1 Ιουλ 2016

ΠΑΡΑΜΟΝΗ ή ΕΞΟΔΟΣ; - Αγωνιστικές Κινήσεις Εκπαιδευτικών στην ΕΛΜΕ Καρδίτσας

Συναδέλφισσες-συνάδελφοι
Το ερώτημα μας αφορά όλους, το σωματείο μας την ΕΛΜΕ Καρδίτσας, συνολικά το συνδικαλιστικό μας κίνημα, την ΟΛΜΕ. ΠΑΡΑΜΟΝΗ στο τέλμα της απογοήτευσης, της αδράνειας, της ανημποριάς ή ΕΞΟΔΟΣ από αυτό. Γιατί η ζωή μας απαιτεί να “ξελασπώσουμε” το μέλλον. Γιατί όσο παραμένουμε αδρανείς στη γωνία, τόσο αποθρασύνεται ο αντίπαλος και θα “χορτάσουμε” και άλλο γκρεμό.
Η σχολική χρονιά τελείωσε, ατελείωτα όμως είναι τα κυβερνητικά μέτρα. Αρχίζουμε να αντιλαμβανόμαστε καθαρότερα ότι το σχολείο που αφήνουμε τον Ιούνη, δεν θα είναι ίδιο με αυτό που θα βρούμε το Σεπτέμβρη. Περικοπές, συγχωνεύσεις πλεονάσματα ειδικοτήτων, κινητικότητα και τόσα άλλα, μας θυμίζουν ξανά το 2013 με τον Αρβανιτόπουλο να έχει ντυθεί Φίλης.
Τίποτα όμως δε θυμίζει τον αγωνιστικό παλμό, τα γεμάτα προαύλια του πρώην 1ου ΓΕΛ στις Γενικές Συνελεύσεις, την ενεργητική συμμετοχή των συναδέλφων στις συγκεντρώσεις, στις διαδηλώσεις και τις απεργίες. Σήμερα το ΔΣ της ΕΛΜΕ έχει μετατραπεί σε γραφείο τύπου βγάζοντας ένα σωρό ανακοινώσεις ή διακινώντας αυτές της ΟΛΜΕ. Ενα σωρό υπομνήματα που παραμένουν “χαρτιά” καθώς δεν (υπο)στηρίζονται απο κίνηση των καθηγητών που παραμένουν θεατές των παραστάσεων “διαμαρτυρίας” που διοργανώνονται καθε τόσο.
“Δε τραβάει ο κλάδος” είναι η γνωστή ρήση-δικαιολογία της συνδικαλιστικής ηγεσίας. “Τραβάνε” όμως οι ίδιοι; Ή έχουν τραβήξει το δρόμο του κυβερνητικού συνδικαλισμού της συνδιαλλαγής και της υποχώρησης, ακριβώς για να εμπεδωθεί η ακινησία και η παράλυση, μη τυχόν ανοίξει καμιά αγωνιστική χαραμάδα; ΕΝΩΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ και ΔΑΚΕ αγκαζέ (αντίστοιχα ΣΥΝΕΚ-ΔΑΚΕ στην ΟΛΜΕ) εισηγούνται και ψηφίζουν από την αρχή της σχολικής χρονιάς να μη γίνει τίποτα, στηρίζοντας τον “διάλογο” του υπουργείου. Άγρυπνοι φύλακες της ΠΑΡΑΜΟΝΗΣ του κλάδου στο καθεστώς της ήττας και της υποταγής, της συντήρησης της διαλυτικής κατάστασης στο εσωτερικό του.
Νυν και πρώην κυβερνητικοί συνδικαλιστές παρότι ανταλλάσουν σκληρές(!!) ανακοινώσεις για τη μετατροπή του ΔΣ σε “Ευρυτανίας” ελέω αποσπάσεων και για “αριστερή ιδεοληψία” (;;), από κοινού έχουν επιβάλει σιγή νεκροταφείου που δε μπορεί να καλυφθεί από τους τσακωμούς τους για το ...πάπλωμα. Βέβαια οι έμπειροι του κυβερνητικού συνδικαλισμού (ΔΑΚΕ) με μαστοριά έχουν αποφύγει τα “ξεσαλώματα” της ΕΝΩΤΙΚΗΣ ΚΙΝΗΣΗΣ που χωρίς να κρατά κάποια προσχήματα, καλούσε τους καθηγητές να συμμετέχουν στο διά(μονό)λογο του υπουργείου με συνεδριάσεις των συλλόγων διδασκόντων ή βαφτίζει θετικές τις αλλαγές στα ΕΠΑΛ αντιγράφοντας τα δελτία τύπου του Φίλη.

Συναδέλφισσες-συνάδελφοι
Η ΕΞΟΔΟΣ από αυτή τη κατάσταση που μαυρίζει τις ζωές μας δεν μπορεί να προκύψει από κάποια κάλπη με τη ψήφο μας. Είτε είναι βουλευτικές (όποτε γίνουν) επιλέγοντας μεταξύ της παραμονής του Τσίπρα ή της προαγωγής του Μητσοτάκη. Είτε της ΕΛΜΕ για να αλλάξουν οι εκλογικοί συσχετισμοί μέσω της ανάθεσης. Είτε για αιρετούς στα υπηρεσιακά συμβούλια(ΠΥΣΔΕ-ΚΥΣΔΕ) σπρώχνοντας τελικά πιο μέσα και πιο βαθιά το κλάδο στο αδιέξοδο της συνδιαχείρησης.(Σημείωση: καθε χρόνο τέτοιες μέρες οι αιρετοί αρνούνται να υπογραψουν κενά και πλεονάσματα και την υπόλοιπη χρονιά βάζουν φαρδιά- πλατιά την υπογραφή τους στη νόμιμη και με διαφάνεια εφαρμογή άδικων και αντιεκπαιδευτικών νόμων).
Η (ΔΙ)ΕΞΟΔΟΣ βρίσκεται εκεί που ήταν πάντα. Στο δρόμο της ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ-ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΗΣ-ΑΝΑΜΕΤΡΗΣΗΣ. Στον αγώνα για την ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΤΗΣ ΑΝΤΙΛΑΪΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ, της σύγκρουσης με τη κυβέρνηση, τα ξένα και ντόπια αφεντικά της και τα δεκανίκια της. Αυτό τον δρόμο πρέπει να χαράξουμε-ανοίξουμε-βαδίσουμε. Είναι δύσκολος και βασανιστικός κόντρα στους αρνητικούς συσχετισμούς αλλά και ο μόνος πραγματικός και αποτελεσματικός. Γιατί το εύκολο, το άμεσο, το “εδώ και τώρα” αποδείχτηκε ψεύτικο και απατηλό.
Τον δρόμο αυτό τον έχουμε βαδίσει τα προηγούμενα χρόνια (επιστράτευση στις πανελλαδικές και απεργία διαρκείας) αλλά ήταν οι ίδιες ηγεσίες που στήσανε φράγματα για να μη προχωρήσουμε, γιατί δεν υπήρχαν οι “όροι και οι προυποθέσεις” ή “για να κλιμακώσουμε τη 5ημερη με 48ωρη)”. Φέτος στις 4 Φλεβάρη επιχειρήσαμε να κάνουμε ξανά ένα πρώτο βήμα (περίπου 50% οι απεργοί καθηγητές και πολλοι διαδηλωτές), έδρασαν όμως ξανά “ταξικοί” συνδικαλιστές μαζί με τους πουλημένους εργατοπατέρες, εκχώρώντας στην κυβέρνηση(!!) την αρμοδιότητα της επόμενης απεργιακής κινητοποίησης (48ωρη όταν θα κατέθετε το νσχ για το ασφαλιστικό). Ο στόχος τους είναι να πειστούμε ότι δεν αλλάζουν τα πράγματα. Για να παραμείνουμε θεατές άντε ψηφοφόροι και όχι απεργοί, διαδηλωτές, αγωνιστές δηλαδή πραγματική δύναμη ανατροπής. Απαιτείται να μπει “κόφτης” σ' αυτόν τον άθλιο ρόλο τους.
Συναδέλφισσες-συνάδελφοι, το καλοκαίρι πρέπει να είμαστε σε επιφυλακή καθώς η επικαιροποίηση των μέτρων για την εκπαίδευση μεταξύ κυβέρνησης και ΟΟΣΑ σηματοδοτεί και νέες αντιδραστικές εξελίξεις σε βάρος μας. Όσο για το “ραντεβού το Σεπτέμβρη”, να ξεκινήσει με “έργο” γενικών συνελεύσεων και αποφάσεων απεργιακού αγώνα με σχέδιο και προοπτική. Με τους εκπαιδευτικούς όχι θεατές αλλά πρωταγωνιστές των εξελιξεων.

Αγωνιστικές Κινήσεις Εκπαιδευτικών
0 ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

30 Ιουν 2016

ΤΟ ΜΑΚΡΥ ΤΑΞΙΔΙ ΤΗΣ ΜΕΡΑΣ ΜΕΣΑ ΣΤΗ ΝΥΧΤΑ…
ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ ΤΟΥ ΚΚΕ(μ-λ)

3
ΑΘΗΝΑ
Εργαζόμενοι-ες, νέοι και νέες,
Με φόντο τη γενικευμένη κρίση του συστήματος και την αναζήτηση νέων στρατηγικών συμμαχιών από τις «μεγάλες δυνάμεις», τους ιμπεριαλιστές, βρισκόμαστε μπροστά σε μια νέα κλιμάκωση των ανταγωνισμών τους, για το ξαναμοίρασμα του κόσμου, που φέρνει παροξυσμό στις αντιπαραθέσεις τους, νέους πολέμους, αύξηση συνολικά των κινδύνων για τους λαούς.
Αυτό μαρτυρούν:
• Η φιλοπόλεμη επέκταση του ΝΑΤΟ στην Ανατολική Ευρώπη, που αποτελεί καίριο τμήμα της στρατηγικής περικύκλωσης του ρώσικου από τον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό, αλλά και που χρησιμοποιείται από τον τελευταίο για την ευθυγράμμιση των ευρωπαίων ιμπεριαλιστών στους σχεδιασμούς της Ουάσιγκτον.
• Ο ανελέητος αγώνας μεταξύ των ιμπεριαλιστών των ΗΠΑ, της Ρωσίας και της ΕΕ για τον έλεγχο της Συρίας και της Μέσης Ανατολής, που ήδη έχει κομματιάσει χώρες, έχει διαλύσει ολόκληρες κοινωνίες, έχει παραγάγει εκατομμύρια προσφύγων, θύματα του πολέμου.
• Το πρόσφατο Brexit το οποίο -συντρίβοντας τις αυταπάτες περί ολοκληρώσεων και παγκοσμιοποίησης, και άσχετα από το ποιες ακριβώς αναταράξεις θα το συνοδεύσουν το επόμενο διάστημα- απηχεί τους προβληματισμούς της άρχουσας τάξης της Βρετανίας για τη διαμόρφωση καλύτερων όρων στην παγκόσμια διαπάλη.
Αυτή η διαδικασία έχει σαν δίδυμο αδερφό της τη γενικευμένη επίθεση στους λαούς και την εργατική τάξη, με στρατηγικό στόχο την επιβολή πάνω τους της απόλυτης κυριαρχίας του κεφαλαίου και του ιμπεριαλισμού, την μετατροπή τους σε σύγχρονους δούλους. Η μνημονιακή πολιτική στη χώρα μας και τα αντιδραστικά μέτρα σε μια σειρά ευρωπαϊκές χώρες, όπως η πρόσφατη αντιλαϊκή κορύφωση του «σοσιαλιστή» Ολάντ, δεν είναι παρά τμήματα αυτής της στρατηγικής επίθεσης που διεξάγεται σε όλα τα μήκη και πλάτη της γης.

ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ
Στη χώρα μας, βρισκόμαστε μπροστά σε ένα νέο τσουνάμι αντιλαϊκών μέτρων. Η δήθεν αριστερή κυβέρνηση των ΣΥΡΙΑ-ΑΝΕΛ, συνεχίζοντας το αντιδραστικό έργο των προηγούμενων κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ, προωθεί τα νέα βάρβαρα μνημόνια που σχεδιάζονται από την ΕΕ και το ΔΝΤ ενάντια στην εργατική-λαϊκή πλειοψηφία:
• Συνέχιση της λιτότητας, αύξηση της φορομπηξίας στο λαό και της ακρίβειας στα είδη πρώτης ανάγκης, νέες μειώσεις μισθών και συντάξεων.
• Ξεπούλημα του δημόσιου πλούτου στο ξένο κεφάλαιο και στους ντόπιους συνεργάτες του.
• Νέα επίθεση στις εργασιακές σχέσεις (εξίσου σοβαρή με την κατάργηση του 8ωρου), που περιλαμβάνει μισθούς, ομαδικές απολύσεις, λοκ-άουτ κ.ά., αλλά και στη συνδικαλιστική δράση και το δικαίωμα στην απεργία.
Και παράλληλα, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ μπλέκει ολοένα και πιο βαθιά τη χώρα στους επικίνδυνους σχεδιασμούς των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ για την περιοχή, μετατρέποντας τη χώρα σε πλατφόρμα πολεμικών εξορμήσεων.

