ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΣΤΙΣ ΓΕΙΤΟΝΙΕΣ!

Αριστερό blog για τα κινήματα στις ...γειτονιές όλου του κόσμου!

Για επικοινωνία: antigeitonies@gmail.com

Τετάρτη, 1 Οκτωβρίου 2014

Νοσοκομεία
ΣΤΙΣ 2 ΟΚΤΩΒΡΗ ΑΠΕΡΓΟΥΜΕ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ-ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ-ΜΕΙΩΣΗ ΜΙΣΘΩΝ ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ-ΕΜΠΟΡΕΥΜΑΤΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΥΓΕΙΑΣ

ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΙ -ΣΥΝΑΔΕΛΦΙΣΣΕΣ
Μετά τον ελιγμό της κυβέρνησης να παρακάμψει την μαζική αποχή των εργαζομένων από την «αυτοαξιοολόγηση» και να εκβιάσει προϊστάμενους και διευθυντές να υλοποιήσουν τον νόμο 4250, στα επιχειρήματα της κυβέρνησης έρχονται να προστεθούν και οι δικαστικές αποφάσεις που κήρυξαν παράνομη την αποχή μας από την αξιολόγηση, και μάλιστα με σκεπτικά που θυμίζουν πλέον εποχές κοινωνικού μεσαίωνα, εποχές φασιστικοποίησης της δημόσιας ζωής.
Ούτε λίγο ούτε πολύ με το σκεπτικό της δικαστικής απόφασης επιτρέπονται πλέον μόνο όσες απεργίες είναι διαμαρτυρίας με περιορισμένο χρονικό ορίζοντα και πάντως όχι μέχρι την υποχώρηση της κυβέρνησης, ενώ είναι παράνομες όσες απεργίες έχουν στόχο την ανατροπή της κυβερνητικής πολιτικής γιατί έχουν πολιτικό χαρακτήρα!!
Παρά το θετικό γεγονός ότι επαναπροκυρήχθηκε από τις ομοσπονδίες και την ΑΔΕΔΥ η αποχή, η απάντηση των εργαζομένων με την απεργία στις 23 Σεπτέμβρη ήταν ωστόσο αναιμική, γεγονός που θα έπρεπε να προβληματίσει όλους αυτούς που από τότε που αρχίσαμε να μιλάμε για αγώνα ενάντια στην αξιολόγηση, επιχειρηματολογούσαν απαξιώνοντας τον απεργιακό αγώνα και κάνοντας ακόμα πιο δύσκολη από ότι ήταν πριν την απεργιακή κινητοποίηση των δημοσίων υπάλληλων.
Στο χώρο της υγείας η κυβέρνηση προχωρεί με τη ψήφιση του νομοσχεδίου για την ΕΣΑΝ ΑΕ, τις νέες περικοπές για τις διαγνωστικές και προληπτικές εξετάσεις, με πλαφόν στις συνταγογραφήσεις, εντείνοντας τη πολιτική εμπορευματοποίησης της υγείας-περίθαλψης, κινούμενη στην κατεύθυνση της κατάργησης κάθε έννοιας δωρεάν περίθαλψης, στην κατεύθυνση της έντασης των ταξικών αποκλεισμών όπως άλλωστε συνέβη και με τους ανασφαλίστους, όπου τελικά μένει ακάλυπτο το μεγαλύτερο τμήμα τους. Άνθρακες ο θησαυρός της κυβέρνησης!
Σε αυτή τη δύσκολη κατάσταση επιδιώκεται από δυνάμεις του συστήματος και υπηρετείται από τις συνδικαλιστικές ηγεσίες ο εξοβελισμός της απεργίας ως κάτι που δε μπορεί να γίνει. Η φυγή όμως σε συντονισμούς που δήθεν θα γίνουν σε ένα αόριστο μέλλον, η φυγή σε πανελλαδικά σαββατιάτικα συλλαλητήρια, δεν είναι παρά εγκατάλειψη της μάχης. Δεν είναι παρά η ακόμα μεγαλύτερη βύθιση στην κινούμενη άμμο της ηττοπάθειας και της μοιρολατρίας.
Αν η απεργία είναι ένας «μάταιος δρόμος», γιατί να σκαρώνουν νόμους που ουσιαστικά την απαγορεύουν; Αν το σύστημα και το καθεστώς τους ένοιωθε τόσο σίγουρο, γιατί καταστέλλει με βαριές ποινές την «απόπειρα προσβολής του πολιτεύματος» και απαγορεύει κάθε κριτική; Ο λαός μας -κομμάτι του οποίου είμαστε- δοκίμασε και έδωσε βροντερό παρόν στο σχολείο του μαζικού αγώνα, δοκιμάζει τώρα το αδιέξοδο «απουσιολόγιο» των εκλογικών αυταπατών και τις απογοητεύσεις που αυτές περιέχουν. Όσοι σήμερα ύστερα από αυτά που έκαναν (ή δεν έκαναν!) χαίρονται και πανηγυρίζουν προτείνοντας άλλους δρόμους -τάχα- αντιμετώπισης της λαίλαπας που ζούμε, ψεύδονται. Γιατί κηρύσσουν την υποταγή στον αναπόφευκτο χαμό κάθε δικαιώματος, κάθε ελπίδας, τελικά της ζωής της ίδιας.
Η ανάγκη προετοιμασίας ΕΝΟΣ ΜΕΓΑΛΟΥ ΑΠΕΡΓΙΑΚΟΥ ΑΓΩΝΑ με διάρκεια και προοπτική είναι ο πραγματικός άλλος δρόμος για τον κλάδο μας. Η σύνδεση αυτού του αγώνα με τον γενικότερο λαϊκό ξεσηκωμό για το δικαίωμα στη ζωή που μας ανήκει, ενάντια στην εξαθλίωση και τον πολεμικό όλεθρο που μας απειλεί είναι η πραγματική άλλη προοπτική.
Σε αυτή την προοπτική είναι ζωτική ανάγκη να κινηθούν κάθε σωματείο, κάθε μαχόμενη συλλογικότητα, κάθε συνάδελφος που ασφυκτιά μέσα σε αυτή την καταθλιπτική σιγή νεκροταφείου δικαιωμάτων και κατακτήσεων αλλά και ανυπαρξίας αγωνιστικής, μαζικής και μαχητικής απάντησης.

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΑΝΤΙΛΑΪΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΕ-ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ & ΤΩΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΝ ΤΟΥΣ

Ανατροπή του πλαισίου απολύσεων-διαθεσιμότητας-κινητικότητας.
Να γυρίσουν ΟΛΟΙ ΟΙ ΑΠΟΛΥΜΕΝΟΙ στις ΘΕΣΕΙΣ ΤΟΥΣ
Κατάργηση του πλαισίου αξιολόγησης – αυτοαξιολόγησης – διάλυσης των εργασιακών σχέσεων.
Αυξήσεις των μισθών και των συντάξεων
Μόνιμη και σταθερή δουλειά, ασφάλιση-δωρεάν περίθαλψη, για όλους.

Ταξική πορεία
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΟΛΟ>>>>

Θεσσαλονίκη
ΝΑ ΑΘΩΩΘΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΑΠΑΛΛΑΓΕΙ ΑΠΟ ΚΑΘΕ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ Ο ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΗΣ ΔΑΣΚΑΛΟΣ ΑΓΑΠΗΤΟΣ

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ -ΚΑΛΕΣΜΑ

ΝΑ ΑΘΩΩΘΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΑΠΑΛΛΑΓΕΙ ΑΠΟ ΚΑΘΕ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ Ο ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΗΣ ΔΑΣΚΑΛΟΣ ΑΓΑΠΗΤΟΣ ΚΑΙ ΟΙ ΣΥΓΚΑΤΗΓΟΡΟΥΜΕΝΟΙ ΤΟΥ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ !

Την Πέμπτη δικάζεται στη Θεσσαλονίκη ο αγωνιστής συνδικαλιστής δάσκαλος Θανάσης Αγαπητός και άλλοι εργαζόμενοι με κατηγορίες που αφορούν τη διαμαρτυρία εργαζομένων για την προκλητική επίσκεψη του επιτετραμμένου Φούχτελ του γερμανικού ιμπεριαλισμού πριν δύο χρόνια στη Θεσσαλονίκη.
Η επανάληψη της δίκης παρά το αρχικό αθωωτικό πόρισμα πέρα από τον εκδικητικό της χαρακτήρα και ως απόδειξη υποταγής στους ξένους «προστάτες», έρχεται να στείλει επίσης σαφές μήνυμα τρομοκράτησης σε κάθε εργαζόμενο που αγωνίζεται ενάντια στην αντιλαϊκή βαρβαρότητα.
Έρχεται να περάσει το μήνυμα πως η φασιστικοποίηση της δημόσιας ζωής θα τσακίσει κάθε λαϊκή αντίσταση, κάθε έναν και κάθε μία που σηκώνει το μπόι του στην κόλαση που μας επιβάλλουν.
Πολύ περισσότερο που με τον νέο φασιστικό δημοσιοϋπαλληλικό κώδικα κάθε καταδικαστική απόφαση θα έχει ως αποτέλεσμα την αναγκαστική αργία του υπαλλήλου που την έχει υποστεί.
Οι αγωνιστικές κινήσεις εκπαιδευτικών καλούν κάθε εκπαιδευτικό, εργαζόμενο, κάθε νεολαίο στη στάση εργασίας και στη συγκέντρωση στα δικαστήρια την Πέμπτη 2/10 στις 11 πμ για να απαιτήσουμε την οριστική και αμετάκλητη αθώωση των αγωνιστών!

Οκτώβρης 2014-09-30
Αγωνιστικές Κινήσεις Εκπαιδευτικών
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΟΛΟ>>>>

Σάμος
ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΜΑΘΗΤΕΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥΣ
ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΣΤΟΝ ΜΑΖΙΚΟ ΑΓΩΝΑ!

Την Πέμπτη 2 Οκτωβρίου δικάζεται ο «αγαναχτισμένος» γονιός που στο πλαίσιο της μαθητικής κατάληψης στο 2ο Γυμνάσιο Σάμου τον περασμένο Σεπτέμβρη επιτέθηκε και χτύπησε τη συνάδελφο Μαρία Ξύδη, γιατί αυτή δεν δεχόταν να παίξει το ρόλο του παιδονόμου ενάντια στους μαθητές που αγωνίζονταν.
Για να εκδηλώσουμε τη συμπαράσταση μας στη συνάδελφο μας και να απαιτήσουμε την καταδίκη αυτών των επιδιώξεων και των υποστηρικτών τους που δεν αναγνωρίζουν στους μαθητές αλλά και συνολικά στο λαό και στη νεολαία το δικαίωμα της μαζικής αντίστασης και του αγώνα ενάντια στην πολιτική του συστήματος και της κυβέρνησης του, απεργούμε την Πέμπτη 2-10-14 με βάση τη διπλή στάση εργασίας που έχει κηρυχθεί (8-11πμ από το ΔΣ της ΕΛΜΕ και 11-2μμ από το ΔΣ της ΟΛΜΕ μετά από αίτημα μας).
Δεν είμαστε και δεν θα γίνουμε παιδονόμοι και φύλακες της αντιδραστικής κυβερνητικής πολιτικής. Αρνούμαστε να «αξιολογηθούμε» στην υποστήριξη και την υλοποίηση της πολιτικής των ταξικών φραγμών και της ισοπέδωσης του δημόσιου δωρεάν σχολείου. Παλεύουμε, μαζί με τους μαθητές μας και τους γονείς, ενάντια σε αυτήν, και ενάντια στο σκοταδισμό που χρειάζεται για να επιβληθεί.
Καλούμε τους συνάδελφους σε συγκέντρωση έξω από τα δικαστήρια, στην πόλη της Σάμου, στις 11 π.μ.

