Παρασκευή, 29 Μαΐου 2015

Αντιιμπεριαλισμός και αναρχία: δρόμοι παράλληλοι, αγεφύρωτοι και αντιθετικοί

Με πρωτοβουλία επτά συλλογικοτήτων, ορισμένες από τις οποίες αυτοπροσδιορίζονται στον Α/Α/Α χώρο και άλλες ως «αναρχοκομμουνιστικές», διοργανώθηκε το Σάββατο 23/5 «αντιιμπεριαλιστική πορεία» που κατέληξε στη γερμανική πρεσβεία. Η πρωτοβουλία αυτή δημιούργησε τριγμούς στο χώρο της αναρχίας, έτυχε της σφοδρής και δρυμείας κριτικής, χλευάστηκε, απαξιώθηκε, έπεσε γραμμή «δεν πάμε». Ενδεικτικός και αποκαλυπτικός μάλιστα είναι και ο διάλογος που άνοιξε στην ιστοσελίδα indymedia σχετικά με το θέμα.
Πρωτόγνωρο γεγονός, αν λάβει κανείς υπόψη του ότι σε αυτό τον χώρο ο όρος «αντιιμπεριαλισμός» είναι απαγορευμένη λέξη, αφού συνδέεται με το κομμουνιστικό κίνημα και τα «εγκλήματα του κομμουνισμού». Αν συνυπολογίσει κανείς ότι το αντικομμουνιστικό μένος και παραλήρημα της αναρχίας συναγωνίζεται την αντικομμουνιστική υστερία του συστήματος και των αντιδραστικών δυνάμεων του. Ταυτίζεται ιδεολογικά με τα αντικομμουνιστικά μνημόνια της Ε.Ε. για την «καταδίκη των εγκλημάτων των ολοκληρωτικών κομμουνιστικών καθεστώτων». Υιοθετεί την αστική προπαγάνδα και τα ιδεολογήματα των ιμπεριαλιστικών μηχανισμών που εξαπολύουν σε όλο το πλανήτη αντικομμουνιστική εκστρατεία μέσα από την ταύτιση του φασισμού-ναζισμού με την κομμουνιστική ιδεολογία. Οι ίδιοι οι ιμπεριαλιστές, βέβαια, την ίδια στιγμή που διώκουν αγωνιστές, απαγορεύουν το σφυροδρέπανο, τη δράση κομμουνιστικών οργανώσεων και κομμάτων, κάνουν τις πλάτες και χρησιμοποιούν τα ναζιστικά-φασίστικα μορφώματα.
Με τέτοιους όρους ξεδιπλώνεται και ο σχετικός διάλογος αναπαράγοντας διάφορα «καλούδια» της συστημικής προπαγάνδας για το ΕΑΜ, τον ΕΛΑΣ, την ΟΠΛΑ, το ΔΣΕ, αλλά και τον Άρη που «σφάζει στο γόνατο αναρχικούς», τους σύγχρονους «φασιστοπατριώτες» κ.α.. Επιστρατεύεται μέχρι και ο χρεοκοπημένος τροτσκιστής Α. Στίνας που ήταν ενάντια στην ηρωική Αντίσταση, που θεωρούσε την αντιστασιακή δράση στη κατεχόμενη Ελλάδα «εθνικιστική», μάταιη αλλά και επιζήμια αφού προκαλούσε τις μαζικές σφαγές και τις εκτελέσεις ως αντίποινα των δυνάμεων κατοχής, που καλούσε το λαό να συμφιλιωθεί με τον στρατό κατοχής για να στρέψουν τα όπλα ενάντια στις δικές τους αστικές τάξεις. Ενώ τη τιμητική του έχει και ο Κ. Σπέρας, που, ανεξάρτητα πώς ξεκίνησε, κατέληξε συνεργάτης και πράκτορας της αστυνομίας και του στρατού για το χτύπημα και τη διάλυση του εργατικού κινήματος, αρθρογράφος στην εφημερίδα «Εθνική Σημαία», όργανο του Εθνικοσοσιαλιστικού Κόμματος, ενώ αργότερα συνδέεται και με τον ΕΔΕΣ.
Παρόλα αυτά, οι υποστηρικτές της «αντιιμπεριαλιστικής πορείας» θεωρούν ότι για πρώτη φορά ο «χώρος» κάνει μια σοβαρή προσπάθεια να συνδεθεί με τα κοινωνικά προβλήματα και την καθημερινότητα του λαού και ότι η διαδήλωση αποτέλεσε την πιο πολιτικοποιημένη έκφραση του «χώρου» ως τώρα.
Το σίγουρο είναι ότι για πρώτη φορά τέθηκε σε κεντρική πολιτική παρέμβαση το ζήτημα του ιμπεριαλισμού με ένα γενικό τρόπο και ανεξάρτητα από πλευρές που επέλεξε να ιεραρχήσει και να αναδείξει. Δεν έθεσε όμως την κατεύθυνση του ΑΝΤΙιμπεριαλισμού. Δεν θα μπορούσε να ήταν άλλωστε διαφορετικά, τουλάχιστον σε αυτή τη φάση, αφού επιλέχτηκε ένας πολιτικός συμβιβασμός που προσπαθούσε να ισορροπήσει σε δυο βάρκες όταν επικρατεί τρικυμία. Ενδεικτικά, τόσο η κοινή αφίσα όσο και το κάλεσμα δεν έθεταν αντιιμπεριαλιστικούς στόχους πάλης, δεν έθεταν το ζήτημα της εξάρτησης της χώρας (αστικής τάξης) και ποια καθήκοντα συνεπάγεται για το κίνημα (ή μήπως η Ελλάδα είναι ιμπεριαλιστική χώρα;). Έβγαζε μονομερώς στίγμα ενάντια στον γερμανικό ιμπεριαλισμό υποβαθμίζοντας το ρόλο του αμερικάνικου, δεν αναδείκνυε τον παροξυσμό των ενδοϊμπεριαλιστικών ανταγωνισμών και τους κινδύνους που συνεπάγονται για τους λαούς, δεν στοχοποιούσε τη κυβέρνηση που «διαπραγματεύεται» προς όφελος της αστικής τάξης και του ιμπεριαλισμού. Αντίστοιχη ήταν και η διαδήλωση, που αν εξαιρέσει κανείς την κατάληξη της στη γερμανική πρεσβεία, η συνθηματολογία και το στίγμα της μόνο αντιιμπεριαλιστικό δεν ήταν. Ενώ ορισμένοι, απογοητευμένοι πιθανώς για το γεγονός ότι η πορεία τους θύμισε σαββατιάτικο περίπατο, σαν τις πορείες που καταγγέλλουν, και μπουχτισμένοι από την πολιτικοποίηση εξωτερίκευσαν την επαναστατικότητά τους, μετά το τέλος της, σε ένα… τρόλεϊ.
Χαρακτηριστικό, επίσης, στοιχείο των πολιτικών αντιφάσεων της συγκεκριμένης πρωτοβουλίας είναι το γεγονός ότι ορισμένες από τις συλλογικότητες, προκειμένου να χρωματίσουν την παρέμβασή τους με την ιδιαίτερη άποψη τους (και για να μην υπάρχουν παρεξηγήσεις), τύπωσαν ξεχωριστή αφίσα.
Όσα ενδεικτικά αναφέρονται παραπάνω, δεν τίθενται από τη σκοπιά μιας αφ’ υψηλού κριτικής κάποιων που έχουν κατοχυρώσει το copyright και το ISO του αντιιμπεριαλισμού. Εν τέλει, όλοι κρινόμαστε και θα κριθούμε στο καμίνι της ταξικής πάλης και των λαϊκών αγώνων. Από το πόσο θα συμβάλουμε στην πολιτική-ιδεολογική-οργανωτική συγκρότηση των εργατολαϊκών δυνάμεων, στη προετοιμασία της αναμέτρησης με το κεφάλαιο και τον ιμπεριαλισμό, στην ανασυγκρότηση του επαναστατικού-κομμουνιστικού κινήματος. Σε αυτή τη πορεία θα κριθούν και οι διάφοροι «αντιιμπεριαλισμοί» και «αντικαπιταλισμοί», που όσο ντούροι και μαχητικοί κι αν εμφανίζονται σήμερα, ως παράγωγα της ήττας του κινήματος, αναζητούν (όσοι δεν τις έχουν ήδη βρει) διεξόδους ενσωμάτωσης και διαχείρισης του συστήματος.
Στο ίδιο πλαίσιο μένει να κριθεί και το αν η πρωτοβουλία αυτή ήταν προϊόν μια πραγματικής ανάγκης και αναζήτησης που, σε αυτές τις δύσκολες και απαιτητικές συνθήκες, προσπαθεί να συμβάλει στην παραπάνω υπόθεση. Ιδιαίτερα μάλιστα σε μια περίοδο που, κάτω από το βάρος της αχαλίνωτης επίθεσης του συστήματος, αναδιαμορφώνεται και ο «χάρτης» των δυνάμεων που αναφέρονται ευρύτερα στην αριστερά  και τους αγώνες. Ή αν αποτελεί μια καιροσκοπική κίνηση που αποσκοπεί  στη δημιουργία ενός συσχετισμού στον «χώρο» ή προσπάθεια ανοίγματος καναλιών επικοινωνίας με δυνάμεις διαχείρισης (εντός και εκτός ΣΥΡΙΖΑ), με όχημα το μεταβατικό πρόγραμμα και προμετωπίδα τη διαγραφή του χρέους.  Στην πρώτη τουλάχιστον περίπτωση, απαιτείται ξεκάθαρη άποψη, νέοι δρόμοι χωρίς ανισόρροπες ισορροπίες και χωρίς αυταπάτες για το πότε και αν θα «ωριμάσει» η αναρχία. Γιατί δεν υπάρχει νήμα που να συνδέει την αναρχία με την αντιιμπεριαλιστική πάλη. Είναι δρόμοι παράλληλοι, αγεφύρωτοι και αντίθετης κατεύθυνσης.

Άρθρο από την αυριανή Προλεταριακή Σημαία - http://www.kkeml.gr/
8 ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ ΟΛΟ

ΑΘΗΝΑ: Εκδήλωση της Επιτροπής Υποστήριξης στους Τούρκους αγωνιστές της ΑΤΙΚ

0
Με φόντο την πολύ σημαντική απόφαση μη έκδοσης του Γκιουλτεκίν Ερόλ πραγματοποιήθηκε η εκδήλωση της Επιτροπής Υποστήριξης των συλληφθέντων Τούρκων αγωνιστών της ΑΤΙΚ την Πέμπτη 28 Μαΐου στην ΑΣΟΕΕ. Εκδήλωση που αντικειμενικά είχε διπλό χαρακτήρα: πρώτον, να κάνει έναν απολογισμό της μέχρι τώρα πορείας της υπόθεσης αυτής και, δεύτερον, να προετοιμάσει τα επόμενα βήματα που δεν είναι καθόλου λίγα ή ασήμαντα.
Στην εκδήλωση, που παρακολούθησαν δεκάδες αγωνιστές, μίλησαν εκπρόσωποι της Επιτροπής Υποστήριξης, δικηγόροι της υπεράσπισης του Ερόλ και των άλλων Τούρκων αγωνιστών, καθώς και υποστηρικτές της Επιτροπής. Ωστόσο, ιδιαίτερες στιγμές της εκδήλωσης ήταν οι τοποθετήσεις του ίδιου του Ερόλ και του εκπροσώπου της Κεντρικής Επιτροπής της ΑΤΙΚ, οι οποίοι έθεσαν με πολύ εμφατικό τρόπο τόσο τη σημασία της συγκεκριμένης απόφασης και του κινήματος αλληλεγγύης που οδήγησε σε αυτήν όσο και την πρόθεσή τους να συνεχίσουν μέσα από τις γραμμές της ΑΤΙΚ το δύσκολο αλλά σπουδαίο αγώνα για τα λαϊκά, εργατικά και δημοκρατικά δικαιώματα, ενάντια στον ιμπεριαλισμό, τον καπιταλισμό και το φασισμό.
Κοινή διαπίστωση όλων των τοποθετήσεων ήταν ότι -πέρα από τη σημασία αυτής της απόφασης- χωρίς την ύπαρξη του κινήματος αλληλεγγύης αυτή η νίκη δεν θα είχε επιτευχθεί, καθώς η κυβέρνηση παρά τις εκφράσεις «συμπάθειας» και «κατανόησης» δεν είχε κάνει το παραμικρό.
Γι’ αυτό και όλοι επισήμαναν ότι αυτό το κίνημα αλληλεγγύης πρέπει και να συνεχιστεί αλλά και να δυναμώσει, μέχρι την παροχή πολιτικού ασύλου και την αποφυλάκιση όλων των Τούρκων αγωνιστών. Πόσο μάλλον που -όπως επισημάνθηκε από αρκετούς ομιλητές- η απόφαση αυτή αποτελεί πρόκληση για τους ευρωπαίους ιμπεριαλιστές (και κυρίως τους Γερμανούς) και είναι πολύ πιθανό ότι θα προσπαθήσουν να την ακυρώσουν.

Από την Προλεταριακή Σημαία που θα κυκλοφορήσει αύριο. -  http://www.kkeml.gr/
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ ΟΛΟ

ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗΣ: ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΜΕΧΡΙ ΤΗΝ ΤΕΛΙΚΗ ΔΙΚΑΙΩΣΗ!