Ο πρώτος και βασικός όρος για την επέλαση αυτής της σύγχρονης βαρβαρότητας διεθνώς και στη χώρα μας, είναι ο αφοπλισμός των λαϊκών στρωμάτων απέναντί της. Αποτέλεσμα της ήττας του εργατικού επαναστατικού κομμουνιστικού κινήματος, αυτός ο ιδεολογικός και πολιτικός αφοπλισμός συντηρείται και βαθαίνει από τις δυνάμεις της ταξικής υποταγής και συνθηκολόγησης που κυριαρχούν σήμερα στην Αριστερά. Mόνο η αντίστροφη διαδικασία, της ανασυγκρότησης του εργατικού επαναστατικού κομμουνιστικού κινήματος, μπορεί να επιφέρει ρήγματα στην επίθεση και νίκες σε μια πορεία, αλλά και να θέσει προοπτικά την ανατροπή αυτού του αντιδραστικού συστήματος.
Αυτή η διαδικασία δεν μπορεί να στηριχθεί στις «ανορθογραφίες» και στα απρόοπτα που παράγουν τα αδιέξοδα και οι αντιθέσεις των ιμπεριαλιστικών (ή ακόμα και αστικών) δυνάμεων, όπως το Brexit. Τροφοδοτείται από τους αγώνες των λαών, όπως του αγώνα που διεξάγουν οι εργαζόμενοι της Γαλλίας. «Περνάει» μέσα από την ταξική πάλη και την οικοδόμηση Μετώπου Αντίστασης και Διεκδίκησης. «Πάει μαζί» με την ενίσχυση, μέσα στο Μέτωπο, της αντικαπιταλιστικής, αντιϊμπεριαλιστικής, αντισυνδιαχειριστικής αντίληψης και της κομμουνιστικής κατεύθυνσης.
Για να μην κεφαλαιοποιούνται οι αγώνες των λαών από ρεφορμιστικές, αστικές ή ακόμα και ιμπεριαλιστικές δυνάμεις, ακυρώνοντας ή και αντιστρέφοντας τους στόχους των αγώνων αυτών.
Και εάν είναι αλήθεια πως ένας τέτοιος δρόμος φαντάζει σαν μια μεγάλη πορεία μέσα στη νύχτα, είναι επίσης αλήθεια πως αυτός ο δρόμος είναι ο μοναδικός που μπορεί να φέρει το ξημέρωμα για τους εργάτες, τους λαούς και τη νεολαία.
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Ράμπο του τερατόπλοιου Τρούμαν: «Σκοτώνουμε και δεν πληρώνουμε»

0
Μόνο πελώρια αγανάκτηση πλημμυρίζει τον κάθε δημοκράτη Χανιώτη με στοιχειώδες αίσθημα μη κίβδηλου και εθνικιστικής χροιάς πατριωτισμού το άκουσμα της είδησης πως οι αμερικάνικες αρχές ακολουθούν μια απρόθυμη και παρελκυστική τακτική για το θέμα της ικανοποιητικής καταβολής αποζημίωσης των ζημιωθέντων από το περιστατικό που προκάλεσε ο πληρωμένος εκτελεστής τους. Ως γνωστόν στη διάρκεια της τετραήμερης επίσκεψης του αεροπλανοφόρου της φρίκης που ήδη έχει χρεωθεί τη στέρηση μυριάδων αθώων ψυχών και το βιβλικό ρήμαγμα Συρίας και Λιβύης (και του μέλλει πολύ περισσότερη «λαμπρή και δημιουργική» συνέχεια) ένα μέλος του πληρώματος είχε προξενήσει ένα σοβαρό και παρά τρίχα πολύνεκρο επεισόδιο. Εκείνο το συμβάν δηλαδή της αρπαγής και καταστροφής ενός ταξί, τις σημαντικές φθορές σε άλλα δύο, τον τραυματισμό ενός οδηγού και τη μετέπειτα χολιγουντιανού επιπέδου ξέφρενη πορεία του. Ο δράστης φυσικά ήταν μεθυσμένος όχι μόνο από το αλκοόλ αλλά και από την υπερφίαλη νοοτροπία των ανεξέλεγκτων κατακτητών που στο πέρασμα τους κουρσεύουν, ταπεινώνουν, βεβηλώνουν, ερειπώνουν και σφαγιάζου ότι συναντούν.
Προτείνουν προκλητικά λοιπόν την άπαξ πληρωμή του ποσού των 20.000 δολαρίων στο κάθε θύμα της επίθεσης με την προαπαιτούμενη όμως άμεση προσκόμιση παραστατικών είτε αγοράς νέου οχήματος ή επισκευής των παλιών. Ειδάλλως αν ο απαιτήσεις των θιγμένων υπερβαίνουν αυτό το μηδαμινό και εξευτελιστικό όριο τότε πρέπει, αφού πάλι καταθέσουν τα απαραίτητα δικαιολογητικά, να περιμένουν την πολύμηνη (πέραν του εννιαμήνου!) έγκριση των αρμόδιων επιτροπών αρχικά στην Νάπολη και μετέπειτα στην Ουάσινγκτον!!! Όχι, όχι, ευτυχώς στην Ανταρκτική δεν κρίνεται απαραίτητο να ταξιδέψει ο έλεγχος των αρμοδίων. Ανακτορικές δηλαδή διατυπώσεις για ένα απλό γεγονός με αδιαμφισβήτητο τον φταίχτη. Εξαιρετικά χρονοβόρες επίσης διαδρομές και αμφίβολα θετικής αποδοχής τελικά των συνολικών απαιτήσεων των θυμάτων, παρά τις αρχικά ρητές διαβεβαιώσεις των ιθυνόντων για πλήρη κάλυψη των θιγμένων. Ενόσω βέβαια ήταν το ζήτημα νωπό και σε μια σχετική δημοσιότητα.
Δίκαια διαμαρτυρήθηκαν λοιπόν οι ταξιτζήδες μέσω συνηγόρων τους (και δυστυχώς χωρίς την πολιτική παρέμβαση και πίεση φορέων του νομού και την συνδικαλιστική κάλυψη του συλλόγου τους) για την αντικειμενική αδυναμία ακαριαίας αγοράς οχήματος. Οι διαδικασίες fast truck παράκαμψης γραφειοκρατικών και λοιπών εμποδίων εννοείται ισχύουν για το ασύδοτο μεγάλο κεφάλαιο και όχι για απλούς βιοπαλαιστές. Παράλληλα εγείρεται το αδιέξοδο ζήτημα ανεύρεσης των χρημάτων από τις ούτως ή άλλως οικονομικά στραγγισμένους ένεκα κρίσης και μνημονίων οικογενειακούς προϋπολογισμούς τους, καθώς επιπρόσθετα είναι δεδομένα ανύπαρκτη η δυνατότητα τραπεζικού δανεισμού. Σημειωτέον μέσα στη τουριστική περίοδο (που τώρα είναι άπραγοι και άρα ουσιαστικά άνεργοι και μάλιστα εις διπλούν ένεκα της διπλοβάρδιας - τα λεγόμενα διαφυγόντα κέρδη - ανέκαθεν προσδοκούν οι ταξιτζήδες να καλύψουν τις βαριές ανάγκες βιοπορισμού τους και για την νεκρή χειμερινή φάση, οπότε οι μάλλον έξι τον αριθμό συγκεκριμένοι αντιμετωπίζουν το φάσμα της απόλυτης ένδειας.
Προφανώς δεν γεννιέται η απορία αν αυτές οι εξόφθαλμα παράλογες προϋποθέσεις που ορθώνουν οι υπεύθυνοι των αμερικανικών βάσεων αποτελούν μια απερίσκεπτη και λαθεμένα σταθμισμένη απόφαση τους ή αν αυτός ο ωμότατος εμπαιγμός συνδέεται με τη γενικότερη εγκληματική τους φυσιογνωμία. Τη στιγμή κιόλας που ματαιοπονώντας πάσχιζαν οι βρικόλακες της οικουμένης να φιλοτεχνήσουν στην πόλη μας ένα φιλάνθρωπο προσωπείο με τις κοινωνικές δράσεις τους. Όπως το καθάρισμα από τους ναύτες του σκάφους στο γηροκομείο (αφού πρωτύτερα ξέπλυναν τα βουτηγμένα στο συριακό αίμα χέρια τους), που υποφέρει όμως ασφυκτικά από τις δημοσιονομικές περικοπές τις οποίες επιβάλλει το δικό τους ΔΝΤ.
Όμως παραξενεύει ακόμη και τους πλέον υποψιασμένους και επικριτές του μισητού αμερικάνικου ιμπεριαλισμού η αισχρότητα των προφάσεων τους για τη μη έγκαιρη και επαρκή δικαίωση και τακτοποίηση των οδηγών. Ειδικά όταν η αμοιβή τους συγκρινόμενη με τα υπέρογκα μεγέθη των στρατιωτικών τους δαπανών καταντά υπερβολικά γελοία. Και καταρρακώνει έτι περαιτέρω την ήδη έξωθεν κάκιστη μαρτυρία αυτών των γεννητόρων χουντών και πολέμων. Απλά αποτελεί μια πρόσθετη εκδήλωση έκφρασης του μίσους και της περιφρόνησης που ανεξαίρετα τρέφουν απέναντι στην ανθρωπότητα οι υπερατλαντικοί πρωτοπόροι του ιμπεριαλιστικού ανταγωνισμού. Αρκεί μονάχα να αναφερθούν τα εξοργιστικά στατιστικά στοιχεία, όπου κατά το διάστημα 1972-2015 στο νησί Οκινάουα τα κτηνώδη στίφη του προσωπικού των εκεί βάσεων ευθύνονται για πάνω από 574 καταγραμμένα περιστατικά δολοφονιών, βιασμών και διαρρήξεων. Άλλωστε πως γίνεται άτομα που είναι στρατευμένα τυφλά στην πιο άδικη και βάρβαρη αποστολή πάνω στον πλανήτη (δηλαδή της διαδοχικής ισοπέδωσης χωρών με ασύμμετρα μέσα, του πνιξίματος των κατοίκων τους στο αίμα, της ανερμάτιστης διάθεσης για καθυπόταξη του πλανήτη και ακόμη της ναρκοθέτησης της ίδιας της παγκόσμιας ειρήνης) να μην είναι αφυδατωμένα εντελώς από κάθε αξία ανθρωπισμού, ευγένειας, εντιμότητας και ενδοιασμού για ανάληψη ότι του πιο αποτρόπαιου καθήκοντος.
Βέβαια ένα μέρος του απύθμενου θράσους των αμερικανών φονιάδων και ληστών (προς το παρόν οι Έλληνες «απολαμβάνουν» οδυνηρά τη δεύτερη ιδιότητα τους) δεν οφείλεται αποκλειστικά στην απίσχναση του αντιιμπεριαλιστικού κινήματος. Δεν δικαιολογείται μόνο από την παντελή αδράνεια των κατ` όνομα αριστερών και προοδευτικών δυνάμεων. Εκτός της κινητοποίησης και καταγγελίας της Πρωτοβουλίας Αντίστασης και της ρυμουλκημένης και άτονης παρουσίας (αλλά έστω και έτσι θετικής) μιας άλλης συλλογικότητας για τον ελλιμενισμό του στη Σούδα (και με όποιους επίφοβους σχεδιασμούς σχετίζεται αυτό) και τον κατακλυσμό των Χανιών από τις ορδές των μισθοφόρων. Στηρίζεται σε ένα σημαντικό βαθμό στη δουλική στάση της κυβέρνησης η οποία ευθυγραμμίζεται πειθήνια με τις πολεμοχαρείς επιδιώξεις τους που ανεβάζουν επικίνδυνα την αναμέτρηση με τον Ρώσο αντίπαλο μέχρι του κρίσιμου σημείου μιας ολέθριας ανάφλεξης. Συντηρείται ταυτόχρονα με τον γλοιώδη ρόλο της τοπικής ηγεσίας, όπου αντάμα με τους δύο υπουργούς και την ιεραρχία (η πληροφορία πως οι άγιοι πατέρες ευλόγησαν τον οπλισμό και προέβηκαν σε ευχέλαιο για την ευστοχία των πύραυλων δεν έχει επιβεβαιωθεί) χαριεντίζονταν αηδιαστικά στο κατάστρωμα του σκάφους καμαρώνοντας τα θαυμαστά σύνεργα του θανάτου που φιλοξενεί. Παρεμπιπτόντως το δίμουρο και άνευρο ψήφισμα του δημοτικού συμβούλιου σχετικά με τη βιαιοπραγία του στρατιωτικού καθόλου δεν παρενοχλεί και συνετίζει ούτε στο ελάχιστο τους ενόχους.
Το μήνυμα που εκπέμπουν οι αμερικάνοι και με αυτή τους την ιταμή ενέργεια είναι σαφές. Δεν υπολογίζουμε και δεν λογοδοτούμε σε κανένα. Είμαστε αδίστακτοι κέρβεροι μπροστά στην υπεράσπιση των συμφερόντων μας, είμαστε στη πατρίδα σας οι επικυρίαρχοι. Οι ακρότητες των «παλικαριών» μας προστατεύονται από το καθεστώς της ετεροδικίας και όποτε και όσο θέλουμε σας εξοφλούμε για κάποιες μικροβλάβες.
Δεν πρέπει όμως να μείνει από τη χανιώτικη κοινωνία απαρατήρητο και αναπάντητο αυτό το γεγονός. Τα απαλά κρούσματα βίας αποτελούν το προανάκρουσμα βαρύτερων πληγμάτων και επιβάλλεται να καταδικάζονται προτρέποντας τους κατοίκους του νησιού στη σφυρηλάτηση μιας πιο μαζικής, δυναμικής, επίμονης και συγκροτημένης κατεύθυνσης του κινήματος. Με στόχο το διώξιμο του καρκινώματος των βάσεων, τη μη μετατροπή της πόλης μας σε Τρούμπα όπου κατά καιρούς θα ξεθυμαίνουν οι «φορτωμένοι» φαντάροι τους και την ακύρωση της σαν ορμητήριο κατακρεούργησης των τριγύρω λαών. Το εργατολαϊκό και αντιιμπεριαλιστικό κίνημα οφείλει να διαλαλεί πως η ιδιότυπη ταξική βία της ανεργίας που ασκείται ετούτες τις μέρες στους απολυόμενους εργαζομένους του Μαρινόπουλου μαζί με τους απαράδεκτους βασανισμούς προσφύγων από την αστυνομία στη Μόρια είναι συγκοινωνούσες καταστάσεις με τη βία του Ράμπο στα Χανιά και την αλητεία των επικεφαλής του που δεν αποζημιώνουν. Και όπως υπάρχει ενιαιότητα στον κορμό των καπιταλιστών και ιμπεριαλιστών απέναντι στον εχθρό λαό, έτσι δεν πρέπει να υφίσταται ο τεχνητός διαχωρισμός ανάμεσα στο αγωνιστικό μέτωπο των από κάτω που υπερασπίζει τα εργασιακά δικαιώματα και εκείνο που παλεύει κατά των διεθνών δυναστών. Είναι κοινό το αποτύπωμα ενός συστήματος πείνας, εκμετάλλευσης, πόνου, καταστολής και εξόντωσης που είτε στην εξαρτημένη εγχώρια καπιταλιστική μορφή του, είτε στο πιο εξελιγμένο ιμπεριαλιστικό του στάδιο κλιμακώνει με γοργό βηματισμό το τσάκισμα των λαών της γης.
Ο ξεσηκωμός ενάντια στις απολύσεις, η φοροεπιδρομή, ο ραγδαίος αφανισμός των εργατικών κατακτήσεων και η πολιτική της εξαθλίωσης μαζί με την αποφασιστική συμπαράσταση στους πρόσφυγες και τις διαδηλώσεις κατά των αποβάσεων των Ράμπο στην πόλη μας, των πολεμικών μεθοδεύσεων τους και την αξίωση να εξοφλούν στο ακέραιο τις συνέπειες της καταστροφικής μανίας τους είναι ζωτική ανάγκη του σήμερα. Και πρέπει να είναι όλες μαζί αυτές οι αντιστάσεις αχώριστα ζευγαρωμένες.
Μας βασανίζουν και «σκοτώνουν» καθημερινά με πολλούς και διαφορετικούς τρόπους, άσχετα αν μένουμε ζωντανοί. Θα υποχρεωθούν όμως να πληρώσουν πολύ ακριβά τον λογαριασμό που θα τους στείλουμε, μονάχα αν εξαναγκαστούν με τους αδιάλλακτους αγώνες μας να το πράξουν. Τα προηγούμενα ξεσπάσματα στη χώρα μας και η τωρινή έκρηξη της γαλλικής εργατικής τάξης ξαναφωτίζουν τον μη εναλλακτικό δρόμο. Η υποχώρησε του κομουνιστικού κινήματος και η συνοδή παθητικοποίηση των μαζών μεταφράζεται πλέον σε μνημονιακή και συριακή τραγωδία, η ιστορική όμως επανάληψη της ηρωικής εαμικής αντίστασης και της βιετναμέζικης εποποιίας δεν θα είναι ούτε τραγωδία, ούτε φάρσα μα λύτρωση.
Γιατί παράγουμε τα πάντα, δικαιούμαστε τα πάντα, θέλουν να μας στερήσουν τα πάντα, αλλά έχουμε και τη δύναμη να τους πάρουμε πίσω τα πάντα.