Το Δ.Σ. της ΕΛΜΕ Σάμου
30-9-14
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΟΛΟ>>>>

Τρίτη, 30 Σεπτεμβρίου 2014

Σενάρια(;) 3ου Παγκοσμίου Πολέμου

Περίπου την ίδια στιγμή που επικυρώθηκε η συμφωνία σύνδεσης Ουκρανίας-ΕΕ, συμφωνία που για να υλοποιηθεί απαιτήθηκε ένα… «δημοκρατικό» αιματηρό πραξικόπημα, πυρπόληση κτιρίων και ανθρώπων και έχει ως συνέπεια τη συνεχιζόμενη πολεμική σύγκρουση στην Α. Ουκρανία, διεθνείς παρατηρητές και αναλυτές προειδοποιούν για την πιθανότητα ενός 3ου Παγκοσμίου Πολέμου εξαιτίας της σύγκρουσης μεταξύ ΗΠΑ και Ρωσίας για την Ουκρανία.
Σε τελείως διαφορετικό κλίμα, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο επικύρωσε πανηγυρικά, ταυτόχρονα με το ουκρανικό, τη συμφωνία σύνδεσης ως πρώτο βήμα για την ένταξη της Ουκρανίας στην ΕΕ. «Το όνειρο της πλατείας Μαϊντάν εκπληρώνεται, είναι μια μεγάλη στιγμή για τη δημοκρατία», διαβεβαιώνει ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου Μ. Σουλτς. Και πώς να μην είναι μια «μεγάλη στιγμή για τη δημοκρατία», αφού αυτή επιβλήθηκε με τη βία των ιμπεριαλιστικών συμφερόντων και τον πρωταγωνιστικό ρόλο των φασιστών-ναζιστών.
Παρ’ όλα αυτά, η δημοκρατία και τα ανθρώπινα δικαιώματα επεκτείνονται, ενισχύοντας τη διεθνή ασφάλεια, την ειρήνη και την ευημερία! Αυτή είναι, πάνω-κάτω, η ευρωπαϊκή «βιτρίνα» για την ευρωπαϊκή προσέγγιση της Ουκρανίας.
Θα έλεγε κανείς ότι κάποιος από τους δύο (το ΕΚ ή οι διεθνείς αναλυτές) ζει «στον κόσμο του». Επειδή όμως τυγχάνει να ζούμε όλοι στον ίδιο κόσμο, υπάρχει σίγουρα μια άλλη εξήγηση γι’ αυτό το απίστευτο χάσμα στην ανάγνωση της πραγματικότητας.
Η εξήγηση βέβαια δεν είναι άλλη από την εξαπάτηση του λαού, που, ομολογουμένως, δεν χρειάζεται και τόσο τους «διεθνείς αναλυτές» τύπου Χέλμουτ Σμιτ (πρώην καγκελάριος της Γερμανίας) για να αντιληφθεί το μέγεθος του κινδύνου. Το ερώτημα είναι περισσότερο πώς στέκεται κανείς απέναντι σε αυτές τις «προειδοποιήσεις». Προετοιμάζεται προσαρμοζόμενος στο «μοιραίο» (εφοδιάζεται με αγαθά από το σουπερμάρκετ, σπεύδει να διαλέξει στρατόπεδο, ανακαλύπτει φανταστικούς εχθρούς κ.λπ.) ή στέκεται απέναντι στους «ιδιοκτήτες του κόσμου», που, είτε μιλούν για πόλεμο είτε για ειρήνη, ευχαριστούνται πάντα ιδιαίτερα με μια επικερδή πολεμική επιχείρηση.
Υπάρχει λοιπόν πραγματικός κίνδυνος ενός 3ου Παγκοσμίου Πολέμου εξαιτίας της «ουκρανικής σύγκρουσης»; Ερώτημα τρομακτικό. Αν και δεν πρέπει να λειτουργεί τρομοκρατικά και παραλυτικά, αλλά με τη βαθιά επίγνωση ότι οι πραγματικές διαθέσεις των λαών είναι υπέρ της ειρήνης, ότι είναι οι λαοί που μπορούν να αποτρέψουν τον πόλεμο, και ας είναι οι λαοί που τελικά σέρνονται στον πόλεμο.
Θα λέγαμε ότι ο κίνδυνος μια γενικευμένης σύρραξης εξαιτίας της «ουκρανικής σύγκρουσης» υπάρχει γιατί η σύγκρουση δεν είναι… ουκρανική. Πρόκειται για μια σύγκρουση όπου εμπλέκονται οι βασικές ιμπεριαλιστικές δυνάμεις (ΗΠΑ, ΕΕ, Ρωσία), στο πλαίσιο ενός γενικευμένου γεωπολιτικού ανταγωνισμού που εμπλέκει και άλλες χώρες (π.χ. Κίνα).
Μια απλή απαρίθμηση των γεγονότων τα τελευταία 20 χρόνια αρκεί για διαπιστωθεί η τρομακτική έξαρση των ενδοϊμπεριαλιστικών ανταγωνισμών, που σε συνδυασμό με τη σημερινή παγκόσμια οικονομική κρίση κάνουν να φαίνονται σαν κακόγουστο αστείο οι αναφορές για διασφάλιση της ειρήνης και σταθερότητας, για εμπέδωση της δημοκρατίας και των ανθρώπινων δικαιωμάτων. Αντίθετα, η δημοκρατία και τα ανθρώπινα δικαιώματα αναδεικνύονται όλο και πιο συχνά σε μεγάλα ιδεολογικοπολιτικά όπλα του δυτικού ιμπεριαλισμού, ώστε να προετοιμαστεί το έδαφος για τη χρήση πραγματικών όπλων στις σχεδιαζόμενες πολεμικές συγκρούσεις. Εξάλλου, ο «3ος Παγκόσμιος Πόλεμος» βρίσκεται ήδη σε πλήρη εξέλιξη σε πολιτικό και οικονομικό επίπεδο. Πλήθος πολεμικών συγκρούσεων για «ανθρωπιστικούς σκοπούς» πραγματοποίησαν οι ΗΠΑ, το ΝΑΤΟ και η ΕΕ, με αποκλειστικό σκοπό την ιμπεριαλιστική επέκταση, την περικύκλωση και απομόνωση του αντίπαλου ιμπεριαλισμού.
Αυτή η απειλή για την ανθρωπότητα που αποτελεί ο ιμπεριαλισμός δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί παρά μόνο από ένα πλατύ και οργανωμένο αντιπολεμικό-αντιιμπεριαλιστικό κίνημα, από ένα κίνημα που θα αμφισβητεί το ίδιο το καπιταλιστικό σύστημα που γεννά τους πολέμους. Ένας πόλεμος που στην εποχή του ιμπεριαλισμού μπορεί να εξελιχθεί σε παγκόσμιο σφαγείο των λαών.

Προλεταριακή Σημαία
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΟΛΟ>>>>

Γιατί είναι διασπαστικό;

