΒΕ, τα τελευταία 4 χρόνια, δοκιμάσαμε επανειλημμένα τα όρια της αντοχής μας μένοντας απλήρωτοι και δουλεύοντας με ταπεινωτικές συνθήκες.
Η επιβάρυνση του οργανισμού με:
- χρέη που δεν του αναλογούν
- επιστροφές χρημάτων που δεν πραγματοποιούνται
- την κρατική επιχορήγηση να έχει περικοπεί κατά 40%
διαμορφώνει μια πραγματικότητα απαξίωσης και ανασφάλειας για το αύριο του οργανισμού. Οι διαβεβαιώσεις της πολιτείας για επίλυση των χρόνιων προβλημάτων, για άλλη μια φορά, έμειναν στα λόγια.
Ξεκινήσαμε τον αγώνα μας με συνεχιζόμενες στάσεις εργασίας από τις 27/3/15 και κλιμακώνουμε καταλαμβάνοντας συμβολικά την ΕΜΣ την Τετάρτη 22/4/15, ώστε να πραγματοποιήσουμε συνέντευξη τύπου την Πέμπτη 23/4/15 στις 11:00 στο φουαγιέ της ΕΜΣ για την κοινοποίηση των αιτημάτων μας.
Διεκδικούμε τα αυτονόητα. Ο πολιτισμός ανήκει σε όλους. Σας θέλουμε συνοδοιπόρους στον αγώνα μας
Οι ηθοποιοί του ΚΘΒΕ
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ ΟΛΟ

Κυριακή, 19 Απριλίου 2015

Παναγόπουλος και Τσαραμπουλίδης σέρνουν εργαζόμενους στα δικαστήρια!

0
Ποιός είπε ότι οι εργατοπατέρες Παναγόπουλος (πρόεδρος της ΓΣΕΕ) και Τσαραμπουλίδης (πρόεδρος του ΕΚΘ) δεν είναι και δεν εμφανίζονται πουθενά; Εδώ είναι και εμφανίζονται όποτε είναι να στηρίξουν ότι αντιεργατικό θέλουν να περάσουν πρώην και νυν κυβερνήσεις, δια του κοινωνικού διαλόγου και όχι μόνο, στηρίζοντας όσο μπορούν και με το ...όποιο κύρος διαθέτουν, τι άλλο, τις κυβερνήσεις.
Όταν βέβαια βρεθούν πραγματικοί εργαζόμενοι και αγωνιστές να πουν τα πράγματα με το όνομά τους οι εκπρόσωποι του κεφαλαίου στο εργατικό κίνημα δε διστάζουν να τους σύρουν στα δικαστήρια!
Από κοντά και οι κατώτεροι στην ...ιεραρχία συνάδελφοί τους σε Δ.Σ. σωματείων όπως αυτό της ΕΛΒΟ στη Θεσσαλονίκη.
Ήδη έχουμε γράψει για το θέμα τον Δεκέμβρη εδώ και εδώ.
Τώρα ως γνήσιοι τσαμπουκάδες, σαν κι αυτούς που εκπροσωπούν πραγματικά απέναντι στο λαό και τους εργαζόμενους, κάνουν πράξη τις απειλές τους και προχωρούν πλέον σε μηνύσεις κατά των εργαζόμενων της ΕΛΒΟ που είπαν την αλήθεια!

Ακολουθεί ανακοίνωση της Ταξικής Πορείας:

ΚΑΜΙΑ ΔΙΩΞΗ ΤΩΝ ΑΓΩΝΙΣΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΗΝ ΕΛΒΟ!
ΟΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ ΝΑ ΟΡΓΑΝΩΣΟΥΝ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΟΥΣ!