Κ.Μ.
Μέλος της Πρωτοβουλίας Αντίστασης Χανίων
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΚΕΙΜΕΝΟ ΥΠΟΓΡΑΦΩΝ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΟΥΣ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ ΤΗΣ ΑΤΙΚ

0
Το κείμενο αυτό θα διακινηθεί στα αντιρατσιστικά φεστιβάλ του Σαββατοκύριακου. Καλούμε όλο το κόσμο να το υπογράψει.

 
Εμείς που υπογράφουμε το παρακάτω κείμενο εκφράζουμε την πλήρη συμπαράσταση και αλληλεγγύη μας στους 10 αγωνιστές της Συνομοσπονδίας Τούρκων Εργατών στην Ευρώπη (ATIK) που δικάζονται στο ανώτατο δικαστήριο του Μονάχου στη Γερμανία, με ανυπόστατες κατηγορίες. Οι αγωνιστές αυτοί (Müslüm Elma, Haydar Bern, Mehmet Yeşilçalı, Erhan Aktürk, Deniz Pektaş, Sami Solmaz, Musa Demir, D. Banu Büyükvaci, Sinan Aydın και Seyit Ali Uğur), σύρθηκαν στα δικαστήρια λόγω της πολιτικής, συνδικαλιστικής και αγωνιστικής τους δράσης.
Το κατηγορητήριο -που στήθηκε με στοιχεία των τουρκικών φασιστικών αρχών- είναι πως οι δέκα αγωνιστές είναι μέλη της παράνομης στην Τουρκία οργάνωσης, Κομμουνιστικό Κόμμα Τουρκίας (μαρξιστικό-λενινιστικό) (TKP/ML). Η κατηγορία βασίζεται στο άρθρο 129 a-b του γερμανικού ποινικού κώδικα (προσθήκη του 2012) που αφορά τη σύσταση και συμμετοχή σε τρομοκρατικές οργανώσεις στο εξωτερικό. Για το τουρκικό φασιστικό κράτος βέβαια κάθε πολιτική οργάνωση που αγωνίζεται για τα εργατικά, λαϊκά και δημοκρατικά δικαιώματα θεωρείται «τρομοκρατική».
Η δίκη αυτή δείχνει για πολλοστή φορά την ψευδεπίγραφη δημοκρατία της Γερμανίας και συνολικότερα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Που στοχοποιούν και ποινικοποιούν αγωνιστές, εργάτες και εργαζόμενους, πολιτικούς πρόσφυγες, κομμουνιστές και επαναστάτες. Μια πολύ επικίνδυνη εξέλιξη για τους ίδιους τους λαούς, οι οποίοι μπαίνουν στο στόχαστρο μιας φασίζουσας πολιτικής. Γιαυτό και η αλληλεγγύη στους αγωνιστές της ΑΤΙΚ δεν αφορά μόνο τους συγκεκριμένους αγωνιστές αλλά και συνολικότερα την υπεράσπιση των δημοκρατικών δικαιωμάτων και ελευθεριών των λαών, των εργαζόμενων και όλων όσων αντιστέκονται και αγωνίζονται.
Καταδικάζουμε τη φασιστική δίωξη ΕΕ-Τουρκίας σε βάρος των Τούρκων αγωνιστών της ΑΤΙΚ!
Απαιτούμε να σταματήσει κάθε δίωξη και να ελευθερωθούν άμεσα οι κρατούμενοι αγωνιστές!

Ιούλης 2016
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Βιβλιοπαρουσίαση: "Στιγμές Σαλονίκης θερινές" του Γιάννη Γκλαρνέτατζη

0
Αγαπητοί φίλοι και συνεργάτες, με χαρά σας ανακοινώνουμε πως την Παρασκευή 1 Ιουλίου, κυκλοφορεί η νέα έκδοση από τις Ακυβέρνητες Πολιτείες

Στιγμές Σαλονίκης
θερινές


του Γιάννη Γκλαρνέτατζη
με πρόλογο της Ρίκας Μπενβενίστε

Περισσότερα για το βιβλίο θα βρείτε στο επισυναπτόμενο Δελτίο Τύπου.
Επίσης στα πλαίσια του 19ου Αντιρατσιστικού Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης διοργανώνουμε βιβλιοπαρουσίαση την Κυριακή 3 Ιουλίου στις 19.00.
Περισσότερα για την εκδήλωση στην επισυναπτόμενη πρόσκληση.

ΑΚΥΒΕΡΝΗΤΕΣ
ΠΟΛΙΤΕΙΕΣ

Συνεργατικές εκδόσεις
2310 273207
edw@bibliopoleio.org
Αλ. Σβώλου 28, Θεσσαλονίκη

κεντρική διάθεση στην Αθήνα

ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΤΩΝ ΣΥΝΑΔΕΛΦΩΝ
210 3818840
Καλλιδρομίου 30, Εξάρχεια


«ΑΚΥΒΕΡΝΗΤΕΣ ΠΟΛΙΤΕΙΕΣ»

Συνεργατικό βιβλιοπωλείο/καφέ Αλεξάνδρου Σβώλου 28, ΤΚ 54622, Θεσσαλονίκη Τηλέφωνο/Fax 2310 273207 Email: edw@bibliopoleio.org
Δείτε το ηλεκτρονικό μας βιβλιοπωλείο:

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Εκδήλωση - συζήτηση της Ταξικής Πορείας για τις αλλαγές στο δημόσιο

0

ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ, ΚΙΝΗΤΙΚΟΤΗΤΑ, ΕΝΤΑΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ
Νέες αντιδραστικές αλλαγές για τους εργαζόμενους στο Δημόσιο