Θα ήθελα να παραθέσω εδώ σε αυτό το blog (http://resistancetoujours.blogspot.gr/) μια πρόσφατη εμπειρία από το Πολυτεχνείο της Ξάνθης. Κατά την διάρκεια της ταξικής πάλης, της συνεχής πάλης των αντιθέτων, καλούμαστε να δώσουμε αγώνες, αγώνες για την ζωή μας, για τα δικαιώματα μας, για τις ελευθερίες μας και για την ανατροπή αυτού του σάπιου και εκμεταλλευτικού συστήματος. Οι αγώνες αυτοί θα δώσουν τις απαραίτητες νίκες που χρειαζόμαστε για να συνεχίσουμε να ελπίζουμε, να βελτιώνουμε την ζωή μας αλλά κυρίως να συγκροτούμε τους όρους για τους αγώνες του αύριο. Όμως στο πρόγραμμα – όχι το μεταβατικό - είναι και οι ήττες, ήττες που είτε μπορούν να εξηγηθούν σύμφωνα με τους δυσμενείς Όρους σήμερα στο κίνημα (περισσότερα σε λίγο) είτε από λάθος προσεγγίσεις και εκτιμήσεις.
Αυτές οι ήττες δεν θα πρέπει να μας απογοητεύουν αλλά να μας σφυρηλατούν έτσι ώστε να είμαστε πιο “σκληροί” στους αγώνες που δίνουμε, πρέπει να ζητάμε νέες εμπειρίες, νέα συμπεράσματα, να μπαίνουμε στους αγώνες και να γινόμαστε όλο και πιο σοφοί, να αναγνωρίζουμε τα λάθη μας και να τα διορθώνουμε.
Όμως τι χαρακτηριστικά έχουν αυτοί οι αγώνες που καλούμαστε να δώσουμε; Που αποσκοπούν; Σε ποιον βασίζονται και τι πολεμάνε; Όλα αυτά είναι ερωτήματα που ανέκαθεν απασχολούσαν την αριστερά, όλο το φάσμα της, από τη ρεφορμιστική-διαχειριστική, μέχρι την επαναστατική. Όμως επειδή τα ζητήματα της αριστεράς δεν μπορώ να τα παραθέσω σε ένα άρθρο και ούτε είχα σκοπό να γενικολογήσω για την αριστερά, θα ήθελα να σταθώ σε ένα από τα ποιο σημαντικά ερωτήματα που έχει να απαντήσει η αριστερά. “Ποιος ;”. Ποιος θα παλέψει ενάντια στο νέο Λύκειο; Ποιος θα παλέψει ενάντια στις διαγραφές και στον νομό πλαίσιο; Ποιος θα παλέψει ενάντια στο Ν.4250 για την αξιολόγηση ; Ποιος θα παλέψει ενάντια στην κυβερνητική πολιτική και τις ιμπεριαλιστικές προσταγές; Ποιος θα έρθει σε σύγκρουση με το σύστημα; Θα είναι μια κυβέρνηση της αριστεράς; Μια αριστερή αντιπολίτευση πού θα πιέζει από τα αριστερά; Ένα κόμμα που θα κάνει αγώνες μονό του μέχρι να συγκροτηθούν οι οροί για την λαϊκή εξουσία; Μια ομάδα “συλλογικότητα πεφωτισμένων” η οποία θα κάνει υπομονή μέχρι ο κόσμος να καταλάβει την αποψάρα της; Ή θα είναι το πραγματικό επαναστατικό υποκείμενο; Ο λαός, οι μαθητές, οι φοιτητές, οι εργαζόμενοι; Ανάλογα με την απάντηση στο παραπάνω ερώτημα -σε συνδυασμό με την απάντηση στο τι καλείται να απαντήσει γενικά όσον άφορα το σύστημα, τη φάση του και την προοπτική που θα δώσει – προκύπτει το τι θα ζυμώσει η κάθε δύναμη (εάν διαλέξει να ζυμώσει) στον κόσμο. Βλέποντας τις δυσμενείς συνθήκες που υπάρχουν στο κίνημα, προϊόν της απογοήτευσης που έφεραν οι καταρρεύσεις των σοσιαλιστικών καθεστώτων μαζί με την επίθεση του συστήματος αλλά και σε συνδυασμό με την παρέμβαση της αριστεράς, προκύπτει ξεκάθαρα το ζήτημα της παρέμβασης στην εργατική τάξη και τον λαό ώστε να συγκροτηθεί σε επίπεδο συνείδησης με ταξικά χαρακτηριστικά έτσι ώστε να μπορέσει να αναγνωρίσει την αδικία αυτού το εκμεταλλευτικού συστήματος, το ταξικό του συμφέρον και την αναγκαιότητα ανατροπής του συστήματος.
Όλα αυτά όμως δεν αποτελούν προϊόν μιας ολοκληρωμένης παρέμβασης η οποία άμα γίνει ολοκληρωμένα θα μπορέσει να σπάσει κατάλοιπα δεκαετιών και να οδηγήσει στη συγκρότηση επαναστατικού κινήματος. Θα πρέπει κάθε φορά να αναγνωρίζουμε την δοσμένη κατάσταση στην οποία βρίσκεται το κίνημα αλλά και το σύστημα και με βάση και την άποψη μας να ζυμώνουμε τις απαραίτητες ιδέες και απόψεις (συγκεκριμένη ανάλυση της συγκεκριμένης κατάστασης που έλεγε και ο Βλαδίμηρος*). Όποτε προκύπτει η αναγκαιότητα να γίνει η σύνδεση της επίθεσης που δέχεται ο λαός και η νεολαία με το σύστημα και με τους μηχανισμούς του. Να μπορέσει η αριστερά να δείξει στο μαθητή ότι το Νέο Λύκειο δεν είναι απλά μια κακή επιλογή της κυβέρνησης, να δείξει στον εργαζόμενο ότι τα μνημόνια δεν είναι μεταρρυθμίσεις που θέλουν το καλό της χώρας, να καταφέρει να δείξει πως η πολιτική των ιμπεριαλιστών περνά μέσω των εξαρτημένων “εταίρων” τους -την ελληνική αστική τάξη- και έρχεται να βυθίσει όλο και περισσότερο τον λαό στην φτώχεια και την εξαθλίωση. Να καταφέρει να συνδέσει την καθημερινότητα με το σύστημα και να προάγει την ανάγκη πάλης ενάντια σε αυτό.
Και όλα αυτά με φέρνουν στον λόγο που ήθελα να γράψω το συγκεκριμένο άρθρο, στο ζήτημα των διαγραφών στα ΑΕΙ-ΤΕΙ. Νομίζω ότι είναι περιττό να κάνω επιμέρους τοποθέτηση για το ζήτημα των διαγραφών. Όχι άπλα με έχουν καλύψει οι συναγωνιστές μου αλλά θεωρώ τι ο λόγος που γράφω σήμερα δεν είναι ούτε για να πολεμήσω την συστημική άποψη της ΚΝΕ (“Να μη διαγραφεί κανείς που παλεύει να τελειώσει τις σπουδές του! “ ) ή την πρόταση του Σύριζα για διαγραφή μονό όσων δεν εγγράφονται σε δύο συνεχόμενα εξάμηνα. Σκοπός είναι να αναδείξω τις αντίθετες απόψεις που προκύπτουν όσον αφορά τον τρόπο με τον οποίο θα δημιουργηθεί κίνημα (όσοι φυσικά θέλουν κίνημα και είναι έτοιμοι να αναλάβουν τις απαραίτητες ευθύνες για αυτό) ενάντια στις διαγραφές αλλά και γενικότερα στο νόμο πλαίσιο και στην επίθεση τους συστήματος – εκτός εάν έχουμε αυταπάτες ότι με βάση τα χαρακτηριστικά του κινήματος σήμερα το επίδικο που τίθεται είναι να αποφασίσουν οι σύλλογοι για τον χαρακτήρα του καπιταλιστικού-ιμπεριαλιστικού συστήματος και για την ανάγκη ανατροπής του.
Σε αυτά τα πλαίσια ως Αγωνιστικές Κινήσεις είχαμε κάνει ένα ανοιχτό κάλεσμα σε όλους τους φοιτητές άλλα και στις δυνάμεις που θέλουν να παλέψουν ενάντια στις διαγραφές και στο προχώρημα του αγώνα εναντίον τους. Όλα αυτά στα πλαίσια της ζύμωσης του κόσμου για την την αναγκαιότητα κατανόησης της φύσης των διαγραφών και την ανάγκη πάλης ενάντια τους αλλά και την κουβέντα μεταξύ δυνάμεων στα πλαίσια της κοινής δράσης η οποία μπορεί να οδηγούσε σε μια κοινή συμπόρευση όσον αφορά το ζήτημα των διαγραφών. Το αποτέλεσμα; Μικρή συμμετοχή κόσμου (αλλά ενεργή) με βάση την εξεταστική αλλά και την γενικότερη κατάσταση του κινήματος και η συμμετοχή από τις δυνάμεις περιορίστηκε σε δυο αντιπροσώπους από την Ε.Α.Α.Κ.. Οι οποίοι ήρθαν να μας ανακοινώσουν ότι το μάζεμα αυτό είναι διασπαστικό γιατί οι κουβέντες αυτές πρέπει να γίνονται μόνο στις γενικές συνελεύσεις – γνωστή η άποψη τους ότι ΟΛΗ η εξουσία στις γενικές συνελεύσεις -. Και πριν πω την δικιά μου άποψη πάνω στο θέμα, θα ήθελα να παραθέσω την ερώτηση που έκανε μια ανένταχτη συναγωνίστρια – αφού φυσικά είχαν φύγει οι συναγωνιστές από την Ε.Α.Α.Κ. στα πρώτα 5' λεπτά -, ποια ήταν η ερώτηση; «Γιατί αυτό είναι διασπαστικό ;»
Γιατί να είναι διασπαστικό άραγε; Γιατί να μην έχουν το δικαίωμα ανένταχτοι αγωνιστές να κουβεντιάσουν με δυνάμεις αλλά και μεταξύ τους για ζητήματα εντός και εκτός του πανεπιστημίου; Γιατί να μην μπορούν δυνάμεις στα πλαίσια της κοινής δράσης να συσπειρώνονται μετά από μια διαδικασία συνδιαμόρφωσης κάτω από μια κοινή άποψη η οποία θα έχει σκοπό την συγκρότηση αγωνιστικού κινήματος;, γιατί να μην μπορούν οι φοιτητές να νιώθουν πιο ενεργοί και να συμμετέχουν σε πρωτοβουλίες με τις οποίες συμφωνούν με το πολιτικό πλαίσιο και έχουν συμμετάσχει στην συνδιαμόρφωσή του;, γιατί η ζύμωση πρέπει να γίνεται ΜΟΝΟ μέσα στις γενικές συνελεύσεις (όργανο το οποίο θεωρώ από τα ποιο ισχυρά των φοιτητικών συλλογών);
Θα προσπαθήσω να απαντήσω στην συναγωνίστρια όσο πιο απλά μπορώ, γιατί αυτό είναι διασπαστικό; Τι να το κάνουμε το κίνημα εάν δεν έχουμε αυτοδυναμία στα Δ.Σ., τι να το κάνουμε το κίνημα εάν στις συνελεύσεις δεν βγαίνουν οι πλαισιαρες μας με τα 40 bullet που μιλάνε για «Όχι στράτευση στα 18» και πουθενά για διαγραφές, τι να κάνουμε την διάθεση του κόσμου για κουβέντα εάν δεν είναι κομμένη και ραμμένη στα μετρά μας, τι να κάνουμε την κοινή δράση εάν δεν έχουμε καταλήξει το πως θα περάσουμε στην άλλη κοινωνία, τι να κάνουμε τον αγώνα ενάντια στις διαγραφές εάν δεν κάνουμε αγώνα για να μην μπουν οι επιχειρήσεις στο πανεπιστήμιο**, τι νόημα έχουν οι αγωνιστικές δράσεις εάν δεν έχουν σφραγίδα Δ.Σ. ***.
Τι κίνημα θέλουμε λοιπόν “συναγωνιστές “, κίνημα το οποίο θα σηκώνει το χέρι του στις συνελεύσεις για την πλαισιάρα μας η οποία έχει λύσει όλα τα προβλήματα του μαρξισμού-λενινισμού και δεν θα έχει κατανοήσει ούτε τα μισά από αυτά που λέμε; Κίνημα το οποίο θα στηρίζει στα λόγια και στα ψήφια αλλά δεν θα κατεβαίνει στους δρόμους για να παλέψει; Κίνημα το οποίο δεν θα έχει λόγο και άποψη άλλα απλώς θα ακούει τι του λένε οι παρατάξεις ότι τον νοιάζει; Κίνημα που ακολουθεί και δεν πρωτοπορεί;
Ε ΟΧΙ “συναγωνιστές” εμείς αυτά τα εικονικά δεν τα θέλουμε! Τι να την κάνουμε μια αγωνιστική απόφαση σε μια συνέλευση εάν δεν έχει ζυμωθεί τίποτα ουσιαστικό! Τι να κάνουμε τις καταλήψεις εάν τις τρέχουν μόνο οι παραταξιακοί, τι να κάνουμε τις αλλαγές στους συσχετισμούς ενός Δ.Σ. εάν δεν αντικαθρεπτίζονται πραγματικά στον κόσμο Τι να το κάνουμε ένα κίνημα που μένει στην συναίνεση αλλά όχι στην δράση; Εμείς θέλουμε κίνημα αγωνιστικό και μαχητικό, το οποίο θα έχει κατανοήσει πραγματικά την φύση της επίθεσης και των προβλημάτων που δημιουργεί και θα κατανοεί την ανάγκη της πάλης ενάντια σε αυτά ! Θα αντιστέκεται ενάντια σε αυτά και θα κατανοεί καλύτερα την φύση του συστήματος ζυμώνοντας παράλληλα μέσα του την ανάγκη ανατροπής του. Δεν θα βασίζεται σε αγωνιστικά bullet αλλά σε αγωνιστικές απόψεις. Θα μιλάει με τις παρατάξεις και αυτές θα μιλάνε μαζί του, στην συνέλευση του συλλόγου, του έτους, μέσα στο μάθημα, στον καφέ αλλά και στο τσίπουρο το βράδυ. Θα νιώσει το θέμα την πολιτικοποίησης δικό του και όχι των παρατάξεων. Θα νιώσει τη Γ.Σ. Σαν δικό του όργανο στο οποίο παλεύει και δεν έχει παθητικό ρόλο! Θα νιώσει το ζήτημα των διαγραφών σαν ζήτημα στο οποίο εάν δεν παλέψει ο ίδιος τότε θα είναι σαν να μην έχει παλέψει καθόλου****.
Η αλήθεια είναι ότι μακρηγόρησα αρκετά... Οι αντιλήψεις που επικρατούν στην αριστερά είναι πολλές και η κάθε μια έχει διαφορετική έκφραση αλλά την ίδια πηγή. Την ανικανότητα της αριστεράς να πιστέψει στις δυνάμεις του κόσμου και των λαών να ανατρέψουν αυτό το σάπιο και εκμεταλλευτικό σύστημα αλλά και να πάρει τις ευθύνες να διεκπεραιώσει μια τέτοια αντίληψη. Την αντίληψη η οποία λέει ότι όλη η ιστορία των ταξικών κοινωνιών έχει προκύψει από την πάλη των αντιθέτων, την πάλη των λαών με τους εκμεταλλευτές τους, τον αγώνα των “κάτω ” με τους “πάνω”. Ποιο είναι λοιπόν το χρέος μιας επαναστατικής αριστερής δύναμης; Να μπορεί να αναγνωρίσει μετά από διαλεκτική ανάλυση τις εκάστοτε αντιθέσεις που διέπουν μια κοινωνία και να ζυμώνει τον κόσμο και τους λαούς στην βάση της άρσης τους.