0
Δύο από τους αρχικά τέσσερεις συλληφθέντες Τούρκους αγωνιστές της ΑΤΙΚ, ο Pektaş Deniz και ο Kaya Turgut εξακολουθούν να παραμένουν στις φυλακές Κορυδαλλού, ύστερα από την τρομοκρατικού χαρακτήρα σύλληψή τους στα μέσα του προηγούμενου μήνα. Ο πρώτος - γερμανός υπήκοος - κινδυνεύει να εκδοθεί στη Γαλλία μετά από σχετικό ευρωένταλμα και η υπόθεσή του θα κριθεί οριστικά στον Άρειο Πάγο. Ο δεύτερος ζητείται να εκδοθεί στη Τουρκία ενώ περιμένει απάντηση στο αίτημά του για χορήγηση πολιτικού ασύλου στη χώρα μας. Η τρίτη, Ozdemir Arzu, έχει απαλλαγεί από κάθε κατηγορία και ο τέταρτος, Gültekin Erol, δεν θα εκδοθεί στη Γερμανία που τον ζήτησε. Οι τελευταίοι αφέθηκαν ελεύθεροι, ενώ ζητούν με τη σειρά τους πολιτικό άσυλο στην Ελλάδα.
Και οι τέσσερεις αυτοί Τούρκοι αγωνιστές δραστηριοποιούνται στο πλαίσιο της ΑΤΙΚ (Συνομοσπονδίας Τούρκων Εργατών στην Ευρώπη), οργάνωσης γνωστής για τους πολιτικούς, συνδικαλιστικούς και δημοκρατικούς της αγώνες ενάντια στο ανελεύθερο-αντιδραστικό καθεστώς της Τουρκίας καθώς και την υπεράσπιση των δικαιωμάτων των Τούρκων και γενικότερα των μεταναστών στη γηραιά ήπειρο. Για τους αγώνες τους αυτούς έχουν διωχθεί και φυλακιστεί για πολλά χρόνια στα μπουντρούμια της Τουρκίας, ορισμένοι έχοντας υποστεί σοβαρές βλάβες στην υγεία τους απ' τα βασανιστήρια.
Η σύλληψή τους έγινε στο πλαίσιο μιας συντονισμένης σε πανευρωπαϊκό επίπεδο επιχείρησης των διωκτικών αρχών. Εκτός από τη χώρα μας, μέλη της ΑΤΙΚ συνελλήφθησαν σε Γερμανία, Γαλλία και Ελβετία. Ο αγώνας ενάντια στο φασισμό και τον ιμπεριαλισμό είναι “έγκλημα” για τις καγκελαρίες της ΕΕ. Η πολιτική της φασιστικοποίησης που με συστηματικό τρόπο προωθείται στο πλαίσιο της άγριας ιμπεριαλιστικής-καπιταλιστικής επίθεσης στην εργατική τάξη και τους λαούς βρίσκει πεδίο εφαρμογής μέσω του κακόφημου ευρωεντάλματος σε βάρος και αυτών των αγωνιστών.
Η ελληνική κυβέρνηση αρνείται επιδεικτικά να πάρει θέση στο πολιτικό ζήτημα που έχει προκύψει, αφήνοντας τις τύχες των Τούρκων αγωνιστών της ΑΤΙΚ στα χέρια της δικαιοσύνης που δεν μπορεί κανείς να έχει εμπιστοσύνη για το σύνολο των περιπτώσεων αυτών.
Η Επιτροπή εντείνει τη δράση της το επόμενο διάστημα πιστεύοντας ακράδαντα ότι πραγματική ασπίδα των αγωνιστών αυτών είναι η ΕΜΠΡΑΚΤΗ ΜΑΖΙΚΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ σε κάθε στάδιο των εκκρεμών διαδικασιών. Οι φρονηματικές-πολιτικές διώξεις των Τούρκων αγωνιστών μπορούν να μη περάσουν με τη πλατιά κινητοποίηση και φυσική παρουσία εργαζόμενων και λαού. Αποτέλεσμα αυτής της κατεύθυνσης και μια πρώτη νίκη ήταν η ακύρωση του γερμανικού ευρωεντάλματος σε πρώτο βαθμό στο Συμβούλιο Εφετών, απόφαση που ανοίγει νέους δρόμους στην υπεράσπιση των δικαιωμάτων πολιτικά διωκόμενων.
Τα δεκάδες (πάνω από 130) ψηφίσματα μαζικών φορέων που έχουν εκδοθεί μέχρι σήμερα, οι υπογραφές προσωπικοτήτων από τον πνευματικό και καλλιτεχνικό χώρο, το κύμα συμπαράστασης που συνεχίζεται σ' όλη τη χώρα είναι ενδεικτικά τόσο των δημοκρατικών και προοδευτικών αισθημάτων του λαού μας όσο και της απαίτησης για την τελική δικαίωση των Τούρκων αγωνιστών και την επίτευξη των στόχων της Επιτροπής.

ΑΜΕΣΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΟΣΩΝ ΑΓΩΝΙΣΤΩΝ ΤΗΣ ΑΤΙΚ ΚΡΑΤΟΥΝΤΑΙ!

ΚΑΜΙΑ ΕΚΔΟΣΗ - ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΕΥΡΩΕΝΤΑΛΜΑΤΟΣ!

ΑΜΕΣΗ ΧΟΡΗΓΗΣΗ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΑΣΥΛΟΥ! 


ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗΣ ΤΩΝ ΤΟΥΡΚΩΝ ΑΓΩΝΙΣΤΩΝ ΤΗΣ ΑΤΙΚ 
28.5.15
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ ΟΛΟ

Πέμπτη, 28 Μαΐου 2015

ΓΙΑΤΙ ΜΕ ΤΙΣ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΕΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ στο σύλλογο μας;

0
Oι αγωνιστικές κινήσεις εκπαιδευτικών για τις εκλογές της 9/6/2015 στο σύλλογο εκπαιδευτικών πρωτοβάθμιας Θεσσαλονίκης ΠΡΟΜΗΘΕΑΣ (Καλαμαριά)

ΓΙΑΤΙ ΜΕ ΤΙΣ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΕΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ στο σύλλογο μας;
Όχι για να προσθέσουμε άλλο ένα ψηφοδέλτιο του χώρου της αριστεράς στην εκπαίδευση
Όχι για να αναθέσουμε σε κάποιους ακόμα «συνδικαλιστές» αυτό από το οποίο απέχει σήμερα η βάση του κλάδου.
Όχι για να αναδείξουμε ακόμα κάποιους διαπραγματευτές των συμφερόντων μας που θα συμμετέχουν στους «θεσμούς» και στα όργανα διοίκησης και θα διαλέγονται με τις κυβερνήσεις του σημερινού συστήματος.
Αλλά με τις ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΕΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ ΓΙΑΤΙ:
1. Πρέπει να καταδειχτεί και να εκφραστεί η άποψη εκείνη που μας καλεί να μην αυτοπεριορίσουμε τις αυτονόητες διεκδικήσεις μας για το δικαίωμα στη ζωή. Ενάντια στις λογικές που μας ζητούν να δείξουμε κατανόηση, να δώσουμε πίστωση χρόνου, να αποδεχτούμε το μοίρασμα της φτώχειας και της εξαθλίωσης μπροστά στο νέο πνεύμα που δήθεν πνέει σε Ελλάδα και Ευρώπη. Ότι αυτό που δικαιούμαστε είναι μόνο τα ψίχουλα για την αντιμετώπιση «της ανθρωπιστικής κρίσης». Μας χρωστάνε και δεν τους χρωστάμε τίποτα.
2. Πρέπει να ακουστεί πιο δυνατά η φωνή του αγώνα και της αναμέτρησης με το σύστημα και τις κυβερνήσεις του. Και να αποκρουστεί η νέα επίθεση που ετοιμάζεται σε όσα δικαιώματα έχουν απομείνει στο όνομα της αποτελεσματικής τάχα διαπραγμάτευσης με τους ιμπεριαλιστές «προστάτες» μας.
3. Πρέπει να γίνει ξεκάθαρος ο διαχωρισμός με τις φιλοδοξίες να μετατραπεί το συνδικαλιστικό κίνημα σε… αγωνιστικό φρουρό του κυβερνητικού προγράμματος, που θα πιέζει και «θα βάζει μυαλό στην κυβέρνηση» και θα τις υπενθυμίζει τις υποχρεώσεις της.
4. Γιατί ο δρόμος της διεκδίκησης και της αναμέτρησης στον οποίο αναφέρονται οι Αγωνιστικές Κινήσεις είναι η επιλογή που θα ανακόψει τη βάρβαρη επίθεση. Είναι ο δρόμος που πρέπει να αρχίσουμε να τον «περπατάμε» από ΤΩΡΑ. Για να δημιουργηθεί ένα Μέτωπο Αντίστασης εργαζομένων και λαού. Για να συμβάλλουμε και οι εκπαιδευτικοί με τις αντιστάσεις τους σε αυτό. Δεν μπορεί να περιμένουμε πότε η εργατική τάξη θα… ξεσηκωθεί, πότε θα είναι έτοιμος ο λαός για να επιβάλλει τη πρόγραμμα του κ.λπ..
Γιατί τα μόνο πεδία που πραγματικά το συνδικαλιστικό μας κίνημα και ο λαός γενικότερα μπορούν να έχουν σε μια πορεία το «πάνω χέρι» δεν είναι ούτε τα ΠΥΣΠΕ, ούτε τα διευρυμένα πειθαρχικά συμβούλια, και οι εκλογές διευθυντών στο σύλλογο διδασκόντων όπου θα εκλέξουμε τους μελλοντικούς αξιολογητές μας.
1. Είναι τα σωματεία, οι σύλλογοι, τα σχολεία εκεί που πρέπει να συγκροτηθεί εκ νέου το συνδικαλιστικό κίνημα. Οι πρωτοβουλίες που πάρθηκαν και στο σύλλογο μας και σε μια σειρά άλλους συλλόγους της χώρας, ειδικά στο χώρο των νηπιαγωγών ενάντια στην αξιολόγηση-αυτοαξιολόγηση δείχνουν αυτή την κατεύθυνση.
2. Είναι οι αγώνες που πρέπει να ξεκινήσουν τώρα ιδιαίτερα που πλησιάζει η ώρα μιας νέας κλιμάκωσης της αντιλαϊκής επίθεσης (είτε με την παρούσα κυβέρνηση ή με κάποια άλλη παραλλαγή που θα μας σερβίρουν).
3. Είναι η κοινή δράση των αριστερών, αγωνιστικών, ριζοσπαστικών δυνάμεων. Όχι η ευκαιριακή εκλογική συγκόλληση ψηφοδελτίων αλλά η αγωνιστική σύμπραξη και η κοινή συμπόρευση καθημερινά και με διάρκεια.
Μέσα στην πιο μαύρη χρονική περίοδο για το εργατικό και λαϊκό κίνημα μικρότεροι η μεγαλύτεροι αγώνες που καταφέρνουν μέχρι και να νικούν δείχνουν την κατεύθυνση που πρέπει να κινηθούμε (εργαζόμενοι της COSCO στα λιμάνια, τηλεπικοινωνίες, ακύρωση της αυτοαξιολόγησης στο δημόσιο, αγώνες στον επισιτισμό και τις τηλεπικοινωνίες, η απελευθέρωση του τούρκου αγωνιστή και το προσωρινό μπλοκάρισμα της έκδοσης των άλλων τριών συντρόφων του πρόσφατα κλπ)
Αυτή την κατεύθυνση ενισχύουμε, ενισχύοντας τη φωνή των αγωνιστικών κινήσεων εκπαιδευτικών στο σύλλογο μας.

Ψηφοδέλτιο των Αγωνιστικών Κινήσεων

Βάσιου Χαρούλα (νηπιαγωγός)
Κουτσοπάγος Θόδωρος (δάσκαλος)
Μιμιλίδου Λίζα (νηπιαγωγός)
Μάνος Δημήτρης (νηπιαγωγός)
Φιλίππου Ντίνα (δασκάλα)
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ ΟΛΟ

Βοήθεια! Οι Αμερικανοί αγάπησαν το ποδόσφαιρο!

2
προδημοσίευση από τη στήλη Προβολές της Προλεταριακής Σημαίας που θα κυκλοφορήσει το Σάββατο

Το να ανακαλύπτεις σκάνδαλα με μίζες, μαύρο χρήμα, δωροδοκίες και φοροδιαφυγή σε ευαγή ιδρύματα όπως καλή ώρα η FIFA είναι σαν να ψαρεύεις σε ιχθυοτροφείο που λίγο πριν φρόντισες να το παραγεμίσεις με πεινασμένα ψάρια. Ανάλογη επιτυχία λοιπόν θα είχε κάθε έρευνα στα συρτάρια και στις κλειστές αίθουσες της οργάνωσης πολύ περισσότερο όταν αυτή γίνεται από επαγγελματίες του είδους που συμμετέχουν συστηματικά στο παιγνίδι. Οι οποίοι ξέρουν από τα πριν όλες τις λεπτομέρειες, τις έχουν καταγράψει και τις αρχειοθετούν συστηματικά για να έχουν για κάθε μελλοντική ανάγκη όλους αυτούς τους “θεσμούς” και τα στελέχη τους στο χέρι. Άρα η αποστολή των πρακτόρων του αμερικάνικου FBI στην Ζυρίχη για να συλλάβουν με εντυπωσιακό τρόπο υψηλόβαθμα στελέχη της παγκόσμιας ομοσπονδίας ποδοσφαίρου για διαφθορά δεν ήταν δα και καμιά δύσκολη υπόθεση από την άποψη της έρευνας. Αλλού βρίσκεται το ενδιαφέρον και ήδη οι πρώτες αντιδράσεις δείχνουν μερικά πράγματα.

Δεν τους έπιασε ο πόνος τους Αμερικανούς να εξυγιάνουν και να ηθικοποιήσουν το παγκόσμιο ποδόσφαιρο και να το ελευθερώσουν από το πολυεθνικό επιχειρηματικό κύκλωμα που το έχει σφιχταγκαλιάσει. Ούτε το ποδόσφαιρο όψιμα αγάπησαν ούτε το επιχειρηματικό σύμπλεγμα είναι άσχετο με μεγάλες αμερικάνικες εταιρίες. Ούτε η απόφαση να παρέμβουν με αυτόν τον τρόπο αφορά την υπαρκτή σύγκρουση οικονομικών συμφερόντων που σχετίζονται με την διεξαγωγή του Παγκόσμιου Κυπέλλου. Αρκετά γεγονότα συνηγορούν πως το κίνητρο τους είναι κυρίως πολιτικό. Αφορά την ανάθεση του Μουντιάλ του 2018 στην Ρωσία και την επίμονη άρνηση της ηγεσίας της ομοσπονδίας να επανεξετάσει την απόφαση της υπό το φως των τελευταίων διεθνών εξελίξεων.....Δηλαδή να προσχωρήσει στην αμερικάνικη διεθνή εκστρατεία κυρώσεων και απομόνωσης της Μόσχας σε όλα τα δυνατά επίπεδα και φόρα. Η άμεση αντίδραση του Πούτιν που έθεσε και θέμα δικαιοδοσίας της αμερικάνικης κυβέρνησης και της -τάχα μου- δικαιοσύνης της, είναι περισσότερο από εύγλωττη. Όσο για το μπλέξιμο του Κατάρ και των κλιματολογικών συνθηκών εκεί δύο πράγματα δείχνει. Πως η ηγεσία της FIFA παραξηλώνοντας το σε διαφθορά και τολμηρή “επιχειρηματικότητα” έδωσε τα απαραίτητα όπλα στους αντιπάλους της να προχωρήσουν στην ανοικτή επίθεση.
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ ΟΛΟ

Πάρτι οικονομικής ενίσχυσης των απολυμένων από τα καταστήματα Metropolis

0
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ ΟΛΟ

Κάλεσμα συμπαράστασης σε αγωνιστές από την Τουρκία

1

Συμπαρασταθείτε στον αγώνα των λαών της Τουρκίας και τους αγωνιστές από την Τουρκία
26 Ιουνίου 2015, Παρασκευή 9.00 π.μ
ΤΡΙΜΕΛΕΣ ΕΦΕΤΕΙΟ ΚΑΚΟΥΡΓΗΜΑΤΩΝ ΑΘΗΝΩΝ
Λουκαρέως 14, Αθήνα
ΚΑΛΟΥΜΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥΣ ΦΟΡΕΙΣ, ΣΩΜΑΤΕΙΑ, ΣΥΝΔΙΚΑΤΑ, ΟΡΓΑΝΩΣΕΙΣ, ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΚΟΜΜΑΤΑ, ΔΗΜΟΚΡΑΤΕΣ, ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ ΠΟΥ ΕΠΙΘΥΜΟΥΝ ΝΑ ΜΑΣ ΣΥΜΠΑΡΑΣΤΑΘΟΥΝ ΜΕ ΥΠΟΓΡΑΦΕΣ ΚΑΙ ΨΗΦΙΣΜΑΤΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ
ΟΠΟΥ ΥΠΑΡΧΕΙ ΒΙΑ
Η ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΑΙΩΜΑ!