Τις τελευταίες ημέρες πληθαίνουν τα δημοσιεύματα των αστικών εφημερίδων για επικείμενες αλλαγές στο Δημόσιο. Όλα στο τραπέζι: από την άμεση κατάθεση νομοσχεδίου για την κινητικότητα και την, για πολλοστή φορά, αναδιοργάνωση και αξιολόγηση των δομών, μέχρι την επαναφορά των συλλογικών διαπραγματεύσεων.
Πιο συγκεκριμένα, ο υπουργός Εσωτερικών και Διοικητικής Ανασυγκρότησης Χρ. Βερναρδάκης, πριν ακόμα προλάβουν να εφαρμοστούν πλήρως και σε όλο το Δημόσιο τα οργανογράμματα της προηγούμενης κυβέρνησης, ζητά με επιστολή του προς τους γενικούς γραμματείς και τους γενικούς διευθυντές όλων των δημόσιων υπηρεσιών, εκ νέου, αξιολόγηση και αναδιοργάνωση των δομών και εκπόνηση νέων οργανογραμμάτων. Για πολλοστή φορά πίσω από ωραία λόγια, ούτε λίγο ούτε πολύ προαναγγέλλονται μειώσεις οργανικών δομών, καταργήσεις και συγχωνεύσεις υπηρεσιών, ειδικοτήτων και κλάδων, γιατί όχι και οργανικών θέσεων.
Επίσης, εν μέσω καλοκαιριού, κατά τη γνωστή και δοκιμασμένη τακτική, πρόκειται να ψηφιστεί ο νέος νόμος περί κινητικότητας. Σύμφωνα με τα δημοσιεύματα, σε ειδική ηλεκτρονική πλατφόρμα θα καταγράφονται οι ελλείψεις και το πλεονάζον προσωπικό των δημόσιων φορέων και θα υποβάλλονται οι αιτήσεις των ενδιαφερόμενων για μετακίνηση-απόσπαση. Οι όποιες μετακινήσεις θα γίνονται σε χρόνους «φαστ τρακ» και, σύμφωνα με τις εξαγγελίες, σε εθελοντική βάση η οποία, όμως, θα εξαντληθεί στο τέλος του 2017 και όσο βέβαια οι ελλείψεις θα ικανοποιούνται από τις αιτήσεις. Για δε το πλεονάζον προσωπικό, αν δεν απολύεται, θα «μετεκπαιδεύεται» και θα μετακινείται, ποιος ξέρει πού.
Όμως, οι εργαζόμενοι στο Δημόσιο ξέρουν πλέον να διακρίνουν την αλήθεια. Γνωρίζουν ότι πίσω από τις εξαγγελίες περί «εξορθολογισμού» βρίσκονται νέες απολύσεις και ιδιωτικοποιήσεις, πίσω από τον «σχεδιασμό της παρακολούθησης και διαμόρφωσης πολιτικής» κρύβεται η αβεβαιότητα και η ανασφάλεια, πίσω από την «αξιολόγηση» βρίσκεται η τρομοκρατία και η πειθάρχηση. Με την εμπειρία τους από την εφαρμογή της μνημονιακής πολιτικής, οι εργαζόμενοι γνωρίζουν πολύ καλά ότι πίσω από την ανάγκη για «εξυπηρέτηση του Δημοσίου συμφέροντος» κρύβονται οι απαιτήσεις των δανειστών και πίσω από την «εξοικονόμηση πόρων» κρύβονται οι τεράστιες ελλείψεις προσωπικού, τα άδεια από εκπαιδευτικούς σχολεία και τα ερημωμένα από νοσηλευτικό προσωπικό νοσοκομεία.
Πρόσφατα, δε, η κυβέρνηση προανήγγειλε την επανεκκίνηση των συλλογικών διαπραγματεύσεων στο Δημόσιο από τον Σεπτέμβρη. Όμως, παράλληλα, ενόψει της δεύτερης αξιολόγησης, έχει ήδη δρομολογήσει νέο νομοσχέδιο-οδοστρωτήρα των εργασιακών δικαιωμάτων και νέο συνδικαλιστικό νόμο-ταφόπλακα των αντιστάσεων. Προσπαθεί ανεπιτυχώς να πείσει το λαό ότι πρωτοστατεί στην υπεράσπιση των συλλογικών διαπραγματεύσεων. Επαίρεται για την πρόθεσή της για υπογραφή Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας στο Δημόσιο που κάθε άλλο παρά για το καλό των εργαζομένων θα είναι. Συλλογική Σύμβαση που δεν θα έχει κανένα «προαπαιτούμενο», καθώς θα ρυθμίζει εξαρχής τις προσλήψεις (αριθμό και ειδικότητες), τα προσόντα διορισμού ανά κλάδο και ειδικότητα, το καθεστώς τοποθετήσεων, τις πρόσθετες αμοιβές και τα επιδόματα, τις άδειες και τους χρόνους απασχόλησης ανά ειδικότητα και κλάδο. Όλα εντέλει στο κρεβάτι του Προκρούστη, από τις αμοιβές ως τις σχέσεις εργασίας και όλα, βέβαια, σύμφωνα με τις συμφωνίες που έχουν υπογραφεί με τους δανειστές και τους θεσμούς να πιέζουν για ατομικές συμβάσεις, αλλαγή του καθεστώτος των προσλήψεων, αλλαγή των όρων και συνθηκών εργασίας, ελαστικές σχέσεις, συνεχή κινητικότητα με λίγα λόγια «κανόνες και εργασιακές συνθήκες ιδιωτικού τομέα». Στόχος, να αλλάξουν άμεσα οι εργασιακοί όροι στο Δημόσιο (τον τελευταίο εργασιακό χώρο που τηρούνται και διασφαλίζονται στοιχειωδώς κεκτημένα εργασιακά δικαιώματα), να καταργηθεί η μόνιμη εργασιακή σχέση και να τσακιστεί κάθε δυνατότητα οργάνωσης και διεκδίκησης.
Κι ενώ η κατάσταση είναι έτσι, κι ενώ διαψεύδονται και γκρεμίζονται μέρα με τη μέρα όλες οι αυταπάτες της αριστερής διακυβέρνησης, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, σε μια ύστατη προσπάθεια να παρουσιάσει έργο και να διατηρήσει τον ομφάλιο λώρο της με τα μεσαία στρώματα της δημοσιοϋπαλληλίας, καταφεύγει σε μια σειρά από αλλαγές στην εσωτερική λειτουργία των δημοσίων υπηρεσιών, καθαρά για λόγους εντυπώσεων. Με το άγχος τού «εδώ και τώρα» και την πίεση να παρουσιάσει έργο, με την καχυποψία που προκύπτει από την έλλειψη μηχανισμού και ουσιαστικής σύνδεσης με τους εργαζόμενους, πιέζει όλο και περισσότερο για το... τίποτα. Εγκύκλιοι δήθεν νοικοκυρέματος, προτάσεις για μικρές τάχα αλλαγές στο ωράριο, απανωτές συγκροτήσεις επιτροπών συνδιοίκησης και συνδιαχείρισης, μπας και τσιμπήσει κανείς, εκατοντάδες θέσεις συμβούλων και συνεργατών, σελίδες επί σελίδων με αυτονόητα που βαφτίζονται έργο και μάλιστα φιλολαϊκό... Κινήσεις που δήθεν θα έκαναν το λαό και τους εργαζόμενους στο Δημόσιο να ξεχάσουν τα αντιλαϊκά μέτρα που έχουν ψηφιστεί και θα τους έπειθαν ότι τάχα η χώρα μπαίνει σε τροχιά νοικοκυρέματος και μάλιστα με αριστερό πρόσημο.
Ωστόσο, η πραγματικότητα είναι αμείλικτη και αδυσώπητη. Η πολλαπλής δεξιάς πολιτικής κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ συνεχίζει την ίδια αντιλαϊκή πολιτική των προηγούμενων κυβερνήσεων. Ψηφίζει αντιλαϊκούς νόμους το έναν μετά τον άλλο, (ασφαλιστικό, φορολογικό) και προετοιμάζει το έδαφος για νέα αντιδραστικά νομοσχέδια για εργασιακά και συνδικαλισμό. Έχει υποταχθεί πλήρως στις σκληρές απαιτήσεις ΕΕ και ΔΝΤ για μεροκάματα πείνας, άθλιες συνθήκες εργασίας και τρομοκρατία και κλιμακώνει την επίθεση με μέτρα που, αν περάσουν, θα δώσουν ένα νέο χτύπημα στα δικαιώματα της εργατικής τάξης και του λαού και θα προσθέσουν μια νέα ήττα στους εργαζομένους. Η απάντηση βρίσκεται μόνο στη συγκροτημένη πάλη, στην οργάνωση της αντίστασης, της διεκδίκησης και της αναμέτρησης των εργαζομένων με τις δυνάμεις του συστήματος και της επίθεσης.

Προλεταριακή Σημαία
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

29 Ιουν 2016

ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΤΙΚ ΣΤΟ ΑΝΤΙΡΑΤΣΙΣΤΙΚΟ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΤΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

0
 
Η ΑΤΙΚ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΗ! 
 Η ΔΙΚΗ ΣΤΟ ΜΟΝΑΧΟ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΚΑΤΑΔΙΚΗ ΤΟΥ ΦΑΣΙΣΜΟΥ!
Ευρωπαϊκή Ένωση, φασιστικοποίηση, καθεστώς έκτακτης ανάγκης ενάντια στους ευρωπαϊκούς λαούς, σε πρόσφυγες και μετανάστες
Ομιλητές :
Τασούλα Γκενίδου, Επιτροπή Υποστήριξης
Αγγελική Σεραφείμ, Δικηγόρος
Εκπρόσωπος της ΑΤΙΚ

Διοργάνωση: Επιτροπή Υποστήριξης

Παρασκευή 1 Ιουλίου, 7:00 μ.μ.
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

«Τιμή» στα πολιτικά αδιέξοδα και στις απάτες που παράγουν;

0
Εντυπωσιακή είναι η βιασύνη με την οποία η ΑΝΤΑΡΣΥΑ «επέστρεψε» στον δρόμο που της παρήγαγε τα αδιέξοδα και τη διάσπαση του καλοκαιριού του 2015. Στο δρόμο που εμφανίζει ένα κίνημα έτοιμο να πάρει στους ώμους του το περίφημο «μεταβατικό της πρόγραμμα» και το μόνο που λείπει είναι οι πολιτικές δυνάμεις που θα αποφασίσουν να συνεργήσουν στην πορεία υλοποίησης του.
Η βιασύνη εκδηλώθηκε -που αλλού;- στο χαιρετισμό της ΑΝΤΑΡΣΥΑ στη Συνδιάσκεψη της ΛΑΕ, η οποία καλείται από την ΑΝΤΑΡΣΥΑ στο δρόμο αυτό. Τι και αν η ΛΑΕ με τις θέσεις της ενόψει της Συνδιάσκεψης αποσαφήνισε προς κάθε κατεύθυνση πως αναζητεί την «επιβολή ενός φιλολαϊκού προγράμματος εξόδου από την κρίση», ξορκίζοντας στη βάση αυτή όχι μόνο την «βία των κινημάτων», αλλά κάθε κατεύθυνση πάλης ενάντια στα δεσμά των ΕΕ/ΝΑΤΟ, κάθε πολιτική κατεύθυνση συγκρότησης του λαού και της εργατικής τάξης σε αντιιμπεριαλιστική-αντικαπιταλιστική-αντισυνδιαχειριστική κατεύθυνση; Τι και αν η ΛΑΕ αυτόν τον πυρήνα της αντίληψης της τον επιβεβαίωσε τρανταχτά πολιτικά αποφασίζοντας πρόσφατα συμπόρευση με τη Χριστιανική Δημοκρατία; Τι και αν «μέρα παρά μέρα» στελέχη της ΛΑΕ υποδεικνύουν τη Ρωσία του Πούτιν ως τη βασική δύναμη στην οποία μπορεί να στηριχτεί το «φιλολαϊκό πρόγραμμα» που έχουν κατά νου για τη χώρα μας;
Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ, όχι μόνο δεν πτοείται από όλα αυτά αλλά κάνει και …ρελανς! Αναγνωρίζει -στον χαιρετισμό της- «οφειλόμενη τιμή» στην ηγεσία της ΛΑΕ επειδή λέει αποχώρησε από το ΣΥΡΙΖΑ και «εγκατέλειψε κρατικές θέσεις»!
Θα λέγαμε ότι έχει χαθεί κάθε μέτρο! Τα ηγετικά στελέχη της ΛΑΕ που από τη θέση υπουργών και βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ συνέδραμαν από τα «αριστερά» ως τις 21 Αυγούστου του 2015 όλη την πορεία διαμόρφωσης του ΣΥΡΙΖΑ σε φορέα επίθεσης του ιμπεριαλισμού και του κεφαλαίου, και έχουν καθοριστική ευθύνη σε όλη την τελευταία φάση (2012-15) αλλά και πολλών προηγούμενων χρόνων για τη γραμμή υποταγής που επιβλήθηκε στο λαό και στην πάλη του, είναι αυτοί που «πρέπει να τιμηθούν» (από την Αριστερά; από το λαό;) για τη στάση τους! Και μια τέτοια ηγεσία που δεν κάνει ίχνος αυτοκριτικής αλλά βαθαίνει ακόμα περισσότερο σήμερα το δεξιό της προσανατολισμό. ανακηρύσσεται -πάλι από τον χαιρετισμό της ΑΝΤΑΡΣΥΑ- σε «ένα πολύτιμο δυναμικό για το κίνημα και την αριστερά»!!
Τι πυροδότησε αυτή τη βιασύνη και αμετροέπεια της ηγεσίας της ΑΝΤΑΡΣΥΑ που μοιάζει να μην νοιάζεται ούτε καν για την υπεράσπιση του δικού της πολιτικού χώρου, λιγότερο από ένα χρόνο μετά από το σημαντικό πλήγμα που δέχτηκε με την προσχώρηση των ΑΡΑΝ-ΑΡΑΣ στη ΛΑΕ; Σίγουρα το αποτέλεσμα του Βρετανικού δημοψηφίσματος ήταν αρκετή αιτία για να ζωντανέψουν στο εσωτερικό της οι πόθοι των άμεσων εκτινάξεων. Ήταν «ότι χρειαζόταν» για να βγει ξανά στην επιφάνεια η καταπιεσμένη μεταβατικότητα τους που δεν διστάζει να ανακηρύξει τους κατά καιρούς «Καζάκηδες», τις Επιτροπές Λογιστικού Ελέγχου (του χρέους), και πολλά ανάλογα, σε παράγοντες που θα συμβάλλουν -πάντα μέσω κάποιας κάλπης- για να έρθουν κοσμογονικές ανατροπές στις κατά τα άλλα μοιραίες και αντικειμενικές «ολοκληρώσεις». Γι αυτό έσπευσαν οι συνιστώσες της να αναρτήσουν και την μετεκλογική ανακοίνωση του LEXIT στην οποία φιγουράρει το «Κάτω οι Τόρρις», δηλαδή το ζήτω οι Εργατικοί … χωρίς αυταπάτες, όπως και η πρώην ΟΣΕ και νυν ΣΕΚ «δίδασκε» για χρόνια τους εργάτες και το λαό σχετικά με το ΠΑΣΟΚ!
Το ξαναφούντωμα αυτών των πόθων στο χαιρετισμό της ΑΝΤΑΡΣΥΑ συνιστά ένδοξη επιστροφή στις πιο υψηλές απογειώσεις του προηγούμενου διαστήματος.
Εκεί -στα ιδεολογικοπολιτικά της χαρακτηριστικά και όπως αυτά αποτυπώνονται στο μεταβατικό της πρόγραμμα-βρίσκεται και ο πυρήνας του ζητήματος της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, που την ωθεί ξανά και ξανά και ξανά στα ίδια αδιέξοδα, που την ώθησε και στο χαιρετισμό της στη ΛΑΕ, να καλέσει αυτούς που πρωτοστάτησαν στις αυταπάτες εντός του ΣΥΡΙΖΑ να τιμήσουν από κοινού «στους δρόμους» την απάτη του ελληνικού δημοψηφίσματος της 5ης Ιουλίου!
Από αυτή την άποψη θα λέγαμε ότι η ηγεσία της ΑΝΤΑΡΣΥΑ κάνει ότι μπορεί για να διαψεύσει τις δικες της θέσεις στη 3η Συνδιάσκεψη του περασμένου Μάρτη στις οποίες επιχειρώντας να οχυρωθεί διατύπωνε την εκτίμηση πως η μεταπήδηση των ΑΡΑΝ-ΑΡΑΣ στη ΛΑΕ δεν αφορούσε κυρίως ζητήματα εκλογικής τακτικής αλλά έκφραζε βασικά την αμφισβήτηση της φυσιογνωμίας της ΑΝΤΑΡΣΥΑ…
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