Υ.Γ.1 Ξέρω ότι το άρθρο αυτό ανοίγει πολλά ζητήματα και για την αριστερά και για τον ρόλο της άλλα και για το σε ποια κατάσταση βρίσκεται το σύστημα άλλα υπόσχομαι ότι θα προσπαθήσω να τα απαντήσω σε επόμενα άρθρα.
Υ.Γ.2 Στα πλαίσια της ανάλυσης μου για την εικονικότητα των κινημάτων χωρά και το “επίκαιρο” ζήτημα του φασισμού για το οποίο ετοιμάζω άλλο άρθρο.
Υ.Γ.3 Όποια αντιπαράθεση γίνεται, γίνεται με υγιείς προθέσεις, στην βάση μιας γενικότερης συγκρότησης της αριστεράς, κόντρα σε αντιλήψεις “Όλοι ενωμένοι” αλλά στην βάση της ουσιαστικής κοινής δράσης.

*Όταν ο Λένιν έκανε κριτική στον Ούγγρο κομμουνιστή Μπελ Κουν, είπε ότι αυτός «παρακάμπτει τελείως το βασικότερο. Παρακάμπτει αυτό που αποτελεί την ουσία, τη ζωντανή ψυχή του μαρξισμού : τη συγκεκριμένη ανάλυση της συγκεκριμένης κατάστασης» Β.Ι. ΛΕΝΙΝ «Κομμουνισμός»
** Αντιλήψεις περί επιχειρηματικού πανεπιστημίου, που είναι αταξικές και δεν αναγνωρίζουν τον ρόλο του πανεπιστημίου στο εποικοδόμημα.
*** Μπαίνει αστερίσκος εδώ με βάση την ΑΣΟΕΕ που επί της ουσίας με τα γεγονότα που έγιναν στις εκλογές δεν υπάρχει σύλλογος.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΟΛΟ>>>>

Στέκι Σφεντόνα: εκδήλωση για τα 30 χρόνια από τον θάνατο του Τούρκου σκηνοθέτη Γιλμάζ Γιονέϊ

Στις 1 Οκτώβριου στις 19:30 εκδήλωση με ομιλητές:
Θωμάς Κοροβίνης
Γιάννης Χατζής

Τραγουδούν και παίζουν:
Θωμάς Κοροβίνης
Λάζαρος Χαριτίδης
Σταύρος Κρομμύδας
Ηλίας Κρομμύδας 
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΟΛΟ>>>>

Παρουσίαση βιβλίου για την Εβραϊκή κοινότητα των Τρικάλων

Την Πέμπτη 2 Οκτωβρίου η παρουσίαση του βιβλίου του Κώστα Μιχαλάκη «Εβραϊκή κοινότητα Τρικάλων 1881-1940 προσπάθεια ανάπλασης μιας εποχής»
Παρουσιάζεται στις 2 Οκτωβρίου, στις 7:00 μ.μ., στην αίθουσα του Δημοτικού Συμβουλίου του Δήμου Τρικκαίων, το βιβλίο του Κώστα Μιχαλάκη για τη δράση της Εβραϊκής κοινότητας των Τρικάλων. Το βιβλίο περικλείει την πιο δημιουργική ίσως περίοδο της κοινότητας, από την απελευθέρωση της πόλης ως την έναρξη του ελληνοϊταλικού πολέμου.
Το βιβλίο παρουσιάζει προσωπικότητες που έπαιξαν ρόλο στην κοινότητα, στην πόλη των Τρικάλων, αλλά και στην εθνική ιστορία. Ταυτοχρόνως παρακολουθεί τα ιδεολογικά ρεύματα που επηρέασαν την πορεία της, τις σχέσεις με τις εβραϊκές κοινότητες άλλων πόλεων και την καθημερινή ζωή των μελών της. Επίσης, αναφέρονται οι δεσμοί με τους αλλόθρησκους συμπολίτες – δεσμοί ιδιαιτέρως δυνατοί.
Επειδή η ιστορία της εβραϊκής κοινότητας είναι αναπόσπαστο, αλλά σχετικά άγνωστο, κομμάτι της ιστορίας της πόλης των Τρικάλων και του εβραϊκού ελληνισμού, θα τιμήσουν την βιβλιοπαρουσίαση με τις παρεμβάσεις τους ο Δήμαρχος Τρικκαίων, κ. Δημήτρης Παπαστεργίου και ο Γενικός Γραμματέας του Κεντρικού Ισραηλιτικού Συμβουλίου Ελλάδας, κ. Βίκτωρ Ελιέζερ. Επίσης, χαιρετισμό θα απευθύνει εκπρόσωπος της Ισραηλιτικής Κοινότητας Τρικάλων.
Για το βιβλίο θα μιλήσει η ιστορικός κ. Ρίκα Μπενβενίστε, καθηγήτρια ιστορίας στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας και ο συγγραφέας, ο οποίος θα απαντήσει και σε ερωτήσεις. Τέλος, θα γίνει δεκτή κάθε παρέμβαση που θα συνεισφέρει στο να φωτιστεί ακόμη περισσότερο αυτήν η σελίδα την ιστορίας των Τρικάλων.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΟΛΟ>>>>

Αλληλεγγύη στον αγώνα των καθηγητών στα κέντρα ξένων γλωσσών!

Όλοι και όλες την Πέμπτη 2 Οκτώβρη στη Σχολή Ευελπίδων (κτήριο 9, ισόγειο, αίθουσα 2) στο 3ο Μονομελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών, όπου η πρόεδρος του αντεργατικού Σωματείου Εργαζομένων στα Κέντρα Ξένων Γλωσσών Νομού Αττικής, Άρτεμις Κυπριώτου, προσάγεται σε ποινική δίκη που της ασκήθηκε από την Εισαγγελία Πρωτοδικών Αθήνας, μετά από καταγγελία συναδέλφου εργαζόμενου καθηγητή ΔΜ.

Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΚΕΝΤΡΑ (ΦΡΟΝΤΙΣΤΗΡΙΑ) ΞΕΝΩΝ ΓΛΩΣΣΩΝ
Ο ρόλος του Europalso και του εν λόγω σωματείου εργαζομένων στα Κέντρα Ξένων Γλωσσών Ν. Αττικής

Από το 2004 μέχρι και σήμερα οι εργοδότες του Europalso και οι διάφορες αλυσίδες κέντρων ξένων γλωσσών (Όμηρος κ.α.) έχουν μετατρέψει όσους καθηγητές εργάζονται στα φροντιστήριά τους σε πειραματόζωα εφαρμογής κάθε αντεργατικής πολιτικής. Οι εργοδοτικές ενώσεις ιδιοκτητών-επιχειρηματιών του κλάδου της ιδιωτικής ξενόγλωσσης εκπαίδευσης σε αγαστή συνεργασία με τους μηχανισμούς των κυβερνήσεων ΝΔ και ΠΑΣΟΚ εξοντώνουν και ξεζουμίζουν καθημερινά τους εργαζόμενους. Η ιστορία ξεκίνησε πριν το ξέσπασμα της κρίσης. Τότε που ακόμη η εμφάνιση κίτρινων σωματείων ήταν σπανιότητα. Τώρα πια έχουν επιβάλλει στους καθηγητές να εργάζονται με εξευτελιστικούς εργασιακούς όρους και μέσα σε ένα κλίμα τρομοκρατίας. Η κατάσταση στον κλάδο είναι ανεξέλεγκτη! Δεν άφησαν τίποτα όρθιο, κανένα δικαίωμα, κανένα ίχνος αναγνώρισης του εκπαιδευτικού έργου μας πάνω στο οποίο στηρίζουν τη διαφήμιση των επιχειρήσεων τους διαλαλώντας τις επιτυχίες των μαθητών-πελατών τους. Στην υπόθεση αυτή, βεβαίως, πρωτοστάτησαν και γνωστοί μεγαλοδικηγόροι του κρατικού συνδικαλισμού. Πέρυσι επέβαλαν ξανά στο νομό Αττικής αισχρή τριετούς διάρκειας «Συλλογική Σύμβαση Εργασίας» με ισχύ από το Σεπτέμβριο το 2013. Αυτή, όπως οι προηγούμενες συμβάσεις-μαϊμού, που μελετημένα και επανειλημμένα συνυπογράφουν οι εργοδότες και το στημένο από τους ίδιους «Σωματείο εργαζομένων στα Κ.Ξ.Γ. Αττικής» σκοπό έχουν το κέρδος και μόνο αυτό! Ας σημειωθεί ότι αυτό το σωματείο έχει τα εξής χαρακτηριστικά: τα μέλη του είναι συγγενείς των εργοδοτών, ως σωματείο εργαζομένων δεν έχει καμία κινηματική δράση, ως σωματείο εκπαιδευτικών επίσης δεν έχει καμία έστω εκπαιδευτική δράση. Φανερώνεται μόνο για να υπογράψει ΣΣΕ με τους εργοδότες. Είναι σωματείο-φάντασμα (στις τελευταίες αρχαιρεσίες του το 2012 ψήφισαν 22 άτομα!), το οποίο έχει σφετεριστεί από το Σύλλογο Εργαζομένων στην Ιδιωτική Εκπαίδευση Ν. Αττικής "ο Βύρων" το δικαίωμα υπογραφής ΣΣΕ.
Αν κάποιος χρειάζεται μεγαλύτερη απόδειξη (πέρα από τους ίδιους τους εξευτελιστικούς όρους της ΣΣΕ που μειώνουν τις αποδοχές των καθηγητών μέχρι και 90% και με τους οποίους φυσικά κανένα εργατικό σωματείο δε θα συμφωνούσε ποτέ) για το τι πραγματικά εστί «Σωματείο εργαζομένων στα Κ.Ξ.Γ. Αττικής», η υπόθεση του συναδέλφου ΔΜ, οποίος επιχείρησε ενεργά να συμμετάσχει στις διαδικασίες του, δεν αφήνει την παραμικρή αμφιβολία ότι το συγκεκριμένο σωματείο είναι όχημα της εργοδοσίας το οποίο ελέγχεται αποκλειστικά από τους “δικούς” της ανθρώπους.
Πιο συγκεκριμένα, την 15η Σεπτεμβρίου 2009, ο συνάδελφος ΔΜ , μέλος του εν λόγω «Σωματείου εργαζομένων στα Κ.Ξ.Γ. Αττικής» από το 2008 μαζί με άλλους συναδέλφους που επιθυμούσαν την εγγραφή τους, επισκέπτεται την έδρα του στημένου σωματείου και υποβάλλει έγγραφο στην γραμματέα με το οποίο εκφράζει την επιθυμία του να συμμετάσχει σε μελλοντικές αρχαιρεσίες και να ηγηθεί παράταξης. Η απάντηση της προέδρου του στημένου σωματείου ήταν να καλέσει την αστυνομία για να απομακρύνει αυτόν και τους άλλους συναδέλφους. Ακολούθως το σωματείο, εν κρυπτό και χωρίς την παρουσία δικαστικού αντιπροσώπου, εκλέγει εφορευτική επιτροπή και προκηρύσσει εκλογές για τις οποίες ουδέποτε ενημερώνει τον συνάδελφο όπως είχε υποχρέωση να κάνει και έτσι του στερεί το δικαίωμα του εκλέγεσθαι. Στις 20 Δεκεμβρίου 2009, Ο ΔΜ έχοντας ειδοποιηθεί την ίδια μέρα από συνάδελφο ότι το σωματείο διεξάγει αρχαιρεσίες στο ξενοδοχείο President, επιχειρεί να εισέλθει στην αίθουσα διεξαγωγής αρχαιρεσιών για να καταθέσει ένσταση, όπως είχε δικαίωμα να κάνει, αλλά παρεμποδίζεται από άντρες ιδιωτικής ασφάλειας οι οποίοι τον ενημερώνουν ότι το όνομά του δεν βρίσκεται στη λίστα που έχουν μπροστά τους. Ο συνάδελφος ζητάει επιμόνως να δει την δικαστική αντιπρόσωπο, αλλά του απαντούν με ψέματα ότι αυτοί εκτελούν διαταγές της ιδίας. Στο δε αίτημα του να δει την πρόεδρο του σωματείου ΑΚ, του απαντούν ότι είναι απασχολημένη και δεν επιθυμεί να τον συναντήσει. Τελικά ο συνάδελφος παρουσία δικηγόρου και συνοδευόμενος από αστυνομική δύναμη καταφέρνει να μπει στην αίθουσα και καταθέτει ένσταση. Η δικαστική αντιπρόσωπος δηλώνει την έκπληξή της για την παρουσία ιδιωτικής αστυνομίας και τους απομακρύνει από την αίθουσα, αλλά δυστυχώς δεν διακόπτει την διαδικασία. Ακολούθως ο συνάδελφος ενημερώνει εγγράφως την εισαγγελία πρωτοδικών για τα όσα είχαν συμβεί και ασκείται αυτεπάγγελτα δίωξη κατά της προέδρου του “Σωματείου Εργαζομένων στα Κέντρα Ξένων Γλωσσών Ν. Αττικής” ΑΚ.
Για όποιον διατηρούσε ακόμη και την παραμικρή αμφιβολία για το ποιόν και τον ρόλο του “Σωματείου Εργαζομένων στα Κέντρα Ξένων Γλωσσών Ν. Αττικής” τα παραπάνω είναι τρανή απόδειξη ότι ο εν λόγω σύλλογος δεν είναι τίποτα άλλο παρά μια καλοστημένη μηχανή της εργοδοσίας. Διότι ποιο πραγματικά εργατικό σωματείο θα φερόταν έτσι στα μέλη του; Ποιο σωματείο θα καλούσε την αστυνομία όταν εργαζόμενοι θα εμφανιζόταν στην πόρτα του ζητώντας να γίνουν μέλη; Ποιο σωματείο θα έκανε εκλογές με μπράβους, με μη νόμιμα εκλεγμένη εφορευτική επιτροπή και θα απέκλειε με δόλιο τρόπο όποιον επιχειρούσε να ασκήσει το δικαίωμα του εκλέγειν και εκλέγεσθαι; Τέλος, τι είδους σωματείο θα ασκούσε βία σε ένα μέλος του το οποίο επιθυμεί να συμμετέχει στα κοινά; Ένα σωματείο παραμάγαζο της εργοδοσίας που μόνο του σκοπό έχει να συνεχίσει αναπόσπαστο και ανεμπόδιστο να κάνει τη ανήθικη δουλειά του Europalso και των λοιπών εργοδοτών. Δεν μπορούν πια να κρυφτούν: ο σκοπός τους εδώ και μία δεκαετία ήταν η «ΣΣΕ» – έκτρωμα που ορίζει ωρομίσθιο 3,52 ευρώ μικτά για καθηγητές που έχουν εργαστεί μέχρι 900 ημερομίσθια και 6,60 για συναδέλφους με περισσότερα, όταν και εάν συμπληρωθούν, καθώς με τέτοιους όρους σύμβασης αμφισβητούνται ευθέως το δικαίωμα στην ασφάλιση, οι τριετίες και ασφαλώς το επίδομα ανεργίας.
Είναι καιρός να μπει ένα τέλος σε όλα αυτά! Είναι καιρός να ξεσκεπαστεί Δημόσια ο πραγματικός ρόλος του “Σωματείου Εργαζομένων στα Κέντρα Ξένων Γλωσσών Ν. Αττικής”. Είναι καιρός να κάνουμε ξεκάθαρο στις εργοδοτικές ενώσεις ιδιοκτητών κέντρων ξένων γλωσσών (Europalso, Όμηρος και οι συν αυτοίς) καθώς και στην ηγεσία του Υπουργείου Εργασίας, που τις καλύπτει κάνοντας αποδεκτές τις κατάπτυστες συμβάσεις που υπογράφουν με τον εαυτό τους, ότι ο εργασιακός μεσαίωνας δεν πρόκειται να περάσει! Οι καθηγητές στα ΚΞΓ ενωμένοι παλεύουμε για γνήσιες Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας με όραμα μια δημόσια καθολική Παιδεία για όλους!