26 Ιουνίου ξεκινά η δική των 4 αγωνιστών από την Τουρκία που έχουν συλληφθεί στην περιοχή του Γκύζη στην Αθήνα.
Αυτοί που δικάζονται είναι οι παρακάτω:
Huseyin Fevzi Tekin: Πολλά χρόνια έμεινε φυλακισμένος στις φυλακές της Τουρκίας. Ήταν εκεί όταν έγιναν οι μαζικές δολοφονίες της 19-22 Δεκέμβρη του 2000, κατά τις οποίες δολοφονήθηκαν 28 πολιτικοί κρατούμενοι.
Συμμετείχε 69 μέρες σε μέχρι τέλους απεργία πείνας, για αυτό το λόγο πάσχει το σύνδρομο Wernicke Korsakoff. Συνεχίζει με αποφασιστικότητα τον αγώνα του.
İsmail Akkol: Είναι ένας επαναστάτης που αγωνίζεται ενάντια στο φασισμό της Τουρκίας. Είναι αναγνωρισμένος πρόσφυγας.
Bilgehan Karpat: 27 χρονών φοιτητής. Στην Τουρκία συμμετείχε στον δημοκρατικό αγώνα της νεολαίας και μέσα στα Πανεπιστήμια. Ήρθε στην Ελλάδα με σκοπό να ζητήσει πολιτικό άσυλο.
Mehmet Ali Yılmaz: 24 χρονών φοιτητής. Στην Τουρκία συμμετείχε στον αγώνα της νεολαίας. Έγινε στόχος φασιστικών επιθέσεων. Ήρθε στην Ελλάδα με σκοπό να ζητήσει πολιτικό άσυλο.
Η Τουρκία είναι μια χώρα που κυβερνάται με φασισμό, είναι νέα αποικία του ιμπεριαλισμο, και λειτουργεί ως τσιμπίδα του ιμπεριαλισμού στη Μέση Ανατολή. Είναι μια χώρα που προσπαθεί να καταστέλλει τους ανθρώπους που απαιτούν τα πιο απλά δημοκρατικά δικαιώματα, με σφαίρες, βόμβες αερίου, με εμφανή βασανιστήρια στη μέση του δρόμου, και βάζει χιλιάδες ανθρώπους μέσα στις φυλακές για πολιτικούς λογούς.
Η Τουρκία είναι μια χωρά που ακόμα και τα μικρά παιδιά κατηγορούνται ως τρομοκράτες, σημαδεύουν τα κεφάλια τους με βόμβες αερίου, δέχονται ξυλοδαρμούς από αστυνομικούς και δολοφονούνται.
Την Τουρκία κυβερνά μια κυβέρνηση που ο πρωθυπουργός της κατευθύνει με τα ίδια του τα χέρια τις δωροδοκίες, που μέσω των υπουργών του κάνει πεσκέσια δισεκατομμυρίων δολαρίων στα μονοπώλια, που έχει μετατρέψει το κράτος σε μια κερδοφόρα οικογενειακή επιχείρηση. Το να βρίσκονται στις φυλακές 2785 κρατούμενοι φοιτητές μάς δείχνει το φασιστικό τρόπο με τον οποίο κυβερνάται η Τουρκία. Ως συνεργάτης, έγινε συνεταίρος στις δολοφονίες στη Μέση Ανατολή και σε αλλά μέρη. Είναι ο Νο1 υπεύθυνος για τις δολοφονίες που συνεχίζονται στην Λιβύη και στη Συρία. Η Τουρκία δεν εγκλημάτισε μόνο ενάντια στο λαό μας, αλλά και σε όλους τους λαούς του κόσμου.
Σε μια χώρα στην οποία δεν υπάρχει δικαιοσύνη, ελευθερία, ανεξαρτησία, είναι φυσικό και θεμιτό να χρησιμοποιεί ο λαός το δικαίωμα της αντίστασης. Ένα κράτος που δεν αναγνωρίζει τους ίδιους του τους νόμους, που τους έχει μετατρέψει σε μέσα καταπίεσης, ας μην περιμένει ότι ο λαός θα κινηθεί με βάση τούς νόμους αυτούς.
Σήμερα ο επαναστατικός αγώνας στην Τουρκία κάτω από αυτές τις συνθήκες χάραξε τον δικό του δρόμο. Για αυτό το λόγο, όπως λέμε πάντα, δεν είναι έγκλημα να αγωνίζεσαι ενάντια στο φάσισμο και τον ιμπεριαλισμό, έγκλημα είναι να συνεργάζεσαι με το φασισμό και τον ιμπεριαλισμό.
Είναι έγκλημα κάθε δραστηριότητα που γίνεται εναντίον των επαναστατών και το δίκιο αγώνα του λαού. Κανένας δεν μπορεί να δικάσει τους επαναστάτες που αγωνίζονται για δικαιοσύνη, λευτεριά και ανεξαρτησία των λαών. Εκεί που τα κράτη και οι κυβερνήσεις δεν εξασφαλίζουν την δικαιοσύνη, οι λαοί εφαρμόζουν τη δική τους δικαιοσύνη.
Εμείς οι πολιτικοί πρόσφυγες από την Τουρκία για αυτούς τους λόγους ήρθαμε. Στην Ελλάδα συνεχίζουμε τον αγώνα μας, για να εκθέτουμε το φασισμό στη χώρα μας και να ενισχύσουμε τον αγώνα των λαών μας. Τελευταία χρόνια που η οικονομική κρίση παρουσιάζεται έντονα, οι οικονομικές συμφωνίες με την Τουρκία, η αύξηση της ιμπεριαλιστικής εξάρτησης είχε ως αποτέλεσμα η Ελλάδα να αρχίσει επιθέσεις στους πολιτικούς πρόσφυγες με απειλές όπως εκδόσεις, απαγωγές από το δρόμο, προσαγωγές, βασανιστήρια και συλλήψεις. Μόνο το 2013 για αυτούς τους λόγους έγιναν 16 διώξεις και εκδικάσεις. Στην αρχή του 2014 κατατέθηκαν αγωγές για έκδοση σε 3 συντρόφους μας. Έγιναν έφοδοι στα σπίτια, στα γραφεία μας.
10 Φεβρουαρίου του 2014 πάλι προσήχθησαν δυο επαναστάτες από την Τουρκία από τον δρόμο, και άλλοι δυο μετά από έφοδο σε σπίτι.
Αυτές οι έφοδοι και οι προσαγωγές ηταν η συνέχεια των επιθέσεων του ελληνικού κράτους. Οι επιθέσεις αυτές σε συνεργασία με το φασισμό της Τουρκίας και τον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό στοχεύουν στο να πτοήσουν τον επαναστατικό αγώνα που είναι σε ανοδική φάση. Αλλά δεν θα τα καταφέρουν, οι καταπιεσμένοι λαοί θα υπερασπιστούν τις ιδέες τους με κάθε τρόπο και θα συνεχίσουν τον αγώνα εναντία στη φασιστική καταπίεση. Μέσα σε τόση αδικία και αυθαιρεσία ο λαός βεβαίως θα βρει τρόπους και μέσα για να εκφραστεί. Όσο συνεχίζεται αυτή η άγρια εκμετάλλευση στον κόσμο και στην Τουρκία, καμία δύναμη δεν μπορεί να εμποδίσει τον αγώνα του λαού, την κινητοποίησή του για να υπερασπιστεί τον εαυτό του.
Όπως απέδειξε η ιστορία, τον τελευταίο λόγο τον λένε πάντα οι αντιστεκόμενοι.
ΝΑ ΔΟΘΕΙ ΤΕΛΟΣ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΠΙΕΣΗ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΩΝ ΑΓΩΝΙΣΤΩΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ!
ΚΑΤΩ Ο ΦΑΣΙΣΜΟΣ, ΖΗΤΩ Ο ΑΓΩΝΑΣ ΜΑΣ!
Καλούμε όλους/ες να δείξουν την συμπαράστασή τους στους επαναστάτες από την Τουρκία.

http://oagonas.blogspot.gr/
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ ΟΛΟ

Συγκεντρώσεις και πορεία ενάντια στην εξόρυξη χρυσού στην Αθήνα- Τετάρτη 3 Ιούνη

0
Η δραστηριότητα της Ελληνικός Χρυσός, καναδικών συμφερόντων, στη Χαλκιδική θα έπρεπε να έχει σταματήσει εδώ και πολύ καιρό. Γιατί είναι καταστροφική, παράνομη, χωρίς κοινωνικά οφέλη και συναίνεση. Αντί γι΄αυτό, η εταιρία συνεχίζει με γρήγορους ρυθμούς την καταστροφή του Κακκάβου. Είναι προφανές ότι η εταιρεία εκμεταλλεύεται κάθε περιθώριο ώστε να δημιουργήσει τετελεσμένα γεγονότα που θα καθιστούσαν αναπόφευκτη την καταστροφή της Χαλκιδικής. Ταυτόχρονα, περισσότεροι από 350 αγωνιστές διώκονται, με μόνη ουσιαστική κατηγορία ότι αντιστάθηκαν στη λογική “επενδύσεις με κάθε κόστος” και άσκησαν το δικαίωμα να προστατέψουν τον τόπο τους.

Η ευθύνη για την κατάσταση αυτή, βαραίνει τόσο την κυβέρνηση όσο και τη δικαιοσύνη.

Οι δικαστές οφείλουν να αποδώσουν δικαιοσύνη, με βάση τη νομοθεσία, το δημόσιο-κοινωνικό συμφέρον, το κοινό περί δικαίου αίσθημα - και όχι βάσει των συμφερόντων των “επενδυτών”.

Η κυβέρνηση οφείλει να σταματήσει να είναι θεατής στο έγκλημα που συντελείται και να αναλάβει τις πολιτικές και ηθικές ευθύνες που συνεπάγεται η καταστροφή μιας ολόκληρης περιοχής. Οφείλει να επιδείξει την πολιτική βούληση που χρειάζεται - και προεκλογικά είχε διατυπωθεί ξεκάθαρα - , ώστε να επιλυθεί άμεσα και δια παντός αυτό το ζήτημα.

Την Τετάρτη 3 Ιουνίου θα είμαστε στην Αθήνα

10:00 π.μ. στο Συμβούλιο της Επικρατείας όπου εκδικάζονται προσφυγές

6:00 μ.μ. σταθμός Αμπελοκήπων του μετρό, στη Λ. Αλεξάνδρας
Συγκέντρωση και πορεία στο ΥΠΑΠΕΝ

Η καταστροφή στις Σκουριές συνεχίζεται
Η κυβέρνηση και η δικαιοσύνη ν΄αναλάβουν τις ευθύνες τους
Τα περιθώρια εξαντλήθηκαν

Δεν κάνουμε βήμα πίσω!
Να σταματήσει τώρα το έργο της εξόρυξης χρυσού στη Χαλκιδική!

Επιτροπές Αγώνα Χαλκιδικής & Θεσσαλονίκης ενάντια στην εξόρυξη χρυσού
&
Επιτροπή αλληλεγγύης στη Χαλκιδική (Αττικής)
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ ΟΛΟ

Δάσκαλοι Καρδίτσας: με σωματεία όχι κυβερνητικά και συνδιαχειριστικά αλλά ταξικά και αγωνιστικά

0
ΝΑ ΠΑΛΕΨΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΜΝΗΜΟΝΙΩΝ
ΠΑΛΙΩΝ ΚΑΙ ΝΕΩΝ ΚΑΙ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ-ΕΕ-ΔΝΤ

των Μ.Καπνιά, Δ.Τσιάρα και Ν.Φιλίππου 
(ενόψει των εκλογών στο σύλλογο δασκάλων για εκλογή αντιπροσώπων στο συνέδριο της ΔΟΕ)

Με το κείμενό μας αυτό επιχειρούμε να βοηθήσουμε ώστε να γίνει κατανοητή η δική μας αντίληψη για την σημερινή πραγματικότητα και τις ανάγκες της θέτοντας αρχικά τρία βασικά ζητήματα:
- Κάθε συνδικαλιστικό σχήμα-κίνηση έχει στόχους είτε αυτοί δηλώνονται είτε όχι. Τίποτα δεν λειτουργεί στο κενό. Το ζήτημα είναι λοιπόν τι προσανατολισμό έχεις, τι κατεύθυνση θέλεις να προωθήσεις. Αυτό βρίσκεται σε άμεση συνάρτηση με την αναγνώριση της πραγματικότητας
- Η αναγνώριση αυτής της πραγματικότητας αποτελεί οδηγός αναγνώρισης των προβλημάτων που αντιμετωπίζουμε, των αιτιών που τα γεννούν, των δυνάμεων που κινούνται για τη λύση τους, τις μορφές που θα πρέπει να πάρει η κατεύθυνση λύσης τους κοκ
- Τέλος για να προλάβουμε ενστάσεις, ότι τα παραπάνω ζητήματα δεν αφορούν την εκπαίδευση και τους εκπαιδευτικούς τονίζουμε τα κοινωνικά - οικονομικά - πολιτικά τελικά ταξικά προβλήματα αντανακλώνται και στον εκπαιδευτικό χώρο.
Στη βάση των παραπάνω ας ρίξουμε μια σύντομη ματιά στην πραγματικότητα που βιώνουμε μέσα και έξω από τα σχολεία μας.
Η νέα κυβερνητική διαχείριση (ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ) έχει αποδεχθεί το πλαίσιο της εξάρτησης της χώρας μας από Αμερικάνους και Ευρωπαίους ιμπεριαλιστές. Έχει αποδεχτεί δηλαδή όλους αυτούς τους παράγοντες (ΕΕ, ΕΚΤ, ΔΝΤ, ΟΟΣΑ, που έχουν μαυρίσει και συνεχίζουν να μαυρίζουν τη ζωή μας. Κινείται στις ίδιες αντιλαϊκές μνημονιακές ράγες. Ως εκ τούτου, έχει αποδεχθεί για τα καλά το ρόλο του διαχειριστή αυτής της κατάστασης και όχι την αλλαγή της.
Με βάση το παραπάνω, η γραμμή της διαπραγμάτευσης, καταλήγει να αποτελεί μια επικοινωνιακή φούσκα που ανοίγει το δρόμο στην υποταγή με «αριστερή» φρασεολογία αλλά και δίνει το δικαίωμα στην προηγούμενη συγκυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ να εμφανίζει την πολιτική της εξάρτησης και της λιτότητας ως μονόδρομο.
Προεκλογικές δεσμεύσεις, μια προς μια, μετατοπίζονται μέρα με τη μέρα, πάντα με δεξιά κλίση. Η φτώχεια, η ανεργία, η διάλυση των εργασιακών σχέσεων, η αδιοριστία, η συντριβή της ασφάλισης – περίθαλψης, όλο το αντιδραστικό πλαίσιο των προηγούμενων κυβερνήσεων ΝΔ-ΠΑΣΟΚ είναι εδώ. Και θα συνεχίσει να είναι ακόμα πιο έντονα όταν πέσουν οι νέες υπογραφές.