…Αγωνιστικές Κινήσεις Εκπαιδευτικών - 85η συνέλευση ΔΟΕ: Ονειροπόληση και υποκρισία

0
Η 85η συνέλευση της ΔΟΕ δεν θα μπορούσε παρά να αποτυπώσει την εκπαιδευτική συνδικαλιστική χρονιά που πέρασε και η οποία χαρακτηρίστηκε από την πλήρη ανικανότητα και απροθυμία της ηγεσίας του κλάδου να οργανώσει μια σοβαρή αντίσταση στην επίθεση που δέχτηκαν οι εκπαιδευτικοί. Είτε ως ουρά των ΓΣΕΕ - ΑΔΕΔΥ είτε με την ουρά στα σκέλια μπροστά στην κυβέρνηση, έδωσε το στίγμα της στο ασφαλιστικό, τις μαζικές απολύσεις αναπληρωτών, τη διάλυση της ειδικής αγωγής, των νηπιαγωγείων, των δημοτικών και του ολοήμερου, την ελαστικοποίηση και διεύρυνση του εργασιακού ωραρίου στην πρωτοβάθμια, την ελαχιστοποίηση των μεταθέσεων και αποσπάσεων κλπ.
Με απόφαση της πλειοψηφίας, το ΔΣ της ΔΟΕ συμμετείχε στο διάλογο του υπουργείου και σε απόλυτη σύμπνοια των μελών του διοργάνωσε τον παράλληλο διάλογο με τίτλο «το σχολείο που βιώνουμε, το σχολείο που ονειρευόμαστε». Όχι τυχαία, επέλεξε να μην καλέσει τον κλάδο να συζητήσει και να δράσει για τα θέματα που τον έπνιγαν αλλά να τον καλέσει σε ονειροπόληση με θέμα το «άλλο σχολείο». Τελικά, φαίνεται πως όλες οι παρατάξεις που εκφράζονται στο ΔΣ βολεύονται στο σχήμα «ενιαίο 12χρονο ή 14χρονο σχολείο» αφού λειτουργεί ως ένα άδειο μαξιλάρι που ο καθένας μπορεί να το παραγεμίσει με ό,τι θέλει. Η 85η ΓΣ της ΔΟΕ το έκανε θέση του κλάδου, με αποχή από την ψηφοφορία των Παρεμβάσεων και του ΠΑΜΕ που δήλωσε ότι διαθέτει τη δική του ολοκληρωμένη πρόταση! Όλες αυτές οι μακροσκελείς αναλύσεις που σχεδιάζονται για τον λαό χωρίς τον λαό, θα ήταν απλά αέρας κοπανιστός αν δεν λειτουργούσαν παραλυτικά, καλλιεργώντας τη ρεφορμιστική λογική πως πρέπει να έχει ο κλάδος τις δικές του ολοκληρωμένες(!) προτάσεις ως απάντηση στην επίθεση που δέχεται και όχι αιτήματα και διεκδικήσεις δικαιωμάτων. Φευγιό από την πραγματικότητα!
Χαρακτηριστικά, η συνέλευση μέχρι την τρίτη μέρα το μεσημέρι, δεν είχε συζητήσει ακόμη για πρόταση δράσης. Όλα έδειχναν πως οι εργασίες θα τελείωναν χωρίς να αποφασιστεί τίποτα. Η πρώτη μέρα είχε αναλωθεί σε διαδικαστικά θέματα, η δεύτερη χάθηκε μέσα στην αιώνια συζήτηση για το ύψος της συνδρομής και τον οικονομικό απολογισμό (κυρίως με πρωτοβουλία των ΠΑΜΕ και Παρεμβάσεων) και φυσικά όλη τη συζήτηση και τις τρεις μέρες κάλυπτε το "τι σχολείο θέλουμε". Η πλάκα είχε η αντιπαράθεση αν το σχολείο πρέπει να είναι 14χρονο και ή 12χρονο με 2χρονη υποχρεωτική προσχολική αγωγή
Στις 2:30μμ τη Παρασκευή, με βάση το πρόγραμμα οι εργασίες θα έληγαν στις 3μμ, ο πρόεδρος (ΔΑΚΕ) ζήτησε από το σώμα να σταματήσει η συζήτηση και να μπουν στο πρόγραμμα δράσης. Η ΔΑΚΕ πρότεινε κινητοποίηση το πρώτο 10μερο του Σεπτέμβρη (ίσως και μέσα στο καλοκαίρι αν η κυβέρνηση νομοθετήσει) χωρίς απεργία, κύκλο γενικών συνελεύσεων με πρόταση στο σώμα για τριήμερες ή πενθήμερες ή άλλης μορφής επαναλαμβανόμενες. Οι Παρεμβάσεις περίπου το ίδιο, απλά έβαλαν να γίνει μια απεργία το πρώτο 10ημερο και δεν ξεκαθάρισαν τη μορφή των επαναλαμβανόμενων. Το ΠΑΜΕ δεν πρότεινε τίποτα συγκεκριμένο (αφού ο αγώνας δε σταματά ποτέ) και προσπάθησε να ισορροπήσει την απροθυμία του στα γνωστά κλισέ «ότι αποφασίσουν οι συνελεύσεις, να απεργούν οι εκπαιδευτικοί και όχι μόνο το ΠΑΜΕ» κλπ. Η ΕΡΑ (που είχε 13 ανεξαρτητοποιήσεις) ζήτησε κινητοποιήσεις για να στηριχτεί η κυβέρνηση. Η ΔΗΣΥ (ΠΑΣΚ) τοποθετήθηκε θολά για 24ωρες και 48ωρες γιατί ο κόσμος δεν έχει διάθεση για αγώνες και λίγο πιο μαχητικά αλλά στο ίδιο πλαίσιο τοποθετήθηκε η ΕΚΙΝΗΣΗ (διάσπαση της ΠΑΣΚ). Μια ομάδα 17 συνέδρων (ανάμεσά τους κι αυτοί που διαχωρίστηκαν από την ΕΡΑ) έθεσαν προς ψήφιση πρόταση για να αποφασίσει το συνέδριο και να οργανώσει τη μορφή των επαναλαμβανόμενων απεργιών του Σεπτέμβρη. Τελικά, η απόφαση που διαμορφώθηκε και ψηφίστηκε από κοινού από ΔΑΚΕ, Παρεμβάσεις ΕΡΑ, ΕΚΙΝΗΣΗ είναι μια 24ωρη το πρώτο 10ημερο, κύκλο γενικών συνελεύσεων με ολομέλεια προέδρων από 1-9 του Σεπτέμβρη και πρόταση για επαναλαμβανόμενες απεργίες αλλά απροσδιορίστου μορφής.
Για άλλη μια φορά η συνέλευση αποτύπωσε γλαφυρά τη διάσταση βάσης και ηγεσίες. Ήταν φανερό πως η ΔΑΚΕ νοιάζεται να αντιπαρατεθεί στην κυβέρνηση στα πλαίσια του κοινοβουλευτικού παιχνιδιού. Οι Παρεμβάσεις, που δεν μπορούν πια να κρύψουν την έλλειψη συμφωνίας στο εσωτερικό τους, με κυρίαρχη την άποψη ότι ο κόσμος δεν τραβάει (δηλαδή είναι άξιος της μοίρας του), προσπάθησαν να ισορροπήσουν με την κινηματική ρητορεία και την εποικοδομητική ονειροπόληση. Δεν έδειξαν να αγωνιούν για το πρόγραμμα δράσης αφήνοντας το θέμα να έρθει προς συζήτηση στο παρά πέντε. Η ΔΗΣΥ(ΠΑΣΚ) και οι διασπάσεις της αναζητούν ρόλο πατώντας πάντα πάνω στον παλιό. Το ΠΑΜΕ κινήθηκε σταθερά στη γραμμή της αυτάρκειά του, χωμένο και χαμένο στους δικούς του σχεδιασμούς και κανονισμούς που πρέπει να διέπουν τους αγώνες. Η ΕΡΑ υπηρέτησε με συνέπεια τον νέο κυβερνητικό της ρόλο. Δεν έχει πρόβλημα να στηρίξει αποφάσεις που βαφτίζονται αγωνιστικές, ποντάροντας στη συνδικαλιστική διάλυση και στο ότι τίποτα δε θα γίνει στο τέλος.
Ενώ η εισήγηση για το πρόγραμμα δράσης φαντάζει αγωνιστική, οι κίνδυνοι που ελλοχεύουν είναι πολλοί.. Η απόφαση είναι αριστοτεχνικά διαμορφωμένη, που από τη μια αποτυπώνει την πίεσης της βάσης για κινητοποιήσεις που να έχουν προοπτική για νίκη και από την άλλη την απροθυμία όλων των παρατάξεων στο ΔΣ να κουνήσουν το δαχτυλάκι τους. Το ροκάνισμα και ο διαμελισμός της απόφασης από αυτούς που την ψήφισαν και από αυτούς που ομνύουν στους αγώνες είναι υπαρκτός. Συγκεκριμένη είναι μόνο η χωρίς καλές προοπτικές πρόταση για 24ωρη το πρώτο δεκαήμερο του Σεπτέμβρη αφού τα σχολεία δε λειτουργούν κανονικά. Η πρόταση για επαναλαμβανόμενες απεργίες που αφήνει θολό τι μορφή θα έχουν, κρύβει τον κίνδυνο να χτιστεί ο πύργος της Βαβυλώνας με προτάσεις γενικών συνελεύσεων ασύνδετων μεταξύ τους που θα έκανε αδύνατη τη λήψη απόφασης. Όμως, κάθε παιχνίδι, όσο και να θέλουν κάποιοι να προδιαγράψουν τα αποτελέσματά του, μπορεί να κερδηθεί. Χρειάζονται κότσια καιεμπιστοσύνη στις δυνατότητες του κλάδου που έχει πλούσια αγωνιστική ιστορία..
Τον Σεπτέμβρη εγκαινιάζεται στα σχολεία μια νέα κατάσταση. Οι εκπαιδευτικοί θα αντιμετωπίσουν κατά πρόσωπο τα αποτελέσματα των κυβερνητικών μέτρων που πιθανό να έχουν εμπλουτιστεί και με άλλα την περίοδο του καλοκαιριού. Ο Φίλης και η κυβέρνηση μπορεί να πιστεύουν πως θα μπορέσουν να δείξουν καλό πρόσωπο φροντίζοντας για ένα κανονικό ρυθμό λειτουργίας των σχολείων με τη βοήθεια των μέτρων εξαφάνισης των κενών. Η δε συνδικαλιστική ηγεσία μπορεί να πιστεύει πως μπορεί να εκτονώσει «κομψά και αγωνιστικά» την ανάγκη για αναμέτρηση με την κυβέρνηση και να μην καταφύγει σε χοντροκομμένα ξεπουλήματα.
Μέχρι το Σεπτέμβρη μεσολαβεί ς πολιτικός χρόνος που θα σημαδευτεί από σημαντικές πολιτικές εξελίξεις και από όξυνση της επίθεσης. Ο νέος συνδικαλιστικός νόμος θα είναι προ των πυλών.
Ως Αγωνιστικές Κινήσεις θα κάνουμε ό,τι περνάει από το χέρι μας, θα ανιχνεύσουμε ό,τι δυνατότητες υπάρχουν ώστε να συντονιστούμε με ό,τι υπάρχει και κινείται και που έχει διάθεση και κουράγιο να παλέψει. Ο συντονισμός και η συνεννόηση είναι αναγκαίοι όροι για να στηριχτεί και να εμπνευστεί ο κλάδος να συμμετέχει σε έναν μεγάλο και δύσκολο αγώνα, που θα συγκρουστεί για να κερδίσει.