Η αλληλεγγύη είναι το όπλο μας!

ΕΝΩΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΚΑΘΗΓΗΤΩΝ ΞΕΝΩΝ ΓΛΩΣΣΩΝ
ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΗΝ ΙΔ. ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ Ν. ΑΤΤΙΚΗΣ "Ο ΒΥΡΩΝ"
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΟΛΟ>>>>

Δευτέρα, 29 Σεπτεμβρίου 2014

ΟΧΙ ΣΤΟ ΝΕΟ ΧΑΡΑΤΣΙ στα εισιτήρια του ΟΑΣΘ!
ΜΑΖΙΚΗ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ στις ΝΕΕΣ ΑΥΞΗΣΕΙΣ!

Μαζική παρέμβαση καταγγελίας των αυξήσεων στα εισιτήρια του ΟΑΣΘ πραγματοποίησε το πρωί του Σαββάτου η κομματική οργάνωση Θεσσαλονίκης του ΚΚΕ(μ-λ), στο κέντρο της πόλης. Με χιλιάδες προκηρύξεις που μοιράστηκαν στις στάσεις λεωφορείων στην Αριστοτέλους, Αντιγονιδών και πλατείας Ελευθερίας, καλέστηκαν οι εργαζόμενοι, οι άνεργοι και οι νέοι να κινητοποιηθούν μαζικά για να αποτραπεί το νέο χαράτσι στην καθημερινή ζωή τους. Η καμπάνια της ΚΟΘ θα συνεχιστεί και το επόμενο διάστημα ενόψει της αυξήσεων που θα ισχύσουν – σύμφωνα με ανακοίνωση του ΟΑΣΘ- την 1η Οκτώβρη.

Παρακάτω δημοσιεύουμε το κείμενο της προκήρυξης:
Στα μουλωχτά –μέσα στο κατακαλόκαιρο- ψηφίστηκε στη βουλή η νέα προκλητική αύξηση για τα εισιτήρια του ΟΑΣΘ.  Ο ΟΑΣΘ ανακοινώσε ότι η νέα αύξηση των εισιτηρίων θα ισχύει από 1/10/2014. Το βασικό εισιτήριο από 0,80 ευρώ αυξάνεται στο 1 ευρώ και το εισιτήριο μιας μετεπιβίβασης από 0,90 ευρώ αυξάνεται στο 1,20 ευρώ ενώ μειώνεται η διάρκεια του στα 70 λεπτά από 90΄.  Η αύξηση των εισιτηρίων τα τελευταία χρόνια είναι τόσο σημαντική που έχει οδηγήσει σε διπλασιασμό των εισιτηρίων από το 2010 (που το βασικό εισιτήριο ήταν στα 0,50 ευρώ). Επιπλέον προωθείται  η μείωση των ημερήσιων δρομολογίων, η μείωση των δρομολογίων τις Κυριακές και τις αργίες και η κατάργηση των νυκτερινών δρομολογίων. Απαράδεκτη είναι και η χρησιμοποίηση παλιών λεωφορείων (χρήση πάνω από 30 χρόνια) που καθιστούν τις συνθήκες μεταφοράς άθλιες και επικίνδυνες.
Την ίδια στιγμή το Υπουργείο συγκοινωνιών ανακοινώνει την προσαύξηση των προστίμων (κατά 500%)  και επιβάλει πιο αυστηρές κυρώσεις στους μη έχοντες εισιτήριο στο σύνολο των μέσων μαζικής μεταφοράς της χώρας. Στην περίπτωση αυτή ο επιβάτης που δεν έχει εισιτήριο καλείται να πληρώσει ένα ποσό που υπολογίζεται πολλαπλασιάζοντας την τιμή του βασικού εισιτηρίου επί 60. Αυτό αν δεν καταβληθεί μέσα σε 60 μέρες τότε  πενταπλασιάζεται (π.χ. τιμή εισιτηρίου 1.20 Χ 60 = 72, 72 Χ 60 =360 ευρώ) και μεταβιβάζεται στη ΔΟΥ ως δημόσιο έσοδο, για να εισπραχθεί μέσω των γνωστών κατασχέσεων!!
Και όλα αυτά συμβαίνουν τη στιγμή που η κυβέρνηση εδώ και δεκαετίες παρέχει σκανδαλώδη προνόμια στον ΟΑΣΘ αν λάβει κανείς υπόψη το ιδιωτικό μονοπώλιο του ΟΑΣΘ, την κρατική επιδότηση που λαμβάνει και τη κρατική εξασφάλιση του επιχειρηματικού κέρδους των μετόχων του.
Η παχυλή χρηματοδότηση σε σχέση με τον ΟΑΣΑ (980 εκ. ευρώ την πενταετία 2007-2013 πήρε ο ΟΑΣΑ και 910 εκ ευρώ πήρε ο ΟΑΣΘ για το ίδιο χρονικό διάστημα και ενώ το συγκοινωνιακό έργο του ΟΑΣΘ είναι το 1/3 του έργου του ΟΑΣΑ!!), η κάλυψη πέρα από την επιδότηση της διαφοράς του κομίστρου στα μειωμένα εισιτήρια, η απόκρυψη των μετόχων, η σταθερή εξασφάλιση του ετήσιου επιχειρηματικού κέρδους των μετόχων που ανέρχεται σε 16 εκ. ευρώ, η αποζημίωση για το αναπόσβεστο της αξίας του τροχαίου υλικού που θα δοθεί στους μετόχους όταν θα λήξει η σύμβαση και τα πάγια στοιχεία  θα περιέλθουν στο δημόσιο, είναι μερικές ενδείξεις της «προστασίας» που προσφέρει η ελληνική κυβέρνηση στους μετόχους του ΟΑΣΘ.
Σε μια εποχή που ο λαός στενάζει από την ακρίβεια, την ανεργία, τους χαμηλούς μισθούς,  τη διάλυση των εργασιακών σχέσεων και την εμπορευματοποίηση όλων των κοινωνικών αγαθών, η αύξηση των εισιτηρίων και των προστίμων, η επιβολή αυστηρών κυρώσεων και η ταυτόχρονη ευνοϊκή μεταχείριση  των μετόχων του ΟΑΣΘ είναι τουλάχιστον προκλητική και οφείλει να ξεσηκώσει αντιδράσεις. Ο λαός της Θεσσαλονίκης έχει ξαναδώσει μάχη ενάντια στις αυξήσεις των εισιτηρίων του ΟΑΣΘ  στις αρχές του 2011 που πίεσε  την κυβέρνηση και τη διοίκηση του ΟΑΣΘ και την ανάγκασε να προβεί σε ελιγμούς (η αύξηση στα εισιτήρια που επιβλήθηκε ήταν μικρότερη από αυτή που είχε αρχικά εξαγγελθεί)  προκειμένου να κάμψει τις αντιδράσεις.
Η μετακίνηση θα έπρεπε να προσφέρεται δωρεάν στο λαό ιδιαίτερα σε τέτοιες περιόδους που η συντριπτική πλειοψηφία αντιμετωπίζει σοβαρά οικονομικά προβλήματα. Οι συγκοινωνίες όπως και το ρεύμα, το νερό, η περίθαλψη, η παιδεία  είναι κοινωνικά αγαθά που θα έπρεπε να παρέχονται δωρεάν  στο σύνολο του λαού.
Το ΚΚΕ(μ-λ) καλεί τους εργαζόμενους, τους άνεργους τους φοιτητές-σπουδαστές-μαθητές, να ξεσηκωθούν ενάντια στις αυξήσεις του ΟΑΣΘ, ενάντια στα τσουχτερά πρόστιμα και να απαιτήσουν:
  • ΔΩΡΕΑΝ ΜΕΤΑΚΙΝΗΣΗ ΓΙΑ ΟΛΟ ΤΟ ΛΑΟ
  • ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ – ΜΕΙΩΣΗ ΤΩΝ ΔΡΟΜΟΛΟΓΙΩΝ
  • ΑΝΘΡΩΠΙΝΕΣ ΚΑΙ ΑΣΦΑΛΕΙΣ ΑΣΤΙΚΕΣ ΣΥΓΚΟΙΝΩΝΙΕΣ
Κ.Ο. Θεσσαλονίκης του ΚΚΕ(μ-λ)
http://www.kkeml.gr/
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΟΛΟ>>>>

ΟΧΙ ΣΤΙΣ ΑΥΞΗΣΕΙΣ ΤΩΝ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ ΤΟΥ ΟΑΣΘ!