Συνάδελφοι – συναδέλφισσες,
Η δημόσια εκπαίδευση και οι εκπαιδευτικοί συνεχίζουν να υποφέρουν από τις συνέπειες των μνημονιακών μέτρων που παραμένουν αναλλοίωτα. Οι προωθούμενες ρυθμίσεις (επαναφορά των σε διαθεσιμότητα συναδέλφων, αντικατάσταση πειθαρχικού, κατάργηση τράπεζας θεμάτων για τις εξετάσεις) δεν αποτελούν κυβερνητικό έργο αλλά δικαίωση των αγώνων της προηγούμενης περιόδου και έρχονται κουτσουρεμένα καθώς εντάσσονται στις μνημονιακές δεσμεύσεις της κυβέρνησης (πάγωμα μισθών, κινητικότητα, περικοπή διορισμών, κ.ά).
Όσο για το πολυδιαφημισμένο μέτρο της εκλογής Διευθυντών, οι όποιοι Διευθυντές «εκλεγούν» θα κληθούν να διοικήσουν το σχολείο της αδιοριστίας, της περικοπής τμημάτων, της λιτότητας έχοντας καθορισμένο θεσμικό πλαίσιο! Ο δε σύλλογος διδασκόντων, μετατρέπεται σε μηχανισμό αξιολόγησης, για να την υποστεί στη συνέχεια και ο ίδιος μιας και προετοιμάζεται νέα αξιολόγηση με άλλο όνομα.
Στις συνθήκες αυτές, οι εκπαιδευτικοί δεν έχουν κανένα λόγο να υποστείλουν ή να αυτοπεριορίσουν τις διεκδικήσεις τους. Ούτε να γίνει το κίνημα μια από τις κυβερνητικές συνιστώσες η οποία θα ασκεί εποικοδομητική – συμπληρωματική παρέμβαση, για να της «βάλει μυαλό» ή θα πιέζει για «αλλαγή» πορείας. Οι εκπαιδευτικοί πρέπει να προτάξουν τα δικαιώματα και τις ανάγκες τους. Την πάλη για την ανατροπή της αντιλαϊκής πολιτικής. Εμπιστευόμαστε, δηλαδή, τις δικές μας δυνάμεις και αγωνιζόμαστε για την ανασυγκρότηση του κινήματος, ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΜΝΗΜΟΝΙΑ ΠΑΛΙΑ ΚΑΙ ΝΕΑ! Για μόνιμη κα σταθερή δουλειά με δικαιώματα, με ανθρώπινους μισθούς, με ασφάλιση – περίθαλψη για όλους. Ενάντια σε κάθε αξιολόγηση –για δημοκρατικές και συνδικαλιστικές ελευθερίες. Ενάντια σε κινητικότητα, απολύσεις, ελαστικές εργασιακές σχέσεις για σταθερές εργασιακές σχέσεις και μόνιμους διορισμούς. Ενάντια στους ταξικούς φραγμούς- για δωρεάν σπουδές για όλους.
Και όλα αυτά θα πρέπει να ενισχύουν μια συνολική πολιτική κατεύθυνση:

Αντιιμπεριαλιστική,γιατί εναντιωνόμαστε στην εξάρτηση της χώρας μας από ΗΠΑ και ΕΕ. Αρνούμαστε να αναγνωρίσουμε τους ληστές των δικαιωμάτων μας και του πλούτου της χώρας μας ως εταίρους-συμμάχους. Γιατί οι λαοί δεν έχουν ανάγκη από προστάτες

Αντικαπιταλιστική, γιατί αυτό το σύστημα είναι υπεύθυνο για την ανεργία την εξαθλίωση τον φασισμό, την ταξικότητα της εκπαίδευσης.

Αντιδιαχειριστική, γιατί θεωρούμε ότι το σύστημα δε μεταρρυθμίζεται αλλά ανατρέπεται. Αρνούμαστε τις καρέκλες της συνδιοίκησης, της υποτιθέμενης συμμετοχής στις αποφάσεις των ΠΥΣΠΕ, που βρίσκονται απέναντί μας,. Αντίθετα, δίνουμε βάρος στις γενικές συνελεύσεις, όπου ο κάθε συνάδελφος καταθέτει και θέτει προς ψήφιση την άποψή του, πολιτικοποιείται, αναγνωρίζει εχθρούς και φίλους, οργανώνει την πάλη του.

Συνάδελφοι-συναδέλφισσες,
Διαβάζοντας τα παραπάνω νομίζουμε ότι απαντάμε-διευκρινίζουμε γιατί δεν συμμετέχουμε στο ψηφοδέλτιο της ΕΝΩΤΙΚΗΣ ΔΡΑΣΗΣ. Αλλά θα προσθέσουμε και κάτι ακόμα. Η ΚΟΙΝΗ-ΕΝΩΤΙΚΗ ΔΡΑΣΗ «τάραξε τα νερά» στα εκπαιδευτικά-συνδικαλιστικά δεδομένα στο σύλλογό μας, συμβάλλοντας θετικά στη συλλογική στάση, την αντίσταση, τη διεκδίκηση. Σήμερα μοιάζει να επιθυμεί την ηρεμία, για να σαλπάρει σε άλλα λιμάνια. Αυτά της κυβερνητικής στήριξης με μπόλικη κριτική βεβαίως αλλά και της στελέχωσης των θέσεων διοίκησης. Δεν θα τους ακολουθήσουμε.
Από τη μεριά μας θα επιμείνουμε να παλεύουμε σ’ αυτή την κατεύθυνση προωθώντας τη ΚΟΙΝΗ ΔΡΑΣΗ με σαφείς όμως διαχωρισμούς από αυτές τις λογικές.

Μαρία Καπνιά
Δημήτρης Τσιάρας
Νίκος Φιλίππου
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ ΟΛΟ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΑΠΕΡΓΙΑΚΗ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΗ ΣΤΗΝ ΥΓΕΙΑ (20/05/2015)

0
“Πλήθος εργαζομένων και Συνταξιούχων συμμετείχαν στη Συγκέντρωση έξω από το Υπουργείο Υγείας. Στη ΠΟΡΕΙΑ που κατευθύνθηκε ΠΡΟΣ ΤΗ ΒΟΥΛΗ και το Υπουργείο Διοικητικής Μεταρρύθμισης συμμετείχαν πάνω από 3.000 εργαζόμενοι”. Δελτίο τύπου ΠΟΕΔΗΝ -Για τη πανελλαδική απεργία και συγκέντρωση - πορεία της ΠΟΕΔΗΝ προς τη Βουλή στις 20/05/2015.

Η αλήθεια είναι ότι το τελευταίο διάστημα η ηγεσία της ομοσπονδίας των υγειονομικών στο ερώτημα «ή είναι στραβός ο γιαλός ή στραβά αρμενίζουμε» έχει ταχθεί ανεπιφύλακτα με την άποψη ότι στραβός είναι ο γιαλός. Αφού τα πραγματικά νούμερα των κινητοποιούμενων δεν είναι τα αναμενόμενα τότε τόσο το χειρότερο για τα νούμερα και την πραγματικότητα.. Έτσι το κόλπο βρέθηκε.
Η κινητοποίηση στις 20/5 μαζικοποιήθηκε από τη παρουσία των συνταξιούχων του ΠΑΜΕ, φοιτητών αλλά και κάποιων δημοσίων υπαλλήλων που παραβρεθήκαν εξ αιτίας της στάσης της ΑΔΕΔΥ και όχι από την παρουσία των υγειονομικών παρόλο που είχε προηγηθεί πανελλαδικού χαρακτήρα πρόσκληση από τη ηγεσία της ομοσπονδίας που αυτή τη φορά δεν απέδωσε όπως προηγούμενες φορές.
Έτσι οι υγειονομικοί δεν ξεπέρασαν τα 200 άτομα σε μια συγκέντρωση που δεν ξεπέρασε τα 1500 άτομα συνολικά.
Οι λόγοι βέβαια της απαξίωσης των κινητοποιήσεων δεν είναι άλλος παρά η απαξίωση της ομοσπονδίας και της δυνατότητας της να κινητοποιεί κόσμο από μεγάλα κομμάτια των εργαζομένων στην υγεία σαν συνέπεια της απραξίας του προηγουμένου διαστήματος και της υποχώρησης των αγώνων μετά το 2012 ,της προεκλογικής ανάθεσης της λύσης των προβλημάτων στην κάλπη, της μετεκλογικής αναμονής των εξελίξεων και των ελπίδων που σταδιακά δίνουν την θέση τους στην απογοήτευση.
Παρόλο που η ομοσπονδία εμφανίζει μια ορισμένη κινητικότητα μιας και τα στελέχη της πρώην συγκυβέρνησης είναι ιδιαιτέρα πιεσμένα από τη μια γιατί το μέλλον δεν διαγράφεται λαμπρό ,ιδιαιτέρα για την ΠΑΣΚΕ που ο πολιτικός της φορέας αντιμετωπίζει σοβαρό υπαρξιακό πρόβλημα αλλά και για τη ΔΑΚΕ που ο πολιτικός της φορέας παραμένει στάσιμος και από την άλλη γιατί η κυβέρνηση και η προοπτική συμφωνίας μπορεί κάλλιστα να σταθεροποιήσει με την στήριξη των κέντρων εξουσίας τον ΣΥ.ΡΙ.ΖΑ στην κυβέρνηση ματαιώνοντας σχέδια ανέλιξης της συνδικαλιστικής ελίτ.
Αν προσθέσει κανείς σε αυτά και την φιλοκυβερνητική κόντρα του Μ.Ε.Τ.Α. στη συγκεκριμένη απεργία που διατυπώθηκε ανοικτά ακόμα και σε προκήρυξη που κυκλοφόρησε λίγες ημέρες πριν την απεργία, η κινητοποίηση κινδύνευε να περάσει στα αζήτητα αν δεν υπήρχαν οι συνταξιούχοι του ΠΑΜΕ που επιδιώκει να καταγράψει εύσημα (κομματική προβολή εν μέσω ηρεμίας)αξιοποιώντας τον γενικότερο κομματικό συσχετισμό του συνεπικουρούμενο από την ΠΟΕΔΗΝ που φροντίζει να αναζητά συμμαχίες στα «αριστερά»της.( μέχρι και την ημερομηνία της κινητοποίησης την όρισε με βάση τις προτάσεις του ΠΑΜΕ)
Από εκεί και έπειτα αξιοσημείωτη είναι η κυβερνητική απαγόρευση στην πορεία να καταλήξει στο υπουργείο διοικητικής μεταρρύθμισης απόφαση που προσπάθησε να σώσει το show της προέδρου της Βουλής στα κανάλια
Προϊόν και καταγραφή ανταγωνισμών κορυφής λοιπόν η τελευταία απεργιακή κινητοποίηση λοιπόν όπου εξακολουθεί να απέχει ο μεγάλος πρωταγωνιστής , οι εργαζόμενοι παρόλο που η όποια αναμονή τους έχει τις δικές της «κόκκινες γραμμές» πού οι εξελίξεις τείνουν να τις προσπεράσουνε. Τότε τα πράγματα θα είναι διαφορετικά….

http://taxpohealth.blogspot.gr/
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ ΟΛΟ

Καταγγελία και αλληλεγγύη από τον Σύλλογο Εργαζομένων Δήμου Θέρμης

0
Το ΔΣ του Συλλόγου Εργαζομένων Δήμου Θέρμης, ύστερα από την συνεδρίασή του της 25ης Μαΐου, καταγγέλλει τις συλλήψεις τεσσάρων Τούρκων αγωνιστών, του Gültekin Erol, του Kaya Turgut, του Pektaş Deniz και της Ozdemir Arzu, που έγιναν στις 15 και 18 Απρίλη, από τη λεγόμενη «αντιτρομοκρατική» υπηρεσία η οποία εισέβαλε στα σπίτια τους.
Ο Gültekin Erol, ο Kaya Turgut και η Ozdemir Arzu έχουν άδεια εξάμηνης παραμονής στην Ελλάδα και ζητούν άσυλο, καθώς διώκονται από την Τουρκία λόγω των δημοκρατικών τους αγώνων, ενώ ο Pektaş Deniz είναι Γερμανός υπήκοος. Η Ozdemir Arzu απαλλάχθηκε στις 30/4 από κάθε κατηγορία και περιμένει να προχωρήσει η διαδικασία ασύλου.
Τα ευρωπαϊκά εντάλματα σύλληψης από Γαλλία και Γερμανία, που εκκρεμούσαν σε βάρος τους και η σύλληψή τους από το ελληνικό κράτος έχουν ξεκάθαρο πρόσημο, καθώς δεν τους προσάπτεται καμία κατηγορία.
Ουσιαστικά διώκονται για τις απόψεις τους και για τη δημοκρατική τους δράση!
Οι συλλήψεις αυτές είναι το επακόλουθο της πολιτικής που εφαρμόζει η Ελλάδα και συνολικά η ΕΕ ενάντια σε όποιον αγωνίζεται.
Πολιτικής που, στο όνομα της λεγόμενης «αντιτρομοκρατίας», οδήγησε το τελευταίο διάστημα, σε διάφορες χώρες της ΕΕ, σε σωρεία συλλήψεων αγωνιστών από την Τουρκία. Αυτοί που στηρίζουν και προωθούν αυτήν την πολιτική συγκαλύπτουν, με τον πιο χυδαίο τρόπο, το πραγματικό πρόσωπο του τούρκικου κράτους. Προσπαθούν να κρύψουν ότι πραγματικοί τρομοκράτες των λαών είναι το κεφάλαιο και ο ιμπεριαλισμός!
Στόχος αυτών των συλλήψεων δεν είναι άλλος από την τρομοκράτηση και ποινικοποίηση των αγώνων των λαών και ιδιαίτερα της Τουρκίας.

Το ΔΣ του Συλλόγου Εργαζομένων Δήμου Θέρμης καταγγέλλει τις συλλήψεις αυτές, εκφράζοντας ταυτόχρονα την αμέριστη αλληλεγγύη του στους Τούρκους αγωνιστές.

• ΚΑΜΙΑ ΑΠΕΛΑΣΗ ΤΟΥΣ ΣΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ Ή ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ ΑΛΛΗ ΧΩΡΑ!
• ΑΜΕΣΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΩΝ ΤΕΣΣΑΡΩΝ ΤΟΥΡΚΩΝ ΑΓΩΝΙΣΤΩΝ!
• ΝΑ ΤΟΥΣ ΔΟΘΕΙ ΤΩΡΑ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΑΣΥΛΟ!


ΓΙΑ ΤΟ ΔΣ
       Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ                                             Η Γ. ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ
Χρυσαφίδης Ιωάννης                                                Ε. Βογιατζή
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ ΟΛΟ

Το ΔΣ της ΕΛΜΕ Σάμου καταγγέλλει τις συλλήψεις των τεσσάρων Τούρκων αγωνιστών

0
ΨΗΦΙΣΜΑ 

Το ΔΣ της ΕΛΜΕ Σάμου καταγγέλλει τις συλλήψεις των τεσσάρων Τούρκων αγωνιστών, που έγιναν στο διάστημα 15 έως και 18 Απρίλη 2015 από την «αντιτρομοκρατική υπηρεσία», η οποία εισέβαλε στα σπίτια τους. Οι τρεις από αυτούς, έχουν άδεια εξάμηνης παραμονής στην Ελλάδα και ζητούν άσυλο, καθώς διώκονται από την Τουρκία λόγω των δημοκρατικών τους αγώνων στο μαζικό κίνημα και ο τέταρτος είναι Γερμανός υπήκοος. Τα ευρωπαϊκά εντάλματα σύλληψης από Γαλλία και Γερμανία, που εκκρεμούσαν σε βάρος τους και η εν τέλει σύλληψή τους από το ελληνικό κράτος, έχουν ξεκάθαρο πρόσημο, καθώς δεν τους προσάπτεται καμία κατηγορία. Ουσιαστικά διώκονται για την άποψή τους και τη δημοκρατική τους δράση!
Οι συλλήψεις αυτές είναι το επακόλουθο της πολιτικής που εφαρμόζει η Ελλάδα και συνολικά η ΕΕ απέναντι σε όποιον αγωνίζεται. Μιας πολιτικής που στο όνομα της λεγόμενης «αντιτρομοκρατίας», οδήγησε το τελευταίο διάστημα, σε διάφορες χώρες της ΕΕ, σε σωρεία συλλήψεων αγωνιστών από την Τουρκία. Συγκαλύπτουν έτσι με τον πιο χυδαίο τρόπο το πραγματικό πρόσωπο του τούρκικου κράτους. Προσπαθούν να κρύψουν ότι πραγματικοί τρομοκράτες των λαών είναι το κεφάλαιο και ο ιμπεριαλισμός! Στόχος αυτών των συλλήψεων δεν είναι άλλος από την τρομοκράτηση και ποινικοποίηση των αγώνων των λαών και ιδιαίτερα της Τουρκίας. 