Ιούνης 2016 …με το μυαλό μας στον «βάρβαρο» Σεπτέμβρη που έρχεται ..

Αγωνιστικές Κινήσεις Εκπαιδευτικών
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΗ ΝΕΑ ΕΠΙΘΕΣΗ ΣΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ ΝΑ ΟΡΘΩΣΟΥΜΕ ΜΕΤΩΠΟ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ

0
Συνάδελφοι-φισσες
Τις τελευταίες μέρες διαβάζουμε ολοένα και περισσότερα δημοσιεύματα για αλλαγές στο δημόσιο. Αυτές θα αφορούν κυρίως δύο τομείς: την κινητικότητα και την αξιολόγηση. Πρόκειται για μια ακόμη προσπάθεια της κυβέρνησης και με τις δυο διαδικασίες ανεξάρτητα τι υποστηρίζεται από τους κυβερνώντες να επιτεθεί στα δικαιώματα των δημοσίων υπαλλήλων. Όσον αφορά τη κινητικότητα θα υπάρξει μια περίοδος χάριτος μέχρι και το 2017 που θα μπορούν οι δημόσιοι υπάλληλοι να μετακινηθούν κατά βούληση. Αν όμως δεν καλυφθούν οι ανάγκες εθελοντικά τότε είναι φανερό ότι οι υπόλοιπες μετακινήσεις θα γίνουν αναγκαστικά. Και πως θα επιλεγούν οι υποψήφιοι για κινητικότητα;
Ένας τρόπος που μπορεί να επιλεγεί είναι μέσω της αξιολόγησης που όσο και να προσπαθεί η κυβέρνηση να μας πείσει ότι θα είναι χωρίς ποσόστωση (μια ποσόστωση που δημιούργησε θύελλα αντιδράσεων τα προηγούμενα χρόνια) ένα είναι το σίγουρο ότι οι εργαζόμενοι θα διακριθούν σε καλούς και κακούς. Και ποιος είναι ο βασικότερος λόγος για αυτή τη διάκριση; είναι ότι οι δεύτεροι διαρκώς θα απειλούνται, με μείωση μισθού, με κινητικότητα, με διαθεσιμότητα, με απόλυση; με ό, τι επιλέξει κάθε φορά το σύστημα ανάλογα με τις ανάγκες του και με τους συσχετισμούς δυνάμεων μεταξύ εργαζομένων και κυβέρνησης.
Την ίδια στιγμή προωθούνται και άλλες αλλαγές που αφορούν την αξιολόγηση των δομών, των υπηρεσιών του δημοσίου. Αυτό σημαίνει συγχωνεύσεις και κλεισίματα υπηρεσιών. Αυτό σημαίνει ότι μπορεί να ξαναμπούμε σε μια διαδικασία απολύσεων, διαθεσιμοτήτων, εντατικοποίησης της εργασίας, αλλαγή των εργασιακών σχέσεων για ένα κομμάτι μικρότερο ή μεγαλύτερο του δημοσίου κ.ο.κ.
Αποτελεί πραγματικά τραγέλαφο μέσα σε όλες αυτές τις αντιδραστικές αλλαγές, του νέου νόμου για το ασφαλιστικό (που ήταν πόθος του συστήματος από τη δεξιά κυβέρνηση του 92 και όλων των άλλων αστικών κυβερνήσεων που πέρασαν), των αλλαγών στα φορολογικά, των αλλαγών στα εργασιακά που επίκεινται (κατάργηση 13ου-14ου μισθού, απελευθέρωση απολύσεων, μείωση αποζημίωσης απόλυσης κ.ο.κ ). να επικαλείται η κυβέρνηση την προσπάθεια της να επαναφέρει τις συλλογικές συμβάσεις. Μια συλλογική σύμβαση η οποία δε θα έχει κανένα προαπαιτούμενο καθώς όλα θα αίρονται υπό αμφισβήτηση με βάση τις "ορέξεις" και τις εντολές των δανειστών.
Και μάλλον επειδή φοβούνται ότι όλα αυτά θα πυροδοτήσουν αντιδράσεις φέρνουν και το συνδικαλιστικό νόμο, που μέσα σε όλα τα άλλα περιορίζει το δικαίωμα στην απεργία.
Μπροστά σε όλα αυτά πρέπει οι εργαζόμενοι να ξαναοργανώσουμε τα σωματεία μας και να αγωνιστούμε.

• ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΚΙΝΗΤΙΚΟΤΗΤΑ-ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ- ΟΧΙ ΣΤΟ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟ
• ΟΧΙ ΣΤΟ ΝΕΟ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΟ ΝΟΜΟ//ΣΩΜΑΤΕΙΑ –ΕΡΓΑΛΕΙΑ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ
ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΣΤΑΣΗ ΕΡΓΑΣΙΑΣ στις 29-06-2016, 11:30 ΣΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΥΓΕΙΑΣ

ΣΑΣ ΚΑΛΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΠΟΥ ΔΙΟΡΓΑΝΩΝΕΙ Η ΤΑΞΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ ΤΗΝ ΠΕΜΠΤΗ ΣΤΙΣ 19:00 ΣΤΙΣ 30-06-2016, ΣΤΟ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ «ΕΚΤΟΣ ΤΩΝ ΤΕΙΧΩΝ» ,
ΓΡΑΒΙΑΣ 10-12, εξάρχεια

ΤΑΞΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

"Πτώχευση" επιδιώκει ο Μαρινόπουλος - Στον αέρα 12.000 εργαζόμενοι

0
Εργαζόμενοι της Μαρινόπουλος Α.Ε. συγκεντρώθηκαν έξω από τα κεντρικά γραφεία της εταιρείας στον Άλιμο, μετά την αίτηση υπαγωγής στο άρθρο 99 που υπέβαλε η εταιρεία και θα συζητηθεί στο Πρωτοδικείο Αθήνας τη Παρασκευή 1 Ιούλη.
Συγκεντρώσεις πραγματοποιήθηκαν και στη Θεσσαλονίκη αλλά και σε άλλες πόλεις της χώρας. Συγκεντρώσεις θα γίνουν και αύριο στις 11 στον Άλιμο στα κεντρικά γραφεία της εταιρείας όπως επίσης και στη Θεσσαλονίκη όπου θα πραγματοποιηθούν δύο συγκεντρώσεις στις 7 μ.μ., στο εμπορικό κέντρο «Μακεδονια» και στην Ευκαρπία. Σε άλλες πόλεις (Ηράκλειο, Πάτρα, Χανιά κ.λπ.) προγραμματίζονται είτε συγκεντρώσεις είτε συσκέψεις για να καθορίσουν οι εργαζόμενοι τις επόμενες κινήσεις τους.
Η Ταξική Πορεία εκφράζει την αλληλεγγύη της στους εργαζόμενους του Μαρινόπουλου, συμμετέχει στις συγκεντρώσεις και καλεί όλους τους εργαζόμενους να σταθούν στο πλάι τους συμμετέχοντας και οι ίδιοι στον αγώνα ενάντια στις κυβερνητικές και εργοδοτικές αντεργατικές πολιτικές που πλήττουν τους πάντες. Ακολουθεί η ανακοίνωσή της που ήδη μοιράστηκε στη χθεσινή συγκέντρωση και πορεία της Θεσσαλονίκης.

Να μην περάσουν τα αντεργατικά σχέδια του «Μαρινόπουλου»!
Κάτω τα χέρια από τις δουλειές και τα δικαιώματά μας!

Αίτηση πτώχευσης κατέθεσε τελικά η διοίκηση των σούπερ-μάρκετ «Μαρινόπουλος» προκειμένου να καλύψει τα χρέη της που ανέρχονται σε εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ. Η περίφημη «επιχειρηματικότητα», για χάρη της οποίας θυσιάζονται τα εργατικά δικαιώματα και οι εργατικές κατακτήσεις, οδηγεί για μια ακόμη φορά σε χιλιάδες απολύσεις.
Δεν ήταν αρκετές οι θυσίες που έκαναν μέχρι σήμερα οι εργαζόμενοι της επιχείρησης, οι μειώσεις μισθών και επιδομάτων, τα κλεισίματα καταστημάτων και οι απολύσεις. Δεν ήταν αρκετά τα διάφορα «επιχειρηματικά πλάνα» και τα δάνεια εκατομμυρίων ευρώ που πήρε η επιχείρηση και που μόνο στις τσέπες των εργαζομένων δεν κατέληξαν. Σήμερα, οι 12.000 εργαζόμενοι του Μαρινόπουλου βρίσκονται κυριολεκτικά στον αέρα, με την απειλή της ανεργίας να κρέμεται -άμεσα πλέον- πάνω από τα κεφάλια τους. Και μαζί με αυτούς κινδυνεύουν και οι εργαζόμενοι των περίπου 1.500 επιχειρήσεων που εξαρτώνται από τη μεγαλύτερη αλυσίδα σούπερ-μάρκετ στη χώρα.
Μετά την «Ηλεκτρονική», το ξενοδοχείο Athens Ledra, την Πυρσός Σεκιούριτι, τον Παπασωτηρίου, τη Σόφτεξ και τόσα άλλα «λουκέτα», ήρθε η σειρά του Μαρινόπουλου, για να αποδειχτεί ότι ο ανελέητος καπιταλιστικός ανταγωνισμός το μόνο που μπορεί πλέον να δώσει στους εργαζόμενους είναι μεγαλύτερη ανεργία, περισσότερη φτώχεια και εξαθλίωση. Την ίδια στιγμή, βέβαια, που το μεγάλο κεφάλαιο συνεχίζει να θησαυρίζει.
Τα αποτελέσματα αυτής της πολιτικής ζουν εδώ και χρόνια λαός και εργαζόμενοι. Υπηρετώντας αυτήν την πολιτική, οι κυβερνήσεις ΠΑΣΟΚ και ΝΔ επέβαλαν τα μνημονιακά δεσμά στο λαό και τους εργαζόμενους. Αυτήν την πολιτική συνεχίζει να στηρίζει και να εφαρμόζει και η δήθεν αριστερή κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ. Πολιτική που θέλει τους εργαζόμενους με σκυμμένο το κεφάλι, αναλώσιμους, να αποδέχονται τη μια μετά την άλλη υποχώρηση προκειμένου να έρθει η περίφημη «ανάπτυξη».
Όμως, μέρα με τη μέρα, αυτό που όλοι πια καταλαβαίνουμε είναι ότι ο καπιταλισμός-ιμπεριαλισμός (το σύστημα της εκμετάλλευσης και της καταπίεσης), σήμερα που βρίσκεται σε βαθιά και αθεράπευτη κρίση, όταν μιλάει για «ανάπτυξη», εννοεί το μεγαλύτερο ξεζούμισμα λαών και εργατών. Και όσοι το υπηρετούν, από κυβερνητικά ή αντιπολιτευτικά πόστα, αναμασώντας κούφια λόγια περί «δίκαιης» ή «βιώσιμης ανάπτυξης», παίρνουν ανοιχτά εχθρική θέση απέναντι στους εργαζόμενους, υπηρετούν τα συμφέροντα του ταξικού εχθρού, της άρχουσας τάξης του μεγάλου κεφάλαιου.
ΟΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ ΤΟΥ ΜΑΡΙΝΟΠΟΥΛΟΥ ΕΧΟΥΝ ΚΑΘΕ ΛΟΓΟ ΝΑ ΑΝΤΙΣΤΑΘΟΥΝ! Να ακυρώσουν τα σχέδια της εργοδοσίας! Να υπερασπιστούν τις δουλειές και τα δικαιώματά τους! Να μην επιτρέψουν να γίνει καμία απόλυση! Να καταγγείλουν την προσπάθεια πτώχευσης, αλλά και την αντεργατική νομοθεσία που δίνει τη δυνατότητα στους μεγαλοεργοδότες να ξεφεύγουν αφήνοντας πίσω τους χρέη και άνεργους εργάτες, ενώ έχουν ήδη θησαυρίσει.
Και στο πλευρό τους να παλέψουν και οι άλλοι εργαζόμενοι. Όχι μόνο όσοι βρίσκονται σε αντίστοιχο καθεστώς και διεκδικούν το δικαίωμά τους στη δουλειά, αλλά και όλοι οι άλλοι εργαζόμενοι, που δέχονται καθημερινά τα χτυπήματα αυτής της βάρβαρης αντεργατικής πολιτικής. Γιατί μόνο εμείς μπορούμε να τους σταματήσουμε! Γιατί δεν θα σταματήσουν, αν δεν τους σταματήσουμε!

Τρίτη 28 Ιουνίου 2016
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

28 Ιουν 2016

Στο Μόναχο, το γερμανικό κράτος δικάζει τις κομμουνιστικές ιδέες!