Οι πρόεδροι της ΓΣΕΕ και του Εργατικού Κέντρου Θεσσαλονίκης με την πλειοψηφία του Δ.Σ του σωματείου της ΕΛΒΟ (ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚΕ), έστειλαν εξώδικο στις 19-12-2014 στο συνδικαλιστικό σχήμα «Πρωτοβουλία για την ενότητα εργαζομένων ΕΛΒΟ», απειλώντας με αγωγές αν σε τρεις μέρες δεν κατονομάσει αυτούς που αποκαλεί εργατοπατέρες και ανεπάγγελτους συνδικαλιστές στην προκήρυξη για την Γενική Απεργία της 27 Νοέμβρη 2014.
Δεν αρκέστηκαν στις απειλές και κατέθεσαν μήνυση, ο πρόεδρος του Εργατικού Κέντρου Θεσσαλονίκης και το Προεδρείο του Σωματείου Εργαζομένων της ΕΛΒΟ (ΠΑΣΚΕ - ΔΑΚΕ) εναντίον δύο μελών του σχήματος, του Σταύρου Ναθαναήλ και του Κώστα Σιτέλα..
Οι γνήσιοι εκπρόσωποι του κυβερνητικού- εργοδοτικού συνδικαλισμού, χρησιμοποιούν τους ίδιους μηχανισμούς με το κράτος και την εργοδοσία για να λύσουν τις διαφορές τους με τους εργαζόμενους. Οι κρατικοδίαιτοι εκφραστές του συμβιβασμού και της συνδιαλλαγής, αποδεικνύουν ακόμη μια φορά την άποψή τους για τους εργαζόμενους.
Αυτοί που απαξίωσαν τον συνδικαλισμό στις συνειδήσεις των εργαζόμενων, θέλουν τους εργαζόμενους χειραγωγημένους, σε ρόλο παρατηρητή των επερχόμενων απολύσεων, όπως τους χειραγώγησαν στο παρελθόν με την παράδοση της ΕΛΒΟ στον Μυτιληναίο και στο χάσιμο εκατοντάδων θέσεων εργασίας με την «εθελούσια έξοδο», θέλουν να τρομοκρατήσουν όποιους τολμούν να οργανώσουν τον αγώνα ενάντια στις απολύσεις στην ΕΛΒΟ.
Οι πρόεδροι της ΓΣΕΕ και του Ε.Κ.Θ συνδικαλίζονται συζητώντας με τους υπουργούς και τους βουλευτές στους διαδρόμους των υπουργείων και καλλιεργούν την ηττοπάθεια στους εργαζόμενους, για να τους πείσουν ότι με αγώνες δεν μπορούν να νικήσουν. Ακόμη και σ’ αυτές τις κρίσιμες στιγμές για τους εργαζόμενους, αυτό που τους ενδιαφέρει είναι η θέση τους στο νέο τοπίο που διαμορφώνεται.

Εργαζόμενοι
Ο χώρος επίλυσης των διαφορών στο συνδικαλιστικό κίνημα είναι οι συνελεύσεις και το κίνημα, εκεί που οι εργαζόμενοι συζητούν, αποφασίζουν και οργανώνουν τη δράση τους. Δεν είναι τα δικαστήρια και οι διάδρομοι των υπουργείων.
Οι εργαζόμενοι της ΕΛΒΟ δεν πρέπει να φοβηθούν τίποτα, έχουν να υπερασπιστούν τη ζωή τους, να οργανωθούν και να αγωνιστούν για να μη χαθεί καμιά θέση εργασίας. Να ξαναζωντανέψουν την ελπίδα του αγώνα. Να πάρουν την υπόθεση του αγώνα στα χέρια τους. Να διεκδικήσουν τα δίκια τους.
Η Ταξική Πορεία καταγγέλλει τον πρόεδρο του ΕΚΘ και το προεδρείο του σωματείου της ΕΛΒΟ (ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚΕ) για την προσπάθεια τρομοκράτησης των εργαζόμενων, δηλώνει την αλληλεγγύη της στον αγώνα τους και καλεί όλους τους εργαζόμενους,

ΤΗΝ ΤΡΙΤΗ 21 ΑΠΡΙΛΗ ΣΤΙΣ 10 π.μ., ΣΤΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ!

Ταξική Πορεία
taxikiporeiayg@gmail.com
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ ΟΛΟ

Κινητοποίηση στη δίκη της Χρυσής Αυγής:
να αποτελέσει σταθμό στον αγώνα για το θάνατο του φασισμού και της πολιτικής που τον γεννά!