 Το ΔΣ της ΕΛΜΕ Σάμου καταγγέλλει τις συλλήψεις αυτές, εκφράζοντας ταυτόχρονα την αμέριστη αλληλεγγύη του στους Τούρκους αγωνιστές. 
ΚΑΜΙΑ ΑΠΕΛΑΣΗ ΣΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ Ή ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ ΑΛΛΗ ΧΩΡΑ! 
ΑΜΕΣΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΩΝ ΤΕΣΣΑΡΩΝ ΤΟΥΡΚΩΝ ΑΓΩΝΙΣΤΩΝ! 
ΝΑ ΤΟΥΣ ΔΟΘΕΙ ΤΩΡΑ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΑΣΥΛΟ! 
ΓΙΑ ΤΟ Δ. Σ. ΤΗΣ ΕΛΜΕ 
              Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ                        Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ
 ΔΙΑΜΑΝΤΙΔΗΣ ΤΑΚΗΣ       ΞΥΔΗ ΜΑΡΙΑ
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ ΟΛΟ

Τετάρτη, 27 Μαΐου 2015

Κώστας Παπαδάκης: Δεν εκδίδεται στη Γερμανία ο Τούρκος αγωνιστής Erol Gultekin

0
Δ Ε Λ Τ Ι Ο  Τ Υ Π Ο Υ

Με μία λαμπρή και ιστορική απόφασή του, την υπ’ αρ. 46/25-5-2015, που σήμερα έγινε τελεσίδικη καθώς δεν προσβλήθηκε με έφεση στον Αρειο Πάγο, το Συμβούλιο Εφετών Αθηνών αρνήθηκε την εκτέλεση του υπό στοιχ. 2BJS44/14-7 από 14-4-2015 ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης της Γενικής Εισαγγελέως του Γερμανικού Ακυρωτικού Δικαστηρίου, το οποίο ζητούσε τη σύλληψη και έκδοση στη Γερμανία του Τούρκου αγωνιστή Erol Gultekin.

O Erol Gultekin είναι αριστερός αγωνιστής, αντιμέτωπος για πάνω από 35 χρόνια με την άγρια καταστολή της τούρκικης δικτατορίας, φυλακισμένος και βασανισμένος για 8 χρόνια συνολικά, δικαιωμένος από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου για βασανιστήρια που έχει υποστεί και για παραβίαση των υπερασπιστικών του δικαιωμάτων στα δικαστήρια Κρατικής Ασφάλειας της Τουρκίας, για τα οποία η Τουρκία καταδικάστηκε με την υπ’ αρ. 52941/1999 απόφαση του ΕΔΑ, ενώ εκκρεμούν άλλες δύο προσφυγές του κατά της Τουρκίας, που δεν έχουν ακόμα δικαστεί.

Η άγρια δίωξη των τουρκικών αρχών, η οποία τον χαρακτηρίζει τρομοκράτη, αποδίδοντάς του ότι ανήκει στο TKP -ML, ένα μαρξιστικό-λενινιστικό-μαοϊκό κόμμα που στην Τουρκία είναι παράνομο, όπως και όλα τα αριστερά κόμματα, τον ανάγκασε να ζει στη παρανομία όλα αυτά τα χρόνια και τελικά να ζητήσει τρείς μήνες πριν τη σύλληψή του από την Ελλάδα τη χορήγηση πολιτικού ασύλου, αίτημα το οποίο εκκρεμεί, ενώ η ιδιότητά του ως πολιτικού πρόσφυγα είναι αναμφισβήτητη.

Η Τουρκία δεν θα είχε ποτέ το σθένος να απαιτήσει από την Ελλάδα την έκδοσή του. Και δύσκολα ένα ελληνικό δικαστήριο θα αποφάσιζε την έκδοση ενός τέτοιου πολιτικού πρόσφυγα στην Τουρκία. Αλλά ό,τι δεν ζητά η Τουρκία ευθέως, αποτελεί πρακτική τα τελευταία χρόνια να το ζητά μέσω Γερμανίας ή Γαλλίας. Η Γερμανία, λοιπόν, ζήτησε την έκδοση του Erol για να δικαστεί ως αρχηγός τρομοκρατικής οργάνωσης, αφού ως τέτοια χαρακτηρίζει ακόμα και η Γερμανία το TKP ML, παρά το γεγονός ότι το τελευταίο δεν ανήκει στον επίσημο κατάλογο των τρομοκρατικών οργανώσεων του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου.

Ως ένδειξη για την ιδιότητά του αυτή, το γερμανικό ένταλμα επικαλείται συμμετοχή του σε κομματικές συνεδριάσεις σε διάφορες χώρες στην Ευρώπη, οι κυριότερες από τις οποίες φέρονται ότι έγιναν στην Ελλάδα, που προέκυψαν σε γνώση της από παρακολουθήσεις και υποκλοπές τηλεφωνικών συνομιλιών. Η συμμετοχή στις συνεδριάσεις αυτές αποτελεί και το μοναδικό μέσο με το οποίο συνδέεται με την τέλεση αξιόποινων πράξεων που αποδίδονται στο TKP ML, όπως σειρά εκρήξεων στην Τουρκία στα πλαίσια του αντιδικτατορικού αγώνα ή ακόμα και αποστολή χρημάτων και διαφόρων υλικών μέσων ενίσχυσης στις περιοχές της Rojava και του Kobani. Το ένταλμα σύλληψης, μη έχοντας να παραθέσει οποιαδήποτε συγκεκριμένη αξιόποινη πράξη στον Erol, τον συνέδεε, μέσω της συμμετοχής του στις κομματικές συνεδριάσεις του TKP ML, με σειρά τρομοκρατικών πράξεων στην Τουρκία και στο Κουρδιστάν, υιοθετούσε όλες τις ψευδοκαταγγελίες της Τουρκίας σχετικά με την τρομοκρατική του δραστηριότητα και με ποικίλες αοριστίες και αυθαιρεσίες ζητούσε την έκδοσή του. Ενώ αναφέρει ευθέως ότι ο Erol αγωνίζεται για μια κομμουνιστική κοινωνία.

Όλα αυτά αναδείχθηκαν από την υπεράσπισή του προφορικά και σε πολυσέλιδο υπόμνημα, ενώ στη δίκη που διήρκεσε 3 ώρες περίπου, σε ένα κατάμεστο κινηματικό ακροατήριο από Ελληνες και Τούρκους (ανάμεσα στους οποίους και Τούρκοι δικηγόροι) συμπαραστάτες, κατέθεσαν ως μάρτυρες υπεράσπισής του οι βουλευτίνες του ΣΥΡΙΖΑ Βασιλική Κατριβάνου και Ελένη Σωτηρίου (είχε προσφερθεί  και η Αφροδίτη Σταμπουλή, αλλά δεν μπόρεσε λόγω άλλων υποχρεώσεων), οι συνδικαλιστές της ΑΔΕΔΥ Παύλος Αντωνόπουλος και Σπύρος Παπακωνσταντίνου, της ΟΛΜΕ Χρήστος Κάτσικας, καθώς και η σύζυγός του Erol, που ήρθε από την Τουρκία για το σκοπό αυτό. Κατατέθηκαν εκατοντάδες ψηφίσματα συμπαράστασης από κοινωνικούς και συνδικαλιστικούς φορείς, ενώ τέθηκαν υπόψη του δικαστηρίου και οι καταδικαστικές αποφάσεις της Τουρκίας από το ΕΔΔΑ, που θεμελίωναν την ιδιότητά του ως θύμα βασανιστηρίων και διώξεων στην Τουρκία. Συνήγοροι υπεράσπισής του ήσαν οι Μαριάννα Τζεφεράκου, Παναγιώτα Μασουρίδου και Κώστας Παπαδάκης.

Παρά την εισαγγελική πρόταση, που ζητούσε την εκτέλεση του εντάλματος, το Δικαστήριο αποφάσισε ομόφωνα την άρνηση εκτέλεσης του εντάλματος και την άμεση απελευθέρωση του Erol Gultekin. Σε λίγες μέρες θα γνωρίζουμε ποια από τα πάμπολλα υπερασπιστικά επιχειρήματα (απαγόρευση έκδοσης λόγω δίωξης ποινικοποίησης πολιτικής δράσης και πολιτικών φρονημάτων, ιδιότητα πολιτικού πρόσφυγα, αοριστία αποδιδομένων πράξεων και κατηγοριών εντάλματος, αντισυνταγματικότητα τρομονόμων, απαγόρευση έκδοσης λόγω τέλεσης μέρους αποδιδομένων πράξεων : συμμετοχή σε συνεδριάσεις στην Ελλάδα, θα αποτυπώνονται στο σκεπτικό της απόφασης, που θα διατυπωθεί εγγράφως. Ήδη είναι τελεσίδικη, καθώς παρήλθε χωρίς άσκηση έφεσης από την Εισαγγελία Εφετών η 24ωρη προθεσμία που προβλέπεται από την έκδοση της απόφασης.

Όποιο κι αν είναι το σκεπτικό της, πρόκειται για μία λαμπρή απόφαση, παρμένη σε τέτοια κορυφαία πολιτική συγκυρία που αυτοδίκαια σηματοδοτείται ως μία πράξη αντίστασης στο γερμανικό ιμπεριαλισμό και την απαίτησή του από τις ελληνικές δικαστικές αρχές να του παραδίδουν Τούρκους αγωνιστές. Είναι μία απόφαση που νομιμοποιεί τον αγώνα και την δυναμική αντίσταση στα ανελεύθερα καθεστώτα και συνειρμικά παραπέμπει στην ελληνική αντιδικτατορική πάλη, την οποία και τιμά. Μετά την απόφαση Πόλε το 1976, που δεν είχε την ίδια τύχη στον  Αρειο Πάγο, ισάξιας ιστορικής σημασίας για τελευταία φορά υπήρξε το καλοκαίρι 2004 παρά την έξαρση της τρομοϋστερίας την περίοδο της Ολυμπιάδας η άρνηση του τότε Υπουργού Δικαιοσύνης Αναστάση Παπαληγούρα να συναινέσει στην έκδοση του Τούρκου αγωνιστή Ταϊλάν στη Γερμανία, όπως είχαν ήδη αποφασίσει τα ελληνικά δικαστήρια. Ήταν η τελευταία φορά που ο Έλληνας Υπουργός Δικαιοσύνης είχε το δικαίωμα βέτο, καθώς μετά από τότε ίσχυσε ο ν. 3251/2004 για το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης, που καταργεί το δικαίωμα αυτό στους Υπουργούς, μεταθέτοντας στα δικαστήρια και την ευθύνη της πολιτικής διαχείρισης των υποθέσεων έκδοσης με βάση το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης.

Πέρα από τα παραπάνω, η εξαιρετική αυτή δικαστική απόφαση αποτελεί ένα σοβαρό ανάχωμα απέναντι σε μία ογκούμενη λαίλαπα δικαστικού αυταρχισμού και αυτό είναι που καθιστά την αξία της μεγαλύτερη, καθώς η λάμψη από το φως είναι εντονότερη όσο πιο βαθύ είναι το σκοτάδι που την περιβάλλει.

Πρόεδρος του Συμβουλίου υπήρξε η πρόεδρος Εφετών κ. Ισιδώρα Πόγκα και μέλη του οι εφέτες κ.κ. Νίκος Σαλάτας και Παρασκευή Τσούμαρη.

Παρά την αποφυλάκισή του την ίδια μέρα, οι αστυνομικές αρχές έσπευσαν για άλλη μία φορά να υπονομεύσουν τη δικαστική απόφαση κρατώντας τον αναίτια και στερώντας του την ελευθερία, προφασιζόμενοι τη διερεύνηση της δυνατότητας διοικητικής απέλασης, εξαιτίας του ότι δεν είχε χαρτιά και παραβλέποντας την απαγόρευση απέλασης των αλλοδαπών που ζητούν πολιτικό άσυλο, πράγμα το οποίο προέκυπτε από το φάκελό του. Οι μηχανισμοί της πραγματικής εξουσίας δε διστάζουν να επιδεικνύουν την ισχύ της απέναντι σε κυβερνήσεις, ακόμα και δικαστήρια. Αφέθηκε ελεύθερος ύστερα από πιεστικές παρεμβάσεις της άξιας ομάδας δικηγόρων για τα δικαιώματα των προσφύγων και μεταναστών και κάτω από την κατακραυγή της πίεσης δημοσίων φορέων και προσώπων.

Ο Erol Gultekin από χθες 26-5-2015 είναι ελεύθερος με μία απόφαση η οποία κυριολεκτικά έγραψε ιστορία, βάζοντας το όνομά του δίπλα στον Πόλε και τον Ταϊλάν, και δημιουργεί σοβαρές παρακαταθήκες ελπίδας  για τη συμπαράσταση στον αγώνα του Τούρκικου λαού και για την ανάκτηση της δημοκρατικής ευαισθησίας στα ελληνικά δικαστήρια.

Αθήνα, 27/5/2015
Κώστας Παπαδάκης

http://aristeriantepithesi.blogspot.gr/
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ ΟΛΟ

Ανακοίνωση και πρωτοβουλίες της Λαϊκής Αντίστασης - Α.Α.Σ. μπροστά στις εξελίξεις που επίκεινται!

0
Ν΄ αναπτύξουμε πανελλαδική δράση και να εντείνουμε την παρέμβαση μας μπροστά στις εξελίξεις που επίκεινται!

Την Τρίτη 27 Μάη συνεδρίασε η Γραμματεία του Πανελλαδικού Συντονιστικού της Λαϊκής Αντίστασης - Αριστερής Αντιιμπεριαλιστικής Συνεργασίας. Συζητήθηκε αναλυτικά η πολιτική κατάσταση στη χώρα, και οι εξελίξεις που οδηγούν στην άμεση πιθανότατα υπογραφής, μιας νέας συμφωνίας υποταγής της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ στους ιμπεριαλιστές ΕΕ-ΔΝΤ και στη ντόπια μεγαλοαστική τάξη. Μιας συμφωνίας πολύ πιο σαφούς, ξεκάθαρης και συγκεκριμένης απ΄ αυτήν της 20ης Φλεβάρη. Μιας αντιλαϊκής συμφωνίας που θα προσθέσει νέα στα ήδη υπάρχοντα μέτρα και «μνημόνια», ενώ θ΄ ακολουθήσουν κι άλλες. 
Τονίστηκε πως η λεγόμενη αριστερή αντιπολίτευση μέσα στο ΣΥΡΙΖΑ ούτε θέλει ούτε μπορεί ν΄ αποτελέσει παράγοντα αναχαίτισης της εξέλιξης αυτής. Τέτοιος παράγοντας μπορεί να είναι μονάχα ο λαός ακολουθώντας το δρόμο της αντίστασης, της διεκδίκησης και της αντιιμπεριαλιστικής πάλης, δρόμος που αποτελεί και τη μοναδική «ρήξη».
Συμφωνήθηκε προκήρυξη με την οποία η Συνεργασία θα κινηθεί με λογική καμπάνιας, καλώντας όλα τα σχήματα της, πανελλαδικά, να πραγματοποιήσουν συνελεύσεις και να αποφασίσουν παρεμβάσεις σε χώρους, γειτονιές και πόλεις, με στόχο να πραγματοποιηθεί πανελλαδική μέρα δράσης. Η Συνεργασία προσανατολίζεται σε διοργάνωση συγκέντρωσης – διαδήλωσης στην Αθήνα και καλεί για το λόγο αυτό σε ανοικτή σύσκεψη την Τρίτη 2 Ιούνη σε χώρο που θα ανακοινωθεί άμεσα. 

Η ανακοίνωση:

Με το λαό στους δρόμους, ενάντια στη νέα συμφωνία υποταγής!