0
Υπερήφανη στάση από τους δέκα αγωνιστές

Με πρωτοφανή μέτρα ασφαλείας και βίαιη συμπεριφορά που σε πολλούς θύμισαν τα τούρκικα στρατοδικεία της εποχής Εβρέν, ξεκίνησε την Παρασκευή 17 Ιουνίου, η δίκη των δέκα Τούρκων κομμουνιστών της Συνομοσπονδίας Τούρκων Εργατών Ευρώπης (ΑΤΙΚ), στο Ανώτατο Δικαστήριο του Μονάχου. Δεμένοι με αλυσίδες από τα πόδια κατά τη μεταφορά τους, χτυπήθηκαν από τους δεσμοφύλακες όταν αντέδρασαν να δεθούν και να δεχθούν εξευτελιστικό σωματικό έλεγχο δίχως ρούχα. Επιλέχθηκε μάλιστα η επίσημη διαδικασία να ξεκινήσει στην αίθουσα στην οποία έγινε παλιότερα η δίκη του νεοναζιστικού γερμανικού κόμματος NSU, σε μια προφανή προσπάθεια συσχέτισης των λεγόμενων «ακραίων» δυνάμεων. Όλα όσα συνέβησαν πριν μπουν στην αίθουσα του δικαστηρίου, προϊδέασαν για τον τρόπο με τον οποίο το γερμανικό κράτος και η λεγόμενη δικαιοσύνη του θα επιχειρήσουν να διεξάγουν την δίκη των δέκα κομμουνιστών. Η απάντηση που πήραν όμως τόσο από τους ίδιους όσο και από τους εκατοντάδες συμπαραστάτες, μέσα και έξω από το δικαστήριο, ήταν περήφανη και αποστομωτική. Τόσο οι τηλεοπτικές εικόνες που μεταδόθηκαν από τα ΜΜΕ κατά τη στιγμή της εισόδου των κατηγορούμενων στην αίθουσα όσο και οι μαρτυρίες εκείνων που βρίσκονταν μέσα, δείχνουν πως οι δέκα Τούρκοι αγωνιστές όχι μόνο αντέχουν αλλά και είναι πανέτοιμοι να δώσουν μια σκληρή μάχη για να μετατρέψουν τη δίκη ενάντιά τους σε δίκη της πολιτικής του γερμανικού καθεστώτος, του τούρκικου φασισμού και του ιμπεριαλισμού που τον στηρίζει.
Με όλα όσα συνέβησαν την πρώτη ημέρα της δίκης έγινε ολοφάνερο ότι αποτελεί μια κορυφαία κίνηση του γερμανικού κράτους που έχει πολύ μεγαλύτερο εύρος και στοχεύσεις πέρα από τους δέκα Τούρκους αγωνιστές αλλά ακόμη και την ΑΤΙΚ. Ούτε είναι αποκλειστικά ένα «πεσκέσι» στο τουρκικό καθεστώς και τον Ερντογάν, στα πλαίσια της βελτίωσης γερμανικών-τουρκικών σχέσεων. Αν έβλεπε κανείς τους μεγάλους τίτλους των γερμανικών ΜΜΕ, την επόμενη ημέρα, θα αντιλαμβανόταν πολύ καλά πως ο μεγάλος στόχος είναι το κομμουνιστικό κίνημα στην Ευρώπη, οι δυνάμεις που αναφέρονται στον σοσιαλισμό, την ταξική πάλη και προωθούν την αναμέτρηση, με όρους μαζικούς αλλά και αδιάλλακτους, με το καπιταλιστικό σύστημα και τον ιμπεριαλισμό. Όπως επισήμαναν οι δικηγόροι, είναι η πρώτη μαζική δίκη τέτοιου είδους στην Γερμανία ύστερα από τριάντα χρόνια. Τελευταία ανάλογη δίκη ήταν αυτή που έγινε στο Ντίσελντορφ, τη δεκαετία του 1980, με κατηγορούμενους 80 στελέχη του PKK. Το κατηγορητήριο περιέχει τουλάχιστον 100 χιλιάδες σελίδες. Με στοιχεία που είναι χαλκευμένα, είτε προέρχονται από τις τούρκικες αστυνομικές και δικαστικές αρχές είτε έχουν κατασκευαστεί από τις γερμανικές μυστικές υπηρεσίες. Το κατηγορητήριο μάλιστα ήταν πλημμελώς μεταφρασμένο στην τουρκική γλώσσα με πολλά λάθη, ένδειξη όχι ανοργανωσιάς της ομοσπονδιακής εισαγγελίας αλλά της βιασύνης της γερμανικής κυβέρνησης να προσαχθούν οι αγωνιστές στο εδώλιο. Σύμφωνα με τους συνηγόρους, η εκδίκαση, αν και δεν υπάρχει επίσημη δικαστική πρόβλεψη, μπορεί να κρατήσει έως και δύο χρόνια! Το πρόγραμμα των συνεδριάσεων που ανακοινώθηκε περιέχει ημερομηνίες μέχρι και την 28 Οκτωβρίου του 2016, με διάλειμμα τον Αύγουστο.
Παραμονές της δίκης αλλά και την ημέρα έναρξής της, η διεθνής αλληλεγγύη στην ΑΤΙΚ εκφράστηκε με πολύμορφες κινητοποιήσεις σε πολλές χώρες του κόσμου. Με συγκεντρώσεις μπροστά σε γερμανικές διπλωματικές αποστολές, εκδηλώσεις ενημέρωσης, ψηφίσματα και ανακοινώσεις κοινωνικών και πολιτικών οργανώσεων, ενώσεων ανθρωπίνων και δημοκρατικών δικαιωμάτων. Τέτοιες εκδηλώσεις έγιναν στη Βραζιλία, το Μεξικό, τη Γαλλία, Αγγλία, Ιταλία, Τουρκία και φυσικά στην Ελλάδα. Μπροστά στο δικαστικό μέγαρο στο Μόναχο, πραγματοποιήθηκε μεγάλη συγκέντρωση διαμαρτυρίας με την συμμετοχή διεθνών αντιπροσωπειών. Η συν-πρόεδρος του HDP, Figen Yüksekdağ, που παρακολουθεί τη δίκη, στην ομιλία της στη συγκέντρωση, είπε ότι αυτή η δίκη είναι μια υπόθεση που ετοιμάστηκε σε συνθήκες εργαστηρίου με την σύμπραξη Γερμανίας και Τουρκίας: «Αυτή η δίκη είναι αποτέλεσμα των βρόμικων διαπραγματεύσεων και στήθηκε από το γερμανικό κράτος με την κυβέρνηση του AKP. Στην αίθουσα είδαμε τα πρόσωπα των αγαπημένων μας που άντεξαν σε όλες τις συνθήκες. Τους γνωρίζουμε από τις φυλακές της Τουρκίας. Πίσω από τη στάση τους, απέναντι στην αδικία και την καταπίεση, υποστηρίζοντας το σωστό, σε κάθε περίσταση, είδαμε την θέληση και το θάρρος. Σήμερα στο πρόσωπο των δικαζόμενων φίλων μας χαιρετίζω αυτήν την επαναστατική βούληση και την συνείδηση». Ο βουλευτής του CHP Hilmi Yarayıcı εξέφρασε την αλληλεγγύη του στους 10 κρατούμενους. Είπε ότι οι ιμπεριαλιστές επιτίθενται σ’ αυτούς που συμμετέχουν στους δημοκρατικούς αγώνες και σήμερα ακόμη περισσότερο, χωρίς προσχήματα. Η πρόεδρος του ιδρύματος για τα ανθρώπινα δικαιώματα στην Τουρκία, καθηγήτρια Şebnem Korur Fincancı, επέστησε την προσοχή στις επιθέσεις κατά των δημοκρατικών και επαναστατικών δυνάμεων και την αύξηση των παραβιάσεων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Είπε ότι οι 10 κρατούμενοι κρατήθηκαν στις τουρκικές φυλακές μεγάλα διαστήματα, επειδή ήταν επαναστάτες και αντιμετώπισαν περήφανα τα βασανιστήρια. Κάλεσε την γερμανική δικαιοσύνη να μην γίνει συμμέτοχη της πολιτικής της τουρκικής κυβέρνησης που παραβιάζει ανθρώπινα δικαιώματα. Η βουλευτής του HDP Felekans Uca είπε ότι τα άρθρα 129a/b, είναι αντισυνταγματικός νόμος και δεν έχει νομική βάση. Δήλωσε την ανάγκη κατάργησης αυτού του νόμου. Ο εκπρόσωπος της επιτροπής υποστήριξης της ΑΤΙΚ στην Ελλάδα, δήλωσε ότι αυτή η δίκη θα κερδηθεί στους δρόμους και ότι πρέπει να συνεχιστεί ο αγώνας σε όλα τα επίπεδα. Δήλωσε ότι στην Ελλάδα θα συνεχιστεί ο αγώνας σχετικά με αυτήν την υπόθεση.
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ ΦΩΣΦΟΡΙΚΩΝ ΛΙΠΑΣΜΑΤΩΝ (ΒΦΛ) ΚΑΒΑΛΑΣ Λοκ άουτ της εργοδοσίας και απολύσεις

0
Με 48ωρη απεργία σήμερα Δευτέρα 27 και αύριο Τρίτη 28 Ιούνη συνεχίζουν τον αγώνα τους οι εργαζόμενοι στα Λιπάσματα Καβάλας, αντιδρώντας στα σχέδια της εργοδοσίας να επιβάλει μειώσεις μισθών με ατομικές συμβάσεις ορισμένου χρόνου και στο σχέδιο 3μηνης διαθεσιμότητας που ανακοίνωσε η εταιρεία για το επόμενο διάστημα.
Κατά την πρώτη μέρα της απεργίας οι εργαζόμενοι συγκεντρώθηκαν από τα χαράματα στις πύλες του εργοστασίου, παρά την προκλητικά έντονη παρουσία των δυνάμεων καταστολής και τις πιέσεις της εργοδοσίας να σπάσουν την απεργία. Νέα 48ωρη απεργία κήρυξε η Ομοσπονδία Εργαζομένων στη Χημική Βιομηχανία, για Τετάρτη 29 και Πέμπτη 30 Ιούνη.

Στις 9 Ιούνη 2016, η εργοδοσία στην ΒΦΛ προχώρησε σε κλείσιμο του εργοστασίου (σταμάτημα της παραγωγής στο μεγαλύτερο μέρος της) και έδωσε υποχρεωτικές άδειες στο σύνολο του μόνιμου προσωπικού 200 εργαζομένων. Παράλληλα, τους κοινοποίησε με εξώδικα την απόλυσή τους!
Οι κινήσεις αυτές της εργοδοσίας ήταν η απάντηση στην άρνηση των εργαζόμενων να υπογράψουν ατομικές συμβάσεις με μειώσεις 40% και πλήρη απεμπόληση των δικαιωμάτων τους (σταθερό ωράριο, ορισμένο πόστο με σαφή καθήκοντα).

Και το όνομα αυτού, Λαυρεντιάδης
Στον γνωστό σε όλους Λαυρέντη Λαυρεντιάδη ανήκουν από το 2009 τα Λιπάσματα Καβάλας, «ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΛΙΠΑΣΜΑΤΑ ΚΑΙ ΧΗΜΙΚΑ ΕLFE ΑΒΕΕ» (πρώην ΒΦΛ Ν. Καρβάλης), ο οποίος ανέλαβε ως μοναδική υποχρέωση τις δανειακές υποχρεώσεις της, που δεν εξόφλησε ποτέ!
Όπως καταγγέλλει η ΟΕΧΒΕ (Ομοσπονδία Εργαζομένων στις Χημικές Βιομηχανίες Ελλάδας), ο Λ. Λαυρεντιάδης είναι υπεύθυνος «για χιλιάδες εργαζόμενους που κατέληξαν στην ανεργία, όπως είναι οι πρώην εργαζόμενοι των επιχειρήσεων συμφερόντων Λαυρεντιάδη: ΝΕΟΧΗΜΙΚΗΣ, ΙΝΤΕΡΚΕΜ, ALAPIS, ΓΕΡΟΛΥΜΑΤΟΣ, ΜΠΑΛΛΗΣ και πολλές άλλες ακόμη».

Το μεγάλο κόλπο
Για να γίνει κατανοητό το πώς μεθοδεύτηκε η σημερινή κατάσταση πρέπει να γυρίσουμε λίγο πίσω στο χρόνο.
Εν αρχή ήταν η «ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΛΙΠΑΣΜΑΤΑ ΚΑΙ ΧΗΜΙΚΑ ΕLFE ΑΒΕΕ».
Στη συνέχεια, εμφανίστηκαν σταδιακά 3 αλλοδαπές εταιρείες, PFIC LTD, CENTROFARO SERVICES LTD και ΕΛΛΑΓΡΟΛΙΠ ΑΒΕΕ, που δηλώνουν ως έδρα τα γραφεία της πάλαι ποτέ ALAPIS, και ενοικίασαν δήθεν τις εγκαταστάσεις των ΕLFE ΑΒΕΕ, με ταυτόχρονο δανεισμό των εργαζομένων στις συγκεκριμένες εταιρείες.
Σήμερα, λήγουν οι συμβάσεις ενοικίασης των εργαζομένων της ΕLFE ΑΒΕΕ στις 3 άλλες εταιρείες και δεν ανανεώνονται!
Η ΕLFE ΑΒΕΕ δεν έχει παραγωγή (γιατί έχει νοικιάσει τον εξοπλισμό στις PFIC, CENTROFARO και ΕΛΛΑΓΡΟΛΙΠ) κι έτσι δεν χρειάζεται και τους εργαζόμενους τους οποίους …απολύει!
Στη συνέχεια, οι 3 εταιρείες συνεχίζουν να λειτουργούν απασχολώντας μόνο τους 70 συμβασιούχους και όσους σκύψουν το κεφάλι και υπογράψουν τις νέες ατομικές συμβάσεις!