Σε μεγάλες αυξήσεις των εισιτηρίων του ΟΑΣΘ από την 1η Οκτωβρίου προχωρά η κυβέρνηση, έπειτα από συμφωνία των υπουργείων Οικονομικών και Μεταφορών με τον ΟΑΣΘ και 3 χρόνια μετά από τις προηγούμενες.
Σε μια περίοδο που η κυβέρνηση της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, υπό τις εντολές της ΤΡΟΪΚΑ, σπεύδει να καταργήσει όλα τα δικαιώματα και τις κατακτήσεις του λαού και των εργαζομένων, πιστή σε αυτή τη γραμμή, προχωρά σε νέες αυξήσεις της τιμής των εισιτηρίων των λεωφορείων στην πόλη μας. Είναι ολοένα και πιο φανερό πως προσπαθούν να αποδείξουν καθημερινά πόσο χρήσιμοι είναι για το κεφάλαιο και τα ξένα αφεντικά τους.
Μέσα στο κλίμα της φτώχειας και της εξαθλίωσης, του κλεισίματος εργοστασίων και της μεταφοράς τους στο εξωτερικό, των απολύσεων, του κλεισίματος νοσοκομείων, της κατακόρυφης αύξησης της ανεργίας, της κατάργησης της σταθερής δουλειάς, των 3.000.000 ανασφάλιστων, οι νέες αυξήσεις στον ΟΑΣΘ θα κάνουν ακόμη πιο δύσκολη την καθημερινότητα πολλών φτωχών λαϊκών οικογενειών, χτυπώντας έτσι ξεκάθαρα και το δικαίωμα στη μετακίνηση. Και όλα αυτά μέσα σε μια περίοδο που η υπερφορολόγηση (βλ.ΕΝΦΙΑ) συνεχώς αυξάνεται και όλοι μας περιμένουμε τα νέα «ραβασάκια» της εφορίας.
Πολλοί είναι οι εργαζόμενοι που χρησιμοποιούν καθημερινά τα λεωφορεία για την μετακίνησή τους στη δουλειά, βλέποντας παράλληλα το μερακάματο να μειώνεται. Πολλοί είναι οι άνεργοι που μετακινούνται αποκλειστικά και μόνο με τον ΟΑΣΘ μιας και το να έχεις αυτοκίνητο όντας άνεργος είναι αδιανόητο (άρα δεν υπάρχει άλλη επιλογή, μόνο λεωφορείο). Πολλοί και οι συνταξιούχοι που για τις καθημερινές επισκέψεις σε γιατρούς κλπ. χρησιμοποιούν τις συγκοινωνίες, ενώ η σύνταξη κάθε μήνα όλο και πετσοκόβεται.
Συγκεκριμένα, τα νέα κόμιστρα διαμορφώνονται ως εξής:
- Το απλό εισιτήριο μονής μετακίνησης αυξάνεται από 0,80 ευρώ σε 1 ευρώ (το μειωμένο αυξάνεται από 0,40 σε 0,50 ευρώ), ακριβαίνει δηλαδή κατά 20%.
- Το εισιτήριο των δύο μετακινήσεων αυξάνεται από 0,90 ευρώ σε 1,20 ευρώ (το μειωμένο από 0,50 ευρώ σε 0,60 ευρώ), ενώ η χρονική του διάρκεια μειώνεται από 90 σε 70 λεπτά της ώρας.
- Οι γραμμές των εννέα δήμων της επαρχείας Λαγκαδά θα έχουν εισιτήριο 2 ευρώ (1 ευρώ το μειωμένο).
- Το εισιτήριο της γραμμής 78 ορίζεται στα 2 ευρώ (1 ευρώ το μειωμένο).
Ως νέοι άνεργοι και εργαζόμενοι απαιτούμε να μην γίνει καμία αύξηση στις τιμές των εισιτηρίων και ειδικά για τους ανέργους να υπάρχει πρόνοια για δωρεάν μετακινήσεις. Δεν αναζητούμε σωτήρες. Ούτε ελεημοσύνη και παρηγοριά. Ξέρουμε ότι η δύναμη βρίσκεται στα χέρια μας και μόνο εμείς μαζικά και αγωνιστικά μπορούμε να τους σταματήσουμε. Γιατί δεν θα σταματήσουν αν δεν τους σταματήσουμε εμείς! Να παλέψουμε για να διεκδικήσουμε το δικαίωμα στη μετακίνηση, εργαζόμενοι, άνεργοι και ανασφάλιστοι, νεολαία και συνταξιούχοι, όλοι μαζί ενωμένοι.
Η Πρωτοβουλία Νέων Εργαζομένων και Ανέργων, καλεί όλους όσους διαφωνούν με τις αυξήσεις των εισιτηρίων του ΟΑΣΘ, σε συγκέντρωση-συζήτηση, στην πλατεία του Ευόσμου, την Τρίτη 30/9, στις 19.00, για να αποφασίσουμε όλοι μαζί πώς θα μπορέσουμε να τις αποτρέψουμε.

ΚΑΜΙΑ ΑΥΞΗΣΗ ΣΤΑ ΕΙΣΙΤΗΡΙΑ ΤΟΥ ΟΑΣΘ!
ΔΩΡΕΑΝ ΜΕΤΑΚΙΝΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΑΝΕΡΓΟΥΣ!

e-mail: neoiergazomenoi.anergoi@hotmail.gr / τηλ. επικοινωνίας: 6978299563

http://pnea-thess.blogspot.gr/
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΟΛΟ>>>>

Νέα απόπειρα κλεισίματος του Αμαλία Φλέμιγκ;

Είναι γνωστοί οι αγώνες που δίνουν οι εργαζόμενοι του νοσοκομείου Αμαλία Φλέμιγκ εδώ και πάνω από 2 χρόνια για να μην κλείσει το νοσοκομείο. Αγώνες που πλαισιώθηκαν και από φορείς και κατοίκους της ευρύτερης περιοχής και κατάφεραν μέχρι τώρα να κρατήσουν το νοσοκομείο έστω και "βαριά λαβωμένο" μιας και μετά τις διαθεσιμότητες αρκετοί από τους εργαζόμενούς του μεταφέρθηκαν σε άλλα νοσοκομεία και κλινικές έκλεισαν.
Απ' ότι φαίνεται τις μέρες αυτές επιχειρείται άλλη μια απόπειρα μεγαλύτερης υποβάθμισης του νοσοκομείου, αν όχι οριστικού κλεισίματός του.
Αντιγράφουμε δύο σχετικές αναρτήσεις από το ιστολόγιο των εργαζόμενων του νοσοκομείου αρκετά ενημερωτικές για τις εξελίξεις αλλά και τις αντιδράσεις τους:

Με ημερομηνία 23/9/14 αναρτήθηκε στη "Διαύγεια" η απόφαση του υπουργού Υγείας για τη "Μεταστέγαση ιατρικών τμημάτων / μονάδων..." που αναφέρεται στη μεταστέγαση τμημάτων εντός ενιαίων ΝΠΔΔ (Δηλαδή των Φλέμιγκ-Πολυκλινικής και Πατησίων). Δεν θα αναπαραγάγουμε την απόφαση η οποία είναι γνωστή αλλά μπορείτε να τη διαβάσετε ολόκληρη και ΕΔΩ.
Μία μόνο ανάγνωση αρκεί για να πειστεί ο οποιοσδήποτε πως είναι στην ουσία της μια σχιζοφρενική απόφαση, χωρίς λογική, πρακτικά ανεφάρμοστη, ακόμα και αν κάποιος προσπαθήσει στα σοβαρά να την υλοποιήσει. Ακριβώς γι' αυτό θεωρούμε ότι οδηγεί συνειδητά (δεν μπορούμε να πιστέψουμε πως τους ξέφυγε...) στην πλήρη διάλυση του Αμαλία Φλέμιγκ.
Δικαίως οι εργαζόμενοι και όλοι όσοι έχουν πληροφορηθεί τα ...νέα είναι εξοργισμένοι με αυτό το ύπουλο χτύπημα στο Νοσοκομείο. Βεβαίως δεν είναι η πρώτη φορά που θα προσπαθήσουν να εφαρμόσουν την επιβολή του λουκέτου στο Φλέμιγκ. Η πραγματικότητα είναι πως ως τα τώρα δεν τους βγήκε. Δεν είναι λοιπόν καθόλου σίγουρο πως θα τους βγει και αυτή τη φορά, Εξαρτάται από την αντίδραση των εργαζομένων και της τοπικής κοινωνίας, η οποία ξεκάθαρα και δυναμικά έχει έχει τοποθετηθεί υπέρ της συνέχισης της λειτουργίας, της αποκατάστασης και ανάπτυξης του Νοσοκομείου.
Το Σωματείο συναντήθηκε, με κύριο θέμα την παραπάνω απόφαση, με τον διοικητή της 1ης ΥΠΕ κ. Πεντέα. Ο Διοικητής μας είπε πως δεν γνώριζε την ύπαρξη της απόφασης· διαβάζοντάς την μάλιστα εξέφρασε την έκπληξή (!!!) του λέγοντας πως αυτό σημαίνει τη διάλυση του Φλέμιγκ. (Δεν χωρούσε άλλωστε άλλο λογικό συμπέρασμα). Πιθανολόγησε πως μπορεί να είναι "εκ παραδρομής" απόφαση και δεσμεύτηκε να το διευκρινίσει με τον κ. Βορίδη.
Μας διαβεβαίωσε πως η πρόθεση της πολιτικής ηγεσίας είναι να παραμείνει το Φλέμιγκ, χωρίς ωστόσο να δεσμευτεί ή να μας πληροφορήσει για αποφάσεις που ήδη έχουν παρθεί σ΄αυτή την κατεύθυνση. Επιβεβαίωσε τις "σκέψεις" και πιθανολόγησε την μεταφορά δύο ψυχιατρικών κλινικών από το Ψ.Ν.Α. στο "συγκρότημα" και τη δημιουργία κλινικής καρκινοπαθών "τελικού σταδίου". Επιβεβαίωσε ταυτόχρονα και τη σκέψη για μεταφορά του χειρουργικού τομέα στο Σισμανόγλειο.
Για το ζήτημα της έλλειψης προσωπικού μας είπε πως το γνωρίζει και δεσμεύτηκε να ξαναδεί την κατανομή προσωπικού.
Για το ζήτημα της παραχώρησης/ χαρίσματος του μηχανήματος οστικής πυκνότητας σε άλλο νοσοκομείο...δεν ήξερε τίποτα! Αναρωτήθηκε μάλιστα γιατί τόσο καιρό δεν το βάζουμε σε λειτουργία!!!
Τον ενημερώσαμε λοιπόν σχετικά και ζητήσαμε να μεταφερθεί άμεσα στην Πτ. Τσαγκάρη και να μπει σε λειτουργία. Τώρα τουλάχιστον είναι ενήμερος.
Για το θέμα των τρίμηνων μετακινήσεων μας ενημέρωσε πως προωθείται ρύθμιση που θα "παρατείνει" στην ουσία τις μετακινήσεις μέχρι το τέλος του χρόνου.
Αυτό ήταν εν συντομία το περιεχόμενο της συζήτησής μας με τον Διοικητή της ΥΠΕ. Όπως είναι φανερό δεν υπήρξε πραγματική δέσμευση σε οτιδήποτε ούτε δόθηκαν διευκρινήσεις στα ερωτήματά μας, πέρα από τη γενική διαβεβαίωση ότι "δεν θα κλείσει το νοσοκομείο". Διακρίνουμε πάντως στις προθέσεις της πολιτικής ηγεσίας την προώθηση μιας σειράς από ανακατεμένα "σχέδια" που ήδη έχουμε ακούσει είτε από την πρώην Διοικήτρια κα Οικονόμου, η οποία είναι παρούσα στους "κύκλους" του Υπουργείου είτε από την νυν κ. Τσαγδή.
Είναι φανερό πως άλλο εννοούμε εμείς οι εργαζόμενοι και ο λαός της περιοχής όταν λέμε πως θέλουμε το νοσοκομείο ανοιχτό και άλλο η διοίκηση και το Υπουργείο. Η μεταφορά (βλέπε διάλυση) του Χειρουργικού τομέα για παράδειγμα που φαίνεται πως μεθοδεύεται, συνιστά κατάρρευση του νοσοκομείου που πλέον δεν θα μπορεί να λειτουργήσει αυτοτελώς και να εφημερεύει χωριστά από το Σισμανόγλειο, προσφέροντας στους πολίτες της ευρύτερης περιοχής αλλά και του λεκανοπεδίου γενικά, δύο επιπλέον ημέρες εφημερίας την εβδομάδα. Τη δυνατότητα δηλαδή να έχουν ένα επιπλέον εφημερεύον νοσοκομείο και να μην υποβάλλονται ακόμα περισσότερο σε πολύωρες αναμονές και σε άθλιες συνθήκες νοσηλείες σε ράντζα και διαδρόμους.
Όσο για την πρόσφατη απόφαση του Υπουργού, αν επιχειρηθεί η εφαρμογή της θα είναι τραγελαφικό το αποτέλεσμα. Για όσο λειτουργήσει το Φλέμιγκ, θα είναι νοσοκομείο που θα νοσηλεύει ...με ανταπόκριση. Δηλαδή θα έχει χειρουργούς αλλά όχι χειρουργεία, οι ασθενείς θα εξετάζονται στο Φλέμιγκ και οι αιματολογικές εξετάσεις τους θα γίνονται στο Σισμανόγλειο, ενώ θα εφημερεύει για Παθολογικά περιστατικά αλλά για ενδοκρινολόγο επίσης θα πρέπει να πάει κάποιος στο Σισμανόγλειο. Το ίδιο θα γίνει και αν απαιτηθεί υπερηχογράφημα αφού κατά το "στρατηγικό" σχέδιο, το Ακτινοδιαγνωστικό τμήμα θα καταργηθεί από το Νοσοκομείο (Θα αφήσουν άραγε κανένα ακτινολογικό μηχάνημα ή ακόμα και για απλή ακτινογραφία οι ασθενείς θα έχουν επίσης "ανταπόκριση" με το γειτονικό Νοσοκομείο;)
Χωρίς ουσιαστικά Χειρουργικό τομέα λοιπόν λοιπόν, χωρίς Ενδοκρινολόγους, Αναισθησιολόγους, Ακτινοδιαγνωστικό,Γαστρεντερολογικό, Φαρμακείο, εργαστήρια, Οφθαλμίατρους, Αξονικό Χαλασμένο κλπ δεν χρειάζεται και πολύ μυαλό να καταλάβει κανείς πως αυτό που θα απομείνει μπορεί να είναι αποθήκη ψυχών με δυνατότητες...αγροτικού ιατρείου αλλά ΟΧΙ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ!
Γι' αυτό θα σταθούμε, για άλλη μια φορά απέναντι σ' αυτά τα σχέδια κατάργησης του "Αμαλία Φλέμιγκ." Ξέρουμε πως δεν χτυπιέται μόνο το Φλέμιγκ, ξέρουμε πως η διάλυση της δωρεάν περίθαλψης αφορά και το Σισμανόγλειο και το Παίδων στην περιοχή μας. Αφορά τόσο τους εργαζόμενους όσο και το λαό της περιοχής. Θα ζητήσουμε λοιπόν τη συμπαράσταση και τη στήριξή του. Θα απευθυνθούμε στον κάθε πολίτη ξεχωριστά αλλά και σε κάθε μαζικό φορέα, δημοτικές παρατάξεις και κόμματα της ευρύτερης περιοχής.
ΔΕΝ ΘΑ ΑΦΗΣΟΥΜΕ ΝΑ ΚΛΕΙΣΕΙ ΕΝΑ ΑΚΟΜΑ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ.
Τις επόμενες ημέρες, το Σωματείο θα συγκαλέσει συγκεντρώσεις εργαζομένων, θα παρθούν αποφάσεις αγωνιστικής απάντησης, θα γίνει ευρεία ενημέρωση της κοινωνίας με κάθε πρόσφορο μέσο. Θα κινητοποιηθούμε και θα αποτρέψουμε για μια ακόμα φορά το λουκέτο στο Α. Φλέμιγκ, θα υπερασπιστούμε τη δουλειά μας και τη δωρεάν υγεία για όλο το λαό.


Χτες Πέμπτη 25/9 συνεδρίασε με διάφορα θέματα το Διοικητικό Συμβούλιο του συγκροτήματος. Εκεί τέθηκε από τον εκπρόσωπο των εργαζομένων, μετά από συνεννόηση και αλληλοενημέρωση με το Σωματείο, το ζήτημα της πρόσφατης Υπουργικής απόφασης περί μεταστέγασης - διάλυσης κλινικών εργαστηρίων κλπ. Η Διοίκηση απάντησε ότι δεν είναι δυνατό να εφαρμοστεί η απόφαση και απέδωσε σχεδόν σε παρανόηση την έκδοσή της την παρούσα χρονική στιγμή.
Προφανώς, όπως παρατηρήσαμε άλλωστε και εμείς, δεν είναι δυνατό να εφαρμοστεί η απόφαση αυτή. Η όποια απόπειρα εφαρμογής της θα σημάνει το άμεσο κλείσιμο του Νοσοκομείου.
Από την απάντηση της Διοίκησης, όπως και από τη στάση του Διοικητή της ΥΠΕ προκύπτει, κατά την εκτίμησή μας και ο σχεδιασμός που επιχειρούν για το άμεσο μέλλον. (Χωρίς βέβαια να είναι καθόλου σίγουρο ότι θα τους "βγει")
Σίγουρο πλέον είναι πως υπολογίζουν πολύ καλά τις ενέργειές τους αλλά και την αντίδραση των εργαζομένων και του κόσμου της περιοχής, που ήδη έχει εκφράσει την αντίθεσή του στο σχέδιο του κλεισίματος. Όπως άλλωστε ομολογούν και κύκλοι του Υπουργείου σε κατ' ιδίαν συζητήσεις, ήδη έχουν αναγκαστεί να αναβάλλουν τα σχέδια για το Φλέμιγκ μπροστά στην αντίδραση εργαζομένων, κατοίκων, ακόμα και φορέων, προσωπικοτήτων κλπ που πρόσκεινται πολιτικά στις παρατάξεις της συγκυβέρνησης. Η συνεχώς αυξανόμενη προσέλευση ασθενών εξάλλου, σ' ένα ήδη υποστελεχωμένο και "ξεγυμνωμένο" από πολλές παροχές Νοσοκομείο, αποδεικνύει ακριβώς πόσο άμεση ανάγκη, έχει ο κόσμος για παροχή υπηρεσιών περίθαλψης, για όλες τις ιατρικές ειδικότητες, χειρουργεία, εργαστήρια, ακόμα και για το τελευταίο κρεββάτι νοσηλείας. Αν μάλιστα συνυπολογίσουμε και την τραγική κατάσταση που έχουν δημιουργήσει στην περίθαλψη γενικότερα, τις ελλείψεις σε προσωπικό, γιατρούς, υλικά αλλά και τις δομές που ήδη έχουν καταργηθεί, δεν χρειάζεται ιδιαίτερη επιχειρηματολογία για την ανάγκη να παραμείνει το Αμαλία Φλέμιγκ Νοσοκομείο και να ενισχυθεί με λειτουργίες και προσωπικό ώστε να λειτουργήσει ως τέτοιο.
Θεωρούμε πως η μετατροπή του σε αποθήκη ψυχών, χωρίς τη δυνατότητα παροχής περίθαλψης επιπέδου αυτόνομης νοσοκομειακής μονάδας, δηλαδή με όλες τις ιατρικές ειδικότητες, κλινικές με πλήρη δυνατότητα νοσηλείας, χειρουργεία, εργαστήρια κλπ, δεν συνιστά συνέχιση της λειτουργίας του αλλά ουσιαστική κατάργησή του.
Η Υπουργική απόφαση που ανακινεί παλαιότερα σχέδια που είχαν κατά κάποιο τρόπο "παγώσει" δεν είναι βέβαια τυχαία, ούτε "εκ παραδρομής". Μετά τις αντιδράσεις όλα είναι πιθανά, ακόμα και η απόσυρση ή τροποποίησή της. Σε κάθε περίπτωση όμως, ξαναθέτει το σχέδιο του λουκέτου και μετράει τόσο τις αντιδράσεις όσο και τη δυνατότητα εφαρμογής του. Δούρειος ίππος, φαίνεται πως θα είναι η προωθούμενη μετακίνηση - κατάργηση του χειρουργικού τομέα.
Πέρα απ' όσα ήδη αναφέραμε, σοβαρές επιπτώσεις και νέες περιπέτειες περιμένουν και τους εργαζόμενους, οι οποίοι, στην περίπτωση που υλοποιηθούν τα σχέδια του σταδιακού ή άμεσου κλεισίματος του Νοσοκομείου, θα μπουν σε νέες περιπέτειες.
Νέες διαθεσιμότητες και μετακινήσεις που θα συνδυαστούν κατά πάσα πιθανότητα (έως βεβαιότητα) με την επιχειρούμενη αξιολόγηση. Δεδομένης μάλιστα και της "υποχρέωσης" που έχει αναλάβει η Κυβέρνηση για χιλιάδες ακόμα απολύσεις Δημ. Υπαλλήλων δεν πρέπει να θεωρείται καθόλου απίθανη ...ούτε λαϊκισμός η προοπτική των απολύσεων συναδέλφων.