Η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, αυτή που υποτίθεται ότι θα άλλαζε τα δεδομένα και θα υπηρετούσε τα λαϊκά και εργατικά συμφέροντα, κάνει ό, τι περνάει από το χέρι της προκειμένου σε αυτήν την κρίσιμη συγκυρία να διατηρηθεί η κινηματική απραξία, να συντηρούνται οι λαϊκές αυταπάτες για το χαρακτήρα της ΕΕ και του ΔΝΤ, και να αποφευχθεί η παραμικρή εμπλοκή. Με το λαό στο περιθώριο, απλό θεατή των εξελίξεων, συνεχίζεται η κυβερνητική επιδίωξη μιας συμφωνίας με τους ιμπεριαλιστές της ΕΕ και του ΔΝΤ. Και ο λόγος είναι ότι η συμφωνία που ετοιμάζεται είναι μια συμφωνία κομμένη και ραμμένη στα μέτρα του μεγάλου κεφαλαίου και των ιμπεριαλιστών, μια συμφωνία αντιλαϊκή, που θα φορτώσει νέα βάρη στις πλάτες του λαού και των εργαζομένων.
Και δεν θα μπορούσε να είναι διαφορετικά τα πράγματα από μια κυβέρνηση η οποία εκφράζει σε όλους τους τόνους και με κάθε ευκαιρία την υποταγή της στην ΕΕ, ΗΠΑ και ΝΑΤΟ, δηλαδή την υποταγή της σε αυτούς που ποδοπάτησαν τα δικαιώματα και τις κατακτήσεις του λαού και της εργατικής τάξης σπρώχνοντάς τους στην ανεργία και την εξαθλίωση. Η δήθεν σκληρή διαπραγμάτευση δεν είναι παρά μια διαρκής πορεία υποχωρήσεων και υποταγής σε αυτά που απαιτούν τα ιμπεριαλιστικά κέντρα. Και οι δήθεν κόκκινες γραμμές δεν είναι παρά το τελευταίο φύλλο συκής μιας πολιτικής που έχει προ πολλού εγκαταλείψει τις ψεύτικες προεκλογικές υποσχέσεις και έχει αποδεχτεί πλήρως το “ρεαλισμό” της εξάρτησης, εκλιπαρώντας για την επόμενη δόση.
Ο «νέος αέρας» που δήθεν θα έφερνε στη χώρα και στην Ευρώπη η εκλογή ΣΥΡΙΖΑ αποδεικνύεται αέρας κοπανιστός και η γραμμή της «εθνικής υπερηφάνειας» τσαλακώθηκε κάτω από την απειλή της οικονομικής ασφυξίας και τα παρακάλια για νέα χρηματοδότηση, δηλαδή νέα δάνεια και μεγαλύτερη οικονομική και πολιτική εξάρτηση από τους δυνάστες του λαού.
Όσο για τα μνημονιακά μέτρα, όχι μόνο δεν έχει έρθει το τέλος τους, αλλά παραμένουν, ενώ είναι βέβαιο ότι η συμφωνία με τους ιμπεριαλιστές θα φέρει και νέα:
- Ο ΕΝΦΙΑ διατηρείται, η φοροληστεία μέσω ΦΠΑ θα επεκταθεί, η αύξηση του αφορολόγητου στα 12.000 ευρώ παραμένει στα αζήτητα. Ακόμη και ο νόμος για τις 100 δόσεις, για τον οποίο τόσο περηφανεύεται η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, δεν αποτελεί παρά τη νομιμοποίηση και διαιώνιση της φοροληστρικής πολιτικής των προηγούμενων κυβερνήσεων.
- Τα 751 ευρώ κατώτερος μισθός παραπέμπονται στο μέλλον, ενώ συνεχίζεται το ξεζούμισμα των ανέργων και η διάλυση των εργασιακών σχέσεων μέσα από τα κάθε λογής ευρωπαϊκά προγράμματα.
- Επανέρχονται οι κακόφημες συζητήσεις για δήθεν «εξυγίανση» του ασφαλιστικού.
- Αποδέχεται να φορτώσει στο λαό το χρέος της άρχουσας τάξης προς τους ιμπεριαλιστές και, προκειμένου να μην μείνει παραπονεμένο το ΔΝΤ, δεν διστάζει να βάλει χέρι σε διάφορα αποθεματικά ταμεία, ακόμη και σε αυτά του ΟΑΕΔ με τα επιδόματα-κοροϊδία που δίνει σε έναν άνεργο στους εφτά.
Η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ δεν θέλει το λαό στους δρόμους να διεκδικεί και να κερδίζει. Αυτό που θέλει είναι να στήσει και να στερεώσει τις πολιτικές του γέφυρες με το κεφάλαιο και τα ιμπεριαλιστικά κέντρα, με την ντόπια και ξένη πλουτοκρατία. Γι’ αυτό και δεν χάνει ευκαιρία να τους παρουσιάζει ως «εταίρους» (ακριβώς δηλαδή όπως τους παρουσίαζαν και οι προηγούμενες κυβερνήσεις) και να στήνει τραπέζια διαλόγου μαζί τους. Δεν διστάζει να μπλέκει ακόμη περισσότερο το λαό και τη χώρα στα νατοϊκά πλοκάμια προσφέροντας την Κάρπαθο για τη δημιουργία νέας βάσης, την ώρα που ο υπουργός Εξωτερικών χορεύει μαζί με τα νατοϊκά γεράκια σε βάρος των λαών όλου του κόσμου. Δεν διστάζει να προωθεί τη γραμμή της ταξικής υποταγής στο κεφάλαιο, να διευρύνει τους δεσμούς της με τον ΣΕΒ και με νέα μιντιακά κέντρα, γι’ αυτό και φλυαρεί γύρω από το δήθεν «κοινό συμφέρον» και από τις δήθεν «κοινές επωφελείς λύσεις».
Όμως, τέτοιο συμφέρον και τέτοιες λύσεις ούτε υπήρξαν ποτέ, ούτε πρόκειται να υπάρξουν. Τα συμφέροντα του λαού και της εργατικής τάξης ήταν και είναι σε πλήρη αντίθεση με τα συμφέροντα των ιμπεριαλιστών και των εκμεταλλευτών. Και οι λύσεις για το λαό και την εργατική τάξη θα βρεθούν μόνο στη σύγκρουση με την πολιτική της υποταγής. Στην απόρριψη των εκβιασμών με τον μπαμπούλα του χρέους. Ο ΛΑΟΣ ΔΕΝ ΧΡΩΣΤΑ ΤΙΠΟΤΕ ΣΕ ΚΑΝΕΝΑΝ!
Οι λύσεις βρίσκονται στη μαζική πάλη, στο συλλογικό αγώνα και στη διεκδίκηση και όχι στην αποδοχή θεωριών περί των «αντοχών της αγοράς», της «υγιούς επιχειρηματικότητας» και της «ανταγωνιστικότητας». Όταν το ΔΝΤ έτριξε τα δόντια στην κυβέρνηση, αυτή αμέσως ανακάλυψε τα κονδύλια για την αποπληρωμή του. Καιρός, λοιπόν, να τρίξει και ο λαός τα δόντια! Και να διεκδικήσει αυτά που του ανήκουν, αυτά που του χρωστάνε! Κόντρα στη νέα συμφωνία υποταγής, κόντρα στα νέα δεσμά που χαλκεύονται σε βάρος του λαού και των εργαζομένων.

■ ΚΑΤΩ ΤΑ ΠΑΛΙΑ ΚΑΙ ΝΕΑ ΜΝΗΜΟΝΙΑ!
■ ΚΑΤΩ Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΗΣ ΕΞΑΡΤΗΣΗΣ, ΤΗΣ ΦΟΡΟΛΗΣΤΕΙΑΣ, ΤΗΣ ΦΤΩΧΕΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΞΑΘΛΙΩΣΗΣ.
■ ΚΑΤΩ Ο ΕΡΓΑΣΙΑΚΟΣ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΣ ΜΕΣΑΙΩΝΑΣ
■ ΕΞΩ Η ΕΛΛΑΔΑ ΑΠ’ ΤΗΝ Ε.Ε.- ΝΑΤΟ

- ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΣΥΛΛΟΓΙΚΕΣ ΣΥΜΒΑΣΕΙΣ - ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΕΣ ΑΥΞΗΣΕΙΣ ΣΕ ΜΙΣΘΟΥΣ ΚΑΙ ΣΥΝΤΑΞΕΙΣ.
- ΠΛΗΡΗΣ ΚΑΙ ΣΤΑΘΕΡΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ - ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΕΛΑΣΤΙΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ.
- ΤΑΜΕΙΟ ΑΝΕΡΓΙΑΣ ΓΙΑ ΟΛΟ ΤΟ ΔΙΑΣΤΗΜΑ ΤΗΣ ΑΝΕΡΓΙΑΣ ΚΑΙ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΑΝΕΡΓΟΥΣ.
- ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗ ΤΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΤΟΥ ΛΑΟΥ ΣΤΗΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ- ΠΕΡΙΘΑΛΨΗ- ΑΣΦΑΛΙΣΗ

27.5.2015
http://la-aas.blogspot.gr/
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ ΟΛΟ

Αλεξέι Μοζγκοβόι: ανακοίνωση για τη δολοφονία του από το ΡΚΕΚ-ΚΚΣΕ

17
Δολοφονήθηκε ο Αλεξέι Μοζγκοβόι.
Για το θάνατο του συντρόφου μας

Στο Ντονμπάς, δολοφονήθηκε με αποτρόπαιο τρόπο ο διοικητής της πολιτοφυλακής των ανταρτών με το μεγαλύτερο κύρος, ο διοικητής ταξιαρχίας Μοζγκοβόι. Τώρα διαδίδονται πολλές εκδοχές περί του ποιος ακριβώς διέπραξε αυτή την ύπουλη επίθεση. Πολιτικοί, πολιτικοί επιστήμονες, δημοσιογράφοι και απλοί ερασιτέχνες αναλύουν εκδοχές και διατυπώνουν εικασίες. Ωστόσο, εμείς γνωρίζουμε με βεβαιότητα ότι ο Αλεξέι Μοζγκοβόι δολοφονήθηκε από όργανα του εκμεταλλευτικού κεφαλαιοκρατικού συστήματος.
Η ουσία έγκειται στο γεγονός ότι ο Μοζγκοβόιι δεν ήταν απλώς ένας οπλαρχηγός, ένας πατριώτης, ένας ικανός και γενναίος πολέμαρχος. Ήταν αυτός που βρισκόταν πιο κοντά στον εργαζόμενο λαό, ήταν ο πιο κόκκινος από τους διοικητές. Στη δική του ταξιαρχία εντάχθηκαν κομμουνιστικά τμήματα και υψώθηκαν κόκκινες σημαίες με το σύνθημα: «Θάνατος στους φασίστες κατακτητές!». Αυτός είναι που υποδέχθηκε το διεθνές αντιφασιστικό φόρουμ, τη διεξαγωγή του οποίου απέρριψε η διοίκηση της Λ.Δ.Λ.
Κηρύσσοντας την έναρξη του διεθνούς φόρουμ, ο ίδιος είπε ότι η κυβέρνηση της Λ.Δ.Λ. του απαγόρευσε τη διεξαγωγή αυτού του φόρουμ απειλώντας τον με θάνατο. Όλες οι ομιλίες του το τελευταίο διάστημα μαρτυρούν ότι δεν είχε την πρόθεση να συμβιβαστεί με την κυριαρχία των ανδρείκελων της μεγάλης αστικής τάξης στην ηγεσία των δημοκρατιών του Ντονμπάς, ότι δεν είχε την πρόθεση να συμβιβαστεί με τους εξευτελιστικούς όρους της «εκεχειρίας», που έχουν επιβληθεί στις δημοκρατίες αυτές με κοινές προσπάθειες των φασιστών του Κιέβου, των υπερατλαντικών πατρώνων τους και της ολιγαρχίας του Κρεμλίνου. Ως προς τις επιδιώξεις του και το πνεύμα του ήταν ένας αυθόρμητος κομμουνιστής. Ο λαός αποκαλεί τέτοιους ανθρώπους εξωκομματικούς κομμουνιστές. Αν και δεν ήταν και τόσο επαΐων στη μαρξιστική θεωρία, ήταν όμως σάρξ εκ σαρκός του εργαζόμενου λαού. Για αυτόν και για τους όμοιούς του είχε πει ο Πούτιν με λανθάνουσα ενόχληση, ότι είναι κρίμα να ηττάται ο ουκρανικός στρατός από κάποιους ανθρακωρύχους και οδηγούς τρακτέρ. Ήταν εχθρός όλων των αντιλαϊκών δυνάμεων, με όποια περιβολή και αν προσπαθούν να συγκαλυφθούν. Αυτός είναι ο άνθρωπος που σε γνωστές τηλεδιασκέψεις καλούσε τους στρατιώτες του ουκρανικού στρατού να στρέψουν τα όπλα κατά της ολιγαρχίας και μαζί να βαδίσουν προς το Κίεβο, από κοινού να αγωνιστούν για τη λαϊκή εξουσία. Αυτό σημαίνει ότι αντικειμενικά ήταν χρήσιμος στο λαό. Αυτό σημαίνει επίσης ότι ήταν μισητός στους κύκλους των υποστηρικτών της κεφαλαιοκρατίας, όλων των πλευρών που εμπλέκονται σ' αυτή τη σύρραξη με τα συμφέροντά τους. Ήταν εμπόδιο για όλους εκείνους στους οποίους αρνήθηκε να υποταχθεί, που αρνήθηκε να γίνει υπάκουο όργανό τους: και για την χούντα του Κιέβου, και για τις νέες αστικές αρχές στο Ντονμπάς, και για τους ίδιους τους κουκλοπαίχτες, τόσο από την διοίκηση του Κρεμλίνου, όσο και από τις δυτικές πρωτεύουσες.
Οι μάσκες έπεσαν. Κάποιοι κατάφεραν μιαν ύπουλη μαχαιριά στην πλάτη της αντιφασιστικής αντίστασης του λαού του Ντονμπάς. Αλλά ο λαός δεν είναι πια τυφλός. Έχει αρχίσει πλέον να ωριμάζει και να βλέπει τι πραγματικά αξίζουν όλοι αυτοί που, καιρό τώρα, τον έσερναν απ' τη μύτη, συγκαλυπτόμενοι πίσω από ποικίλες εθνικιστικές και πατριωτικές ρητορείες.
Ας το μάθουν καλά λοιπόν «αυτοί»: εμείς οι κομμουνιστές, εμείς ο εργαζόμενος λαός, δεν πρόκειται να ξεχάσουμε τίποτε, δεν πρόκειται να συγχωρήσουμε κανέναν. Κανένας εχθρός του λαού δεν θα ξεφύγει από την εκδίκηση για το θάνατο και τις συμφορές των έντιμων ανθρώπων.
Ο αγώνας κατά του φασισμού και κατά της κεφαλαιοκρατίας που τον γεννά θα συνεχιστεί!