Εργοδοτικοί εκβιασμοί και κυβερνητικά ρουσφέτια
Η εργοδοσία της ΕLFE ΑΒΕΕ εκβιάζει τους εργαζόμενους καθημερινά και φτάνει να καταγγέλλει το ΣΕΠΕ (Σώμα Επιθεωρητών Εργασίας) γιατί επέτρεψε τη παρουσία του σωματείου στον έλεγχο που διενήργησε!
Το ΤΕΕ δηλώνει αναρμόδιο να εκφέρει άποψη, για τις καταγγελίες του σωματείου των εργαζόμενων σχετικά με την ασφάλεια των (τόνων) αποθηκευμένων χημικών στο εργοστάσιο, δείχνοντας σαν αρμόδιους του μηχανικούς της εταιρίας που πρόσκεινται στην εργοδοσία!
Τέλος, 3 βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ Καβάλας πέρασαν, στις αρχές Απρίλη, φωτογραφική τροπολογία με την οποία απαλλάσσεται η ΕLFE ΑΒΕΕ από τον ΕΦΚ για την χρήση του φυσικού αερίου σαν πρώτη ύλη και μάλιστα αναδρομικά από τη 1/1/2016! Με κυβερνητικές πλάτες, παραχωρούνται ρουσφέτια στον υπόδικο Λαυρέντη Λαυρεντιάδη!
Ποιος είπε ότι οι νόμοι δεν φτιάχνονται κατά παραγγελία του κεφαλαίου, έτσι ώστε να βρίσκει τρόπους να ξεγλιστρά, να μην πληρώνει φόρους, τους εργαζόμενους, να μπορεί να απολύει χωρίς αποζημίωση κ.ο.κ.;
Το μόνο που βρήκε να πει η αναπληρώτρια υπουργός Εργασίας, Θεανώ Φωτίου, κατά την επίσκεψη της στο εργοστάσιο, ήταν πως «αυτά (τις απολύσεις) τα ξέρουμε, τα έχουμε δει και σε άλλες εταιρίες».
Οι εργαζόμενοι βρίσκονται σε δυσχερή θέση, αλλά παρά τις αντιξοότητες, παραμένουν στον δρόμο και αγωνίζονται ενωμένοι. Καθημερινά βρίσκονται στην είσοδο του εργοστασίου και απαιτούν να συνεχίσουν να δουλεύουν. Κρίσιμη για την συνέχιση του αγώνα θα είναι η αλληλεγγύη και η στήριξη των υπόλοιπων εργαζόμενων στον αγώνα τους.
Χ.Γ.

Δείτε το βίντεο με τις δηλώσεις της Θεανώ Φωτίου (αναπληρώτρια υπουργός Εργασίας)
https://www.youtube.com/watch?v=5eOVm3rmmFc
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

27 Ιουν 2016

Με αφορμή μια αναπάντεχη ανακοίνωση

43
Μια έκπληξη μας περίμενε όταν διαβάσαμε την ανακοίνωση του Μ-Λ ΚΚΕ (εδώ) για το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος στη Μεγάλη Βρετανία. Όχι ότι είχαμε κάνει κάποια ιδιαίτερη συζήτηση με τους σ. του Μ-Λ ΚΚΕ πριν το δημοψήφισμα για το θέμα αυτό. Ωστόσο, από αυτά που διαβάζαμε στο Λαϊκό Δρόμο, αλλά και σε άρθρο στελέχους του Μ-Λ ΚΚΕ στην Εφ.Συν., δεν περιμέναμε μια τέτοια αντιστροφή ιεραρχήσεων.
Έτσι, τόσο στο άρθρο του Λαϊκού Δρόμου που κυκλοφόρησε στις 18/6/2016, με τίτλο «Το δημοψήφισμα στη Βρετανία διχάζει την αστική τάξη και οξύνει τις αντιθέσεις στο εσωτερικό της και στην ΕΕ» (εδώ), όσο και στο άρθρο του Άκη Αδαμόπουλου που αναρτήθηκε στις 20/6 στην ιστοσελίδα της Εφ.Συν. με τίτλο «Όσα δεν λέγονται για το δημοψήφισμα στη Βρετανία» (εδώ), διαβάζαμε μία γενικά σωστή ανάλυση των δύο αστικών στρατοπέδων που αντιπαρατίθονταν για το ρόλο της Μεγ. Βρετανίας στο πλαίσιο του οξυνόμενου ενδοϊμπεριαλιστικού ανταγωνισμού. Μάλιστα, ως κατάληξη και των δύο άρθρων υπήρχε μία κοινή παράγραφος που ανέφερε:

«Φαίνεται ότι μέχρι την τελευταία στιγμή η διαμάχη θα οξύνεται, με απρόβλεπτη την έκβαση του δημοψηφίσματος, που το αποτέλεσμά του θα γίνει προσπάθεια να το διαχειριστεί και η μια και η άλλη πλευρά, αλλά εκείνο που είναι βέβαιο ότι ο χαρακτήρας της αντιπαράθεσης, οι συσχετισμοί και η κατάσταση του κινήματος είναι τέτοια, που η όποια έκβαση του δημοψηφίσματος δεν προσδιορίζουν μια αλλαγή στις συνθήκες που βιώνει η εργατική τάξη και ο λαός της Βρετανίας». 

Παρ’ όλα αυτά, στην ανακοίνωση μετά το δημοψήφισμα όλη αυτή η ανάλυση αντιστράφηκε και νέες προτεραιότητες προέκυψαν.
Πρώτον, η υπερψήφιση του ΕΞΩ εμφανίζεται λίγο-πολύ ως «ορφανή», κόντρα στην «τεράστια πίεση, τους εκβιασμούς και τις απειλές», παρότι της καμπάνιας του ΕΞΩ ηγήθηκαν σοβαροί αστικοί παράγοντες, όμιλοι και ΜΜΕ (όπως στα προ του δημοψηφίσματος άρθρα παραδέχεται και το ίδιο το Μ-Λ ΚΚΕ).
Δεύτερον, η παραπάνω καταληκτική παράγραφος που αναφέραμε (ή το πνεύμα της, έστω) όχι μόνο εξαφανίστηκε, αλλά αντικαταστάθηκε από το «Η υπερψήφιση του “Έξω”, από τα πλατιά εργατικά και λαϊκά στρώματα, εκφράζει την αποδοκιμασία και καταδίκη της αντιδραστικής πολιτικής που εφαρμόζεται τόσο στην ΕΕ, όσο και στη Βρετανία από την κυβέρνηση Κάμερον», όπως και το συνολικό πνεύμα της ανακοίνωσης το οποίο πάνω-κάτω επιχαίρει για το ΕΞΩ σαν να ήταν το γνήσιο αποτέλεσμα της εκφρασμένης κίνησης των λαϊκών μαζών στη Μεγ. Βρετανία κόντρα στα συμφέροντα του ιμπεριαλισμού και του κεφάλαιου.
Δεν γνωρίζουμε τους λόγους αυτής της λοξοδρόμησης, ωστόσο νιώθουμε την ανάγκη να επισημάνουμε ότι η ανατροπή της βάρβαρης ιμπεριαλιστικής πραγματικότητας δεν θα γίνει με ενέσεις αισιοδοξίας, αλλά με την πολιτική και ιδεολογική προετοιμασία των λαών και της εργατικής τάξης, σε συνθήκες ήττας του κομμουνιστικού κινήματος και μπροστά στην αναμενόμενη παρόξυνση των ενδοϊμπεριαλιστικών ανταγωνισμών. Και οι επαναστατικές δυνάμεις, χωρίς να παραβλέπουν τις διεργασίες που συντελούνται στις λαϊκές και εργατικές μάζες, να τις αναδεικνύουν στη σωστή τους διάσταση και ποιότητα.

Κώστας Μπεκιάρης
Γιάννης Βάρλας
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΚΑΜΙΑ ΠΑΡΑΚΡΑΤΗΣΗ ΜΙΣΘΟΥ ΣΤΟΥΣ ΑΝΑΠΛΗΡΩΤΕΣ

0
'Επρεπε να φτάσουμε λίγο πριν την καταβολή του τελευταίου μισθού ώστε να «ανακαλύψει» το υπουργείο το «λάθος» που έκανε σχετικά με την κατάταξη των αναπληρωτών στο κλιμάκιο Δ0.
Μέσα στην πολιτική των περικοπών, της αδιοριστίας και της γενικότερης εργασιακής ανασφάλειας, είναι ενδεικτικό το πως αντιμετωπίζονται οι εκπαιδευτικοί και ειδικά το κομμάτι των ελαστικά εργαζόμενων. Αναπληρωτές πλήρους/μειωμένου ωραρίου και ωρομίσθιοι είναι το πιο βάρβαρα πληττόμενο κομμάτι του κλάδου,το οποίο όχι μόνο δεν έχει τα εργασιακά δικαιώματα που δικαιούται,αλλα είναι έρμαιο στις πολιτικές της εκάστοτε κυβέρνησης και των...εταίρων της (ΕΕ-ΔΝΤ-ΟΟΣΑ). Χαρακτηριστική είναι η εξάρτηση των προσλήψεων απο την έγκριση κονδυλίων ΕΣΠΑ, η αποσπασματική πρόσληψη ανα «φάσεις» ενώ τα κενά είναι γνωστά, τα ελλειπή δικαιώματα των ελαστικά εργαζόμενων στις άδειες κλπ.
Στη συγκεκριμένη περίπτωση, κανέναν ενδοιασμό δεν έχει το υπουργείο ώστε να κρατήσει αναδρομικά τα χρήματα της διαφοράς κλιμακίου από τους συνάδελφους (μέχρι και 500 ευρώ), πράγμα το οποίο μεταφράζεται σε σχεδόν απώλεια του τελευταίου τους μισθού. Μισθός ο οποίος είναι ζωτικής σημασίας καθώς (πάλι με ευθύνη των πολιτικών που ασκούνται) οι συνάδελφοι πρέπει με αυτόν όχι μόνο να μετακομίσουν από τον τόπο πρόσληψής τους προς τον τόπο μόνιμης κατοικίας τους, αλλά και να επιβιώσουν με μέρος αυτού κατά τους καλοκαιρινούς μήνες. Η μείωση του μισθού αναδρομικά εντάσσεται στις νέες πρακτικές της κυβέρνησης, που έχει τη δυνατότητα να εφαρμόζει, αφού απέναντι της έχει ένα αποσυγκροτημένο συνδικαλιστικό κίνημα. Κανένας εφησυχασμός απ’ τις δηλώσεις Φίλη .Είναι ο ίδιος ο υπουργός και η κυβέρνηση του, που υλοποιούν τις περικοπές των μισθών και τη συνέχιση της αδιοριστίας. Κανένας εφησυχασμός , επειδή η ΟΛΜΕ «διαβουλεύεται» με το υπουργείο. Μπορεί η περικοπή αυτή να αφορά άμεσα 3.000 εκπαιδευτικούς περίπου, αλλά ας μην ξεχνάμε οτι η καινούρια χρονιά επιφυλάσσει μειώσεις μισθών για όλους.
Απαιτούμε ολόκληρο τον μισθό μας.
Η αγωνία των αναπληρωτών αυτή τη χρονιά θα είναι ακόμη μεγαλύτερη, αφού με βάση την μείωση των διδακτικών ωρών, τις αλλαγές στην τεχνική εκπαίδευση, στα νηπιαγωγεία και τα δημοτικά, θα οδηγηθούν για δεύτερη φορά τα τελευταία χρόνια χιλιάδες αναπληρωτές και ωρομίσθιοι στην οριστική απομάκρυνση από το δημόσιο σχολείο, την ώρα που οι ανάγκες της εκπαίδευσης προστάζουν ακριβώς το αντίθετο: τους μαζικούς διορισμούς μονίμων εκπαιδευτικών.
• Καμία παρακράτηση μισθού στους συνάδελφους. Μισθοί που να ανταποκρίνονται στο κόστος της ζωής
• Μαζικοί διορισμοί μονίμων εκπαιδευτικών
• Πλήρη εργασιακά δικαιώματα για όλους
• Επίδομα ανεργίας για όλους,χωρίς προυποθέσεις

Αγωνιστικές Κινήσεις Εκπαιδευτικών
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