ΤΗΝ ΤΡΙΤΗ 30/9 ΤΟ ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΘΑ ΕΧΕΙ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΜΕ ΤΗ ΔΙΟΙΚΗΤΡΙΑ ΤΟΥ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟΥ ΠΡΟΚΕΙΜΕΝΟΥ ΝΑ ΤΕΘΟΥΝ , ΜΕΤΑΞΥ ΤΩΝ ΑΛΛΩΝ
ΚΑΙ ΤΑ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΖΗΤΗΜΑΤΑ.

ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ 1/10 ΣΤΙΣ 10.30 ΠΜ, ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΠΡΟΚΕΙΜΕΝΟΥ ΝΑ ΕΝΗΜΕΡΩΘΟΥΜΕ ΓΙΑ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ
ΚΑΙ ΝΑ ΑΠΟΦΑΣΙΣΟΥΜΕ ΤΙΣ ΕΠΟΜΕΝΕΣ ΕΝΕΡΓΕΙΕΣ ΜΑΣ.

ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΕΚΕΙ. ΝΑ ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΜΕ, ΝΑ ΑΠΟΦΑΣΙΣΟΥΜΕ ΑΠΟ ΚΟΙΝΟΥ.
ΑΣ ΜΗΝ ΑΠΟΦΑΣΙΖΟΥΝ ΑΛΛΟΙ ΓΙΑ ΜΑΣ ΧΩΡΙΣ ΕΜΑΣ!

Συνάδελφοι, είμαστε σίγουροι πως τόσο η Διοίκηση όσο και η πολιτική ηγεσία, θα προσπαθήσουν να προωθήσουν τα σχέδιά τους. Στην πραγματικότητα όμως η υλοποίηση ή η ματαίωσή τους εξαρτάται από τη δική μας απάντηση, τις δικές μας πρωτοβουλίες, τη δική μας πεισματική αντίδραση.
Η συμμετοχή μας στην 24ωρη πανυγειονομική απεργία στις 2/10 μπορεί να είναι μια πρώτη μαζική απάντηση.
ΕΧΟΥΜΕ ΤΗ ΔΥΝΑΜΗ ΑΝ ΑΝΤΙΔΡΑΣΟΥΜΕ ΕΝΩΜΕΝΟΙ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΚΑΙ ΑΥΤΗ ΤΗ ΦΟΡΑ ΝΑ ΜΑΤΑΙΩΣΟΥΜΕ ΤΟ ΚΛΕΙΣΙΜΟ ΤΟΥ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟΥ. ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ ΣΤΑ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΑ, ΚΑΤΟΙΚΟΙ ΚΑΙ ΦΟΡΕΙΣ, ΕΝΩΜΕΝΟΙ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗ ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑ. ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΝΙΚΗΣΟΥΜΕ!
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΟΛΟ>>>>

ΕΛΜΕ ΣΑΜΟΥ: ΑΠΟΦΑΣΗ-ΠΡΟΤΑΣΗ ΑΓΩΝΑ!

Η αρχή της νέας σχολικής χρονιάς βρίσκει τους εκπαιδευτικούς αλλά και όλο το λαό σε δεινή θέση και με την κυβέρνηση να έχει ψηφίσει στα καλοκαιρινά μουλωχτά πλήθος νέων αντιλαϊκών νόμων. Η φορομπηξία συνεχίζεται, η περίθαλψη καταργείται, οι συντάξεις σφαγιάζονται, οι πόροι της χώρας ξεπουλιούνται. Και με νέο θεσμικό αντισυνδικαλιστικό πλαίσιο να ετοιμάζεται ενώ την ίδια ώρα φέρνουν στο φως τον νέο Πειθαρχικό Κώδικα που τιμωρεί έως και ισόβια όποιον τολμήσει (δηλαδή κάθε λαϊκή εκδήλωση) να προσβάλλει το πολίτευμα (δηλαδή το καθεστώς της εξάρτησης και της εξαθλίωσης). Και όλα αυτά στο διεθνές φόντο της έντασης των αντιθέσεων ανάμεσα στις μεγάλες ιμπεριαλιστικές δυνάμεις , αντιθέσεις που ανάβουν όλο και πιο επικίνδυνες εστίες πολέμου σε όλο τον κόσμο. Κοντά στη «γειτονιά» μας η κρεατομηχανή του πολέμου κομματιάζει τους λαούς της Ουκρανίας, της Παλαιστίνης, της Μέσης Ανατολής. Δυστυχώς, ο κίνδυνος ενώ σήμερα μας ανησυχεί αν θα έχουμε δουλειά αύριο να μας ανησυχούν πολύ πιο θεμελιώδη πράγματα, όπως η ζωή και η ακεραιότητα μας, κάθε μέρα μεγαλώνει.
Στο χώρο της εκπαίδευσης: Οι συνάδελφοί μας που είναι σε διαθεσιμότητα παραμένουν σε ομηρία για να χρησιμοποιηθούν κατά το δοκούν από την κυβέρνηση για επικοινωνιακούς λόγους, στο ενδεχόμενο εκλογών, η σφαγή των μαθητών μέσα από το νέο Λύκειο και την Τράπεζα Θεμάτων ολοκληρώνεται, θα κάνουν τα πρώτα τους βήματα οι διαδικασίες αξιολόγησης, πειθάρχησης και τρομοκράτησης του κλάδου αλλά και κατηγοριοποίησης σχολείων και εκπαιδευτικών (πλασάρονται μεταξύ ροπάλου και… καρότου από τη νέα ηγεσία). Ταυτόχρονα βρίσκεται σε εξέλιξη μέσα από πλήθος διατάξεων (μετακίνηση παντού, νέες αναθέσεις, υποχρεωτικές μεταθέσεις κλπ), η παραπέρα διάλυση των εργασιακών σχέσεων των εκπαιδευτικών αλλά και η καλλιέργεια εμφύλιου πολέμου στους κόλπους μας
Η ανάγκη να σταματήσει αυτή η βαρβαρότητα είναι όρος ζωής. Όμως η απουσία σοβαρού και μαζικού κινήματος αντίστασης εδώ και δύο χρόνια (μετά τα μεγάλα λαϊκά ξεσπάσματα των δύο πρώτων χρόνων των μνημονίων) έχει ανοίξει διάπλατα το δρόμο στην επιβολή της. Σημαντική αρνητική συνεισφορά σε αυτήν την κατάσταση έχει η υποταγή του κινήματος σε εκλογικές αυταπάτες, τις οποίες υπηρετούν με κάθε τρόπο οι συνδικαλιστικές ηγεσίες. Γιατί από κανέναν σωτήρα δεν μπορούμε να περιμένουμε τη σωτηρία. Γιατί ενώ έπρεπε δύο φορές το 2013 να αντιμετωπίσουμε μετωπικά την αντιλαϊκή λαίλαπα με απεργιακή αναμέτρηση, οι ηγεσίες του κλάδου μας κάλυψαν το πρόβλημα κάτω από το… χαλί και μας οδήγησαν (και με την αμφιθυμία, την σύγχυση ή την αδυναμία) στην αδιέξοδη γραμμή της «ανυπακοής» χωρίς απεργιακό αγώνα, που στο τέλος μεταλλάχτηκε στο «εκτελώ και βγαίνω παραπονούμενος».
Σε αυτή τη δύσκολη κατάσταση επιδιώκεται από δυνάμεις του συστήματος και υπηρετείται από τις ηγεσίες, ο εξοβελισμός της απεργίας ως κάτι που δε γίνεται. Η φυγή όμως σε συντονισμούς που θα γίνουν σε ένα αόριστο μέλλον, η φυγή σε πανελλαδικά σαββατιάτικα συλλαλητήρια, δεν είναι παρά φυγή για το τίποτα. Δεν είναι παρά η ακόμα μεγαλύτερη βύθιση στην κινούμενη άμμο της ηττοπάθειας και της μοιρολατρίας. Αν η απεργία είναι ένας «μάταιος δρόμος» γιατί να σκαρώνουν νόμους που ουσιαστικά την απαγορεύουν; Αν το σύστημα και το καθεστώς τους ένοιωθε τόσο σίγουρο γιατί καταστέλλει με βαριές ποινές την «απόπειρα προσβολής» και απαγορεύει την κριτική; Ο λαός μας -κομμάτι του οποίου είμαστε- δοκίμασε και έδωσε βροντερό παρόν στο σχολείο του μαζικού αγώνα , δοκιμάζει τώρα το αδιέξοδο «απουσιολόγιο» των εκλογικών αυταπατών και τις απογοητεύσεις που αυτές περιέχουν
Σήμερα σε αυτές τις δύσκολες συνθήκες είναι ανάγκη να γίνουν βήματα χειραφέτησης από τον κρατικό και τον υποταγμένο συνδικαλισμό. Είναι ανάγκη η συγκρότηση των εργαζομένων στα σωματεία τους, που σημαίνει να «ανακαλύψουμε» ξανά τι τάξη/στρώμα είμαστε, με ποιον συμμαχούμε και με ποιους στόχους, ποιοι είναι οι αντίπαλοι μας. Σημαίνει ταυτόχρονα την ανάγκη σταθερής συζήτησης και δράσης με κατεύθυνση που θα κάνει το σωματείο όργανο πάλης στα χέρια των εργαζομένων.
Η ανάγκη προετοιμασίας ενός μεγάλου απεργιακού αγώνα με διάρκεια και προοπτική είναι ο πραγματικός άλλος δρόμος για τον κλάδο μας. Η σύνδεση αυτού του αγώνα με τον γενικότερο λαϊκό ξεσηκωμό για το δικαίωμα στη ζωή που μας ανήκει, ενάντια στην εξαθλίωση και τον πολεμικό όλεθρο που μας απειλεί είναι η πραγματική άλλη προοπτική.
Σε αυτή την προοπτική είναι ζωτική ανάγκη να κινηθούν κάθε σωματείο, κάθε μαχόμενη συλλογικότητα, κάθε συνάδελφος που ασφυκτιά μέσα σε αυτή την καταθλιπτική σιγή νεκροταφείου δικαιωμάτων και κατακτήσεων αλλά και ανυπαρξίας αγωνιστικής μαζικής και μαχητικής απάντησης .
ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑ ΕΝΟΣ ΚΕΝΤΡΙΚΟΥ ΑΠΕΡΓΙΑΚΟΥ ΑΓΩΝΑ. ΓΙΑ ΤΟΥ ΛΑΙΚΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΡΓΑ!
• Ενάντια στην αντιλαϊκή πολιτική που προωθούν ΕΕ-κεφάλαιο και οι κυβερνήσεις τους
• Ανατροπή του πλαισίου απολύσεων-διαθεσιμότητας-κινητικότητας. Να γυρίσουν στα σχολεία όλοι οι συνάδελφοι.
• Ανατροπή του πλαισίου αξιολόγησης – αυτοαξιολόγησης – διάλυσης των εργασιακών σχέσεων.
• Ανατροπή του «νέου Λυκείου» και της Τράπεζας θεμάτων - Δωρεάν Δημόσιο σχολείο για όλα τα παιδιά.
• Μόνιμη και σταθερή δουλειά, ασφάλιση-περίθαλψη, για όλους.
Προτείνουμε: 48ωρη απεργία 22 και 23 Οκτώβρη με διαδηλώσεις την πρώτη μέρα και νέες συνελεύσεις τη δεύτερη μέρα. Νέα συνέλευση προέδρων 25 Οκτώβρη για συνέχιση με απεργία διαρκείας.

Το Δ.Σ. της ΕΛΜΕ ΣΑΜΟΥ (25-9-14)
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΟΛΟ>>>>