Η γραμματεία της Κ.Ε. Του Ρωσικού Κομμουνιστικού Εργατικού Κόμματος (ΡΚΕΚ - ΚΚΣΕ).
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ ΟΛΟ

Για τις 100 πρώτες ημέρες της κυβέρνησης στην αγροτική πολιτική

0
Ίσως να θέλουν να διασκεδάσουν τα περί συνιστωσών, οι τρεις βουλευτές Καρδίτσας του ΣΥΡΙΖΑ και τελευταία μας συνηθίζουν σε κοινές ανακοινώσεις για μια σειρά πολιτικά ζητήματα. Τελευταία τους τέτοια κοινή ανακοίνωση είναι ένας απολογισμός για τις 100 πρώτες ημέρες της κυβέρνησης στην αγροτική πολιτική. Επί της ουσίας, αυτό που ούτε λίγο ούτε πολύ λέει η ανακοίνωσή τους είναι οτι τίποτα δεν άλλαξε στον αγροτικό χώρο, ότι όλα προχωράνε όπως και πριν και όλα διεκπεραιώνονται κανονικά και στην ώρα τους. Ουφ, ανασάναμε…!
Υπάρχει λοιπόν «συνέχεια του κράτους» (αυτό δεν το λένε, αλλά το εννοούν…). Και μας πληροφορούν λοιπόν οι κυβερνητικοί βουλευτές ότι στις «πρώτες 100 μέρες» η κυβέρνηση Τσίπρα-Καμμένου:
και υπέγραψε τέσσερις (αριθμητικώς: 4) αποφάσεις για την εφαρμογή της νέας ΚΑΠ (αυτής της γνωστής αντιαγροτικής ΚΑΠ που ξεκληρίζει τη φτωχομεσαία αγροτιά, μειώνει το αγροτικό ΑΕΠ, αυξάνει τη διατροφική εξάρτηση και παραρτημοποιεί τη χώρας μας…),
και πλήρωσε στους βαμβακοπαραγωγούς την στρεμματική ενίσχυση (αυτή που έτσι και αλλιώς τη δικαιούνται και που τη πληρώνονται κάθε χρόνο…),
και έκανε χρονοδιάγραμμα (!!) για τις αποζημιώσεις (αποζημιώσεις βέβαια ακόμα δεν είδαμε αλλά «από οργάνωση σχίζουμε»…),
και άρχισε το πρόγραμμα «για την χαλαζική προστασία με εναέρια μέσα» (για να δικαιωθεί και ο Καμμένος που λέει ότι μας ψεκάζουν…),
και ψήφισε φορολογία 13% στις πάνω από 12.000 € αγροτικές επιδοτήσεις (ενώ μέχρι πέρσι οι επιδοτήσεις ήταν αφορολόγητες…),
και ψήφισε να πληρώνουν οι αγρότες προκαταβολή φόρου μόνο (!!) 27,5% (δηλαδή το 13% γίνεται 16,5% φορολόγηση από το πρώτο ευρώ όταν πέρυσι οι αγρότες φορολογήθηκαν σαν μισθωτοί, δηλ. με την κλίμακα και τις μειώσεις φόρου των μισθωτών…),
και έδωσε παράταση για τις δηλώσεις ΟΣΔΕ (χωρίς όμως να καταργήσει το χαράτσι που οι αγρότες εξακολουθούν να το πληρώνουν κανονικότατα…)
και…, και… 
Αν αυτή είναι «στήριξη της Κυβέρνησης προς τον αγροτικό τομέα» όπως λένε οι τρεις βουλευτές μας, τότε τύφλα νάχουν οι μνημονιακές κυβερνήσεις…

ΣΚ

http://aristerastikarditsa.blogspot.gr/
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ ΟΛΟ

Νέα αμερικανονατοϊκή βάση;
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ - ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ

0
Ο υπουργός εθνικής άμυνας της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ Π. Καμμένος «ξαναχτύπησε». Δεν έχει περάσει ούτε μήνας, που ο ίδιος υπουργός απεύθυνε πρόταση προς τους «φίλους και συμμάχους» Αμερικανούς να’ ρθουν στην Ελλάδα να κάνουν γεωτρήσεις για συνεκμετάλλευση, 70 υπέρ αυτών - 30 υπέρ της Ελλάδας, των κοιτασμάτων υδρογονανθράκων που υπάρχουν στη χώρα. Ήρθε πάλι τη βδομάδα που πέρασε, και κατέθεσε νέα πρόταση στη διάρκεια της επίσκεψης του στην Ουάσιγκτον, στη συνάντηση που είχε με την υφυπουργό Κριστίν Γουόρμουθ, για δημιουργία νέας ΝΑΤΟϊκής αεροπορικής βάσης στο Αιγαίο (μάλλον στην Κάρπαθο). Αποκάλυψε δε, ότι «υπάρχει μελέτη του υπουργείου εθνικής άμυνας που συνυπολογίζει τη βάση της Σούδας και τις ανάγκες του ΝΑΤΟ και ότι η παρουσία στρατιωτικών στελεχών στην προτεινόμενη βάση θα βοηθήσει στο να έχει η συμμαχία πλήρη εικόνα της συμπεριφοράς της Τουρκίας και στη επίλυση προβλημάτων μ’ αυτήν»!!!!
Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Γαβριήλ Σακελλαρίδης επιβεβαίωσε, ότι η σκέψη του Π. Καμμένου έχει τεθεί υπόψη του Πρωθυπουργού, αλλά δεν έχει υποβληθεί επίσημα στο ΝΑΤΟ και πρόκειται να συζητηθεί στα αρμόδια κυβερνητικά όργανα.
Ποτέ δεν μπερδευτήκαμε και δεν είχαμε αμφιβολία για το πόσο «πατριωτικά» σκέφτεται ο Π. Καμμένος γιατί ανέκαθεν δεν έκρυβε την αμερικανοδουλεία του. Δεν είχαμε αμφιβολία επίσης πόσο ειλικρινής ήταν αυτή η κυβέρνηση, όταν απερίφραστα δηλώνει ότι «η Ελλάδα ανήκει στη δύση». Η θρασύτητα όμως και ο τρόπος που διατυπώνονται αυτές οι σκέψεις, μας κάνει να ανησυχούμε γι’ αυτήν τη χώρα που ζούμε. Ακόμα και οι προηγούμενες κυβερνήσεις και συγκυβερνήσεις, που δεν έθεσαν ούτε στιγμή σε αμφισβήτηση την πολιτική της εξάρτησης, απέφευγαν να μιλούν μ’ αυτήν την ωμότητα.
Ο λαός μας γνωρίζει πολύ καλά, ότι οι ξένες στρατιωτικές βάσεις που βρίσκονται στη χώρα μόνο δεινά μπορούν να εγκυμονούν για τον ίδιο και για τους γειτονικούς λαούς. Έχει εκφράσει επανειλημμένα τα αντιβασικά - αντιαμερικάνικα αισθήματα του μέσα από μεγάλες συγκεντρώσεις και διαδηλώσεις ανεξάρτητα αν αυτό το κίνημα βρίσκεται σήμερα σε κάμψη και γι’ αυτό φρόντισε και ο ΣΥΡΙΖΑ από πριν γίνει κυβέρνηση.
Συνυπολογίζοντας σήμερα, ότι ζούμε σε ένα διεθνές περιβάλλον, που οξύνονται οι ενδοϊμπεριαλιστικοί ανταγωνισμοί και η κατάσταση μυρίζει μπαρούτι, η εναπόθεση της λύσης των προβλημάτων της χώρας στους μεγαλύτερους φονιάδες των λαών, τους Αμερικανούς ιμπεριαλιστές, μόνο ανησυχία μπορούν να μας δημιουργούν. Δεν γνωρίζουμε αν η σκέψη του Π. Καμμένου για δημιουργία νέας Νατοϊκής βάσης είναι δική του ή γίνεται καθ’ υπαγόρευση και προετοιμάζεται από καιρό για να υλοποιηθεί. Σ’ αυτήν την περίπτωση δεν μπορεί να υπάρχει χρόνος αναμονής γι’ αυτούς που καταλαβαίνουν τους κινδύνους και την σοβαρότητα των εξελίξεων. Αυτό φανερώνει και η δήλωση του υπουργού ότι «Η Ελλάδα θα συνεχίσει τη στρατιωτική συνεργασία με το Ισραήλ, θα προχωρήσει σε αεροπορικές ασκήσεις με την Αίγυπτο και σε συνεργασία με τα Αραβικά Εμιράτα». Η κυβέρνηση λοιπόν επεκτείνει τις συμμαχίες με τα αντιδραστικά καθεστώτα κατ’ επιταγή της αμερικάνικης υπερδύναμης εγκλωβίζοντας το λαό και τη χώρα σε επικίνδυνα μονοπάτια
Μπροστά σ’ αυτούς τους κινδύνους ο λαός μας θα πρέπει να βρει το κουράγιο να οργανώσει τον αγώνα του και να ξαναζωντανέψει το αντιιμπεριαλιστικό κίνημα. Το κίνημα αλληλεγγύης και συνεργασίας με τους γειτονικούς λαούς, ενάντια στους ιμπεριαλιστές φονιάδες. Κάθε αριστερή συλλογικότητα οφείλει να συμβάλει σ’ αυτήν την κατεύθυνση με όλες της τις δυνάμεις.

Χανιά 27-05-2015
Πρωτοβουλία ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ ΟΛΟ

Τρίτη, 26 Μαΐου 2015

Τι θέλει ο κόσμος και το τέλος του «αριστερού ονείρου»

5
«Πρώτη φορά Αριστερά» έγραφε τελικά το… μέιλ του Γκ. Χαρδούβελη! Αφού είναι πλέον κάτι παραπάνω από πιθανό το ενδεχόμενο να γίνουν πράξη τα όσα αποκρουστικά περιείχε το μήνυμα του «μνημονιακού» προκατόχου στο υπ. Οικονομικών προς την τρόικα. Τα ειδεχθή μνημονιακά μέτρα καλείται τώρα να περάσει μια «αντιμνημονιακή-αριστερή» κυβέρνηση με, ομολογουμένως, μεγαλύτερες πιθανότητες επιτυχίας.
Το σχήμα των «μνημονιακών-αντιμνημονιακών δυνάμεων» αποδείχθηκε κάλπικο, στο βαθμό που στο επίκεντρο του διαχωρισμού δεν έμπαινε η αμφισβήτηση και ρήξη με την ιμπεριαλιστική εξάρτηση και την καπιταλιστική εκμετάλλευση, προς όφελος των λαϊκών συμφερόντων. Μέχρι και η φασιστική-ναζιστική Χρυσή Αυγή αναδείχθηκε σε «αντιμνημονιακή-αντισυστημική» δύναμη σε αυτό το θόλο «αντιμνημόνιο». Αυτή ακριβώς η εσκεμμένη «αντιμνημονιακή» θολούρα επέτρεψε να μετατραπεί η «αριστερά των κινημάτων» σε «αριστερά των τροϊκανών θεσμών».
Η υποτιθέμενη προετοιμασία της κυβέρνησης για πιθανή ρήξη, κόκκινες γραμμές, ανατροπή των μνημονίων ή, έστω, για έναν έντιμο ή αμοιβαία επωφελή συμβιβασμό (άλλος αριστερός νεολογισμός) καταλήγει σταδιακά, μεθοδικά αλλά μοιραία σε προετοιμασία υποταγής, κατάρρευσης των όποιων κόκκινων γραμμών και επιβολή νέου μνημονίου (με ή χωρίς δημοψήφισμα). Κι αυτό δεν είναι «χαιρέκακη» επιβεβαίωση. Είναι η σκληρή πραγματικότητα. Είναι το αποτέλεσμα της αποδοχής εκ μέρους της κυβέρνησης όλου του εκβιαστικού πλαισίου των «δανειστών» και των «κεκτημένων» του ιμπεριαλισμού-καπιταλισμού ενάντια στους λαούς. Είναι εκτίμηση και κάλεσμα αγώνα ενάντια σε όσα οδυνηρά θα φέρει η… έντιμη υποταγή.
Ο σκληρός πυρήνας της κυβέρνησης και του ΣΥΡΙΖΑ δεν επιδίωξε ούτε στιγμή να διαπραγματευτεί πραγματικά υπέρ των λαϊκών συμφερόντων. Επιδίωξε μια λιγότερο ταπεινωτική συμμετοχή της χώρας στις διεθνείς λυκοσυμμαχίες των ιμπεριαλιστών. Αυτό είναι το πραγματικό μήνυμα της «ελπίδας εντός ΕΕ και ευρώ». Το αποτέλεσμα θα είναι, ίσως με κάποιες αναταράξεις, η πλήρης «αστικοποίηση» του ΣΥΡΙΖΑ και η προσπάθεια παλινόρθωσης του χρεοκοπημένου πολιτικού συστήματος (με μια «ανανεωμένη» κεντροαριστερά και μια «ανακαινισμένη» κεντροδεξιά). Κι αυτό παρά τα κλαψουρίσματα των καλοθελητών ότι δεν αξίζει μια τέτοια πορεία στο «εγχείρημα ΣΥΡΙΖΑ».
Ήδη τα κυρίαρχα αστικά μέσα «ενημέρωσης» ανέλαβαν, σε σύμπνοια περισσότερο παρά σε κόντρα άνεμο με την κυβέρνηση, την προετοιμασία της «κοινής γνώμης» για το επερχόμενο κακό. «Πάση θυσία στο ευρώ» είναι το σάλπισμα της καταιγιστικής ενημέρωσής μας. Θυσίες που θα πληρώσει προφανώς η… κοινή γνώμη γιατί… έτσι το θέλει η κοινή γνώμη! Αυτή είναι η «λαϊκή εντολή», αυτό «θέλει ο κόσμος»!
Στο ίδιο μήκος κύματος της «λαϊκής συνενοχής» και εξουδετέρωσης των όποιων λαϊκών αντιδράσεων είναι και το πολυδιαφημιζόμενο δημοψήφισμα-δημοκρατική μπαρούφα, εσχάτως και με τις… ευλογίες των θεσμών και του Σόιμπλε. Το δημοψήφισμα λοιπόν «αν γίνει θα είναι συμφωνημένο και με τους εταίρους»… άστραψε και βρόντηξε ο υπουργός Επικρατείας Αλ. Φλαμπουράρης! Το έχουν βάλει σκοπό πριν από την εξόντωση να μας αποτρελάνουν.
Τι όμως θέλει ο κόσμος, η κυρίαρχη γνώμη ή, αλλιώς, η γνώμη αυτών που… κυριαρχούν; Στρατιές από «κράχτες του βασιλιά» κι από όλες τις «βασιλικές» εξέδρες μάς βεβαιώνουν ότι ο λαός (στη συντριπτική πλειοψηφία του, έστω) θέλει «ευρώ, πάση θυσία», κι ας μην έχει ευρώ στην τσέπη του. Κάτι σαν «ψωμί και ελιά και Κώτσο βασιλιά». Μια άλλη μερίδα κόσμου, λένε, θέλει ευρώ αλλά χωρίς θυσίες, από οκνηρότητα και τεμπελιά ανεπίτρεπτη από δανειστές και απαράδεκτη για δανειζόμενους, παρασυρόμενη προφανώς από μια «αριστερή ελπίδα» που πρέπει να καταπνιγεί. Ιδίως όταν «όλοι ξέρουμε» ότι «με το ευρώ καλύτερα» (για όσους έβλεπαν διαφημίσεις στην «ισχυρή Ελλάδα») ή, αλλιώς, «θα είναι πολύ χειρότερα χωρίς ευρώ» (για όσους βλέπουν ειδήσεις στα χρόνια των μνημονίων).
Υπάρχει όμως και τρίτη μερίδα κόσμου που θέτει θέμα ανεξαρτησίας της χώρας. «Θεμιτό! Δικαίως! Κατανοητό!», αναφωνούν κράχτες-διαμορφωτές της κοινής γνώμης που πριν λίγο «αγνοούσαν την ύπαρξη αυτής της κατηγορία», αφού… η συντριπτική πλειοψηφία είναι με το «ευρώ, πάση θυσία». Αλλά… Τι ανεξαρτησία μπορεί να υπάρξει στην εποχή της παγκοσμιοποίησης; Όταν ακόμη και η πρώην σοσιαλιστική Κίνα, η Κούβα, το Βιετνάμ και άλλες χώρες της… ΕΕ επιδιώκουν να ενσωματωθούν στο παγκόσμιο σύστημα (προφανώς για να παραμείνουν πρώην σοσιαλιστικές και εκτός… ευρώ); Υπό μνημονιακή επιτήρηση λοιπόν και η Κίνα, η Κούβα, το Βιετνάμ αν θέλει να παραμείνει στο… ευρώ.
Τέλος, και σύμφωνα με την αφήγηση των «ευρωπαϊστών» κάθε απόχρωσης, υπάρχουν και οι «εκτός συνταγματικού τόξου» απόψεις των… δυο άκρων («ακροδεξιά-ακροαριστερά»), που θέλει «έξοδο από την ΕΕ και το ευρώ», που μπορεί να «μισεί» τον καπιταλισμό και άλλα πολλά ακραία. Εξάλλου, χωρίς την ύπαρξη της θεωρίας των «δυο άκρων», καμία θεωρία για την ύπαρξη της «κοινής γνώμης» δεν μπορούσε να σταθεί. Διαφορετικά (και αλίμονο!), θα υπήρχε η γνώμη της μίας ή της άλλης τάξης, αλλά με τίποτα «κοινή γνώμη» που διαχωρίζεται από τα «άκρα».
Το «ακροδεξιό άκρο», βέβαια, βιώνει μια σχέση «αγάπης-δυσφορίας» απέναντι στην ευρωπαϊκή πορεία της χώρας, απέναντι στον καπιταλισμό-ιμπεριαλισμό των άλλων κρατών που δεν αναγνωρίζουν τον δωσιλογισμό τους (τέτοια σχέση βιώνει άλλωστε και μερίδα του εγχώριου κεφαλαίου). Αυτό, ομολογουμένως, αμαυρώνει κάπως τη θεωρία των «δυο άκρων» που, ας μη γελιόμαστε, θα επανέρθει δριμύτερη, ίσως με αριστερή χροιά και σύντομα, λόγω «αναγκαίων νέων μέτρων».
Το «άλλο άκρο», που δεν είναι βέβαια η «ακροαριστερά» αλλά ο κόσμος της εργασίας, θέλει «πάση θυσία» να ζει αξιοπρεπώς, θέλει μισθό, σύνταξη, ασφάλιση, περίθαλψη, παιδεία και να μην υποβάλλεται στο μαρτύριο της σταγόνας και σε εικονικές εκτελέσεις. Ο «ακραίως» κόσμος της εργασίας θέλει δημοκρατία, δουλειά με δικαιώματα και όχι αποπληρωμή δανείων και τόκων για χρέη που δεν έκανε. Θέλει ψωμί, ειρήνη, δημοκρατία και ανεξαρτησία… πάση θυσία. Η δυσκολία του θέματος είναι ότι όλα αυτά δεν θέλει ούτε μπορεί να του τα δώσει ο ιμπεριαλισμός-καπιταλισμός, ούτε οι κυβερνήσεις που κυβερνούν εντός της τροχιάς του.
«We are the World», τραγούδησαν οι υπουργοί Εξωτερικών του αιματοβαμμένου ΝΑΤΟ στην πρόσφατη σύνοδό του, σε μια απίστευτη και κυνική επίδειξη δύναμης και με «δεξιό ψάλτη» τον υπ. Εξωτερικών της «αριστερής» κυβέρνησης. Το «ποιος είναι ο κόσμος» θα αποδειχθεί όταν οι λαοί βρουν το δικό τους δρόμο ενάντια στους «παντοδύναμους» θεσμούς. Και κανείς δεν θα ρωτά τι είναι διατεθειμένοι να θυσιάσουν.