0
Στις 20/4 ξεκινά η δίκη όλης της κοινοβουλευτικής ομάδας και κάποιων άλλων μελών της Χρυσής Αυγής. Οι κατηγορίες αφορούν κυρίως τα γεγονότα των τελευταίων χρόνων, με αποκορύφωμα τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα. Πολλοί από τα αστικά επιτελεία μιλούν για «ιστορική δίκη» που θα «αποτελέσει κομβικό σημείο στη μεταπολιτευτική περίοδο», γιατί θα είναι «δίκη- βήμα για τη νίκη της δημοκρατίας» και άλλα σχετικά. Βέβαια, όλα αυτά, ως συνήθως, πολύ λίγο έχουν να κάνουν με την πραγματικότητα και τα προβλήματα του λαού και της νεολαίας, αλλά κυρίως αφορούν, όπως και η ίδια η δίκη και η έκβασή της, τις εσωτερικές διεργασίες του συστήματος για την αναδιαμόρφωση του πολιτικού σκηνικού.
Έτσι, όλοι αυτοί οι «δημοκράτες» ξεχνάν να μας πουν πως η «δημοκρατία» τους και η πολιτική τους ήταν αυτή που δημιούργησε και χρησιμοποίησε τους φασίστες-δολοφόνους. Γιατί, μια τόσο βάρβαρη και αντιλαϊκή πολιτική που εφαρμόστηκε -και ακόμα εφαρμόζεται- δεν μπορούσε παρά να έχει σαν κεντρικό της στοιχείο τη φασιστικοποίηση της δημόσιας και πολιτικής ζωής. Την καταστολή, τις επιστρατεύσεις, την απελευθέρωση των απολύσεων, την κατάργηση της απεργίας και των συνδικαλιστικών δικαιωμάτων. Τον αντικομμουνισμό, τα στρατόπεδα συγκέντρωσης, την ενίσχυση φασιστικών ομάδων και τα ΜΜΕ να χύνουν ρατσιστικό και φασιστικό δηλητήριο.
Όλα αυτά δεν ανήκουν στο παρελθόν, όπως θα βιαστούν ορισμένοι να μας πουν. Ήδη μετά τις εκλογές ο ΣΥΡΙΖΑ, που θα έφερνε «περισσότερη δημοκρατία», έχει συγκυβερνήσει με ένα εθνικιστικό κόμμα, τους ΑΝΕΛ, και έχει εφαρμόσει απαρέγκλιτα όλες τις αντιλαϊκές κατευθύνσεις του συστήματος. Το ότι το πολιτικό σκηνικό «πάει δεξιά» και ότι το πλαίσιο φασιστικοποίησης απέναντι στο λαό συνεχίζεται και οξύνεται δε θέλει και πολύ ανάλυση για να το καταλάβουμε. Το είδαμε ξεκάθαρα στη μαζική δολοφονία άλλων 400 μεταναστών-προσφύγων ανοιχτά της μεσογείου, στη Χαλκιδική με τα ΜΑΤ, στο ΕΚΠΑ με την κατάργηση του ασύλου και στην αθώωση του Κασιδιάρη και την αποφυλάκιση του Μιχαλολιάκου.
Σε αυτό το πλαίσιο έρχεται, λοιπόν, αυτή η δική με τα αστικά δικαστήρια ούτε να θέλουν, ούτε να μπορούν να σταματήσουν τις φασιστικές ομάδες και τη φασιστικοποίηση και το λαό αμήχανο στο παρασκήνιο των εξελίξεων. Ο λαός μας, όμως, ξέρει πολύ καλά από την πείρα του και κυρίως από τους αγώνες του το ποιοί πραγματικά είναι και ποιόν υπηρετούν οι φασίστες. Ξέρει ότι είναι τσιράκια του κεφαλαίου και του ιμπεριαλισμού. Ότι είναι εχθροί του λαοί. Το είδε στις καταγγελίες που έβγαζαν ενάντια στις απεργίες του, στις διαδηλώσεις που μαζί με τα ΜΑΤ τραμπούκιζαν διαδηλωτές, στην αντικομμουνιστική και αντιμεταναστευτική τους υστερία, στη δολοφονία του Παύλου και του πακιστανού Λουκμάν Σαχζάτ, αλλά και στις δολοφονικές επιθέσεις σε μέλη του ΠΑΜΕ, σε συνδικαλιστές και σε μετανάστες.
Στις 20/4, η έναρξη της δίκη πρέπει να βρει σε εγρήγορση το λαό μας. Να μπορέσει να βγει αποφασιστικά στο προσκήνιο. Να βγούμε στις αντιφασιστικές συγκεντρώσεις στο δρόμο, στον αγώνα, στο μόνο πεδίο, όπου μπορεί να έρθει η πραγματική καταδίκη για τους φασίστες-δολοφόνους, στο μόνο πεδίο που μπορούμε να τσακίσουμε το φασισμό και τη βάρβαρη πολιτική που μας καταδυναστεύει και θρέφει τις εγκληματικές συμμορίες!
• Θάνατος στο Φασισμό-Καταδίκη των φασιστών-δολοφόνων
• Κάτω η αντιλαϊκή πολιτική της ανέχειας και της εξαθλίωσης
• Κάτω η φασιστικοποίηση της δημόσιας και πολιτικής ζωής
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ ΟΛΟ