Προλεταριακή Σημαία
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ ΟΛΟ

Τρίτος νεκρός από το έγκλημα στα ΕΛΠΕ!
Ο ΑΠΕΡΓΙΑΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ ΕΙΝΑΙ ΑΝΑΓΚΗ!

0
Οι εργαζόμενοι όλης της χώρας θρηνούμε τον τρίτο νεκρό από το περιστατικό της 8ης Μάη στα διυλιστήρια Ασπροπύργου. Ο Αντώνης Αβράμπος, χειριστής στα ΕΛΠΕ, είναι το τρίτο θύμα αυτού του εγκλήματος. Έγκλημα της εργοδοσίας, που κυβέρνηση και ΜΜΕ προσπάθησαν να περάσουν "στα ψιλά", αδιαφορώντας πλήρως για τον καθημερινό κίνδυνο που διατρέχουν όλοι οι εργαζόμενοι στις εγκαταστάσεις των ΕΛΠΕ Το μόνο που απασχολεί τη διοίκηση, τη νέα οπώς και την παλιά, είναι η αποκατάσταση των ζημιών και η ολοκλήρωση των εργασιών συντήρησης όσο το δυνατό νωρίτερα, για να ξαναμπούν οι μονάδες σε λειτουργία. Το έκτακτο σταμάτημα στο διυλιστήριο Ελευσίνας αύξησε ακόμα περισσότερο την πίεση στο προσωπικό, το οποίο καλείται να αντιμετωπίσει και τις δύο συντηρήσεις παράλληλα και χωρίς διακοπή.

Την επιθυμία της εργοδοσίας να επιστρέψει στους εξοντωτικούς ρυθμούς δουλειάς όσο γίνεται πιο γρήγορα μετά το τραγικό συμβάν εξυπηρετεί και η στάση της ηγεσίας του σωματείου. Αποτελεί συνέχεια μιας σειράς υποχωρήσεων, ακόμα και ανοιχτής στήριξης στις καταστροφικές αποφάσεις της διοίκησης, όπως ήταν τα οργανογράμματα, η εθελούσια κ.ά. Τη στιγμή που οι τραυματίες χάνουν τη μάχη για τη ζωή, αναδεικνύοντας ότι πρόκειται για ένα από τα χειρότερα περιστατικά στην ιστορία της βιομηχανίας στην Ελλάδα, η ηγεσία του σωματείου αναζητά άλλοθι για να δικαιολογήσει την εργοδοτική της στάση. Αναπαράγει τους εκβιασμούς της διοίκησης απέναντι στους εργαζόμενους για να επιβάλει την υποταγή στις προσδοκίες της εταιρίας.

Αποδείχτηκε με το χειρότερο τρόπο ότι τα συμφέροντα της εργοδοσίας δεν λογαριάζουν ούτε την ίδια τη ζωή όσων δουλεύουν στα διυλιστήρια, μόνιμων κι εργολαβικών, τακτικών και έκτακτων. Αποδείχτηκε ότι η ηττοπάθεια, η λογική του "το μαγαζί να πηγαίνει καλά", η πρακτική της συνδιοίκησης, είναι καταστροφικές για τους εργαζόμενους. Αποδεικνύεται ότι η ηγεσία του σωματείου ούτε μπορεί ούτε θέλει να οργανώσει την αντίσταση των εργαζόμενων απέναντι στην επίθεση που δέχονται, ακόμα και στα πιο βασικά δικαιώματα της υγείας και της ασφάλειας στη δουλειά. Η στάση της είναι αντίθετη στις διαθέσεις τους και υπονομεύει το ίδιο το σωματείο ως όπλο απέναντι στην εργοδοσία.

Η απεργιακή κινητοποίηση μέχρι να διασφαλιστεί η ασφαλής εκτέλεση των εργασιών γενικής συντήρησης με ανθρώπινους ρυθμούς δουλειάς για όλο το προσωπικό είναι επιτακτική ανάγκη. Ειδικά τώρα που ξεκινάει και η συντήρηση στην Ελευσίνα με τις υπόλοιπες μονάδες σε λειτουργία, αλλά και στα ξεκινήματα των μονάδων που ο κίνδυνος μεγαλώνει, μόνο οι ίδιοι οι εργαζόμενοι με τον αγώνα τους μπορούν να επιβάλουν την ουσιαστική τήρηση όλων των μέτρων ασφάλειας: ότι καμιά εργασία δεν θα γίνεται χωρίς την κατάλληλη προετοιμασία, κανένας εργαζόμενος δεν θα δουλεύει χωρίς ξεκούραση, κανένα συνεργείο δεν θα εργάζεται υπό πίεση. Τώρα είναι ανάγκη να σηκώσουμε κεφάλι, για να μην βρεθεί κανένας ξανά σ' αυτή την κόλαση!

· Απεργιακή κινητοποίηση μέχρι να εξασφαλιστούν ασφαλείς όροι δουλειάς!

· Οι εργαζόμενοι δεν είναι αναλώσιμα! Όχι στην εντατικοποίηση!

· Σωματεία όπλα για τα συμφέροντα των εργαζόμενων! Γενική συνέλευση τώρα!

Τρίτη, 26 Μάη 2015
Ταξική Πορεία
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ ΟΛΟ

Κάλεσμα σε συγκέντρωση στα δικαστήρια Πολυγύρου

0
Την ώρα που η καταστροφή στο βουνό συνεχίζεται με ταχύτατους ρυθμούς δημιουργώντας τετελεσμένα, την ώρα που το ΣτΕ εκδίδει αποφάσεις a la carte όποτε η Eldorado Gold τις έχει ανάγκη για επικοινωνιακούς σκοπούς, την ώρα που η καταστολή συνεχίζεται, δεκάδες συναγωνιστές μας σέρνονται σε δίκες και απολογίες με κατηγορίες από απλά πλημμελήματα έως κακουργήματα. Τρία δικαστήρια λαμβάνουν χώρα το επόμενο διάστημα.
Η παρουσία όλων όσων αντιτίθενται στην καταστροφή του τόπου και την ποινικοποίηση της διαμαρτυρίας είναι απαραίτητη και καλούνται να συμμετέχουν στις συγκεντρώσεις που θα πραγματοποιηθούν έξω από τα δικαστήρια Πολυγύρου.
Πέμπτη 28/5/2015 στις 10:00, έξι άτομα από τη Θεσσαλονίκη, Ιερισσό και Μεγάλη Παναγία, απολογούνται στον ανακριτή για τη συμμετοχή τους στη διαμαρτυρία που έλαβε χώρα στις Σκουριές την 9/9/2012, με κατηγορίες κακουργηματικού χαρακτήρα.
Πέμπτη 4/6/2015 στις 9:00, δικάζονται είκοσι δύο άτομα από την Ιερισσό με κατηγορίες κακουργηματικού και πλημμεληματικού χαρακτήρα, για τα γεγονότα που διαδραματίστηκαν κατά την εισβολή των ΜΑΤ στην Ιερισσό στις 7/3/2013.
Παρασκευή 5/6/2015 στις 9:00, έντεκα άτομα από τη Μεγάλη Παναγία δικάζονται με πολλαπλά πλημμελήματα για τη συμμετοχή τους σε διαμαρτυρία στην τοποθεσία ‘’Χοντρό Δέντρο’’ στις 22/4/2013.

Ο ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΓΗ ΚΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΟΥΤΕ ΝΟΜΙΜΟΣ ΟΥΤΕ ΠΑΡΑΝΟΜΟΣ,

ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΑΙΟΣ

Επιτροπές αγώνα Χαλκιδικής και Θεσσαλονίκης
ενάντια στην εξόρυξη χρυσού
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ ΟΛΟ

Αμαλία Φλέμιγκ: Εχουμε ξεπεράσει τα όρια προ πολλού! Δεν πάει άλλο!

0
Δεν υπάρχει περίπτωση να περπατήσει κάποιος στους διαδρόμους, στους θαλάμους και στα γραφεία του Νοσοκομείου χωρίς να διαπιστώσει όχι μόνο την έλλειψη προσωπικού αλλά και την εξάντληση, εξουθένωση και οργή του προσωπικού για τις συνθήκες που μας έχουν υποχρεώσει να ζούμε και να δουλεύουμε.

Η κατάσταση αυτή βέβαια δεν επηρεάζει μόνο τους εργαζόμενους αλλά ολόκληρη την οικογένεια. Σε αδιέξοδο, ιδιαίτερα, βρίσκονται όσοι έχουν μικρά παιδιά καθώς με το κλείσιμο των σχολείων δεν μπορεί να γίνει κανένας προγραμματισμός στην οικογένεια καθώς οι εργαζόμενοι όλων των ειδικοτήτων δεν μπορούν να πάρουν την κανονική τους άδεια. Στην καλύτερη περίπτωση μερικές μέρες και αυτές "σπαστές". Για να γίνει μάλιστα αυτό αναγκάζονται - με το ζόρι - ιδιαίτερα οι νοσηλεύτριες-ες να δουλεύουν ταυτόχρονα σε παραπάνω από ένα τμήματα! Απαράδεκτο και επικίνδυνο για εργαζόμενους και ασθενείς αυτό το σύστημα, προκρίνεται δυστυχώς ως η μόνη λύση από τη Διοίκηση. Ταυτόχρονα δε λείπουν και τα φαινόμενα της ιδιαίτερης μεταχείρισης (λιγότερο ή περισσότερο) των γνωστών και πανταχού παρόντων "υμετέρων".
Από κοντά και η άδικη μεταχείριση μεταξύ αρκετών συναδέλφων, καθώς για ίδια δουλειά, αμείβονται διαφορετικά ανάλογα με το που είναι η οργανική τους θέση. Όλο αυτό το εργασιακό μπάχαλο πρέπει να σταματήσει μαζί με την αδικία και την καθημερινή μας εξόντωση.
Αντίστοιχα προβλήματα εντοπίζονται σε όλες τις ειδικότητες εργαζομένων. Τι να αναφέρει κανείς; Τους παρασκευαστές, ή τις τραπεζοκόμες που δεν φτάνουν ούτε για ένας ανά βάρδια, τον τραγέλαφο με τους τεχνικούς ή τους διοικητικούς που καλύπτουν ο καθένας 3-4 διαφορετικά αντικείμενα ενώ ταυτόχρονα εννιά άνθρωποι πρέπει να καλύψουν 20-21 βάρδιες παράλληλα με την καθημερινή εργασία τους;
Την ίδια στιγμή, το μαρτύριο της σταγόνας "απέδωσε" μόλις 10 άτομα από τις "άμεσες" προσλήψεις που θα δούμε πόσο άμεσες είναι όποτε και όταν γίνουν .
Είναι προφανές πως δεν υπάρχει αντικειμενική δυνατότητα να λειτουργήσει το Νοσοκομείο με αυτές τις συνθήκες, ούτε βεβαίως είναι λύση να κάνουμε τη χάρη στην κεντρική Διοίκηση που προσχηματικά (δεν) αντιμετωπίζει την κατάσταση, στοχεύοντας πάντα στο κλείσιμο του Φλέμιγκ.
Οι επισκέψεις και οι συναντήσεις "κορυφής" με την πολιτική ηγεσία ελάχιστα μόνο απέδωσαν.
Είναι ανάγκη να συζητήσουμε την κατάσταση και από κοινού να την αντιμετωπίσουμε. Να απαιτήσουμε λύσεις ΤΩΡΑ, με μόνο κίνητρο το γεγονός πως ΔΕΝ ΑΝΤΕΧΟΥΜΕ ΑΛΛΟ!
Και να απαιτήσουμε λύσεις ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ, ΜΕ ΜΑΖΙΚΟΥΣ ΟΡΟΥΣ.
ΜΟΝΟ ΕΤΣΙ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΕΠΗΡΕΑΣΟΥΜΕ ΚΑΙ ΝΑ ΔΙΑΜΟΡΦΩΣΟΥΜΕ ΤΙΣ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ!
Το Σωματείο θα συνεχίσει και θα κλιμακώσει τις πρωτοβουλίες για την αντιμετώπιση της κατάστασης.

ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΙ ΣΤΗΡΙΖΟΥΜΕ ΚΑΙ ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΜΕ ΣΤΙΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ ΤΟΥ ΣΩΜΑΤΕΙΟΥ!

κόντρα στον καιρό, συνεχίζουμε να παλεύουμε:
για ΠΡΟΣΛΗΨΕΙΣ, ΑΥΞΗΣΕΙΣ, ΑΝΘΥΓΙΕΙΝΟ,
ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΚΛΕΙΣΕΙ ΤΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ!
για ΔΩΡΕΑΝ ΥΓΕΙΑ ΓΙΑ ΟΛΟ ΤΟ ΛΑΟ!

http://flemig-hospital.blogspot.gr/
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ ΟΛΟ